Πίναμε ποτό στην Ουκρανία και άρχισαν οι εκρήξεις | Χρήστος Χωμενίδης

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Πήγα και στην Ουκρανία, είδα και πόλεμο. Και κάνουμε δύο βήματα. Και αρχίζει και γίνεται, παιδιά, της κακομύρας. Δηλαδή, να ακούς εκρήξεις. Να ακούς αυτό το τα-τα-τα-τα-τα των πολυβόλων. Να ακούς, να βλέπεις φωτιές. Και σηκώνω το κεφάλι μου και αντικρίζω στο ύψος της πολυκατοικίας ένα ντρόουν. Ναι, έχω σκεφτεί με λεπτομέρειες την κηδεία μου, θέλω να βγάλω εγώ τον επικίδιο υπομορφή νολογράμματος να στέκω μπροστά στο φέρετρο το φέρετρό μου και να λέω ότι εδώ μέσα είμαι εγώ αλλά σας μιλάω και τα λοιπά αλλά είναι λίγο μακάβριο αυτό έτσι άρα οι δύο εχθροί της ανθρωπότητας των 21ου αιώνα είναι η αποκτήνωση και η αποβλάκωση αν νομίζετε ότι τα podcast για το βιβλίο είναι βαρετά πιθανόν ότι έχετε δίκιο αλλά μάλλον δεν έχει τύχει να ξαναδείτε κάποιο επεισόδιο της σειράς Book Voice The Podcast Καλεσμένος αυτή τη φορά μαζί μας στο στούντιο Ο Χρήστος Χομενίδης Τι χαρά Είναι ειλικρινής χαρά Τι χαρά μακιγιάρες Δεν έχετε μακιγιάρες Αυτή τη τόσο ζεστή μέρα του Ιουλίου

01:09 Να βρισκόμαστε εδώ πέρα με ψήξη Σαν έσταση το μακιγιάρ Είναι αλήθεια ότι αυτό είναι ωραίος τίτλος Μελλοντικά για το podcast Χωρίς μακιγιάρ Το οποίο το είχε χρησιμοποιήσει Στη δεκαετία του 80 Αλλά είναι πολύ παλιά το οποίο πραγματικά δεν θα ήσχε χωρίς ανεστικό αλλά ποιος το έκανε αυτό όχι αυτό είναι βαρύ ποιος το έκανε αυτό υπήρχε ναι πράγματι και εγώ δεν θυμάμαι ποιος ήταν ίσως ο Μάκης Τριανταφυλλόγγουλος ή ο Κώστης Καρδολέλλας να ήταν 90's αυτό που λένε ότι το χάσμα των γενναιών το συνειδητοποιείς όταν αρχίζεις να θυμάσαι παιδικές τηλεοπτικές σειρές που κανείς άλλος τριγύρω δεν αναγνωρίζει το έχετε σκεφτεί ναι ρε παιδί και το γράφω και στο 2013 αυτό το πράγμα και παραθέτω και διάφορες τηλεοπτικές σειρές και κομπές τις οποίες όντως κανείς δεν θυμάται κάτω των 50 ή δεν τις έχει δει αν και νομίζω ότι κανείς δεν έχει κυρίως την αίσθηση της ασπρόμερτης τηλεόρασης δηλαδή τι σήμαινε γιατί δεν είναι σαν τις ασπρόμερτες ταινίες είναι ένα άλλο πράγμα αν θυμάστε είναι ένα γκρίζο μπλε

02:15 το χρώμα της ασφαλής τηλεόρασης και πως ας πούμε αντιδρούσαν οι άνθρωποι τότε σε διάφορες εξελίξεις τεχνολογικές δηλαδή ο μακαρίτης σποτκάστερ Βαγγέλης Φουντουκίδης ο οποίος δεν ήξερε το βίντεο και μπήκε ένα γκολ σε ένα αγώνα και μετά το παίξαν σε ένα ξένο αγώνα τον οποίο αυτός μετέδε από το στούντιο των Αθηνών ας πούμε και ερχόταν η εικόνα απ' έξω Και μπαίνει το γκολ Λέει αυτός κύριε Εκείνη είναι καταπληκτικό και τα λοιπά Και πως έκανε και ανάποδο ψαλίδι Και μετά Επαναλαμβάνει σε βίντεο Η φάση του γκολ Ο Φουντουκίδης δεν ξέρει τι σημαίνει βίντεο Και λέει κυρίες και κύριοι είναι απίστευτο Ο ίδιος παίκτης Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο Το επόμενο αμέσως λεπτά επιτυγχάνει και δεύτερο τέρμα Και συνέχισε να μετράει λάθος Καταλαβαίνεις μετρούσε 2-0 αντί για 1-0 Έναν αλλακτικό βάρο ήταν αυτό Είναι αλήθεια ότι αυτό με το ασπρό μαύρο Εγώ το θυμάμαι πάντα όποτε έχει ποδόσφαιρο τηλεόραση Γιατί πρόλαβα την ατάκα του Sportcaster Και για όσους έχουν ασπρό μαύρους δείκτες

03:27 Οι παίκτες της φιλοξενούμενης ομάδας φορούν Ξέρω εγώ ναι είναι γκρίζο Γιατί ήταν μόνο ασπρό μαύρο ας πούμε τα χρώματα Μπάζε τόσοι ήταν μια εποχή η οποία μολονότι η τηλεόραση ήταν ασπρό μαυρή, η ίδια εποχή ήταν αρκετά έγχρωμη. Να μην πω ας πούμε ότι ξεχύλιζε από χρώματα. Ισχύει και μια και ξεκινήσατε και αναφέρω το 2013 που είναι το τελευταίο σας βιβλίο, το 19 το πιο πρόσφατο ελπίζω.

03:52 Το πιο πρόσφατο, ναι σωστά. Το πιο πρόσφατο, 19 αν τα μετράω γαλά. Εγώ δεν τα έχω μετρήσει. Τόσα είναι. 19 είναι. τα 15 κυκλοφορούν κανονικά από τις εκδόσεις Πατάκη τα 4 τα έχω αποσύρει τα 4 τα έχετε αποσύρει από τις παλιές εκδόσεις το 13 λοιπόν είναι παρόλο που έχετε επιχειρήσει και άλλα βιβλία μη μυθοπλασία σας το πούμε έτσι όχι πολλά απλώς μερικές φορές κείμενα τα οποία γράφω για έντυπα ξέρω εγώ τα παίρνω και τα συνθέτω μεταξύ τους τα αλλάζω κάπως και τα λοιπά και φτιάχνω μια συλλογή κειμένων.

04:33 Αλλά στη ρομαντικότητα νομίζω ότι όσο μεγαλώνω να αντιλαμβάνομαι τα όρια μεταξύ μυθοπλασίας και μη μυθοπλασίας είναι σχετικά, είναι στενά διότι στη ρομαντικότητα αυτό το οποίο συμβαίνει είναι ότι κοιτάς εσύ τον κόσμο το πώς τον κοιτάς είναι σε μεγάλο βαθμό εκ των πραγμάτων μυθοπλαστικό. Άλλο βλέπεις εσύ άλλο βλέπεις ο διπλανός σου.

04:57 Αυτό το 13 είναι τα πρώτα 13 χρονά της ζωής μου Και προσπάθησα να είμαι Εξαιρετικά ακριβής Σε ονόματα, ημερομηνίες Σε τοποθεσίες κτλ Σκεφτόμουν ωστόσο ότι αν είχα έναν δίδυμο αδελφό Και είχε μεγαλώσει Μαζί μου, στην ίδια οικογένεια Στην ίδια σπίτι κτλ Και έγραφε ένα αντίστοιχο βιβλίο Ή ένα βιβλίο με το ίδιο θέμα Θα έγραφε άλλα πράγματα Συνεπώς ο τρόπος με τον οποίο προσλαμβάνουμε την πραγματικότητα και την αναπαριστούμε ας πούμε στα γραπτά μας είναι επιτουσιασμιθοπλαστικός έτσι και αλλιώς βέβαια το τελευταίο όντως είναι ότι κοντινότερο σε αυτό το βιογραφικό εξού και ο τίτλος που περιγράφει τα 13 πρώτα χρόνια της ζωής σας ναι μια στιγμή μην κάνουμε εξήγηση δεν θεωρώ ότι είναι τα 13 πρώτα χρόνια του Ιησού ούτε του Μεγαλού Νοπολέοντα Δηλαδή δεν είναι ότι περιγράφω τον εαυτό μου Περιγράφω όλο το γύρω γύρω Δηλαδή τους ανθρώπους, τις καταστάσεις, τις εξελίξεις, τις πολιτικές Διότι τα 13 χρόνια, τα πρώτα της ζωής μου είναι από το 1966 μέχρι το 1979 Όπου έγινε ο κακός χαμός στην Ελλάδα

06:07 Καταλαβαίς, περιγράφω το πολυτεχνείο στο οποίο ήμουν παρόν Ήμουν 7 χρόνια και με είχε κουβαλήσει η μάνα μου Και τους είδα, τους εξεγερμένους φοιτητές περιγράφω την μεταπολίτευση, περιγράφω πώς μπαίνανε τα γεγονότα από τα παράθυρα και τις πόρτες μέσα στα σπίτια. Η πολιτικοποίηση τότε δεν εκκλονόταν μέσα από τα social media.

06:35 Ήταν κάτι το οποίο συνέβαινε με σάρκε και οστά. Αυτό ήθελα να παρατηρήσω ότι και στη Νίκη, που θεωρητικά θα μπορούσε κάποιος να πει το 2013 είναι ένα είδος sequel γιατί πιάνετε τα πράγματα λίγο πριν εμφανιστείτε εσείς στο προσκήνιο, έρθετε στη ζωή. Περιγράφεται πάρα πολύ όλο το γύρω-γύρω και στην ουσία παρακολουθούμε όλη την πορεία του ελληνισμού.

