Έφυγε με €600 τον μήνα — καθηγητής Πανεπιστημίου στο Χονγκ Κονγκ 15 χρόνια μετά | Brain Drained 12
Brain Drained Unfiltered | Έλληνες του ΕξωτερικούΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Από ένα χωριό της Κρήτης στην έδρα ενός πανεπιστημίου του Χονγκ Κονγκ. Ο Κώστας Σενετάκης σπούδασε και τα τρία πτυχία στο Αριστοτέλειο, δούλεψε ως υποψήφιος διδάκτορας με μπλοκάκι για 600 ευρώ τον μήνα μέσα στην κρίση, και έφυγε για το Χονγκ Κονγκ χωρίς καν να ρωτήσει τι μισθό θα έπαιρνε.
Δεκαπέντε χρόνια και τρεις χώρες αργότερα, μιλάει για την αξιοκρατία στο αγγλοσαξονικό σύστημα, τη χρηματοδότηση που χωρίζει τα ελληνικά πανεπιστήμια από τα ξένα, και τι σημαίνει πραγματικά να χτίζεις ακαδημαϊκή καριέρα μακριά από την Ελλάδα.
🎙️ Brain Drained Unfiltered — Έλληνες του εξωτερικού, αφιλτράριστα.
⭐ ΣΤΗΡΙΞΤΕ ΤΟ PODCAST ΜΑΣ:
Αν σας άρεσε το επεισόδιο, η μεγαλύτερη βοήθεια που μπορείτε να μας δώσετε είναι να πατήσετε το "Follow" και να μας αφήσετε μια αξιολόγηση 5 αστέρων στο Spotify! 🙏
👇 Βρείτε τον Κώστα Σενετάκη:
🔬 ResearchGate: https://www.researchgate.net/profile/Kostas-Senetakis
🔵 Facebook: https://www.facebook.com/kostas.senetakis
🔗 Ακολουθήστε το Brain Drained Unfiltered:
📸 Instagram: https://www.instagram.com/braindrainedgr/
🎵 TikTok: https://www.tiktok.com/@braindrainedgr
🔵 Facebook: https://www.facebook.com/braindrainedgr/
🐦 X (Twitter): https://x.com/braindrainedgr
🪪 Linkedin: https://www.linkedin.com/company/brain-drained-unfiltered-podcast
📺 Δείτε το επεισόδιο με εικόνα (4K) στο YouTube:
https://youtu.be/NrJAm2Q_q04
⏱️ ΚΕΦΑΛΑΙΑ Επεισοδίου:
(00:00) Από την Κρήτη & το ΑΠΘ στο Χονγκ Κονγκ
(28:42) Διδακτορικό με €600 — και η απόφαση να φύγει
(49:58) Χονγκ Κονγκ: €2.000 μικτά, ~5% φόρος & κόστος ζωής
(1:13:32) Ταϊλάνδη & Σίδνεϊ: η ακαδημαϊκή καριέρα
(2:41:38) 8 vs 24 πανεπιστήμια: 40x χρηματοδότηση
📌 Αποποίηση Ευθύνης: Οι απόψεις, οι ισχυρισμοί και οι απόψεις που εκφράζονται από τους καλεσμένους στο "Brain Drained Unfiltered" αποτελούν αποκλειστικά προσωπικές τους θέσεις και εμπειρίες. Δεν αντιπροσωπεύουν απαραίτητα τις απόψεις του δημιουργού/οικοδεσπότη της εκπομπής. Ο παραγωγός δεν φέρει καμία ευθύνη για την εγκυρότητα ή την ακρίβεια των όσων δηλώνονται από τρίτους κατά τη διάρκεια του επεισοδίου.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Όταν μου είπε ο καθηγητής ότι θα πάρω τη θέση για postdoc στο Hong Kong, δεν το ρώτησα τι μισθό θα παίρνω. Φανταζόμουν ότι θα μου δίνει μισθό. Εγώ, ας πούμε, είχα αρχίσει να ψάχνω για να βρω διαμέρισμα. Από τη στιγμή που με δέχτηκε, εγώ είχα αρχίσει να ετοιμάζομαι για να φύγω. Εποχή 2006 έως 2011. Ήταν χίλια ευρώ, αλλά έπρεπε κατευθείαν να πληρώσω και το ταμείο μου και να έχω ανοίξει βιβλία.
οπότε στο χέρι μήνυν στα 600 έως 650 καθαρά. Το Hong Kong έχει 8 κρατικά πανεπιστήμια. Χρηματοδοτούνται από το κράτος. Ατίστοιχα η Ελλάδα έχει 24 πανεπιστήμια. Η πολιτεία του Hong Kong δίνει περίπου 2,5 φορές έως 3 φορές περισσότερα χρήματα ετήσια για την βασική χρηματοδοτήση των πανεπιστήμιων. Πρόσεξε, αυτό είναι το συνολικό budget.
Το οποίο σημαίνει, αν το αναγάγεις, αν το κανονικοποιήσεις αναπανεπιστήμιο, το Hong Kong δίνει περίπου 7 έως 10 φορές κατά μέσο όρο περισσότερη χρηματοδότηση στο κάθε ίδρυμα. Εγώ δεν έχω ταξιδέψει πίσω στην Ελλάδα μετά που έφυγαν, όσο πω την αλήθεια. Χαίρετε. Κόμμα ένα επεισόδιο Brain Brained Unfiltered. Είμαστε εδώ με τον αγαπητό τον Κώστα Ο Κώστας λοιπόν έχει φύγει από την Ελλάδα εδώ και 15 χρόνια Θα μας πει περισσότερα για το ταξίδι του Αυτή τη στιγμή είναι καθηγητής πανεπιστημίου στο καταπληκτικό Hong Kong Μετά από δύο σύντομα περάσματα σε Ταϊλάνδη και Αυστραλία Καλώς ήρθες Κώστα, για πες μας που βρεις και εσύ με τι ασχολείς αυτόν τον καιρό Αντώνη καλησπέρα και στους φίλους και φίλες σου καλησπέρα επίσης Όπως είπες είμαι στο Χογκόνκ από Ανατολή και είμαι εδώ 10 χρόνια και συνολικά 15 χρόνια συν πλέον που έφυγα από Ελλάδα.
Οπότε είμαι κι εγώ Έλληνας της Διασποράς όπως αρκετά παιδιά. Με τι ασχολείς αυτόν τον καιρό, πού διερίσκεσαι επογελματικά. Εγώ είμαι καθηγητής τριτοβάθμισης εκπαίδευσης, είμαι αναπληρωτής καθηγητής στο City University του Χογκόνκ. Είμαι πολιτικός μηχανικός με σπουδές και διδακτορικό πάνω στο αντικείμενο του πολιτικού μηχανικού.
Συγκεκριμένα σπούδεσα στην Ελλάδα, στη Θεσσαλονίκη, όλα τα επίπεδα από μπάτσελορ, μάστερ και διδακτορικό, οπότε είχα 11 χρόνια στη Θεσσαλονίκη. Εδώ είμαι κυρίως στο αντικείμενό μου καθηγητής γεωτεχνικής μηχανικής. Έχω κάποιες ευθύνες εργαστηρίων και εκπαιδευτικών κέντρων, μπορούμε να τα πούμε αυτά αργότερα. Το τμήμα μου είναι τμήμα αρχιτεκτονικής και πολιτικών μηχανικών.
Είναι δηλαδή μία διοίκηση, αλλά σπάει σε διαφορετικούς κλάδους και διαφορετικά προγράμματα σπουδών. Και εγώ είμαι διευθυντής του προγράμματος σπουδών για τους πολιτικούς μηχανικούς. Καταρχήν, πώς ήταν η παιδική σου ηλικία που μεγάλωσε στην Ελλάδα και αν θυμάσαι έτσι κάποια ιστορία, πώς το πούμε, να στιγμάτισε τα παιδικά σου χρόνια.
Εγώ προέρχομαι λίγο από νότια, από Κρήτη, Ηράκλειο. Εκεί μεγάλωσα μέχρι τα 19 στην ουσία. Εντάξει, νομίζω αρκετοί από εμάς που μεγαλώσαμε επαρχία έχουμε περάσει μεγάλο μέρος των παιδικών χρόνων και στο χωριό. Συνήθως όταν έχουμε το χωριό πολύ κοντά στη πόλη, στη μικρή πόλη δηλαδή, οι πιο πολλές μου αναμνήσεις είναι από το χωριό θα έλεγα και από Ηράκλειο βέβαια.
Οπότε είμαι κλασική περίπτωση που έχει μεγαλώσει αρκετά με παππούδες, με γάτες, με σκύλους, με κότες, με γαϊδουράκι, τέτοιο σκηνικό κυρίως στα παιδικά χρόνια. Και τέλειωσε το σχολείο στο Ιεράκλειο βέβαια και μετά τις εισαγωγικές εξετάσεις, με τη δεύτερη προσπάθεια τότε, καθώς είμαι από το σύστημα των δεσμών, το οποίο ίσχυε μέχρι αρχές 2000 στην ουσία, βρέθηκα Θεσσαλονίκη.
Έχω γεννηθεί το 1981, οπότε είμαι τώρα 45 προς 46 για να καταλάβεις. Οπότε όταν έδινα εγώ με τις δέσμες ήταν η μεταβατική φάση με το νέο σύστημα που είχε ξεκινήσει το 2000. Και εγώ είχα δώσει το 99 και το 2000 και μετά πήγα Θεσσαλονίκη. Πώς και επέλεξες ας το πούμε αυτές τις σπουδές, δηλαδή ασχολούταν η δική σου για παράδειγμα κάποιο επάγγελμα σχετικό ή ήταν στόχος πολυτεχνείου ότι και αναγκήνει και η αυτοπιχυπή εσκέδωση και δεύτερη φορά.
Να πάμε λίγο πιο πίσω τότε από τις εισαγωγικές. Εμείς τότε επίσημα παίρναμε δέσμες με το τότε σύστημα μετά που τελειώναμε τη δεύτερα λυκείου. Ήταν δηλαδή η τελευταία χρονιά καθοριστική. Δεν χρειαζόταν επίσημα να αποφασίσεις νωρίτερα. Αλλά στην πράξη, από πρώτη ηλικίου, δηλαδή στα 15, έπρεπε να ξέρεις προς τα που κινείσαι, γιατί σταδιακά ξεκινούσαν και τα φροντιστήρια, το οποίο ήταν η βάση για να προετοιμαστείς για τις εισαγωγικές.
Στη δική μου περίπτωση και αυτό μπορεί να το συνδέσουμε και με άλλα που θα πούμε αργότερα, εμένα μου άρεσε πάρα πολύ η θετική κατεύθυνση γενικά, κυρίως μαθηματικά και φυσική, χωρίς να έχω στο μυαλό μου συγκεκριμένα τι θέλω να σπουδάσω, δεν υπήρχε κάποιο άλλο κίνητρο από οικογένεια και λοιπά, καμία σχέση δηλαδή με αυτό που προχώρησα για σπουδές.
Οπότε νομίζω ότι οι πρώτοι δέσμοι τότε ήταν θετικές επιστήμες και πολυτεχνείο, φυσικομαθηματική κλπ. Ήταν λίγο πολύ αυτό που μου τέργεζε, αυτό που μου άρεσε περισσότερο και από πλευράς επιλογών. Αλλά εδώ υπάρχει και το σημείο ότι εμένα μου άρεσαν πάρα πολύ και οι θεωρητικές σπουδές. Αλλά είναι μια τελείως άλλη κατεύθυνση και δεν υπάρχει κανένα στην ουσία overlap.
Όπως σήμερα για παράδειγμα νομίζω είναι κάπως πιο μίξ τα πράγματα και σου δίνει ευελιξία να πας προς μία κατεύθυνση και να δηλώσεις και άλλες σχολές από άλλες κατευθύνσεις με βάση κάποιες επιλογές κλπ που θα κάνεις αν δεν κάνω λάθος. Αλλά τότε ήταν αρκετά rigid το σύστημα. Τέλος πάντων, πήγα προς θετική κατεύθυνση. Μου άρεσε κυρίως η φυσική, να το πω έτσι, η οποία συνδέεται πολύ και με την επιστήμη του πολιτικού μηχανικού, κυρίως το κομμάτι της μηχανικής φυσικής.
Πάντα είχα ένα unfinished business, αν θέλεις, με θεωρητική κατεύθυνση. Μου άρεσε πάρα πολύ και το κομμάτι της φιλολογίας, λογοτεχνικών κλπ. και ήμουν ιδιαίτερα καλός στην έκθεση για τα δεδομένα επίσης της δέσμης που είχα. Οπότε δεν δυσκολεύτηκα στην απόφαση να πάω προς πρώτη δέσμη, θετικές επιστήμες, αλλά πάντα είχα ένα ενδιαφέρον και προς θεωρητικές, το οποίο έγινε πράξη πολύ αργότερα, μάλλον θα το συζητήσουμε πιο μετά αυτό.
Τώρα για συγκεκριμένα αυτά που είχα ως προτίμηση για σπουδές, εμάς το σύστημά μας τότε ήταν μηχανογραφικό πριν τις πανελλήνιες, Πολύ διαφορετικό από αυτό που ισχύει στη πορεία. Τώρα δίνεις εξετάσεις, ξέρεις πώς έχεις πάει και μετά κάνεις τις τελικές σου επιλογές το καλοκαίρι. Τότε ήταν εντελώς reverse το θέμα και επιλέγαμε κάποιο διάστημα νωρίτερα.
Το μηχανογραφικό ήταν και χειρόγραφο τότε τελείως. Δεν υπήρχε καμία ενημέρωση. Αυθόρμητα κάπως. αλλά το αυθόρμητο δεν σημαίνει τυχαίο πιστεύω. Είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Το αυθόρμητο σημαίνει πηγάζει εσωτερικά και έχει δουλευτεί από μόνο ότι κορίζει να το έχεις καταλάβει. Οπότε θυμάμαι και λίγο πολύ τις σχολές που είχα βάλει.
Ήταν για παράδειγμα από μήμα πολιτικών μηχανικών πρώτη επιλογή και οι επόμενες δύο-τρεις επιλογές δεν ήταν με βάση το πιο έχει μεγαλύτερη βάση. Ήταν με βάση το intuitive που σου είπα πριν. Δηλαδή είχα βάλει μηχανολόγους, φυσικό και γεωλογία. Αυτό το οποίο σκεφτόμουν χρόνια μετά είναι ότι τελικά με αυτά που ασχολούμαι ερευνητικά είναι η συσχέτιση αυτών των τεσσάρων.
Δηλαδή κατά κάποιο τρόπο δεν είχα στο μυαλό μου τι θα έκανα 20 χρόνια μετά. Δεν είχα ακόμα καν τα βασικά για να καταλάβω τι σημαίνει σπουδάσεις πολιτικός, μηχανικός, αλλά ούτε τι σημαίνει κάνεις έρευνα. Αλλά είχα με αρκετά φθόρμητο τρόπο λίγο πολύ κάποιες συγκεκριμένες τάσεις μάλλον, τις οποίες τότε δεν τις καταλάβαινα, το οποίο πρόκυψε στην πορεία εν τέλει.
Ίσως οποιαδήποτε από αυτές τις προτιμήσεις και αν είχα περάσει με οποιαδήποτε σειρά, πολύ πιθανόν ασχολούμουν και πάλι με αυτό που ασχολούμε τώρα. Εκτός από το σχολείο και τις επιδόσεις του τέλους πάντων τις ακαδημαϊκές, σε μικρότερη ηλικία σχολιάζουν και με τίποτα άλλο εξοσχολικές δραστηριότητες, κάτι άλλο Εξοσχολικές δραστηριότητες, κυρίως με αθλητισμό σε μικρές ηλικίες από πολύ μικρούς είχα ξεκινήσει αλλά αυτό είχε κρατήσει για πολύ λίγο κολύμβηση, ποδόσφαιρο πολύ αλλά όχι σε ομάδα, παίζαμε πάρα πολύ ποδόσφαιρο στο σχολείο το οποίο ίσως είχε παίξει και κάποιο ρόλο καθημερινά παίζοντας ποδόσφαιρο Οδόσφαιρο δυναμώνεις πολύ και αυτό σε συνδυασμό και μάλλον με κάποιο ταλέντο που είχα στο σπριτ, το οποίο μπορούσαν να το δουν και κάποιοι προπονητές σε διάφορες συλλογικές δραστηριότητες.
Κατέληξα κάποια στιγμή να ασχολούμαι με στίβο. Κάπου στα 15, μπαίνοντας στη φάση που σου είπα και πριν με το να επιλέγεις προς τα που θα κινηθείς σε δέσμες κλπ, άφησα το αθλητικό κομμάτι. το οποίο επέστρεψε αργότερα πιο πολύ σε επίπεδο φίτνες αν θέλεις, λίγο πιο μεγάλη ηλικία, τότε σε εκείνες τις ηλικίες ήταν αρκετά περίεργο.
Σου έδινε πολύ λίγα κίνητρα να συνεχίσεις έστω ως χόμπι. Οπότε αρκετά παιδιά κάποια στιγμή το άφηναν εκεί μεταξύ 14 και 16 να σου πω την αλήθεια. Ειδικά όταν άρχισε να αυξάνεται και η πίεση με στόχους υψηλόβαθμων σχολών κλπ. Ήταν πολύ κλασικό παράδειγμα. με Βόρεια Αμερική καταλαβαίνεις τι εννοώ. Θα σου δώσει κίνητρα μόνο εάν φτάσεις σε κατηγορία πέδων, κορασίδων και πάνω που εκεί με συγκεκριμένες θέσεις ευρωπαϊκά και παγκόσμια σου δίνει πολλά μόρια. Οπότε αυτό είναι και λίγο δίκοπο μαχαίρι.
Δεν νομίζω ισχύει και για τους πιτσιρικάδες σήμερα γιατί το ένα θα σου πάρει χρόνο από το άλλο. Δεν είχα πάρει πάρα πολλή σκέψη σε αυτό τότε, αλλά Σαν σπορτς μου αρέσει πάρα πολύ ο Στίβος, να σου πω την αλήθεια, και σήμερα. Πλάι, τελευταία ερώτηση πάνω σε αυτό ήταν, ας το πω, συνειδητή επιλογή ατομική δικιά σου ή ήταν επίσης από το σπίτι, ή έρχονταν μια πίεση ότι έχουμε προφροντιστήρια, ξεκίνησες, δεν έχουμε χρόνο, ή το ένα ή το άλλο.
Καμία σχέση, δεν υπήρξε ποτέ πίεση για το ένα ή το άλλο. Σου είπα και πριν ότι δεν είχα και από οικογένεια κάποιο συγκεκριμένο μότιβ προς τα που να κινηθώ επαγγελματικά και οι δύο μου γονείς δεν είχαν σπουδάσει οπότε δεν είχα κάτι συγκεκριμένο να βλέπω ως παράδειγμα προς τα που να κινηθώ για επιλογή επαγγελματικού προσανατολισμού δική μου επιλογή ήταν όπως ήταν και δική μου επιλογή προς τα ποια δέσμη θα κατευθυνθώ ποιες σχολές θα βάλω, θέλω να σου πω δεν το είχα συζητήσει με τους δικούς μου καθόλου πιο πολύ είχα κάνει λίγο consulting με κάποιους από τους καθηγητές μου όπου ο καθένας επίσης είχε και μια πολύ προσωπική άποψη.
Ήταν αυτό το κομμάτι με επαγγελματικό προσανατολισμό νομίζω πολύ πίσω τότε. Όχι ότι τουλάχιστον σε μένα έπαιξε αρνητικό ρόλο. Νομίζω οι λίγο αυθόρμητες επιλογές που έκανα ήταν αυτό που μου τέργεζε περισσότερο. Αλλά γενικά δεν υπήρχε τόσο πολύ επαγγελματικός προσανατολισμός. Δεν υπήρχε Και τόση ενημέρωση. Δεν υπήρχε το ίντερνετ με τη μορφή που το ξέρουμε σήμερα.
Αλλά και τα σχολεία έχουν την αίσθηση ότι είναι κάπως πιο οργανωμένα σήμερα. Και τα νέα παιδιά έχουν λίγο καλύτερη ενημέρωση. Πάνε λίγο πιο determined σε αυτές τις αποφάσεις. Ή ακόμα και αν θέλουν να συνδυάσουν αθλητισμό και δουλειά για εισαγωγικές εξετάσεις. Το παιχνίδι παίζεται λίγο αλλιώς σήμερα με τους νεότερους. Το οποίο είναι καλό βασικά.
έπαιρνε στις αποφάσεις λίγο πιο ήρεμα και πολλές φορές και αυτό λειτουργεί θετικά. Δηλαδή λιγότερη πληροφόρηση έχει τα αρνητικά του, αλλά εγώ όπως το βλέπω μερικές φορές παίρνεις και πιο ήρεμες αποφάσεις χωρίς να υπάρχει πίεση από τριγύρω. Συνεπώς αυτό είναι λίγο περίεργο θέμα να σου πω την αλήθεια. Και περνάς λοιπόν, αρχικά πώς και επέλεξες μόνο Θεσσαλονίκη αν δεν κάνω λάθος ανέφερες.
Ήτανε αυτό που πω, ξέρεις, η νοοτροπία της πόλης, του μέρους, ότι όλοι, ήθελα να πω η γενιά σου, πάμε Θεσσαλονίκη ή υπήρχε κάποιος άλλος λόγος. Νομίζω πιο πολλοί επέλεγαν Αθήνα. Είναι και πιο κοντά κάπως, πιο κεντρικά κλπ. Εγώ είχα συνδεθεί κάπως περισσότερο με Βόρεια Ελλάδα, χωρίς να ξέρω γιατί. Μερικές εκδρομές που είχα πάει στη Θεσσαλονίκη να έπαιξαν ρόλο.
θέματα που αφορούν το αθλητικό κομμάτι και αυτό να ξέρεις κάπως συνδέεται με Θεσσαλονίκη για κάποιο λόγο με τραβούσε η Θεσσαλονίκη χωρίς να ξέρω πραγματικά τον άκρηβη λόγο και εγώ τότε ήμουν πολύ διτέρνητς σε αυτά που θέλω ήθελα να πάνω να σπουδάσω στη Θεσσαλονίκη η πόλη για μένα ήταν προτεραιότητα μαζί με βεβαίως τι μου άρεσε να σπουδάσω αλλά δεν το είχα πάρει και τόσο προσωπικά σε ποια από τις σχολές που έχω βάλει στο μηχανογραφικό θα μπω.
Δεν το σκεφτόμουν πολύ αυτό. Αλλά είχα βγάλει από την εξώση τελείως το πού θα σπουδάσω. Οπότε η Θεσσαλονίκη ήταν μόνη επιλογή. Δεν μπορώ να το εξηγήσω τόσο πολύ. Αλλά επίσης ήμουν λίγο πιο εξικιωμένος με τη Θεσσαλονίκη. Ενώ στην Αθήνα δεν είχα πάει ποτέ για παράδειγμα. Ενώ στη Θεσσαλονίκη είχα ήδη κάποιες μικρές εμπειρίες.
εμπειρίες. Αλλά δεν τα σκέφτηκα αυτά τόσο πολύ τότε, ξέρεις. Να δω τις πόλεις, ποιο πανεπιστήμιο έχει αυτό το ranking σε σχέση με το άλλο, τι δυνατότητες έχεις να δουλέψεις εκεί μετά κλπ. Απλά έβαλα Θεσσαλονίκη, με τραβούσε αρκετά τότε. Καλά όπως είπες και εσύ τότε, καλά καλά ήταν αν δεν υπήρχε τι ranking να δούμε και τι να ψάξουμε. Οι επιλογές ήταν πολύ αυθόρμητες. Δηλαδή εγώ τις έκανα με πολύ αθώο τρόπο, κατάλαβες. Αλλά όχι ότι εμένα βρίσκω κάτι το οποίο θα το έκανα αλλιώς σε σχέση με το πώς το έκανα.
Καταλαβαίνεις. Αλλά είναι καλύτερο να έχεις ενημέρωση. Είναι λίγο πιο transparent, ξέρεις. Το παιδί να αποφασίζει έχοντας όλες τις παραμέτρες μπροστά του. Αλλά προκαλεί και λίγο άγχος σε κάποιες περιπτώσεις. Έτσι όπως δούλεψες εμένα δεν πήγε κάτι στραβά να το πω έτσι. Πολύ ωραία. Και ξεκινά Λοιπόν, η φοιτητική ζωή Θεσσαλονίκη, πώς είναι εκείνα τα χρόνια, πώς βρίσκεσαι στη σχολή, αν ανταποκρίνεται, ας το πούμε, στις προσδοκίες σου.
Κοίταξε, εγώ γενικά είμαι κάπως easy going σε κάποια πράγματα. Με την έννοια ότι το πανεπιστήμιο, το ελληνικό πανεπιστήμιο έχει κάποια θεματάκια, είχε και τότε σύμφωνοι, αλλά εμένα αυτά γενικά δεν με πείραζαν τόσο πολύ. Οπότε εγώ ήμουν πιο φόκους και στο κομμάτι των σπουδών, αλλά και έτσι να κάνω navigation αν θέλεις την πόλη και να προσαρμοστώ κλπ.
Η Θεσσαλονίκη είναι πολύ διαφορετική περίπτωση από την Αθήνα έχω την αίσθηση. Είναι κάπως μεγάλη πόλη, αλλά είναι και μικρή την ίδια στιγμή, ξέρεις. Πολύ εύκολο να προσαρμοστείς σαν νέος. Βρήκα πολύ φιλικό περιβάλλον και από τους βορειοελλαδίτες έκανα αρκετά καλούς φίλους εκεί. Όλους τους κόσμους που γνώρισα ήταν καινούριους να το πω έτσι εκεί Και οι περισσότεροι ήταν Θεσσαλονικείς και Βορειοελλαδίτες γενικά Και από Κεντρική Ελλάδα και από Θράκη, Θεσσαλονίκη, Μακεδονία γενικά Γνώρισα πολύ καλό κόσμο Το περιβάλλον και στο πολυτεχνείο ήταν πολύ καλό Έτσι όπως το βλέπω εγώ μου άρεσε αρκετά Οπότε δύο πράγματα συνέβαιναν την ίδια στιγμή Η εμπειρία που παίρνεις σπουδάζοντας, η εμπειρία του κάμπους, η οποία για μένα ήταν αρκετά καλή.
