Giulia Tofana: Η γυναίκα που δηλητηρίασε μια ολόκληρη εποχή
Bloody Darklings PodcastΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Πίσω από ένα αθώο μπουκαλάκι κρυβόταν ένα από τα πιο διαβόητα μυστικά της ιστορίας. Η Giulia Tofana έγινε θρύλος, φόβος και μυστήριο ταυτόχρονα, συνδέοντας το όνομά της με δεκάδες ανεξήγητους θανάτους στην Ιταλία του 17ου αιώνα.
Ήταν μια αδίστακτη δολοφόνος ή μια γυναίκα που έδωσε διέξοδο σε όσες ζούσαν παγιδευμένες σε βίαιους γάμους; Πώς κατάφερε να δρα για χρόνια χωρίς να κινεί υποψίες; Και τι ήταν τελικά το περίφημο δηλητήριό της, το «Aqua Tofana», που έγραψε τη δική του σκοτεινή ιστορία;
Μια αληθινή ιστορία γεμάτη ίντριγκα, θάνατο, μυστικά και ανατροπές.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Εσύ για πες για να έχουμε καλό ρόδιμα. Γιατί ενδιαφέρεις εσύ. Θέλω να ξεκάνω κάποιους που μου θέθηκαν σκάρτα. Σωστή σε βρίσκω. Τέλειωσε και ο ουρανός. Κερός να περάσουμε στις κηδείες. ανθρώπων πίσω από το μύθο. Εκεί δηλαδή που η ανθρωπότητα δίνει ρέστα. Είμαι η Ελένη και στο σημερινό τοξικό επεισόδιο θα ταξιδέψουμε για ακόμα μια φορά πίσω στο χρόνο και θα χωθούμε κρυφά σε μυστηριώδη σκοτεινά εργαστήρια για να ψαχουλέψουμε ανάμεσα σε αραχνιασμένα μπουκαλάκια επικίνδυνα βοτάνια και αρχαίες μυστικές δηλητηριώδη συνταγές.
Γιατί κάποιοι άνθρωποι έκαναν οικογενειακή επιχείρηση τα τραύματα. Τι να λέμε τώρα. Καθίστε αναπαυτικά λοιπόν, φτιάξτε ένα έσπρεσάκι, πάρτε τις ενυδατικές σας και τις πομάδες σας και έλα να κάνουμε ένα ποτέ πολύ διαφορετικό από αυτά που ξέρατε ως τώρα. Κυρίες και κύριοι, καλώς ήρθατε στο μαγαζάκι της πιο διαβόητης και δολοφονικής κοσματολόγου στην Ιταλία της Αναγέννησης, της Τζούλια Τοφάνα της Ιδίας.
Το επεισόδιο αυτό είναι αφιερωμένος του πατέρα μου, ένα χρόνο μετά. Μουσική όπως έβλεπαν παντού θαύματα και θηλητηρίαζαν συγγενείς πριν από το Μισμεριανό. Η Τζούλια Τοφάνα είναι μια γυναίκα μυστήριο. Γεννήθηκε γύρω στα τέλη του 16ου αιώνα, με πηγές που αναφέρουν είτε το 1581 είτε το 1620 στο παλέρμο της Ικελίας, με μια βαριά δηλητηριώδη κληρονομιά.
Είναι η πιο παραγωγική κατά σειροήν δολοφόνος, της οποίας το όνομα πιθανόν να μην έχετε ακούσει ποτέ. Σκότωσε εκατοντάδες άνδρες στην Ιταλία του 17ου αιώνα όταν μετέτρεψε το κατάστημα καλλιτικών της σε φαρμακερή φάμπρικα. Μια μικρή οικοτεχνία θανάτου. Με μεράκι όμως. Τα εγκλήματά της την κατατάσσουν ανάμεσα στις πιο θανατηφόρες γυναίκες στην ιστορία μαζί με μια ρωσίδα ευγενή που σκότωσε πάνω από 100 ανθρώπους και την Ουγγαρέζα Κόμισα Ελίζαμπεθ Μπάθορη που μπορεί να σκότωσε γύρω στις 650 ψυχές και που η αφεντιά της δεν μπορεί να λείψει από αυτό εδώ το podcast.
Η Τζούλια ήταν κόρη της Θεοφανίας Διαντάμου. Εδώ να πούμε ότι την εποχή εκείνη στη Σικελία παραδοσιακά τα παιδιά όπου είχαν γονείς με ασυνήθιστα χριστιανικά ονόματα τα έπαιρναν και εκείνα ως επιθετάτους. και με βάση αυτό η Τζούλια πήρε το επώνυμο Τοφάνα από το όνομα της μητέρας της Τοφάνια. Η Θεοφανία λοιπόν μεγάλωσε σε ένα σπίτι όπου η ενδοοικογενειακή βία αποτελούσε μέρος της καθημερινότητάς της.
Είχε έναν άκρος κακοποιητικό και βίαιο πατέρα και η ζωή για τη μητέρα της αλλά και για την ίδια είχε φτάσει πλέον να είναι μαρτυρική. Η Θεοφανία και η μητέρα της, το Φάνια του Παλέρμο, για την οποία υπάρχουν ελάχιστες πληροφορίες, διατηρούσαν ένα κατάστημα καλλιτικών όπου πουλούσαν σκόνες με βάστο αρσενικό, μεταξύ άλλων προϊόντων αμφιβόλων και αγνώστων λοιπόν συστατικών.
Οι σκόνες αυτές έμπαιναν μέσα σε πούδρες και διαλύονταν σε νερό παράγοντας ένα θανατηφόρο δελητήριο και ήταν τόσο αποτελεσματικό που ξεπούλησε και μέσα σε ένα μικρό χρονικό διάστημα έγινε ο κακός χαμός και ξέσπασε ένα κύμα δελητηριάσεων. Δεν είχε μείνει ρουθούνι στο λάκερο το παλέρμο. Όλοι κάτι είχαν πάθει ξαφνικά. Άλλος στο μάχη, άλλος πυρετό, άλλος πήγαινε να συναντήσει τον δημιουργό του. Και ενώ η δουλειά πήγαινε φυσέκι, η κατάσταση στο σπίτι όλο και χειροτέρευε.
Αλλά κάποια μέρα η τοφάνια μην αντέχοντας άλλο τους ξυλοδαρμούς και τη βία Τα είδε όλα κόκκινα και είπε δεν πάει άλλο Έχω στα χέρια μου λύση πρώτης ποιότης Και εγώ κάθομαι και τραβάω του λιναριού τα βάσανα Ε μπάστα γιατί κάθε άνθρωπος έχει τα ωριά του Και εκείνη είχε και αρσενικό στο ντουλάπι της και χωρίς δεύτερη σκέψη πώς τα έφτιαξε, πώς τα μαγείρεψε και εν τέλει τάησε στον σύζυγό της το σπέσιαλ φαρμάκι της και τον δολοφόνησε για να ξεφύγει και εκείνη αλλά και η κόρδης από μια τόσο πικρή και άθλια ζωή.
Όμως ο ξαφνικός θάνατος του άντρα της αλλά και γενικότερα όλο αυτό το θανατικό που ξαφνικά είχε πέσει στην πόλη τράβηξε την προσοχή της αστυνομίας και διεξήχθη έρευνα η οποία τους οδήγησε στην πόρτα της. Η τοφάνια συνελήφθη, δικάστηκε, καταδικάστηκε και εν τέλει κάηκε στην πυρά. Η αναγέννηση είχε τέχνες, γράμματα και τρομερή έλλειψη ψυχραιμίας.
Η μικρή Θεοφανία μεγαλώνοντας και έχοντας στην κατοχή της όλα τα περίεργα σκονάκια της μητέρας της και τις μυστικές συνταγές της, συνέχισε την οικογενειακή επιχείρηση με μεγάλη επιτυχία. Μαζί με την έμπιστη βοηθότης Φραντσέσκα Λασάρντα άρχισαν να πειραματίζονται πάνω σε δικές τους πρωτότυπες δημιουργίες Μέχρι που τα κατάφεραν και έφτιαξαν ένα μοναδικό δηλητήριο βραδείας δράσης, μη ανιχνεύσιμο και άκρος θανατηφόρο και αποτελεσματικό Γιατί ο θάνατος ήθελε και αυτό στην τελετουργία του, προφανώς Όμως η Θεοφανία δεν ξέφυγε από τη σκληρή μοίρα της μητέρας της Είχε και εκείνη έναν πολύ άσχημο γάμο Με έναν εξίσου βίαιο και κακοποιητικό σύζυγο Και μην μπορώντας να αντέξει άλλο αυτή τη βασανισμένη ζωή Αλλά και για να προστατέψει τη μικρή της κόρη Τζούλια Του έριξε μια καλή δόση από το νέο της δημιούργημα στο φαγητό του Και να ζούμε να τον θυμόμαστε Σύμφωνα με τον ιστοριοδίφη Σαλωμένε Μαρίνο Το δηλητήριο της Διαντάμω σκότωνε τα θύματα του σε τρεις ημέρες και φαίνεται ότι αυτοί και η Λασάρντα συνέχισαν με επιτυχία το θανατερό τους έργο
για κάποιο χρονικό διάστημα πριν συλληφθούν και οι δύο και οδηγηθούν σε δίκη. Η Σικυλία ήταν εκείνη την εποχή μέρος της Ισπανικής Αυτοκρατορίας και ο Ισπανός αντιβασιλέας Φερντινάντο Αφάντερ Ιμπέρα φαίνεται να ανέλαβε το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης για την προσαγωγή του δολοφονικού διδήμου στη δικαιοσύνη. Η προσωπική του εμπλοκή στην υπόθεση και ο ιδιαίτερα φρικτός τρόπος εκτέλεσης της Διαντάμω, η οποία σύμφωνα με κάποιες αναφορές κρεμάστηκε, σύρθηκε και διαμελήστηκε ή την έχωσαν δεμένη μέσα σε ένα τσουβάλι και την πέταξαν από τις στέγες του επισκοπικού παλατιού κάτω στον δρόμο παρουσία του λαού, δείχνουν πόσο αποκρουστικό και ιδεχθές έγκλημα θεωρούσαν εκείνη την εποχή τη δολοφονία με δηλητήριο.