06:58 Από τη Μικρά Ασία, πώς έρχονται εδώ σαν πρόσφυγες, πώς δημιουργούνται κάποια κοινωνικά στρώματα σταδιακά, η ταξική εξέλιξη της ελληνικής κοινωνίας που δεν έμεινε στάσιμη. αυτό έχει να κάνει πιάνετε σαν αφορμή αυτά που βιώσατε έμεσα ή άμεσα το πιάνετε αυτό σαν αφορμή για να παρατηρήσετε τα γύρω γύρω ή έτυχε στην πορεία ξεκινήσετε να γράφετε για τη ζωή σας και συνειδητοποίησατε ότι σας ενδιαφέρει πιο πολύ τα γεγονότα που τρέχανε στο υποβαθρό. Η νίκη ως μυθιστόρημα ξεκίνησε το έχω ξαναπεί αυτό από την ανάγκη μου, από την πεποίθησή μου ότι θα πεθάνω σε ηλικία 48 χρονών και την ανάγκη μου να αφήσω στην κόρη μου που τότε ήταν δύο την κυβωτό των ιστοριών της οικογένειας δηλαδή έλεγα στην αμά της κόρης μου περπατώντας στην Κέρκυρα ένα βράδυ, ένα απόγευμα καλοκαίρι ότι σε παρακαλώ άμα πεθάνω εγώ να μην χρεχάζεις να πεις την Νίκη την κόρη μας ας πούμε και για τη θεία Λουκία και για τη θεία Φωφό και για το θείο Χόρχο και τα λοιπά και για το πώς ήταν τα σπίτια

08:06 και μου λέει η καπιστήμια η Αλεξάνδρα μου λέει συγγνώμη δεν είσαι ούτε υδραυλικός ούτε πιλοπιλότος συνεπώς σήμερα φέρεσαι κάτσε γράψε τα και η νίκη ξεκίνησε έτσι δηλαδή άρχισα να γράφω μια επιστολή στο διαιτές παιδί και μετά στη σελίδα ξέρω εγώ 10-20 συντοπίσα ότι αυτό δεν είναι επιστολή είναι ένα μυθιστόρημα και έτσι προχώρησε απλώς όταν το τελείωσα άλλαξα τα ονόματα και όταν συντοπίσα ότι πρόκειται να μεθυστώ το δεύτερο πρόσωπο ότι σου λέω νίκη αυτά μικρή νίκη έγινε τρίτο λέει ότι τα λέω γενικώς τώρα το 13 ως συνέχεια της νίκης ξεκίνησε από την ανάγκη μου έγραφε ένα άλλο βλίο και ξαφνικά με πιάσε το 13 από το λαιμό και μου είπε γράψε με.

09:02 Και μπήκα σε μια διαδικασία, δηλαδή κάσα ένα απόγευμα μπροστά στο λάπτοπ και μέχρι να βραδιάσει είχα γράψει σε ρυθμό φενήρι τον πρώτο κεφάλαιο. Και μετά κοιμήθηκα και ήθελα να ξυπνήσω, ανυπομονούσα να ξυπνήσω και να το συνεχίσω. Άρα έχω την πεποίθηση ότι είναι ένα βιβλίο το οποίο ξεχύλισε από μέσα μου. Τι με οθεί γιατί εν έτη 2026 ήθελα τόσο πολύ λαφταρούς να μιλήσω για το 1968 ή το 1976 γιατί προφανώς νιώθω ότι έχω ζήσει σε τρεις χώρες σε τρεις όχι δύο δηλαδή μία χώρα είναι η Ελλάδα μέχρι χοντρικά την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, την ΕΟΚ τότε μετά έγινε η Ευρωπαϊκή Ένωση και την άνοδο του Πασόκ που άλλαξε τα πάντα κατά νόμου προς το καλό η δεύτερη χώρα είναι από το 81 από το 85 πες μέχρι το 2010 που είναι μια χώρα η οποία περνάει όλο και καλύτερα, καταναλώνει όλο και περισσότερο χρεώνονται όλο και περισσότερο και η τρίτη χώρα είναι η Ελλάδα από το 2010 μέχρι σήμερα δηλαδή όταν χρεοκόψε και τι συνέβη στη συνέχεια Ισχύει, είναι τρεις διαφορετικές χώρες

10:28 Ναι, η πρώτη χώρα λοιπόν Ξεστοριάζει Εγώ που τη θυμάμαι πολύ καλά Θέλω να την αναπαραστήσω Με τις λέξεις Και πιστεύω ότι η πρώτη αυτή χώρα Η χώρα του 66 με 79 πες Ή του 66 με 85 Η 65 με 85 Είναι μια χώρα Η οποία συνομιλεί με τη σημερινή Απόδειξη Ότι το 13 από ότι είμαι σε θέση να ξέρω από τυχαία συναντήσεις κτλ αρέσει πολύ στους πιτσιρικάδες βρίσκουν κάτι το οποίο δεν ήξεραν αλλά τους θέλγει αυτό το σκεφτόμουν πρόσφατα που διάβαζα ένα βιβλίο του Γιάννη Μαρή που παρουσιάζει μια Ελλάδα που δεν έχει καμία σχέση με σήμερα από την γλώσσα και τις ανθρώπινες σχέσεις πως είναι οι ισορροπίες ανάμεσα στα φύλλα που αν έγραφε κάποιος με αυτό το ύφος σήμερα για τις γυναίκες πιθανότατα θα γινότανε cancel, δεν θα γινότανε αποδεκτός όμως ασκεί μια αγωητεία αυτή η παλιά Ελλάδα κάτι δεν είναι μόνο η αθότητα και ότι όλα ήταν όντως πιο απλά και πιο συμμαζεμένα υπήρχε μια ομορφιά παραπάνω δεν ήτανε, μη στιγμή πιο απλά δεν ήτανε ήταν άνθρωποι, δηλαδή γενιές αυτές ήταν άνθρωποι που είχαν δει το αίμα να κυλάει

11:42 είχαν δει τη ζωή τους να καταστρέφεται, να ανατρέπεται τουλάχιστον, δύο, τρεις, τέσσερις φορές δηλαδή αν ήταν και μικρασιάτες ξεριζώθηκαν από τις πατρίδες τους, βρέθηκαν σε έναν τόπο θεωρητικά δικό τους αλλά που δεν τους καλοδέχτηκε ιδιαίτερα και μετά πριν προφτάσουν να συνέλθουν ήρθε ο πόλεμος η κατοχή, ο εμφύλιος, τα μετά τον εμφύλιο, δηλαδή δεν άφηνε δεν σε άφηνε η ζωή να πάρεις ανάσα σχεδόν οι σχέσεις ήταν πολύ περίπλοκες πιστεύω εγώ. Δεν ήταν απλές.

12:17 Δηλαδή η ανάγκη της επιβίωσης σε έκανε να γίνεσαι πολύ πιο... Γι' αυτό ότι τους έκοβε πολύ. Του ήταν έξυπνοι άνθρωποι. Προσαρμοστικοί. Είχαν αντανακλαστικά. Και σε ό,τι αφορά στη θέση της γυναίκας που είπατε προφανώς στην ελληνική υπεθροϊθέση της γυναίκας ήταν δεινή. Έτσι απέσια. όταν βλέπεις ας πούμε τον Άντε να κάθεται στο καφενείο και τη γυναίκα να πηγαίνει στα χωράφια αν και αυτό δεν ήσυχε εκεί πολύ.

12:51 Εντάξει, όλοι μαζί πηγαίνανε στα χωράφια και βουλεύανε πάρα πολύ σκληρά κάτω από τον ήλιο για να βγάλουν τον επιούσιο, το ψωμάκι τους. Στην αστική ωστόσο Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Και αυτό το βλέπουμε από διηγήσεις και το βλέπουμε και στη λογοτεχνία. Οι άνθρωποι, οι γυναίκες ήταν παραδόξως ίσως και πιο ελεύθερες από ό,τι σήμερα.

13:14 Η διαφορά για μένα ήταν ότι πάρα πολλά πράγματα τότε συνέβαιναν πίσω από κλειστές πόρτες. Δηλαδή, γίνονταν, αλλά δεν τα κάναμε θέμα. Και αυτό ίσως, ενδεχομένως δεν έχω καταλήξει, να είχε και μερικά καλά. Σου πω ένα παράδειγμα. Στη δεκαετία του 1920 Υπήρχε ένα trend θα λέγαμε σήμερα Με την Κορίτσια να αγαπάνε κορίτσια Εννοώ να αγαπάνε ερωτικά, σεξουαλικά κορίτσια Αυτό πως γινότανε Δεν υπήρχαν Ben Mixed Δηλαδή αλλού πηγαίνανε Οι γυναίκες να κάνουν μπάνιο Στη θάλασσα, αλλού οι άντρες Δεν υπήρχαν κοινές πλάζ Στις πλάζ τις γυναικείες Υπήρχαν αυτά τα Που αλλάζεις Καμπίνες που αλλάζεις Και εκεί πέρα λέει γινόταν ο κακός χαμός Τότε εκείνη την εποχή Κυκλοφόρησε και το πρώτο Queer ελληνικό μυθιστόρημα Που λεγότανε Η ερωμένη της Η ερωμένη της Δηλαδή μια γυναίκα μιλά για την ερωμένη της Άρα τι συζητάμε Ναι Βέβαια αυτό που είπατε για τις κακουχίες Ότι δεν σε άφηνε η ζωή να πάρεις ανάσα Το έχετε θίξει σε ένα άρθρο Στο Capital Το μη σε αισιοδοξία ήτανε που λέει

14:33 ότι αυτοί οι άνθρωποι που είχαν περάσει όλα αυτά παρόλα αυτά είχανε μια αισιοδοξία θέλανε να χτίσουν ένα καλύτερο μέλλον και το χτίσανε όντως ενώ σήμερα που δεν έχουμε αυτά τα προβλήματα σαφώς, δεν υπάρχει σκοτάδι δεν υπάρχει πείνα όπως υπήρχε τότε όλες αυτές οι στερήσεις για βεβαιότητα αν θα είσαι ζωντανός υπάρχει μια απεσιοδοξία υπάρχει η απεσιοδοξία η οποία δεν είναι αδικαιολόγητη δηλαδή είναι βάσιμη και μπορεί οι άνθρωποι να μην καταλαβαίνουν να μην συνειδητοποιούν ακριβώς γιατί κανείς δεν είναι υποχρεωμένος κανείς πολύ δεν είναι υποχρεωμένος να είναι απόλυτα ανημερωμένος για ό,τι συμβαίνει κτλ μπορεί λοιπόν να μην μπορούν να το εκφράσουν αλλά το νιώθουν και η απεσιοδοξία αυτή είναι απολύτως λογική και πηγάζει από τα μεγάλα προβλήματα του 21ου αιώνα τα οποία είναι και διεθνή είναι παγκόσμια, είναι πανανθρώπινα Ας πούμε η κλιματική αλλαγή δηλαδή Το γεγονός ότι οι ολόκληρες εκτάσεις Από τη φένα της θα ρημοποιηθούν Πράγμα το οποίο θα οδηγεί σε μια μετανάστευση

15:35 Μαζική μετανάστευση Λόγω πείνας και δίψας Έτσι Η Αφρική η οποία ξεχυλίζει ο πληθυσμός Δηλαδή έχει το αντίθετο Από την Ευρώπη ζήτημα Την υπεργεντικότητα Κάποια στιγμή θα βγει προς τα Θα ανέβει προς τα πάνω ας πούμε δεν υπάρχει εμβολία γι' αυτό γι' αυτό και είναι κατά γνώ μου φεδρές οι αντιμεταναστευτικές κορώνες και ότι ξέρω κάπως θα διατηρήσουμε την πληθυσμιακή μας ομοιογένεια χώρια που δεν σημαίνει κάτι για μένα αυτό διότι το θέμα είναι η παιδεία και η νοοτροπία και όχι φυσικά το αίμα χώρια από αυτό είναι και αδύνατον δεν θα κάνεις η Frontex, είναι αστεία πράγματα αυτά.