Μιλάμε τώρα για εποχή έως 2005 για το προπτυχιακό. Ήταν γενικά και το κλίμα τέτοιο τότε. Πρέπει να τα βάλουμε μαζί αυτά τα δύο. Ήταν και το κλίμα πολύ ανεβασμένο γενικά. Εννοώ συνολικά στην ψυχολογία του κόσμου. Οπότε με το κομμάτι των σπουδών καταρχάς μήνα μου άρεσε πάρα πολύ. Είχα μια αίσθηση προς τα που κινείται, αλλά δεν είχα καταλάβει ότι έχει τόσο broadness πλάτος, δεν ξέρω.
Έχει τόσο πολλά διαφορετικά αντικείμενα με τα οποία ασχολείται ο μηχανικός. Οπότε το συγκεκριμένο κομμάτι των σπουδών μου άφησε πολύ καλή ανάμνηση στο τέλος, παρόλο που έμεινα βέβαια για σύν 6 χρόνια στο Αριστοτέλειο. Και το κομμάτι της Θεσσαλονίκης στην πράξη, η Θεσσαλονίκη έγινε για μένα hometown πρακτικά. Και με τα χρόνια είχα αρχίσει να επισκέπτομαι όλο και λιγότερο Κρήτη.
Άλλαξε η βάση μου κατά κάποιο τρόπο. Περνούσα πολύ περισσότερο χρόνο στη Θεσσαλονίκη. Ειδικά μετά το τέλος του Bachelor, τα πρώτα πέντε χρόνια δηλαδή. Επειδή αρχίζεις και γίνεις και λίγο εργαζόμενος, π.χ. όταν κάνεις δακτορικό. Άλλαξε τελείως εκεί το σκηνικό. Η Κρήτη μπορεί να πήγαινα μία φορά το χρόνο ή και τα δύο χρόνια.
και περνούσα χρόνο διακοπών Χαλκιδική ας πούμε έτσι, Βόρεια Ελλάδα και Χριστούγεννα. Θέλω να σου πω, ο κύκλος μου πλέον ήταν στη Βόρεια Ελλάδα κυρίως. Όπως το σκέφτομαι τώρα, νομίζω ο χρόνος πέρασε και πολύ γρήγορα. 11 χρόνια βασικά περνάνε πάρα πολύ γρήγορα. Επειδή, όπως είπες, ήταν και άλλες εποχές τότε, Πασόκ, Ορθόδοξο, Καραμαλής, μετά, Ολυμπιακοί Αγώνες κλπ, Μπουζούκια, Χαμός, Θεσσαλονίκη.
Ας το πω, ήσουν ατακτικός δηλαδή φοιτητής ή πήγαινες όσο έπρεπε. Ήμουν γενικά τακτικότατος. Πολύ σπάνιες περιπτώσεις μαθημάτων που δεν μπορώ να θυμηθώ κάποιου που δεν πήγαινα π.χ. Πήγαινα και σε αυτά που στα 350 άτομα μπορεί να ήμασταν 8 μέσα στο αμφιθέατρο. Σε κάποιες περιπτώσεις υπήρχαν άλλα θεματάκια εκεί. Δεν θέλω να το πω με κακή έννοια, αλλά ισχύει. Πήχε η τάξη δεν χωρούσε και τους 350.
Αυτό, ας πούμε, δεν το είχαμε τόσο πρόβλημα στο πρώτο έτος, λόγω του αμυφθέατρου που κάναμε μάθημα. Και γενικά αυτό το πρόβλημα λυνόταν σε αρκετές περιπτώσεις με το να σπάει τάξη σε δύο τμήματα, το οποίο βοηθούσε αρκετά βασικά. Αλλά υπήρχε περίπτωση που η τάξη δεν έσπαγε. Οπότε ήσουν 300 συμφοιτητές σε μια τάξη που παίρνει 180. Στην ουσία το πρόβλημα σε αυτήν την περίπτωση είναι ότι στο προηγούμενο μάθημα π.χ. έχεις σπασμένη τάξη και μετά πρέπει να τρέξεις στο άλλο αμφιθέατρο όπου είναι μια τάξη.
Εκεί όντως υπήρχαν περιπτώσεις που έφευγα. Αυτό ήταν ας πούμε συγκεκριμένο μάθημα. Δεν είχες μασία ποιο. Καταλαβαίνεις εννοώ ξέρω ποιο είναι αλλά δεν έχει σημασία ποιο Αυτό ήταν νομίζω τρίτο έτος δεύτερο εξάμεινο ή τέταρτο έτος πρώτο εξάμεινο Ήταν σε πιο προχωρημένα έτη και ήταν και αρκετά σοβαρό μάθημα το συγκεκριμένο Τέτοια περίπτωση ας πούμε συνέβη αλλά για να είμαστε και δίκαιοι Στα πιο πολλά μαθήματα έσπαγε η τάξη Υπήρχε και προσωπικό τότε πολύ περισσότερο από ό,τι υπάρχει σήμερα Ίσως σχεδόν το διπλάσιο εκπαιδευτικό προσωπικό Σε γενικές γραμμές δεν είχα θέμα Δεν είχαμε τόσο πολύ θέμα με αυτό Κατά τα άλλα το πολυτεχνείο Και ειδικά αυτό που σπούδασα Βασίζεται πολύ σε μεγάλες εργασίες Είτε ατομικές είτε ομαδικές Σεκινώντας από day one Από το πρώτο έτος Αλλά κυρίως αυτό intensifies Γίνεται πιο εντατικό Από δεύτερο και τρίτο έτος μετά Υπάρχει πάρα πολύ μεγάλη απέτηση σε εργασίες Τεχνικές εργασίες στην ουσία Σχεδιάζεις διάφορα συστήματα μηχανικού Το οποίο σε κρατάει σε γρήγορση ούτως ή άλλως
Αυτό βοηθάει αρκετά Σου δίνει λίγο έξτρα κίνητρο Αν και το κίνητρο για να είμαστε ειλικρινείς Είναι και λίγο δικό σου, δική σου υπόθεση Όχι πως είναι δομημένο το πρόγραμμα σπουδών πάντα Εγώ πάντα είχα το εσωτερικό κίνητρο Και μου άρεσαν οι σπουδές Δεν το άφησα ποτέ αλλά είχα και κάποιες διακυμάνσεις γιατί είναι πέντε χρόνια. Είναι πολύ μεγάλο το διάστημα για να πηγαίνεις εντελώς σε φθήγραμμα και φλατ.
Και πολλά παιδιά, μπορώ να σκεφτώ, πολλοί συμφοιτητές μου και ειδικά συμβαίνει αυτό σε πολλούς που δουλεύαν πολύ εντατικά έχεις λίγα burn out. Κάποια εξάμεινα πέφτεις λίγο αλλά ανεβαίνεις. Είναι πέντε χρόνια. Είναι μεγάλο το διάστημα βασικά αν το καλοσκεφτείς. αλλά συνολικά πάνω στην ερώτησή σου ήμουν αρκετά σε επαφή με το αντικείμενο και τις σπουδές.
Αλλιώς να σου πω δεν βγαίνει και κάποιος να τελειώσει τα πέντε χρόνια. Σίγουρα κάπου θα χαθεί. Γενικά έχω καλή μνήμη σε αριθμούς. Θυμάμαι στην ορκομοσία μας είχαμε ορκιστεί 30 έως 35 φοιτητές της δικής μας γενιάς, του δικού μας έτους, στους 330. Μερικά εξάμεινα ακόμα, π.χ. στα 5,5-6 χρόνια, 6,5. εκεί βγαίνουν αρκετοί είναι οι αλήθειες αλλά γενικά δεν είναι εύκολο για να τελειώσεις περίπου στην ώρα Πλάστα κάνω ότι είναι ερώτηση επειδή καταλαβαίνεις θα ξέρεις και εσύ που φυσικά τα έζησες πρώτο χέρι επειδή ιδίως εκείνες τις εποχές τουλάχιστον η περισσότερη πληροψηφία που ξέρω εγώ και για πολυτεχνείο ξέρω άτομα δηλαδή που τελειώσαν στα 7, στα 8, στα 10 χρόνια δηλαδή αυτό που σου είπες αυτή οι 8 στους 350 ήταν πολύ λίγοι θέλω να πω Δηλαδή οι περισσότεροι είτε τον έχαναν τον δρόμο τους προσωρινά όπως ανέφερες είτε κάποιοι εντάξει τον έχαναν και εντελώς δυστυχώς και κάποιοι δηλαδή εντάξει προφανώς μπορούν να μην τελείωσαν και τη σχόλη ποτέ.
Η ερώτηση λοιπόν που έχω να σου κάνω είναι τι σε κράτησε τόσο επικεντρωμένος στο στόχο και δηλαδή ήσουν εκεί τελείως τα πέντε χρόνια και μετά φυσικά συνέχισε στις επόμενες βαθμίδες. Ήτανε καθαρά σαν άτομο ή ήτανε κάτι παραπάνω, δεν ξέρω, τους καθηγητές που σε ενέπνεε ή κάτι οτιδήποτε. Εξαρτάται πώς έχει κάποιος να το απαντήσει να σου πω την αλήθεια.
Για παράδειγμα στην ψυχολογία είναι κάπως ξεκάθαρο το θέμα ότι τα κίνητρα που έχεις για να κάνεις κάτι πηγάζουν καθαρά από τις δικές σου ανάγκες, όχι πώς είναι διαμορφωμένο το περιβάλλον. Οι δικές σου ανάγκες, οι οποίες καθορίζουν τα κίνητρα, τα οποία το reflection των κίνητρων σου είναι σε αυτό που κάνεις, στη συμπεριφορά σου ή αν είσαι focus σε κάτι.
Πίσω από τις ανάγκες είναι τα χαρακτηριστικά που έχεις εσύ σαν άτομο. Αυτό τώρα συνδυάζεται πάρα πολύ και με το αν κάνεις κάτι που πραγματικά σου κινεί το ενδιαφέρον. το οποίο επίσης συνδέεται πίσω με τα κίνητρα το οποίο επίσης κάνει track back με το ποιος είσαι και αν τελικά εν τέλει αυτό που κάνεις σαν πιτσιρικάς ή 20-22 ετών πραγματικά σου αρέσει. Να σου δώσω το παράδειγμα εάν η σχολή είναι πολύ δύσκολη που σπουδάζεις π.χ. και την ίδια στιγμή βλέπεις ότι τη βιομηχανία έχει πέσει κάπως η απορροφητικότητα και αυτό σου δώσει ένα αντικίνητρο να τα παρατήσεις ή να τα αφήσεις. Αυτό δεν έχει να κάνει με το αν η βιομηχανία έχει πέσει.
Αυτό είναι καθαρά δική σου υπόθεση πως το χειρίζεσαι και είναι επίσης δική σου υπόθεση τι κίνητρα έχεις για να πας παρακάτω. Είναι καθαρά προσωπική επιλογή και δεν καθορίζεται τόσο πολύ από εξωτερικούς παράγοντες. Εάν θεωρείς ότι καθορίζεται από εξωτερικούς παράγοντες, είναι λίγο δικαιολογία. Αυτό το λέω από πλευράς επιστήμης ψυχολογίας και προσπαθώ να απαντήσω και στην ερώτηση με αυτόν τον τρόπο.
Με πιέζουν, π.χ. οι δικοί μου, να σπουδάσω, να τελειώσω. Είσαι σε πιο μεγάλη ηλικία πλέον. Είσαι ενήλικας, 18 σύν, 20 σύν. Είσαι αρκετά μεγάλος. Νομίζω ότι είναι θέμα προσωπικών κινήτρων. Έχει να κάνει με το πώς οργανώνεσαι, αυτοοργανώνεσαι αν θέλεις. Θέλω να σου πω ότι θυμάμαι και παιδιά από τους πολύ καλούς φοιτητές που επίσης τελείωσαν στα πέντε χρόνια τις σπουδές τους και έφυγαν για μάστερ που μπορούσαν να συνδυάσουν και με δραστηριότητες εκτός κάμπους, αρκετοί από νωρίτερα είχαν ξεκινήσει φίτνες ή να ασχολούνται με σπορτς κλπ.
Τα πράγματα συνδυάζονται γενικά. Το θέμα είναι αν έχεις το κίνητρο εσύ να τα ακολουθήσεις. Καταλαβαίνεις τι εννοώ. Επίσης εγώ τότε δεν είχα τόσο πολύ το κίνητρο του φίτνες και αθλητισμού. Χρόνους υπήρχε αν θέλεις, έστω λίγος. Αλλά εμένα με καθόρισαν τα κίνητρα που είχα, τα οποία ήταν μάλλον στοιχεία της δικής μου προσωπικότητας, αν θέλεις.
Τώρα και σε συνδυασμό με το ότι μου άρεσε το αντικείμενο, είχα πάντα πολύ όρεξη από την αρχή να ασχολούμαι. Το θέμα βέβαια τώρα είναι, έτσι δεν μιλάμε πλέον για ένα περιβάλλον λυκείου. Όταν σπουδάζεις στο πολυτεχνείο, οποιαδήποτε σχολή είναι η αλήθεια, αλλά αυτό ισχύει πολύ και στους πολιτικούς μηχανικούς, Τα αντικείμενα απλώνονται πολύ. Κάνεις πράγματα σε πολύ διαφορετικούς τομείς. Και για να σου πω την αλήθεια, κάποιοι από τους τομείς δεν ήταν και το καλύτερό μου. Δεν μου άρεσαν τόσο πολύ σαν αντικείμενα. Ωστόσο, στο όλο πλαίσιο του motivation που έχεις να πας παρακάτω, τα αντιμετωπίζεις.
Τώρα για να σου πω πάνω σε αυτό που με ρωτάς δεν είναι ότι δεν είχα κοπεί σε μάθημα. Σχεδόν κάθε Σεπτέμβρη πήγαινα και ξανά έδινα κάποια μαθήματα. Μόνο στο πρώτο έτος είχα καθαρίσει όλα τα μαθήματα στο κλείσιμο του Σεπτέμβρη και από το δεύτερο έτος πάντα είχα ένα ή δύο και λίγο αργότερα τρία ή τέσσερα μαθήματα που τα πήγαινα στο επόμενο έτος για να σου πω την αλήθεια.
Αυτό τώρα που έπαιξε ρόλο για να μην χαθεί η μπάλα Μάλλον έχει να κάνει και με την προηγούμενη σου ερώτηση Ήμουν τακτικός στα αμφιθέατρα Το οποίο σημαίνει ότι και όταν ένα μάθημα δεν το περάσεις Πρώτον έχεις καθαρίσει με εργασίες Το οποίο συνήθως σημαίνει δεν χρειάζεται να τα ξανακάνεις Και δεύτερον πας με πολύ μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση την επόμενη φορά Είναι πως μια διαδικασία το πανεπιστήμιο Αυτό ισχύει και στην Ελλάδα, ισχύει πιστεύω και στην Αγγλία αλλά και εδώ στο Χογκόντ, αλλά στην Ελλάδα ίσως είναι λίγο πιο έντονο αυτό το ότι αυτοοργανώνεσαι κάπως. Είσαι υπεύθυνος για αυτό που κάνεις.
Τώρα, το αν το σύστημα είναι καλά δομημένο, αυτό θα σε βοηθήσει να κρατήσεις το track που είναι δική σου υπόθεση. Εάν το σύστημα όμως έχει διάφορα τριγύρω και το πρόγραμμα σπουδών σου ή το θεσμικό πλαίσιο που έχεις βάζει συγκεκριμένα deadlines και δεν καθορίζει συγκεκριμένα κριτήρια, τότε είναι εύκολο εάν εσύ σαν χαρακτήρας δεν μπορείς να αυτοργανωθείς πολύ εύκολα, να βγεις λίγο από αυτό το δρόμο.
Καταλαβαίνεις τι εννοώ Οπότε εγώ εκεί που το πάω Είναι ότι το που θα καταλήξει το πράγμα Καθορίζεται και από σένα Καθορίζεται όμως λίγο και το πώς είναι δομημένο το σύστημα Το πρόγραμμα σπιντών στο πανεπιστήμιο Το θεσμικό πλαίσιο που έχεις Αυτό το βλέπω και στο Χογκόντ για παράδειγμα Βλέπεις ότι εδώ για παράδειγμα Ακολουθούμε ένα σύστημα μεταξύ Αγγλίας και Αμερικής Είναι πολύ δύσκολο ένας φοιτητής να τα παρατήσει. Ενώ στην Ελλάδα αυτό ήταν πολύ πιο εύκολο. Εδώ όμως αυτό το οποίο συμβαίνει είναι ότι και πάλι θα έχεις κάθε χρονό κάποιον φοιτητή.
Λίγο από εδώ, λίγο από εκεί θα το αφήσει. Η αυτοργάνωση θα παίξει ρόλο ούτως ή άλλως. Το σύστημα τώρα από μόνο του δεν ξέρω αν αυτό το συζητήσουμε εργότερα τότε στην Ελλάδα άφηνε πολύ περισσότερο περιθώριο για να τα παρατήσεις ή να μείνεις πολύ πίσω. Και κυρίως όχι σε παιδιά που είχαν ανάγκη να εργάζονται, αν χρειάζονταν αυτό, κυρίως γιατί το σύστημα δεν σου έδινε πολύ ξεκάθαρο πλαίσιο τι κάνεις μετά.
Αυτό τώρα είναι ένα άλλο θέμα, κοινωνικό-πολιτικό, μπορούμε να το συζητήσουμε αργότερα. Και τελειώνεις λοιπόν στα πέντε χρόνια και ποιες είναι οι επιλογές σου, ποιες είναι οι σκέψεις σου και φυσικά εντάξει ξέρουμε ότι αποφάσισες το ακαδημαϊκό κομμάτι, αλλά θέλω να πω πώς άρχισες λοιπόν να παίρνεις αυτή την πορεία. Κοίταξε, εγώ ήδη είχα κάπως υποσυνείδητα, πιστεύω από πολύ νωρίς, ότι θα πάω σε κάτι το οποίο θα έχει εκπαιδευτικό κομμάτι.
Αυτό μου άρεσε από μικρότερες ηλικίες. Χωρίς να το έχω επεξεργαστεί πολύ, νομίζω ότι μάλλον πήγαινα προς ερευνητική κατεύθυνση. Οπότε ήδη κάπου προς τέταρτο έτος είχα αρκείς να σκέφτομαι περισσότερο για μεταπτυχιακό. Κάτι το οποίο δεν το σκεφτόμουν επίσης το πρώτο έτος, αλλά όταν έρχεσα πιο συνειδητά να σκέφτομαι τις επιλογές μου, εκεί κάπου τρίτο προς τέταρτο έτος λίγο πολύ ήταν πιο ξεκάθαρο το τι κάνω μετά.
Και είχα βρει και το μεταπτυχιακό που με ενδιαφέρε. Γενικά με ενδιαφέρει το κομμάτι της σεισμικής μηχανικής, το οποίο δεν είναι μόνο δυναμική κατασκευών κλπ. Έχει να κάνει και με άλλους τομείς. Συνδυάζει πολλά πράγματα. Με ενδιαφέρε αυτό το κομμάτι και υπήρχε συγκεκριμένο μεταπτυακό στο τμήμα μου, το οποίο και επέλεξα, γιατί ήταν και η μοναδική επιλογή ή το μοναδικό μεταπτυακό που είχα κάνει αίτηση για να σου πω.
Δεν είχα μπει στο mindset για πιθανό μεταπτυακό στο εξωτερικό, για διάφορους λόγους. Φασικά αρκετά παιδιά, ακόμα και κάποια παιδιά που είχαν τη δυνατότητα να φύγουν στο εξωτερικό για ένα μάστερ, έβαζαν προτίμηση Ελλάδα τότε. Ισχύει αυτό, αρκεί να έβρισκεις και το μεταπτυακό που σε ενδιαφέρε Οπότε μέρα με ενδιαφέρει το μεταπτυακό Ήταν οι καθηγητές που με ενδιαφέρει να ασχοληθώ με τα αντικείμενά τους Ήμουν ήδη στη Θεσσαλονίκη, η ζωή κυλούσε πολύ καλά εκεί πέρα Ευχαριστημένος γενικά Οπότε η επιλογή ήταν πολύ συνειδητή από ένα σημείο και μετά Και έμεινα Θεσσαλονίκη στο ίδιο τμήμα για το έκτο χρόνο που ήταν το μεταπτυακό και πώς μπαίνει μετά το διδακτορικό σαν επιλογή, πώς προκύπτει.
Το διδακτορικό είχε μπει σχεδόν αυτόματα με την επιλογή του μεταπτυχιακού. Για να σου σωστά καταλάβεις, στο συγκεκριμένο μεταπτυχιακό μπαίναμε το χρόνο 20 παιδιά. Περίπου η μισή θα συνέχιζαν με διδακτορικό και τα υπόλοιπα παιδιά είχαν ήδη καλό background από το προπτυχιακό και μαζί με το μάστερ ξεκινούσαν συνήθως τις δικές τους δουλειές ως μηχανικοί.
Γενικά ήταν αρκετά ανταγωνιστικό για να μπεις, για να πω την αλήθεια. Χρειάζεται καλό βαθμό, ας πούμε, για να μπεις. Όπως ήταν τότε και δεδομένου ήταν πολύ μικρός ο αριθμός των θέσεων. Αλλά αρκετά παιδιά είχαν ήδη στο μυαλό τους για να συνεχίσουν με διδακτορικό. Τώρα, ξεκινώντας το μάστερ, επειδή έχει τουλάχιστον σε κάποια μαθήματα και λίγο ερευνητικό χαρακτήρα, αυτό είδε ότι μου άρεσε ακόμα περισσότερο.
Εγώ είχα δουλέψει και με συγκεκριμένο καθηγητή τη διπλωματική μου και τη μεταπτυχιακή μου εργασία. Ήταν λίγο μια φυσική εξέλιξη. Δηλαδή ήρθε κάπως οργανικά το ότι συνέχισα για διδακτορικό να σου πω. Με ενδιέφερε το κομμάτι της, το academic, το κομμάτι της έρευνας. Είχα μικρή δυνατότητα να εργαστώ έξω. Ποιηθή εργάστηκα στο κλείσιμο του μεταπτυχιακού μου μέχρι να ξεκινήσω το διδακτορικό.
τότε που έγραφα τη μετατυχιακή μου εργασία είχα εργαστεί σε εργοτάξιο για λίγους μήνες για να σου πω την αλήθεια. Κυρίεθηκε η αίτησή μου για διδακτορικό μετά γύρισα πίσω full time στο πανεπιστήμιο. Κάπως έτσι πήγε. Νομίζω ήταν περισσότερο ήρθε οργανικά να το πω έτσι. Επειδή μιλήσεις για αίτηση πήρες υποτροφία δηλαδή από την πρώτη μέρα.
Καμία υποτροφία. Δεν είχαμε τέτοια. Όχι, όχι. Το θέμα είναι ότι στο διδακτορικό δεν έχει υποτροφία, απλά κάνεις την αίτηση και το τμήμα έχει συγκεκριμένο κότα αριθμών θέσεων που μπορεί να δώσεις στο χρόνο. Και συνήθως αυτό γίνεται μια κατανομή στους διάφορους καθηγητές. Τώρα, εγώ με τον καθηγητή που δούλεψα συγκεκριμένα, έχει σχετικά μεγάλη ερευνητική ομάδα, να το πούμε έτσι, και έχει συνεχόμενη ροή ευρωπαϊκών προγραμμάτων.
Τρόπος που δούλευε το συγκεκριμένο group είναι ότι από τη στιγμή που ξεκινάς το διδακτορικό σου θα έχεις σταθερή ροή μισθού, οπότε πρέπει να ανοίξεις βιβλία και να έχεις μπλοκάκι. Στην ουσία ως ελεύθερος επαγγελματίας είναι ο τρόπος που μπορεί να γίνει. Τα ερευνητικά έρχονται στο εργαστήριο και εσύ μέσω της Επιτροπής Ερευνών έχεις το μισθό σου ένα μήνα.
Κάθε μήνα πηγαίνεις με το μπλοκάκι και παίρνεις το μισθό σου. Εντάξει, αυτό έχει το ρίσκο ότι όντως μπορεί κάποια στιγμή να μην υπάρχει ερευνητικό, οπότε τι γίνεται. Αλλά ο τρόπος που δούλευε τότε είναι ότι αυτό είναι case by case. Σε αυτό το καθηγητήριο. Στην προκειμένη περίπτωση νομίζω ότι ήταν πάντα λίγο μπροστά. Συνεπώς ήξερε ότι έχοντας ένα καινούργιο διδακτορικό, ότι για τα επόμενα δύο χρόνια είναι εξασφαλισμένο ότι έχει μισθό.
και απλά συνεχίζεις να προσπαθείς να έχεις συνεχόμενη ροή ερευνητικών. Οπότε στα πέντε χρόνια που εγώ δούλεψα, στην ουσία τέσσερα μου πήρε το διδακτορικό και έμεινα σύν ένα χρόνο ή σχεδόν ένα χρόνο ως ερευνητής μετά. Είχα συνεχόμενη ροή χρημάτων, δηλαδή μισθό. Αλλά αυτό για να στόσου μία τάξη μεγέθους πήχε σε μία σχολή με 60 μελιδεπ.
Κάτι τέτοιο μπορεί να συνέβαινε σε τρία μελιδεπ μόνο. Υπήρχαν μόνο μικρές εστίες με μεγάλες ερευνικές ομάδες. Δεν ήταν ο κανόνας αυτό. Είχα και επικουρική διδασκαλία, αρκετή και κυρίως εθελοντική να σου πω την αλήθεια. Μου άρεσε να εμπλέκομαι ως βοηθός σε εργαστηριακές εκπαιδευτικές δραστηριότητες ή διορθώσεις θεμάτων και διάφορα άλλα.
Αλλά εγώ δεν είχα από εκεί κάποιο έξτρα εισόδημα. Το έκανε εθελοντικά περισσότερο. αλλά σε κάποιες άλλες ομάδες που ήταν καλά οργανωμένες επίσης με πολλούς ερευνητές, συμμετείχαν περισσότερο ενεργά σε διορθώσεις θεμάτων σε μεγάλες τάξεις και είχαν έστω ένα μίνι εισόδημα. Περιστασιακά μπορεί ο μισθός μου να ερχόταν και από κάποιο μίνι project που είχα εντός Θεσσαλονίκης.
Ένα consulting ποιοί μπορεί να είχαμε με μια εταιρεία ποιοί. Κυρίως ήταν ευρωπαϊκά προγράμματα. Αυτό σημαίνει βέβαια ότι και όταν στα χρόνια που είσαι υποψήφιος διδακτορας είσαι 50-50 ή 60-40 στο διδακτορικό σου και στα ερευνητικά. Γιατί τα ερευνητικά δεν είναι πάντα το αντικείμενο του διδακτορικού σου, οπότε εξαρτάται.
