Τα όνειρα σου πνίγουν το παιδί σου | Μάριος Μάζαρης

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Το εμείς φάγαμε και μια σφαλιάρα παραπάνω, τι πάθαμε, για μένα δεν είναι πρόοδος, είναι οπισθοχώρηση. Δεν είστε τα παιδιά σας, τα παιδιά σας δεν είναι η συνέχειά σας και δεν είστε και οι βαθμοί των παιδιών σας. Και προσπαθώ να τους δώσω να καταλάβουν ότι ο στόχος δεν είναι να δούνε τα δικά τους όνειρα μέσα σε ένα θεραμείο, αλλά να εξερευνήσουμε τα όνειρα του παιδιού.

00:22 Αν δρανοποιούμε το παιδί στο να μην θέλει να κατακτήσει, να μην έχει κίνητρο, γιατί τα έχει ούτε. Είναι χαρακτηριστικό ότι ζούμε στο 2026 με άπειρα βιβλία, με άπειρα βοηθήματα, ανθρώπους, φιλοσοφία και έχουμε παιδιά με τη λιγότερη αυτοπεποίθηση. Γενικά η πολιτική της χώρας μας υπερκομματικά νομίζω ότι τα κόμματα έχουν συμφωνήσει είναι δίνουμε τη λιγότερη σημασία στην παιδί. Όταν όμως γίνει αυτή η σύνδεση μετά η Ήλ τρέχει και πάντα τελειώνει την Ήλ στην ώρα της γιατί όταν έχεις κερδίσει την εμπιστοσύνη τα παιδιά σε ακούνε γιατί πια ξέρουν ότι ακούς και εσύ οι σχέσεις μας είναι παρεδώσια γιατί μεγαλώνουμε με τα social media και τα κινητά ενήλικες παιδιά στο είμαι μόνος μου, στο βασίλειό μου έχω τις απόψεις μου, τις γνώμες μου δεν έχω ανάγκη κανέναν μια χαρά τα περνάω αυτό περνάει στα παιδιά τώρα μια χαρά είσαι μόνος αυτό πρέπει να παλέψουμε, το μαζί Αν πιστεύετε ότι τα audiobook σε το βιβλίο είναι κάπως βαρετά, δεν αποκλείεται και να έχετε δίκιο.

01:28 Είναι σίγουρο όμως ότι μάλλον δεν έχετε δει κανένα επεισόδιο του Book Voice The Podcast. Στο σημερινό επεισόδιο, λίγο πριν ξεκινήσουν τα σχολεία αυτό το Σεπτέμβριο, έχουμε την πάρα πολύ μεγάλη χαρά να έχουμε καλεσμένο ίσως τον πιο έμπειρο podcaster από όσους έχουν έρθει εδώ για τη διατηρή και δικό του podcast. Μιλάω ασφαλώς για τον κύριο Μάριο Μαζαρί.

01:45 Καλώς ήρθατε, ευχαριστούμε πάρα πολύ Εγώ ευχαριστώ, καλώς σας βρήκα και καλή χρονιά, καλή σεζόν Καλή σεζόν σε όλους, σωστά Κάνουμε πρωτοχρονιά τώρα Εσείς βέβαια, αυτό είναι απορία όλων Ένας εκπαιδευτικός, ο πολλής κόσμος δεν έχει στο μυαλό του ότι κάθονται τέσσερις μήνες, κάπως δεν έχει αυτό σαν αντίληψη Έτσι, είναι ένα αστερότυπο πάρα πολύ παλιό που δύσκολα το βγάζεις από την κοινωνία σήμερα έχει και δεν έχει βάση.

02:11 Σίγουρα ο χρόνος είναι συγκεκριμένος που είμαστε εκτός τάξης αλλά δεν είναι τόσο ρόδινα τα πράγματα ούτε οι συνθήκες είναι φανταστικές για να κάνουμε διακοπάρες και να ξεκουραζόμαστε. Σίγουρα όμως οι συνθήκες είναι έτσι παντού, παγκόσμια. Το σχολείο κλείνει κάποιους μήνες. Είναι φανερό όμως, πόσα χρόνια κλείνετε εμπειρίες, 20 χρόνια.

02:31 Έκλεισα 20 χρόνια τώρα. 20 χρόνια, εντάξει. είναι φανερό μέσα και από τη σελίδα σας στο Instagram του School Marius και από όσα γράφετε στα βιβλία και κατά καιρούς όσα δηλώνετε δημόσια ότι αγαπάτε πάρα πολύ αυτό που κάνετε. Και μάλιστα το αγαπήσατε από την πρώτη μέρα, δεν προέκυψε. Είναι μια δουλειά, ας την πούμε για την ώρα δουλειά και μετά θα το εξετάσουμε αυτό, που πρέπει να την αγαπάς για να την κάνεις ή μπορείς να την αντιμετωπίσεις σαν ένα day job που απλά βιοπορίζεις και να την κάνεις τόσο ή άλλως.

03:02 Θα κάνω μια μικρή διόρθωση. Δεν την αγάπησα από την πρώτη μέρα. Δεν ήταν επιλογή μου να τη δηλώσω στο μηχανογραφικό. Ήταν η έβδομη επιλογή κιόλας. Έβδομη. Έβδομη στις 15. Είχα βάλει μόνο 15 σχολές τότε, 2.000. Την αγάπησα αφού ξεκίνησα να δουλεύω. Μετά από 2-3 χρόνια, όταν έγινε ένα κλικ στο μυαλό μου και κατάλαβα ότι δεν πρέπει να είμαι ένας ρόλος.

03:25 γιατί στην αρχή μπήκα πολύ φοβισμένος, πολύ ψαρωμένος ότι πρέπει να είμαι προσεκτικός, πρέπει να φοράω το κουστούμι μου μεταφορικά και κυριολεκτικά, να προσέχω χίλια δύο πράγματα και νιώσα ότι δεν είμαι εγώ, δεν μου βγαίνει όλο αυτό το πράγμα. Κάποια στιγμή λοιπόν και με την επαφή με τα παιδιά κατάλαβα ότι πρέπει να είμαι ο εαυτός μου.

03:45 Αλλά σίγουρα μια καλή εκδοχή του εαυτού μου γιατί είσαι ένα πρότυπο, να μην το ξεχνάς. Από τη μία λοιπόν για μένα μέσα στα 20 χρόνια διαμόρφωσα τη σχέση με το επάγγελμα αυτό ώστε να μην θεωρώ ότι κάνω κάποιο επάγγελμα, θεωρώ ότι απλώς ζω, υπάρχω και κάποιες ώρες της μέρας είμαι μέσα σε μία τάξη. Από την άλλη ακούω και πάρα πολλούς ανθρώπους που θεωρούν ότι είναι πάρα πολύ πιεστικό αυτό να πρέπει να υπερπαρέχεις τον εαυτό σου και λένε πάρα πολύ εύκολα ότι όχι είναι μια δουλειά, έχει ένα συγκεκριμένο ωράριο.

04:16 δεν πρέπει να καίγεσαι από πάθος για αυτή γιατί σε οδηγεί πάρα πολύ εύκολα στο burnout στο ψυχικό απόθεμά σου να μειωθεί για μένα βέβαια δεν μειώθηκε αλλά αυτό δεν έχει να κάνει δεν θεωρώ ότι είναι κάποιος κανόνας σίγουρα όμως είναι μια δουλειά που άμα δεν ανακαλύψεις εσένα δεν μπορείς να βοηθήσεις τα παιδιά και μέσα στα χρόνια εστίασα πολύ στο να ανακαλύψω και εμένα είμαι από τους ανθρώπους που δεν θεωρώ ότι είναι όμορφο να λες σε κάποιον «Δεν άλλαξες καθόλου».

04:50 Όχι. Θεωρώ ότι πρέπει να αλλάζουμε, το οποίο όμως σημαίνει ότι εξελισσόμαστε. Ξεκινάμε από μια πορεία και φτάνουμε μέχρι όπου είναι να φτάσουμε. Μέσα στα χρόνια, λοιπόν, θέλω να νιώθω ότι εξελίσσουμε μέσα στην τάξη ως άνθρωπος, πρώτα ως άνθρωπος και μετά ως δάσκαλος. Γιατί αν δεν εξελιχθώ ως άνθρωπος, δεν θα εξελιχθώ ως δάσκαλος.

05:11 Θα κάνω τα ίδια και τα ίδια που θεωρώ ότι πιάνουν για να εξελιχθώ όμως ως άνθρωπος και να κλείσω την μακροσκελή απάντηση σημαίνει ότι θα έχω πολύ έντονα το αίσθημα της ανατροφοδότησης που για μένα είναι πάρα πολύ σημαντικό. Κάθε χρόνο συνδέω με τα συγκεκριμένα παιδιά τα οποία με βοηθάνε να εξελιχθώ και να καταλάβω και να πω δεν δούλεψε αυτό, δεν ήμουν καλός εκεί αυτό πρέπει να το αλλάτσω, αυτό το κρατάω γιατί μου αρέσει.

05:39 Προσπαθώ αυτά τα 20 χρόνια να έχω αυτή τη σχέση για να νιώθω ότι εξελίσωμε και πραγματικά μετά από 20 χρόνια παρόλο που νιώθω το σώμα να μεγαλώνει δεν νιώθω ότι έχουν περάσει 20 χρόνια. Παιδαγωγός σημαίνει δημοτικό οποιαδήποτε βαθμίδα σωστά από την πρώτη έως την έκτη. Το παιδαγωγικό τμήμα της Ελλάδας, τα παιδαγωγικά τμήματα Αυτό είναι. Είναι ένα μέρος της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης.

06:06 Και στέκαμε πάρα πολύ στη λέξη παιδαγωγικό, γιατί δεν είναι φωτοτυπικό. Δεν είναι το γυμνάσιο και το λύκειο. Το δημοτικό έχει μια άλλη φιλοσοφία που κυρίως έχει να κάνει με την αγωγή του παιδιού. Η αγωγή του παιδιού για μένα δεν είναι μόνο να μάθει τη γνώση, είναι κυρίως να μάθει τον εαυτό του. και εκεί θα έπρεπε, αν θέλουμε να δούμε και ένα διαφορετικό σχολείο, να εστιάσουμε λίγο παραπάνω, γιατί είναι τα χρόνια που μετά δύσκολα επιστρέφονται.

06:34 Λέμε πολλές φορές, λένε οι επιστήμονες, ότι ένα παιδί διαμορφώνεται μέχρι τα 4-5 χρόνια του ο χαρακτήρας του, ένα μεγάλο μέρος του χαρακτήρα του και της συμπεριφοράς του. Ισχύει αυτό. Ισχύει. Αλλά από την άλλη είναι και πάρα πολύ αγχωτικό για ένα γονέα, ότι μέχρι τα 4 μετά δεν μπορώ να αλλάξω κάτι. το σώσεις. Αλλά θέλει συντονισμένη προσπάθεια, θέλει δασκάλους δίπλα να σε βοηθήσουν, να σε κατευθύνουν, να είναι λίγο φάρια σένα, γιατί ένας γονιός δεν ξέρει. Δεν γεννιέται κανείς επαγγελματίας γονιός, ούτε γεννιέσαι και επαγγελματίας δάσκαλος. Αλλά σίγουρα το παιδαγωγικό έχει να κάνει για μένα αυτό. Προλαβαίνεις μέχρι τα 12 χρόνια να φτιάξεις πρωτίστως έναν άνθρωπο ή ένα συμπολίτη, όπως λέω πολλές φορές.

07:20 Σκέφτομαι ότι ακόμα και τα πρωτάκια που θα έχω μπροστά μου, τα εξάχρονα, σε μερικά χρόνια θα είναι συμπολίτες μου. Άρα πώς θέλω να φέρονται σε μια κοινωνία που θα ερχόμαστε σε επαφή καθημερινά. Θα λένε καλημέρα, θα είναι ευγενικά, θα έχουν σεβασμό, θα συνδέονται μεταξύ τους. Αυτά για μένα είναι πρωταρχικά. Και σίγουρα η γνώση έρχεται.

07:38 Κάνα παιδί δεν δυσκολεύτηκε να μάθει, να γράφει και να διαβάζει κάποια στιγμή στην πρώτη δημοτικού μετά από τους πρώτους μήνες. Έχετε κάποια αγαπημένη τάξη από την πρώτη ως την έκτη που τυχαίνει η ηλικίες και η νοοτροπία αυτής της ηλικίας να σας εξητάρει πιο πολύ σε αυτή την αφήνδρομη σχέση που είπατε σαν αντροφοδότηση.

07:58 Κοίτα, κάθε τάξη είναι ιδελείως διαφορετική και κάθε ηλικία, πρωτίστως κάθε ηλικία είναι διαφορετική. αυτό κάποια στιγμή επίσης σε κλείδωσε το μυαλό μου να μην τυποποιηθώ σε μία τάξη να μην παίρνω συνέχεια την ίδια και την ίδια γιατί θεωρεί και το σύστημα το σχολείο ότι αυτή σου ταιριάζει ή όταν ξεκίνησα για παράδειγμα πριν από 20 χρόνια δυσκολεύτηκα πάρα πολύ να πάρω μικρή τάξη γιατί στα σχολεία μου λέγανε πάρε μεγάλα να σε φοβούνται να είσαι ο άντρας στις μικρές βάζουμε τις γυναίκες που είναι πιο τρυφερές, πιο αγαπησιάρες.

08:29 Εγώ ήθελα να το δοκιμάσω όμως. Ήθελα να πάρω πρώτοι δημοτικού. Και όταν πήρα τελικά, μετά από αρκετά χρόνια που το ζητούσα, το ζητούσα και το κατάφερα, είδα ότι μου βγάζει και εμένα μια τρυφερότητα και μια δημιουργικότητα και μια αγκαλιά που δεν ήξερα ότι είχα. Επομένως, κάθε τάξη είναι τελείως διαφορετική και μου λείπει.

08:49 Όταν έχω μεγάλα, λέω, αχ, το χρόνο θέλω να έχω μικρά. Όταν έχω μικρά, λέω, μετά θα πάρω μεγάλα. Ή τα ενδιάμεσα, που είναι τα πιο αδικημένα. Όπως είχα τώρα, είχα τρίτη δημοτικού τη χρονιά που τελείωσε. Του χρόνου ξέρετε τι θα έχετε ή το μαθαίνετε τελευταία στιγμή. Αλλά κάθε ηλικία έχει τα δικά της. Και προτερήματα και δεν έχω απομειώνει εκτίματα, αλλά θα πω στοιχεία να δουλέψεις και να προσαρμόσεις πρώτα εσένα στα παιδιά.