16:24 Ότι θα μπορεί να ανακόπτει τα κύματα, ας πούμε. Τα τσουνάμια τα μεταναστευτικά. Το δεύτερο πρόβλημα, δεύτερο ζήτημα που βλέπω εγώ παγκόσμιο, είναι η τεχνολογική επανάσταση. Και δεν μιλάω μόνο για την AI, για την τεχνητή νοημοσύνη, αλλά κυρίως για αυτή μιλάω. Η οποία θα καταργήσει μια πληθώρα επαγγελμάτων και θα βγάλει ένα μεγάλο ποσοστό του ανθρώπινου πληθυσμού σε μια ισόβια αεργία.

16:51 Οι άνθρωποι δεν θα δουλεύουν απλώς. Οπότε αυτό πρέπει να αντιμετωπιστεί με δύο τρόπους. Πρώτον, και αυτό έχει ήδη πειοταθεί, δηλαδή προτείνεται με επιμονή είναι το κατόατο εγκυμένο εισόδημα διεθνώς γιατί αλλιώς θα γίνουν εξεγέρσεις, θα γίνει μπάχαλο ας πούμε, γενικό μπάχαλο. Και ο δεύτερο ζήτημα δεν είναι μόνο οι άνθρωποι να έχουν εξασφαλισμένο επίπεδο ζωής το οποίο προφανώς δεν θα παρέχει το κράτος, θα παρέχουν οι εταιρείες.

17:23 Δηλαδή κάποια στιγμή η Κολοσσή, Google, Amazon κτλ. πρέπει να φορολογηθούν και τα λεφτά αυτά πηγαίνουν στους ανθρώπους. Το δεύτερο είναι ότι θα προκύψει, όπως το αισθάνομαι εγώ, ένας απέραντος ελεύθερος χρονός το οποίο θα πρέπει ο άνθρωπος κάπως να αξιοποιήσει για να μην αποβλακωθεί τελείως. Δηλαδή, το κατώτατο εγκυμένο εισόδημα μας προφυλάσσει από το να αποκτηνοθούμε, η αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου μας προφυλάσσει από το να αποβλακωθούμε.

17:59 Άρα, οι δύο εχθροί της ανθρωπότητας των 21ου αιώνα είναι η αποκτήνωση και η αποβλάκωση. Η αλήθεια είναι ότι είναι ορατό αυτό το φαινόμενο. Μακάρι βέβαια να φτάσουμε στην πολυτέλεια του να μας απασχολεί η αποβλάκωση, γιατί σημαίνει ότι θα έχουμε εξασφαλίσει το πρώτο που θα είναι η αποφυγή της αποκτήνωσης. Και στο 2013 και στη Νίκη που λέμε ότι είναι ένα βιβλίο μυθοπλασίας με έμπνευση από αληθινά γεγονότα υπάρχουν πάρα πολλά στοιχεία για την οικογένειά σας.

18:32 Ναι, όπως την έχω δει εγώ όμως. Ναι, αυτό με έκανε να σκεφτώ, χάσατε πολύ νωρίς τον πατέρα σας, έτσι τελειώνει και το ευλίο χωρίς να κάνουμε σπόιλερ με ένα πολύ συγκινητικό τελευταίο τρισέλιδο αυτό το γεγονός ότι χάσατε νωρίς τον πατέρα σας που είχετε πει ότι από τότε οτιδήποτε κάνετε είναι κάπως αφιερωμένο σε εκείνον σας έκανε να ψάξετε περισσότερο το ιστορικό της οικογενείας γιατί διαβάζοντας το εγώ συνειδητοποίησα πόσοι που έχουμε δεδομένους γονείς μας για χρόνια ή δεκαετίες δεν κάνουμε αυτό το digging στο οικογενειακό παρελθόν είναι πάρα πολλά που αγνοούμε, για θείους, θείες προσωπικές περιπέτειες του καθενός οικονομικές καταστροφές ποιος πήγε στο εξωτερικό, τι έκανε ας πούμε, ο Άχωνα Θείο πήγε στην Αμερική λίγα πράγματα ξέρω ότι έκανε εκεί, πέρα ότι παντρεύτη μια κουβανή. Αυτό είναι πάρα πολύ ενδιαφέρον να το ψάξετε.

19:24 Δεν είναι κρίμα που ο κάθε άνθρωπος δεν γνωρίζει πλήρως την μικρή ή μεγαλύτερη ιστορία της δικής του οικογένειας. Ναι, πόσο δεν μάλλον που οι άνθρωποι, κοιτάξτε, είχα μια τύχη εγώ, τύχη-ατυχία. Δεν είχα συνομήλικα ξαδέλφια ή αδέλφια. Δεν είχα καθόλου αδέλφια και τα ξαδέλφια μου ήταν ή πολύ μεγαλύτερα ή πολύ μικρότερα. Οπότε υπήρχε ένας ένα οικογενειακό περιβάλλον ένας με την καλή έννοια θείασος οικογενειακός, ο οποίος ήθελε να πει την ιστορία του.

19:53 και ήμουνα το καλύτερο αυτή καθότι ήμουνα ένα αγνό αυτή ένα αθώο αυτή και ερχόντουσαν όλοι και μου λέγανε όχι ερχόντουσαν, έλα να σου πω την ιστορία μου αλλά ξέρω εγώ σε τραπέζια και τα λοιπά σε οικογενειακές μαζόξεις και μου λέγανε τι έκανε τότε ο ένας, τι έκανε τότε ο άλλος και τα ακούγεται και τα συγκρατούσε γιατί είχε καλή μνήμη ας πούμε κατά τα λοιπά ναι αυτό προηγήθηκε του θανάτου του πατέρα μου στην πραγματικότητα ο άνθρωπος στον οποίο δεν μου δόθηκε η ευκαιρία να ρωτήσω και να μάθω και έχω πολλά κενά είναι ο ίδιος πατέρας μου δηλαδή παππούδες ζήσανε, οι παππούδες περάσαν τα 90 άρα τα είπανε όλα ο μπαμπάς μου πέθανε 48 χρονών δεν μου μίλησε ποτέ ο ίδιος για μεγάλα κομμάτια του παρελθόντος του.

20:52 Χρειάστηκε να ανασυνθέσετε εσείς κάπως. Χρειάστηκε να ανασυνθέσω εγώ, να ρωτήσω και τα λοιπά. Και όταν συναντάω ανθρώπους οι οποίοι τον ήξεραν και οι οποίοι τώρα βέβαια είναι σε προχωρημένο γύρας διότι αν ζούσε θα ήταν ο ίδιος 95 χρονών ξέρω εγώ. Ναι 95 ήταν ακριβώς. Πέφτω πάνω τους και τους ρωτάω πώς ήταν, τι έκανε και τα λοιπά. Πώς το θυμάστε, σαν πώς τον θυμούνται. Αυτό είναι το αστείο, ότι τους ζητάω να δημιουργήσουν κάτι το οποίο δεν μπορούμε να το κάνουμε ακρίβεια.

21:25 Θέλω να πω, ένας άνθρωπος που τον είδες τελευταία φορά του 1979 και σου ζητάει να τον περιγράψεις το 2026. Τι να περιγράψεις ακριβώς. Μία αίσθηση. Υπάρχει και ένα άλλο, το οποίο είναι ενδιαφέρον. Σκεφτείτε ότι τώρα όποιος πεθαίνει, ας πούμε, έχουμε υλικό βίντεο, ηχογραφήσεις ψηφιακά, αναρτήσεις τις απόψεις του τους καυγάδες τους στα social media κτλ. Τότε από τον μπαμπά μου δηλαδή εγώ έχω μόνο μια κασέτα όπου είναι σε ένα οικονομικό τραπέζι και εγώ τους γράφω κρυφά με το κασετόφωνο το οποίο ήταν για να μάθω αγγλικά δεν ξέρω αν το θυμάστε λίγο αφόνο και το πάτησα και έγραψα μια κουβέντα όπου τσακωνόντουσαν για το ξέρω εγώ για τους Pink Floyd κάτι τέτοιο. Και σβήσατε την κασέτα που είχε το μάθημα αγγλικών. Ναι ναι και αυτό είναι το μόνο πιστήριο της παρουσίας του ας πούμε εσύ είναι οι φωτογραφίες βέβαια το ψηφιακό προφίλ που έχουμε τώρα είναι αυτό που αν μπορούσαμε να το διαλέξουμε θα ήμασταν περήφανοι αν κοπεί δηλαδή ξαφνικά το όνειμα της ζωής κάποιου

22:37 που συμβαίνει συχνά προειδοποιητά και μπορούσε κάποιος να τον ρωτήσει μήπως θα ήθελε να αλλάξει θα φανταστείς να έχεις ένα μυστικό ειδήλιο με μια κυρία και αυτή να περιμένει να σε αναδιέσεις σαν ξανατοχείο και αυτή να περιμένει εκεί πέρα και να θεωρεί ότι την έστησες ενώ εσύ απλώς έχεις πεθάνει θα ήμασταν όμως περήφανοι για αυτά που αφήνω πίσω δηλαδή αν προσπαθήσει κάποιος αντίστοιχα να φτιάξει το προφίλ των γονιών του από τις ψηφιακές μαρτυρίες, τις αναρτήσεις, τις φωτογραφίσεις στο Instagram θα έχει την αληθινή εικόνα ή θα έχει μια λίγο ψευτική.

23:16 Δεν ξέρω, δίνουμε την αληθινή εικόνα προς τα έξω. Θα έχει ό,τι έχουμε αποφασίσει εμείς να κοινοποιήσουμε, ας πούμε. Υπάρχει, λέει, ένας αλγόριθμος που είναι στα σκαριά όπου όταν κάποιος πεθαίνει θα καταχτά, κατά κάποιο τρόπο, μια ψηφιακή αθανασία διότι αν έχω κάνει εγώ 500 αναρτήσεις στο facebook ή στο instagram ξέρει ο αλγόριθμος πως σκέφτομαι και πως νιώθω κτλ και πιάνει τα χούγια μου άρα και να έχω πεθάνει θα μπορεί να συνθέσει να υποθέσει με μεγάλη ακριβία πως θα αντιδρούσα στα επόμενα γεγονότα πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά κτλ άρα μπορεί να συνεχίσει για λογαριασμό μου κι ας έχω πεθάνει να δημοσίευει.

24:10 Να αναρτά. Και εγώ να ζω με αυτόν τον τρόπο. Εντός πολλών εισαγωγικών. Τώρα αν είναι ακριβής αυτή η ιδέα. Κοίταξε να δεις. Υπάρχουν πράγματα τα οποία αναρτάμε. Τα οποία να τα βλέπουμε μετά μήνες ή χρόνια τρεπόμαστε. Έτσι. Ή τα σβήνουμε. Αλλά βέβαια τίποτα δεν σβήνεται. Σαν τα χτενίσματα της δεκαετίας του 70. που έχουν αποτυπωθεί στις φωτογραφίες.