Αλλά είναι ένα win-win στο τέλος γιατί μπορείς να είσαι full time στο πανεπιστήμιο, έχεις συνεχόμενα την επαφή με το αντικείμενό σου και είσαι και σε ερευνητικά τα οποία εν τέλει σου δίνουν και μια έξτρα εμπειρία. εμπειρία. Με αυτή την έννοια ήμουν πιο προνομίουχος εγώ σε σχέση με κάποια άλλα παιδιά που δεν είχαν κάποιο άλλο εισόδημα. Άλλες περιπτώσεις μπορεί να είναι ποιοί κάποιος να δουλεύει ως μηχανικός και να κάνει παράλληλα το διδακτορικό.
Πιο μεμονωμένες περιπτώσεις και όχι τόσο οργανωμένα. Εμένα η δική μου περίπτωση ήταν πιο οργανωμένη. Και κάπως έτσι πήγε το πράγμα. Έτσι για να έχουμε μια ιδέα θυμάσαι καθόλου τα ποσά. Δηλαδή φαντάζομαι και όλες αυτές θα υπέρχονται και μεγάλες αυξομοιώσεις επειδή ήσουν και με μπλοκάκια και με λοιπά. Ας πούμε ένας καλός μήνας πόσα λεφτά μπορεί να έφτανε στότε και ένας κακός μήνας πώς ήταν το ελάχιστο. Όχι ήταν στάνταρτο δικό μου. Αυτό είναι και καλό με την έννοια ότι ήξερες από την αρχή ότι θα είσαι με ένα συγκεκριμένο ισότημα από ό,τι μπορείς να κανονίσεις και Το πώς κάνεις τη ζωή σου, κατάλαβες τι εννοώ.
Εγώ έπαιρνα χίλια ευρώ, δεν είναι κι άσχημα για την εποχή έτσι, δηλαδή μιλάμε εποχή 2006 έως 2011. Ήταν χίλια ευρώ, αλλά στο χέρι έπαιρνες υπήρχε μείωση λόγω του φόρου, νομίζω 750 αν θυμάμαι, πρέπει να ήταν κάπως έτσι, 25% φόρος. Οπότε στο χέρι έπαιρνα 750 και έπρεπε κατευθείαν να πληρώσω και το ταμείο μου γιατί για να έχω το εισόδημα και να έχω ανοίξει βιβλία έπρεπε να έχω άδεια σκήσους επαγγέλματος.
Για να έχω άδεια σκήσους επαγγέλματος από το τεχνικό εκμελητήριο δηλαδή. Αυτό πάει αυτόματα με το ταμείο των μηχανικών. Όταν τελείωσα το 2005 θεωρητικά μπορούσα κατευθείαν να κάνω αίτηση για να πάρω άδεια σκήσους επαγγέλματος. Δεν το έκανα όμως γιατί οικονομικά δεν ήμουν σε φάση τότε να πληρώνω έξω το ταμείο. Θέλω να σου πω, εντάξει και οι γονείς είχαν κάποιο όριο.
Οπότε άδειας κύριος επαγγέλματος πήρα ένα χρόνο μετά που ήξερα ότι θα ξεκινήσει το διδακτορικό. Δεν θυμάμαι ακριβώς αυτό πρέπει να ήταν αν θυμάμαι γύρω στα 150. Οπότε λίγο πολύ στο χέρι μετά το φόρο και το ταμείο ήμουν γύρω στα 600 έως 650. Καθαρά λίγο πολύ εκεί πήγαινε. Τώρα, είχα και κάποια τυχαία ράπη. Εγώ τα χρόνια του διδακτορικού μου, σου είπα λόγω των ερευνητικών, είχα ασχοληθεί και με άλλα πράγματα. Οπότε πηγαίναμε με μία άλλη συνάδελφο και ένα συνάδελφο που έκαναν διδακτορικό σε διάφορα μέρη της Ελλάδας και κάναμε γεωφυσικές δοκιμές.
Εγώ δεν ήμουν ο γεωφυσικός της υπόθεσης, αλλά εντάξει ήμουν μηχανικός ήξερα κάποια πράγματα, αλλά κυρίως χρειάζεται εκεί κάποιο άτομο για να στήσει σε συνθήκες, σε ένα δάσος ή σε ένα βουνό τον εξοπλισμό. Οπότε για πέντε χρόνια ή τέλος πάντων αρκετές φορές οδηγούσα το βανάκι του πολυτεχνείου και ο γεωφυσικός εξοπλισμός μπορεί να είναι πολύ βαρύς.
αλλά έκανα, να το πούμε, χρέη οδηγού, το οποίο όμως έδεκε κάποια έξτρα χρήματα μία-δύο φορές το χρόνο. Σκέψη του κάπως έτσι, όχι κάτι ρουτίνα, έτσι κάθε μήνα κλπ, αλλά συνέβη μερικές φορές να πρέπει να κάνουμε δοκιμές σε διάφορα μέρη της Ελλάδας. Είχαμε κατέβει Πελοπόννησο, είχαμε πάει και σε άλλα μέρη, χρησιμοποιούσε ένα βανάκι του Πολυτεχνείου.
Α, όχι, δεν ήταν του Πολυτεχνείου, δεν έχουμε βανάκι στο Πολυτεχνείο. Ήταν του Ινστιτούτου Τεχνικής Ισμολογίας, το οποίο συνεργάζεται ας πούμε αρκετά με το Αριστοτέλειο. Αυτό μπορεί να έδινε περιστασιακά λίγο έξτρα εισόδημα, το οποίο ήταν αρκετά καλό. Γιατί παίρνεις μια αποζημίωση για εξωτερικά, κατάλαβες. Αλλά κατά βάση ο μισθός μου ήταν αυτό που σου είπα πριν.
Με αυτό παίρνουσα δηλαδή το μήνα. Εντάξει, μια χαρά αξιοπερπαίστατο και εντάξει για τους νεότερους και όλες και για όσους θέλουν να θυμούνται. Μιλάμε τώρα για τις εποχές ας πούμε τις πολύ κακές, δηλαδή όταν έγινε το σοκ γενικά στην Ελλάδα με το πρώτο μνημόνιο κλπ. Που δηλαδή υπήρχε τότε, ξέρω δηλαδή και άτομα που δούλευαν part-time.
Καλά, μιλάμε τώρα για ανεργία σε διανόητα επίπεδα έτσι. Ιδίως σε μικρότερες γενιές, νομίζω, έχει φτάσει 30-35% κάτι εξωφρενικά νούμερα. Και μιλάμε φυσικά τώρα για μισθούς που κάποιοι δούλευαν με 360, αν θυμάμαι καλά, part-time. Άρα θέλω να πω, δηλαδή, εντάξει, 600 στο χέρι καθαρά, θέλω να πω μετά από όλες τις κρατήσεις και τους φόρους, ήταν 1,6 ευρωπαίες του μισθούς, πόσο μάλλον για να κάνεις διδακτορικό.
Και σιγά-σιγά λοιπόν μπαίνουν οι σκέψεις για το εξωτερικό. Πώς σου ήρθαν αυτές οι σκέψεις και φυσικά πώς κατέληξες από όλες τις επιλογές στο Hong Kong. Τώρα μπαίνουμε στο hardcore κατευθείαν. Η επιλογή ήρθε εντελώς ξαφνικά. Κανένας προγραμματισμός. Πραγματικά κανένας προγραμματισμός. Εγώ σου είπα, όπως τα είπαμε πριν, από το Ηράκλειο πήγα Τεσσαλονίκη.
Ήμουν εκεί αρκετά χρόνια. Ποτέ δεν έκανα σκέψη για έξω. αυτό το οποίο ίσως παίζει κάποιο ρόλο είναι όταν κάνεις διδακτορικό πρώτα πρώτα το 99% της βιβλιογραφίας σου είναι στην Αγγλική καταλαβαίνεις, γνωρίζεις μέσα από το διάβασμά σου καθηγητές από άλλα πανεπιστήμια μπορούμε να το πούμε έτσι αποκτάς ένα λίγο πιο international mindset όταν κάνεις διδακτορικό έστω και αν καθημερινά μιλάς τα ελληνικά δουλεύεις στην Ελλάδα για τη δουλειά σου για το διδακτορικό, ok είχα μερικές ευκαιρίες για συνέδρια είχα δύο ευκαιρίες να μιλήσω στην αγγλική σε παρουσίες αλλά ούτε στα αγγλικά ήμουν τόσο εξοικειωμένος δεν τα μιλούσα καθημερινά ούτε υπήρχε κάποιο πλάνο ούτε πλάν A ούτε πλάν B εγώ είχα ξεκινήσει να γράφω τη διατριβή μου για να καταλάβεις το καλοκαίρι του 10 με σκοπό μέχρι τέλος του 10 δηλαδή λίγο πολύ επίσημα το εντακτορικό μου κράτησε 3,5 χρόνια για να σου το πω έτσι Μετά το τέλος του μάστερ υπήρχε ένα κενό, όπου εκεί δουλεύαμε τη διπλωματική του μάστερ, για να καταλάβεις. Πρακτικά σε τρισήμιση χρόνια έκλεισα τη διατριβή μου. Αυτό μου είχε δώσει και ένα distinction το ότι τελείωσα πολύ γρήγορα το διδακτορικό. Δεν ήταν πέντε χρόνια. Πέντε χρόνια ήταν η όλη περίοδος μετά το μάστερ στην ουσία.
Όταν έγραφα το διδακτορικό μου πραγματικά δεν είχα κανένα πλάν B τίποτα Απλά έκανα focus εκεί Όταν παρουσίασα τη δουλειά μου το Γενάρη του 2011 Επίσης κανένα πλάνο Αυτό το οποίο έγινε το οποίο είναι το μόνο που μπορώ να συνδέσω Με την ξαφνική μου απόφαση να φύγω Είναι ότι κατευθείαν μετά την υποστήριξη της διατριβής μου Μία εβδομάδα μετά πήγα σε ένα συνέδριο στην Αμερική Πρακτικά ήταν η πρώτη φορά που έφυγα έξω είχα κάνει κάποιο ταξίδι Ιταλία, Ισπανία κλπ.
σε επίπεδο διακοπών. Αλλά για επαγγελματικό ταξίδι σε συνέδριο και να βρεθώ και εντελώς μόνος μου σε ένα περιβάλλον που δεν το ξέρω και ήταν όλοι από την Αμερική λίγο πολύ εκεί. Πρώτη φορά είχα αυτό το exposure να το πω έτσι. Μετά που γύρισα από αυτό δεν πέρασαν πολλές εβδομάδες και αποφάσισα να φύγω έξω. Αποφάσισα να φύγω έξω ενώ είπα ότι θα δοκιμάσω για πώς το.
Εγώ προβληματικό με την έννοια ότι δεν είχα προετοιμάσει καθόλου τον εαυτό μου για να ξεκινήσω να ψάχνω θέσεις έξω. Δεν είχα ιδέα τι μου γινόταν. Πολύ ειλικρινά το λέω αυτό. Δεν υπήρχε και κανένα guide όπως μπορείς να βρεις σήμερα και να μην σε βοηθήσει κάποιος προσωπικά. Απλά με ένα search. Πολύ απλό search. Θα βρεις πολλά πράγματα.
Μπορεί πολλά από αυτά να μην είναι αξιόπιστα, ok. Αλλά κάτι υπάρχει εκεί έξω για να βρεις. Δεν είχα κανένα kite. Για να είμαι ειλικρινής, δεν είχα κανένα από το περιβάλλον μου που είχα δουλέψει συναδέλφους που έκαναν διδακτορικό, που είχε φύγει έξω. Η εποχή τότε που εγώ έφυγα ήταν μήνες πριν την μεγάλη κρίση. Η κρίση που ξεχύνει στο 9 και 10 δεν είχε πιάσει ακόμα την κοινωνία και τα πανεπιστήμια.
Αυτό ξεκίνησε το φθινόπορο του 2011 στην ουσία Από εκεί και μετά είχαν αρχίσει οι μισθοί και οι συντάξεις να πέφτουν άγρια Αν το δούμε χρονικά Εγώ τότε που είχα αποφασίσει να φύγω στον ορίζοντα τίποτα δεν έβλεπα Γιατί όπως σου είπα ό,τι μισθό είχα το 2011 είχα και το 2006 ή το 2007 Οπότε η απόφαση να φύγω τότε ήταν καθαρά ενδιαφέρον να φύγω να ανακαλύψω κάτι καινούριο Τώρα αυτό μπορεί να συνδέεται και με πράγματα που είπαμε νωρίτερα Ήταν και λίγο στοιχείο μάλλον του χαρακτήρα μου αυτό.
Πρέπει να το έχεις και λίγο. Ειδικά τότε που δεν σε πήγαιναν άλλες συνθήκες για να φύγεις. Να το πω πιο απλά, λίγους μήνες πριν ξεκινήσει η κρίση, μετά από 2011 έως 2014 ήταν μια τελείως διαφορετική κατάσταση. Και εκεί έρχονται και πολλοί συναδελφοί μου που δουλεύαμε τα προηγούμενα χρόνια το διδακτορικό μας, άρχισαν να φεύγουν.
Ήταν με τελείως άλλη φάση. Εγώ τότε ήμουν ακόμα λίγους μήνες πριν όλο αυτό ξεκινήσει με την κρίση. Οπότε η απόφαση τότε ήταν καθαρά, τι κάνω μετά. Τελείωσε το διδακτορικό, οκ. Δουλεύω τώρα προσωρινά στο εργαστήριο ως το λέμε research associate ή συνεργάτης. Στην ουσία ανέβησες σε ένας βοηθός εργαστηρίου και συνεχίζεις λίγο πάνω στην ερευνά σου.
Τι κάνεις, που κινείσαι. Δεν είναι ότι ανοίγαν θέσεις, που κάνεις αίτηση κλπ. πρέπει να πάρεις τις αποφάσεις μόνος σου. Οπότε η απόφαση ναι μεν ήρθε αφθόρμητα, δηλαδή πραγματικά ξύπνησα ένα πρωί και λέω θα δοκιμάσω για θέσεις έξω, αλλά το αφθόρμητο δεν σημαίνει και πάλι, όπως σου είπα πριν, μια τυχαία επιλογή. Λέω ας το δοκιμάσω.
Νομίζω ότι αυτό είναι κάτι που δουλεύεται μέσα σου σταδιακά. Διάφορες συνθήκες μπορεί να το επηρεάσουν. Π.χ. μπορεί μέσα σου να δουλεύουν πράγματα τα οποία βλέπεις και δεν σου αρέσουν ένα παράδειγμα. Αλλά δεν τους δίνεις τόσο πολύ σημασία επειδή αν έχεις μια θετική οπτική στα πράγματα και δεν σε χαλάει όταν βλέπεις κάτι συγκεκριμένο αλλά μπορεί κάποια πράγματα που σε ενοχλούν μερικές φορές να παίξουν ένα ρόλο στο να πάρεις μια απόφαση αργότερα και να συνδέονται. Από την άλλη για να είμαι και δίκαιος είναι και μια λογική εξέλιξη ένα παιδί που έχει τελειώσει το διδακτορικό του να ψάξει για πως ντω Απλά εμείς δεν το είχαμε τόσο πολύ τότε ως παράδοση.
Ο λόγος μάλλον συνδέεται με το ότι υπήρχε πολύ καλή ροή ευρωπαϊκών προγραμμάτων. Το γκρου που δούλευα, οκ, δεν ήταν 60 άτομα, απλά υπήρχε ένας αριθμός 10, 12 άτομα, 15 άτομα το πολύ. Και πάντα υπήρχε δυνατότητα σε κάποια παιδιά να συνεχίσουν για ένα διάστημα μετά. Υπήρχε λίγο και μία κουλτούρα, τελείωσε το διδακτορικό μου και μένω μόνιμος ως postdoc και συνεχίζω να δουλέψω στο διεργαστήριο για πάντα, μέχρι κάτι να προκύψει.
Υπήρχαν και κάποιες άλλες δυνατότητες. Π.χ. παιδιά τα οποία είχαν πέντε χρόνια συνεχόμενα συμβόλαιο με την Επιτροπή Ερευνών, ανά περιόδους η κυβέρνηση μπορεί να έβγαζε ένα νόμο, κάτι που να τους μονιμοποιούσε ή να τους έπαιρνε ορίστου χρόνου. κάποια παιδιά είχαν βρει πιο μόνιμη θέση με αυτόν τον τρόπο. Δηλαδή τελειώνεις διδακτορικό ή σε 5 ή 6 χρόνια συνεχόμενα, προκύπτουν κάποιες θέσεις αορίστου χρόνου και ξαφνικά εργάζεσαι με υπηρεσία του Πανεπιστημίου.
Εγώ δεν είχα τόσο πολύ ενδιαφέρον πάνω σε αυτά. Θέλω να σου πω, δεν με ενδιαφέρει τόσο πολύ τι κάνω μετά από 10 χρόνια, τι δουλειά θα έχω μετά, από πού θα έχω εισόδημα. Εμένα πιο πολύ με ενδιαφέρεται το κομμάτι να πάρω εμπειρία κάπου, καινούργια εμπειρία. Κάπως έτσι. Νομίζω διάφορα λόγοι μπορεί να είχαν βοηθήσει σε αυτό και ένα πρωί, χειριολεκτικά ένα πρωί ξυπνάω και λέω θα φύγω έξω.
Και μετά ξεκίνησε η διαδικασία να ψάχνω, όπου εκεί άρχισαν να τα βλέπω λίγο πιο σκούρα, μέχρι τελικά να βρεθεί η θέση. Δεν ξέρω, νομίζω κάπως έτσι θα μπορούσα να το περιγράψω. Αρχικά όταν ξεκίνησες να ψάχνεις, ας το πω, είχες κάποιες προτεραιότητες, Αγγλία, Αμερική, κάτι τέτοιο ή ήσουν ανοιχτός δηλαδή σε όλες τις προτάσεις.
Δεν είχα κάποια συγκεκριμένη προτεραιότητα, απλά ξεκίνησα να ψάχνω εκεί που ήξερα. Δηλαδή ήμουν πιο εξοικειωμένος με την έννοια να το έχω ακούσει το τάδε πανεπιστήμιο, το τάδε Ινστιτούτο, καταλαβαίνεις τι εννοώ. Είχα στείλει αίτηση σε μερικούς καθηγητές που δεν τους είχα δει ποτέ, αλλά είχα διαβάσει κάποια από τα άρθρα τους λόγω της δουλειάς που έκανα με τη διατριβή μου κλπ.
Και επίσης, να το πούμε αυτό γιατί ίσως κάποια παιδιά να μην είναι τόσο εξοικειωμένα, κάποια από τους ακροατές σου, το postdoc δεν είναι ακαδημαϊκή θέση ακριβώς, αλλά δεν είναι και αίτηση, δεν είναι ακριβώς στη λογική του κάνω διδακτορικό. το οποίο συνήθως σημαίνει είσαι είτε νέος ερευνητής είτε θεωρείσαι μεταπτυακός φοιτητής.
Το postdoc είναι λίγο πιο fluid να το πω έτσι. Συνήθως παίρνεις ένα συμβόλαιο για ένα χρόνο και βλέπεις. Ή μπορεί να παίρνεις συμβόλαιο για τρία χρόνια. Το postdoc σημαίνει ότι είσαι ένας μεταδιδακτορικός ερευνητής ή στην περίπτωσή μου ήταν λίγο πιο υψηλή θέση μεταδιδακτορικός υπότροφος postdoctoral research fellow και έχεις ένα συγκεκριμένο συμβόλαιο και συνήθως οι διορισμοί γίνονται από το HR.
Δεν είσαι πλέον στο graduate school. Είσαι εργαζόμενος, αλλά δεν είσαι στο επίπεδο που είναι ένας lecturer. Εξαρτώμενος από τον καθηγητή με τον οποίο θα δουλέψεις. Με την έννοια ότι η postdoc συνήθως, ο μισός τους έρχεται απευθείας από το project του καθηγητή. Οπότε όταν ψάχνεις για postdoc, είναι πολύ διαφορετικό από το όταν ψάχνεις ακαδημαϊκή θέση.
Ακαδημαϊκή θέση 9 στις 10 φορές ή σχεδόν 10 στις 10 Έχει προκηρυχτεί θέση και κάνεις αίτηση Είτε Ελλάδα είτε εξωτερικό Το γενικό πλαίσιο είναι αυτό Πρέπει να προκηρυχτεί θέση Για διδακτορικό είναι άλλο σύστημα Μπορείς να κάνεις αίτηση εφόσον πληρήσεις προϋποθέσεις Που συνήθως βάζει το graduate school Τελείως διαφορετικό Και συνήθως γίνεται μία ή δύο φορές στο χρόνο Για το κάθε πανεπιστήμιο Το postdoc είναι εντελώς ρεστό το πώς του λέβει.
Οπότε εγώ απλά έστελνα emails με το βιογραφικό μου. Ίσως σε μία περίπτωση ή δύο είχε προκηρυχτεί θέση στη σελίδα του εργαστηρίου. Οπότε δεν στέλνεις κατευθείαν email σε καθηγητή, αλλά και πάλι πρέπει να στέλνεις ένα email. Και πιο σπάνια, το οποίο μου προέκυψε αργότερα όταν ήμουν στο Χογκόνγκ, η θέση προκηρύσσεται από το HR.
Αλλά και σε αυτή την περίπτωση σημαίνει ότι έχει δεσμευτεί ποσό από το project του καθηγητή. Και μετά η προκλήρυση γίνεται από το HR για να είναι οι διαδικασίες κάπως πιο transparent αν θέλεις. Αυτό είναι έτσι λίγο το σύστημα της ασφαλίας τέλος πάντων. Αλλά ο τρόπος με τον οποίο θα ψάξεις θέσεις για postdoc είναι πολύ ρευστός και αρκετά πολύπλοκος.
Οπότε αυτό το κατάλαβα στην πράξη όταν ξεκίνησα να ψάχνω για postdoc. στέλνεις email σε έναν καθηγητή που δεν σε έχει δει και δεν σε έχει ακούσει ποτέ και του λες είμαι ο Τάδε τελείωσα το διεκτορικό μου εδώ, έχω κάνει αυτά κάνεις attach και το βιογραφικό σου το οποίο στην ουσία ήταν μια λευκή σελίδα τότε για μένα απλά είχα τα πτυχία μου δεν είχα ακόμα δημοσιεύσεις και το αποτέλεσμα το οποίο είναι απόλυτα λογικό είναι ότι 9 σε 10 φορές δεν παίρνεις καν απάντηση να σου πω την αλήθεια το βλέπω και εγώ Πολλές φορές μου ξεφεύγουν τα email που παίρνω από παιδιά που θέλουν να κάνουν postdoc και πολλές φορές είναι και πολλά τα email. Τώρα εγώ όταν έστελνα σε ένα καθηγητή που η εκτίμηση μου τώρα είναι ότι μπορεί να έπαιρνε καθημερινά αρκετά email για τέτοιες θέσεις, είναι λογικό ότι θα πάει στο junk box, ξέρεις.
Τέλος πάντων, αυτό άρχισε να το καταλαβαίνω στο πρώτο μήνα, όταν ξεκίνησα να ψάχνω για αποστόκ. Κάποιοι καθηγητές μου απαντούσαν, κάποιοι μου έλεγαν, σε ευχαριστώ πολύ, δεν έχω ερευνητικό. Κάποιοι με παρέμπεμπαν σε ένα άλλο συνάδελφο πιο σχετικό με το αντικείμενο που είχα κάνει εγώ. Έγινε αυτό και σε μία-δύο περιπτώσεις.
Δεν προέκυψε κάτι ενώ το έψαχνα μέσα στο πρώτο ενάμιση-δύο μήνες. Και σου ξαναλέω, εγώ έψαχνα πιο φόκους, πιο συγκεκριμένα. Ήταν κάποιες θέσεις σε Ευρώπη που έψαχνα, αλλά έτσι όπως τα ξέρω τα πράγματα τώρα, είναι αρκετά δύσκολο να πάρεις θέση postdoc. Ο καλύτερος τρόπος είναι όταν κάνεις διδακτορικό, να έχεις δουλέψει, να έχει υπάρξει συνεργασία με την άλλη πλευρά και να σε ξέρουν.
Το postdoc είναι μεγάλο ρίσκο για αυτόν που σε παίρνει. Τα χρήματα είναι αρκετά και το διάσημα είναι μικρό για να βγουν κάποια αποτελέσματα. Τουλάχιστον πρέπει να έχουν μικρότερο ρίσκο ως προς το ποιος είσαι. Αλλά γενικά εκεί είχα αρχίσει να βλέπω ότι τα πράγματα είναι αλλιώς σχετικά με αυτό που περίμενα. Και εκεί έγινε το μεγάλο κλικ για το Hong Kong.
Στην ουσία, εγώ αυτά τα έψαχνα μόνος μου, ακριβώς όπως ας μην είχα κάνει και το μηχανογραφικό, όπως είπα πριν μόνος μου, οι επιλογές που θα σπουδάσω, η επιλογή να κάνω διδακτορικό ήταν μια προσωπική επιλογή και η επιλογή να ψάξω για postdoc ήταν επίσης προσωπική επιλογή. Δεν ρώτησα τόσο πολύ σαν τον επιβλέποντά μου αν και κάποια στιγμή μου είπε τη γνώμη του για ένα-δύο εργαστήρια που μπορούν να ψάξω δεν είχα κάποιο guide είχα και κάποιο connection, μηδέν δεν βοηθούσε και το βιογραφικό ακόμα σε αυτή τη φάση τότε και καθώς ήμουν περίπου ενάμισης μήνας που είχα ξεκινήσει να ψάχνω Χτύπησα την πόρτα ενός καθηγητής στη σχολή μου, ο οποίος ήταν από τους εξεταστές της διατριβής μου και με τον οποίο είχα δουλέψει αρκετά γιατί έκανα αρκετή επικουρική διδασκαλία για αυτόν.
Οπότε είχαμε αυτή τη διπλή σχέση. Και τον ρώτησα, του λέω ότι ψάχνω για πως ντο και ενδουσιάστηκε. Μου λέει πράβο. Και του λέω δεν βλέπω πολύ μέλλον. Και το σκέφτεται λίγο. Τώρα, εγώ είχα και το εξής πρόβλημα, το οποίο δεν στο είπα πριν. Εμένα το διδακτορικό μου ήταν καθαρά πειραματικό. Σε πολιτικούς μηχανικούς ή κυρίως στα αντικείμενά μου γεωτεχνικούς μηχανικούς, τα διδακτορικά κυρίως είναι αυτό που λέμε θεωρητικά, υπολογιστικά. Κάνεις coding ή κάνεις programming, δουλεύεις με υπολογιστικά μοντέλα, στατιστικά μοντέλα κλπ.