09:17 γιατί μην τσεχνάμε, το λέω πολλές φορές στον εαυτό μου, το λέω και δημόσια, είσαι εσύ ο ουρανοκατέβατος. Είναι μια ομάδα 20 ανθρώπων που πρέπει εσύ να προσαρμοστείς σε αυτά, όχι αυτά τα 20 σε εσένα, γιατί είναι πολύ άδικο στην ηλικία τους, που δεν έχουν διαμορφώσει ακόμα τον κώδικα, να πρέπει να προσαρμοστούν σε έναν άνθρωπο.

09:37 Η απάντηση είναι κάπου στη μέση. Ξεκινάς όμως από σένα που είσαι ενήλικας και ξέρεις λίγο παραπάνω τον εαυτό σου πώς να προσαρμοστείς. Αυτά τα 20 χρόνια είπατε πριν ότι ο εκπαιδευτικός όπως και όλοι βέβαια ενήλικες πρέπει να αλλάζει εξελισσόμενος. Αυτά τα 20 χρόνια που είναι πολλά, δύο δεκαετίες, τα παιδιά έχουν αλλάξει, δεν εννοώ τα ίδια τα παιδιά, σαν φουρνιές παιδιών.

10:01 Παρατηρείτε αλλαγές το 2025 με το 2005. Και ναι και όχι. Θα πω ότι έχουν αλλάξει εξωτερικά, στα πρώτα χαρακτηριστικά που βλέπεις, αλλά ο πυρήνας είναι ίδιος. Είναι άνθρωποι που θέλουν να συνδεθούν. Είναι άνθρωποι που έχουν συνέστημα. Αυτό που έχει αλλάξει είναι η ανοχή των ενηλίκων. Δυσκολευόμαστε περισσότερο να συνδεθούμε με τα παιδιά.

10:28 Θέλουμε άμεση αποτελέσματα, άμεσης λύσεις, άμεση σιωπή, άμεση επιτυχία, άμεση διόρθωση και δεν δίνουμε χρόνο. Εκεί εντοπίζω κυρίως ότι οι ενήλικες έχουμε αλλάξει. Οι γονείς τους ή και το ευρύτερο σύστημα. Όλο το σύστημα. Όλο το σύστημα. Και είναι πολύ δύσκολο και οι γονείς να φύγουν έτσι από το σύστημα στο οποίο μεγαλώνουν.

10:49 Δέχομαι πάρα πολλά μηνύματα από γονείς που μου λένε ότι εγώ ξέρω ποιο είναι το σωστό για το παιδί μου. Ξέρω για παράδειγμα ότι δεν θέλω να του δίνω οθόνες. Ξέρετε πόσο μονατσιά έχει όμως ένας ενήλικας που επιλέγει να κάνει αυτό που δεν κάνουν οι περισσότεροι. Πόσο δύσκολο είναι εγώ να έχω αυτό το σύστημα με το παιδί μου όταν ξέρω ότι όλοι οι άλλοι με κρίνουν ή κάνουν το διαφορετικό και νιώθω ότι πρέπει εγώ να απολογηθώ στο παιδί μου γιατί έχουμε έναν συγκεκριμένο τρόπο διαπαιδαγώγησης.

11:19 Αυτό λοιπόν που βλέπουμε στα χρόνια είναι ότι έχει αλλάξει πάρα πολύ η κοινωνία, έχει μπει τόσο πολλή τεχνολογία ή οθόνες στη ζωή μας, στη ζωή των ενηλίκων όμως, στη ζωή της γενιάς μου, που πριν από 20 περίπου χρόνια μπήκαν τα κινητά. Εγώ θυμάμαι πήρα κινητό όταν τελείωσα το λύκειο. Επομένως μεγαλώσαμε με μια τεχνολογία που είδαμε σαν παιχνίδι, γιατί δεν υπήρχε κανείς τότε να μας πει ότι αυτό είναι κακό, αυτό θέλει μέτρο, αυτό θέλει...

11:48 Χαζολογούσαμε, αλλά τότε ήταν πολύ διαφορετικά τα social media. ταΐζαμε ψαράκια στο facebook βάζαμε ποστάρα με τραγουδάκια και κάναμε αφιερώσεις τώρα δεν έχει να κάνει καμία σχέση αυτό τώρα είναι πάρα πολύ και τοτσικό και δύσκολο και επειδή το βιώσαμε σαν παιχνίδι το δώσαμε και σαν παιχνίδι αλλά το δώσαμε σε παιδιά που τώρα εξελίσσεται το εγκέφαλό στους και αναπτύσσεται άρα αυτό που αποφύγαμε σε εμάς στο να διαστρεβλωθεί ο εγκέφαλός μας διαστρεβλώθηκε βέβαια η συμπεριφορά μας αλλά όχι ο αγκεφαλός μας. Αυτό το επιβάλλουμε στα παιδιά χωρίς να το γνωρίζουν και χωρίς και εμείς να το καταλαβαίνουμε πόσο κακό είναι. Οπότε κυρίως οι ενήλικες μέσα στα χρόνια έχουμε αλλάξει.

12:31 Θα ξαναγυρίσουμε σε αυτό αλλά θα πάρουμε λίγο στην αρχή όταν πήρα την απόφαση να εκτεθείτε σε εισαγωγικά μέσα από το Instagram φτιάχνοντας το account schoolmarius που είναι από τα πιο επιτυχημένα νομίζω 265.000 followers πλέον είναι πάρα πολλούς. Εκεί τι ήταν αυτό που σας έδωσε το ερέθισμα να το πάρετε απόφαση. Να αρχίσετε να μοιράζεστε εμπειρίες, συμβουλές, προβληματισμούς που αφορούν γονείς, εκπαιδευτικούς με αντικείμενο το παιδί.

13:02 Αυτά τα πέντε χρόνια, γιατί το 2021 ξεκίνησε αυτό, αυτά τα πέντε χρόνια δεν έχω απάντηση. Μάλλον θα το πω τελείως ανορθόδοξα, Δεν ήθελα να εκτεθώ, γιατί όσοι με γνωρίζουν και με συναντάνε, βλέπουν ότι είμαι πολύ ντροπαλός, συναισθαλμένος. Δεν έχω πολύ ευκολία στο να μιλήσω στον καθένα. Αυτό όμως που τότε λειτουργεί σε μένα, είναι η επιθυμία μου να καταγράψω κάπου πρακτικές που κάνω μέσα στην τάξη.

13:33 Και επειδή έχω γενικότερα θέμα με τη μνήμη μου, ξεχνάω πράγματα που έχω κάνει, γι' αυτό και κάνω συνεχώς διαφορετικά, γιατί δεν θυμάμαι τι έχω κάνει. Τα ψάχνα μέσα σε στικάκια Τότε είχαμε στικάκια, σκληρούς δίσκους CD, DVD όλα αυτά Και ψάχνα συνεχώς φωτογραφίες διδράσεις μου Δυσκολευόμουν Και τότε σκέφτηκα να ανοίξω ένα προφίλ στο Instagram Που έχει μια εύκολη πρόσβαση Την ετακτοποιημένα κουτάκια φωτογραφίες Άρα θα μπορώ πιο εύκολα Το έκανα κυρίως για μένα Και μάλιστα επειδή ντρεπόμουν να δεν υπήρχε αντίστοιχα, στην Ελλάδα τουλάχιστον, δεν είχε τύχει να δω εγώ κάποιο παιδευτικό τέτοιο αντίστοιχο προφίλ.

14:09 Τώρα υπάρχουν χιλιάδες, εκατοντάδες. Ντρεπόμουν να βάλω το όνομά μου, άρα σκέφτηκα να βάλω κάτι που να το ξέρω μόνο εγώ. Και λέω, αφού είμαι εγώ και είναι σχολείο, θα βάλω school Marius. Δεν θα το βρίσκει κανείς, όμως το βρήκανε. Το βρήκανε από το περιεχόμενο. είδανε πράγματα που για μένα ήταν αυτονόητα, ότι έτσι δεν έπρεπε να λειτουργεί μια τάτση, μια αίθουσα, μια ομάδα.

14:32 Και άρχισε αμέσως να πηγαίνει από στόμα σε στόμα, να γίνεται viral, να κοινοποιούνται. Την πρώτη χρονιά, όταν από το μηδέν έφτασα νομίζω το πρώτο καλοκαίρι 30.000 και μέσα στη χρονιά δεν είχα καταλάβει τι γινότανε, γιατί και μέχρι και σήμερα δεν δημιουργώ περιεχόμενο για το Instagram, δημιουργώ περιεχόμενο για την τάτση μου και από αυτά που δημιουργώ, αυτά που θεωρώ ότι έχουν πολύ ενδιαφέρον για μένα και είδα ότι έπιασε ο σκοπός που είχα, τα μεταφέρω.

15:03 Μέχρι και σήμερα λοιπόν... Άρα υπάρχουν πάρα πολλά παραλυπόμενα που δεν θα τα δούμε ποτέ. Πάρα πολλά. Πάρα πολλές ιδέες που δεν δούλεψαν, αλλά δούλεψαν με άλλους τρόπους το να τα κοινοποιήσω μετά αλλιώς. Και εκεί είναι και μια παρένθεση που μπορούμε να κάνουμε κάποια στιγμή. πολλές φορές οι άνθρωποι στέκονται στις επιτυχίες που προβάλλεις και δεν ξέρουν ότι κάνεις και λάθη.

15:24 Και αυτή είναι η δυσκολία των social media. Πιστεύεις ότι αυτός ο άνθρωπος δεν έχει αποτυχίες, δεν έχει λάθη, δεν έχει δυσκολίες. Κάθε μέρα τα κάνει όλα τέλεια. Δεν είναι έτσι. Απλώς μπαίνεις στη δικασία να μοιραστείς, αν είναι να μοιραστείς κάτι από τη ζωή σου, αυτό που θεωρείς ότι πέτυχε, γιατί τ' άλλο δεν έχει νόημα για σένα να το μοιράσεις.

15:43 Εκείνο το καλοκαίρι λοιπόν όταν είδα πόσος κόσμος μαζεύεται και τη δυναμική που είχε Αντί να το δω σαν επιτυχία, δεν έχω γιορτάσει ποτέ τα social media μου Δεν έχω πανηγυρίσει κοκορευτεί Τα θεωρώ από τότε σαν ευθύνη Ότι έχω πάρα πολλούς ανθρώπους που περιμένουν κάτι από μένα Πολλές φορές είναι και δύσκολο για μένα με αυτή την άποψη Ότι όχι να μην ξεφύγω αλλά σίγουρα να δημοσιοποιήσω κάτι που θεωρώ ότι θα βοηθήσει κάποιον.

16:14 Δεν με ενδιαφέρει να κοινοποιώ πράγματα μόνο για μένα. Κοιτάξτε με, θαυμάστε με. Θέλω κάτι να μπορείς να πάρεις από αυτό που μοιράζομαι. Τα σχόλια που είναι βέβαια αμέτρητα, προλαβαίνετε να τα ελέγχετε από κάτω στις αναρτήσεις? Τα πρώτα χρόνια μπορούσα πάρα πολύ εύκολα. Τώρα είναι σχεδόν αδύνατον. Τα κοιτάω όμως, τα διαβάζω για να δω αν κάποια θέλουν απάντηση.

16:38 από τα χρόνια απαντούσα ένα, ένα τώρα είναι δύνατο και δεν έχω και βοήθεια δεν είμαι ένα μπραντ είμαι ένας άνθρωπος που ξεχνάνε πολλές φορές οι άνθρωποι όταν μου απευθύνονται δεν είμαι το υπουργείο παιδείας, είμαι ένας δάσκαλος που εκφέρει τη δική του προσωπική θεωρία, άποψη, χωρίς να μπαίνει σε συγκρίσεις, δεν λέω ποτέ είμαι καλύτερος από άλλους ή χειρότερος, δεν λέω αυτοί οι δάσκαλοι δεν δουλεύουν σωστά, λέω αυτή είναι η δική μου οπτική, όποιος θέλει μπορεί να την δει και κάτι να πάρει.

17:09 Είμαι λοιπόν μόνος μου, τώρα πρώτα διαβάζω για να δω αν κάτι χρειάζεται οπωσδήποτε απάντηση ή συνέχεια για να εξηγήσω κάτι. Είναι βέβαια, τα σχόλια είναι ενδεικτικά του πώς αντιλαμβάνεται γενικά ο κόσμος κάποια πράγματα. Ας πούμε, στη γιορτή του πατέρα είχατε κάνει μια ανάρτηση ότι σήμερα γιορτάζει ο πατέρας. μάλιστα προνοήσατε και είπατε σε καμία περίπτωση δεν υποτιμούμε τη μητέρα αλλά ας αφήσουμε μια μέρα να χαρεί και από κάτω πραγματικά ήθελα να το δείξω αυτό μου κάνει εντύπωση. Ο καθένας γράφει αυτό που είχε ήδη πριν στο μυαλό του και κάποιες γυναίκες άρχισαν να λένε δηλαδή γιατί εμείς να μείνουμε απ' έξω το οποίο είναι λίγο αστείο, συγγνώμη που γελάω και κάποιοι μπαμπάδες συστάθηκαν με απίστευτη πίκρα να γράφουν Εμείς είμαστε μόνο αχθοφόροι για να πληρώνουμε Οπότε όλοι πάνε κάπου άλλο Αυτό βέβαια είναι ενδεικτικό Το social media γενικότερα Όχι μόνο αυτή η σελίδα Δεν είναι λίγο Ας μην πω αποκοτευτικό Στενάχωρο που κάποιος που σταθεί να πει κάτι απλό

18:11 Και αυτό πυροδοτεί Εντελώς λάθος Αντιδράσεις και διενέξεις Και άρχισε να τσακώνονται από κάτω Και όλα αυτά Είναι αυτό που έλεγα πριν Θέλουμε γρήγορη απάντηση θέλουμε γρήγορη ικανοποίηση και θεωρούμε ότι μπορείς μέσα σε πέντε δευτερόλεπτα να πάρεις όλα τα νοήματα που θα ήθελες να πάρεις. Μένει να με σοκάρει πάρα πολύ το TikTok, το οποίο δεν έχω πολύ διάδραση, με δυσκολεύει γιατί είναι μια άλλη κουλτούρα, νοοτροπία, γενιά.