24:31 Λοιπόν, εμείς είμαστε αυτό. Ο κάθε άνθρωπος είναι γεμάτος αντιφάσεις, είναι ένα άγαρμπο όνο άνθρωπος, το οποίο συχνά και εύκολα ξεφεύγει, αλλά πρέπει να το έχει αποδεχτεί αυτό μέσα του μια ηλικία κοινωνικής, για να ξέρει ότι είναι αντιφατικός, ανακόλουθος και γι' αυτό ίσως και αξιαγάπητος. Δεν είμαστε μηχανές. Κριτικές διαβάζετε για αυτά που γράφετε?

24:58 Βεβαίως Έχει τύχει ποτέ κάποια να σε ενοχλήσει Ναι βέβαια Θεωρούσατε άδικη δηλαδή Ή εντοπίσατε σωστές παρατηρήσεις Που σκεφτεί κανείς ότι κακός Δεν είχα σκεφτεί να γράψω κάτι διαφορετικό Όχι αυτό είναι άλλο Δηλαδή αν σου κάνεις τέτοιες επισημάνσεις Σου κάνει και καλό Αλλά υπάρχουν κριτικές Οι οποίες με έχουν κάνει έξω φρενών Κανονικά Αλλά Είχα δηλαδή άφριζα αλλά με το καιρό έμαθα γιατί είμαι και πόσα χρόνια στο κουρμπέτ πάνω από τριάντα έμαθα ότι εντάξει δεν πρέπει να ασχολούμαστε με αυτό να το μαμάθουμε, να το μεταβολίζουμε να το αφήνουμε πίσω μας κλπ και μπας σε τόσοι θα ήταν τουλάχιστον ύποπτο να σ' αγαπάει όλος ο κόσμος τώρα πλέον κριτικές και σχόλια τα οποία είναι ιδιαίτερες μισαλόδοξα και κακεντρεχή απέναντί μου τα κοιτάω με κατανόηση και συμπάθεια Στο βήμα για το νέο σας βιβλίο, Αντώνης Οκαρπετόπουλος που έχει γίνει γνωστός από αθλητικό ρεπορτάζ αλλά είναι γνωστή αγάπητο για το βιβλίο, γράφει το 2013 δεν εκατάθεση μνήμης δηλαδή απόσταγμα αναμνήσεων

26:17 που ο χρόνος έχει γλυκάνει όπως κάνει πάντα εσείς δηλαδή γνωρίζοντας λίγο το Χωμενίδη πιστεύω πως του ήταν δύσκολο να τη θασεύσει το μεγάλο μυθοπλάστη που κουβαλάει μέσα του και πως η προσπάθεια να μείνει συνεπής στην κατάθεση της αλήθειας σαν μάρτυρα στο δικαστήριο της μνήμης του πρέπει να τον κούρασε αυτό ισχύει όχι δεν με κούρασε όντως υπήρχε ο πειρασμός να γράψω και άλλα πράγματα τα οποία τα βγαίνανε μέσα από τη φαντασία μου αλλά ήταν ένα πολύ ενδιαφέρον παιχνίδι να τηθασέβω τη φαντασία μου και να μένω στα πραγματικά γεγονότα.

26:58 Τα οποία είναι φανταστικά, με την έννοια ότι είναι καταπληκτικά. Δηλαδή, το γεγονός ότι ως παιδάκι το βράδυ που έπεφτε η Χούντα, αισθανόμουν την ανάγκη ζώντας σε ένα μικρό διαμέρα στην Κιψέλη. Κάπου σας εμμετάσχω όλο αυτό και δεν ήξερα πώς να συμμετάσχω και πήρα ένα τράδιο κενό και το έκοψα τη σελίδα σε τέσσερα μέρη και λέω θα γράψω ένα σύνθημα το οποίο θα το πετάξω από τη βεράντα το μπαλκόνι για να είναι προκηρύξεις αλλά δεν ήξερα τι να γράψω ακούγονταν σύνθημα έρχεται για τον Καραμαλή ή ξέρω εγώ Καραμαλής δεν χωρούσε όμως η λέξη τα χαρτάκια αυτά και έγραψα το άλλο που είχα ακούσει και ήταν η ΕΟΚΑ Β.

27:44 Η ΕΟΚΑ Β ήταν η χουντική οργάνωση στην Κύπρο. Εγώ δεν είχα ιδέα τι είναι η ΕΟΚΑ Β. Και παρόλα αυτά γέμισα, έγραψα ξέρω εγώ πεντά χαρακτάκια με παιδικό γραφικό χαρακτήρα και τα πέταξα στην Όδωσο Πούλου. Φαντάζομαι ότι κάποιος ο οποίος το σήκωσε αυτό το πράγμα και είδε θα του έκανα μεγάλη εντύπωση. αυτοσχέδιες προκηρύξεις της χουντικής οργάνωσης ΙΟΚΑΒΙΤΑ και κυρίως εμένα που το θυμάμαι από τον Ιστέρον εκεί νομίζω ότι η πραγματικότητα υπερβαίνει τη φαντασία η ζωή έχει ένα χιούμορ το οποίο δεν είναι δικό μας είναι αφεύτης Στην εισαγωγή της Νίκης βέβαια σημειώνατε ότι ως συγγραφέας είμαι πιστός όχι στο γράμμα όσο στο πνεύμα της ιστορίας και των πρωταγωνιστών Άρα και στο 2013 υπάρχουν σημεία που δεν αντισταθήκατε Και τα πειράξατε λίγο για να γίνουν Όχι, αλλά υπάρχουν σίγουρα πράγματα τα οποία είπα Και έτσι έδωσα έκταση Και πράγματα τα οποία παρέλειψα Ή αποσιώπησα Όχι, αλλά όχι επειδή ήθελα να στρογγυλέψω την ιστορία Και νομίζω ότι αυτό είναι φανερό στον αγνό

28:45 Δηλαδή τους ανθρώπους δεν τους εξητανικεύω Ούτε τους γονείς μου, ούτε τον εαυτό μου προφανώς ίσα ίσα τους δείχνω σε αυτό που σας έλεγα πριν στις αντιφάσεις τους, στα πάθη τους απλώς λόγω οικονομίας της ιστορίας κάτι το οποίο δεν μου φάνηκε ιδιαίτερα σημαντικό δεν το οδηγήθηκα Γράφετε κάθε εβδομάδα στο Capital ένα πολύ ενδιαφέρον χρονογράφημα να το πούμε θυμάμαι πολύ παλαιότερα 2002 ήτανε, στα νέα τότε γράφατε και τώρα γράφω στα νέα έχει αλλάξει λίγο το στυλ ίσως τώρα μου έχουν δώσει τελευταία σελίδα το Σάββατο που είναι πολύ κολακευτικό το 2002 είχατε γράψει ότι το 2002 το θυμάμαι, ήμουνα στο ναυτικό τότε και το θυμάμαι είχατε γράψει ότι υπάρχουν στιγμές που καταλαβαίνεις πως ήταν ο τύπλος, η παρέλαση της ματωδοξίας το θυμήθηκα τώρα, η παρέλαση της ματωδοξίας είχατε γράψει με αφορμή ότι ο τελικός ενός reality, το Big Brother πρέπει να είναι τότε είχε σημειώσει απίστευτα ρέκορδηλεθέασης πάνω από το 70% και κάνατε αναγωγές και συγκρίσεις ότι οι άνθρωποι που μπήκαν στη διαδικασία

29:58 να πάρουν τηλέφωνο και να αποχώρησαν περισσότερο από όσους ψήφισαν κουκουέ κλπ και έβγαινα από το κείμενο ότι υπάρχουν σημεία που καταλαβαίνεις ότι η κοινωνία αρχίζει και έχει ένα πρόβλημα αυτό ότι δεν είναι ενθαρρυντική ένδειξη μετά από τόσα χρόνια Τι αντίστοιχο θα εντοπίζατε σήμερα Που αν παρατηρήσει κάποιος Είναι λίγο να το πιάνει μια απεσιοδοξία Τώρα η μαλακία πάει εγώ να το πιά Έχουμε πολλά τέτοια Προφανώς Αυτό μας έκανε μεγάλη εντύπωση Ήταν η πρωτοχρονιά του 2001 Ή του 2000 Περνάμε από την πρωτοχρονιά του 2002 Πρέπει να είχε γίνει Ίσως και του 2002 έχετε δίκιο Που ήταν το πρώτο Big Brother Που ήταν αυτά τα πρόσωπα Ήτανε μία που τραγουδούσε Και έκανε πάλι επιτυχία Τι σου κάνει και πίνεις τσιγάρο Πώς τη λέγανε δώρα Δεν θυμάμαι Ήτανε μίνι φιναλίστ Ένας απίθανος τύπος Ομορφούλης από τη Σκόπελο Θυμάμαι όλα Ο πρόδρομος Και ένας άλλος Ήτανε φαλακρός με ένα μουσι Ο τεχόμενος Τσάκας Ο οποίος τους είχε ψήσει Γιατί το βλέπαμε όλοι που ήταν ο ύμνος στην ασημαντότητα όχι των ανθρώπων

31:18 αλλά αυτών τα οποία συζητάγαν αυτών τα οποία κάνανε κτλ Αυτός ο Τσάκρας λοιπόν σου είχε ψήσει ότι έχει τεράστιο χρέος και ότι άμα δεν κερδίσει για να πάρει τα λεφτά να καλύψει το χρέος θα καταστραφεί. Και όταν κέρδισε ξεράγει από χαρά και έσπασε ένα τραπέζι και αυτό μας φαινόταν ξέρω εγώ ένα σημαντικό γεγονός βεβαίως εκεί πέρα προβάλαμε και εμείς τα δικά μας έτσι, είχε γίνει μια οθόνη ο Τσάκας όλων αυτών που συνέβαιναν μέσα μας, υποθέτω Αυτό το κάνουμε γενικά, δεν το κάνουμε με αυτούς με τους οποίους ταυτιζόμαστε Ναι, αλλά ήταν η πρώτη φορά που αυτός με τον οποίο ταυτιζόμαστε δεν ήταν ένας μυθιθορηματικός ή κινηματογραφικός ή τηλεοπτικός ήρωας ήταν αληθινό πρόσωπο Μέσα στο Νομίζω ότι όχι ειδικά για τον τελικό δεν πρέπει να ήταν εμμόνιμο τα θυμάστε και εσείς καλά αυτά τα καμώματα δεν το είχα δει τότε γιατί υπηρετούσα από τότε δεν μπορούσα να το δω αλλά τα είχα μάθει μέσα στο 2013 έχετε κάποιες σκηνές που περιγράφετε με τη λαχτάρα γυρνάκατε από το σχολείο για να συνεχίσετε το διάβασμα