Εμένα το δικό μου ήταν μια καθαρά εργαστηριακή δουλειά Με λίγο data analytics Πολύ βασικά Αλλά ήταν ένα εργαστηριακό διδακτορικό Το πρόβλημα όταν το διδακτορικό σου είναι καθαρά εργαστηριακό Το οποίο ισχύει και όταν είσαι ακαδημαϊκός Και όταν ψάχνεις για postdoc Είναι το εξής Δεν σε παίρνει κανείς Γιατί όλοι ψάχνουν υπολογιστικά Αλλά έχει το εξής πλειονέκτημα Εάν υπάρξει θέση κάπου πειραματική την έχεις τότε. Καταλαβαίνεις τι εννοώ.
Αυτό ήταν τώρα και ένα πρόβλημα. Έτσι όπως τα λέω μου ήρθε στη μνήμη το άλλο πρόβλημα που υπήρχε. Για παράδειγμα σου είπα ότι ο καθηγητής μου στην Ελλάδα είχε πολύ μεγάλο γκρουπ. Κι όμως για περίπου 8-10 χρόνια δεν μπορούσε να βρει παιδί για να μείνει στο εργαστήριο. Δεν ήθελε κανένας. Ήταν και λίγο άγνωστο με την έννοια ότι τα παιδιά που σπουδάζουν στο φυσικό ή χημικός μηχανικός, ηλεκτρολόγος μηχανικός έχεις πολύ επαφή με το εργαστήριο.
Στους πολιτικούς μηχανικούς η επαφή είναι στα πιο βασικά. Να δεις την αντοχή του σκυροδέρματος είναι λίγο πιο βρώμικη η δουλειά με τα χέρια και δεν έχουμε τόσο πολύ την εξοικίωση του ερευνητικού πειραματικού σκέλους. Αυτό ισχύει και αυτό βασικά είναι δημιουργείται ένα ψυχολογικό πρόβλημα στον υποψήφιο διδάκτουρα να μην θέλει να πάει προς τα κείνα τα αντικείμενα διότι φοβάται τι γίνεται μετά.
Οπότε εγώ επειδή σου είπα και νωρίτερα οπότε κάπως έτσι μπορεί να συνδέονται και όλα είμαι λίγο πιο easy going σε αυτά και μου πρότεινε ο καθηγητής να κάνω πειραματικό και είπα ok πάμε πειραματικό. Αλλά μετά όταν ας πούμε ψέχνα για αποστόκ όντως ήταν δύσκολο. Οι θέσεις κυρίως είναι computational που λέμε υπολογιστικά. Το computational να σου το πω πολύ απλά είναι πιο φτηνό.
Χρειάζεσαι εγκαταστάσεις, super computing και αυτά σήμερα ok Αλλά το εργαστηριακό, να στήσεις εργαστήρια είναι το ακριβό κομμάτι Οπότε αυτό ίσως έπαιξε ρόλο στο ότι δεν έπαιζε θέση εύκολα για μένα Οπότε ο καθηγητής εκεί που πήγα να συζητήσω για να με βοηθήσει Τυχαίνει και είχε κάνει δακτωρικό στην Αγγλία Στο ίδιο πανεπιστήμιο με ένα καθηγητή τότε Έκανε δακτωρικό στο γκρουπ εκεί ήταν ένας καθηγητής πειραματικός ο οποίος μόλις έβγαινε για Hong Kong και έτσι ήρθε πρώτη φορά το όνομα του Hong Kong.
Το όνομα του Hong Kong εγώ το είχα ακούσει σε μία από τις πρώτες και μάλλον τις πιο σημαντικές εργασίες που είχα δουλέψει για τον διδακτορικό μου βάσει του οποίου ξεκίνησε ένα συγκεκριμένο αντικείμενο. Αλλά αυτό ήταν, δεν είχα καμία ιδέα πρακτικά ούτε που είναι ακριβώς. Οπότε ο καθηγητής εκεί μου εξηγεί ότι ένας γνωστός καθηγητής από την Αγγλία, Άγγλος και από μεγάλο πανεπιστήμιο, από το Imperial College έφυγε στο Χονκ Κονγκ και ίσως να χρειάζεται κάποιο postdoc για πειραματικά, δεν ήξερε.
Και μου λέει κάτσε να του κάνω εγώ πρώτη επαφή και θα σου πω αν είναι να του στείλεις το βιογραφικό σου. Και όντως λίγες μέρες μετά μου λέει ενδιαφέρεται για postdoc γιατί έχει μόλις στείνει το εργαστηριοτική και θέλει ένα παιδί που έχει κάνει πειραματικό. Και στέλνω κατευθείαν email με το βιογραφικό μου και λοιπά. Με δέχτηκε κατευθείαν.
Απλά δεν ήταν επίσημα επιβεβαιωμένο. Μου λέει ότι πρέπει να περάσει από έγκριση τμήματος, έγκριση HR. Παίρνει ένα διάστημα. Αλλά από τη στιγμή που προχώρησε το συγκεκριμένο, εγώ αυτόματα σταμάτησα να κάνω αιτήσεις. Πλέον, νομίζω πρέπει να ήταν περίπου τον Απρίλιο του 2011. Απρίλιο προς Μάιο είχε ξεκαθαρίσει Το ότι θα μου δοθεί η θέση εκεί Και είχα σταματήσει να κάνω ειτήσεις Δεν ήταν ποτέ και του χαρακτήρα μου να το παίζω σε δύο ταμπλό Να πάρω την προσφορά από εδώ να περιμένω και μια άλλη Την πήρα από εκεί, έφυγα Μετά άρχισα να ψάχνω Θέλω να σου πω ότι όταν μου είπε ο καθηγητής Ότι θα πάρω τη θέση για postdoc στο Hong Kong Δεν το ρώτησα τι μισθό θα παίρνω φανταζόμουν ότι θα μου δίνει μισθό, καταλαβαίνεις τι εννοώ αλλά δεν είχα κάτσει να τα βάλω λογιστικά κάτω να δω πόσα παίρνω, ποιο είναι το κόστος ζωής συνέχισα ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που δούλευα σε όλες τις φάσεις που έπαιρνα αποφάσεις στο λέω έτσι πολύ χήμα αλλά έτσι ήταν εγώ ας πούμε είχα αρχίσει να ψάχνω για ενίκεια
για να βρω διαμέρισμα δωμάτιο ήταν η μόνη επιλογή που είχες Δύο μήνες πριν φύγω, δηλαδή όταν ετοιμαζόταν η βίζα μου, δεν έκατσα να τα ψάξω να δω ο μισθός attractive, ξέρω εγώ έχεις 15 μέρες άδεια ή 30 ή ξέρω εγώ τι γίνεται ή αν σου καλύπτει το εισιτήριο για να ταξιδέψει εκεί κλπ. Από τη στιγμή που με δέχτηκε, εγώ είχα αρχίσει να ετοιμάζομαι για να φύγω.
Τότε το είχα πει και στους δικούς μου, οι οποίοι ήταν πολύ υποστηρικτικοί. Δεν είχε κάποιο θέμα ούτε σε αυτό το κομμάτι, ούτε να σοκαριστούν κάτι. Δεν ήταν κάτι που το περίμενα να φανταστώ, αλλά δεν είχε κάποιο θέμα. Εκεί ας πούμε αυτό μου έδωσε και μια μικρή όθηση Γιατί εντάξει εγώ Από τη διαδικασία που έκανα το διδακτορικό μου Όπως σου είπα πριν Δεν είχα την οικονομική άνεση να φύγω για ένα άλλο μέρος Τόσο απλά Έπρεπε πρώτα να εξασφαλίσω τι θα έχω θέσει Θα πάω εκεί, δεν θα πάω πρώτα και μετά θα βρω δουλειά Οπότε εκεί πήρα μια μίνη υποστήριξη Και από το σπίτι, τους δικούς μου ας πούμε για να καλυφθεί το πρώτο διάστημα που θα φύγω.
Πρέπει να κλείσει στήριο για να ταξιδέψει έτσι. Σαν πως τοκ, συνήθως αυτά δεν τα καλύπτει το πανεπιστήμιο. Δεν είναι academic position. Τέλος πάντων, με υποστήριξη από σπίτι και ενώ την οικονομική υποστήριξη εδώ, αλλά και την ψυχολογική και με τον τρόπο που είδα, ας πούμε, πώς κινήθηκε η αίτησή μου στο Χονκ Κόμπ με ενθουσίασε πολύ.
Με ενθουσίασε πολύ και το αντικείμενο. Ο καθηγητής εκεί νομίζω ήταν τελικά πολύ πιο διστακτικός στο αν εν τέλει θα πάω ή όχι. Ήταν πιο προβληματισμένος. Γιατί έχει και πιο μεγάλη εμπειρία σαν καθηγητής και πιθανόν θα του έχουν τύχει περιπτώσεις παιδιά που έχει εγκριθεί θέσεις τους για διδακτορικό ή πως ντοκ εν τέλει δεν εμφανίστηκαν.
Κατάλαβες. Οπότε μου έστειλε το αντικείμενο με το οποίο θα ασχοληθώ. μου έλεγε αν μου αρέσει το αντικείμενο πώς το βρίσκω εγώ του έλεγα φοβερό αντικείμενο τι να σου πω, μου αρέσει πολύ, όντως μου άρεσε αλλά ήμουν και αρκετά easy going κάπως έτσι ήταν η περίοδος αυτή στο κλείσιμο του διδακτορικού πριν φύγω αυτά έγιναν λίγο πολύ τα θέματα που αφορούν το επαγγελματικό κομμάτι έτσι όπως μας λέσε και το timeline δηλαδή τη σειρά των γεγονότων πρέπει να σου πούμε σχετικά από τους πρώτους ας το πούμε, τους σημεοφόρους δηλαδή, κίνησης του μεγάλου κύματος του brain drain δηλαδή εκεί στο 2010, 2011, 2012 που έγινε.
Πολύ ενδιαφέρον. Η ερώτηση που έχω, νούμερο ένα, επειδή είπες κάτι που όντως νομίζω ότι δεν ακούγεται ιδιαίτερα και αυτό δηλαδή και στους τομέτεων επιχειρήσεων δηλαδή ας το πω που είμαι εγώ και λοιπά, ότι δηλαδή πολλοί νομίζουν μόνο θα κάνω την επίσημη αίτηση που είδα στο site και πάει λέγοντας. Εσύ παρόλα αυτά βρήκες τον τρόπο και άρχισε να στέλνεις email, cold email που λέμε δηλαδή, κατευθείαν στους καθηγητές που σε ενδιαφέραν.
Υπήρχε κάποιος που σε έδωσε αυτή τη συμβουλή ή απλά από μόνος σου, ίσως από άγνοια κινδύνου ξεκίνησε να το κάνεις και είδες ας πούμε ότι δουλεύει. Εντελώς αυθόρμητα, εντελώς αυθόρμητα το ξεκίνησε αυτό. Εγώ σου είπα ότι όλο αυτό το πράγμα μπορεί να το θεωρώ αυθόρμητο, δηλαδή έξυπνα ένα πρόγραμμα και λέω, «Οκ, ας δοκιμάσουμε έξω».
Αλλά αυτό συνήθως είναι κάτι που έχει επεξεργαστεί μέσα σου χωρίς να το ξέρεις. Αυτό ισχύει. Και ίσως αυτό που βοήθησε είναι ότι πήρα λίγο θάρρος όταν είδα ένα πολύ ωραίο περιβάλλον με κόσμο στο συνέδριο που είχα πάει. Θέλω να σου πω, οι άνθρωποι είναι προσιτοί. Μπορείς να μιλείς στον άλλο, μπορείς να του στείλεις ένα email. Ένας καθηγητής, ένας τυπικός καθηγητής είναι ένας απλά προσιτός άνθρωπος συνήθως.
Αν δεν σου απαντάει συνήθως έχει να κάνει με το ότι παίρνει 50-100 email τη μέρα. Αλλά ο κόσμος γενικά τί να είναι προσιτός. Δεν λέω ότι οι Έλληνες καθηγητές δεν είναι προσιτοί, αλλά είμαστε και μια διαφορετική χώρα, διαφορετική κουλτούρα, υπάρχουν διαφορετικά στερεότυπα. Στο εξωτερικό ένας καθηγητής είναι απλά ένας προσιτός άνθρωπος συνήθως Στις πιο πολλές κουλτούρες Και μου έγινε εντελώς αθόρμητα να στείλω email Δεν ξέρω αν έπρεπε να το πω θράσος Αλλά είχα το θάρρος να το κάνω Δηλαδή αν δεις και το τι έγραφα στο email Δεν είμαι καθόλου έτοιμος ούτε στο πώς να γράψω στα αγγλικά ένα email Τέλος πάντων δεν έχεις σημασία ακριβώς πώς το έγραφα Αλλά όντως ήταν εντελώς από μόνους μου Δεν είναι κακή πρακτική έτσι όπως το έχω δει Όταν ψάχνεις για πόστο Ακόμα και όταν θες να κάνεις έτηση για διδακτορικό Ναι μεν η έτηση στα πιο πολλά πανεπιστήμια του εξωτερικού Γίνεται μέσω του graduate school επίσημα Αλλά πρέπει πρώτα να έχεις κάνει και μία επαφή με τον καθηγητή
Πρέπει να έχεις αυτό που λέμε το δυνητικό επιβλέποντα Potential supervisor Οπότε ούτως ή άλλως με κάποιο τρόπο πρέπει να κάνεις επαφή με κάποιον Και τώρα στο corporate δεν ξέρω ακριβώς πώς δουλεύει αλλά να φανταστώ ότι στο πλαίσιο του networking και του να μιλήσεις με κάποιον από την εταιρεία σε πιο προσωπικό email και αυτό ίσως παίζει.
Μεγάλη ιστορία Σμίδη να ανοίξουμε τώρα. Αλλά ναι, προφανώς και μια επαφή ποτέ δεν βλάπτει, θα του πω έτσι. Δεν θα πω ότι σε ορισμένες περιπτώσεις, ιδίως σε πολύ μεγάλες επιχειρήσεις, λέω εγώ τώρα κατάλαβες Google και λοιπά, θα λέω ότι παίζει ρόλο γιατί εντάξει, ιδίως αυτοί μπορούν να δέχονται χιλιάδες email, παρακαλώ μια φέση και πάει λέγοντας.
Και φεύγεις εν τέλει στο Χογκόνγκ. Επίσης ψεύω ότι πολύ σημαντικό είναι ότι δεν έχεις πάει στο εξωτερικό άρα πιστεύω ότι θα ήταν ένα σοκ στην αρχή. Οπότε πες μας πώς είναι δηλαδή ο πρώτος καιρός, το ξεκίνημα, το ξεκίνημα ιδίως του ζωή το εξωτερικό πόσο μάλλον σε ένα ιδιαίτερο μέρος όπως είναι το Χογκόνγκ. Η εμπειρία ξεκίνησε πριν φύγω όταν ξεκίνησα να ψάχνω για διαμέρισμα τότε ο μισθός ο οποίος θα έπαιρνε εγώ σαν postdoc ήταν μια βάση, να το πούμε έτσι μια καλή βάση για να ξεκινήσεις ήταν λίγο πολύ ακριβώς ο ίδιος μισθός ή ελαφρώς πιο πάνω από αυτό που έπαιρνε ένας νέος μηχανικός που θα ξεκινούσε στο Hong Kong κάπως έτσι μπορείς να το δεις. Τώρα έχει βελτιωθεί είναι κάπως πολύ πιο ανταγωνιστικός τότε ο μισθός μου πολύ απλά ήταν 2.000 ευρώ ο μεικτός αλλά ο φόρος είναι σχεδόν 0, 5% οπότε ο φόρος δεν μετράει καθόλου ένα παιδί που ξεκινούσε ως νέος μηχανικός ήταν στα 1800 για τότε αλλά συνήθως το παιδί που ξεκινάει ως νέος μηχανικός είναι γύρω στα 22
εγώ ήμουν 30 κλεισμένα εγώ ήμουν πολύ χαρούμενος με το πακέτο που είχα το μισθό που είχα δεν είχα ψάξει και το κόστος ζωής και όταν ξεκίνησε αυτά να τα ψάχνω το καλοκαίρι εκεί συνειδητοποίησα ότι εδώ πάμε μόνο για συγκατοίκηση και μόνο για δωμάτιο. Μιλάμε για Hong Kong. Είναι σαν να πηγαίνεις στο Λονδίνο. Οπότε αυτό το οποίο συνειδητοποίησα πριν φύγω για Hong Kong, ψάχνοντας για διαμέρισμα, είναι ότι με το μισθό τότε που θα έπαιρνα σαν postdoc, το οποίο είναι αρκετά λογικό και όπως το είδα ήσχε περίπου σε όλες τις χώρες, πας για συγκατοίκηση.
Κάτι το οποίο δεν είναι τόσο συνηθισμένος. έτσι αν μιλάμε για δεκαετία 2010 Ελλάδα και με τους μισθούς που είπαμε πριν, ένα διάρρη τουλάχιστο το είχες. Ενίκια, καταλαβαίνεις, δεκαετίας 2000 ήταν πολύ διαφορετικά. Οπότε εκεί ξεκίνησε η διαδικασία να βρω συγκάτοικο. Το πρώτο πολιτισμικό σοκ που έπαθα όταν ήμουν ακόμα Θεσσαλονίκη είναι ότι στα website που έψαχνα για roommates κλπ, όντως υπήρχαν αρκετοί οι οποίοι διέθεταν το δωμάτιο στο διαμέρισμα που ήδη έμεναν για να τον οικιάσουν σε κάποιον.
Πήρε λίγο χρόνο, η διαδικασία δεν ήταν τόσο απλό. Κάποιοι σου ζητούσαν να πληρώσεις στο ενίκιο μπροστά και δύο εγγύησεις. Ήμουν λίγο διστακτικός για να κάνω τέτοια στο online, να μεταφέρω χρήματα κλπ. Τέλος πάντων, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο είχα μπορέσει να βρω τότε ένα προσωρινό διαμέρισμα για μία εβδομάδα. Ένα δωμάτιο δηλαδή σε ένα διαμέρισμα.
Η ιδιοκτήτρια επίσης ζούσε στο διαμέρισμα. απλά έψαχνε για κοπέλα συγκάτοικο να το πω έτσι αλλά τέλος πάντων με αυτά και με αυτά μπόρεσα να βρω εκεί για μια εβδομάδα προσεκτικό δωμάτιο την πρώτη εβδομάδα που ήρθα στο Χογκόνγκ τις πιο πολλές μέρες αφιέρωσα χρόνο για να βρω σπίτι βρήκα στο κλείσιμο της πρώτης εβδομάδας στην κατοίκηση επίσης και από εκεί και πέρα το συγκεκριμένο κομμάτι βγήκε εκτός εξίσουσης τουλάχιστον για τον πρώτο χρόνο.
Το δεύτερο χρόνο είχα μετακομίσει σε ένα άλλο διαμέρισμα μόνος μου, καθώς τότε είχαν γίνει κάποιες αλλαγές στο συμβόλαιό μου επίσης. Οπότε μπορούμε να πάμε στο κομμάτι, πατάω πόδι στο Χογκόγκ ίσως. Έρχομαι στο Χογκόγκ. Τέλει Αυγούστου έγινε αυτό, του 2011. Τεράστιο σοκ, τεράστιο πολιτισμικό σοκ. Πρώτη φορά εκτεθειμένο σε μια πόλη η οποία είναι σε εντελώς άλλους ρυθμούς.
Έτσι μια πόλη με ουρανοξύστες, με υποδομές απίστευτες, με μετρό. Αν και νομίζω αν ζούσες στην Αθήνα έχεις την πρώτη σου εμπειρία από μετρό. Αλλά για μένα... Οκ, είχα δοκιμάσει τις Βαρκελόνες στο μετρό, σύμφωνοι, αλλά καμία σχέση. Ήρθε σε μια πόλη από το μέλλον στην ουσία έτσι. Άντως, φοβερές υποδομές. Αυτό το κομμάτι ήταν φοβερό σοκ, δεύτερο φοβερό σοκ, τεράστιο σοκ, οι δημόσιες υπηρεσίες. Πραγματικά, δηλαδή, ξέρεις, στο ξεκίνημα έπρεπε, όταν ήρθες στο Χονκ Κονγκ, πρέπει να κλείς το θέμα σου με τη βίζα, να ενεργοποιηθεί η βίζα εργασίας, πρέπει να βγάλεις ταυτότητα προσωρινή.
οποιοςδήποτε έρχεται στο Χονκ Κόνγκ για να μείνει πάνω από 180 ημέρες πρέπει στο αστυνομικό τμήμα να βγάλει ταυτότητα προσωρινή βέβαια όχι μόνιμη και με άλλες δημοσιοποιησίες έπρεπε να έρθει σε επαφή κλπ τα επίπεδα εξυπηρέτησης ήταν απίστευτα φοβερά ευγενικός κόσμος το οποίο ισχύει αν έχεις υπόψη σε όλη την Αποανατολή οι Ασιάτες, την Ανατολική Ασία είναι πάρα πολύ ευγενική, φοβερά εξυπηρετική ίδιο σκηνικό εκεί στο Πανεπιστήμιο με την εγγραφή στο HR κλπ γρήγορες διαδικασίες τότε όχι τόσο πολύ στο online για να είμαστε δίκοι για παράδειγμα η βίζα εργασίας είχα κάνει την αίτηση και έστειλα γράμμα μου έστειλαν πίσω τη βίζα στη Θεσσαλονίκη επίσης σε γράμμα δεν ήμασταν ακόμα τόσο στο online αλλά οι διαδικασίες ήταν φοβερά efficient αποτελεσματικές και γρήγορες και με πάρα πολύ καλή διάθεση από πλευράς εξυπηρέτησης να το πω έτσι. Αυτό μου είχε κάνει πολύ εντύπωση. Ο κόσμος το πόσο είναι οργανωμένος σε μια τεράστια πόλη με πολύ πυκνοκατοικημένη πόλη σκέψου ότι
το Hong Kong, το δομημένο του κομμάτι, το urban του Hong Kong είναι πέντε φορές μικρότερο σε σχέση με το Greater London σε σχέση με την πόλη του Λονδίνου και αν βάλεις το Metropolitan London το Χογκόγκ είναι 30 φορές μικρότερο οπότε καταλαβαίνεις είναι όντως σχετικά μικρό αν βάλεις δίπλα το Λονδίνο ή τη Νέα Υόρκη ή το Τόκιο είναι όντως μικρό το Χογκόγκ σαν μέγεθος, τα σύνορά του σαν μια ειδική πολιτεία της Κίνας έχει τα δικά του σύνορα η έκτασή του είναι περίπου όσο η έκτασή του Λονδίνου αλλά το κομμάτι που κατοικείται είναι περίπου το 1 τέταρτο της έκτασης Διαθέτει τεράστια πάρκα και βουνά και λοιπά τα οποία είναι μη κατοικήσιμα να σου το πω πιο απλά.
Οπότε τεράστιο σοκ ο τρόπος με τον οποίο ο κόσμος είναι οργανωμένος. Βλέπεις για παράδειγμα στις στάσεις λεωφορείου ο ένας στοιχείς τεπίς από τον άλλο. Εμένας με το σοκ που μου ήρθε είναι είσαι downtown, λάβεις το κίνητα στους δρόμους και στις στάσεις λεωφορείου βλέπεις ο ένας να στοιχείς τεπίς από τον άλλο και η ουρά να προχωράει τόσο που άρχισαν να ανεβαίνουν πάνω στη σκάλα που οδηγεί στην πεζογέφυρα.
Ο ένας πίσω από τον άλλο. Αυτό ας πούμε όταν το βλέπεις πρώτη φορά και δεν το έχεις δει στο ίντερνετ κάπου να έχεις δει μια εικόνα αυτού είναι όντως πολύ σοκαριστικό τότε το βλέπεις πρώτη φορά. Ή στο μετρό. Σκέψου σε όρες αιχμής. Έχει πολύ κόσμο το μετρό έτσι. Όλοι οι στοιχείς του ένας πίσω από τον άλλο βγαίνουν από σκεκμένο σπότ.
Αυτοί που βγαίνουν από το τρένο μπαίνουν από τα πλάγια. Βλέπεις μία ροή, αν τη δεις σε κάτω ψή του κόσμου, πολλοίς κόσμος και είναι όλα οργανωμένα. Ένα πράγμα το οποίο λογικά ίσως κάποιος το πάρει σαν εμπειρία και σε ένα μέρος όπως το Τόκιο. Το Hong Kong είναι σε αυτό το mindset. Πολύ συλλογικότητα στον τρόπο που ο κόσμος κινείται στην καθημερινότητά τους σε δημόσιους χώρους.
Αυτό ήταν ένα σοκ. Υπήρξαν και πολλά επιπλέον σοκ Ένα πολύ μεγάλο ήταν με το πανεπιστήμιο Και ίσως αυτόν ήταν και το μεγαλύτερο Αλλά τα ξεκίνησε και με τη σειρά που άρχισε να τα βλέπω Οργανωμένα, καθαρά πανεπιστήμια Είναι καλά τα πανεπιστήμια μας στην Ελλάδα Αλλά, ας πούμε, οι υποδομές τους είναι πίσω Πηχοί, ακόμα και αρχιτεκτονικά Αν το δεις, τα πιο πολλά Τα κτίρια δεν σε εμπνέουν τόσο πολύ, ρε παιδί μου Εσύ μπορεί να βγεις καλός μηχανικός από το πολυτεχνείο αλλά τα κτίρια δεν εμπνέουν τόσο πολύ Οπότε βλέπεις το Χογκόντ είναι πολύ προσεγμένη η αρχιτεκτονική και είναι πιο νέα κτίρια, όχι νεοκλασικά όπως αρκετά της Αγγλίας Εδώ ένα έχει νεοκλασικά κτίρια το οποίο έχει ζωή πάνω από 120 χρόνια Τα πιο πολλαία είναι μοντέρνα κτίρια Λέψεις καλή αρχιτεκτονική, φοβερή οργάνωση Εδώ για παράδειγμα είχα ξεκινήσει να φεύγω το βράδυ μερικές φορές στις 10 ή στις 11.