18:40 Βλέπω όμως ότι πάρα πολλοί κόσμος απαντάει σε σχόλια βλέποντας τα πρώτα πέντε δευτερόλεπτα από ένα βίντεο που μπορεί να είναι ενός λεπτού και δεν έχει δει ότι αυτό που σε κριτικάρει αρνητικά μετά το εξηγείς. Υπάρχει μια βιασύνη και δεν θέλουμε να ακούσουμε τον άλλον. Θέλουμε μόνο να μιλήσουμε. Μένως βρίσκουμε όσο αφορμή βλέπουνε τον τίτλο πολλές φορές και λένε εγώ τι θέλω να πω γι' αυτό θα το γράψω.

19:03 Δεν με ενδιαφέρει αν το εξηγεί μετά, δεν με ενδιαφέρει τι λέει. Θέλω να πω το δικό μου. Είναι χαρακτηριστικό της εποχής. Δεν ακούμε ο ένας τον άλλον. Από εκεί πέρα δεν με αποθαρρύνει αυτό στο να μην κοινοποιώ, γιατί θεωρώ ότι κρατάω ισορροπίες, όπως τα πω και για τους γονείς, τα πω και για τους δασκάλους, τα πω και για τις μωμάδες και τις μπαμπάδες.

19:21 Και η θέση μου μέσα στα χρόνια είναι κοινή, είναι παγιωμένη, ότι όλοι έχουμε δίκιο από την πλευρά μας. Και για μένα το να έχεις εσύ δίκιο δεν σημαίνει ότι εγώ έχω άδικο. Χρειάζεται απλώς να τα βάλουμε μαζί και να δούμε ποιες πλευρές φωτίζει το καθενός το δίκιο. Γιατί το θέμα μας δεν είναι ποτέ επίπεδη γραμμή, είναι σφαιρικό.

19:45 Αυτό που δυσκολεύονται οι άνθρωποι να δούνε είναι ότι ο καθένας έχει μια οπτική η οποία δεν συμπεριλαμβάνει τις οπτικές των άλλων. Αλλά όλοι μαζί μπορεί να έχουμε καλή πρόθεση. δυσκολευόμαστε να καταλάβουμε πως αυτές οι καλές προθέσεις μπορεί να έχουν ένα καλό αποτέλεσμα χωρίς να μαγιωτραβηχτούμε μετά της εμάς και να δούμε ότι μπορούμε να τα βρούμε και μπορούμε να συμφωνήσουμε όχι σε όλα αλλά στα δύο κοινά μας γιατί ο στόχος μας είναι κοινός 2021 λοιπόν ξεκινάει η σελίδα Σκουρμάριος 2022 έρχεται το πρώτο βιβλίο και μέσα σε 4,5 χρόνια έχετε φτάσει 11 βιβλία σε 4 διαφορετικούς εκδότες και 2 ημερολόγια κιόλας, παραγωγικό δάτος.

20:31 30 ημερολόγια. Έχετε γράψει βιβλία για παιδιά αρχικά, για γονείς και για εκπαιδευτικούς πλέον. Ποιο κοινό από τα τρία είναι πιο δύσκολο όταν γράφετε, δηλαδή νιώθετε ότι θα είναι πιο αυστηρό και επιτυχικό και έχετε ένα άγχος παραπάνω. Δεν έχω ακριβώς άγχος γιατί οι προθέσεις μου είναι ίδιες. είναι πάνω κάτω αυτό που είπα πριν.

20:52 Αυτό που θα διαβάσει κάποιος να του είναι χρήσιμο, όχι με τη χρήσιμο θηρική τελείωση, σημασία παίρνω κάτι και το πετάω, αλλά να τον αγγίξει με έναν τρόπο, να τον βοηθήσει, να τον κάνει να ονειρευτεί, να προβληματιστεί, να θέλει να το μοιραστεί. Κάθε κοινό είναι διαφορετικό. Σίγουρα νιώθω μια ευθύνη απέναντι στους εκπαιδευτικούς, τους οποίους εκτιμώ, θαυμάζω, ειδικά στη δημόσια παιδεία.

21:19 Ξέρω πόσο πολυεργαλεία είμαστε και το βλέπω αυτό, τατσιντεύοντας και σε άλλες χώρες, βλέποντας άλλα συστήματα, που έχουν πολλές ανέσεις οι εκπαιδευτικοί εκεί και ξεκινάνε από άλλη αφετηρία και εκτιμώ ακόμα περισσότερο τους δασκάλους εδώ, που πολλές φορές τους υποτιμούμε, τους βρίζουμε, έχουν γίνει το εύκολο θύμα για τα πάντα πια στην κοινωνία.

21:40 βλέπω πόσο πολύ εργαλεία είναι χωρίς να έχουν πάντα τέλεια αποτελέσματα αλλά σίγουρα τις αγιάννουν από άλλη αφιτηρία και κατακτάνε περισσότερα πράγματα γύρω τους Απ' την άλλη όμως σίγουρα το κοινό των παιδιών έχει μια άλλη γοητεία γιατί θες να πεις μια ιστορία που τα τελευταία χρόνια μπαίνω κι εγώ σε προσδοματισμό κατά πόσο είναι διδακτική η ιστορία μου θεωρώ ότι Έχουμε πέσει την παγίδα πολλής συγγραφής και η εκδοτική ότι πρέπει το βιβλίο να είναι εργαλείο και τα διαφημίζουμε ως πάρε αυτό το βιβλίο για το παιδί σου για να το βοηθήσεις να.

22:20 Δεν πρέπει να το βοηθήσεις σε κάτι. Πρέπει απλώς να το ευχαριστηθεί. Αν θα προκύψει κάποια βοήθεια, καλό είναι να μην είναι τόσο ορατή και επετσιγηματική και τονισμένη και υπογραμμισμένη σαν εργαλείο, αλλά σαν συμπληρωματικό όφελος μέσα σε μια ιστορία. Στόχος λοιπόν των παιδικών βιβλίων θα έπρεπε κυρίως να είναι να βοηθήσω τη φαντασία σου και τη δημιουργικότητά σου και κυρίως να νιώσεις, να αισθανθείς, όχι να χαρεί η μαμά ή ο μπαμπάς ότι τώρα θα σου μάθω να υπερασπίζεις τον εαυτό σου, τώρα θα σου μάθω να μην φοβάσαι, τώρα θα σου μάθω...

22:56 Γιατί μπαίνουμε σε μια λογική να χρηστεύουμε την παιδική λογοτεχνία και να την κάνουμε εκπαιδευτική λογοτεχνία, που τα παιδιά δεν τα πάνε πολύ καλά με την εκπαιδευτική λογοτεχνία και από τα ιβλία του σχολείου και έκτως. Από τη τριβή σας με τους γονείς τόσα χρόνια, στις ενημερώσεις γονέων και όλη την επαφή και στο σχολείο και από τα μηνύματα που λαμβάνετε, πόσο δύσκολο είναι για ένα γονιό να ξεχάσει την εικόνα που είχε για το παιδί που ήθελε να έχει και να αποδεχτεί πλήρως το παιδί που τελικά έχει.

23:30 Δηλαδή μπορεί κάποιος, λέω απλά πράγματα, έτσι, να πει εγώ έπαιζα ποδόσφαιρο, ήμουν πολύ καλός όταν ήμουν μικρός, θέλω και ο γιος μου να το κάνει και να το ξεπεράσει. Και ξαφνικά ο γιος είναι αυτό που λέμε σε εισαγωγικά το πιο νερ της τάξης, που είναι πάρα πολύ καλός σε καλλιτεχνικά πράγματα, δεν θέλει τις μπάλες, δεν είναι πολύ δυναμικός και όλα αυτά.

23:52 Συνήθως υπάρχει και ένα πρόβλημα αποδοχής, γιατί η εικόνα που είχες είναι διαφορετική από την πραγματικότητα. πόσο εύκολο είναι για το σημερινό γονιό να κάνει αυτή τη μετάβαση και να το αποδεχτεί πλήρως. Είναι πολύ ωραία ερώτηση η οποία έχει τεράστια απάντηση. Έχει να κάνει πολύ με την ηλικία του παιδιού, αν θα είναι νήπιο, προνήπιο ή δημοτικό.

24:14 Θα πω βέβαια για τη δική μου βαθμίδα γιατί αυτή έχω εμπειρία και πάντα για αυτή μιλάω. Όταν ξεκινάω την πρώτη-πρώτη ενημέρωση με τους γονείς που συστηνόμαστε και βέβαια εκείνοι λίγο με ξέρουν λίγο παραπάνω αλλά προσπαθώ να το φύγουμε στην άκρη. Τους λέω δύο-τρία πράγματα τα οποία μες τα χρόνια για μένα με έχουν βοηθήσει.

24:33 Δεν είστε τα παιδιά σας. Τα παιδιά σας δεν είναι η συνέχειά σας και δεν είστε και οι βαθμοί των παιδιών σας. Συγγνώμη λοιπόν από αυτά τα τρία. Και τα εξηγούμε, τα εξηγούμε, τα εξηγούμε και προσπαθώ να τους δώσω να καταλάβουν ότι στόχος δεν είναι να δούνε τα δικά τους όνειρα να κάθονται σε ένα θρανείο αλλά να εξερευνήσουμε τα όνειρα του παιδιού.

24:54 Αυτό που δυσκολεύεται νομίζω η κοινωνία ακριβώς γιατί ψάχνει γρήγορες απαντήσεις, γρήγορα αποτελέσματα και έχει και ένα φόβο το παιδί μου θα κακοπάθει γιατί η ζωή είναι πάρα πολύ δύσκολη και πρέπει να του δώσω πάρα πολλά ερεθίσματα. Δυσκολεύεται να ακούσει το ίδιο το παιδί. Είναι χαρακτηριστικό ότι ζούμε στο 2026 με άπειρα βιβλία, με άπειρα βοηθήματα, ανθρώπους, φιλοσοφία και έχουμε παιδιά με τη λιγότερη αυτοπεποίθηση.

25:22 Ακόμα και παιδιά που τα έχουν όλα, οι ίδιοι γεγονείς λένε, δεν μπορεί να επειρασπιστεί τον εαυτό του, δεν μπορεί να μιλήσει. Γιατί, γιατί δεν ακούμε τη φωνή τους, γιατί τα καπελώνουμε, γιατί κάνουμε μισή πριν από εκείνα. Δεν τα αφήνουμε να δοκιμάσουμε, να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους. και έχουμε πάντα μια απάντηση για όλα.

25:39 Μέσα στην τάξη λοιπόν, αυτό που θεωρούνται μεγάλη ευθύνη του εκπαιδευτικού είναι να αρχίζουμε να ψάχνουμε τη φωνή του παιδιού. Και είναι λάθος ένας εκπαιδευτικός για μένα, ειδικά το πρώτο διάστημα που είναι τελείως αναγνωριστικό και πρέπει να συνδεθούμε, να λέει τα παιδιά μιλάνε, τα παιδιά είναι ανήσυχα. Προφανώς, είναι το φυσολογικό.

26:01 Ξεχνάμε την παιδική ηλικία, ξεχνάμε τον εαυτό μας πώς ήταν όταν ήταν παιδιά και θεωρούμε, θέλουμε ακροατήριο το ίδιο και οι γονείς, το ίδιο και οι Σπαραλίες το παιδί φωνάζει, το παιδί κάνει φασαρία το παιδί γελάει, τραγουδάει είναι παιδί εσύ έχεις ξεχάσει τι σημαίνει να είναι παιδί κάποιος εσύ έχεις ξεχάσει την παιδική σου ηλικία γι' αυτό θεωρώ ότι οι ενήλικες έχουν διαστρεβλώσει την εικόνα στο μυαλό τους και δεν δέχονται τα παιδιά που είναι ακόμα φρέσκα στη ζωή, δεν μπορούν να είναι παιδιά.

26:28 Έχουμε μηδενική ενοχή στην παιδικότητα. Βάζουμε λοιπόν ένα καλούπι στο παιδί, χωρίς να ακούσουμε τη φωνή του. Μπαίνουμε αμέσως πολύ γρήγορα στη σύγκριση και την κριτική και ότι, για παράδειγμα, αν θέλω να σας πω το παιδί σας δεν είναι καλό στα μαθηματικά ή βλέπω ότι δυσκολεύεται λίγο, ο γονιός θα πέσει με τα μούτρα εκεί.

26:47 μαθηματικά, ωραία, θα κάνουμε 800 ώρες φροντιστήριο μαθηματικών γιατί δεν γίνεται να έχεις 8 και ο διπλανός σου να έχει 9 και 10 και θα δώσουμε όλη μας την ενέργεια εκεί. Τσεχνάς όμως ότι σου είπα ότι είναι καλό στη γλώσσα. Άρα θα έπρεπε να πεις είσαι καλό στη γλώσσα μήπως να κάνουμε ένα εργαστήριο δημιουργικής γραφής, μήπως να ενισχύσουμε τη λογοτεχνία, μήπως να δούμε αυτό που σε οδηγεί.

27:10 Γιατί όταν πέφτεις με τα μούτρα εκεί που είσαι αδύναμος, ξεχνάς ότι δεν μπορείς να είσαι καλός σε όλο. Και στην ουσία τι κάνεις, χάνεις την ευκαιρία να εξερευνήσεις πού είναι καλό ένα παιδί. Μπορεί να είναι στη ζωγραφική, μπορεί να είναι στη γλώσσα, μπορεί να είναι στη μαθηματικά, μπορεί να είναι στις χειροτεχνίες. Δώσε βάση όχι μόνο εκεί που είναι λιγότερο καλό, αλλά κυρίως εκεί που είναι καλό.

27:37 για να μπορέσει να χτίσει μέσα του την αυτοπεποίθηση σε αυτό που είναι καλό. Όχι μόνο να λέει «εγώ δεν είμαι καλός στα μαθηματικά». Αυτό θα γίνει ένα βάρος, ότι «εγώ ποτέ δεν είμαι καλός στα μαθηματικά». Θα δυσκολευτεί πάρα πολύ το παιδί να το ξεπεράσει αυτή την ταμπέλα που έχει βάλει και ο ίδιος τον εαυτό του. «Εγώ δεν είμαι καλός στα μαθηματικά».

27:55 Ενώ αν του ενισχύσεις το «που είναι καλός», θα παίρνει συνεχώς αυτοπεποίθηση από αυτό. και θα μπορεί να το εξελίσει και όταν φτάσεις στην άχαρη ηλικία των 17-18 που θα πρέπει να δηλώσει ένα μεχανογραφικό που κακά τα ψέματα θεωρώ ότι είναι πολύ άχαρο να ξέρεις αυτή την ηλικία τι θα κάνεις. Εγώ τουλάχιστον δεν ήξερα με σιγουριά τι θέλω να κάνω.