Ο θάνατος της μητέρας της σημάδεψε τη 13χρονη Τζούλια. Φτωχή και αναλφάβητη, αφού για μεγάλο χρονικό διάστημα συντηρούσε τον εαυτό της πουλώντας το κορμί της στα βρωμερά σοκάκια της πόλης, το 1640 αποφάσισε να αξιοποιήσει τις δεξιότητές της και ίσως απλώς τελειοποιώντας τη φαρμακερή φόρμουλα που κληρονόμησε από τη μητέρα της, έφτασε στη δημιουργία αυτού που αποτέλεσε το μεγαλύτερο επιτεύγμα της.
Η Τζούλια είχε μια εκθαμβωτική ομορφιά και μια ιδιοφυή εφευρετικότητα. Για να μην γυρίζει στους δρόμους σαν το αδέσποτο, την πήρε υπό την προστασία του ένας φαρμακοποιός φίλος της μητέρας της που ζούσε στη διαβόητη γειτονιά Παππιρέτο. Εκεί όπου έβρισκες από φάρμακα μέχρι ανθρώπους που γνώριζαν πράγματα Κοντά του έμαθε να διαβάζει και να γράφει ένα πολύ σημαντικό προνόμιο για μια φτωχή ορφανή κοπέλα που γεννήθηκε σε μια σεξιστική κοινωνία Περνούσε το χρόνο της στα εργαστήρια των φαρμακοποιών παρατηρώντας και μαθαίνοντας Και άρχισε να φτιάχνει τα δικά της πολύπλοκα φίλτρα Κάποια στιγμή ξεκίνησε τη δική της επιχείρηση καλλιντικών μαζί με την Τζιρόλα Μασπέρα γνωστή ως Αστρολίγκα Τελαλουγκάρα η οποία εικάζεται ότι ήταν κόρη ή θετή αδελφή της και μαζί τους είχαν και τρεις ακόμα βοηθούς.
Υπήρξε μια κατάσταση ισχυρής υποταγής στην ανδρική εξουσία. Οι άνδρες είχαν τον απόλυτο έλεγχο πάνω σε αυτές και εκείνες ήταν έρμεα στα βάναυσα χέρια τους. Και φυσικά η κοινωνία αντιμετώπιζε όλο αυτό με την κλασική μέθοδο του «κάνουμε πως δεν βλέπουμε». Για αγάπες και έρωτες ούτε λόγος. Και αν στις λιγότερο προνομιούχες τάξεις οι γυναίκες συχνά εργάζονταν για να συμπληρώσουν το πενιχρό οικογενειακό εισόδημα και βάζανε και καμιά λυρέτα στα μουλοχτά στην τσέπη τους για ώρα ανάγκης, στις πλούσιες οικογένειες και στην αριστοκρατία, οι γυναίκες που επίσης έπεφταν θύματα ξυλοδαρμού και κακοποίησης εξαρτώνταν οικονομικά από τους άντρες τους και τελείως ενίσχυρες, το μόνο που τους έμενε ήταν να μισούν τους συζύγους τους και να συχτηρίζουν την τύχη τους στην αλογομούρα που τις έριξε σε ένα γάμο που αποτελούσε τη μόνη κοινωνικά αποδεκτή επιλογή.
Οι άλλες επιλογές ήταν η πορνεία, η επαιτία και το μοναστήρι. Και κάπου εκεί αρχίζει να ακούγεται δελεαστικό ένα ύποπτο μπουκαλάκι στο σιφτάρι. Ένα εξίσου συχνό φαινόμενο με την κακοποίηση ήταν ο θάνατος λόγω επιπλοκών κατά τη διάρκεια του τοκετού. Ειδικά στις κατώτερες τάξεις όπου οι γυναίκες γεννούσαν παιδιά σαν να μην υπήρχε αύριο.
που για πολλές δυστυχώς όντως δεν υπήρχε. Εγκλωβισμένες σε γάμους συμφέροντος, με πολύ μεγαλύτερους σε ηλικία σύζυγους, δεν μπορούσαν να καταφύγουν σε διαζύγιο. Σε ακραίες περιπτώσεις, κάποιες γυναίκες οδηγούμενες είτε από απελπισία είτε από άλλα κίνητρα, προσπαθούσαν να απαλλαγούν από έναν ανεπιθύμητο ή βίαιο σύζυγο με εγκληματικό τρόπο.
Σε αυτό το ιστορικό πλαίσιο έζησε η Τζούλια Τοφάνα Σε συνδυασμό με την τραυματική εμπειρία της κακοποίησης που υπέστη στα χέρια του πατέρα της, την παιδική της ηλικία και τα γεγονότα που οδήγησαν τη μητέρα της να διαπράξει φόνο έβαλε όλη της την τέχνη και δημιούργησε το δηλητήριο των δηλητηρίων το διαμάντι της οικογενειακής παράδοσης Το θρηλυκό «Άκουατοφάνα» που θα έβαζε τέλος στη ζωή όλων των ανεπιθύμητων βίαιων ανδρών και κατ' επέκταση στα βάσανα των γυναικών.
Το «Άκουατοφάνα» ήταν ένα δηλητηριώδες φίλτρο που οι πηγές περιγράφουν ως άγευστο, άχρωμο και άοσμο. Τι καλύτερο! Εφιάλτης για την ανθρωπότητα, όνειρο για τους εγκληματολόγους. Τα συστατικά του είναι γνωστά, αρσενικό, μόλιβδος και ίσως μπελαντόνα, αλλά όχι και οι αναλογίες τους, είπαμε, μυστική συνταγή. Ο γιατρός του Καρόλου του 6ου της Αυστρίας ισχυρίστηκε ότι το περιεχόμενο του άκου ατοφάνα ήταν ένα διάλειμμα κρυσταλλικού αρσενικού σε αρωματισμένο αποσταγμένο νερό, στο οποίο είχε προσθεθεί καθαριδίνη, ένα εξαιρετικά τοξικό συστατικό το οποίο προέρχεται από ένα είδος καθαριού.
Κατά την αναγέννηση το αρσενικό και ο μόλιβδος ήταν και τα δύο συστατικά που χρησιμοποιούνταν στο μακιγιάς για ψεγάδια στη επιδεμίδα. Θεωρούνταν εκείνη την εποχή τελείως ακίνηνα για εξωτερική χρήση αλλά δηλητηριώδη σε περίπτωση κατάποσης. Η επιστήμη τότε γενικά αυτοσχεδίαζε αρκετά. Μην το πιείτε ελουστήτετο, αν και ούτε αυτό θα το συνιστούσα ιδιαίτερα.
Η ευελεξία του αρσενικού το καθιστούσε σχεδόν τέλειο όπλο δολοφονίας για χρόνια και ήταν διαθέσιμο σε κάθε φαρμακή ως ποντικό φάρμακο ή ακόμα και ως καλλιντικό για τη λέμφκαση του δέρματος. Αυτός είναι πιθανώς ο λόγος για τον οποίο η Τζούλια Τοφάνα αποφάσισε να το χρησιμοποιήσει στο παρασκευασμά της. Το αρσενικό προσκολάτι στην κερατίνη συσσωρεύεται στους θύλακες των μαλλιών, τα κάνει αδύναμα και παραμένει εκεί για χρόνια μετά το θάνατο.
Το 1836 ο Άγγλος επιστήμονας James Marsh ανακάλυψε το τεστ ανείχνευσης του αρσενικού και έτσι ένας μεγάλος αριθμός δολοφόνων που μέχρι τότε δρούσαν ανενόχλητοι καταδικάστηκαν για τα εγκλήματά τους. Η Μπελαντών από την άλλη που σημαίνει όμορφη κυρία είναι ένα δηλητηριώδες φυτό γνωστό ως θανατηφόρα νυχτοπεταλούδα. Πολυποιητικό όνομα για κάτι που σε στέλνει στον άλλο κόσμο.