Είναι 100% ασφάλειο. Οπότε το κομμάτι των πανεπιστημίων ήταν τεράστιο σοκ για μένα, αλλά για να είμαστε δίκαιοι δεν είχα και προηγούμενη εμπειρία. Αυτό το οποίο έχει πολύ ενδιαφέρον και όποιος έρθει σίγουρα σοκάρει. Με το έχουν πει αρκετοί συνάδελφοι που έχουν έρθει και από Αμερική, από πολύ ανεπτυγμένα μέρη. από Βοστόνια, ας πούμε, το έχει πει ένας.
Εδώ ο κόσμος, ας πούμε, είσαι στο Starbucks και πίνεις τον καφέ σου, αφήνεις το laptop, τα πράγματα σου, φεύγεις, έρχεσαι μετά από μία ώρα ή κάτι. Στις βιβλιοθήκες, π.χ. του Πανεπιστημίου, και καλά, η βιβλιοθήκη, επειδή είναι και πιο οργανωμένος χώρος, αφήνεις το κινητό σου και το πορτοφόλι σου. Και αυτό ισχύει και στο γυμναστήριο. Δηλαδή, έχουμε αυτά τα ανοιχτά boxes που αφήνεις στη τσάντα σου. Πολλοί αφήνουν απλά το πορτοφόλι και το κινητό και τα κλειδιά. Κάνουν γυμναστική επιστρέφη μετά. Οπότε αυτό ήταν ένα σοκ που το είδα πολύ γρήγορα.
Εγώ στην αρχή ας πούμε σαν postdoc είχα κοινό χώρο το γραφείο μου με παιδιά που έκαναν διδακτορικό κλπ. Άφηναν τα πράγματα τους πίσω, πήγαιναν για lunch, γυρνούσαν. Δεν έπαιρναν πορτοφόλι π.χ. Επειδή εδώ χρησιμοποιείς μια κάρτα για συναλλαγές, μια μικρή κάρτα. Δεν χρειαζόταν να παίρνεις το πορτοφόλι σου ή κάτι τέτοιο. Οπότε αυτό ήταν ένα σοκ στο ξεκίνημα.
Αυτό είναι πολύ διαφορετικό που έχει στην Αγγλία. Αν είσαι σε ένα καφέ του Λονδίνου, προσέχεις τα πράγματα σου. Θέλω να σου πω, αυτό δεν το λέω με την έννοια να συγκρίνω Hong Kong και Ελλάδα. Το λέω κυρίως για να δώσω την εικόνα της Αποανατολής. Αυτό ήταν κάτι αρκετά σοκαριστικό. Το Χόγκογκ είναι πάρα πολύ όμορφη πόλη, φοβερή πόλη. Συνδυάζει με ένα απίστευτο τρόπο μοντέρνα πόλη με ουρανοξύστες, με θάλασσα και βουνά και άγρια ζωή, εξωτική ζωή. Έχει κάποια πολύ πικροκατοικημένα σημεία αν θέλεις, downtown.
καθώς η πόλη έχει επεκταθεί πάρα πολύ σε προαστιακές περιοχές είναι πολύ ανοιχτά επίσης με αρκετά πάρκα το περιβάλλον είναι πάρα πολύ καλό και σαν ατμόσφαιρα αλλά και σαν vibe της πόλης και εν τέλει η ρυθμή της πόλης ήταν ένα άλλο σο πολύ γρήγορο ρυθμίο μπορεί να καθίσουν δύο ντόπιοι για lunch μια μισή ώρα αλλά είναι όλα οργανωμένα τώρα είναι ώρα lunch πίσω δουλειά τα απόγευμα βλέπω ένα συνάδελφο να συζητήσουμε κάτι ένα τέταρτο, πίσω δουλειά, γυμναστήριο πίσω δουλειά, σπίτι, τίνερ είναι πολύ οργανωμένο αυτό το κομμάτι το έχουν πολύ στην κουλτούρα τους και αυτό πολύ διαφορετικό σε σχέση με εμάς αυτά κυρίως, αυτά μπορώ να σκεφτώ τώρα σαν κύριο σοκ απλά για να έχουμε και μια τάξη μεγέθους συνέφερες υπήρχε τα 2000, τα έξω τα σου υπήρχε τότε πόσο ήτανε ας πούμε ballpark number τα παιδί μου, high level σκέψου ότι και αυτό είναι αρκετά τυπικό τότε όταν νοικιάζεις ένα διαμέρισμα σε σπίτι όταν νοικιάζεις ένα δωμάτιο με συγκατοίκους ή στην δική μου περίπτωση ήταν με ένα ζευγάρι Άγγλων
το οποίο ήταν house, διόροφο με backyard τέλος πάντων είχε πιο πολύ χώρο τυπικά τότε ήταν γύρω στα 700 ευρώ λίγο πολύ εκεί ήταν η τιμή στα περισσότερα που έβρισκα τα προσωπικά σου έξοδα με μία άνεση για να κάνεις και ένα καλύτερο dinner ή να πιεις το ποτό σου κτλ όλα μέσα για να περνάς ένα μήνα ήταν γύρω στα 400 με 500 ευρώ θα έλεγα.
Έχει νόημα, αν το καλωσκεφτείς, γιατί δίνουν αυτό το μισθό σε πόστο ή γιατί δίνουν αυτό το αρχικό μισθό σε ένα νέο μηχανικό τότε. Τώρα έχει αυξηθεί αυτό, ας πούμε, για πώς το όχτω όρα ξεκινάει τουλάχιστον 200-500 έως 200-800 η αρχή και ένας νέος μηχανικός μπορεί να ξεκινήσει τώρα 200-300 με 200-600. Υπάρχει μια κάποια αλλαγή, αλλά έχει νόημα σε σχέση με το ποια είναι τα βασικά σου έξοδα για να περνάς ένα μήνα.
Δεν είναι τόσο ακριβή η καθημερινότητα στο Χογκόνγκ. Μεταφορές, καταρχάς δεν χρειάζεται αυτοκίνητο κλπ, οπότε μεταφορές με ένα φοβερό δίκτυο μετρό που έχει εδώ και σε συνδυασμό με άλλα είδη, έχει λεωφορεία, έχει ένα είδος τραμ από τη μεριά του νησιού του Χογκόνγκ κλπ. Αλλά τέλος πάντων, ο πιο πολλής κόσμος χρησιμοποιεί το μετρό.
Είναι πάρα πολύ φτηνό. Πάει για έξοδα, δεν τα σκέφτεσαι τόσο πολύ. Πάει για έξοδα σπιτιού. Δεν είναι τόσο μεγάλο το κόστος. Το ενίκιο είναι ένα σημαντικό σημείο. Εστιατόρια κλπ. είναι το κόστος σε αρκετά λογικά πλαίσια. Έχει πολλά local restaurants τριγύρω. Για ένα νέο παιδί που κάνει την έρευνά του στο πανεπιστήμιο και πολύ πιθανό να κάνει αρκετά γεύματα εκεί, lunch, dinner κλπ, σκέψου ότι τότε σε μία από τις καντίνες που πήγαινα πιο συχνά, ένα lunch για μένα ήταν 2 ευρώ, 2-2,5 ευρώ για να καταλάβεις.
Τα έξοδα αυξάνονται λίγο περισσότερο ανάλογα και με το δικό σου lifestyle. Κάπως πιο προσεκτικά νομίζω ότι γύρω στα 400 ευρώ με 500 ευρώ ήταν αρκετά λογικό, Αλλά μπορεί να πάει και λίγο πιο πάνω ανάλογα με τις δραστηριότητες που έχεις. Για να σου δώσω την εικόνα, πώς ήταν τότε τα έξοδα μου. Άρα, ας το πούμε, τα 1500, ας το πω έτσι χοντρά-χοντρά, δεν τα έφτανες δηλαδή συνολικά εννή και όλα μέσα.
Εγώ ίσως τα έφτανα λίγο. Μπορεί να έπινα μια μπύρα παραπάνω τότε, δεν ξέρω. Βγαίνα λίγο παραπάνω ας πούμε. Δηλαδή κάθε εβδομάδα, Παρασκευή βραδάκι, να βγω για ποτό κλπ. Αλλά γενικά ήταν σε πλαίσια που μπορείς να έχεις έστω ένα πολύ μικρό πακά. Τα έξοδα μου αυξήθηκαν πιο πολύ το δεύτερο χρόνο. Εγώ ήρθα με συμβόλιο ενός έτους εδώ.
Αλλά πολύ γρήγορα όταν ήρθα στο Χογκόνγκ και ξεκίνησα να δουλεύω με τον καθηγητή εδώ, πολύ γρήγορα πήρα το δεύτερο συμβόλιο και για το δεύτερο χρόνο. Το δεύτερο συμβόλιο με έβαλε σε μια διαφορετική φάση, γιατί ήταν ας πούμε η δουλειά μου 60% με το εργαστήριο που είχα ξεκινήσει και 40% με το Language Center, το τμήμα ξένων γλωσσών του Πανεπιστημίου, στο οποίο ζητούσαν νέους, κυρίως από Ευρώπη, να βοηθήσουν με τη γλώσσα, επειδή τα πανεπιστημιακά είναι στην Αγγλική.
Τα παιδιά γιατί τον δίνουν εισαγωγικές, δίνουν και Αγγλικά τα μαθήματα και δίνουν και Αγγλική γλώσσα στις εισαγωγικές. και τα μαθήματά τους είναι στα αγγλικά αλλά οι ντόπιοι επειδή δεν μιλάνε καθημερινά στα αγγλικά πολλές φορές έχουν μια δυσκολία προσαρμογής τουλάχιστον κάποιοι φοιτητές στο πρώτο έτος οπότε αυτό ήταν μια πρωτοβουλία του Κέντρου Ξένων Γλωσσών του Πανεπιστημίου να βάλει λίγο περισσότερο στη ζωή των παιδιών, των πρωτοετών φοιτητών την αγγλική γλώσσα μέσα από tutorials στο οποίο είχα και εγώ συμμετοχή Στην ουσία δεν τους κάναμε μάθημα ή να τους διορθώνουμε το essay που είχαν, αλλά έκαναν booking με εμένα σε διάφορα time slots τα οποία είχα και συζητούσαν διάφορα πράγματα για τις σπουδές τους ή πάνω στην εργασία που έκαναν, οπότε αφιέρωναν μερικές έξτρα ώρες να μιλάνε στα αγγλικά.
Ήταν δηλαδή μια όχι ακριβώς επικουρική διδασκαλία αλλά κάτι προς τα εκεί. Αυτό μου έδωσε τη δυνατότητα να έχω ένα διπλό contract στην ουσία και ο μισθός μου από 2.000 και πάει γύρω στις 200-200. Πρακτικά μου έδωσε απλά μια άνεση να βρω ένα διαμέρισμα μόνος μου. Το δεύτερο χρόνο είχα βρει ένα διαμέρισμα και έμεινα μόνος μου γύρω στα 1.000-1.100 ευρώ.
Σκέψη το κάπως έτσι. Και αν δεν το λάτωσες, έμεινες λίγο καιρός, πούμε, δεξιατικά εκεί και φύγες από το Hong Kong μετά από δύο χρόνια. Για να πας πού και γιατί. Εγώ λοιπόν ξεκίνησα το δεύτερο μου συμβόλαιο. Σκέψου ότι κάθε συμβόλαιο που έπαιρνα καλυπτόταν τελείως από το project του καθηγητή. Μέσα στο δεύτερο έτος ανανεώθηκε το συμβόλαιό μου και για τρίτο χρόνο.
Οπότε εγώ στην ουσία έκλεινα το δεύτερο μου συμβόλαιο. θα ξεκινούσε το τρίτο, όλα καλά, ήταν ακριβώς το ίδιο με το δεύτερο, οπότε ήταν σε συνεργασία με το κέντρο εξένων γλωσσών. Ο καθηγητής μου είχε δώσει την εξής συμβουλή. Μου λέει ότι μην είναι όλο το τρίτο έτος. Ξέρω εγώ να συνεχίσουμε να δουλεύουμε κλπ. Αλλά μου είχε πει, αν θέλεις να κρατήσεις ένα competitive βιογραφικό, μην τραβήξεις πάρα πολύ το πόστο.
Ισχύει αυτό το λέω τώρα και με την εμπειρία που έχω ως ακαδημαϊκός Συνήθως ένα postdoc το οποίο θα σου δώσει μια όθη στο CV σου Είναι δύο χρόνια για μια καλή δουλειά Τρία χρόνια επίσης ok Κάποια postdoc έχουν τριετή συμβόλαια Από εκεί και πέρα αρχίζει ίσως μετά το τέταρτο έτος αντίστροφη Ένας ο οποίος είναι ένα παιδί με ένα καλό βιογραφικό Με δημοσίες κλπ Και αυτή τη στιγμή είναι έξι χρόνια postdoc Έχει χάσει 50% των ευκαιριών που θα είχε αν ήταν τρία χρόνια από στοκ.
Στο λέω εμπειρικά, αλλά λίγο πολύ αυτοεισχύει. Πολύ πιο εύκολα ένας ξεκινάει την πρώτη ακαδημαϊκή βαθμίδα με δύο έως τρία χρόνια από στοκ. Από εκεί και πέρα αρχίζει και έχει αντίστροφη επιρροή. Μετράει αρνητικά στο βιογραφικό σου. Μπορείς να βρεις στην άκρη σου, οκ, ξέρω και παιδιά που έκαναν πολύ πιο εκτεταμένο από στοκ ή έκαναν και δεύτερο ή τρίτο σύμφωνοι.
Αρχίζει και με τρία ερνητικά. Στην ουσία κλείνουν περισσότερες πόρτες από ό,τι ανοίγουν. Οπότε εγώ είχα λάβει αυτό υπόψη εκείνη τη χρονιά, την τρίτη χρονιά, που όταν είχα ξεκινήσει δηλαδή, λίγο πριν ξεκινήσω το τρίτο συμβόλαιο, δεν είχε πάρει πρότζεπτο καθηγητής μου. Οπότε ήξερα ούτως ή άλλως ότι στο τρίτο συμβόλαιο Συμβόλιο θα πρέπει μετά να βρω την επόμενη μου θέση Οπότε λογικά θα πήγαινα και για την πρώτη μου ακαδημαϊκή θέση Οπότε για να το παίξω λίγο πιο safe σε εκείνη τη φάση Είχα ξεκινήσει να κάνω τις πρώτες μου ετήσεις όταν έκλεινα το δεύτερο μου έτος Και εκεί όντως πρόκειψαν μερικές θέσεις Εγώ τότε είχα αρκείς να κάνω πιο πολύ focus Ασία Και πρώτη φορά έπεσε στο ραντάρ μου και η Αυστραλία Από Ασία είναι πιο δύσκολο γενικά να βρεις θέση Γιατί δεν είναι τόσο πολύ αγκλόφωνα τα πανεπιστήμια Μιλάμε αγκλόφωνα κυρίως Στην Κορυφή, Συγκαπούρη Άντε κάποιες περιπτώσεις στην Ιαπωνία Αλλά όχι τόσο πολύ Και κάποια πανεπιστήμια σίγουρα και η πυροτική Κίνα
Αλλά όχι τόσο πολύ Συνεπώς εμένα μου προέκυψε θέση για λέκτορα Ακαδημαϊκή θέση Στην Τελάνδη επειδή το συγκεκριμένο πρόγραμμα ήταν στην Αγγλική. Και επίσης τότε μου έπεσε θέση postdoc στην Αστραλία, στο Σίτνι. Τώρα η διαφορά είναι ότι εγώ εκεί έπρεπε να επιλέξω μεταξύ τριών πραγμάτων. Το ένα είναι ότι είχα ήδη το τρίτο μου συμβόλαιο να ξεκινήσει, το οποίο το ξεκίνησα κιόλας, δηλαδή κάπου το σταμάτησα στην πορεία και μπορούσα να μείνω ένα χρόνο ακόμα στο Χομκόν που όντως το ήθελα και βλέπουμε.
Η δεύτερη περίπτωση ήταν να πάρουν ένα νέο τριετές συμβόλαιο σε πολύ μεγάλη ερευνική ομάδα στο Σίδνι. Τότε ήταν το University of Sydney, να σου το πω πιο απλά, η περίπτωση που έπαιζε. Δεν είχα πάρει το συμβόλαιο, αλλά σου το λέω πιο χοντρικά ότι είχε ανοίξει θέση postdoc και είχα ενθαρρυνθεί να κάνω έτσι και λοιπά. Τέλος πάντων, αυτή ήταν η δεύτερη περίπτωση που έπαιζε.
με πολύ καλό μισθό γιατί ο μισθός postdoc στην Αστραλία είναι περίπου ίδιος, πλησιάζει αρκετά το μισθό lecturer στην Αστραλία. Και επίσης τριετές συμβόλιο τότε σημαίνει και κάτι άλλο. Για όποιον ενδιαφέρεται, βέβαια εμένα δεν με ενδιαφέρει τόσο πολύ, ότι λίγο πολύ θα βρεις την άκρη σου για μετά και πιθανό πας αυτόματα και για πολίτης της Αστραλίας, για επικότητα.
Αυτά για κάποιους μπορεί να μετράνε πολύ βέβαια έτσι, είναι πολύ σημαντικά. Η τρίτη τότε επιλογή που είχα που αυτή ακολούθησα ήταν The Lecturers' Daylandic. Σε ένα μικρότερο πανεπιστήμιο, καλό στα εσωτερικά δεδομένα της Τεϊλάνδης, αλλά δεν ήταν αν θέλεις το University of Sydney ή δεν ήταν αυτό που δούλευα εγώ, το City University of Hong Kong.
Είναι πιο ψηλά στις παγκόσμιες κατατάξεις, άλλη περίπτωση. Ο πιο μικρό πανεπιστήμιο, σύμφωνοι, εντελώς άγνωστο περιβάλλον. δεν ήξερα τίποτα και μεταξύ των τριών αν θέλεις χωρίς να πω τις λεπτομέρειες των μισθών η Τελάνδη έδινε τα λιγότερα σε απόλυτους αριθμούς. Απλά ήταν αρκετά καλά σε σχέση με το κόστος ζωής εκεί και τα λοιπά. Τέλος πάντων εγώ πήρα το πιο ρηψοκίνδυνο δρόμο και αποφάσισα να πάω Τελάνδη.
Με τράβηξε λίγο η ιδέα να ξεκινήσω στην πρώτη ακαδημαϊκή θέση. Λίγο πιο ρεψοκίνδυνα με την έννοια ότι δεν ήξερα το μέρος καθόλου. Ούτε πώς θα είναι το ακαδημαϊκό περιβάλλον, τι δυνατότητες χρηματοδότησης θα έχω. Είχε πολλές αβεβαιότητες πριν πάω. Αρκετές από τις οποίες φαίνεται ότι δεν ήταν αλήθεια. Δηλαδή υπήρχαν κάποιες δυνατότητες καλές στο ερευνητικό κομμάτι, αλλά τέλος πάντων ήταν πολλές οι αβεβαιότητες. Πιο σταθερή επιλογή ήταν της Αστραλίας τότε για μένα και επίσης είχα και τη δυνατότητα να κλείσω συν ένα χρόνο στο Χογκόμπ και βλέπουμε.
Και κάπως έτσι κατέληξα στην Ταϊλάνδη στο Θαμασάτι University. Είναι κάτι αντίστοιχο με το Αριστοτέλειο στην Ελλάδα. Είναι αυτό που λέμε comprehensive, μεγάλο κάμπος, τεράστιος αριθμός φοιτητών, μεγάλο πανεπιστήμιο. Και ένα από τα καλά και ερευνητικά. Οπότε κάπως έτσι ξεκίνησε. Τα Ελλάνδη τώρα βέβαια έδινε δύο χρόνια συμβόλαιο και σαν lecturer αυτό ανανεώνεται μετά για συνδύο και γενικά θα έπρεπε να μείνει σε μια διαδικασία συνεχόμενης ανανεώσης συμβολέου.
Δεν έχει tenure. Ενώ ένα μέρος όπως η Αστραλία, το Hong Kong, η Αγγλία, τουλάχιστον όπως ήταν μέχρι πρόσφατα, δεν ξέρω τώρα, οι Αμερικοί σε κάποια φάση σε βάζουν στο tenure path και γίνεσαι μόνιμος. Οπότε κάπως έτσι εξελίχθηκαν τα πράγματα, τις αποφάσεις και πάλι τις πήρα αυτό που έβγαινε από μέσα μου αν θέλεις, χωρίς πολλές λογιστικές αναλύσεις για το τι κάνω μετά.
Και κάπως έτσι κατέληξα Ταϊλάνδ. Τις έπια πολύ? Το Thammasat University Campus είναι λίγο έξω από την Μπαγκόν. Είναι κάπως στη μέση του πουθενά αν θέλεις, αλλά στην ουσία είναι 45 λεπτά αν οδηγήσει κάποιος για να φτάσει downtown Μπαγκόν. Η Μπαγκόγκ απλώνεται πολύ, οπότε μετά από 20-25 λεπτά driving συνουσιαρχείς να βλέπεις τα προάστια της Μπαγκόγκ.
Σκέψτε το κάπως έτσι. Από ένα περιφερειακό δρόμο που σε βγάζει στη πόλη. Πρακτικά μπορείς να πας όχι καθημερινές τόσο πολύ, εκτός και αν έχεις αυτοκίνητο, αλλά μπορείς να πας Σαββατοκύριακο σε κάποιες φάσεις. Downtown Μπαγκόγκ. Οπότε θεωρείται Μπαγκόγκ η περιοχή. Ευρύτερη περιοχή. Εσύ δηλαδή έμενες στο κάμπος Νίκες αδιαμέρισμα πολύ κοντά στο κάμπος Καθημερινά χρησιμοποιούσα ταξί Πρέπει εδώ να πούμε το πιο σημαντικό Στην Ταϊλάνδη η ζέστη είναι 12 μήνες το χρόνο Πολύ υψηλές θερμοκρασίες Δεν περπατάς π.χ. όπως στο Χονκ Κονκ Το πιο πολύ μέρος του χρόνου μπορείς να περπατήσεις 45 λεπτά στη πόλη Ακόμα και μέσα στο καλοκαίρι στο υποτροπικό κλίμα Η Ταϊλάνδη δεν είναι υποτροπικό κλίμα, είναι τελείως τροπικό. Δεν περπατάς πάνω από 10 λεπτά ποτέ, εκτός κι αν είσαι μέσα στο δάσος. Και επειδή εκεί είναι πολύ ανοιχτά και έχεις όλο τον ήλιο, δεν υπάρχουν διαδρομές που μπορείς κάπως να προστατεύεσαι. Ο μόνος τρόπος είναι αυτοκίνητο ή ένα μίνι μπας κλπ.
Εγώ χρησιμοποιούσα ταξί καθημερινά, το κόστος είναι πολύ χαμηλό σε πολλά πράγματα. Π.χ. το ταξί που έπαιρνα για να με πάει στο κάμπος ήταν 1 ευρώ, άλλο 1 ευρώ η επιστροφή. Θέλω να σου πω ότι η Θεσσαλονίκη μπορεί τόσο να πληρώνει ένα στο λεωφορείο, κατάλαβες. Οπότε το κόστος ήταν ας πούμε 40 μπατ, το οποίο αντιστοιχεί σε 1 ευρώ τότε, για να καταλάβεις.
Οι τιμές στην Ελλάδα ήταν σοκαριστικά χαμηλότερες από Ελλάδα. Για ένα ωραίο διαμερισματάκι, αρκετά πολυτελές, ήταν 250 ευρώ τότε. Γεύμα καθημερινά και λοιπά στο πανεπιστήμιο, 1-2 ευρώ το γεύμα. Και σε καλά εστιατόρια στην Μπάνκο, συνήθως δεν πληρνείς πάνω από 8-10 ευρώ με ποτάκι λοιπά μέσα, για δύο άτομα για παράδειγμα.
Κόστος ζεις πολύ χαμηλό. Με αυτή την έννοια, ναι μεν ο μισθός μου ήταν λίγο πιο χαμηλός πλέον, σε σχέση με το Χογκόγκ, αλλά τα έξοδα ήταν λίγο χαμηλότερα στην ουσία. Και κάπως έτσι κινήθηκε ο πρώτος χρόνος. Οπότε δεν πήρα τόσο πολλή εμπειρία από την πόλη της Μπαγκόνκ. Την περπάτησα μερικές φορές. Έχει και μετρό και λοιπά, σύμφωνοι.
Δεν ταξίδεψα τόσο πολύ στη χώρα. Εγώ όταν πήγα στην Μπαγκόνκ ξεκίνησα μαθήματα μέσα σε δύο εβδομάδες. Είχα φουλ εξάμεινο και πρώτη φορά έστεινα μαθήματα. είχα ξεκινήσει να στείνω και κάποια ερευνητικά πράγματα εκεί να κάνω ειτήσεις για κλιματοδότηση είχα πάρει ήδη δύο ναι μεν είναι κάπως πιο slow η Τελάντη είναι πιο αργή η ρυθμή, οι άνθρωποι είναι πιο χαλαροί αλλά σε μικρό διάστημα ήδη είχα κάποια πράγματα τακτοποίηση εκεί Προέκυψε το Σίδνεϊ όμως και η Τελάντη τελικά κράτησε λιγότερο από ένα χρόνο Εν συντομία έτσι για αυτόν το λιγότερο από ένα χρόνο τουλάχιστον Ας πούμε, μα ήταν να διαλέξεις λίγο τώρα ένα-δύο πράγματα που σου έκαναν πολύ θετική εντύπωση και ένα-δύο πράγματα που σου έκαναν πολύ αρνητική εντύπωση.
Ποια θα κατούσες, δηλαδή, ποια θεωρείς ότι θα είναι αυτές τις τρεις-τέσσερις παράγοντες που πήρες την απόφαση με βάση αυτά για να φύγεις ενώ. Η Τελάνη είναι πολύ ενδιαφέρον μέρος από πλευράς κουλτούρας κόσμου. Είναι αυτό που λέμε developing country, αναπτυσσόμενη χώρα, παρόλο που έχει και αρκετό πλούσιο κόσμο, αλλά γενικά είναι αναπτυσσόμενη χώρα και ως προς τις υποδομές της και όλα τα metrics που μπορείς να σκεφτείς.