32:27 και μνημονεύεται ένα συγκεκριμένο βιβλίο του Ιουλίου Βέρν του Μυστηριόδημιστου που ήταν αυτό που σας έκανε να καταλάβετε ότι τα βιβλία είναι συναρπαστικά επειδή πολλοί άνθρωποι εκείνης της γενιάς και της μεταγενέστερης ανακάλυψαν το διάβαζαν μέσα αυτά τα φοβερά βιβλία με αυτή τη φοβερή φαντασία και ταξίδευσαν μέσα στο διάστημα κάναμε το γύρω του κόντρος το 80 ημέρες που ήταν όντως συναρπαστικά και δεν νομίζω το ίδιο στα έγραφε για παιδιά πρώτον δεν τα έγραφε για παιδιά Δεύτερον αυτό το οποίο νομίζω ότι ισχύει Είναι ότι τα έγραφε χωρίς να κάνει καμία επιτόπια έρευνα Δηλαδή δεν ταξίδευε Ζούσε αν δεν κάνω πάλι λάθος Σε μια πόλη που λέγεται Νανσή στη Γαλλία Και όλα τα βιβλία Όλες αυτά τα καταπληκτικά ταξίδια στην Αφρική Στον Ειρηνικό Με το αερόστατο Με το άλλο το πλοίο Το αερόπλαιο του Ροβύρου Του κατακτή Έβγαινα από μέσα του Λοιπόν ναι μου χάρισε ο παππού μου 40 βλία του Ιλίου Βέρν πριν πάω στην πρώτη δημοτικού και είπε στη μάνα μου τα διαβάζει η μάνα μου η καημένη δεν μπορούσε να μου διαβάζει

33:37 20 σελίδες την ημέρα κουραζόταν δουλεύε και όλας και εγώ αποφάσισα να μάθω γρήγορα γρήγορα γράμματα στην πρώτη δημοτικού για να δω τι συμβαίνει στη συνέχεια του μυστηριώδες να μην θρειάζεται να περιμένει το βράδυ την ανάγκαυση Δηλαδή πραγματικά έμαθα Να διαβάζω και να γράφω μετά Μαζί Για το πιο εμφορούμενο Από το πιο ευγενές κίνητρο Να διαβάζω κάτι συγκεκριμένο Έπαιξε όμως ρόλο ο Ιούλιος Βέρνη Πραγματικά Πάρα πολύ με τόσο μεγάλο Που τον θεωρούσα σχεδόν θεό Και τον έμπλεκα και με τον Ιούλιο Κέσσαρα Νόμιζα ότι ο Ιούλιος Κέσσαρας μετά έγινε ο Ιούλιος Βέρνη και ήταν φοβερή η δημοφιλία εκείνων των βιβλίων, αυτό λέω, τουλάχιστον για δύο γενιές Κάνανε και μια ρουφιανιά τότε όπως είναι το βιβλίο να το να δείξω τι λέω Ας πούμε αυτό είναι ένα βιβλίο του Ιλίου Βέρν σε κλασική έκδοση σκληρή, έτσι, με σκληρό εξόφυλλο ήταν ή Μίνοας ή Πεχλιβανίδης ή κάτι άλλο θύμα πιο ένα το άλλο Λοιπόν Ανά 16 σέλιδο Είχε μια Μια γραβούρα Αλλά εγγραβούρα Από κάτω είχε μια τάκα Αυτή η φράση

34:53 Ήτανε στη συνέχεια Στο χάλαγε Οπότε κατά κάποιο τρόπο σου έκανε σπόιλερ Δια της γραβούρας και της φράσης από κάτω Στο ότι θα συμβεί 50 σέλιδες μετά Γι' αυτό εγώ δεν διάβαζα Τις περνάγαμε Όμως εκεί που θα καταλήξω είναι καθώς τώρα κάνουμε λόγο για την περιορισμένη φιλαναγνωσία και καθώς για να μην κατηγορούμε και τα παιδιά, έχουν πολύ περισσότερες επιλογές. Παιδιά, μη στιγμή, μη στιγμή.

35:20 Από τότε που βγήκα στο κουρμπέτ το 1993, όπου έκανα την πρώτη μου παρουσίαση βιβλίου και τη χρωστάω στον Μακαρίτη το Κώστα Μουσελά ο οποίος παρουσίαζε τότε ένα βιβλίο το οποίο έσκηζε τα βαμμένα κόκκινα μαλλιά και το οποίο θεωρώ ένα πολύ καλό μυθιστόρημα και δεν καταλαβαίνω γιατί το έχουν αποσιωπήσει πια οι κριτικοί και με πήρε μαζί του δηλαδή με πήρε μαζί του ως support group θέλω να πω ο ίδιος καλέσαν τον ίδιο και λέει θα φέρω και ένα πιτσιρικά να παρουσιάσει ένα καινούργιο μυθιστόρημα, το σοφό παιδί δηλαδή το οποίο με ενδιαφέρε πολύ, μου άρεσε πολύ και να το παρουσιάσει και εσάς και βρέθηκα εγώ να έχω ένα δεκάλεπτο μπροστά σε καμιά 150 αγρινιώτες φοβερό αυτό δεν να μην ξέρω πώς να τους αντιμετωπίσω γιατί δεν είχα εμπειρία από κόσμο να του μιλάω εμπάσχετε τόσο από τότε λέγανε πάντα ότι ο κόσμος διαβάζει πια ότι παλιά ο κόσμος διαβάζει και τώρα διαβάζει ότι οι αναγνώστες συρρικνούνται άμα συνέβαινε αυτό από τότε τώρα δεν θα έπρεπε να υπάρχει ούτε ένας αναγνώστης στην Ελλάδα

36:30 αλλά από ό,τι βλέπω τα βιβλία βγαίνουν περισσότερα και προφανώς για να βγαίνουν κάποιοι τα αγοράζουν και τα διαβάζουν. Εντάξει, είναι γεγονός ότι και οι πωλήσεις συγκεκριμένα με το παρελθόν είναι πιο χαμηλές, αλλά σίγουρα... Περιμένετε. Υπάρχει χρυσή δεκαετία, ας πούμε, ή δεκαπενταετία, 95, 2010. Τότε ο κόσμος, λόγω της πλαστής, όπως απαιτήθηκε, ευμερίας, είχε κυριευθεί γενικά από ένα κατανοητικό πυρετό.

37:02 Δηλαδή θυμάμαι, ρε βεδί μου, ότι όντως πήγαιναν στα βιβλιοπολία, πένανε τα Χριστούγεννα, ο καθένας είκοσι βιβλία. Και διάβαζε τα δύο. Ναι. Αυτό πλέον δεν μπορεί να συμβεί. Πηγαίνανε στα παπουτσάδικα, πένανε οχτώ ζευγαριά παπουτσάδικα. Το θυμάστε. Ναι, ναι, ναι. Ναι, πενήντα γραβάτες. Δεν γίνεται πια αυτό. κοροϊδεύανε τους ξένους τουρίστες που ερχόντουσαν στην Ελλάδα και λέγανε απέρνουν μόνο δύο μερίδες και μία σαλάτα διότι οι Έλληνες ας πούμε όταν πηγαίναν στα Βέρνα παίρνανε φαγητά για ένα λόγο ας πούμε εντάξει κατά τα άλλα δεν νομίζω ότι οι ανθρωποί οι αναγνώστες πάντα είναι μια ψηφία έτσι ναι είναι σαφώς μια ψηφία αλλά ένα παιδί σήμερα έχει πολύ περισσότερες επιλογές Και παρά τα αυτά, τα παιδιά σήμερα συνεχίζουν να διαβάζουν.

37:58 Ναι, αλλά ποιος είναι ο αντίστοιχος Ιούλιος Βέρν που θα ανοίξει τις πύλες με τέτοιο ενθουσιασμό. Εγώ θυμάμαι την κόρη μου που τώρα είναι 16, θα γίνει δηλαδή τον Αύγουστο, και η οποία πέρασε μία τριετία από τη ζωή της διαβάζοντας μανιωδώς το Χάρι Πότερ. Δηλαδή και βλέποντας και στις ταινίες. Αλλά ήταν η ζωή της ο Χάρι Πότερ.

38:18 είχε ταυτιστεί απολύτως και με την Ερμιόνη είχε πάρει και την Μπέρτα της Ερμιόνης και το ραβδί της Ερμιόνης κτλ κτλ εντάξει όταν για μένα τα βλία του Ιουλίου Βέρν για την νίκη ήταν ο Χάρι Πότερ πόσο είχε αλλάξει αυτά τα τα 33 χρόνια για έναν συγγραφέα πόσο έχουν αλλάξει τα δεδομένα δηλαδή όταν ξεκινούσατε τότε προφανώς δεν μπορούσατε να φανταστείτε ότι θα βιοποριστείτε από αυτό Αυτό ήθελα όμως Αυτό ήθελα και όχι Όταν βγήκε το σοφό παιδί Το οποίο πούλησε 150 χιλιάδες αντίτυπα Έχει πουλήσει συνολικά Έγινε τρομερό Τρομερό σουξέ εκείνη την εποχή Ξαφνικά εγώ ήμουν Ένας πιτσιρικάς 26 χρονών Ο οποίος Έκανε άσκηση σε δικαιογραφείο Σκεφτόταν θα γίνει δικηγόρος Και τα λοιπά Είχα μια εντελώς αδικαιολόγητη πίστη στον εαυτό μου και στο μέλλον μου και ξαφνικά αρχίζαν να βγάζω λεφτά αρκετά έως πολλά από το σοφό παιδί.

39:29 Άρα δεν είχα δεν κατάλαβα πούς μου ήρθε. Εγώ το γράψα επειδή ήθελα οπωσδήποτε να γράψω αμυθιστόρημα, το γράψα 23 χρονών πήρε τρία χρόνια να εκδοθεί και με το που βγήκε έγινε ένας χαμούλης. Άρα ήσταν κατευθύνει, 26 ήσαν πλέον συγγραφέας. όχι ήταν ένα ερώτημα αν θα συνέχιζα να είμαι στο γραφείο και να γίνω δικηγόρος ή αν θα πόνταρα όλα μου τα αν θα έρχνα όλη μου την δουλειά και την φιλοδοξία στα βιβλία και το κρίσιμο η κρίσιμη στιγμή ήταν όταν χτύπησε ο τηλέφωνος του γραφείου γιατί τότε κινητά δεν είχαμε εγώ δεν είχα δηλαδή και μου συστήθηκε, άκουσα μια φωνή που δεν ήξερα και μου συστήθηκε ως Νίκος Περάκης, κοινοθέτης.