Οι Ιταλίδες στην Αναγέννηση χρησιμοποιούσαν πελαντώνα για να βιαστέλνουν τις σκόρες των ματιών τους ώστε να έχουν μια εντυπωσιακή και εγωιτευτική εμφάνιση. Η ομορφιά απαιτεί θυσίες, μερικές φορές και ζώες. Κι αυτή σε περίπτωση κατάποσης τώρα μπορούσε να είχε καταστροφικές συνέπειες συμπεριλαμβανωμένο του θανάτου. Κανείς δεν ξέρει πως αναμειγνύονταν τα συστατικά.
Το ακουατοφάνα περνάγεται λίγος απαρατήρητο καθώς ήταν άοσμο άγευστο και άχρωμο και τα συμπτώματα στην αρχή έμοιαζαν με μια απλή ασθένεια που σταδιακά χειροτέρευε. Σύμφωνα με τη συνταγή, το αρσενικό ομόλιβδος και η μπελαντώνα έβραζαν σε μια καινούρια κατσαρόλα καλά σφραγισμένη μέχρι το υγρό να σωθεί και να μείνει όσο ένα δάχτυλο.
Το υγρό αυτό ήταν διαυγές και καθαρό και άκρος θανατηφόρο. Το προτινόμενο αντίδοτο ήταν χυμός λεμονιού και ξύδι. Το άκουα το φάνα έπρεπε να χορηγηθεί στο υποψήφιο θύμα σε τρεις δόσεις. Η αρχική δόση προκαλούσε ρήγη, αδυναμία και κόποση και θύμιζε πολύ τα συμπτώματα της γρήπης. Κάπου την άρπαξα, λέει ο άλλος, θα πιω ένα ζεστό ναγιάνο.
Αμ δε! Γιατί μέσα στο ζεστό έπεφτε η δεύτερη δόση, η οποία προκαλούσε αιμετούς, αφυδάτωση, διάρρεια και φρικτό κάψιμο στο στομάχι. Έχω τον πόνο να έχω και την κρίνια σου από πάνω. Και πάνω εκεί που ο άλλος αναρωτιόταν αν του είχε πέσει βαρύς οφειδές και τώρα πεθαίνει, σβήνει, χάνει τον κόσμο, ζήταγε από τη γυναίκα του να του φτιάξει ένα λαπαδάκι να φαρμακώσει μπάς και στυλωθεί.
Η καλή σύζυγος που έπαιζε τέλεια το ρόλο της στεναχωρημένης και της συντρέχτρας για την έντονη αδιαθεσία του άντρα της, μόλις και με τα δία στα κινούσε υποψίες και θα ετοίμασε το φαγητό του με τα χεράκια της όπως την είχε συμβουλεύσει ο γιατρός. Όσκαρ Ερμηνίας! Με αυτόν τον τρόπο ερχόταν το λαπαδάκι περιποιημένο και έξτρα ενισχυμένο με την τρίτη δόση και το φαρμάκον η κυριολεκτικά το υποψήφιο θύμα και αριβεντέρ τσιρόμα συνοδεία λαπά.
Για να σώσει την κατάσταση η σύζυγος απαιτούσε νεκροψία, η οποία φυσικά δεν έδειχνε απολύτως τίποτα. Και αυτό ακριβώς ήταν το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του δηλητηρίου. Ακόμα και οι πιο οξυδερκείς γιατροί ήταν εντελώς ανίκανοι να ανιχνεύσουν την παρουσία τους στον οργανισμό των θυμάτων μετά και από την πιο εξονυχιστική νεκροψία.
Ήταν στην πραγματικότητα το ιδανικό δηλητήριο για ένα τέλειο έγκλημα. Και η αργή του δράση είχε δύο βασικά ωφέλη. Έκανε τα συμπτώματα που προκαλούσε στα θύματά του να μοιάζουν με αυτά της γρήπης και κάτι που δεν ήταν ασήμαντο στη βαθιά θρησκευόμενη Ιταλία όχι μόνο έδινε στον ετοιμοθάνατο σύζυγο χρόνο να τακτοποιήσει τις υποθέσεις του αλλά και του εξασφάλιζε τον απαραίτητο χρόνο ώστε να μετανοήσει για τις αμαρτίες του Δεδομένου ότι αυτό με τη σειρά του εγγυόταν τη σίγουρη είσοδό του στον παράδεισο Οι δολοφόνος του δεν χρειαζόταν καν να αισθάνεται πολλές ενοχές για την τύχη της ψυχής του.
Στα καλύτερα τον στέλνω σου λέει, με πλήρη πνευματική υποστήριξη και όλα τα κομφόρ. Κατά πάσα πιθανότητα η ανακάλυψη της φόρμουλας έγινε τυχαία, αλλά το τελικό αποτέλεσμα είχε μια εξαιρετική ιδιότητα. Αν και θανατηφόρο μπορούσε να χορηγηθεί στα ανυποψία στα θύματα κατά τη διάρκεια των γευμάτων χωρίς να κινήσει υποψίες.
Εκεί είναι που οι παντρεμένοι της εποχής θα έπρεπε να αρχίσουν να φοβούνται τη σούπα. Ήταν απαραίτητο ωστόσο να χορηγείται το δηλητήριο καθημερινά σε μικρές δόσεις, έτσι ώστε το θύμα να αρρωσταίνει και η ασθένειά του να εξελίσσεται αργά, ώστε να πεθάνει μετά από λίγες μέρες και όχι ξαφνικά. Το δηλητήριο τους επέτρεπε να σκοτώνουν τους συζύγους τους συχνά σε διάστημα ημερών ή εβδομάδων, μιμούμενο μια φυσική ασθένεια.
Κι αυτό επέτρεπε στις γυναίκες να είναι υπεράνω υποψίας και έτσι να αποφεύγουν την τιμωρία, χρησιμοποιώντας αποτελεσματικά την δημιουργία της στοφάνα ως ένα είδος σιωπηλού όπλου απελευθέρωσης. Σκοτεινό ναι, παράνομο επίσης ναι Αλλά καταλαβαίνετε γιατί εξαπλώθηκε τόσο γρήγορα Αυτή η δοσολογία είχε επίσης το καθόλου ασήμαντο πλεονέκτημα Να επιτρέπει στο θύμα να διατηρεί μια ροδαλή επιδερμίδα Χωρίς να προκαλούνται υποψίες Εμπνέτε πότε συνέβη το μοιραίο Κοιτάξτε δεν έχει συμβεί ακόμα Α κατάλαβα τον περιμένετε Α τον περιμένουμε λέει Έχει πέσει σε κόμμα Κόμμα Μία πέφτει μία σηκώνεται Πάντως από στιγμή σε στιγμή Δεν μου λέτε έχει επικοινωνία με το περιβάλλον Και στα καλά του που ήταν δεν είχε Πόσο μάλλον τώρα Τι να πω Για τα φέρε τραπήτε μου Με τόσες γυναίκες να προσπαθούν επεγνωσμένα Να ξεφύγουν από έναν κακοποιητικό σύζυγο Οι πωλήσεις του άκου ατοφάνα Απέφεραν υψηλά κέρδη περισσότερα από την πώληση καλλιτικών σε τέτοιο βαθμό που η Τζούλια μπόρεσε επιτέλους να φύγει από τη διαβόητη γειτονιά Πεπιρέτο
με την κόρη της Τζιρόλα Μασπέρα. Απέκτησε την περιουσία της μοσχοπουλώντας το Ακουατοφάνα αρχικά σε ένα μικρό πυρήνα απελπισμένων γυναικών και αργότερα σε όλη την κεντρική και νότια Ιταλία. Αυτό το μεγάλο εμπορικό άλμα στην επιχείρησή της ωστόσο Συν μία απόπειρα δηλητηρίασης που πήγε κατά διαόλου Άρχισε να κινεί υποψίες Γιατί κάποια στιγμή και οι άντρες της εποχής Άρχισαν να αναρωτιούνται γιατί σοριάζονται όλοι μετά το δείπνο Και να κυκλοφορούν διάφορες σκοτεινές φήμες για αυτήν Σε σημείο να κινδυνεύει να πέσει στα νύχια της Ιεράς Εξέτασης Που είχε εξαπολύσει άγριο κυνήγι μαγισσών «Είναι πιο σοβαρό να σκοτώσεις έναν άνθρωπο με δηλητήριο παρά με σπαθί», έλεγε ένας αρχαίος ρωμαϊκός νόμος.
Δεν είναι τυχαίο ότι στα λατινικά το δηλητήριο το ονομάζουν «venenum malum», ένα τρομερά επικίνδυνο ερωτικό φίλτρο, ερωτικό με ένα πολύ ιδιαίτερο τρόπο βέβαια, το ακριβώς αντίθετο από το ελιξήριο της θεάς Αφροδίτης. Και ήταν ακριβώς αυτό το φίλτρο που χρησιμοποιούσε και η Τζούλια το Φάνα για να βοηθήσει τις γυναίκες που ήθελαν να απελευθερωθούν από τους συζύγους τους.