28:16 Ειδικά τώρα ακόμα πιο δύσκολο. Είναι πάρα πολύ δύσκολο. Αν έχεις επενδύσει σε πράγματα που είσαι καλός θα είναι πιο εύκολο να πεις ότι ναι, αυτά θέλω να συνεχίσω. Εκεί θέλω να δω το δρόμο μου για όσο αντέξει. Γιατί πια μην ξεχνάμε, δεν είμαστε στη δεκαετία του 60-70 που παντρεύεσαι ένα επάγγελμα για 40-50 χρόνια. Μπορείς να κάνεις κύκλους.

28:36 20 χρόνια είμαι αυτό, μετά το αφήνω και κάνω κάτι άλλο. Η εποχή τώρα βοηθάει στο να πηγαίνεις από έναν κύκλος σε ένα άλλο. Παρόλο και αυτό που είπατε ότι ξεχνάμε ότι η φύση των παιδιών να είναι ζωηρά, να μιλάνε, να αντιδρούν, να είναι γεμάτη ενέργεια. έχει κάνει μια δήλωση ο αστροφυσικός Αμερικανός ο Neil deGrasse Tyson είχε πει ότι άπαξ και έχεις παιδιά πρέπει να είσαι προφασισμένος να αγκαλιάσεις το χάος και έδινε παράδειγμα ότι όταν παραπατάς με ένα παιδί και δει μπροστά του μια λακκούβα με λασπωμένο νερό είναι στη φύση του παιδιού να πάρει φόρα και να πέσει μέσα δεν έχει κανένα νόημα ούτε να του πεις να πάει από την άλλη ούτε αφού το κάνει να τον μαλώσεις επειδή λερώσε τις κάλτσες στα παπούτσια.

29:17 Πρέπει να το κάνει. Πρέπει να έχει την εμπειρία του. Όταν πέφτεις μέσα, πετάγονται νερά και λερώνεις. Δεν θα πάθει τίποτα. Θα τα ξεπλύνει μετά στο σπίτι. Και είναι αλήθεια ότι το ξεχνάμε όλοι βέβαια αυτό. Το λέω και εγώ σαν γονιός. Το λέω τώρα, αλλά άνετα φαντάζομαι τον αυτό μου να λέει εσύ γιατί πήδηξες μέσα. Στην Ελλάδα κυρίως αυτό.

29:33 Γιατί βλέπουμε ότι άλλες αισθήματα... Δεν έχουν λακκούβες. Έχουν λακκούβες. Βγαίνουν στο χιόνι, βγαίνουν στη βροχή. Έχουν μαθήματα τσιλοκοπτικής μέσα στο σχολείο από πολύ μικρές ηλικίες. Πήγα πρόσφατα στο Αμβούργο και είχαν μάθημα τσιλοκοπτικής μέσα στο σχολείο. Και είχαν πριόνια ειδικά για πρώτη δημοτικού, σφυράκια για δευτέρα.

29:57 Μαθαίνεις τη ζωή πράτοντας. Όχι με το να σου λένε οι γονείς σου τι να κάνεις. Και αυτό είναι το μεγαλύτερο μάθημα που μπορεί ένας γονέας να πάρει, το οποίο το λέμε, το λέμε, το λέμε, αλλά δυσκολευόμαστε να το κατανοήσουμε ότι είναι η υπέρτατη αλήθεια. Δεν ακούει τα λόγια σου. Βλέπει το παράδειγμά σου. Αυτό που κάνεις είναι πιο πιθανό να κάνει το παιδί σου. Το τι λες δεν μένει σαν πληροφορία μέσα του.

30:23 Άρα αυτό που σημειώνεται σε όλα τα βλία σας, στο βιογραφικό σας, είναι ότι το σημαντικότερο μάθημα σε ένα παιδί είναι να μην σταματήσεις να πιστεύεις στον εαυτό του. αυτό βέβαια για να κάνω λίγο το δικηγόρο του διαβόλου κανείς δεν διαφωνεί αλλά από την άλλη πως αφού κανείς δεν διαφωνεί στο τέλος έχουμε παιδιά που κάποια όντως έχουν αυτοεπίθυση και κάποια άλλα δεν έχουν μερικές φορές και αδέρφια άρα από τις ίδιες οικογένειες δεν είναι λοιπόν ότι ξεκάθαρα έκανε κάποιο λάθος εντός εκτός εισαγωγικών χειρισμού ο γονέας με τι έχει να κάνει με αυτό Με παραδείγμα σαν αυτό που είπατε ότι εστιάζουμε στα αρνητικά αντί να γιορτάζουμε τα θετικά του άλλου εκεί που τα πλέον εκτήματα του.

31:02 Σίγουρα κάθε παιδί έχει διαφορετική ιδιοσυγκρασία, κάθε άνθρωπος εν γέννη. Αλλά μην υποτιμάμε τη σημασία που έχουν οι λέξεις. Ακόμα και δύο αδέρφια που είναι πολύ διαφορετικοί ψυχισμοί και προσωπικότητες. Το ένα μπορεί να πηγαίνει μπροστά, να είναι μπροστάρης και να βλέπει ότι έχει αυτοπεποίθηση και το άλλο να είναι μαγκωμένο.

31:20 Αυτό το μαγκωμένο μπορεί κάποια στιγμή να άκουσες ένα δεν μπορείς και να κλείδωσες το μυαλό του ότι εγώ δεν μπορώ. Και θέλει πάρα πολλή προσπάθεια. Μέσα από τα social media έχω την χαρά, γιατί θεωρώ ότι είναι πάρα πολλή χαρά της επικοινωνίας, με πάρα πολλοί κόσμο και είναι άπειροι οι ενήλικες που μου οδηγούνται τέτοια περιστατικά.

31:41 Ότι κάποια στιγμή στα τέσσερα, στα πέντε μου κάποιος μου είπε ότι δεν μπορώ και παρατηθήκα. Οι λέξεις που χρησιμοποιούμε μπορεί να μην έχουν τη σημασία του να συγκινητοποιήσουν Αλλά έχουν τη βαρύτητα να συσταματήσουν Θέλει πολύ προσοχή Ποια λοιπόν έχουμε καταλάβει, έχουμε διαμορφώσει τον κώδικά μας Στο να είμαστε πιο συμπεριληπτικοί σε τις φράσεις μας Στο να μην επιρρύπτουμε κατηγορίες αλλά να περιγράφουμε Δεν μπορώ να πω σε ένα παιδί είσαι βλάκας Μπορώ όμως να του πω αυτό που έκανες ήταν λίγο βλακεία Είναι διαφορετικό Το να κάνει κάποιος μια βλακεία, πρώτος εγώ λέω στα παιδιά, όπ, έκανα βλακεία. Αν πω όμως ότι είσαι βλάκας, σου βάζω μια ταμπέλα που δεν θα μπορέσεις να βγάλεις από πάνω σου.

32:27 Οι λέξεις λοιπόν πάντα έχουν βαρύτητα και σημασία. Σίγουρο όμως έχει να κάνει και με το πώς και οι γονείς είναι έτοιμοι να δούνε το παιδί τους να αποτυγχάνει και να σηκώνεται. Γιατί είναι υπεπροστατευτική, ακριβώς γιατί, να το πούμε έτσι αρχής, ζούμε σε ένα κράτος που δεν μας βοηθάει. Νιώθω ότι είμαστε αβοήθητοι και αφρόντιστοι και δεν έχουμε και δομές στήριξης.

32:56 Τους εκπαιδευτικούς λέτε ή τους... Γενικότερα, τους γονείς και εκπαιδευτικούς. Δεν έχουμε ένα φάρο, δεν έχουμε μια κοινή γραμμή, μια κεντρική γραμμή. Μια εκπομπή στην τηλεόραση που να λέει πώς να είσαι γονέας. αφήνουμε τους γονείς να κολυμπάνε το λέω σε ένα βιβλίο μέσα ότι το να είσαι γονέας σημαίνει να κολυμπάς στο χανές και να ψάχνεις σαν σωσίβιο ψάχνεις να πιαστείς από οτιδήποτε μια ανάρτηση με έναν ψυχολόγο έναν δάσκαλο, μια μπλόγγερ που διάβαζα κάτι ψάχνεις από κάπου να πιαστείς αλλά δεν μπορείς να σωθείς από αυτό αν δεν κάνεις δουλειά μέσα σου και στον εαυτό σου Πολλές φορές λοιπόν οι γονείς έχουν πάρα πολύ άγχος γιατί βλέπουν τι γίνεται έτσι.

33:37 Τα social media έχουν αυτή την αδυναμία ότι προβάλλουν και μεγεθύνουν μόνο το αρνητικό ή κυρίως το αρνητικό. Επομένως στο μυαλό των γονέων υπάρχουν πάρα πολλοί κίνδυνοι και έτσι, πάρα πολλοί κακοί δάσκαλοι, πάρα πολλοί μπούλοι στα σχολεία, πάρα πολλοί βία. ενώ δεν ισχύει, υπάρχει κυρίως το θετικό αλλά υπάρχει και το αρνητικό περιορισμένης έκτασης αλλά σίγουρα όχι αμελητέας και προλαβαίνουν τα παιδιά, αυτό που είπαμε πριν κάνουν πριν από τα παιδιά πράγματα για να τα βοηθήσουν με καλές προθέσεις αλλά στην ουσία τους μαθαίνουν να μην δοκιμάζουν και να μην έχουν αυτοεπίθυση και αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με το στάτους της οικογένειας το οικονομικό, το κοινωνικό έχει να κάνει με την ανάγκη τους να βοηθήσουν τα παιδιά πριν ακόμα ζητήσει ένα παιδί βοήθεια.

34:31 Είναι πολύ χαρακτηριστικό ένα παράδειγμα. Μία φίλη μου πριν από λίγο καιρό που έχει φέρει στη ζωή ένα παιδί έχει φτάσει περίπου ενάμιση χρόνο και μου λέει δεν μιλάει ακόμα και σχεδόν δεν θέλει να σηκωθεί από το κάθισμα. Της έκανα εγώ έτσι μέσα από την κουβέντα Της έδωσα δύο-τρεις Οικασίες δικές μου Που έχει να κάνει με το πόσα ρεθίσματα έχει γύρω Αν έχει άπειρα παιχνίδια Αν είναι από πάνω του δύο γιαγιάδες Και πέντε παππούδες Και μου λένε όλα αυτά Λέω γι' αυτό Δεν νιώθει την ανάγκη να αναζητήσει κάτι Γιατί τα έχει όλα μπροστά από πριν Και το ίδιο της είπε και ο αναπτυξιολόγος Και αυτό έκανε Αφαιρέσανε ρεθίσματα έτσι ώστε να θέλεις από μόνο του να σηκωθεί να τα ψάξει.

35:17 Και αφαιρέσανε να του τα πηγαίνουν όλα έτοιμα μπροστά, έτσι ώστε να μάθει να τα ζητάει και να λέει νερό. Αυτό είναι το χαρακτηριστικό της εποχής. Υπερπαρέχουμε και ανθρανοποιούμε το παιδί στο να μην θέλει να κατακτήσει, να μην έχει κίνητρο, γιατί τα έχει όλα. Τα έχει όλα, ναι. Είναι τρομερό, δυστυχώς συμβαίνει. Ένα άλλο πράγμα που σημειώνεται σταθερά στο σύντομο βιογραφικό είναι ότι στόχος ήταν να γίνετε ο δάσκαλος που εσείς δεν είχατε ποτέ.

35:49 Είχατε ατυχήσει, θεωρείτε αντίστοιχα, σε παιδαγωγικούς. Δεν είχατε κάποιους που σας βοήθησαν να πιστέψετε στον εαυτό σας ή φώτισαν πιο πολύ τα πλεονεκτήματά σας. Δεν το εισπράξατε αυτό. Μεγάλωσα δεκαετία του 80. Αυτό τα λέει όλα. Τότε οι γονείς, οι δάσκαλοι θεωρούν ότι όσο το παιδί είναι καλά. Εγώ δεν ήμουν καλά. λέμε ότι το πρώτο σχολείο στις ζωές του ανθρώπου είναι το σπίτι του.

36:17 Εκεί θα πάρει τις αρχές, θα πάρει τις αξίες, θα πάρει τα ερεθίσματα, θα πάρει την αγάπη. Αν λείπει κάτι από το σπίτι, πρέπει να το πάρει από το σχολείο. Το σχολείο έχει και αυτόν τον ρόλο. Να συμπληρώσει τα κενά του σπιτιού. Όχι να τα αντικαταστήσει, γιατί δεν μπορεί να τα αντικαταστήσει. Και αυτή είναι η παγίδα που έχουμε πέσει τώρα, που πάρα πολλοί γονείς δουλεύουν ασταμάτητα, π.χ. το βράδυ, και λένε «Δεν μπορεί το σχολείο να μάθει στο παιδί μου όρια, σεβασμό, ευγένεια, καλοσύνη, ατσίες.

36:48 Δεν μπορεί». Αν λείπει το σπίτι, δεν μπορεί. Δεν μπορεί να τα ευρεώσει. Μπορεί να του φέρει παραδείγματα να τον μπολιάσει, αλλά δεν μπορεί να τα κάνει κτήμα του το παιδί μόνο από το σχολείο. Και μην ξεχνάμε και όλος αυτό που είπα και νωρίτερα, ότι τα πιο σημαντικά χρόνια του παιδιού είναι τα 4-5. Σε πολλά πράγματα. Πριν πάει σχολείο.

37:08 Πριν πάει σχολείο. Όταν θα πάει σχολείο, θα έχει ήδη μια συμπεριφορά αιδρεώσει που θα πρέπει να ματώσει πολύ μετά για να την αλλάξει. Μπορεί να την αλλάξει, μπορεί και όχι. Όταν λοιπόν εγώ μεγάλωνα, λείπανε κάποια πράγματα από το σπίτι μου. Για χύψη λόγους. Δεν τα έπαιρνα στο σχολείο. Ήμουν αόρατο παιδί. Ήμουν αόρατο παιδί.

37:29 Πολλές φορές αστείω και λέω, τώρα που είμαι παραπάνω ορατό, δεν με έχει προσεγγίσει κάποιος συμμαθητής μου να πει, βρες, σε θυμάμαι. Λέω, μπορεί να μην με θυμάται και κανείς. Ένιωθα λοιπόν ότι είμαι αόρατο, σύναι ότι ήταν μια εποχή που έτρωγες σφαλιάρες για το παραμικρό, γιατί ο δάσκαλος ξέρει που σε χαστούκησε, κάτι θα έκανες.