40:17 Ο Νίκος Περάκης είχε γυρίσει την Λούφα και Παραλλαγή το Βίος και Πολιτεία. Το Βίος και Πολιτεία το είχα βρει αριστούργημα. Και με πήρε και μου είπε να συνεργαστούμε να κάνουμε ένα σενάριο. Ψηκώθηκα από το γραφείο, από την καρέκλα φόρεσα το σακάκι μου και δεν επέστρεψα ποτέ. Βγήκα από το γραφείο και δεν γύρισα ποτέ. πήγα να δω κατευθύντου μου λέει πότε μπορεί να είναι σαν αντιδομή του λέω τώρα ήταν σαν να με έπαιρνε ο Κόπολα ο Τραντίνο ξέρω και αυτό ήταν που έκλεινε το παιχνίδι σενάριο δεν γράψαμε ποτέ με τον Νίκο αλλά έχουμε κάτι το οποίο μας συνδέει πολύ περισσότερο ο Τούχο Βαυτής το γιο το Κωστή έχουν αλλάξει όμως τα δεδομένα δηλαδή σήμερα αν σας έλεγε ένας αντίστοιχος 26χρονος που δουλεύει σε δικαιωρικό γραφείο κύριε Χωμενίδη θέλω να γίνω συγγραφέας, να παρατήσω όλα είπες εδώ ότι είναι πιο δύσκολα τώρα πλέον κάποιος να καταφέρει να βιοπορίζεται από αυτό όχι θα του έλεγα να το κυνηγήσει go for it θα του έλεγα θα του έλεγα να αυτό είναι πολύ άστιο

41:24 τα 150.000 σήμερα υπάρχουν μπορεί και να υπάρξουν δεν μπορούμε να προδικάσουμε ότι δεν θα υπάρξουν η πιθανότητα είναι να μην υπάρξουν αλλά οι πιθανότητες πάντα ήταν αντίον μας Δηλαδή ζούμε με τις πιθανότητες εναντίον μας. Έτσι δεν είναι. Το θέμα είναι ότι γράφονται πολύ ωραία βλία. Τα οποία θα έπρεπε μια κοπέλα η οποία μάλιστα είχαμε ψηλοσυγκρουστεί γιατί είχε γράψει μια εντελώς βιτριολική κριτική εναντίον του Καραγάτση, η Ρένα Λούνα.

41:57 Το βιβλίο της το «Οι Αλεπούδες» του Πέρλα Σες, έτσι δεν λέγεται, δεν θυμάμαι, κάτι με αλεπούδες είναι καταπληκτικό αυτή η κοπέλα θα έπαικαν όνειρα να είναι θέμα κουβέντας μπορεί κάποια στιγμή να βγει ένα βιβλίο ελληνικό ένα μυθιστόρημα ξέρω εγώ ή το ΙΑΚ το ΙΑΚ έκανε θράψη γράφονται ωραία βιβλία πολλοί τώρα αν θα πέσουν στη συγκυρία, αν θα δημιουργηθεί αυτή η συναστρία, θέμα τύχης είναι αλλά Σου πω ένα παράδειγμα για να καταλάβεις τι εννοώ Βγαίνει το On the Road Του Kerouac Στην Αμερική το 1950 κάτι ή 60 κάτι Όχι 60 σίγουρα ήταν παλαιότερα 50 κάτι Βγαίνει καλοκαίρι Επειδή βγαίνει καλοκαίρι Ο κριτικός των Euro Times Λείπει διακοπές Και τον αντικαθιστά ένας πολυναιότερος Αυτός ο πολυναιότερος Γράφει μια εγκομιαστική κριτική Αυτή η κριτική κάνει το βιβλίο, στρέφει τα βλέμματα πάνω στο βιβλίο και το ονδερώ ότι γίνεται τρομερή επιτυχία και ο Κέρογκ γίνεται σούπερ στάρα, ας πούμε, στην Αμερική.

43:12 Αυτά γίνονται πολύ γρήγορα στην Αμερική, γινόντουσαν πολύ γρήγορα. Και τώρα ακόμα πιο γρήγορα, φαίνεται. Επιστρέφοντας ο κανονικός κριτικός και διαβάζοντας το βιβλίο, τραβάει τα μαλλιά του, διότι θεωρεί ότι αυτό συγκεκριμένο δεν λέει τίποτα, είναι έσχος. Λέει αν ήμουν εδώ δεν θα το είχα κανέναν να φέρει. Συνεπώς η απουσία του αυτή η σύμπτωση ήταν το καλύτερο χτύπημα στον νόμο στην πλάτη του On The Road για να πάει μπροστά.

43:44 Άρα συγκυριακό δηλαδή, αν δεν έλειπε πιθανότατα θα... Πιθανότατα προφανώς κάποτε θα δόταν η αξία στο βιβλίο, αλλά μπορεί να έπαινε πάρα πολύ καιρό. αναφέρατε το Λιάκτογου Δημοσίευη Παπαμάρκου το οποίο επίσης έχουμε εμείς στην πλατφόνα της BookVoice σε audiobook όπως και το δικό σας τη Νίκη το οποίο μάλιστα το έχει διαβάσει η σύζυγός σας δεν σύζυγός μου δεν μου αρέσει η λέξη σύζυγος συντροφός Συμβία μου θυμίζει Συλβία όχι Σύνευνος πρέπει να βρω μια λέξη το έχει διαβάσει ο Γομπρέμπλ Λοιπόν Σε μια πολύ ωραία αφήγηση Είναι σε πρώτο πρόσωπο γυναικείο Του σαρός και το βιβλίο οπότε ταιριάζει Το ακούσατε Με διαφορετικό αυτοί ως δημιουργός Είναι πάρα πολύ ωραίο Άρα είστε κανονιμένοι από την εκτέλεση Φυσικά Και αυτό το φορμάτ του audiobook που στο εξωτερικό Είναι δεκαετίζια δεδομένο Αλλά στην Ελλάδα έχει εμφανιστεί μόνο τα τελευταία πενταετία Και βέβαια είναι ταχαίως αναπτυσσόμενο πώς το κρίνεται σαν δημιουργός που οι λέξεις πια φεύγουν από το χαρτί κοίτα να δεις κάτι

44:56 εγώ είμαι ίσως για μένα οι λέξεις γραφέας να μην είναι πολύ ακριβείς αυτό που είμαι εγώ είναι αφηγητής εγώ θεωρώ ότι οι προγονεί μου οι καλλιτεχνικοί μου πρόγονοι ήταν οι τροβαδόροι οι αηδοί, οι ραψοδίοι όλοι αυτοί οι οποίοι είχαν μια προφορικότητα Εγώ μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου πριν από μερικούς αιώνες απλώς να βαράω μια λύρα ή να χτυπάω ένα ραβδί κάτω και να λέω την ιστορία και μάλιστα με μέτρο και με δεκαπητά σύλλαβο.

45:33 Συνεπώς, είμαι πολύ, αγαπάω πάρα πολύ την προφορικικότητα στην αφήγηση και είπα αυτή, ναι, αυτό που κάνετε εσείς είναι πολύ κοντά μου. Ωραία, χαιρόμαστε πολύ. Και ευτυχώς δεν έχετε και αυτό με το ραβδί. ούτε με τη λύρα είναι αλήθεια το νέο βιβλίο λοιπόν καθώς τώρα είμαστε στην διαδικασία ανάθεση σε αφηγητή ποιος θα φανταζόσταν θα θέλατε να το ηχογραφήσει καταρχήν πρέπει να το ηχογραφήσει άντρας να πεις γιατί μιλάς πάλι σε πρωτονικό για αυτό κοίταξε εγώ πιστεύω ότι η ηθοποιή πρέπει να ότι αυτή η δουλειά είναι δουλειά ηθοποιού παρά τα αυτά θα μπορούσα να το διηγηθώ και μόνος μου Ωραία, αυτό ήθελα να σας πω και ήθελα να κάνω την πρόταση αλλά χαίρομαι που με προλάβατε να το πείτε εσείς γιατί επειδή είναι και αυτό σε πρώτο ενικό και μιλάει όντως για εσάς γιατί μιλάτε εσείς μέσα ακόμα και πριν γεννηθείτε μιλάτε εσείς σαν να παρακολουθείτε τα γεγονότα νομίζω έχει ενδιαφέρον να το...

46:37 Για να δοκιμάσουμε, κάνουμε πείραμα να δούμε μια τυχαία παράγραφο Θα σας πω τελείως ψυχρά εγώ, δεν κοιτάω, απλά ακούω. Θα φαντασιώνω ότι είμαι κολλημένος στην κίνηση και πατάω από το κινητό μου να ακούσω το 13 του Χρήστος Χομενίδη. Αφήγηση Χρήστος Χομενίδης. Έτος Δημιουργίας, audiobook 2026. Εκδόσης Πατάκη. Οι γονείς μου βγήκαν πρώτη φορά ραντεβού στις 3 Αυγούστου του 1957.

47:05 Είχε αγοράσει ο μπάς μου δύο εισιτήρια για το τσίρκο της Μόσχας, που επισκεπτόταν προεπεριοδεύον την Αθήνα. Όσο κι αν έψαξα σε αρχεία, δεν έμαθα πού είχε στήσει την τέντα του και τι ακριβώς περιλάμβανε το πρόγραμμά του. Ακροβατικά φαντάζομαι, ποδήλατε με μια ρόδα με δύο και τρεις κοπέλες να σαλτάρουν στη πλάτη ενός αναβάτη.

47:25 Τα έχει δακτυλουργούς, φλογοφάγους, θηρία και θηροδομαστές. Θηρία, πολικές αρκούδες δηλαδή, ελαιορροϊδοί, ελέφαντες, κόμπρες που έβγαιναν από τα καλάθια τους λιγνιζόμενες κλόουν είχε συγκροτήματα παραδοσιακών χωρών από την απέραντη Σοβιετική επικράτεια μετά το τέλος ή μήπως κάτι διάρκεια της παράστασης κάποια στιγμή που έλυσαν τα φώτα οι γονείς μου φιλήθηκαν για πρώτη φορά δεν έχω την ελάχιστη εμβολία ότι ο πατέρας μου πολύ ψηλός και ο γκόδης έσκυψε επάνω από τη μάνα μου ελπίζοντας εκείνη να μην τραβηχθεί ούτε να του γυρίσει καν το μάγουλο.

48:06 Όταν του έδωσε τα χείλη της θα τον πλημμύρισε θριαμβική χαρά. Γεννήθηκα εννέα ακριβώς χρόνια αργότερα, στις 3 Αυγούστου του 1966. Καταπληκή σύμπτωση. Χαίρομαι να πιστεύω ότι κι εγώ, όπως και όλοι μας μάλλον, ένα τσίρκο είμαι που στήνει δυαρκώς φαντασμαγορίες, σκαρφίζεται νούμερα, δαμάζει όσο μπορεί τα άγρια ζώα μέσα του και απολαμβάνει το υπερθέαμα έστω και δίχως θεατές ακόμα και όταν τα λιοντάρια και οι σαλτιμπάγκοι του μένουν νηστικοί νομίζω βρήκαμε αφηγητή βέβαια να σας πω ότι έχουμε λύση για όλα δεν θα ακούγονται οι σελίδες που γυρίζουν και θα γίνει από ηλεκτρονικό αρχείο από pdf σε tablet και ο οικολήτης θα επεμβαίνει και θα λέει πάμε λίγο κύριε Χωμενίδη πάλι αυτό, αλλά νομίζω λύθηκε το δίλημα, βρήκαμε αφηγητή οπότε πρέπει να βρούμε το τελευταίο πρόγραμμα.