Γεγονός είναι ότι κάποια στιγμή η Τζούλια κατάλαβε ότι έπαιζε το κεφάλι της κορώνα γράμματα γιατί κυριολεκτικά κάθε μέρα πήγαινε στη δουλειά με πιθανότητες δημόσιας εκτέλεσης Και για να αποφύγει την έρευνα και τις σχετικές συνέπειες, το έσκασε νύχτα από το παλέρμο, μαζί με τον εραστή της, τον μοναχό Τζιρόλαμο, την κόρη της, την πιστή συνεργάτηδά της Φραντσέσκα και τρεις ακόμα βοηθούς με προορισμό τη Ρώμη.
Νέα πόλη, νέα αρχή, ίδια εγκληματική δραστηριότητα. Η μπαρόκρομι του Ουρβανού του 8ου ήταν πολυτελής και κλεπτισμένη και η Τζούλια θαμπόθηκε από αυτή την ομορφιά Τώρα πια ήταν πλούσια και ζούσε σε ένα κομσό διαμέρισμα στη Λουγγάρα στην περιοχή Τραστέβερε με έξοδα του Εραστίτης, ο οποίος βρισκόταν στο μοναστήρι του Σαν Λορένζο Φορούσε ακριβά ρούχα και κοσμήματα βελτίωσε τον τρόπο μιλίας της μην τυμπούν και βλαχάρα και διείυρινε τον κύκλο των φίλων της.
Έγινε κυρά και αρχόντισσα ξεχνώντας τα σκοτεινά χρόνια του Παλέρμο αλλά και το άκουα το φάνα για περίπου πέντε λεπτά. Μέχρι που κάποια μέρα μια φίλη φίλης ονόματα δεν λέμε γιατί ο κόσμος είναι κακός και λέει πολλά η οποία ήταν παγιδευμένη σε έναν κακοποιητικό γάμο άρχισε να εξομολογείται τα βάσανά της στην Τζούλια και εκείνη ακούγοντας τον πόνο της άλλης λίγο από συμπόνια, λίγο από οικονομικό συμφέρον της πρότεινε τη λύση Ακού κουκλίτσα μου όχι που έχω προσωπικό όφελος αλλά με βούρκωσε το δράμα σου και επειδή εγώ μη και ακούσω πρόβλημα τρέχω και συμπαρίσταμαι μάθε πως υπάρχει ένας τρόπος να ξεφορτωθείς τον άντρα σου Ένας απλός και αποτελεσματικός τρόπος Αλλά θα σου κοστίσει κάτι της παραπάνω Η ατυχή σας έρθε και χάρηκε με αυτά που άκουσε Τα μιλήσανε, τα συμφωνήσανε, δώσανε τα χέρια Κι έτσι η Τζούλια η οποία ήταν διχασμένη Ανάμεσα στην απόλυτη ομορφιά της λαμπερής πόλης Και την τραγική δυστυχία των βασανισμένων γυναικών Επανήλθε σύντομα στις παλιές της συνήθειες
ακριβώς κάτω από τη μύτη της Ιεράς Εξέτασης. Μαζί με την κόρτη στρατολόγησαν αρκετούς νέους συνεργάτες. Μια ομάδα σοφών γυναικών που ακούγεται πολύ αθώο μέχρι να δεις τι ακριβώς έφτιαχναν. Την ομάδα στελέχωναν δύο γυναίκες που έφτιαχναν το δηλητήριο, η Τζοβάνα Ντεβάρντις και η Μαρία Σπινόλα με το παρατσούκλι Γκρίφολα και δύο πολίτριες διανομής ονόματι Λάουρα Γκρισπόλτι και Γκρατζιόζα Φαρίνα.
Χρησιμοποίησε τις πολύτιμες γνωριμίες του μοναχού εραστή της για να προμηθευτεί όλα τα απαραίτητα συστατικά που χρειαζόταν για τη φόρμουλά της και άρχισε την παραγωγή της σε μεγάλες ποσότητες. Η κόμισα της φάμπρικας σήκωσε τα μανίκια και έπεσε με τα μούτρα στη δουλειά. Η προμήθεια των βοτάνων για το φίλτρο δεν ήταν δύσκολη γιατί τότε μπορούσες να αγοράσεις αρσενικό με την ίδια ευκολία που σήμερα αγοράζεις χαμομύλι καθώς ένας συγγενής του Τζερόλαμο, πιθανόν ο αδελφός του που ήταν και αυτός μοναχός και φαρμακοποιός στη Μινέρβα, της το προμήθευε Η συμμορία των έξι κατασκεύαζε και πουλούσε το άκουατο φάνα στη Ρώμη κατά τη δεκαετία του 1650 Δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες για αυτές τις γυναίκες, οπότε μπορούμε να κάνουμε μόνο εικασίες για τις σχέσεις τους και το τι τις έφερε κοντά Η Τοφάνα ήταν προφανέστατα η αρχηγός, η Ντεγκράντης έμαθε να φτιάχνει δηλητήριο από αυτήν και η ομάδα περιελάμβανε γυναίκες τόσο από τη Σικελία όσο και από τη Ρώμη Η Μαρία Σπινόλα ήταν από τη Σικελία, αν και βρισκόταν στη Ρώμη από το 1627
αλλά οι ντεγκράντις και οι δύο διανομής, Κρισπόλτη και Φαρίνα, γεννήθηκαν στην αιώνια πόλη και πιθανώς χρησιμοποιούσαν τις τοπικές επαφές τους για να προσελκύσουν πελατεία για την ομάδα. Ακόμα πιο ευρηματικός ωστόσο ήταν ο τρόπος με τον οποίο διέθετε στην αγορά το άκουα τοφάνα. Το φίλτρο κυκλοφορούσε σε δύο μορφές να έχεις να διαλέγεις.
ως μακιγιά σε μορφή πούδρας όπου η γυναίκα που το αγόραζε μπορούσε να το έχει στο μπουντοάρ της μαζί με τα υπόλοιπα καλλιντικά της χωρίς να κινήσει καμιά υποψία αλλά ο ακόμα εξυπνότερος τρόπος που το έσπρωχνε στην αγορά ήταν σε υγρή μορφή μέσα σε μικρά μπουκαλάκια με την εικόνα του Αγίου Νικολάου στην ετικέτα του υποστηρίζοντας ότι ήταν το μύρο του Αγίου ένα θεραπευτικό λάδι που το μάζευαν από τον τάφο του στην κρύπτη της βασιλικής στο μπάρι.
Το απόλυτο καμοφλάζ. Και πείτε μου εσείς τώρα, ποιος θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί ότι μέσα σε ένα αθώο φιαλίδιο με αγιασμό ή μύρο, whatever, πεταμένο τάχαμ δίθεν ανάμεσα σε πολλές άλλες λοσιών και αρώματα στο σιρτάρι μιας γυναίκας, θα μπορούσε να κρύβεται ένα θανατηφόρο δηλητήριο. Η επιτυχία ήταν τεράστια. Και σε σύντομο χρονικό διάστημα η Τζούλια έκτισε μια μικρή αυτοκρατορία αποκτώντας ακόμα μεγαλύτερο πλούτο.
Με θεμέλια το αρσενικό και την απελπισία. Η μόνη ιδιαιτερότητα ήταν ότι η πώληση του προϊόντος προοριζόταν σχεδόν αποκλειστικά για γυναίκες που ένιωθαν παγιδευμένες σε κακούς γάμους. Προς τις οποίες προφανώς πέρα από το κέρδος η Τζούλια ένιωθε βαθιά ασυμπάθεια. Σε αυτό το πλαίσιο το άκουα το φάνα έγινε εργαλείο απεγνωσμένης ενδυνάμωσης για αυτές τις γυναίκες που αναζητούσαν διακριτικά τις υπηρεσίες του, συχνά από στόμα σε στόμα για να λάβουν το δηλητήριο Σκοτεινό όσο δεν πάει, αλλά και τραγικά αποκαλυπτικό για την εποχή Αν μία σύζυγος ήταν νέα πελάτησα, η Τζούλια και η ομάδα της έπρεπε να κάνουν έναν έλεγχο αξιοπιστίας γιατί ούτε οι δηλητηριάσεις γίνονταν χωρίς οστόξες καρτάρισμα πελατείας.
Αυτό γινόταν για να προστατεύσει τον εαυτό της, τους πελάτες της και την επιχείρησή της. Μόλις έδινε στους πελάτες το δηλητήριο, τους καθοδηγούσε για το τι έπρεπε να κάνουν συμπεριλαμβανομένο του αριθμού των δόσεων και του πώς θα έπρεπε να συμπεριφερθούν όταν θα πέθαινε ο σύζυγος. Το δίκτυο διανομής στη Τζούλια ήταν εκτεταμένο με πελάτησες από διάφορες κοινωνικές τάξεις.