37:50 Και θυμάμαι πάρα πολλές εμπειρίες στο δημοτικό. Βοστώ ένα πόδι στη γωνία, σφαλιάρες για ασήμαντους λόγους. Οπόμενος, όταν έγινα δάσκαλος, όταν ξεκίνησα να γίνομαι, γιατί θεωρώ ότι δεν έγινα με το που σπούδασα, σίγουρα δεν ήθελα κανένα τέτοιο παράδειγμα στη ζωή μου. Σίγουρα δεν ήθελα κανένα παιδί να νιώθει όπως ένιωθα εγώ.

38:12 Και αυτό που είναι στο μυαλό μου, δεν το πετυχαίνω πάντα, αλλά σίγουρα είναι η πρόθεσή μου να μην έχω κανένα όρατο παιδί. να προσπαθήσω να βλέπω όλα τα παιδιά που έχω πέναντί μου, γιατί κάτι που με έμαθε και η εμπειρία μες στο σχολείο πάρα πολύ, μέσα από ιστορίες παιδιών, πολλές έχω γράψει στα γευλία μου, γιατί είναι με διαμόρφωσαν ως άνθρωπο, αυτό είναι που είπα στην αρχή, με εξέλιξαν ως άνθρωπο, γιατί παρατηρούσα πάρα πολύ, είναι ότι πολλές φορές τα πιο ήσυχα παιδιά, που άλλοι θα έλεγαν, τι καλά παιδιά, πόσο ήρεμα, πόσο τακτοποιημένα.

38:49 Είναι αυτά που κρύβουν και πάρα πολλές δύσκολες ιστορίες πίσω τους και δεν ξέρουν πώς να βρουν τη φωνή τους και να φύγουν από το περιβάλλον που τα πλακώνει. Και είναι πολύ δύσκολο, ακόμα και για ένα παιδί που λέμε όλοι το καλό παιδί. Το καλό παιδί μπορεί απλώς να έχει πέσει με τα μούτρα στο διάβασμα γιατί νιώθει ότι μόνο εκεί μπορεί να πάρει αξία η ζωή του.

39:16 Ή ότι μόνο έτσι μπορεί να το δεχθούν οι άλλοι. Οπότε δεν κρίνουμε τόσο εύκολα το παιδί από την συμπεριφορά του, την επίδοσή του. Μπορεί ακόμα και το πιο ήσυχο να έχει την πιο δύσκολη ιστορία πίσω του. Και όχι μόνο αυτό που κάνει φασαρία και τραβάει τα βλέμματα και λέμε τι θέλει αυτός. Γιατί μας τραβάει την προσοχή, τι θέλει να επικοινωνήσει.

39:39 Άρα αν εντοπίσετε σε στρανή έναν μικρό Μάριο που σας θυμίζει ή κάτι αυτό έχετε μια ευαισθησία παραπάνω εκεί Πάντα ψάχνω τον μικρό Μάριο και εύχομαι να μην τον βρίσκω Από την άλλη όμως τον βρίσκω με έναν τρόπο ή νιώθω ότι τον βάζω εγώ τον μικρό Μάριο και κάθεται σε ένα στρανείο και λέω θα προσπαθώ, δεν γίνεται κάθε μέρα αλλά είναι η προοπτική μου αυτή, η διάθεσή μου να χαίρεται να είναι και για κοινό και για μένα διασκεδαστικό ότι είμαστε εδώ.

40:12 Γιατί ξεχνάμε, το λένε όλες οι θεωρίες παιδαγωγικές. Το έχουν πει άπειροι άνθρωποι, το σπουδάζουμε στη σχολή, ότι ό,τι και να γίνει, η νούμερο ένα παιδαγωγική θεωρία που πιάνει είναι το παιχνίδι. Αν λοιπόν δεν διασκεδάζεις μέσα στο μάθημα, δεν λέω να κάνεις χαβαλέ και πάρτι και χαζολόι, Αλλά να διασκεδάζεις μαθαίνοντας κάτι, δεν θα το μάθεις.

40:40 Αυτό μόνο ο δάσκαλος μπορεί να το κάνει. Θα να πω το βιβλίο το ίδιο, το σχολικό εγχειρίδιο δεν κατευθύνει εκεί. Είναι καθαρά στην πρωτοβουλία του δασκάλου. Είναι καθαρά στην πρωτοβουλία του δασκάλου και στην επιθυμία του καταρχάς. Γιατί αγκαλιάζεις και το χάος όταν βάζεις το παιχνίδι. Αλλά μαθαίνεις κάπως να το πλαισιώνεις το χάος.

40:59 Δεν είναι, όχι τώρα μου πήραν τα μυαλά, τα αυτιά, πώς θα τσεφύγω. Είναι, ελάτε να κάνουμε, να δοκιμάσουμε αυτό. Θέλω εξ αρχής να βάλουμε δύο-τρεις κανόνες σαν πλαίσιο, αλλά ελάτε να παίξουμε και να διασκεδάσουμε. Και μαθαίνετε αυτό και βλέψτε ότι και τα παιδιά το σέβονται. Τουλάχιστον αυτή είναι η δική μου εμπειρία, γιατί πολλές φορές μου λένε, δεν γίνεται χάος. Λέω, όχι.

41:23 Διασκεδάζουμε, τα παιδιά σέβονται τους κανόνες. στιγμή και θέλω να δουλέψουμε και έτσι. Και μέρα με τη μέρα το κατακτάμε όλο και καλύτερα. Δεν είχα γίνει το πρώτο δίμηνο αλλά τίποτα δεν γίνεται το πρώτο δίμηνο. Στα πρόσφατα βραβεία βιβλίου public βέβαια που διακριθήκατε και πήρατε το βραβείο στην κατηγορία ελληνικής παιδικής λογοτεχνίας που ήσταν και λίγο συγκινημένος να βγήκατε πάνω, μνημονεύσατε μία δασκάλα σας γιατί είχατε πει ότι δεν είχα πολλά βιβλία μικρός αλλά μου έδωσε, δυσκολούς δεν συγκράτησα το όνομά της, το αναφέρατε τότε, μου έδωσε ένα βιβλίο και αυτό πυροδότησε πολλά πράγματα γιατί γενικά ήταν μια γιορτή του βιβλίου οπότε όλοι συμφωνούμε πόσο καλό κάνουν τα βιβλία στα παιδιά όχι θεωρητικά, έχει αποδειχθεί άρα είχατε έναν άνθρωπο που έκανε ας πούμε το extra mile πήρε μια πρωτοβουλία παραπάνω σωστά Είχα, αλλά ήταν στην πρώτη δημοτικού που έχω πολύ λίγες αναμνήσεις.

42:22 Άρα σίγουρα με διαμόρφωσε. Όπως και ότι έβαλε πλάτη στο να συνεχίσω να γράφω με τα αριστερό. Γιατί το σπίτι η μητέρα μου δεν ήθελε. Ήτανε ταμπού να γράφεις με τα αριστερό τότε. Παλιά δεν ανένομιζε το ένα χέρι. Και μου κρατούσε και εμένα το χέρι. Όχι, θα γράψεις με το δεξί. Δεν είχα σε λέει ένα ζερβοκουτάλα. Δεν είναι σωστό.

42:45 και εγώ είπα στην δασκάλα μια μέρα παρουσία της μητέρας μου ότι δεν με αφήνει να γράφω μετάριστερο. Και είπε η δασκάλα, η οποία έχει την εποχή της προφανώς, θα ήταν λίγο πιο προχωρημένη και εμπνευμένη. Αυτό το θυμάμαι από εκείνη. Ματίνα Στάμου, λέγονταν. Αφήστε το παιδί, δεν παίζει ρόλο. Αφήστε το να γράφουμε ό,τι θέλει.

43:04 Αυτό με βοήθησε. Ή κάποια χρόνια αργότερα, για λίγες μέρες, είχε έρθει στο σχολείο κάποιος να αναπληρώσει κάποιο κενό, δεν θυμάμαι, είναι πολύ έτσι θολές οι μνήμες, ένας δάσκαλος, ο οποίος ήταν ο μόνος που δεν φορούσε κουστούμι, γιατί μιλάμε ήταν τέλη δεκαετία του 80, αρχές του 90. Ήταν όλοι κουστούμαρισμένοι οι δάσκαλοι τότε.

43:24 Ταγέρ, κουστούμια, ήταν άλλο το πλαίσιο. Ήρθε ένας δάσκαλος λοιπόν για λίγες μέρες, με τζίνι σκισμένο, μακριά μαλλιά, με κιθάρα. δεν θυμάμαι το όνομά του δεν θυμάμαι τι μας έκανε θυμάμαι πόσο τεράστια εντύπωση μου είχε κάνει η άβρα του ότι έρχεται ένας άνθρωπος κόντρα τελείως στην εποχή του και σε αυτό που υπάρχει στο σχολείο μου τουλάχιστον και διασκεδάζουμε και μαθαίνουμε βέβαια μερικές μέρες έφυγε και θεωρώ ότι τον έφυγαν γιατί ακριβώς ήταν κάτι διαφορετικό και πίστευα ότι ξεσκόθηκαν πολύ και δεν τον ήθελαν αλλά άφησε μέσα μου αυτή την εικόνα ότι μπορώ να είμαι και αυτό δυστυχώς δεν παίζω κιθάρα το βιβλίο που παραδέφθηκε είναι το καλός ήρθες στον κόσμο που αισθάνεσαι και εδώ έχει μέσα πιάνει όλα τα συναισθήματα που βιώνουν τα παιδιά με ένα χαριτωμένο τρόπο μέσα από ζώα που τα ξαναβαφτίζεται κάνοντας λογοπαίγνια με το ζώο και το συνέστημα εδώ δεν υπάρχουν πάρα πολλοί από τους παλιούς και όταν λέω παλιούς δεν εννοώ και πάρα πολλοί παλιούς βάζω και τη δική μου γενιά μέσα που είμαι 52

44:34 που θα πούνε εντάξει εμάς δεν μας τα λέγανε αυτά και δεν πάθαμε και τίποτα. Αυτό δεν το ακούτε συχνά ότι είναι λίγο υπερβολή τώρα θα κάτσουμε να αναλύσουμε τον ψυχικό κόσμο των παιδιών. Εμείς φάγαμε και τη σφαλιάρα μας και δεν πάθαμε. Γενικά το και δεν πάθαμε και τίποτα έρχεται σαν φράση και κολλάει σε πάρα πολλά πράγματα.

44:53 Αφενός όλοι λένε ότι τελικά δεν ξέρουμε αν όντως δεν πάθαμε τίποτα. αφετέρου εσείς θεωρείτε ότι αυτό είναι πρόοδος που καθόμαστε και πιάνουμε ένα-ένα τα συναισθήματα και κάποιος μπορεί να πει Βρε σύ, το δικό μου το παιδί δεν έχει τέσσερις φοβίες δεν έχει του τάχο, δεν έχει άγχος γιατί μπορεί να νιώθει ότι είναι σε ένα ομαλό περιβάλλον ήρεμο και πράγματι όλα τα συναισθήματα είναι μέσα στη λεπτή του βιβλίου δεν λείπει κανένα Τι απαντάτε σε όποιον λέει ότι αυτό είναι υπερβολή ότι δεν είναι πρόοδος ότι το παρακάνουμε λίγο με αυτό το θέμα απέναντι στα παιδιά.

45:24 Για μένα είναι πρόοδος. Γιατί σημαίνει πρόληψη. Και η πρόληψη βοηθάει πάρα πολύ στην ενδυνάμωση, στην ψυχική ενδυνάμωση. Αυτή τη στιγμή, αν μου έλεγε κάποιος ποια θεωρείς ότι είναι τα δύο-τρία χαρακτηριστικά γνωρίσματα που πρέπει να έχει ένα παιδί, θα έλεγα η ενδυνάμωση και η ευελιξία. Γιατί η εποχή, ειδικά τώρα, βλέπεις ότι κάθε μήνα αλλάζει.

45:52 Ο κόσμος τα τελευταία τέσσερα χρόνια έχει αλλάξει όσο δεν έχει αλλάξει τα τελευταία είκοσι. Από το COVID και μετά, με το AI, το CHUG GPT. Χρειάζεται να είσαι ευέλικτος. Για μένα λοιπόν, αυτό το δεν πάθαμε τίποτα δεν ισχύει. Πάθαμε. Τι πάθαμε? Μπλοκαρισμένα συναισθήματα συνεχώς. Που ψάχνουμε σε μεγάλη ηλικία κάπως να τα βάλουμε σε μια τροχιά, να τα επικοινωνήσουμε ή να μην τα επικοινωνήσουμε ποτέ.

46:17 Τι πάθαμε, γονείς που δεν είπαν ποτέ σ' αγαπώ στο παιδί τους, βέβαια με τον τρόπο τους το είπαν αλλιώς, του είχαν φαΐ στο τραπέζι, του είχαν αγκαλιά, ήταν δίπλα τους, αλλά θες να ακούσεις και τη λέξη. Η γλώσσα παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στο να έχουν τη άνθρωπη κοντά. Το να είναι λοιπόν άνθρωποι ενήλικες και να λένε δεν έχω ακούσει το σ' αγαπώ από τη μάνα μου ή από τον πατέρα μου, γιατί τότε δεν το λέγανε.

46:41 Για μένα είναι πρόοδος τώρα ότι μαθαίνουμε σε ένα παιδί από μικρή ηλικία να εκφράζεται. Γιατί μια λέξη καραμέλα τα τελευταία χρόνια είναι η ενσυναίσθηση. Και πολλές φορές, επειδή είναι πολύ πρώιμη ακόμα η κατάσταση, ψάχνουμε την ενσυναίσθηση μόνο αν χτυπήσουν το παιδί μας. Πού είναι όλοι οι άλλοι να το συντρέψουν, γιατί δεν δείχνει την ενσυναίσθηση.

47:05 Εμείς δύσκολα δείχνουμε στα άλλα παιδιά. μέσα στην τάξη που θα τύχει το παραμικρό, θα ασχοληθούμε με το κέντρο του κόσμου, που είναι το παιδί μας. Η ενσυναίσθηση, όμως, έχει να κάνει πολύ με το να νιώσεις και εσύ τα συναισθήματα του άλλου παιδιού. Για να νιώσω εγώ τα συναισθήματά σου, σημαίνει ότι αναγνωρίζει ότι είναι αυτό που σου συμβαίνει.