48:59 Σας αρέσει σας παιδιά, ωραία. Εγώ ούτως ή άλλως, επειδή η φωνή σας είναι χαρακτηριστική, όταν το διαβάζα είναι αλήθεια, επειδή μιλάς σε πρώτο ενικό είχα αυτή τη φωνή. Γιατί νομίζω είχατε κάνει και ένα σποτάκι παιδιά ο Τζίμις Σικυψέλη ήταν, είχατε κάνει εσείς το σποτάκι. είχα διαβάσει κατά παραγγελίαν του φίλου μου του Κορέ, φυσικά προϊόντα του Γιώργου ένα κομμάτι από την φωνή και έχω κάνει και podcast ορίστε, άρα είσαι μπαρουτοκαπνισμένος το βέβαια ανέφερα τώρα τον Τζίμι στην Κυψέλη και θυμήθηκα την Κυψέλη που και στο νέο βιβλίο την περιγράφεται με πολλή αγάπη και την περιγράφεται βέβαια αρκετά διαφορετική τότε, δεκαετία του 60 από την ετώρα και μάλιστα γράφεται ότι τότε δεν είχε να ζηλέψει την Παραδοκολονάκη σε ένα σημείο έτσι λέγανε ήδη ότι είναι η Φωκίνος Νέγρη ξέρω εγώ πως λέγεται μια πλατεία αντίστοιχη στη Ρώμη πιάτσανται σπάνια την αντίστοιχη το βρίσκω λίγο υπερβολικό αλλά οκ πολύ ωραίες πολυκατοικίες πάνω στη Φωκίνος Νέγρη είχε και κάτι πάπχες

50:07 τις οποίες μάλλον φάγανε μετά και έβλεπα έβλεπες εκεί πέρα πρόσωπα τα οποία τώρα θεωρούνται μυθικά με Προθιέρεια την Άννα Καλουτά η οποία εμφανιζόταν στην τρίχα με κάτι γούνες το χειμώνα και κάτι πολύ ωραία μαλλιά και είχε ένα ή δύο σκυλάκια σαλονιού, λουλού ας πούμε τα οποία τα έβγαζε βόλτα Εσείς είστε σταθερά συγκυψέλλοι έτσι από τότε, δεκαετίες Ναι, εγώ δεν έπεσα, κοιτάξτε όταν ήταν η εποχή των παχιών αγελάδων ή της Αστακώμα Καρονάδας υπήρξαν άνθρωποι που φύγανε από την Κυψέλη για να πάνε στα βόρεια, στα νότια προάστια ή στο Κολονάκι απλώς και μετά βαράγανε το κεφάλι τους στον τοίχο διότι είχαν βγάλει τα ποδαράκια τους πολύ έξω από άπλωμα και τους τα έκοψε η κρίση.

51:00 Όχι, και ξέρεις όπως είπα στην αρχή της κουβέντας μας ότι έχω ζήσει σε τρεις Ελλάδες σε τρεις χώρες που είναι και οι τρεις η Ελλάδα σε άλλες κρονικές περιόδους έτσι έχω ζήσει σε πέντε κυψέλες είμαι η Άννα Καλουτάτου σήμερα αλλά με ηλεκτρονικό τσιγάρο δεν έχετε αυτό το φίλτρο άμα θες να κάνεις statement με μια βόλτα με τα σκυλάκια πρέπει να κρατάς και το φίλτρο αυτό πάντως εμένα μου φαίνεται σέξι τη θυμάστε δηλαδή τη θυμάμαι αυτό ναι μου φαίνεται μεγάλη κυρία τότε πρέπει να ήταν ανάτον 65 αλλά είχε κάτι είχε μια γοητεία δηλαδή δεν την κερνούσες ένα τζιμφίς ένα καμπάρι τώρα που πάντα σε όλα τα βιβλία αλλά και ειδικά στο τελευταίο είναι σαφές ότι πιστεύετε ότι το φλερτ ο έρωτας ο πόθος το σεξ πιο πολύ ίσως και από την ανάγκη για την επιβίωση και το χρήμα μερικές φορές καθοδηγεί σχεδόν τους πάντες όχι μόνο τους ήρωες δικούς σας πιστεύω αυτό το οποίο είναι σε ένα παλιό στίχο από ένα τραγούδι που έλεγε ο Λουκένος Κελαηδόνης πιστεύω ότι τα φιλιά είναι η καλύτερη δουλειά

52:17 και αυτό θα ήθελα να είναι και ο τίτλος του βιντεκάστ μας τα φιλιά είναι η καλύτερη δουλειά τρόμαξα θα πείτε αυτό θα αναγράφουν στον τάφο μου όχι έχω βρει είναι άλλο για εκεί εκεί τι θα γράφουμε τι θα γραφτεί το εύψυχο μη δε το πνευματόδες το παιχνιώδες, απόλυσεν πρέπει να βρούμε έναν ορθογράφο η ιδέα είναι ότι και όταν πλησίζει ο θάνατος δεν έχασε ούτε το κουράγιο του ούτε το χιούμορ του άρα θα αφήσετε αυτή την οδηγία στην κόρη σας να φροντίσει να χαραχθεί αυτό νομίζω ότι εμένα μου είναι τελικά παγερά διάφορο τι θα γίνει με τον θάνατό μου έχω σκεφτεί με λεπτομέρειες θέλω να βγάλω εγώ τον επικίδιο υπό μορφή νολογράμματος να στέκομαι μπροστά στο φέρετρο και να το φέρετρό μου και να λέω ότι εδώ μέσα είμαι εγώ αλλά σας μιλάω κτλ αλλά είναι λίγο μακάβριο αυτό έτσι όχι δεν είναι, ωραίο είναι δεν ξέρω για τους άλλους πως θα είναι έξω το soundtrack κάτι σε τζάνι αλλάζω συνέχεια και κάτι σε big band big band, jazz, swing κάτι ναι λίγο νεορλεάνι και έχω σκεφτεί ότι μετά θα γίνει ένα μεγάλο πάρτι

53:35 όπου τη λίστα των κρασιών και τη λίστα των τραγουδιών θα την έχω προαφασίσει Α και κρασιά θα είναι Έχουν πολλοί του κρασιού και θα πρέπει να είναι επιλεγμένα Ναι και θα γίνουν και σπόνσερες Εάν μην τελειώσουν θα περάσουν ωραία Δηλαδή την κηδεία του Χωμενίδη ανέλαβε ξέρω εγώ ο Μπουτάρης, ο κύριο Βασιλείου Ωραία Έχω και φίλους στις θεάτωρες Άρα θα βγουν και τα έξοδα Πιο εύκολα αυτό τρόπο Τώρα συγγνώμη που μπαίνω στο μακάφι Ναι εννοείται και θα μπορούμε όλο αυτό Το κάνουμε και γεγονός Ναι έχουμε σπόνσορς Έχουμε όμως πολύ χρόνο μέχρι τότε Κανείς δεν ξέρει Όχι έχουμε χρόνο Είναι σίγουρο Όποιος έρχεται σε αυτό το podcast Φεύγει ευλογημένος με παράταση Τουλάχιστον 15 αιτίας έχουν αποδειχθεί αυτά έχουμε βιβλία έχουμε 19, το 20 που τώρα βέβαια σας το είπα δεν το είχατε συγκρατήσει ο Νίθος έχει μια άλλη βαρύτη, δηλαδή ήδη σκέφτεστε ποιο χάνει το επόμενο όχι γιατί δεν νομίζω αν κάποιος συνειδητοποιεί βαρύτη από κάθε βιβλίο αν κάποιος συνειδητοποιεί ότι είναι το 20 βιβλίο το δικό μου

54:44 μπορεί αυτό να λειτουργήσει και αποτρεπτικά αν και υπάρχουν άνθρωποι που τα έχουν διαβάσει και τα 20 Τα στέλνουν σε ράφια Και τα 19 Και τα 19 Ωραία δεν σας βαραίνει ο αριθμός 20 Όχι ο Βασιλικός Είχε γράψει 150 Απλά πήγαινε στον κύλο Ήδη σκέφτεσαι το επόμενο Ναι εννοείται ποτέ δεν σταματάω Είμαι μια ελεφαντίνα Που μένει έγκυος Πριν γεννήσει Ξαναγκαστρώνεται πριν γεννήσει Άρα υπάρχει ιδέα Άρα πάντα υπάρχει ιδέα Ευτυχώς ποτέ δεν έχω νιώσει αυτό το οποίο λέγεται writers block, να μην έχω τι να γράψω.

55:25 Αλλά ένα πράγμα το οποίο θα συμβούλευα, ας πούμε τρία πράγματα θα συμβούλευα τους νέους ομοτέχνους. Πρώτον, να διαβάζουν πάρα πολύ τα πάντα. Δεύτερον, να σβήνουν, δηλαδή το πιο φθαρμένο πλήκτρο στο πληκτρολόγιο του λάπτοπ πρέπει να είναι το delete να μην φοβούνται να σβήσουν και παραγράφους και σελίδες γιατί σχεδιασμένος είναι αυτός ο οποίος σβήνει δεν είναι αυτός που γράφει όλοι γράφουμε το θέμα είναι να ξενασβήνεις και το τρίτο είναι να βγαίνουν να βγαίνουν να βγαίνουν να πηγαίνουν οπουδήποτε σε μπάρες, θεατώρια, ταξίδια καταστάσεις, πάρτι ακάλαιστοι να χώνονται γενικά από εδώ από εκεί να έχουν άγνοια κινδύνου να ερωτεύονται, να τρώνε χιλόπιτες να συνεχίζουν δηλαδή άμα δεν ζεις στα γεμάτα, τι θα γράψεις αυτό δεν είναι το πρόβλημα των συγγραφών βέβαια σήμερα ότι η ζωή είναι λίγο πιο αποστηρωμένη θέλω να πω η ζωή ενός χέμινου η ζωή μου δεν είναι καθόλου πήγα και στην Ουκρανία, είδα και πόλεμο χωρίς να υπονοώ κάτι δεν νοούσα εσάς, σαν σημερινό πνεύμα

56:37 νοούσα τους πολύ νεότερους δεν εννοώ κάτι γιατί εσείς ξεκινήσατε σε μια άλλη δεκαετία που υπήρχε ακόμα αν ήμουν 25 ή 30 χρόνια τότε και αν θα πήγαινα στην Ουκρανία τότε και αν θα πήγαινα και στο μέτωπο άρα θεωρείται απαραίτητο πρέπει να πρέπει να ζούνε ναι να κόβουν τα μαλλιά τους να μακραίνουν να κάνουν πειράματα ενδυματολογικά να κάνουν ό,τι σου κατέβει στο κεφάλι δηλαδή στην κόρη μου αυτό λέω κάνε ό,τι σου κατέβει στο κεφάλι και όταν λέμε γιατί πρέπει να το λέμε και τα ναρκωτικά και τα λοιπά, δεν τις λέω σκοτώνουν τις λέω αποβλακώνουν θες να σε χαζεί παιδί μου τις λέω και αυτό λειτουργεί καλύτερα από το να πεις σε ένα παιδί ότι ξέρω εγώ θα πεθάνεις γιατί καταλαβαίνετε το να πω το να αποβλακωθείς είναι τρόμος Για πείτε μας για την εμπειρία στην Ουκρανία, πώς το αποφασίζατε πώς το κάνατε και τι είδατε εκεί Το αποφάσισα γιατί βγήκε η νίκη στα Ουκρανικά και μάλιστα γνώρισα και τελώς ήταν πάντα έχει επιτυχία και θα σας πω γιατί και το αποφάσισα διότι είχα την πρόσκληση

57:41 της ελληνικής πρεσβείας που μου λένε έλα μια εβδομάδα να σας τα δείξουμε όλα πότε αυτό πριν από δυο μήνες τώρα πρόσφατα 26 δηλαδή και καταρχήν πρέπει να σας πω ότι τα αεροδρόμια στην Ουκρανία είναι κλειστά και ο τρόπος για να μπεις είναι είτε από την Πολωνία σε ένα τρένο το οποίο τρένο είναι και πανάκριβο είτε να πετάξεις στη Μολδαβία και από εκεί περνάς με αυτοκίνητο και μπαίνεις στην Ουκρανία και καταλαβαίνεις με το που μπαίνεις πόσο μοιάζει η χώρα με τη σημαία της δηλαδή η σημαία είναι κίτρινη και μπλε ακριβώς έτσι είναι και η Ουκρανία μια απέραντη πεδιάδα με στάχια ξέρω εγώ κίτρινα και ένας μπλε ουρανός.