Τοπικοί φαρμακοποιοί, κληρικοί και άλλοι έμπιστοι συνεργάτες πιστεύετε ότι βοήθησαν στην προμήθεια ή τη συγκάλυψη του δηλητηρίου με το πρόσχημα φαρμακευτικών ή καλλιντικών προϊόντων. Ήταν πράγματι η μυστικοπαθής φύση του δικτύου της που τη βοήθησε να αποφύγει τη σύλληψη για χρόνια. καθώς οι πελάτησές της ήταν συχνά πλούσιες γυναίκες που μπορούσαν να την προστατεύσουν έστω και μόνο μέσω της σιωπής τους.
Η παρασκευή και η πώληση δηλητηρίων ήταν μόνο ένα μικρό μέρος των δραστηριοτήτων ενός εκτεταμένου υπόκοσμου, που ειδικευόταν στην παροχή υπηρεσιών που δεν μπορούσαν να προσφερθούν από την καθιερωμένη εκκλησία και το κράτος. Αυτή η κοινότητα μπορεί να αριθμούσε τουλάχιστον 200 μέλη στη Ρώμη στα μέσα του 17ου αιώνα και περιελάμβανε μεταξύ των μελών της σοφές γυναίκες, αστρολόγους, αλχημιστές, ανθρώπους εμπιστοσύνης, μάγισσες, υπόπτους φαρμακοποιούς οι οποίοι παράλληλα έλεγαν τη μοίρα και έκαναν αστρολογικούς χάρτες, πουλούσαν ερωτικά φίλτρα και φυλαχτά, θεράπευαν τον πονόδοντο και προσφέρονταν να ξεφορτωθούν ανεπιθύμητα μωρά και ανεπιθύμητους συζύγους.
Οι πωλήσεις και τα σουρταφέρτα γινόνταν όλο ένα και πιο έντονα, επεκτείνοντας τις σκοτεινές δραστηριότητες της σε ολόκληρη την πόλη. Έτσι η Ρώμη βρέθηκε ξαφνικά να εμφανίζει μια συγκλονιστική αύξηση θανάτων συζύγων, εραστών και ούτω καθεξής. Κανείς δεν ήξερε τι συνέβαινε. Άνδρες κάθε κοινωνικού στάτους πέθαιναν σαν τις μύγες Κατά τη διάρκεια μιας καριέρας που διήρκησε περισσότερο από 50 χρόνια Η τοφάνα και η συμμορία της κατάφεραν να χρησιμοποιήσουν αυτό το δηλητήριο Για να ξεφροντωθούν τουλάχιστον 600 θύματα Ένας αριθμός πραγματικά τρομακτικός Αν σκεφτεί κανείς ότι όλα γίνονταν αθόρυβα μέσα σε κουζίνες και τραπεζαρίες Το μυστικό τους φυλάχθηκε καλά για όλα αυτά τα χρόνια Από μια αυξανόμενη ομάδα ικανοποιημένων πελατών Πράγματι, δεν υπήρχε κυρία στην Νάπολη που να μην είχε λίγο από αυτό πάνω στην τουαλέτα της Ανάμεσα στα αρωματά της Και που μόνο εκείνη αναγνώριζε το φιαλίδιο και μπορούσε να το διακρίνει Το είχε σχεδόν κάθε σπίτι Σαν οικογενειακό κοιμήλιο, αλλά πολύ πιο ανησυχητικό
Και εδώ τα πράγματα αρχίζουν να περιπλέκονται. Ποια ήταν η τύχη της Τζούλια Τοφάνα μετά από 50 χρόνια θανατερής δράσης και τι απέγινε η διαβόητη συμμορία της στο πέρασμα του χρόνου. Οι ιστορικές αναφορές χορεύουν τα ραντέλα με το μύθο και το τι συνέβη πραγματικά παραμένει ένα μυστήριο. Και κάπου εκεί αρχίζει ο πονοκέφαλος κάθε ιστορικού.
Σύμφωνα με μια πηγή, η Τζούλια πέθανε από φυσικά αίτια το 1651, πιθανώς στο κρεβάτι της και προφανώς με ήσυχη τη συνειδησή της, πιστεύοντας ακράδαντα ότι οι ενέργειές της δεν είχαν καμία εγκληματική απόχρωση. Και φυσικά η κόρη της Σπάρα, όπως ήταν προφανές, ανέλαβε αρχηγός της συμμορίας. Η Σπάρα ήταν χείρα ενός Λορεντίνου κυρίου ονόματι Καρότσι και κινούνταν άνετα σε αριστοκρατικούς κύκλους, ενώ οι Ντεγκράντις ασχολούνταν κυρίως με λιγότερο εξέχοντες πελάτες, κοινώς με την πλέμπα, γιατί κάποιος έπρεπε να αναλάβει και το λαό.
Σύμφωνα με ένα χειρόγραφο που ανακαλύφθηκε στα τοπικά αρχεία, η κόρη της Τζούλια ήταν ένα είδος πονηρής γυναίκας που πουλούσε φυλαχτά και θεραπείες της Ευγενής και της Αριστοκράτησης της Ρώμης Και μέσα σε όλα μάζευε και πληροφορίες καλύτερα και από κουτσομπόλα της γειτονιάς Αυτές οι δραστηριότητες όχι μόνο θα τη σύστηναν σε νέο κύκλο πελατών, αλλά θα τη βοηθούσαν να συγκεντρώσει στοιχεία και πληροφορίες για το ποιες από τις πελάτες έστησες ήταν ευτυχισμένες στους γάμους τους και ποιες υπέφεραν, για να μην αναφέρουμε ποιες μπορεί να ήταν αρκούντος απελπισμένες ώστε να αναζητήσουν δραστικές λύσεις και να μπορέσουν να κρατήσουν το φοβερό μυστικό.
Γιατί όταν σε συνδέει με κάποιον ένας φόνος, ε, δεν είσαι κάπως. Έχουμε μόνο ελάχιστες ενδείξεις για το πώς τα μέλη της συμμορίας έκαναν τις βρωμοδουλειές τους. Γνωρίζουμε ότι ενώ το βασικό κίνητρο της πάρα ήταν τα χρήματα Μερικές φορές προμήθευε το δηλητήριό της δωρεάν σε φτωχές απελβισμένες γυναίκες Από οίκτο ή από το γεγονός ότι είχε δει υπερβολικά πολύ βία στη ζωή της Απαριθμούνται πολλά υποπταθήματα του άκου αδοφάνα Αλλά εδώ θα εξετάσουμε λεπτομερώς μόνο μία περίπτωση Πρόκειται για το θάνατο του Φραντσέσκο Σέζη, ο οποίος ήταν δούκας του Σέρι και σίγουρα ο πλουσιότερος και ισχυρότερος από όλους όσους εμπλέκονται στο σκάνδαλο των δηλητηριάσεων Γόνος μιας εξαιρετικά σημαντικής οικογένειας, ο πατέρας του ήταν διακεκριμένος επιστήμονας και στενός συνεργάτης του Γαλιλαίου και ο ίδιος ήταν ανιψιός του μελλοντικού Πάπα Ινοκέντιου του 11ου, ο Τσέζη πέθανε ξαφνικά και απροσδόκητα τον Ιούνιο του 1657.
Οι υποψίες τελικά έπεσαν στην αίρη σύζυγό του, Μαρία Αλτομπραντίνη, μέλος μιας από τις πιο ισχυρές οικογένειες της Ρώμης. Ο Δούκας που σε καμία περίπτωση δεν τον έλεγε σκηνιούδι, ήταν τουλάχιστον 30 χρόνια μεγαλύτερος από τη σύζυγό του. Φαίνεται ότι γεννήθηκε γύρω στο 1608 και παντρεύτηκε για πρώτη φορά το 1626 Η Μαρία Ντομπραντίνη η οποία ήταν η δεύτερη σύζυγός του ήταν μόλις 13 ετών όταν παντρεύτηκαν το 1648 Ναι 13 για να μην ξεχνιόμαστε όταν μιλάμε για ρομαντικές εποχές και επομένως όχι περισσότερο από 22 ετών όταν ο Δούκας άφησε το μάτιο του το κόσμο και πιθανότατα χωρίς να καταλάβει ποτέ τι τον βρήκε.
Ήταν νέα και όμορφη και τη φλέρταραν πολλοί νέοι άντρες. Η απαράμιλλη ομορφιά της επισκιαζόταν ελαφρώς από κάποια σημάδια ευλογιάς. Η Δούκια είχε ερωτευτεί παράφορα έναν άλλον υποψηφίου μνηστήρα. Έναν όμορφο κόμι και όχι ιδιαίτερα πετυχημένο μάγο ονόματι Φραντσέσκο Μαρία Σεντινέλη. Ο Σεντινέλη που είχε τον τρόπο του με τις γυναίκες την έλωσε με λόγια αγάπης και την κατέκλυζε με ερωτικά ποίηματα και η Μαρία ένιωσε για πρώτη φορά στη ζωή της την ζάλη του έρωτα.