47:27 Για να αναγνωρίζει ότι είναι αυτό που σου συμβαίνει, κυρίως να το ξέρω. Να μου έχει συμβεί. Αν δεν μου έχει συμβεί, Θα λέω γιατί κάνει έτσι, γιατί χτυπιέται, γιατί κλαίει, γιατί φοβάται, τι είναι αυτό που κάνει. Για να ξέρω ότι είναι φόβος πρέπει να τον έχω νιώσει. Αλλιώς θα μου φανεί κάτι περίεργο. Για να καταλάβω λοιπόν πολλά πράγματα πρέπει να τα κατονομάσω.

47:49 Πολλές φορές μέσα στη στάση για παράδειγμα έχουμε παιδιά τα οποία έχουν μια διάγνωση. Μπορεί να έχουν αυτισμό, μπορεί να έχουν δυσλετσία. Τι κάνανε οι παλιότεροι σε μεγάλο ποσοστό. λέγανε σε όλο ότι είναι τεμπέληδες ότι αφήστε το αυτό δεν θέλει να μάθει είναι περίεργος το βάζαμε σε μια γωνία δεν του δίνει μεσημασία το βάζαμε στο τελευταίο θρανείο τώρα τι θεωρούμε ότι είναι το καλύτερο αλλά δεν απλώς θεωρούμε το βλέπουμε πρακτικά κατονομάζουμε παιδιά ο Μάριος έχει δυσλεξία τι σημαίνει δυσλεξία λέτε να σας μάθω σημαίνει ότι ο εγκέφαλός του λειτουργεί έτσι έτσι έτσι τον βοηθάει αυτό και αυτό και αυτό, αν έχει αυτισμό μπορούμε να κάνουμε αυτό.

48:28 Βάζουμε ένα όνομα, όχι σαν ταμπέλα, αλλά για να το κανονικοποιήσουμε ότι ναι, υπάρχουν και άνθρωποι που λειτουργούν έτσι. Αν εγώ δεν μάθω ποτέ αυτή τη λέξη, που δεν χρειάζεται να το ζω εγώ για να το καταλάβω, θα μου είναι πάντα ένα περίεργο παιδί που τα αποφεύγω. Όταν όμως μάθω, με βοηθήσει κάποιος, μου εξηγήσει με το εγχειρίδιο τι είναι αυτό που βλέπω, θα το καταλάβω και θα το αποδεχθώ.

48:56 Αποδεχόμαστε για μένα αυτά που μας εξηγεί κάποιος ότι δεν είναι περίεργα, δεν είναι τρελά. Είναι και αυτά τρόπος να ζεις. Αυτό λοιπόν που προσπαθώ μέσα από το βιβλίο αυτό το συγκεκριμένο και με άλλα, είναι να προλάβουμε να καταλάβουμε πράγματα, να δώσουμε ονομασίες, έτσι ώστε όταν μας συμβούν το μυαλό να πάει. Α, αυτό που νιώθω τώρα που υδρώνουν τα χέρια μου και νιώθω την καρδιά μου να χτυπά, είναι άγχος.

49:28 Α, στο βιβλίο μέσα μου λέει πέντε τρόπους να αντιμετωπίσω το άγχος. Άρα γλιτώνω χρόνο. Γιατί αυτό είναι το νόημα. Να θυμηθείς, να αναγνωρίσεις εσένα τι είναι αυτό που νιώθεις, να πάει το μυαλό σου σε αυτό που έχεις διαβάσει και να θυμηθείς κυρίως από κάτω ότι σου έχω δώσει εργαλεία να το αντιμετωπίσεις. Και όχι να ψάχνεις μόνος σου πανικοβλημένος, τι να κάνω, τι είναι αυτό, ή να κάνεις λάθος πράγματα.

49:56 Γιατί ακόμα και ο θυμός, που είναι ένα πολύ σημαντικό συνέστημα, και στα παιδιά εκφράζεται από τα τρία που βαράει τη μαμά και τον μπαμπά και θεωρούμε πως τολμάει και βάρες. Είναι ένα απετσιακό στάδιο. Θέλει να επιβάλλει και να έτσι ερευνείς τα όρια του. Του μαθαίνεις ότι ναι, ο θυμός είναι αποδεκτό συνέστημα, αλλά το να χτυπάς όλους δεν είναι.

50:17 Θα σου μάθω άλλους τρόπους να εκτενώνεις το θυμό σου. Ένα, δύο, τρία, τέσσερα. Αυτό πρέπει να το κάνει κάποιος. Δεν είναι αυτονόητο. και το εμείς φάγαμε και μια σφαλιάρα παραπάνω τι πάθαμε, για μένα δεν είναι πρόοδος, είναι οπισθοχώρηση. Είναι άλλο το ματώσαμε τα γόνατά μας και σηκωθήκαμε, είναι αυτό που είπα πριν, ότι χρειάζεται εκπαίδευση στη ματέωση ένα παιδί, ακριβώς για να μάθει ότι ναι, κάθε φορά που έπεφτα σηκωνόμουνα και όταν δεν σηκώθηκα ζήτησα βοήθεια.

50:51 Με βοήθησαν κάποιοι άλλοι και μετά με βοήθησαν στο να μάθω να ξαναπέφτω και να μην φοβάμαι. Γιατί μέσα έχει γραφτεί η πληροφορία ότι ναι, δεν είναι κάτι που πέφτω, θα ξανασκοθώ. Πιστεύω στον εαυτό μου. Είναι άλλο λοιπόν το και εμείς πέσαμε τι πάθαμε. Είναι άλλο το φάγαμε ξύλο τι πάθαμε. Είναι άλλο το και εμείς δεν εκφράζαμε τι πάθαμε.

51:12 Γιατί το καθένα μπορεί να έχει άλλα αποτελέσματα. Τα αυτοάνωσα θερίζουν. το βραβείο που αναφέραμε το παραλάβατε από την Υπουργό Παιδείας την κυρία Ζαχαράκη αν υποθέσουμε ότι μετά είχατε τη δυνατότητα να έχετε 10 λεπτά χρόνο τετατέτ μαζί της με την εμπειρία των 20 ετών της τάξης και με την πρόσφατη εμπειρία που αν δεν κάνω λάθος την περασμένη άνοιξη βρεθήκατε στο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και είδατε και πράγματα που συμβαίνουν σε άλλα συστήματα και σε άλλες χώρες Σε αυτά τα 10 λεπτά τι θα τις λέγατε για να βοηθήσετε με τον τρόπο σας να έχουμε ένα καλύτερο σύστημα παιδείας Ερώτηση παγίδα Θα πω ότι ενδεχομένως θα απαντούσα με πολύ πάθος και θα προσπαθούσα να μεταφέρω σε 10 λεπτά την αγάπη μου, το πάθος μου, όλο αυτό Από την άλλη όμως δεν θα περίμενα πολλά Όχι από τη συγκεκριμένη. Γενικά η πολιτική της χώρας μας υπερκομματικά, νομίζω ότι τα κόμματα έχουν συμφωνήσει, είναι δίνουμε τη λιγότερη σημασία στην παιδεία.

52:20 Αυτό πώς εξηγείται όταν από την παιδεία ξεκινάνε όλα. Όλα όμως. Δηλαδή ακόμα και αν θέλουμε οικονομική ανάπτυξη στο μέλλον, από εκεί θα ξεκινήσει. Δεν μπορεί να έρθει μόνη της, δεν θα φυτρώσει. Τα προηγούμενα χρόνια, τα πρώτα μου χρόνια έλεγα ότι τυχαίνει, είναι προτεραιότητες Κάπου αλλού πιστεύουν ότι χρειάζεται να δώσουν παραπάνω σημασία Μετά άρχισε το μυαλό μου να δουλεύει λίγο συνωμοσιολογικά και να λέω ότι μάλλον θέλουν να υποβαθμιστεί η παιδεία Μάλλον θέλουν να γιγαντωθεί η παραπαιδεία, τα ειδικιωτικά σχολεία να ξεπουληθεί Δεν έχω αποφασίσει αλλά θεωρώ ότι όλα παίζουν Θα πω όμως το εξής. Πριν από πέντε χρόνια πάλι περίπου, είχα την ευκαιρία να μιλήσω με την τότε Υπουργοπαιδεία, την Νίκη Κεραμέως.

53:10 Τελείως αναπάντηχο. Είχα κάνει μια ανάρτηση από μια πρακτική στην Τάτση. Είχε γίνει viral και μου πήρε τηλέφωνο. Σήκωσα το τηλέφωνο, είδα έναν σταθερό αριθμό και μου είπανε... Είμαστε από το γραφείο της κυρίας. Νόμιζα ότι μου κάνουν φάρσα. Τη δεύτερη, τρίτη φορά έπεσε η γραμμή Τη δεύτερη φορά Ναι, πείτε μου, μίλησα με την ίδια Μου είπες χαρητήρια γιατί βάζετε πλάτη Όλα αυτά τα πολύ ωραία λόγια Και είχαμε δέκα λεπτά Και της είπα δέκα πράγματα Δεν έγινε τίποτα Δεν θεωρώ ότι έχουμε τόση δύναμη εκπαιδευτική Στο να αλλάξουμε το σύστημα Αλλά πάλι έχουμε αρκετή δύναμη Στο να κάνουμε το σύστημα Να το φέρουμε πιο κοντά στα μέτρα μας Αυτό που πολλές φορές λέω και σε νεότερους επιδευτικούς, όχι ως συμβουλή, γιατί δεν μου αρέσουν οι συμβουλές, γιατί θεωρώ ότι ο καθένας το βρίσκει μόνος του και τα πατήματά του, είναι ότι χρειάζεται να μάθεις πολύ καλά το σύστημα πριν το υποτιμήσεις και πριν το προσπαθήσεις να το αναθεωρήσεις και να το φέρεις στα μέτρα σου.

54:16 Τα πρώτα χρόνια, λοιπόν, προσπάθησα να μάθω καλά το σύστημα, το πώς δουλειοδογεί το σχόλιο, την ομοθεσία του, το πλαίσιο. Μετά είπα, ωραία, πάω με τώρα να το φέρω τούμπα. Αλλά πάλι μέσα στο πλαίσιο. Αυτό λοιπόν που θα έλεγα στην Υπουργό, αν είχα τη δυνατότητα, σε συγκεκριμένη, στον επόμενο ή στο παρεπόμενο, γιατί έχουμε και αυτό το ότι αλλάζουν πολύ εύκολα και αλλάζουν και τα συστήματα πολύ εύκολα.

54:39 Και δεν έχουμε μία συνέπεια και μία σύνδεση. Βλέπουμε ότι ακόμα και την υπηρεγωγή από το Δημοτικό, που έχουν ένα καλοκαίρι και είναι και ηλικιακά οι πιο τρυφερές ηλικίες, ακόμα και αυτά είναι ασύνδετα μεταξύ τους. Είναι τελείως διαφορετικό το νηπιαγωγείο, τελείως διαφορετικό το δημοτικό. Ακόμα και εκεί δεν έχουμε καταφέρει να έχουμε μια γέφυρα, όχι όμως με τον τρόπο που γίνεται σήμερα, η οποία έχει κάνει πιο δύσκολο το νηπιαγωγείο, γιατί βλέπουμε ότι το νηπιαγωγείο μεταμορφώνεται σε ένα προδημοτικό, αντί το δημοτικό να γίνει λίγο νηπιαγωγείο, η πρώτη-δευτέρα δημοτικού, όπως γίνεται σε πάρα πολλά κράτη της Ευρώπης.

55:23 Βλέπεις ότι τα παιδιά δεν έχουν καν διάβασμα για το σπίτι μέχρι τετάρτη δημοτικού, σε πάρα πολλές χώρες της Ευρώπης. Δεν θεωρώ λοιπόν ότι εκείνοι πολιτούνται σε κάτι, γιατί τι κάνουνε, δίνουν σημασία στα συναισθήματα, στη συμπεριφορά, στο χαρακτήρα, στον παιδαγωγικό χαρακτήρα του σχολείου, μέχρι τα 8, 9, 10. Τα γράμματα είναι πολύ εύκολα να τα μάθεις όταν μπουν τα υπόλοιπα πλαίσια.

55:52 Θα της έλεγα λοιπόν αυτό. Πόση σημασία έχει σε αυτή την ηλικία να στρέψουμε το σχολείο στην αγωγή. Σε πολλές συγκεκριμένες γνώσεις να φύγουν πάρα πολλά κομμάτια ύλη. Στο είπα και στο μικρόφωνο ότι χρειάζεται να φύγει η ύλη από μπροστά μας για να επενδύσουν τα παιδιά στην λογοτεχνία. Τα έχουμε τρελάνει. Τα έχουμε ζαλίσει.

56:20 Πολλές φορές οι εκπαιδευτικοί κάνουν λάθη και θεωρούν ότι πρέπει όλα να τα μάθει απέτσο από πολύ μικρή ηλικία, να είναι μια κινητή κυκλοπαίδεια, αλλά οτιδήποτε βάζουμε σαν ύλη μέσα στο κεφάλι του παιδιού, του στερούμε φαντασία, δημιουργικότητα, τη φωνή που έλεγα και νωρίτερα. Θα έλεγα λοιπόν περισσότερο παιδαγωγικό, περισσότερη ενσυναίσθηση σαν επίσημο μάθημα μέσα στο πρόγραμμα της ΣΥΛΣ, όπως έκανε η Φιλανδία πριν από 30 χρόνια και τώρα θεωρείται ότι είναι το καλύτερο σύστημα της Ευρώπης, του δυτικού κόσμου.

56:55 Δεν είναι λόγια απλώς. Είναι τρόπος ζωής. Θα βλέπαμε σε 10-20 χρόνια άλλη κοινωνία γύρω μας. Εγώ πιστεύω ότι αυτός είναι ο λόγος που τον επενδύει κάνει η συμπεδία γιατί δεν έχει άμεσο αποτέλεσμα σε 20 χρόνια ποια κυβέρνηση θα το καρποθεί οπότε στην ουσία για αυτό αδιαφορούν δυστυχώς Ωραία, σαφές αυτό με τα βιβλία άρα όσο το παιδί ταυτίζει το ότι το να ανοίξω κάποιες σελίδες και να πιάσω χαρτί στα χέρια μου ταυτίζεται με το πουχρεωτικό διάβασμα είναι πιο επιφυλακτικό απέναντι σε λογοτεχνία εδώ τα audiobooks δεν μπορούν να βοηθήσουν.