58:36 Η διαδρομή για το Κίεβο κράτησε 7 ώρες. Εγώ στην αρχή νόμιζα ότι θα πέφτουν επιρροβολισμοί, θα ακούμε βόβελα σκάνε και τα λοιπά. Καμία σχέση. Φτάνοντας όμως στο Κίεβο, ήταν αργά, έπαινα τρέξω στο ξενοδοχείο διότι 12 η ώρα γίνεται απαγόρευση κυκλοφορίας. Και εγκαθιστάς μπαίνοντας στην Ουκρανία μία εφαρμογή στο κινητό σου το οποίο είναι το alarm σε περίπτωση βομβαρδισμού συναγερμού αυτό γίνεται τουλάχιστον 4 με 5 φορές την ημέρα όταν είναι μοναχή βαράει αυτό σε ένταση διπλάση από το 112 και σου λέει πήγαινε στο καταφύγιο καταφύγια έχουν όλα τα σπίτια και όταν λέω καταφύγια εννοώ ίσως και το υπόγειο γκαράζ κατά λοιπά και το μετρό το μετρό στο Κίεβο δουλεύει και ως καταφύγιο βλέπεις ανθρώπους η ζωή συνεχίζεται κανονικά δηλαδή άνθρωποι πάνε θεάτρου, πάνε στην όπερα πάνε στα βιβλιοπολία στην έκθεση βιβλίου είχε απέραντο κόσμο ο οποίος μόλις βάρεσε ο Ζαγερμός πήγε στα βγήκε εκτός ή πήγε σε κάποια καταφύγια ήμουν εκεί δηλαδή δουλεύουνε αλλά βλέπεις πρώτον χτίρια

59:51 τα οποία έχουν πυρποληθεί δηλαδή με πήγανε στο κέντρο του Κίεβου σε ένα μολ που την περασμένη εβδομάδα από αυτή που ήμουν εγώ είχε χτυπηθεί από βαλιστικό πυράβλο και ήταν ερήπιο. Έτσι. Και εκεί είδα και το πιο συγκλονιστικό ήταν ένας νεαρός που το φωτογράφιζε και ο οποίος δεν είχε πόδι. Το πόδι του το είχε χάσει στο μέτωπο.

01:00:18 Είναι η αντίσταση του σιροϊκή και μέσα από αυτή την αντίσταση, μέσα από αυτόν τον πόλεμο α. συγκροτείται πάρα πολύ στέρα η εθνική του συνείδηση ότι είμαστε Ουκρανοί και είμαστε περήφανοι και το υπερασπιζόμαστε με το αίμα μας και β. γίνεται η Ουκρανία ένα εργαστήριο ας πούμε φοβερών τεχνικών που αφορούν κυρίως τα drones δηλαδή τα drones τα πιο προχωρημένα αυτή τη στιγμή κατασκευάζονται στην Ουκρανία και ελπίζω και οι ίδιοι ελπίζουν, προσδοκούν ότι μετά ο τέλος του πολέμου θα γίνουν υπερδύναμοι σε αυτό σε αυτή τη τεχνολογία που είναι η τεχνολογία της εχμής διότι το drone δεν είναι μόνο για να πετάει βόμβες δηλαδή έχουν κάτι το οποίο εμένα με ενδιαφέρε, μου το είπαν και μου το δείξανε πως ένα drone χερσαίο όχι υπτάμενο υπάρχουν και υπτάμενο, υπάρχουν και κάτω από τη θάλασσα και χερσαία, κάτω από το νερό και χερσαία ηλικιωμένη γυναίκα από ένα χωριό το οποίο είχε εκενωθεί και αυτή η καημένη δήμος να πατήσει και να αφήσει τα άλλα τα γαϊδούρια της χωριάντης πίσω

01:01:30 και ειδοποιήθηκε το ντρόν και πήγε το ντρόν ήταν ένα φιλμάκι και πήγε και ανέβακε πάνω η κυρία αυτή και γλύτωσε Φοβηθήκατε κάποια στιγμή εκεί Φοβήθηκα στην Οδυσσό πάρα πολύ κάποια στιγμή, γενικά φοβήθηκα το πρώτο βράδυ γιατί λέω θα γκρεμιστεί το ξενοδοχείο, θα ταφώ κατά από τα ερείπια αλλά δεν το είχατε σκεφτεί αυτό νωρίτερα όταν πήγατε ήσαν πιο...

01:01:55 ποτέ δεν λέω όχι, αυτό που σας έλεγα πριν είναι ότι πρέπει οι νέοι να έχουν άγνοια κινδύνου νομίζω ότι σε έναν βαθμό διατηρώ ακόμα το σκέφτηκα, το συνειδητοποίησα εκεί πέρα όταν μπήκα στο ξενοδοχείο νύχτα και λέω το ένας βαλιστικός και γκρεμιστεί το ξενοδοχείο και τα φώκατα από τα ερήπια κόλλου μου δεν θα με συγχωρήσει ποτέ για αυτό και μετά το ξεπέρασα όμως δηλαδή τις επόμενες μέρες είχα συνηθίσει ως που πάμε στην Οδυσσό και καθόμαστε σε ένα πολύ ωραίο μπαρ το οποίο θα σας συστήσω άμα πάτε και πίναμε τα ποτάκια μας ήταν και πια είχε αρχίσει και έφτιαχνο καιρός γινόταν σχεδόν καλοκαίρι και βαρέως ένα γερμός ήταν έτσι και αλλιώς ξέρω εγώ 12 παρά λέμε πάμε στο ξενοδοχείο, τον πρέσβη τον Αλέξανδρο Δημητρακόπουλο και κάνουμε δύο βήματα και αρχίζει και γίνεται παιδιά της κακομύρας δηλαδή να ακούς εκρήξεις να ακούς αυτό το τα τα τα τα τα των πολυβόλων, να ακούς να βλέπεις φωτιές και σηκώνω το κεφάλι μου και αντικρίζω στο ύψος της πολυκατοικίας ένα ντρόουν

01:03:02 το ντρόουν είναι σαν ένα τεράστιο μπαμπούρι υπτάμενο το οποίο κάτι φωτάκια κόκκινα που μπαμπούρισαν εκεί πέρα φοβήθηκα και με καθυσίχασε ο πρέσβης μου λέγει να ακριβώς από πάνω μας σημαίνει ότι αποκλείεται να πέσει πάνω μας τελειώσες το ποτό όχι όχι τρέξαμε, δεν τρέξαμε, γιατί να τρέξουμε σιγά, προς το ξενοδοχείο περπατήσαμε οπότε η νίκη είναι στα ουκρανικά εκεί και διαβάζεται από Ουκρανούς στις κάτω από αυτές τις συνθήκες.

01:03:36 Ναι, μα διαβάζουν εντάξει τώρα είπα για τους Έλληνες ότι δεν υπάρχει θέμα, αλλά πάντως αλήθεια είναι ότι Ουκρανίδου διαβάζουν πάρα πολύ. Δηλαδή στην έκθεση βιβλίου είχε ένα τεράστιο καλάθι σχεδόν στο τομισό δωμάτιο εδώ που παίρναν οι άνθρωποι βιβλία και τα πετάγανε μέσα για να τα πάνε στο μέτωπο για τους φαντάρους. δηλαδή οι φαντάριες στην Ουκρανία διαβάζουν όταν δεν πολεμάνε Ρωμερό είπατε πριν κάτι ενδιαφέρον με το οποίο θα είχες νόημα να κλείσουμε ότι αν συνέβαινε κάτι κάποια στραβή και γκρεμιζόνα το ξενοδοχείο και αφήνατε εκεί την τελευταία σπινόη η κόρη μου δεν θα μου το συγχωρούσε ποτέ είναι αυτή η μεγαλύτερη αλλαγή στη ζωή ενός ανθρώπου με την πατρότητα δηλαδή ξαφνικά νιώθεις ότι πρέπει να μείνεις ζωντανός και υγιής όχι για τον εαυτό σου επειδή κάποιος σε χρειάζεται ο οποίος αυτός ο κάποιος μάλιστα δεν θα το πει και ευθέως θα αργήσει πολύ ισχύει αυτό ναι αλλά δεν είναι δηλαδή εμένα όταν πέθανε ο πατέρας μου που είναι 13 χρονών εξωγητός 13 ε δεν του θύμωσα

01:04:39 εντάξει θα μπούσα να σκέπτομαι δεν ξέρω και πέθανε σαφέστατα επειδή κάπνιζε παραβολία και έπαθε αρκετή πνεύμα δεν του θυμούσα τώρα η νίκη αν σκοτωνόμουν εγώ στην Ουκρανία αλλά θα είχε άλλα αβαντάζεστα γινόμουν ήρωας τα βιβλία δηλαδή θα είχε κάποια παρηγοριά φαντάζομαι αλλά εντάξει τώρα ευτυχώς γίνεται σε λίγες μέρες 16 άρα σε 2 χρόνια 18 άρα μετά θα σταθεί στα πόδια της και εγώ θα μπορώ να σκοτωθώ όπου θέλω Ευχαριστούμε πάρα πολύ για την παρουσία σας εδώ ευχόμαστε γαλή επιτυχία στο βιβλίο που φρεσκοκυκλοφόρησε που είναι σίγουρη δεδομένη επιτυχία ευχαριστούμε πολύ και ελπίζω ότι αυτό που είπατε ότι κέρδισα με δακαπηταίτη να το εννοείτε ευχαριστούμε και σας που παρακολουθήσατε μην ξεχνάτε ότι μπορείτε πατώντας τον παρακάτω σύνδεσμο και να γραφτείτε συνδρομητές στην πλατφόρμα BookVoice ώστε να απολαμβάνετε όλα τα βιβλία μας και τη νίκη του Χρήστο Χομηνίδη και το 13 που θα γραφήσει ο ίδιος ευχαριστούμε πάρα πολύ τα ξαναλέμε στο επόμενο επεισόδιο