Μου άρεσε πολύ αυτό το mentality που υπήρχε και όρεξη να πάνε παρακάτω. Σκέψτε, ας πούμε, ότι εγώ πήρα και εσωτερικές χρηματοδοτήσεις. Με εμπιστεύτηκαν από πολύ νωρίς. Τους άρεσε η ιδέα ότι έχουν ένα κάπως αρκετά active και φιλόδοξο νέο λέκτορα που θέλει να στήσει εργαστήριο κλπ. Πολύ ενθαρρυντική. Η κουλτούρα τους γενικά μου άρεσε αρκετά. Η πόλη είναι τρελοκομείο, αλλά με την καλή έννοια το λέω, μου άρεσε πολύ αυτό το τρελοκομείο της Μπανκόνγκ. Δεν είναι αυτή η οργανωμένη πόλη του Χονκόνγκ ή του Τόκιο. Είναι κάπως τρελοκομείο, αλλά παραμένει πολύ ασφαλής και πολύ ωραία να κάνεις navigation την πόλη και την κουλτούρα της Τελάνδης.
Ήταν και η πρώτη μου εμπειρία σαν καθηγητής, να διδάσκω μαθήματα κλπ. Πάρα πολύ ωραία εμπειρία. Στα αρνητικά δεν ήξερα πόσο σασταίνα θα είναι το μέλλον εκεί. Κυρίως με ποια έννοια το εννοώ. Κυρίως με την έννοια αυτό που παρατήρησα στους πρώτους έξι μήνες για παράδειγμα. Πιο δύσκολα είχα πρόσβαση στο να βρω παιδιά να κάνουν διδακτορικό μαζί μου.
Σκέψου, όταν ξεκινάς σαν academic, η μεγάλη διαφορά σχετικά με όλα τα άλλα δεν είναι ότι ο μισθός σου αυξήθηκε. Αυτό είναι επιμέρους θέμα. Το μεγάλο step που κάνεις είναι ότι πλέον κάνεις τη δική σου δασκαλία, αυτόνομη δασκαλία. Είσαι υπεύθυνος για τα μαθήματα που διδάσκεις και επίσης είσαι υπεύθυνος για να αναπτύξεις την έρευνά σου.
Οπότε εδώ χρειάζεσαι δύο πράγματα. χρηματοδότηση και κεφάλαιο ανθρώπων δηλαδή ταλαντούχους νέους που θα δουλέψουν μαζί σου αυτό το κομμάτι ήταν λίγο πιο δύσκολο το βρήκα λίγο challenging να σου πω την αλήθεια οι ντόπιοι δεν είχαν τόσο πολύ την κουλτούρα να κάνουν διδακτορικό προτιμούσαν να κάνουν ένα M-Phil λέω εγώ στο παιδί ας πούμε που ενδιαφερόταν για μένα λέω ρε εσύ το M-Phil είναι δύο χρόνια το διδακτορικό είναι τρία γιατί δεν θέλεις να κάνεις διδακτορικό Μου λέει όχι είναι too much Είναι μια ιεραρχική κουλτούρα Η οποία βάζει πολύ ψηλά τους καθηγητές Συνεπώς κατά μέσο όρο Τα παιδιά είναι πολύ πιο διστακτικά Από πλευράς κουλτούρας να ξεκινήσουν Την δακτορικό. Είναι λίγο το culture Το θέμα. Όχι κάτι άλλο να σου πω την αλήθεια Και επίσης όχι τόσο εύκολο Να βρεις καλούς Ταλαντούχους νέους που θα έρθουν να κάνουν δουλειά μαζί σου Απ' έξω. Τέλος πάντων δεν ήταν τόσο εκεί που έπαινε ένα καφέ και μιλούσα στο Skype με ένα φίλο ο οποίος ήταν ο ίδιος προτείνει το Hong Kong
και του λέω ρε εσύ να αυτό και αυτό ας πούμε πιάνει γνώμη σου και μου λέει ρε εσύ έχει ανοίξει θέση στο Σίντμι σοβαρά τώρα έτσι ψάχνω το link βρίσκω και η θέση είναι όντως Experimental Geomechanics το οποίο είναι η πειραματική εδαφομηχανική αυτό που ασχολούμαι για θέση Lecturer Ακαδημαϊκή βαθμίδα Έκανα αίτηση και το ξέχασα μετά Δεν είναι δηλαδή ότι έκανε αιτήσεις για να φύγω.
Στο ενδιάμεσο εγώ τότε είχα κάνει πλάνο, είχα βρει το ποιοί που θα κάνει μαζί μου M-Fail για μετατυχιακή έρευνα. Ήμουν ένα βήμα πριν ξεκινήσω να στείλω πράγμα τους εργαστήριο. Αυτά είχαν λίγο πολύ λυθεί οι χρηματοδοτήσεις. Συνέχιζα εκεί κανονικά. Απλά έκανα αυτή την αίτηση, την ξέχασα και λίγες εβδομάδες μετά με κάλεσαν για interview.
Γίνεται το πρώτο μέσω Skype Και την ίδια μέρα μου λένε Σου βγάζουμε τα εστίρια για να έρθεις για δεύτερο interview Στο Σίτνι Αυτό τώρα δεν ήταν με το Πανεπιστήμιο που σου είπα πριν Το οποίο ήταν μια πιθανότητα για Ποστόκ Ήταν με το ανταγωνιστικό του Το Πανεπιστήμιο της Νέας Νότιας Σουαλίας Το λεγόμενο UNSW Το οποίο είναι πολύ δυνατό θεωρείται Σαν σχολή μηχανικών Το καμαρώνουν αρκετά και ούτε Στις κατατάξινες κινητές νούμερο 1 εκεί Τέλος πάντων αυτοί έχουν μια πολύ μεγάλη σχολή πολιτικών μηχανικών Όντως είναι πολύ δυνατό Με κάλεσαν για interview, πήγα Όλα έγιναν πολύ γρήγορα Βασικά οι ασφαλείς είναι πολύ γρήγοροι όταν θέλουν Πήγα στο Σίδνεϊ, έδωσα διαζώσεις τη συνέντευξη Και η προσφορά ήρθε λίγες μέρες μετά στην ουσία Και πήρα την απόφαση να πάω Δεν διαπραγματεύτηκα κάτι Ήταν μια περίεργη φάση εκεί Γιατί μου ήρθε ήδη το promotion από την Ταϊλάνδη Τότε μου είχαν υποσχεθεί ότι στον πρώτο χρόνο Θα μου δώσουν promotion σε επίκορου καθηγητή θέση Οπότε από τη μία ήταν ένα surreal σκηνικό
Πρέπει να είχε παιχτεί την ίδια μέρα Που μου έρχεται το acceptance μέσω email Και την ίδια μέρα με hard copy η γραμματέας Επειδή στην Ταϊλάνδη χρησιμοποιούν πολύ hard copies Για συμβόλαια Μου φέρνει το συμβόλαιο για assistant professor Ήταν μια τέτοια σουριάλσικη σκηνή Τελικά πήγα Αυστραλία Νομίζω εκεί ήταν το καλεσμά μου σε εκείνη τη φάση Ήταν και ένα break από την Ασία για μένα Όχι ότι θεωρώ η Ασία για μένα είναι too much Εδώ ζω έτσι εδώ και 10 χρόνια τώρα Hong Kong Αλλά υπήρξε μια φάση που για κάποιο λόγο Μου δημιουργήθηκε μια εσωτερική ανάγκη για ένα western περιβάλλον Το λέω με πολύ ειλικρίνη αυτό Και ήταν όντως πολύ μεγάλο πανεπιστήμιο Το UNSW είναι μεγάλο πανεπιστήμιο, δηλαδή μερικοί από τους πολύ γνωστούς καθηγητές που κυκλοφορούν και ξέρουμε τα ονόματα τους, δουλεύουν εκεί, είτε στο ένα είτε στο άλλο.
Είναι και η Μελβούρνη παραδίπλα επίσης πολύ δυνατή. Είναι γενικά στο academic από τις καλύτερες ευχήρες που μπορείς να έχεις. Ας πούμε και στην Αγγλία έχει πολύ καλά πανεπιστήμια, North America, με Καναδά και Ηνωμένες Πολιτείες, Hong Kong, Σιγκαπούρι και Ιαπωνία και μετά παίζει πολύ Αστραλία. Έχουν πολύ top πανεπιστήμια και εκεί.
Είχα δει και τις υποδομές τους ότι υπάρχει εκεί. Έτσι ήταν και οι συνθήκες του συμβολέου πλέον μπορούσες να πάρεις ανάσα σαν άνθρωπος να δουλέψεις με probation, το οποίο probation σημαίνει έτσι όπως λειτουργούσε τότε, έτσι τώρα ίσως έχει αλλάξει λίγο, το probation είναι για τρία χρόνια και γίνεται αυτόματα tenure. Θέλω να σου πω ότι κάποια στιγμή ήθελα λίγο να φύγω από το χρόνο με το χρόνο συμβόλαιο να αράξω λίγο, να δω λίγο πιο μακροπρόθεσμα τι κάνω εκεί και από εκεί πέρα η Αυστραλίδα είναι μια τελείως άλλη σελίδα, τελείως καινούργια και τελείως διαφορετική σελίδα, αλλά για να είμαι ειλικρινής, επειδή όταν έφτασα τελικά Αύγουστο του 2014 στο Σίδνεϊ, για να ξεκινήσω ήπια καφέ με ένα από τα μέλη της εκλογικής επιτροπής, η οποία είναι Ελληνοαστραλέζα μου είπε τότε, εγώ ρε παιδί μου είμαι λίγο πιο low profile άτομο δεν ξέρω πώς να το εξηγήσω δεν είμαι αυτός που έχει 100% αυτοπεποίθηση ότι τα κάνω τέλεια, να το πω έτσι είμαι λίγο πιο medium σε αυτά και μου λέει ότι στο interview
είχαν μείνει με ανοιχτό το στόμα λέω τι εννοείς, φοβερή αυτοπεποίθηση δεν υπάρχει λέει αυτό το πράγμα εγώ δεν είχα προετοιμάσει κάτι, στο ίδιο μοτίβο που έκανε και όλα τα άλλα δεν κάθομαι να ψάξω να λέω πώς να ξεκινήσω και να κλείσω το interview ή τα πέντε tips και να πάρεις τες δεν είχα καμία ασχολία με το YouTube μόνο μουσική άκουγα εκεί οπότε πήγα χωρίς να συζητούσαι και με κανένα με τον μέντορά μου από το Hong Kong ή κάτι ό,τι μου βγήκε και εκεί σκέψου ότι το interview είναι μία μέρα full έχει πρώτα πρωινό καφέ μετά δίνεις seminar, ερωτήσεις μετά έχει private με την εκλογική επιτροπή μετά σε αφήνουν λίγο στο campus μετά σε παίρνουν, σε πάνε για dinner είναι μία full μέρα μου λέει η συνάδελφος ας πούμε μετά μου λέει φοβερή αυτοπεποίθηση μου δεν έχει ξαναγίνει λέει λέω τι να σου πω δεν ξέρω και αυτό το οποίο έπαιξε ρόλο όπως το συζητήσαμε ήταν το εξής η δουλειά που είχα κάνει στο Χογκόνγκ εγώ δεν στο συζήτησα πριν να σου πω το connection που έχει με το διδακτορικό μου
αλλά έχουν σχέση και γενικά θεωρήθηκε για κάποιον που είναι απ' έξω το θεωρήσε πολύ καλή δουλειά εγώ το έβλεπα σαν μια συνέχεια διδακτορικό μου, δημοσιεύσεις σε διάφορα περιοδικά. Το βιογραφικό είχε στηθεί. Οπότε γι' αυτό και σε έχουν καλέσει για συνέντευξη ούτως ή άλλως. Από ό,τι φαίνεται και ο τρόπος που παρουσίαζα τα αντικείμενα ήταν αρκετά πιστικός. Αλλά μάλλον είχε παίξει πολύ σημαντικό ρόλο ότι είχα κάποια αυτοπεποίθηση από το διδακτικό κομμάτι ήδη. Είδη αρκετές αψερωτήσεις εκεί είχαν κατευθυνθεί πώς θα διαχειριστείς αυτή την κατάσταση και την κατάσταση στην τάξη κλπ.
Και εγώ τους απαντούσα πολύ φυσικά. Το κατάλαβα να τους απαντούσα πολύ φυσικά. Οπότε κάπως έτσι ήταν η όλη διαδικασία στο interview. Τουλάχιστον έτσι όπως το συζήτησα με μία από τις συναδέλφες από τους υπεύθυνους για να γίνει η εκλογή της θέσης. Και έτσι ξεκίνησα στο Σίδνεϊ το 14 Αύγουστο και εκεί έμεινα δυόμιση χρόνια.
περίπου έκλεισα το probation απλά προέκυψε η θέση στο Hong Kong για να είμαι πολύ ευθύς αυτό άνοιξε η θέση στο Hong Kong γιατί έφυγε ο καθηγής που δούλεψα στο Ποστόκ οπότε άνοιξε η θέση στο αντικείμενο ακριβώς αυτό που έκανε στο Ποστόκ στα δυόμιση χρόνια όταν ήμουν εγώ στο Σίδνη στα δύο συγχρόνια πήγα για το interview, πήρα τη θέση δεν έκανα καμία διαπραγμάτευση ούτε με το Hong Kong, ούτε με το Σίδνη αλλά στην Αστρολίνη συνηθίζεται αρκετά η διαπραγμάτευση του συμβολέου και η αλήθεια είναι ότι ας πούμε και το εκτιμώ πολύ αυτό που έκαναν μου πρότειναν να πάρω θέση senior lecturer που αμήν βαθμίδαν και να μείνω με tenure στο Σίδνετ αλλά τότε εγώ δεν το σκεφτόμουν ας πούμε γιατί το Hong Kong σε όλη αυτή τη διαδικασία τώρα που συζητάμε είχε συνδεθεί μαζί μου και με διαφορετικό τρόπο η σύντροφός μου με την οποία γνωριστήκαμε στην πορεία είναι από το Hong Kong και ας πούμε η επιστροφή στο Χονκ Κόγκ ήταν και λίγο back to Hong Kong.
Οπότε κάπως έτσι πέρασε αυτό το διάστημα στο Σίδνη, επιστροφή στο Χονκ Κόγκ αργότερα. Μας λέει κάποια πράγματα για το Σιδένι πριν το προσπεράσουμε. Πώς ήταν έτσι η καθημερινότητά σου σχετικά, φαντάζομαι πολύ διαφορετική από όσο ήσουν ας το πούμε Ταϊλάνδη και Χονκ Κόγκ. και τι σου έκανε εντύπωση έτσι θετικά και αρνητικά δηλαδή αν κάτι σε εντόπισε που δεν συμφωνούσες τόσο πολύ Κοίταξε το Σίδνεϊ είναι πολύ γνωστό σαν πόλη και για καλό λόγο έχει καλό reputation πολύ όμορφη πόλη, καθαρή, οργανωμένη είναι πιο πολύ American style city έχει ένα μικρό downtown και από εκεί πέρα απλώνεται και οδηγάς ώρες για να πας σπίτι σου και πίσω στην δουλειά σου κλπ είναι ένα κλασικό American style πολύ διαφορετικό από τα ευρωπαϊκά Εκείνη την εποχή δεν ξέρω τώρα αλλά δεν ήταν και το Μπετροπόληταν δίκτυο μετρό και λοιπά τόσο οργανωμένο. Πιο χαλαρή η ρυθμίση σχέση με το Χονκό ξεκάθαρα αλλά είναι μια πόλη αρκετά busy για να πούμε. Υπάρχει το Corporation still στο Σίδνεϊ αρκετά όπως και στη Μελβούρνη σε κάποιο βαθμό.
Εγώ βρέθηκα πλέον πρώτη φορά, αφού έφυγα από Θεσσαλονίκη και η εμπειρία μου ήταν Ασία στην ουσία, πρώτη φορά βρέθηκα σε Άγγλος Αξονικό σύστημα. Οργανωμένο, ωραίο, πολύ δυναμικά τα πανεπιστήμια, σύμφωνοι και στο Χογκόγκ πολύ δυναμικά, αλλά η εμπειρία μου στο Χογκόγκ ήταν postdoc. Συμφωνία μου ήταν ερευνητής στην ομάδα ενός καθηγητή.
Τώρα πλέον τα έβλεπα και από τη σκοπιά του καθηγητή, όταν ήμουν στο Σίδνη. πολύ dynamic, οι χρηματοδοτήσεις που έπαιρνα τότε οι εσωτερικές τα πρώτα δύο χρόνια ήταν αστρονομικές στήσαμε πολύ γρήγορα τα πράγματα και γιατί έστεισα τα πάντα που ήξερα τι ήθελα να στήσω ή τουλάχιστο αυτά που είχαν βασιστεί κυρίως στις γνώσεις μου από το διδακτορικό που έκανα δεύτερη φάση ήταν να στήσουμε και αυτά που είχα από το postdocs background ήταν δύο διαφορετικοί χώροι, δύο διαφορετικά αντικείμενα αλλά και τα δύο είναι ας πούμε πειραματικά. Φοβερή εμπειρία.
Κοίταξε, αυτό που διάβαζα προχθές στο βιβλίο μου, μπορούμε να το πούμε πιο μετά σε σχέση με την ψυχολογία που ασχολούμαι τώρα. Το βιβλίο κοινωνικής ψυχολογίας αναφέρει ότι οι αναμνήσεις μας είναι illusions. Είναι λίγο ψεύτικες. Οι αναμνήσεις μας είναι ένα πάζλ από κερματισμένες εικόνες, οι οποίες είναι συνήθως παραμορφωμένες, και από παρεστήσεις. Δεν ξέρω αν λέω σωστά τις αλληνικά παρεστήσεις, αυτό που δεν είναι πραγματικό αλλά το θεωρείς στο μυαλό σου πραγματικό.
Κάτι τέτοιο είναι οι αναμνήσεις. Το πρόβλημα είναι ότι όταν σε μια φάση της ζωής τώρα, στο τώρα τα έχεις βρει με τον εαυτό σου και είσαι ευχαριστημένος με αυτά που έχεις, όταν κάνεις μια αναδρομή προς τα πίσω τα βλέπεις λίγο θετικά τα πράγματα. Αν αντίθετα είσαι σε μια κακή κατάσταση ψυχολογικά για διάφορους λόγους Συνήθως κάνοντας μια αναδρομή πίσω Αρχίζεις και τα βλέπεις πιο αρνητικά Εγώ τώρα τα πράγματα τα βλέπω θετικά Και από Σίδνεϊ και από Τελάνδη Και πίσω Κονκόμπ και πίσω Θεσσαλονίκη Αν συνεχίσω να πηγαίνω το χρόνο πίσω Αυτό είναι πως το βλέπεις εσύ τώρα Σαν ανάμνηση οπότε ό,τι και να σου λέω Έχει βάσης το λέω ειλικρινά Αλλά είναι και μια υποκειμενική αντίληψη Πραγματικότητα Αυτό έχει και για σένα και για όλους τους φίλους που μας ακούν.
Πάντα όταν κάνεις ένα track back της το τι έχει συμβεί, πηγαίνοντας 10-20 χρόνια πίσω, δεν το πιάνεις σωστά ποτέ. Αυτό το που έχει σημασία βέβαια είναι ότι μου έχει μείνει μια πολύ καλή γλυκιά γεύση από Αστραλία. Όταν φεύγεις από κάπου που υπήρχε προσδοκία ότι θα μείνεις και ήμουν μερικούς μήνες πριν πάρω το τένιουρ, το οποίο λίγο πολύ στο προσφέρουν και λίγους μήνες πριν πάρεις υπηκότητα Αυστραλίας.
Είναι σαν ένας χωρισμός στην ουσία. Αυτός είναι ένας χωρισμός πολιτισμένος όχι κακός χωρισμός με την έννοια ότι σε αποχαιρετάει ο κόσμος κρατάς κάποια επαρφή. Επίσης η ερευνική μου ομάδα που είχα στήσει έμεινε πίσω συνέχισα να τους επιβλέπω με τη βοήθεια ενός καθηγητή εκεί. Μετά όλα τα παιδιά από Σίδνη ήρθαν στο Χογκόν και δούλεψαν μαζί μου.
Κάποιοι έκαναν postdoc, κάποιοι συνέχισαν το διδακτορικό τους από Αυστραλία, αλλά δούλευαν μαζί μου στο Χογκόν. Οπότε, γενικά, η λέξη που μπορώ να πω για το Σίδνεϊ και την Αυστραλία είναι ένα πολύ πολιτισμένο μέρος. Στην πράξη, αυτό το οποίο έπαιξε για μένα σημαντικό ρόλο είναι ότι δουλεύοντας εκεί, πολύ μεγάλο πανεπιστήμιο, και χωρίς να το καταλάβω, αποδιώθηκε το βιογραφικό μου με διάφορους τρόπους. Όταν κάνεις έτσι στο Χογκόνγκ για ακαδημαϊκή θέση, έχει μεγάλη σημασία τι ξέρεις και πώς θα μιλήσεις στο interview, έχει σημασία τι δημοσίευση έχεις και επίσης έχει μεγάλη σημασία σε αυτό το μέρος του κόσμου από πού έρχεσαι. Και οι άνθρωποι είναι αξιοκρατικοί εδώ, δεν έχουν πρόβλημα αν εσύ προέρχεσαι από το Αριστοτέλειο και δεν έχουν κανένα πρόβλημα. Ίσα ίσα Εγώ την πήρα τη θέση εδώ Και ένας φίλος Έλληνας επίσης από Ερυστοτέλειο Πήρε επίσης θέση σε άλλο πανεπιστήμιο Δεν έχουν πρόβλημα με αυτό Αλλά συνήθως θέλουν να δουν τη σφραγίδα Ενός μεγάλου πανεπιστήμιου
Το πρόβλημα είναι ότι όταν ανοίγει μια θέση Και κάνουν 100 ή 200 άτομα αίτηση Πρέπει να κάνουν και ένα ξεκαθάρισμα Δεν θα τις δουν μία-μία Οπότε αν εγώ κάνω αίτηση για μια θέση που άνοιξε στο Χογκόμ για ακαδημαϊκή θέση μιλάμε. Και έρχονται πέντε της από το Berkeley, τρεις από το Stanford, δύο από το Cambridge, μία από το Imperial, έρχονται δύο από το Birmingham που είσαι εσύ για παράδειγμα, έρχονται από μέρη που είναι International.
Δεν έχει σημασία. Θα ξεκαθαρίσουν πρώτα από πού έρχεται ο άλλος. Συνήθως έρχεται και με καλό βιογραφικό τους η άλλος. Και μετά πάνε παρακάτω. Οπότε εγώ παίρνοντας τη θέση στο Hong Kong, έπαιξε σημαντικό ρόλο ότι είχα στο βιογραφικό μου UNSW εκείνη τη στιγμή. Ήμουν καθηγητής στην Αυστραλία. Δεν πήγα στην Αυστραλία ευσυνείδητα για αυτό.
Καμία σχέση τότε. Το Hong Kong προέκυψε μετά για να επιστρέψω. Αλλά τελικά έπαιξε ρόλο. Και επίσης είχα άλλη εμπειρία στην πράξη με τα μαθήματα που έκανα. Σου είπα ότι στήσαμε πολλά πράγματα ερευνητικά. Είχα φτιάξει ομάδα. είχα ήδη σε λιγότερο από δύο χρόνια τέσσερις διδακτορικούς. Ήταν άλλη τάξη μεγέθους. Και ήμουν τότε αρκετά νέος, ας πούμε 35 χρονών.
Θεωρήσα αρκετά νέος ερευνητής. Στην ουσία όταν πήγα σε ίδιο είμαι 33. Αρκετά νέος για ερευνητή σου. Έφυγα στα 35-36. Οπότε το πράγμα δουλέψε πολύ καλά και από τη δική μου πλευρά και από τη δική τους πλευρά και ήταν πολύ καλή εμπειρία. Η ζωή ήταν πιο slow, εκτός κάμπους εννοώ. Το Σίδνεϊ είναι μια πόλη με λιγότερο entertainment, κυρίως στο κομμάτι του nightlife.
Αν είσαι στο φίτνες, έχει κάποια πραγματάκια να κάνεις. Αν σ' αρέσει να κάνεις εξορμήσεις σε μαγευτικά μέρη και countryside είναι πολύ καλό. Δεν το ευχαριστήθηκα το Σίδνεϊ τόσο πολύ, γιατί ο χρόνος ήταν λίγος. Δεν πρόλαβα να το γνωρίσω τόσο καλά. Ένα σχόλιο έχω να κάνω με αυτό που είπες νωρίτερα, ότι επίσης πολύ σημαντικό είναι, δεν θα πω βάζει για την ακρίβεια ότι είναι θετικό ή αρνητικό, για την ακρίβεια είναι πόσο ταιριάζει και στο καινούριο μέρος που κάνεις αίτηση να πας. Αυτό ισχύει και στο ντομέα των επιχειρήσεων, ισχύει και στο κατηγορικό το κομμάτι. Τι θέλω να τονίσω δηλαδή, ότι για παράδειγμα όταν κάνεις μια αίτηση, λέω εγώ τώρα εσύ που όπως μας είπες και τα μπάζε ήταν σχετικά τεράστια, σε σύγκριση λέω εγώ να στήσει πέντε πράγματα και να λειτουργήσει και αξιοπρεπέστεται, θα θέλω να σου πω, για δεδομένα Ελλάδας.
Αντίστοιχα, λοιπόν, είναι το τι που θα πας μετά. Αν οι άλλοι, δηλαδή, θέλουν κάποιον που όντως έχει στήσει κάτι με πάρα-πάρα πολύ λίγα ρησόρσεις και να το κάνει λειτουργικό, ίσως να διαλέξουν τον δεύτερο. Αν όμως ψάχνουν κάποιον να κάνουν μεγάλη επένδυση πάνω του, προφανώς και θα πάνε στην πρώτη περίπτωση, γιατί θέλουν κάποιον που όντως έχει διαγερθεί μεγάλα μπάτζετ και δεν θα πνιγεί λέω εγώ τώρα αυτός με τα εκατό χιλιάρια ότι μου έξανα ξαφνικά εκατό εκατομμύρια και δεν ξέρω τι να αγοράσω τύπος να δώσω στον ένα, τι να δώσω στον άλλο και πάει λέγοντας.
Ωραία και πάω λοιπόν στην ερώτηση επειδή έχω ακούσει πολλές ιστορίες έχεις κάποια ιστορία με καγκουρό από Αυστραλία? Όχι, δεν είχα πάει προς τα έξω αλλά μιας που θέλεις κάτι εξωτικό είχα εμπειρία με τεράστια ράχνη στην Ασραλία εκεί το σύστημα είναι όπως σε κάποιες ευρωπαϊκές πόλεις όταν ψάχνεις πίτι πρέπει να πας σε open day το έχει κανονίσει δηλαδή ο μεσίτης, το μεσίτικο γραφείο οπότε είστε πολλοί που μπαίνετε στο διαμέρισμα το βλέπετε κλπ και εγώ τότε είχα πει σε ένα διαμέρισμα οι πρώτες μου εβδομάδες στο Σίδνι τώρα στον τείχο ρε φίλε είχε μια ράχνη η οποία έτσι όπως την έβλεπα νόμιζα ότι ήταν τυχογραφία.