Και κάπου εκεί ο ηλικιωμένος σύζυγος άρχισε να γίνεται πολύ ενοχλητικό εμπόδιο. Το πάθος της για τον νεαρό εραστή της της έδωσε τώρα ένα πιεστικό λόγο να θέλει να απαλλαγεί από αυτόν που δεν αγαπούσε και που ήταν ήδη άρρωστος. Η πρώτη επαφή της Δούκησας με τη συμμορία της Πάρα έγινε μέσω του ύποπτου ιερέα πατέρα Τζιρόλαμου, του μοναχού που προμήθευε τη συμμορία με αρσενικό και που ήταν εραστής της μακαρίτισας πλέον Τζούλια.
Στράφηκε στον ιερέα της Ενορίας, εξομολογούμενη το αμάρτημά της, ζητώντας του απεγνωσμένα βοήθεια. Ο Τζιρόλαμπο που ήταν πολύ συμπονετικός και φρόντιζε να καλύπτει όλες τις ανάγκες του πυμνίου του δεν έχασε χρόνο και επισκέφτηκα την Τενγκράντης, τη βοηθό της Πάρα προκειμένου να τον προμηθεύσει με το άκουα το φάνα Αφού το πήρε το έδωσε σε μια έμπιστη υπηρέτρια της Δούκησας με πλήρη μυστικότητα και με τις ευλογίες του, βοηθιά μας Η Μαρία φοβόταν να χορηγήσει οτιδήποτε θα μπορούσε να προκαλέσει στο σύζυγό της τόσο έντονη η ναυτία που θα την υποψιαζόταν.
Ο Τζιρόλαμο επεσήμανε ότι το άκουα το φάνα ήταν ένα ήπιο δηλητήριο. Τρομερή φράση αν το καλώς σκεφτείτε. Ήπιο δηλητήριο. Γιατί δεν προκαλούσε πολύ αιμετό και πρόσθεσε ότι σε κάθε περίπτωση το φαγητό του Δούκα περνούσε από τόσα πολλά χέρια που υπήρχε μικρός κίνδυνος να πέσει πάνω της οποιαδήποτε υποψία. Και έτσι με τούτα και με εκείνα μέσα σε μία-δύο μέρες ο Δούκας εγκατέλειψε τα εγκόσμια Μία άλλη εκδοχή της ιστορίας υποστηρίζει ότι η Μαρία που ήταν και ακαμάτρα έριξε ολόκληρο το περιεχόμενο του μπουκαλιού στο φαγητό του κατά λάθος Και ο Δούκας δεν πρόλαβε να κάνει ούτε όχ Φαίνεται ότι δεν υπήρξαν άμεσες υποψίες για την εμπλοκή της στο θάνατο του σύζυγου της και δεν έγινε καν νεκροψία παρόλο που η αιτία θανάτου ήταν ασαφής.
Άλλη εποχή, άλλες προδιαγραφές. Το σώμα του τοποθετήθηκε σε ένα ανοιχτό φέρετρο στη βασιλική της Σάντα Μαρία Σούπρα Μινέρβα και όταν η Ντεγκράντης πέρασε από εκεί για να κόψει κίνηση συνειδητοποίησε αμέσως ότι ο Δούκας είχε πεθάνει με δηλητήριο. Πώς το κατάλαβε μόνο εκείνη και κανείς άλλος δεν γνωρίζω να σας απαντήσω. Αλλά δεν θα αφισβητήσουμε την επαγγελματία τώρα.
Η Δούκησα ωστόσο δεν κατάφερε να πετύχει αυτό που λαχταρούσε η καρδιά της. Η ίδια της η οικογένεια την κλείδωσε μέσα στο σπίτι για να την αποτρέψει από έναν σκανδαλόδι και άνισο ταξικά δεύτερο γάμο με τον εραστή της Αντινέλη, γιατί η αριστοκρατία συγχωρούσε το φόνο ευκολότερα από ότι έναν ακατάλληλο γάμο. Αλλά τουλάχιστον διέφυγε της υποψίας ότι είχε κάποια σχέση με το γρήγορο θάνατο του Δούκα, μέχρι δηλαδή που η συμμορία της Πάρα συνελήφθη την επόμενη χρονιά.
Το πώς ήρθαν στο φως οι δολοφονικές δραστηριότητες της ομάδας δεν είναι καθόλου σαφές. Αρκετές δημοφιλείς αναφορές υποδηλώνουν ότι η Σπάρα και οι συνεργάτηδές της έγιναν επικίνδυνα υπερβολικά σίγουρες και άπλυστες, κλασικό πρόβλημα σχεδόν κάθε επαγγελματικής οργάνωσης στην ιστορία. Επιτρέποντας τις πελάτησές τους να διαπράττουν τόσους πολλούς φόνους σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα που η έξαρση των θανάτων ήταν προφανή σε όλους.
Είχε περιέλθει στην αντίληψη του Πάπα Αλεξάνδρου του 6ου ότι μεγάλος αριθμός γυναικών, νέων και ηλικιωμένων αφού έκαναν ό,τι έκαναν για να έχουν τη συνειδησή τους ήσυχη έριχναν μετά και μια εξομολόγηση στους ιερείς τους έτσι για το συγχώριο και παραδέχονταν ότι είχαν δηλητηριάσει τους συζύγους τους. Σκότωνες τον άντρα σου αλλά ήθελες και την ψυχούλα σου καθαρή.
Ακόμα και στους δρόμους ήταν ευρέως διαδεδομένη η πεποίθηση ότι οι νεαρές χείρες ήταν ασυνήθιστα πολλές. Το βέλο και τα μαύρα ρούχα πήγαιναν σύννεφο. Ο Καρδινάλιος Παλαβιτσίνη γράφει ότι η πρώτη ένδειξη αυτού του τρομακτικού σκανδάλου προέκυψε μέσα από την εξομολόγηση. Μία από τις πελάτησες της Πάρα παραδέχτηκε στον ιερέα της ότι είχε σχεδιάσει να δολοφονήσει τον σύζυγό της.
Ο Παλαβιτσίνη δεν ήταν μόνο ανώτερο μέλος της κυβέρνησης της πόλης, αλλά συμμετείχε επίσης προσωπικά στις ανακρίσεις των μελών της ομάδας της ΠΑΡΑ και ως εκ τούτου βρισκόταν στην ιδανική θέση για να καταγράψει μια αξιόπιστη περίληψη της πτώσης της συμμορίας. Υπάρχει ωστόσο μια τρίτη εκδοχή για την αποκάλυψη των δηλητηριαστών.
Τα ρωμαϊκά χρονικά και τα δικαστικά αρχεία υποδηλώνουν ότι η συμμορία αποκαλύφθηκε όχι από τις δραστηριότητες των αριστοκρατικών επαφών της Πάρα αλλά από τους πελάτες της κατώτερης τάξης που είχε στη δικαιοδοσία της η Τζοβάνα Ντεγκράντις Η Ντεγκράντις σύμφωνα με αυτή την αφήγηση ήταν ο αδύναμος κρίκος στην επιχείρηση της Πάρα Είχε ήδη τραβήξει την προσοχή των αρχών και είχε συλληφθεί τουλάχιστον τρεις φορές Η καλή της τύχη έληξε με μια τέταρτη σύλληψη Αυτή τη φορά συνελήφθη με ένα μπουκαλάκι του δηλητηρίου πάνω της Παρόλο που ισχυρίστηκε ότι ήταν απλώς μια λοσιόν Τεχνικά δεν ήταν και τελείως ψέμα Απλώς η θεραπεία που προοριζόταν για την αφαίρεση ανεπιθύμητων πανάδων από το πρόσωπο είχε παρενέργειες, ενώ η αστυνομία υποψιαζόταν το αντίθετο.
Σύμφωνα με αυτή την εκδοχή, οι ρωμαϊκές αρχές επέλεξαν να ενεργήσουν με διακριτικότητα και σχεδίασαν να παίξουν ένα παιχνίδι με μεγάλη μαεστρία που σπάνια επιδείκνυαν οι αστυνομικοί κατά τον 17ο αιώνα. Μη σας πω και πιο μετά. Συνειδητοποιώντας ότι η Ντεγκράντης δεν ήταν δυνατόν να δραμμώνει της, την άφησαν ελεύθερη, της επέτρεψαν να επιστρέψει στα παλιά της στέκια και στη συνέχεια έστεισαν μια περίτεχνη παγίδα για να πιάσουν τόσο την ίδια όσο και τους συνεργούς της.