57:29 Και το Υπουργείο Παιδείας έχει πάρει μια σχετική πρωτοβουλία, το Υβιβλίο, και εσείς έχετε γραφίσει, ας πούμε, το πηγάδι μεταχθές, το έχετε γραφίσει και λειτουργεί και σαν παραμύθι καληνύχτας, μπορεί ένας γονιός να το πατήσει, ας πούμε, ελεύθερα και να το ακούσει το παιδί του πριν κοιμηθεί. Τα audiobooks δεν μπορούν, γιατί το παιδί για χρόνια, και όνες μάλιστα διαχρονικά, πρωτακούει μια ωραία ιστορία, που σχετικά την απαιτεί.

57:56 Θέλω να μου πεις μια ιστορία, θα πεις στη μαμά, στον μπαμπά, στη γιαγιά, που είναι έξπερτ συνήθως αυτές, και μετά αρχίζει και διαβάζει. Άρα δεν μπορεί να βοηθήσει αυτό τη φιλαναγνωσία πρακτικά, μέσω της ακρόασης. Μπορεί να βοηθήσει, γιατί η φωναχτή ακρόαση, η δυνατή ακρόαση, βοηθάει πάρα πολύ τη σύνδεση. Γι' αυτό και το έχω μοιραστεί και αυτό διαβάζω μέσα στην τάξη.

58:23 Της εκείνα με τη μέρα μας διαβάζοντας ένα κεφάλαιο από ένα βιβλίο. Και μετά ξεκινάνε τα υπόλοιπα. Και κάθε μέρα πάμε σε συνέχεια του βιβλίου. Είναι μια σύνδεση. Έχω πάντα μια επιφύλεξη όμως μην διαβάζω και άρθρα αντίστοιχα που λένε ότι οι νεότερες γενιές γονέων δεν διαβάζουνε στα παιδιά τους. Το θόρου είναι βαρετό, οι ίδιοι δεν έχουν το χρόνο και βάζουν μια κασέτα να παίζει ή πάρε ένα βιβλίο και διάβασε μόνος σου.

58:50 Γιατί δεν είναι απλώς διαβάζω στο παιδί μου, είναι δημιουργούμε μια σχέση και μια σύνδεση και μια εμπειρία που θέλω καθημερινά να την τροφοδοτήσω. Είναι μια ανάμνηση που θα θυμάται το παιδί μεγαλώνοντας, ότι έμαθα να αγαπάω τα παραμύθια με τη φωνή του μπαμπά μου και της μαμάς μου που άλλες τις φωνές. και μπορεί μέσα στη μέρα να έλειπω ένας από τον άλλον, να βρισκόμαστε μόνο το βράδυ, γύρω τα 20 λεπτά, τα 10 λεπτά του ποιοτικού χρόνου που μας έχουν ζαλίσει, που δεν φτάνουν, αλλά τουλάχιστον ας έχουμε αυτά τα 10.

59:24 Και μέσα από τα 10 λεπτά, ακόμα και ο ενήλικας βάζει τον εαυτό του λίγο στον πάγο, ότι τον απασχολεί, τον πιέζει, τον τρελαίνει την καθημερινότητά του, την δουλειά του, τα αφήνει έτσι από το δωμάτιο του παιδιού και μπαίνει σε μια λειτουργία. Τώρα είμαι για σένα και τώρα είσαι για μένα και πάω και εγώ να θυμηθώ το παιδί μέσα μου, πόσο μου άρεσε να μου διαβάζουν η γιαγιά, ο παππούς, οι γονείς και να έχουμε αυτές τις σχέσεις.

59:52 Βοηθάει γενικά η λογοτεχνία. Και είναι και ο λιγότερο, μάλλον από τους πιο φθηνούς, αλλά όχι υποτιμημένους τρόπους για να μάθεις την ενσυναίσθηση. Να μάθεις μέσα από ιστορίες άλλων πώς είναι να νιώθεις και πώς είναι να συμπληρώνεις και πώς είναι να αλληλεπιδράς και να βοηθάς. Και να μην φοβάσαι κιόλας, και αυτό το απευθύνω στους γονείς πολλές φορές, μην φοβάστε να διαβάζετε βιβλία που έχουν μέσα αντίειρες και αντιπαραδείγματα.

01:00:23 Υπάρχει και ένα κίνημα να πεταχτούν από την παγκόσμια λογοτεχνία τα παλιά παραμύθια γιατί έχουν μέσα πολύ βία. Όχι κοκκινοσκουφίτσα, όχι να φύγουν. Και αυτά έχουν δυνατήσια τους. ακόμα και σαν αντιπαράδειγμα τι έκανε ο κακός ολίκος πώς σου φάνηκε αυτή η συμπεριφορά τι θα έκανες εσύ αν έβρισκες κάποιον που σου φερόταν είναι αφορμές για συζήτηση όχι μόνο στο τι πρέπει να κάνεις αλλά και στο τι δεν θέλουμε να κάνεις Η δική σας σχέση με τα όντιο σαν ακροατής είστε ανοιχτός στο να ακούσετε ένα audiobook ενήλικο για δική σας ακροά ένα βιβλίο που θα διαβάζετε εσείς Είμαι ανοιχτός, βέβαια είμαι πολύ παραδοσιακός, είμαι πολύ του βιβλίου και ούτε καν του ηλεκτρονικού.

01:01:11 Θέλω βιβλίο που να ξεχυλίζει το σπίτι και μετά κάθε έξι μήνες να λέω που θα τα βάλω. Δηλαδή έχω μπει σε διαδικασία. Μ' αρέσει το χαρτί, μ' αρέσει το χειροποίητο. Μ' αρέσει η απομόνωση που δημιουργεί ένα βιβλίο. Ακόμα και το audiobook. Όσες φορές το χρησιμοποιώ, προσπαθώ να το κάνω σαν συνθήκη διαδική. Δηλαδή, όχι χαλή και ταυτόχρονα να κάνω διάδρομο και ποδήλατο και τρέξιμο, όπως πολλοί άνθρωποι τα χρησιμοποιούν.

01:01:42 Θέλω απλώς να κάτσω και να ακούω. Να φωσιωθείτε και να χαθείτε στο... Αν είναι καλός ο αφηγητής, πάντως, μπορεί να σε ταξιδέψει μαγικά μέσα στις σελίδες του βιβλίου. Είναι κάποιοι πολύ χαρισματικοί. Νομίζω ότι μόνο το έχει νόημα να το βάλεις σαν συνθήκη στη ζωή σου, όχι σαν χαλή. Γιατί έχουμε και αυτό της νέας εποχής που σου επιβάλλουν ότι πρέπει να διαβάσεις και αυτό, πρέπει να ακούσεις και αυτό και την ώρα που οδηγάζεις να ακούς κάτι και την ώρα που τρέχεις να ακούς κάτι.

01:02:13 Θέλω και νεκρούς χρόνους. Θέλω και την ώρα που περπατάω να μην ακούω τίποτα και να ακούω μόνο εμένα, τη φωνή μου. Θέλω και να χάνομαι. έχουμε υποτιμήσει τον νεκρό χρόνο και υπάρχει μια μια ζάλη στους ανθρώπους και μια υπερπλειοφόρηση που δεν μπορούν εύκολα να ξεφύγουν έχουμε αφαιρέσει από τη ζωή μας τους νεκρούς χρόνους ότι τώρα μαγειρεύω και δεν ακούω τίποτα κάνει πολύ καλό στο να ακούς εσένα και να βάλεις πέντε πράγματα σε μια σειρά ή να μην ακούς τίποτα να αφήσεις την ηρεμία να σε αποφορτήσεις Το παιδικό βιβλίο στο χαρτίβια έχει και ένα άλλο προτέρημα τις εικόνες προφανώς έτσι, εσείς έχετε τη μέχρι στιγμής την τύχη να συνεργαστείτε με πολύ καλούς οικονογράφους, ενδεικτικά να αναφέρω το Βασίλη του Κουτσογιάννη που για μένα είναι ζωγράφος, δεν είναι οικονογράφος τη μισή μερίδα που έχει πιάσει ακριβώς στο στυλ των λέξεων που χρησιμοποιείτε έτσι όπως έχετε συνεργαστεί μαζί τους, γιατί ένα παιδικό βιβλίο σύμπραξη του συγγραφέου και του εικονογράφου.

01:03:22 Έχετε καταλάβει εκείνοι είναι άνθρωποι συνήθως χαρισματικοί κατά κανόνα στους τρυφείς αυτοί που έχουν το χάρισμα της ζωγραφικής και της εικονογράφησης. Έχετε καταλάβει σαν κλάδος επαγγελματικός αναγνωρίζεται πιστεύετε η προσφορά τους ή είναι απλά... Μόνο στα τελευταία χρόνια έχουμε δει να εμφανίζονται και στα εξώφυλλα τα όνομα των εικονογραφών παλιά, το ψάχνουν να το βρεις στην ταυτότητα.

01:03:48 Καταρχάς, συμφωνώ ότι η εικόνα παίζει πολύ σημαντικό ρόλο και ειδικά στα εικονογραφημένα της ηλικίας από 0 μέχρι 6-7 για μένα είναι και ένα 80% του βιβλίου. Η καλή εικόνα είναι κυρίαρχη. Πιάνει το μάτι, πιάνει την αισθητική. Ο σωστός, ο ωραίος εικονογράφος συμπληρώνει τις λέξεις σου. Δεν αναπαράγει ακριβώς σε αυτό που γράφεις, βάζει τη φαντασία να λειτουργήσει και φτιάχνει έναν κόσμο με αυτό που νιώθει ότι παράγουν οι λέξεις σου. Και έρχεσαι σε μια επαφή. Ο Βασίλης ο Κουτσογιάννης για παράδειγμα, που είχα την χαρά να κάνει δύο βιβλία μου και ελπίζω και στο μέλλον να συνεργαστούμε πάλι, είναι ζωγράφος.

01:04:31 Είναι ένα απίστευτο πλάσμα. Αυτό που παρατηρούσα στον Βασίλη και με τη βοήθεια και των προηγούμενων εικονογράφων, τον άνθρωπο που έχω συνεργαστεί, κολλάει και το μυαλό μου, θα μπορούσα να αναφέρω όλα τα ονόματα, έμαθα ότι είναι ένας πολύ υποτιμημένος κλάδος, ένας υποαμοιβόμενος κλάδος, με έκαναν και εμένα να θέλω σε κάθε παρουσίαση να αναφέρω τον εικονογράφο πριν πω οτιδήποτε, να προσπαθώ με τους εκδοτικούς ήκους να τονίζω αμοιβέται καλά. Γιατί οι περισσότεροι αμοιβούνται με ποσοστά, με μια άπατσα αμοιβή χωρίς να έχουν ποσοστά από τις πωλήσεις. Μπορεί ένα βιβλίο να πουλήσει 50 αντίτυπα, μπορεί να πουλήσει και 5.000. Αυτοί θα έχουν πάρει ένα συγκεκριμένο προσώπων και χαμηλό.

01:05:17 Αυτό με ενοχλεί. Έχω ένα αίσθημα της κοινωνικής αδικίας. Με ενδιαφέρει όλοι να δουλεύουν και να αμοιβούνται σωστά γύρω από ένα βιβλίο και γύρω από οτιδήποτε ασχολούνται. αυτό που εκτίμησα πάρα πολύ στο Βασίλη για παράδειγμα είναι ότι υπερπαρέχει χωρίς να του ζητάει κάποιος και χωρίς να το πληρώνεται είναι αυτό που λέμε πολλές φορές ξενικά κάνει το έτσι τρα μάιλ πολλές φορές οι αγοραστές δεν το καταλαβαίνουν και βλέπουν ένα βιβλίο του Κουτσογιάννη και ένα βιβλίο κάποιου άλλου που το έκανε πολύ στο πόδι και λένε ναι δύο εικονογραφημένα βιβλία Θα ήξερουν όμως ότι αυτοί μπορεί να πάρουν το ίδιο ποσό, αλλά ο Βασίλης μπορεί να εργάστηκε το τετραπλάσιο και να ασχολήθηκε πέντε μέρες με ένα...

01:06:05 Μου έστενε σαλόνια που έβλεπα φυλλαράκι, φυλλαράκι, φυλλαράκι, φυλλαράκι, φυλλαράκι. Και λέω, αυτό πρέπει να σου πήρε μέρες. Είναι το τύπος του ανθρώπου που γουστάρω πάρα πολύ και θεωρώ ότι ανήκω κι εγώ σε αυτούς. ότι σκέφτονται, θέλω να κάνω κάτι, θα το κάνω. Δεν θα σκεφτώ πόσο χρόνο θα μου πάρει και ποια θα είναι η αμοιβή μου για αυτό.

01:06:29 Έχω το αποτέλεσμα στο μυαλό μου. Και η μεσημερίδα αντίστοιχα που έχουμε κάνει μαζί τέσσερα, πέντε, δεν θυμάμαι πόσα αμοιβλία, έχουμε πια μια σχέση οικογενειακή. Είναι ένας άνθρωπος που μπαίνει στο μυαλό σου και ό,τι της πεις αμέσως θα το πλαισιώσει. αμέσως να της πω αυτό μην μπορείς να το κάνεις έτσι. Μαρία μου το έχω, περίμενε.

01:06:51 Υπερπαρέχει τον εαυτό της. Ελπίζω σε ένα καλύτερο μέλλον. Αυτό που τώρα πια οι εικονογράφοι μπαίνουν στο εξώφυλλο και αυτό δεν είναι για όλους. Έχει να κάνει κυρίως με αυτούς που έχουν πια κατορθώσει να χτίσουν ένα προφίλ και ένα βιογραφικό και πια οι ίδιοι το διαπραγματεύονται. Ελπίζω να γίνει για όλους και ελπίζω και σε μια αλλαγή πλαισίου Πριν κλείσουμε το σημαντικότερο το αφήσαμε για το τέλος επίτηδες ώστε να εξασφαλίσουμε ότι όλοι οι θεατές και όλοι οι ακροατές θα πάνε μέχρι τέλος την κουβέντα μας Τελείωσε το καλοκαίρι τα παιδιά πέρασαν τρεις μήνες θέλω να ελπίζω όλα χαλαρά, ευτυχισμένα με αρκετό ύπνο με αρκετό παιχνίδι, με πολλά παγωτά με μπάνια, φαντάζομαι και με παραπάνω έκθεσης οθόνες από το κανονικό, δεν μπορείς να αποφύγεις και να φτάσεις στο μηδέν.