Σοβαρά τώρα. Την έχω βγάλει φωτογραφία, την είχα αποστάρει στο facebook μου, στη σελίδα μου. Δηλαδή είναι documented έτσι. Και το θέμα είναι ότι κανένας δεν αντιδρούσε. Και εγώ αρχίζω και την πλησιάζω και βλέπω ότι δεν είναι τυχογραφία. Κοιτάω τον κόσμο γύρω και δεν είναι κανένας δεν αντιδρούσε. Το θέμα είναι ότι ο κόσμος είναι λίγο familiar με αυτά. Δεν σου λέω ότι καθημερινά είχα αράχνη στο σπίτι και τέτοια όρθια αλλά μπορεί και να μην το προσέξουν καν.
Ήταν λίγο σόκ ας πούμε. Οκ, προφανώς δεν έμεινα εκεί. Η αράχνη ήταν τεράστια, Ντόνι. Δεν έχω δει λοιπόν καγκουρό, έχω δει αράχνη αλλά έχω δει μαϊμού στο Χονκ Κόγκ να περνάει το δρόμο απέναντι. Εδώ έχουμε μάνκης, μαϊμούδες. Οι μαϊμούδες είναι στα βουνά, οκ, τα οποία, ας πούμε, εδώ που μένω εγώ αν περπατήσω δέκα λεπτά είμαι στη ζούγκλα.
Δεν ενοχλούν και αυτή η καημένη χάθηκε και βρέθηκε μες στην πόλη, δεν τους αρέσει. Αλλά έχω δει μαϊμού και αυτή την είχα δει μάλιστα όταν έκανε από στοκ πολλά χρόνια πίσω. Και είχε πολύ ενδιαφέρον. Έχω δει ας πούμε μαϊμού σε ζωολογικό κήπο. Στην Ελλάδα εννοώ, αλλά πρώτη φορά είδα και στο Σίδνη. Πρώτη φορά είδα μαϊμού σε live κατάσταση τυχαία, όχι καν κουρόπατος.
Και στην τελεάνη νομίζω ότι έχουνε οι δύο σου μαϊμούδες πολλές, όχι? Έχουν μαϊμούδες, έχουν ελέφαντες, αλλά δυστυχώς δεν είχα το χρόνο να κάνω exploration όλα αυτά Δηλαδή δεν είδες ποιοι μέσα στην Παγκόγκ λόγω τώρα να κυκλοφορούν κάτι? Όχι, ούτε στην Παγκόγκ ούτε εκεί που ήταν το κάμπους που ήταν λίγο πιο έξω, όχι Εκεί κυκλοφορούσαν αρκετά στο κάμπους, δεν είναι κροκόδιλοι αυτοί, είναι σαν μεγάλες σάβρες αλλά είναι μερικά μέτρα μήκος.
Δεν θυμάμαι πώς το λένε αυτό ούτε στα ελληνικά ούτε στα αγγλικά. Επειδή εκεί τα κάμπους είναι μέσα σε λίμνες και ποτάμια είχε πολλά τέτοια τα οποία βέβαια δεν σε ενοχλούν απλά μην είχαν πει τότε, δηλαδή μπορεί να είναι μερικά μέτρα το μήκος του σοκ. Απλά περπατάνε σιγά, δεν σε ενοχλούν αλλά τότε μην είχαν πει μην τα ενοχλήσεις και εσύ ας του.
Παίζει εξωτικό σκηνικό και σε όλα αυτά τα μέρη βασικά. Εντάξει, σίγουρα η Αυστραλία, τα από εσάς το πω, είναι τέρμα άλλη τάξη μεγέθους. Έσοδα-έξοδα, πόσο δηλαδή μισθό μπορεί να πριμένει ένας ακαδημαϊκός που πάει στην Αυστραλία, στο Σίδνεϊ και πόσα έξοδα πάνω κάτω θα χρειαζόταν δηλαδή να χαλαίει το μήνα. Κοίταξε στην Αστραλία Εκτός και αν κάποιος είναι πιο senior Και πάει με πιο προσωπικό διακανονισμό Που και εκεί συνήθως υπάρχει κάποιο όριο Είναι όλα transparent Οποιουσδήποτε μπορεί να μπει University of Sydney Human resources office salary range Θα στα βγάλει όλα Δεν είναι κρυφά αυτά Τότε ας πούμε Στη βαθμίδα του lecturer Έχει διάφορες διαβαθμίσεις βέβαια Αλλά κατά μέσο όρο κάποιος μπορεί να ξεκινήσει Για 2014-2015 με ένα μισθό γύρω στα 10.000 δολάρια ασραλίας το μήνα, 9.000, 10.500 και κάπου εκεί.
Επειδή ο φόρος και οι κρατήσεις για σύνταξη κλπ είναι πολύ ψηλά, συνήθως σου μένει στο χέρι το 60% αυτού. Το ενίκιο που εγώ τότε έμενα και λίγο αργότερα ήρθε η σύντροφός μου από Χογκόνκ και ήμασταν δύο άτομα στο διαμέρισμα που μέναμε, αλλά είναι με ένα υπνοδομάτιο, ένα αρκετά μικρό. Πιο μικρό από αυτό που είχα στην Πανκόνκ για παράδειγμα.
Το ενίκιο εκεί ήταν γύρω στις 2.000 Μιλάω για δολάρια Αστραλίας όλα αυτά έτσι Το 6.000 στο χέρι που είπα πριν Είναι δολάρια Αστραλίας Το οποίο είναι 3.500 ευρώ Περίπου για να έχουμε τάξη μεγέθους Οπότε είναι λίγο πιο πάνω Ίσως σε σχέση με κάποιες ευρωπαϊκές χώρες Η Αστραλία νομίζω κάπως έτσι πρέπει να βγαίνει Οπότε το 1 τρίτο πήγαινε στο ενίκιο Και λίγο παραπάνω Τα έξοδα τα καθημερινά πιο πάνω στο Σύρνη σε σχέση με...
Ας την Παγκόν και τα Ελλάν είναι πολύ χαμηλό το κόστος. Κάπως πιο υψηλό κόστος καθημερινός στο Σύρνη σε σχέση με Χογκόνκ. Ας πούμε 4.000 έξω 6.000 μισθό. Ο μισθός που έπαιρνες, οκ. Ήταν για να περνάς σίγουρα και αν μπορείς να κάνεις καλή οργάνωση να έχεις και μια ικανοποιητική κράτηση. Δεν ήταν άσχημα. Ήταν λίγο πρόβλημα για εμάς σε κάποιο σημείο γιατί όταν ήρθε η σύζυγος είχε κρατήσει μόνο σύντροφος τότε.
Τέλος πάντων είχε κρατήσει μία part-time δουλειά από απόσταση με Χονκόγκο. Για ένα διάστημα ήταν λίγο δύσκολο να βρει δουλειά πάνω στο αντικείμενό της στο Σίδνεϊ οπότε ήμασταν δύο άτομα. Αλλάζει το παιχνίδι όταν είσαι δύο άτομα ένας μισθός. Δύο άτομα με δύο τέτοιους μισθούς είσαι εξαιρετικά άνετος. Πάρα πολύ άνετος. Με 1,5 μισθό τέτοιο είσαι πολύ ικανοποιητικά Αλλά με ένα μισθό που είχαμε τουλάχιστον για ένα διάστημα Ήταν ok, αλλά όχι να σου μένει πάρα πολλά στην άκρη Το Σίδνε είναι λίγο ακριβή πόλη Το Hong Kong για παράδειγμα σου δίνει μεγάλη γκάμα από local restaurants, local markets Μπορείς να παίξεις μπάλα αλλιώς Το Σίδνε είναι γενικά κάπως πιο ακριβό Και έρχεται λοιπόν η πρόταση με τον καθηγητή που έφυγε από το Hong Kong και γυρνάς πίσω Αρχικά, πώς και ίσως να σου το πω, ήταν θέμα συντρόφου ότι θα γυρίσω όπως και να έχει ή ήταν θέμα καθαρά ακαδημαϊκό.
Νομίζω ότι τελικά έπαιξαν ρόλο όλα μαζί. Εγώ, όπως σου ξεκίνησα να το λέω από την αρχή, σε όλες τις αποφάσεις που πήρα και γενικά νομίζω ότι αυτό είναι και χαρακτηριστικό της δικής μου προσωπικότητας, ότι παίρνω αποφάσεις βάσει αυτό το οποίο θέλω να κάνω χωρίς λογιστικές σκέψεις και αναλύσεις. Νομίζω ότι εκεί που είχα αρχίσει να συνειδητοποιώ λίγο πώς είναι η κατάσταση είχα σκεφτεί ότι το Σύνδεγμα αποτελούσε πολύ καλή επιλογή αν μείνουμε εκεί, αλλά είχε αρχίσει κάπως να μου λείπει το Hong Kong είχε αρχίσει να μου λείπει λίγο το lifestyle και το vibe της πόλης.
Είναι μια πολύ δυνατή πόλη. Όταν ζεις στο Hong Kong είναι σαν να είσαι in Manhattan. Έχει πολύ δυνατό vibe, είναι γρήγοροι ρυθμοί, πολλή δουλειά, τα ωράρια και τα λοιπά, η πίεση γιατί είναι πολύ competitive μέρος, υπάρχει πολύ πίεση σίγουρα, αλλά είναι ένα μέρος με τεράστιο nightlife και lifestyle γενικά. Έχει όλα τα πλανητήματα μιας φοβερά οργανωμένης compacted πόλης.
Το σύννεχ είναι άλλο στυλ Οπότε σαν πόλοι Είχα αρχίσει να κάνω κάποιες σκέψεις Και κάποιες συγκρίσεις αν θέλεις Αλλά σου ξαναλέω είναι άδικο να πω κάτι για το σύννεχ Γιατί είναι όντως πολύ καλή επιλογή Και τότε η δουλειά μου ήταν πολύ πολύ καλή Μεταξύ των δύο θα προτιμούσα Hong Kong Τουλάχιστον σε εκείνη τη φάση τότε Στο Academic είναι και τα δύο ισοδύναμα Απλά διαλέγεις αυτό που θέλεις Ενώ τι σε αρέσει περισσότερο σε εκείνη τη φάση Η μεγάλη διαφορά που έχουν είναι ότι το Hong Kong δουλεύει με το αμερικάνικο σύστημα.
Από τη στιγμή που ξεκινάς σαν academic, στην πρώτη βαθμίδα, assistant professor, είναι σαν να είσαι ένα CEO σε μία mini-startup. Παίρνεις κάποιο budget από το πανεπιστήμιο και από εκεί και πέρα ξεκινάς να στείνεις την έρευνά σου και έχεις ένα tenure track για πέντε χρόνια και ή θα σου βγει ή δεν θα σου βγει. Με αυτή την έννοια εννοώ σαν mini-startup, μεταφορικά το εννοώ.
Το Σύρνει δουλεύει με το παλιό αγγλοσαξονικό σύστημα που έχεις probation, δουλεύεις σε ερευνική ομάδα και είναι όλα πιο ασφαλή, αλλά δουλεύεις για μια ομάδα. Στον Χογκόντ δουλεύεις για στήνεις τη δουλειά σου για σένα και οι αιτήσεις αξιολογήσεις αφορούν αποκλειστικά το τι έκανες εσύ. στην Ασραλία βλέπει πολύ το team οπότε έχουν διαφορετικά στυλ τα δύο μέρη πώς βλέπουν στο ακαδημαϊκό κομμάτι. Είναι πιο τεχνικό αυτό τέλος πάντων αλλά αυτή είναι η κύρια διαφορά. Έχουν και άλλες επιμέρους διαφορές σου είπα το η Ασραλία δεν είχε ακριβώς tenure track, ήσουν πιο κοντά να πάρεις tenure. Το Hong Kong σε βάζει από την αρχή σε ένα tenure track το οποίο έχει αρκετό στρεσάρισμα. Στο τέλος έχεις δύο outcome. Ή παίρνεις tenure ή φεύγεις. Οι μισθοί σαν βάση δεν έχουν μεγάλη διαφορά μεταξύ των δύο πόλεων. Το Hong Kong είχε καλύτερο πακέτο το οποίο το λέω τώρα απλά πληροφοριακά.
Στην ουσία εγώ επέλεξα να πάω Hong Kong χωρίς καν να δω ακριβώς τι έλεγε το πακέτο. Αλλά στην πράξη το Hong Kong για παράδειγμα σου δίνει έξτρα επίδομα για το ενίκαιο που στην πράξη καλύπτει είτε το 100% είτε το 70% του ενίκαιου σου. Έχει κάποια άλλα επιδόματα το οποίο το παίρνεις αναμερικά χρόνια, αλλά είναι αναδρομικό, παίρνεις για όλο το διάστημα που εργάζεσαι, ή έχει κάποια ελαφρώς πιο ανταγωνιστικά πακέτα, όπως το ίδιο συμβαίνει λίγο και με τη Συγκαπούρη, και κάποια πανεπιστήμια ίσως το κάνουν στην Αμερική.
Η Αστραλία έχει λίγο πιο συλλογικές διαδικασίες στα συμβόλαια, αλλά αυτά είναι μικρές λεπτομέρειες. Θέλω να σου πω ότι ούτε τα κοίταξα αυτά το σου πολύ τότε. Ήταν λίγο πολύ το ότι με τραβούσε το Χογκόνκ και σου είπα, η σύντροφός μου τότε που ήρθε Αστραλία, είναι από το Χογκόνκ, της άρεσε και το Σίδνεϊ, είναι η αλήθεια, αλλά δεν καθόρισε την απόφαση, δηλαδή μου είπε ότι είναι από τα δύο πρώτη μας.
Αλλά παίζει ρόλο, οκ. Κάπως έτσι ήρθε η επιστροφή στο Χογκόνκ. Έτσι, ας το πούμε λίγες, πώς είναι η καθημερινότητά σας σήμερα αφού, εντάξει, είχατε το πρώτο πέρασμα, είχατε μετά και το δεύτερο φυσικά, βγήκατε βυσικά σε ένα περιβάλλον που το ξέρατε πάρα πολύ καλά και τώρα εντάξει έχετε τόσα χρόνια γη, φαντάζομαι ότι έχετε μπει σε φουλ ρυθμούς.
Κοίταξε, στο Χονκ Κόγκ μπορώ να σου περιγράψω έτσι ελαφρώς λίγο και σε σχέση με τις δραστηριότητές μου, πολύ επιγραμματικά, το οποίο δείχνει και την εικόνα του με τι ασχολούμαι. Εγώ είχα αναλάβει, όταν επιστρέψαμε στο Χονκ Κόγκ, μιλάμε για τέλη 2016 στην ουσία, είχα αναλάβει από την αρχή τη διεύθυνση του εργαστηρίου που είχε αφήσει ο καθηγητής που έφυγε και ανέλαβε εγώ.
Αυτό με το ονομάστηκε κάπως το «Είμαι Ακαδημαϊκός Υπεύθυνος Υπηρείου Υιομηχανικής και Τριβομηχανικής». Είναι το κύριο κομμάτι της έρευνάς μου εκεί. Είναι ένα καλό εργαστήριο και το νιώθω και σαν δικό μου με την έννοια ότι εκεί έκανα το postdoc μου την εποχή που στεινόταν. Οπότε είχα βοηθήσει για να στηθεί από το μηδέν και αργότερα ανέλαβα τη διεύθυνσή του.
Ασχολούμαι αρκετά με το πρόγραμμα σπουδών εδώ. σου είπα νομίζω νωρίτερα, είμαι διευθυντής σπουδών πολιτικών μηχανικών το οποίο έχει και θεσμικό ρόλο σαν αντικείμενο με την έννοια ότι κάποιες βεβαιώσεις που πρέπει να στείλουμε στο Υπουργείο της Κίνας, Υπουργείο Παιδείας ή στο Immigration Department για φοιτητές πολλές φορές απλά τους στέλνουν επιστολή με την υπογραφή μου, θεωρείται πίσιμο έγγραφο οπότε ασχολούμαι αρκετά με τις σπουδές πολιτικών μηχανικών, με καινούργια πράγματα για να ενισχυθεί το πρόγραμμα σπουδών. Μέσα σε αυτά τώρα μία από τις πρωτοβουλίες που είχα πάρει το τελευταίο χρόνο για παράδειγμα ήταν να δημιουργήσουμε ένα νέο κέντρο. Είναι πρώτο τέτοιο είδος που κάνουμε στο Χονκ Κόνγκ στην ουσία και νομίζω και αρκετά πρωτότυπο και διεθνός, στο οποίο είμαι ακαδημικός υπεύθυνος κέντρου βιομηχανικής πρακτικής εκπαιδευτικής τεχνολογικής καινοτομίας, το οποίο είναι για summer school, για τους φοιτητές στην ουσία περνάνε μέσα σε ένα διάστημα 8 βδομάδων, μπορείς να σκεφτείς
μέσα από όλες τις καινούργιες καινοτόμες τεχνολογίες σε σχέση με κατασκευές και μελέτες μηχανικού. Παράδειγμα χρήση drones για επίβλεψη σε γέφυρες, σκέψου τώρα τριζιάστατη εκτύπωση για προσωμείωση σε μικρότερη κλίμακα βέβαια, για προσομοίωση τριδιάστατης εκτύπωσης πραγματικών κατασκευών. Σκέψου αυτά θα κάνει πολύ και η πυροτική κίνα τώρα.
Για παράδειγμα, μπορεί να σου χτίσει νοσοκομείο σε μέρες ή μπορεί να χρησιμοποιηθεί για προκατασκευασμένα κτίρια σε ελεγχόμενο βιομηχανικό περιβάλλον. Και άλλες τεχνολογίες, ας πούμε, θα τους κάνω αρκετά σεμινάρια, Αν και έχω και ξεχωριστό μάθημα σχετικό με τεχνητή νοημοσύνη, αλλά θα τους κάνω αρκετά σεμινάρια στη βιομηχανική πρακτική για χρήση τεχνητής νοημοσύνης, σε ανάλυση δεδομένων μηχανικού, στροματογραφία κλπ.
Και έχει και πολλά άλλα πράγματα, και κλασικές γνώσεις πρακτικής μηχανικού, αλλά βάζουμε έμφαση κυρίως στις νέες τεχνολογίες, οι οποίες είναι πιλωτικές στην βιομηχανία και πρόκειται να εφαρμοστούν στο μέλλον. Καταλαβαίνεις πώς το εννοώ. Οπότε έχουμε αυτή την κατεύθυνση. Και θέλουμε στην ουσία... Η ιδέα είναι να δίνουμε την πρακτική γνώση στους φοιτητές μας που σπουδάζουν πολιτική μηχανική οι οποίοι θα κάνουν και ένα άλλο καλοκαίρι πρακτική εκτός σε κάποια εταιρεία.
Αλλά με αυτό θα θέλαμε πολύ να δούμε και αυτό είναι και προσωπικό μου... Έχω την προσωπική διάθεση αν θέλεις να δούμε δυνατότητες και μελλοντικής συνεργασίας και με Ελληνόπουλα που σκουτάζουν Ελλάδα που θα μπορούσαν με μέσω κάποιου προγράμματος ίσως Hong Kong European Union προγράμματα να κάνουν summer school. Έχουμε γενικά την κακή νοοτροπία να θεωρούμε ότι μετά την εξεταστική του Ιουνίου έχουμε τελειώσει και ερχόμαστε μετά για να ξεκινήσουμε το επόμενο εξάμενο.
Ενώ στην ουσία αυτά που αποτελούν τη βάση για να στήσει ένα νέο παιδί βιογραφικό είναι αυτά που κάνει το καλοκαίρι. Είσαι και νέος τότε, δεν είσαι ας πούμε 45 όπως εγώ Είσαι αρκετά νέος Τα καλοκαίρια μπορείς να το δουλέψεις λίγο παραπάνω Οπότε summer schools Έξτρα εμπειρίες στη βιομηχανία, σε εταιρεία Ή νέες τεχνολογίες, κατάλαβες Αυτό θέλω να το δώσω ως μελλοντική προοπτική Η πρωτοβουλία που έχουμε πάρει Το θέμα είναι ότι στο Χογκόνγκ κάποια πράγματα γίνονται πολύ γρήγορα Απ' τη στιγμή που εγώ είχα αυτή την πρωτοβουλία και είχα την υποστήριξη του τμήματος και του πρόεδρου, τα χρήματα βρέθηκαν σε λίγες μέρες και μετά μια καλά ποσά τώρα έτσι, αν χρειάζεσαι 400.000 ευρώ ή 600.000 ευρώ. Είναι μεγάλα ποσά αυτά και αυτά ανανεώνεται και κάθε χρόνο.
Οπότε η ροή χρημάτων υπάρχει αν θέλεις στο Χον Κόγκ. Το θέμα είναι να υπάρχει, πώς το λένε, η διάθεση για να ασχοληθεί κάποιος με αυτό. Οπότε το Χον Κόγκ καταλαβαίνεις και σου δίνει αρκετές δυνατότητες. Δεν είναι πάντα έτσι, δεν έχεις ροή χρημάτων όλο το χρόνο από όλες τις πλευρές. Μην μπορεί ερευνητικά να έχεις δύο, τρία, τέσσερα χρόνια που έχεις δυσκολία να βρεις χρήματα.
Αλλά εξαρτάται προς τα πού κατευθύνεις τον εαυτό σου. βιομηχανικό κέντρο. Αυτά είναι κάποια πράγματα που ασχολούμαι. Τους δάσκω μαθήματα γεωτεχνικής μηχανικής και με ενδιαφέρει επίσης έχω και ένα μάθημα στατιστικής και μηχανικής μάθησης, κυρίως για πολιτικούς μηχανικούς δηλαδή αυτό. Έχω κάποιες άλλες δραστηριότητες όπως η Επιτροπή Ακαδημαϊκής Διοντολογίας στο Πανεπιστήμιο, είμαι και εκεί μέλος.
Θα έλεγα ότι η καθημερινότητα είναι αρκετά σε μια πόλη. Αυτό που δεν σου είπα νωρίτερα είναι ότι από φέτος έχω και δεύτερη ιδιότητα το ίδιο πανεπιστήμιο που δουλεύω σαν καθηγητής είμαι και μεταπτιακός φοιτητής πλέον. Είναι το μεταπτιακό ψυχολογίας με κατεύθυνση εκπαιδευτικής ψυχολογίας. Οπότε είμαι τώρα ενεργός μεταπτιακός φοιτητής και το εξάμεινο είναι σε φουλ δρόμο και είμαστε και κοντά και στις πρόοδους τώρα.
Οπότε αυτό είναι μια έξτρα δραστηριότητα την οποία είτε αν θέλεις μπορείς να τη βάλεις σε ευρύτερη ακαδημαϊκή δραστηριότητα είτε μπορείς να το πεις ένα χόμπι, όρι και τα δύο, δεν ξέρω. Η ερώτηση σε αυτό είναι, εσύ ένας καθηγητής με τόσα χρόνια εμπειρία, πήχη δεν μπορείς να πάρεις δύο βιβλία λίγο τώρα θα σου πει κάποιος να διαβάσεις και να πεις, «Α, οκ, έμαθα αυτά που ήθελα γι' αυτό».
Πώς και σκέφτηκες μετά από τόσα χρόνια να ξαναγυρίσεις τα θρανία από την άλλη μεριά. Κοίταξε, έχεις δίκιο. Ερευνητικά, για παράδειγμα, αν ένας καθηγητής ας υποθέσουμε είναι computer science και θέλει να μπει λίγο στην τεχνητή νοημοσύνη και βιολογία δεν χρειάζεται να κάνει μεταπιακό στη βιολογία. Μπορεί να το διαβάσει μόνος του και να ασχοληθεί μόνος του.
Αυτό ισχύει και σε εμάς. Εγώ βάζω μεγάλη αξία στο εκπαιδευτικό κομμάτι όλο το πακέτο. Το θεωρώ πολύ σημαντικό ότι μπαίνεις στη φουλ διαδικασία, να πάρεις μαθήματα, να περάσεις από τις εργασίες του. Υπάρχει λόγος που υπάρχουν αυτές οι διαδικασίες και εργασίες. Να δώσεις την εξέταση για την φουλ πιστοποίηση. Πίσεις, να ξέρεις όταν οι ρυθμοί είναι γρήγοροι.
Συνεχώς υπάρχουν πράγματα που πρέπει να κάνω. συνεχώς έχω deadline. Τέλος πω σε δύο μέρες από τώρα έχω deadline. Αλλά πρέπει να βάλω κάπου ας πούμε ότι έχω κανείς να μιλήσει με τον Αντώνη. Αυτό θα γίνει. Τα deadline είναι κάθε εβδομάδα. Οπότε εάν το πάρεις λίγο πιο flexible μπορεί να μην το ξεκινήσεις σωστά. Σε παρασύρει η ζωή δηλαδή ο ρυθμός της. Οπότε εγώ είπα να το πάρω έτσι και να το πάω τελείως δομημένα.
Δηλαδή ξέρω ότι αυτό το εξάμεινο έχω τρίτη-τετάρτη ποιή μάθημα στην ψυχολογία. Την Πέμπτη και την Παρασκευή διδάσκω εγώ τα δικά μου μαθήματα. Οπότε μπορώ να κάνω ήσου ένα φουλ πρόγραμμα. Πότε ασχολούμαι με αυτό, πότε ασχολούμαι με το άλλο. Χρόνος βρίσκεται στην ουσία αλλά εμένα το δικό μου στυλ είναι λίγο να πηγαίνω πιο δομημένα.
Και μου αρέσει επίσης πολύ το κομμάτι πίσω στο Θρανείο. Σε κάποια μαθήματα που είμαι στο Θρανείο Σαν φοιτητής, στο ίδιο έκανα πέρσι μάθημα εγώ σαν καθηγητής, επειδή μοιραζόμαστε τα αμφιθέατρα, δεν είμαστε ξεχωριστά τμήματα, ακτήρια, κάπως τα μοιραζόμαστε. Επίσης, να ξέρεις ότι όσο περνάει ο χρόνος, αυτό που σου είπα πριν ότι οι αναμνήσεις είναι κερματισμένες, παραμορφωμένες εικόνες, ξεχνάς λίγο τη θέση του άλλου που κάθισε στο θρανείο και διαβάζει.