Και κάπου εδώ η ιστορία αποκτά σχεδόν θεατρική ποιότητα. Συνεργάστηκαν λοιπόν με μια Φλωρεντίνη Ευγενή με το όνομα Σινιόρα Λορέτη, την οποία έφεραν στην πόλη και της έδωσαν την ψεύτικη ταυτότητα της Μαρκίσας Ρωμανίνη. Και επειδή στις λεπτομέρειες πεζόταν η επιτυχία του σχεδίου μετακόμισε σε μια μεγάλη έπαυλη, σε μια μοντέρνα συνοικία της πόλης και άρχισε να επισκέπτεται την Τεγκράντης Αρχικά η ψεύτικη Μαρκίσσα ζήτησε τις υπηρεσίες ενός αστρολόγου αλλά δεν άργησε να λέει το παραμύθι για τον δυστυχισμένο γάμο της και να προσφέρει τεράστια ποσά για ένα μπουκαλάκι άκου ατοφάνα Το ραντεβού κλείστηκε και μόλις έγινε η συναλλαγή δύο αξιωματικοί και ένα συμβολεογράφος τσουπ εμφανίστηκαν από το πουθενά Το υγρό στο μπουκαλάκι που δόθηκε στη Λορέτη δοκιμάστηκε σε πολλά αδέσποτα ζώα τα οποία πέθαναν αμέσως και ολόκληρη η συμμορία της πάρα συνελήφθηκε και οδηγήθηκε σε δίκη Το αποτέλεσμα ήταν μια σκανδαλώδης δικαστική υπόθεση Τα κύρια μέλη της συμμορίας καταδικάστηκαν στο πιτσφιτίλι και αν και οι λεπτομέρειες των ποινών λείπουν από τα αρχεία, γνωρίζουμε ότι στις 6 Ιουλίου του 1659, η Σπάρα, η Ντεγκράντης, η Μαρία Σπινόλα, η Λάουρα Γκρισπόλτη και η Γκρατσιόζα Φαρίνα απαγχωνίστηκαν όλες στο κάμποντι Φιόρι, παρουσία ενός ασυνήθειας τα μεγάλου πλήθους.
Αναφέρεται ότι δικάστηκαν επίσης πέντε συνεργοί τους αλλά δεν έχουμε καταγραφεί τις τείχες τους και 46 ακόμα από τις κακούριες δολοφόνησες πελάτησες της συμμορίας καταδικάστηκαν σε εισόδια ενώ οι άνδρες που τις κακοποιούσαν για χρόνια συνήθως περνούσαν εντελώς απαρατήρητοι από την κοινωνία να τα λέμε κι αυτά Οι περισσότερες, αν όχι όλες οι γυναίκες που καταδικάστηκαν με αυτόν τον τρόπο ήταν σίγουρα πελάτησες της χαμηλότερης τάξης της Δεγκράντης.
Τις έστελναν στη φυλακή αντί να τις εξορίζουν ή να τις κρατούν σε μοναστήρια, κάτι που συνήθως εκείνη την περίοδο επιβαλόταν σε γυναίκες εγκληματίες με καλή ανατροφή. Υπάρχουν σίγουρα ανοίξεις ότι έγιναν προσπάθειες περιορισμού του εύρουστου σκανδάλου. Κάποια πολλοί εξέχονται και ισχυρά πρόσωπα βρέθηκαν μπλεγμένα στην έρευνα και ο ίδιος ο Αλέξανδρος ο Έκτος διέταξε να μην αναφερθεί το όνομα της Μαρίας Αλτομπραντίνη στη δίκη της Πάρα.
Η Δούκισσα προφανώς δεν κατηγορήθηκε ποτέ για κανένα αδίκημα και έζησε μέχρι το 1703. Ο αμφιβόλου αξιοπιστίας πατέρας Τζιρόλαμου λάμπει δια της αποσίαστο από τα αρχεία της υπόθεσης. Δεν είναι βέβαιο αν είχε πεθάνει μέχρι τότε ή αν είχε απομακρυνθεί από τις εκκλησιαστικές αρχές. Σε κάθε περίπτωση δεν ανακρίθηκε ποτέ και δεν δικάστηκε Ούτε έγινε καμία προσπάθεια, τουλάχιστον δημόσια, να εντοπιστεί η πλήρης έκταση των διασυνδέσεων του ιερέα είτε στο ρωμαϊκό υπόκοσμο είτε στην υψηλή κοινωνία Αυτή είναι η μία έκδοχη της ιστορίας για την τύχη της Τζούλια Τοφάνα, της κόρης της και της συμμορίας τους Υπάρχει όμως και μία ακόμα Μπορεί οι πελάτησες της Στοφάνα να παρέμεναν πιστές καθώς η αφοσίωση και η σιωπή τους ωφελούσε τόσο τις ίδιες όσο και την Τζούλια και τις συνεργάτηδές της αλλά ως γνωστόν μία λυσίδα είναι τόσο δυνατή όσο ο πιο αδύναμος κρίκος της και συνήθως αυτός ο κρίκος είναι ο πανικός Σε κάθε συμμορία υπάρχει πάντα ένας άνθρωπος που θα τα κάνει μαντάρα
Το 1650 μια γυναίκα επισκέφθηκε την Τζούλια και ζήτησε να αγοράσει άκουα το φάνα για προφανείς λόγους Όταν γύρισε στο σπίτι της ετοίμασε μια νοστιμότατη σούπα, την έβαλε σε ένα μεγάλο μπολ και τη σέρβιρε στον σύζυγό της Στη συνέχεια πρόσθεσε την πρώτη δόση του δηλητηρίου και έστρωσε το τραπέζι Όταν ο σύζυγος κάθεσε να φάει, πήρε το κουτάλι του και ήταν έτοιμος να ρουφήξει με απόλαυση την πρώτη του κουταλιά Μια κουταλιά απόσταση από τον άλλο κόσμο Η γυναίκα του τότε έπαθε κρίση συνείδησης, την έπιασαν οι μαύρες τύψεις και την τελευταία στιγμή έριξε κάτω τον μπολ σώζοντάς τον στο παρατρίχα Αυτός έμεινε έκπληκτος να την κοιτάζει με το στόμα ανοιχτό Και αρκετά καχύποπτος τη ρώτησε γιατί το έκανε Και λογικό εδώ που τα λέμε Του πέταξε τη σούπα λες και είχε μέσα δαίμονες Η γυναίκα στην αρχή δεν μπορούσε να απαντήσει Και τι να πει Μια τρίχα έκανε κρόουλ στη σούπα σου Ή μου τσίμπησε στο αλάτι Ή ακόμα καλύτερα μου έκοψε το δηλητήριο Τίποτα Μούγγα Ο σύζυγος επέμενε
μέχρι που αποφάσισε να την κάνει να μιλήσει με πιο δυνατά επιχειρήματα, με χειροδικία. Και κάπου εδώ καταλαβαίνει κανείς γιατί είχε φτάσει μέχρι τη Τζούλια εξ αρχής. Αφού την πλάβιασε στο ξύλο, εκείνη τρομαγμένη, αποκαμωμένη και βαθιά μετανιωμένη που δεν τον άφησε να φάει και να γλιτώσει μια για πάντα από το δυνάστη της, ομολόγησε ότι είχε δηλητηριάσει τη σούπα.
Ο σύζυγος με συνοπτικές διαδικασίες παρέδωσε τη γυναίκα του στις παπικές αρχές. Εκεί ανέκριναν τη γυναίκα χρησιμοποιώντας σκληρά βασανιστήρια. Η ομολογία τότε δεν θεωρούνταν έγκυρη αν δεν είχε προηγηθεί φρίκι. Η δικαιοσύνη εκείνης της εποχής είχε τη λεπτότητα βαριοπούλας και στο τέλος αναγκάστηκε η δόλια να ομολογήσει από πού αγόρασε το άκουα το φάνα.
Αυτό οδήγησε σε άνθρωπο κυνηγητό για την Τζούλια και τους συνεργούς της Και από αυτό το σημείο άρχισε να τρίζει η αυτοκρατορία της στο Φάννα Τα νέα κυκλοφόρησαν παντού Και η Τζούλια μόλις έμαθε ότι την αναζητούσαν Απέδρασε κρυφά και βρήκε καταφύγιο σε μια τοπική εκκλησία Μέσα σε όλα όσα τις καταλόγηζαν Κυκλοφορούσε και μια φήμη ότι η Τζούλια είχε δηλητηριάσει το νερό της πόλης κάτι που εξαγρίωσε τους ντόπιους.
Πράγμα μάλλον ψευδές, αλλά ο πανικός δεν φημίζεται για τη λογική του. Μόλις έμαθαν ότι η Τζούλια αναζήτησε καταφύγιο στην εκκλησία, άρχισαν να απειλούν τους κληρικούς που την έκρυβαν. Η κατάσταση είχε φτάσει πια σε ωριακό σημείο και οι ιερείς, μη μπορώντας να κάνουν κάτι, την παρέδωσαν στο εξαγριωμένο πλήθος. Και τότε τελείωσε κάθε πιθανότητα σωτηρίας.
Εκείνη με τη σειρά τους την παρέδωσαν στις αρχές και από εκεί και πέρα ξεκινά η αρχή του τέλους της Τα όργανα της τάξης την υπέβαλαν σε απάνθρωπα βασανιστήρια και την έκαναν να ομολογήσει ότι είχε σκοτώσει συνολικά 600 άνδρες ένας αριθμός τόσο τεράστιος που πολλοί ιστορικοί αμφιβάλλουν αν είναι πραγματικός Την ανάγκασαν επίσης να κατανομάσει κάποιες από τις πελάτησές της καθώς είπε ότι δεν τις θυμόταν όλες Λέγεται ότι η Τζούλια Τοφάνα κατηγορήθηκε για μαγεία και δηλητηρίαση και μαζί με τις συνεργούς της, την κόρη της και τρεις από τις υπαλλήλους της εκτελέστηκαν διαπαγχωνισμού στο κάμποντι Φιόρι στη Ρώμη το 1659 Μετά το θάνατό της, το νεκρό της σώμα ρίχτηκε πάνω από τα τείχη της εκκλησίας που της είχε δώσει άσυλο Σύμφωνα με μία άλλη εκδοχή, στη δίκη ισχυρίστηκε ότι το άκουα Τοφάνα δεν ήταν τίποτα περισσότερο από ένα προϊόν περιποίησης δέρματος, απαλλάσσοντάς την από κάθε ενοχή, και έκτοτε χάθηκαν όλα της τα ίχνη.