01:07:46 Είναι για ένα παιδί αυτή τρεις μήνες αρκετή να απορριθμιστεί πλήρως. Δηλαδή πόσο δύσκολο είναι τώρα μέσα Σεπτεμβρίου να πατήσουν όλοι το κουμπί και να το πιάσουν από εκεί που το είχαν αφήσει αρχές Ιουνίου, τέλη Μαΐου. Να ξυπνάει γρήγορα, να τρώει σωστά, να πλένει τα δόντια του, να πηγαίνει χωρίς γκρίνια στο σχολείο, να είναι προσεκτικό.

01:08:09 Πόσο δύσκολο είναι για τα παιδιά και τι πρέπει να έχουν υπόψη τους οι γονείς τουλάχιστον μέχρι μέσα Οκτωβρίου. Είναι κατόρθωτο. Είναι κατόρθωτο, έτσι. Δεν χρειάζεται το έτσι. Είναι κατόρθωτο. Και αυτό πρέπει να το καταλάβουμε όλοι ότι κανείς δεν μπορεί να μπει σε πλαίσιο τη μέρα μηδέν. Ούτε εμείς οι ενήλικες, όταν επιστρέφουμε μετά από δύο βδομάδες, τρεις βομάδες, δύο μήνες στη δουλειά μας δεν είμαστε έτοιμοι.

01:08:37 Το κρύβουμε όμως. Το κρύβουμε και προσπαθούμε να το μπαλώσουμε. Αλλά μπορεί να μην έχουμε όλα τα χαρτιά μπροστά μας, να μην έχουμε κάνει πρόγραμμα. Μπορούμε να το κρύψουμε. Στα παιδιά εξαντλούμε την αυστηρότητά μας. Χρειάζεται να αφήσουμε χώρο και χρόνο τουλάχιστον μέχρι τέλειο Οκτώβρη. Ένα προγραμματισμό καλό από πλευρά γονέων.

01:09:00 Τι σημαίνει αυτό, το σχολείο θα είναι έτσι 11 Σεπτέμβρη. Εγώ θα ξεκινήσω από τέλεια Αυγούστου ή 1 Σεπτέμβρη, σιγά σιγά, να σου ανεβάζω το ψύπνημα 30 λεπτά πριν. Αν ψύπναγες 10, πάμε 2-3 μέρες να ξυπνήσεις 9.30, μετά 9, μετά 8.30, μετά 8, μετά 7.30, μετά 7. Δεν μπορείς να ξυπνήσεις 11-7, θα δυσκολευτείς, θα γκρινιάζεις, όλο αυτό.

01:09:23 Το πρώτο καιρό μην τρέχουμε όλοι να γράψουμε τα παιδιά αγγλικά ποδόσφαιρο. Δεν μπορεί σαφνικά από το μηδέν να πάει στο πενήντα. Ένα πράγμα τη φορά αφιέρωσε χρόνο και ηρεμία γιατί ήρεμος γονέας σημαίνει ήρεμο παιδί. Αγχωμένος γονέας θα αγχωθεί και το παιδί. Αφιέρωσε χρόνο στο να μπει μια ρουτίνα. Να χτιστεί μια ρουτίνα.

01:09:51 Η ρουτίνα που εμείς οι μεγάλοι τη λέμε σαν βαρετή λέξη, έχω ρουτινιάσει, για την παιδική ηλικία είναι σωτήρια. Γιατί η ρουτίνα τι σημαίνει για τον εγκέφαλο, ασφάλεια. Σε ρουτίνα περιμένω. Άρα μπορώ να διαμορφώσω τη συμπεριφορά μου γύρω από αυτά που περιμένω. Άρα, προσπαθώ να χτίσω μία ρωτήνα. Σεκινάμε να ξυπνάμε την ίδια ώρα κάθε μέρα.

01:10:17 Φτιάχνουμε την τσάντα μας την ίδια ώρα κάθε απόγευμα. Καθόμαστε να διαβάσουμε την ίδια ώρα κάθε μεσημέρι. Έτσι ώστε ο εγκέφαλος να κωδικοποιήσει τις ενέργειες αυτές και να ξέρει τι να περιμένει. Και όταν μάθει μετά από 15-20 ημέρες ότι κάθε μέρα θα παραλαμβάνεται αυτό, θα αρχίσει να το κάνει και μόνο του. και δεν θα χρειάζεται να είναι η μαμά από πάνω και ο μπαμπάς.

01:10:40 Εγώ φτιάχνω την τσάντα σου, εγώ συνέχεια κυνηγάω. Χρειάζεται να δώσεις χώρο στο παιδί να το μάθει, να μάθει μέσα σε αυτό, να μπει μέσα σε αυτή τη ρουτίνα. Πολύ σημαντικό να αφήσεις όμως αυτή την προσαρμογή και ως δάσκαλος, γιατί και οι ίδιοι δάσκαλοι είναι ανυπόμονοι και μου στέλνουνε δεύτερη βομάδα και δεν κάθονται ήσυχα.

01:10:59 Ναι, προσαρμόζονται ακόμα. Δώσε χώρο, δώσε χρόνο. Ούτε εσύ έχεις προσαρμοστεί, αλλά το παίζεις. Έχουμε μπει σε μια λειτουργία υπερταχυτήτων, βλέπουμε ότι το σώμα δεν τραβάει, το τραβάμε από τα μαλλιά, καταλήγουμε δυστυχισμένοι να κλαίμε και να υποφέρουμε και να κεγόμαστε, ενώ θα ήταν πολύ πιο εύκολα τα πράγματα, να αφήσουμε χώρο και χρόνο, γιατί στο τέλος όλα γίνονται.

01:11:29 Το λέω χαρακτηριστικά, ξεκινάω τα μαθήματα αρχές Επτέμβρη, το πρώτο δίμηνο πάω με πολύ χαμηλή ταχύτητα γιατί δίνω πάρα πολύ σημασία στο να δεθούμε, στο να γίνουμε ομάδα. Το οποίο σημαίνει λίγο μάθημα και λίγο δράσεις από τον κόσμο που μπορείς και λίγο καινούργιες και λίγο να γνωριστούμε, να καταλάβουν ότι τα βλέπω μέσα στην τάξη.

01:11:57 Είναι πάρα πολύ σημαντικό αυτή η ορατότητα που είπα νωρίτερα. Να νιώσω το παιδί ότι εκεί δεν είμαι καταναγκαστικά και ότι αυτός εκεί που μου μιλάει δεν είναι απλώς ένας ενήλικας τσένος που συνεχώς μου φωνάζει, μου κάνει παρατήρηση, αλλά με ακούει και με βλέπει και με νοιάζεται. Αυτό δεν θα γίνει αυτονόητα. Μπήκα, είμαι ο δάσκαλος, σας αγαπήστε με.

01:12:18 Ή θαυμάστε με ή σεβαστείτε με. Το σεβασμό τον καλλιεργείς και τον χτίζεις αφού δείξεις κι εσύ ότι για να με σεβαστείς σημαίνει ότι έχω μάθει το όνομά σου για να πετώ από σένα σεβασμό. Και έχω μάθει ποιος είσαι. Δεν απαιτώ σεβασμό από άγνωστα πλήθη. απαιτώ ένα υποτυπώδη σεβασμό σίγουρα, ένα στοιχειώδη σεβασμό ευγένειας καλλιέργειας, αλλά η σύνδεσή μας θα γίνει όταν σε δώσ' τα μάτια και πω ότι έχω απέναντί μου τον Κώστα, τη Μαρία, τη Φρόσοτη.

01:12:52 Δεν γίνεται βιαστικά αυτό. Θέλει χρόνο. Όταν όμως γίνει αυτή η σύνδεση, μετά η ύλη τρέχει. Και πάντα τελειώνω την ύλη στην ώρα της, γιατί όταν έχεις κερδίσει την εμπιστοσύνη, τα παιδιά σε ακούνε. Και δεν είναι, δεν με ακούτε ρε, τι θα γίνει, θα νίτσω το κεφάλι να στο βάλω με το ζόρι. Σ' ακούνε, γιατί πια ξέρουν ότι το ακούς κι εσύ.

01:13:15 Οι σχέσεις μας είναι παρεδώσαι. Αν νιώθουν τα παιδιά ότι πρέπει μόνο να παρέχουν και τίποτα να μην πάρουν από σένα, δεν θα καταλάβει ένα παιδί και δεν θα εκτιμήσει ότι σου μαθαίνω γράμματα, σκασίλα του. Σου δίνω το καλό, σου δίνω το παράλληλο, σκασίλα του μεγάλη. Θέλει να παίξεις. Θέλει να γελάσει, θέλει να γνωρίσει, θέλει να μιλήσει, θέλει να σηκωθεί από την καρέκλα.

01:13:38 Πρέπει να του δώσω να καταλάβει ότι και αυτά θα τα έχουμε, γιατί είναι στη φύση σου και δεν μπορώ να διαστερβλώσω τη φύση σου, αλλά έλα να σου δώσω και αυτά, να τα πλαίσιώσουμε και να κάνουμε μαζί μια ομάδα. Οι γονείς λοιπόν που είναι μια άλλη ομάδα, μέσα στη βιασύνη, μέσα στον πανικό, χρειάζεται να έχουν λίγο εμπιστοσύνη και στο δάσκαλο και στο σύστημα και να μην μπαίνουν στη λογική ναι αλλά η άλλη έχει γράψει το παιδί της 8 δραστηριότητες θα το γράψω και εγώ γιατί θα μείνει πίσω χαλαρά ήρεμα όλα θα γίνουν έχω μια τελευταία απορία ως γονέας και εγώ είναι τελικά υγιές δηλαδή το ότι υπάρχει αυτό το κλισέ του παιδί του να μην θέλει θεωρητικά το σχολείο αυτό που ήταν στους στίχους τα στρουμφάκια δευτέρα δεν αντέχω τρίτη το λέω αυτό γιατί εγώ ειλικρινά θυμάμαι με λαχτάρα την επιστροφή στο σχολείο.

01:14:31 Περνούσαμε μια χαρά στο σπίτι, δεν είχα κανένα παράπονο, αλλά περνούσαμε πολύ ωραίες στο σχολείο. Είχα πολλούς φίλους, παίζαμε, είχαμε τα διαλύματα. Αυτό γιατί νιώθω ότι δεν υπάρχει τώρα. Δηλαδή, αν έλεγες στα παιδιά ότι καταργείται το σχολείο, θα πανεγυρίζαν όλα έξαλλα μονίμως. Είναι ιδέα μου, δηλαδή, ή είναι υγιές ένα παιδί να προτιμάει το μη σχολείο.

01:14:54 Είναι πάρα πολύ υγιές για μένα. Όταν, για παράδειγμα, προκύψει μια αργία ή χρειαστεί να λείψω και τους λέω αύριο δεν θα έχουμε σχολείο και πανεγυρίζουνε, εγώ χαίρομαι. Γιατί πάντα η ζωή, η αδόμητη, η στη φύση, χωρίς να έχεις ένα ενήλικα να σε καθοδηγεί, είναι προτιμότερη από κάτσε κάτω και εγώ εδώ αποφασίζω για σένα. Το θέμα είναι, αυτό που κάνουμε πολλές φορές το λάθος, είναι τον ελεύθερο χρόνο του παιδιού το γεμίζουμε με οθόνες.

01:15:26 Δεν πρέπει ο ελεύθερος χρόνος να είναι πάρε ένα τάμπλετ και κάτσε 20 ώρες σε μια οθόνη. Είναι το κρύβουμε το τάμπλετ και τώρα έχεις πάρα πολύ χρόνο να κάνεις χιλιάδες πράγματα. Όταν λοιπόν ένα παιδί πανηγύριζε, έχω χαίρομαι γιατί ελπίζω θα κάνει τα άλλα πράγματα όχι την οθόνη. Αλλά η επιστροφή στο σχολείο για να είναι αυτό, επιστρέφω στους μαθητές μου, Επιστρέφω στο παιχνίδι. Σημαίνει ότι έχω μάθει να παίζω, που τα παιδιά τώρα δυσκολεύονται στο να παίζουν με τα τσίτους.

01:15:55 Έχω μάθει να μου λείπει κάποιος, γιατί για να μου λείπει σημαίνει ότι έχω δώσει χρόνο και έχουμε συνδεθεί. Μου λείπει αυτή η σύνδεση. Όσο πιο πολλές οθόνες δίνουμε στα παιδιά, τόσο πιο πολλοί νομίζουν ότι χτίζουν αυτονομία και δεν σε χρειάζομαι. Εσένα φίλε μου μπορώ μόνος μου. Η αλληλεπίδραση δυστυχώς αυτή τη στιγμή λείπει από τα παιδιά σε σχέση με αυτό που είχαμε παλιότερα.

01:16:28 Δεν μπορούν να παίξουν μεταξύ τους πολύ. Γιατί έχουν μάθει ότι μπορώ μια χαρά με το οθόνη να παίξω ηλεκτρονικά. Το να παίξω μαζί με εσένα σημαίνει ότι θα κάτσω, μπορεί να μην περάσει το δικό μου πάντα, ενώ στην οθόνη και στο σπίτι μόνο το δικό μου γίνεται, ενώ τώρα εσύ θες να παίξεις ποδόσφαιρο, εγώ θέλω μπάσκετ. Τι θα γίνει. Δέχα πέτσουμε.

01:16:48 Η εύκολη λύση. Η άλλη λύση όμως της συνεργασίας που πρέπει να σε βοηθήσω να καταλάβεις είναι έλα σήμερα παίξετε ποδόσφαιρο, αύριο θα παίξετε μπάσκετ. Θέλει να πάρε δώσε οι σχέσεις. Χάνουμε στον πεδίο των σχέσεων τώρα. Γιατί μεγαλώνουμε με τα social media και τα κινητά ενήλικες παιδιά στο είμαι μόνος μου, στο βασίλειό μου, έχω τις απόψεις μου, τις γνώμες μου δεν έχω ανάγκη κανέναν μια χαρά τα περνάω αυτό περνάει στα παιδιά τώρα μια χαρά είσαι μόνος αυτό πρέπει να παλέψουμε, το μαζί Ευχαριστούμε πάρα πολύ και για αυτό το τελευταίο και για όλα τα προηγούμενα μοιραστήκαμε λίγο τη λάμψη του Για πες δάσκαλε του δικού σας podcast Εσείς μην ξεχνάτε ότι μπορείτε στο link παρακάτω να δείτε όλα τα audiobooks και ebooks που είναι διαθέσιμα του Μάριου Μάζαρη στην πλατφόρμα της BookVoice και ασφαλώς να ευχηθούμε σε όλους μεγάλους και μικρούς μια καλή σεζόν.

01:17:49 Ευχαριστούμε πολύ. Ευχαριστώ πολύ.