Η μοίρα της θα παραμείνει για πάντα ένα μυστήριο. Και εκεί ακριβώς γεννιούνται οι θρύλοι. Η ακριβή συνταγή και η μέθοδος παρασκευής του Ακουατοφάνα χάθηκε μαζί της. Αν και η παράδοσή της έζησε και συνέχισε να ψιθυρίζεται ως το τέλειο όπλο της συζύγου. Επίσης εκτέλεσαν μερικές από τις πελάτησές της ενώ άλλες πήγαν στη φυλακή.
Κάποιες χείρες τις οποίες είχε προμηθεύσει το δηλητήριο εντυχίστηκαν ζωντανές στο παλάτι της Ιεράς Εξέτασης. Η ανθρωπότητα είχε πάντα ένα πολύ δημιουργικό τρόπο να γίνει εφιαλτική. Υπάρχουν επίσης εκείνοι που υποστηρίζουν ότι στην πραγματικότητα η Τζούλια κατάφερε να ξεφύγει από τη μοίρα της, χάρη στις υψηλές διασυνδέσεις της στον κλήρο και ότι έζησε το υπόλοιπο της ζωής της κρυμμένη σε ένα μοναστήρι.
Που θα ήταν ειρωνικό φινάλε για μια γυναίκα που πέρασε τη ζωή της ανάμεσα σε δηλητήρια και αμαρτίες. Η φήμη του Άκου Ατοφάνα παρέμεινε και μετά το θάνατο της δημιουργού του με το δηλητήριο να γίνεται κάτι σαν θρύλο σε όλη την Ευρώπη. Στο εξαιρετικό βιβλίο του Μπουλγκάκοφ ο Μέτρικη Μαργαρίτα, το άκουατο φάνα αναφέρεται ως ένα δημοφιλές όπλο μεταξύ των νεαρών γυναικών στην Άπολη και το Παλέρμο, που είχαν κουραστεί από την κακοποίηση των συζύγων τους.
Ωστόσο, το διάσημο φίλτρο συνέχισε να απολύττει για χρόνια, δρομοκρατώντας τον κόσμο. Ακόμα και ο Μότσαρτ πίστευε ότι είχε δηλητηριαστεί με άκουατο φάνα. Στις αρχές του φθενοπόρου του 1791, ενώ εξακολουθούσε να εργάζεται σκληρά πάνω στο Ρέκβιεμ, τη μεγάλη λειτουργία της επιμνημόσινης δέησης που θα αποτελούσε τόσο μεγάλο μέρος του θρύλου του, ο Μότσαρντ αρρώστησε βαριά.
Πεπισμένος ότι δεν υπήρχε καμία πιθανότητα ανάρρωσης, άρχισε να μιλάει για το θάνατό του και ισχυρίστηκε ότι συνέθεσε το Ρέκβιεμ για τον εαυτό του. «Νιώθω σίγουρα», έλεγε, «ότι δεν θα αντέξω για πολύ ακόμα. Είμαι σίγουρος ότι με δηλητηρίασαν. Δεν μπορώ να απαλλαγώ από αυτή την ιδέα. Κάποιος μου έδωσε άκου ατοφάνα και υπολόγισε την ακριβή ώρα του θανάτου μου».
Η φήμη του δηλητηρίου είχε πλέον ξεφύγει από τα όρια της Ιταλίας και είχε γίνει σχεδόν εφιάλτης της Ευρώπης. Οι μελετητές διαφωνούν εδώ και δύο ολόκληρους αιώνες σχετικά με τις συνθήκες θανάτου του μεγάλου συνθέτη. Μερικοί έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι πραγματικά δολοφονήθηκε. Οι περισσότεροι υποστηρίζουν ότι ο θάνατός του οφείλεται στη σύφυλη, το ρευματικό πυρετό ή ακόμα και τις θανατηφόρες συνέπειες της κατανάλωσης μισοψημένου χοιρινού κρέατος, που είναι μάλλον ο πιο άδοξος πιθανός θάνατος για μια μουσική ιδιοφύεια.
Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να ακούσετε το επεισόδιο για τον Μότσαρτ. Όποια και αν είναι η αλήθεια όμως, και όπως και αν πέθανε, ο μεγάλος μουσουργός ήταν σίγουρα πεπισμένος ότι υπήρχε ένα σπάνιο δηλητήριο, ένα άχρωμο, άγευστο, άοσμο, αδύνατο να ανιχνευτεί και επίσης τόσο δολοφονικό που μια προσεκτική υπολογισμένη δόση θα μπορούσε να εγγυηθεί το θάνατο ενός θύματος σε μία εβδομάδα, ένα μήνα ή ακόμα και ένα χρόνο μετά τη χορηγησή του.
Το άκουα το φάνα είχε γίνει πλέον κάτι περισσότερο από δηλητήριο. Είχε γίνει αστικός μύθος. Μέσα στους αιώνες το όνομα της Τζούλια Τοφάνα και αυτό του δηλητηρίου της συνέχισαν να κυκλοφορούν ως προειδοποιητικές ιστορίες και σύμβολα εξέγερσης για κάποιους τέρας, για άλλους εκδικητικός άγγελος Αργότερα οι αναφορές εξειδανίκευσαν την ιστορία της βλέποντας την λιγότερο ως εγκληματία και περισσότερο ως μία φιγούρα ενδυνάμωσης για τις γυναίκες που παγιδεύτηκαν από τους κοινωνικούς κανόνες.
Αφενός οι πράξεις της οδήγησαν αναμφισβήτητα σε πολυάριθμους θανάτους, αφετέρου η ιστορία της μπορεί να θεωρηθεί ως μία αναπαράσταση των ακραίων περιορισμών που τέθηκαν στις γυναίκες τότε, προσφέροντας μία εικόνα για το πού μπορούσαν να φτάσουν για να επιτύχουν την αυτονομία τους. Όταν μια κοινωνία δεν αφήνει διέξοδο, κάποιοι άνθρωποι κατασκευάζουν τη δική τους.
Η δημιουργία του Άκου Ατοφάνα μπορεί να ήταν εγκληματική, αλλά μιλάει επίσης για την απελπισία και την εφευρετικότητα που μπορεί να προκύψει ως απάντηση στην καταπίεση. Για τους ιστορικούς και τον κόσμο, η Τζούλια Ατοφάνα παραμένει μια συναρπαστική, αν και σκοτεινή προσωπικότητα της Ιταλικής ιστορίας μια ισχυρή υπενθύμηση πως οι κοινωνικοί περιορισμοί μπορεί να διαμορφώσουν και μερικές φορές να καταστρέψουν ζωές, με το δηλητήριό της να περνάει στην ιστορία ως σύμβολο εξέγερσης, κρυμμένο καλά μέσα σε ένα αθώο μπουκαλάκι με Άγιο Μύρο.
Ο τραγικός θάνατος της Τζούλια Τοφάνα έκανε το χαρακτήρα της θρηλυκό και το όνομά της άρχισε να φιγουράρει ανάμεσα στους μεγαλύτερους δηλητηριαστές της αναγέννησης, Συνεχίστε να ακούτε αυτό το podcast στο Spotify ή σε οποιαδήποτε άλλη πλατφόρμα επιθυμείτε και μην ξεχάσετε να κάνετε follow στο Instagram bloodydarklings-podcast όπου θα βρείτε φωτογραφικό υλικό για όλες τις ιστορίες μας και θα μπορείτε να ενημερώνεστε για κάθε νέο επεισόδιο που πρόκειται να ανέβει.
Και ακόμα μπορείτε να αφήσετε μηνύματα και emails έξαλλου ενθουσιασμού στο bloodydarklings.gmail.com μαζί με παρατηρήσεις, ερωτήσεις, σχόλια, ιδέες για πρόσωπα και πράγματα που επιθυμείτε να ψαχουλέψουμε παρέα και ό,τι άλλο θέτε. Μέχρι το επόμενο επεισόδιο να θυμάστε. Το να σκοτώνεις έναν άνθρωπο για να υπερασπιστείς μια ιδέα δεν είναι η υπεράσπιση μιας ιδέας.
Είναι ο φόνος ενός ανθρώπου. Άλλωστε, καμία δολοφονία δεν άλλαξε ποτέ την ιστορία του κόσμου. Φιλιά στη μορυπέδες! Like a war drum drumming down Yeah yeah Look, look Catarina Palermo 1643 Oh hey yo Marco comes home angry and smelling like the sea Oh hey yo
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