Αυτό τώρα δημιουργεί το εξής πρόβλημα. Λύνεται με διάφορους τρόπους, αλλά δημιουργεί και το εξής πρόβλημα, ότι πολλές φορές χάνεις λίγο τους σωστούς τρόπους με τους οποίους θα διδάξεις κάτι. Ο φοιτητής εκεί που κάθεται δεν τον ενδιαφέρει μόνο να καταλάβει τη διαφορική έξω που γράφεις. Τον ενδιαφέρει γιατί πρέπει να την μάθει.
Τον ενδιαφέρει ο καθηγητής να έχει χρόνο να μιλήσει 5 λεπτά κάποια στιγμή. Τον ενδιαφέρει να έχει πιο ξεκάθαρα κάποια πράγματα Έχουμε πρόοδο πότε Μην μου λες η δομάδα πέντε ή την έξι Τι θέλεις την πρόοδο Έχει αρχίσει και βλέπεις λίγο και την άλλη πλευρά Όχι ότι δεν την ξέρεις Αλλά τώρα ότι βλέπεις μπαίνει στα παπούτσια του φοιτητή Αυτό έχει ενδιαφέρον Δεν σου λέω ότι πρέπει να το κάνεις για να καταλάβεις τους φοιτητές Αλλά εμένα με ενδιαφέρει πολύ και το κομμάτι Για παράδειγμα, εγώ τώρα έχω πάρει διπλωματική εργασία στο Μεταπτυχιακό, την οποία θα την ξεκινήσω, θα την κάνω πιο εκτεταμένη και είμαι ένα επιβλέποντα από τη ψυχολογία, από τη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών.
Μπορεί να μας βγει σε ερευνητικό κομμάτι, δεν ξέρω. Μπορεί να συνδυαστεί με τις διδασκαλίες που κάνω εγώ, επειδή περίπου τα μισά που κάνω τώρα είναι καινούργια, δεν τα έκανα πριν. και μπορούμε να τα συνδυάσουμε με αυτόν τον τρόπο για να βγάλουμε βέλτιστες διδακτικές μεθόδους πώς να συνδυάσεις AI με πρακτική άσκηση μηχανικού μέσα από τρία διαφορετικά έτη που διδάσκω.
Διδάσκω δεύτεροι ετήσιες, τρίτοι ετήσιες, τετάρτοι ετήσιες. Θέλω να σου πω, δεν ξέρω που θα οδηγήσει και εδώ είχα επίσης ένα φθόρμητο κάλεσμα, ακριβώς όπως και όλα τα υπόλοιπα στις σημαντικές αποφάσεις αν θέλεις. Και έτσι πήρα την απόφαση, χωρίς να το σκεφτώ και πολύ, πέρυσι να κάνω την αίτηση. Είχα μιλήσει και με τη διευθύντρια του σπουδού μου, μου λέει, είσαι σίγουρος.
Της λέω, είμαι σίγουρος. Και η προέκυψη τώρα έχει ξεκινήσει και είμαι και αρκετά ευχαριστημένος. Πολύ περισσότερο από ό,τι περίμενα. Απλά έχει το πρόγραμμα, είναι ας πούμε στα ωριά του. Θα είμαι ίσως για τρεις μήνες όσο κρατάει το εξάμεινο και το επόμενο και το μεθυπόμενο. Θα έχω έτσι αυτές τις περιόδους, θα είναι λίγο πειθοπιαστικές.
Εντάξει, δεν ξέρω, ίσως να έχουν αλλάξει κάποια πράγματα από όταν φύγαμε εμείς από Ελλάδα. Αλλά για παράδειγμα ιδίως για το πρόγραμμα σπουδών θέλω να αναφερθώ. Εγώ θεωρώ τέλος πάντων ότι στην Ελλάδα έχουν μείνει σε πολλά πράγματα πίσω και κυρίως λοιπόν ακόμα καθηγητές που μπορεί λίγο τώρα άλλως να έβγαλε πρόγραμμα σπιτών το 90 και να μην το έχει αλλάξει από τότε.
Η ερώτηση λοιπόν που έχω να κάνω είναι εσύ κάθε πότε ας το πω θεωρείς ότι ήρθε η ώρα να αναθεωρήσεις κάποια πράγματα που λίγο τώρα τα διδάσκεις πέρσι, πρόπερσι, παραπρόπερσι κάθε χρόνο, κάθε πέντε χρόνια, κάθε δέκα χρόνια ποιο θεωρείς ότι είναι τέλος που ένα εύλογο διάστημα και τι θεωρείς ότι δουλεύει δηλαδή σωστά για εσάς.
Κοιτάξτε, καταρχάς, εγώ τώρα έχω την οπτική όχι απλά του να διδάσκω, αλλά είμαι διευθυντής σπουδών, οπότε έχω τεράστια ευθύνη και θεσμική πάνω σε αυτό. Ριζική αλλαγή του προγράμματος σπουδών δεν γίνεται τόσο εύκολα, διότι το πρόγραμμα σπουδών που έχουμε τώρα, σκέψτε ότι ο φοιτητής που μπήκε πριν τέσσερα χρόνια, και είναι τώρα στο τέταρτο έτος, άλλα, πρέπει αυτό να τηρείται σαν πρόγραμμα σπουδών. Αυτό όμως παρεξηγείται με το ότι το πρόγραμμα σπουδών πρέπει να είναι rigid.
Δεν ισχύει αυτό. Αυτό το οποίο ισχύει είναι ότι τα βασικά του σημεία που οδηγούν στην επιστοπίση σπουδών που έχουμε και θα ξανα έχουμε εξετάσεις ας πούμε για επιστοπίση του χρόνου, πρέπει να παραμείνουν σταθερές. Εάν ο φοιτητής μπαίνει σε μια σχολή που του έχουν υποσχεθεί επιστοπίση και μπαίνεις και είναι άλλα, θα σου κάνει μήνυση.
Αυτό τώρα δεν το λέω και σε εμάς, και σε εσάς και στο Cambridge και στο Imperial. Οπότε τα προγράμματα σπουδών πρέπει να πληρούνται. Αλλά αυτό το οποίο πληρείται έχει επιβεβαιωθεί και έχει πιστοποιηθεί από σοβαρή επιτροπή. Τώρα, από εκεί και πέρα, στην ερώτηση που μου κάνεις, εγώ σου πλήρως σχεδόν καθημερινά με το πρόγραμμα σπουδών.
Εάν δεν ασχολείσαι και πεις αυτό είναι, πήραμε πιστοποίηση, φεύγουμε, σε δύο χρόνια δεν θα είσαι επίκυρος και οι φοιτητές, οι πιτσιρικάδες είναι πανέξυπνοι ξέρουν ποιο πρόγραμμα είναι επίκυρο και ποιο δεν είναι. Οπότε αυτό το οποίο σου πρέπει να κάνεις είναι να είσαι συνεχώς up to date σε ό,τι αφορά το πρόγραμμα σπουδών και όχι μόνο up to date αλλά συνήθως πρέπει να είσαι αυτοίς χειρουργείς εμένας λόγω της θέσης που έχω πρέπει να είμαι αυτός που θα το προωθεί και θα δείχνει τον δρόμο για τους υπόλοιπους. Κάπως έτσι δουλεύει ένα πρόγραμμα σπουδών. Παράδειγμα, την πρώτη βδομάδα που είχα αναλάβει τη θέση, ας πούμε, αυτό είχε γίνει πέρσι το κανοκαίρι του 2025, το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν κατευθείαν να βρω φοιτητές να μιλήσω μαζί τους.
Ανακαλύψαμε το πρώτο θέμα σημαντικό που είχαν οι φοιτητές, κατευθείαν στον πρόεδρο και από εκεί άρχισε να στείνεται το κέντρο βιομηχανικής πρακτικής που σου είπα πριν. Έγινε η φάση 1 και τώρα πάμε φάση 2. Ένα παράδειγμα. Τώρα, αυτό δεν είναι υποχρεωτικό για τους φοιτητές γιατί μπορούν να κάνουν και πρακτική έξω. Αλλά τώρα μπορούν να κάνουν και τα δύο.
Και επίσης, όταν εσύ κάνεις αυτή την κίνηση για να στήσεις ένα τέτοιο κέντρο, αυτό θα αρχίσει να τραβάει και τη βιομηχανία. Γιατί η βιομηχανία θέλει να μάθει από σένα. Δεν είναι δύο ξεχωριστά πράγματα. Επίσης θα τραβήξει και περισσότερο το Υπουργείο Παιδείας. Το Υπουργείο Παιδείας εδώ το θεωρούμε σύμμαχο του Πανεπιστημίου.
Με αυτή την έννοια μπορεί να ανοίξεις πολλές άλλες προοπτικές. Μετά μπορείς εύκολα να βάλεις πιο χρήσιμα μαθήματα επιλογής στους φοιτητές. Σου δίνω ένα άλλο παράδειγμα. Για παράδειγμα, τους άνοιξε ένα μάθημα τεχνητής νοημοσύνης. Όλα αυτά που σου λέω τώρα, αυτά γίνονται μέσα σε μερικούς μήνες, έχουν εγκριθεί, το επόμενο εξάμενο είναι έτοιμα.
Απλά περνάνε και από κοσμή τώρα approval, απλά αυτά γίνονται γρήγορα γενικά. Επίκαιρος επίσης είσαι με συγκεκριμένες αλλαγές και ενισχύσεις που μπορείς να κάνεις σε συγκεκριμένα μαθήματα. Δηλαδή δεν χρειάζεται να πετάξεις έξω μαθήματα να βάλεις και νόρια. Πολλές φορές τα μαθήματα αναβαθμίζονται από μόνα τους. και αυτός που με το βλέπω και από τους συναδέλφους μου από ένα πολύ παραδοσιακό εργαστήριο που αποτελεί μέρος ενός μαθήματος τους βάζεις λίγο πιο πολύ τεχνολογία τους μαθαίνεις ένα software το οποίο θα τους είναι χρήσιμο αργότερα και δεν είναι όταν τα κλασικά παλιά software πιο καινούργια software που δεν τα ξέρουν στη βιομηχανία και εσύ σαν έως φοιτής θα πας και θα το ξέρεις αυτό το θέμα είναι τώρα εδώ ότι αυτό δεν είναι μόνο δική μου ευθύνη είναι και το πανεπιστήμιο τι κίνητρα δίνει Μάλλον όχι τα κίνητρα, εγώ τα κίνητρα σου είπα.
Για μένα τα κίνητρα είναι περισσότερο εσωτερική υπόθεση του καθενός. Το πανεπιστήμιο σου δεν είναι τη δομή για να τα κάνεις αυτά. Παράδειγμα, όταν βάζεις καινούργιες καινοτομίες στο μάθημά σου, αυτό έχει επίπτωση και στην αξιολόγησή σου. Παράδειγμα, εγώ τώρα σαν Κώστας διδάσκω εδώ 10 χρόνια. Θα μπορούσα άνετα να κάνω μόνο παραδοσιακό μάθημα με κυμολία και...
Εντάξει δεν έχουμε κοιμωλία, μαρκαδόρο και πίνακα Το κάνω και αυτό διότι είναι καλό για τους φοιτητές Αλλά θέλει και κάτι παραπάνω Όχι μόνο τον προτζέκτορα με powerpoint Πρέπει να έχεις να βάζεις άλλα πράγματα μέσα στο μάθημα Ψάχνοντάς το θα δεις τη βιβλιογραφία Είναι ένας χαμός Μπορείς να διαλέξεις αυτό που στεριάζει περισσότερο Αλλά γενικά το κομμάτι της δασκαλίας Είναι πολύ δυναμικό Αυτό είναι μερικές φορές το πρόβλημα σε εις καθηγητές που είναι πιο μεγάλης ηλικίας, παλιότερη γενιά.
Μερικές φορές έχουν πιο μεγάλη δυσκολία να προσαρμοστούν. Νεότερους, βλέπεις, είναι λίγο πιο μέσα στα καινούργια πράγματα. Εγώ το συμπέρισμα που έχω βγάλει είναι το εξής, επειδή τώρα είμαστε και σε σχολή μηχανικών. Χρειαζόμαστε κάποια παραδοσιακά τμήματα να υπάρχουν εκεί. Δηλαδή, εγώ σε ένα μαθήμα μου κάθε δύο εβδομάδες δίνω στους φοιτητές εργασία μέσα στην τάξη.
Απλά τους αφήνει ελεύθερος να το ψάξουν μέσω ίντερνετ κλπ. Τους τραβάς λίγο και μέσα στο αμφιθέατρο. Πρέπει να βρεις τρόπους να τους τραβάς. Έχει και άλλα πράγματα που θα παίξουν ρόλο. Για παράδειγμα, ενισχυτική διδασκαλία μέσω χρήσης πλατφόρμας YouTube είναι ίσως μια καλή επιλογή σε σχέση με το να χρησιμοποιείς απλά Canvas.
Canvas, οι κλασικές πλατφόρμες που χρησιμοποιούμε Zoom για παράδειγμα είναι πολλά στη μέση. Το θέμα με αυτά είναι ότι πρέπει να μπαίνεις up to date και να βλέπεις προς τα που πάει και να παρακολουθείς λίγο και τη νέα γενιά που έρχεται τι ερεθίσματα έχει. Είναι διαφορετική γενιά από εμάς. Βλέπεις τώρα στο μικρό σου έτσι και στη μικρή σου για παράδειγμα είναι άλλη γενιά. Είναι πανέξυπνα απλά έχουν διαφορετικά ερεθίσματα Εσύ δεν μπορείς να σου κάνεις μάθημα όπως έκανες εμένα το 2001.
Δεν είναι το ίδιο. Δεν είναι το ίδιο όχι μόνο, δεν το λέω από ηθικής πλευράς. Το θέμα είναι ότι εσύ πρέπει να προετοιμάσεις φοιτητές που θα είναι ανταγωνιστικοί σε σχέση με το δίπλα πανεπιστήμιο. Ή, για παράδειγμα, κάποιοι από τους φοιτητές μας μπορεί να αποφασίζουν να πάνε Ευρώπη αργότερα. Αυτοί θα ανταγωνίζονται τους δικούς σας από τον Πέρνιχαμ και τα υπόλοιπα ελληνόπινα από Θεσσαλονίκη, Αθήνα ή Πάτρα.
Έτσι οπότε το πόσο επίκαιρος είσαι και στο πρόγραμμα σπουδών σου είναι θέμα να το βλέπεις και λίγο πιο, να κάνεις zoom out και να βλέπεις γίνεται συνολικά. Αυτό είναι μεγάλο θέμα, αυτό μπορεί να είναι μόνο του ένα επεισόδιο. Πόσο επίκαιρο είναι ένα πρόγραμμα σπουδών. Αλλά σου λέω επιγραμματικά εγώ ασχολούμαι σχεδόν καθημερινά και σίγουρα κάθε εβδομάδα και ψάχνοντας πράγματα και χτυπώντας πόρτες βλέπουμε τους συναδέλφους τι γίνεται με τα μαθήματά τους.
Έχουμε ακαδημαϊκή ελευθερία, με την έννοια ο καθηγητής μπαίνει και κάνει το μάθημά του και το στείλει όπως θέλει, έχει σε αυτή την ευελιξία, αλλά με έτσι πολύ φιλική διάθεση, εγώ προσπαθώ να παρακολουθώ ένα-ένα όλα τα μαθήματα του προγράμματος και όλους τους συναδέλφους. Επίσης εμείς έχουμε feedback από τους φοιτητές Κάθε εβδομάδα Στην ουσία δεν έχουμε μόνο την αξιολόγηση Που παίρνουμε κάθε εξάμεινο Η οποία είναι πίπονη Οι φοιτητές θα σταγράψουν χήμα Καταλαβαίνεις τι εννοώ Αλλά στο τέλος της μέρας βλέπεις τι γίνεται Τι όνες στην ουσία Αλλά έχουμε και feedback με άλλους τόξ Π.χ. κάθε φοιτητής έχει advisor Από day one Δεν του βοηθάς μόνο ακαδημαϊκά Τι να του πω τώρα εγώ σε σχέση με το τι να κάνει αργότερα Οι φοιτές αυτά μπορούν να τα βρουν και μόνοι τους Αλλά πρέπει να τους δώσεις λίγο συμβουλές Σε δυσκολίες που έχουν στις σπουδές Ο άλλος φοιτής μπορεί να έχει πρόβλημα στο σπίτι Εσύ είσαι ας πούμε γραμμή άμυνας Για να τον βοηθήσεις λίγο Οι φοιτές δεν μπορούν να μένουν μόνοι τους
Σκέψου τώρα ένα παιδί πηγαίνει από Ιράκλειο Ριέθνος που τάς στη Θεσσαλονίκη και είναι σταχαμένα. Τι δομή έχει το Πανεπιστημίο για να το υποστηρίξει αυτό. Έχουμε εμείς και άλλα πολύ ενδιαφέροντα. Αυτό δεν είναι δικό μου. Αυτό είναι του City University εδώ. Αυτό κάνει και κάτι άλλο. Κάνει ένα reverse advising, αλλά αυτό είναι εθελοντικό.
Εγώ έχω μπει εθελοντικά σαν advisor και είναι εκτός σχολής μου δηλαδή αυτό. Μου δίνει οκτώ φοιτητές από όλες τις άλλες σχολές, καινούριους και κυρίως παιδιά που έρχονται απ' έξω στο Κον Κονγκ και τους αναλαμβάνω για ένα χρόνο να τους κάνω entertainment. Δηλαδή, τους πηγαίνω για lunch, για coffee, μπορεί να τους πας για ποτό.
Και δεν είναι οι φοιτητές που επιβλέπω, ούτε τα σχολείς μου, απλά τους αναλαμβάνω σαν hospitality program. Είναι θελοντικό βέβαια. Δεν υποχρεώνουν τους καθηγητές να του κάνουν αυτό. Και αυτό γίνεται σε συνεργασία και με άλλους φορείς, κυρίως για να ενισχύσουν την ψυχολογία των παιδιών, η οποία πάντα θεωρούμε ότι μα εμείς δεν πάθαμε τίποτα τότε τι προβλήματα μπορεί να έχουν οι νέοι σήμερα αλλά η αλήθεια είναι πολύ διαφορετική και καθώς είμαστε και πιο υπεύθυνοι σήμερα από ότι ήμασταν 25 χρόνια πίσω θέλω να σου πω τα ψυχολογικά θέματα και οι πιέσεις ήταν παρόμοιες τις αρχές του 20ου αιώνα αν δεις έρευνες που κάνουν tracking τι γινόταν παλιότερα το πρόβλημα είναι ότι σήμερα καθώς έχουμε προχωρήσει περισσότερο μπορούν να κάνουν και καλύτερη αντιμετώπιση αυτού του θεμάτου, το οποίο δεν γινόταν παλιά.
Οπότε με αυτή την έννοια θα δεις διάφορα επίπεδα μέσα στα οποία γίνεται μίξη καθηγητών και φοιτητών advisor, academic advisor αυτό πρέπει να το έχετε και εσείς αυτό είναι και αγγλοσαξονικό σύστημα hospitality program το οποίο κάνει μίξη φοιτητών με καθηγητές από άλλες σχολές και φορά κυρίως master φοιτητές και πολλά άλλα πράγματα.
Υπάρχει δηλαδή μια συνεχόμενη ροή πραγμάτων και καινούριων ιδεών που μπαίνουν κάθε χρόνο στο τραπέζι. Είναι κλασικό Hong Kong. Είναι πολύ γρήγορο η ρυθμή και μερικές φορές έχεις ένα overwhelming. Θέλεις να κάνεις ένα step πίσω και να ηρεμήσεις. Κατάλαβες την αυτά λίγο έτσι πάνω στις δραστηριότητες τις ακαδημαϊκές. Οι τεχνικές λεπτομέρειες νομίζω δεν έχουν τόσο σημασία επί χει τα επιμέρουσα αντικείμενα που ασχολούμε. Νομίζω το εκπαιδευτικό κομμάτι είναι πιο σημαντικό να συζητηθεί εδώ. Ας κάνουμε και ένα διάλειμμα από τα ακαδημαϊκά και λοιπά. Να πούμε λίγο για το Hong Kong και έτσι λίγο την ιδιάζωση ας το πούμε κατάση που υπηκρατεί σε σχέση με την Κίνα και λοιπά. Γιατί ξέρω δηλαδή άτομα τα οποία έχουν μια μικρή δέξα, ξέρω για άτομα τα οποία δεν έχουν ιδέα ότι υπάρχει κάτι διαφορετικό.
Νομίζουν ότι όλο είναι μια η Κίνα τέλος. Δεν υπάρχει διαφορά. Το Hong Kong ήταν μια αγγλική απικία, αυτό πιστεύω πολλοί κόσμοι θα το γνωρίζει, για ένα αιώνα και επέστρεψε πίσω, είναι έδαφος της Κίνας. Επέστρεψε πίσω το 1997 και από εκεί πέρα γίνεται μια σταδιακή, ένα σταδιακό integration του Hong Kong. Όταν λέμε Κίνα εννοούμε την υπηρετική Κίνα, αλλά όλο μαζί είναι Greater China.
Και το ίδιο είχε και για το Μακάο και για κάποιες άλλες αυτοντικές περιοχές. Τώρα σκέψτε ότι το Hong Kong είναι μια πόλη, στην ουσία 7,5 εκατομερίων αλλά έχει το δικό του σύνορο οπότε ένας φοιτητής που έρχεται να σπουδάσει από ηπιουργική Κίνα εδώ χρειάζεται φοιτητική βίζα ή ένας άνθρωπος που έχει την εργαστή από ηπιουργική Κίνα ή από Χονκόνγκ σε ηπιουργική Κίνα πρέπει να βγάλει βίζα από την άλλη πλευρά αυτό όμως σκέψου σαν μία χώρα σκέψου μία χώρα της Ευρώπης η οποία έχει μία επαρχία της η οποία έχει τη δική της αυτοδίκηση Τώρα, αυτοδίκηση σημαίνει, το Hong Kong έχει το δικό του, όπως λέμε, mini constitution.
Έχει το δικό του τοπικό σύνταγμα. Πρακτικά αυτό είναι η μετάφραση. Οπότε, στο αστικό δίκαιο, έχω έναν διαπληκτισμό με κάποιον στον δρόμο ή συμβαίνει οτιδήποτε. Το Hong Kong έχει δικό του δίκαιο, δικά του δικαστήρια που είναι στην αγγλική γλώσσα κλπ. Από πλευράς δικαίου, Κίνα επεμβαίνει εδώ στο κομμάτι της εθνικής ασφάλειας.
Με την ίδια έννοια που ισχύει το ίδιο και στη Μεγάλη Βρετανία, ισχύει το ίδιο στην Αμερική, καθαρά για το κομμάτι της εθνικής ασφάλειας. Αλλά στην καθημερινότητα βασικά και η Κίνα θέλει και το Πεκίνο θέλει το Χογκόμπ να έχει τη δική του ευελιξία, διότι αυτό βοηθάει και τις δύο πλευρές. Συνεπώς το βαθμό που οι άνθρωποι το καταλαβαίνουν αυτό νομίζω πιο είναι το καταλαβαίνουν πιο εύκολα Και οι ντόπιοι και από η πυροκή Κίνα και κάποιος σαν εμένα που ζει εδώ Είναι ότι το Χονκόνγκ είναι έδαφος της Κίνας Αλλά έχει ένα ειδικό διοικητικό και οικονομικό σύστημα Το οποίο δίνει ένα ειδικό χαρακτήρα στο Χονκόνγκ Και αυτό βοηθάει και τις δύο πλευρές Ενώ και την πυροκή Κίνα συνολικά και το Χονκόνγκ Τώρα σκέψου ότι το Χονκ Κόγγ για παράδειγμα είναι μέρος ενός συστήματος 11 πόλεων που συνορεύουν όλες μαζί στη Νότια Κίνα.
Είναι το λεγόμενο Great Bay Area. Είμαστε περίπου 70 εκατομμύρια πληθυσμός και υπάρχει ένα φοβερό integration στυλ σαν ένα Silicon Valley. Στην ουσία μεγάλο μέρος της νέας τεχνολογίας και startups έρχεται από αυτή την περιοχή. Οπότε το Χονκ Κόγγ είναι αν θέλεις το σημείο αναφοράς σε πονα πράγματα. έχει και μεγάλα πανεπιστήμια έχει το δικό του σύστημα το οποίο αρέσει αρκετά και στην υπηρετική Κίνα θέλω να σου πω πολλά παιδιά που έρχονται για πουδές, αυτό που λέμε overseas αντί να πάνε Αγγλία, Αστραλία ή Αμερική έρχονται Hong Kong. Είναι ακλόφωνα τα πανεπιστήμια και λοιπά, έχει αρκετούς ξένους καθηγητές και επιστρέφουν στην Κίνα και θεωρείται ότι έχουν σκουδάσει εκτός Κίνας στην ουσία είναι στην Κίνα αλλά εκτός υπηρετικής Κίνας.
Οπότε έχουμε δικά μας σύνορα. Άμα έρχεσαι από Ελλάδα-Χονγκόγκ, έχουμε άλλο immigration σε σχέση με το να πηγαίνεις από Ελλάδα-υπηρετική Κίνα. Αυτά είναι κάποιες διαφορές που υπάρχουν. Έχουμε δηλαδή δικό μας, δεν το λέμε υπουργό, αλλά είναι secretry για τα οικονομικά, για την παιδεία, οπότε ακολουθούμε και δικές μας μικροπολιτικές, δηλαδή του Χονγκόγκ.
Αλλά σε κάποια πράγματα υπάρχει ένα integration. κυρίως στο οικονομικό, τεχνολογικό κομμάτι πολλά τα λαντούχα παιδιά έρχονται από η πυροτική Κίνα εδώ και το αντίθετο. Κάποιοι σύνιοροι καθηγητές μερικές φορές φεύγουν για η πυροτική Κίνα δίνουν και εκεί καλές ενατότητες για ακαδημαϊκή έρευνα μπορείς να το δεις είναι κάτι που δεν υπάρχει τόσο πολύ στην Ευρώπη στην ουσία είναι μία χώρα με δύο συστήματα και υπάρχει ένα integration με τον καιρό επίσης εδώ, αν θέλεις πρώτη γλώσσα Αυτοί που μιλάνε οι ντόπιοι περισσότερο είναι τα Κάντονις.
Η πυρωτική Κίνα έχει τα Μάντερι. Οπότε είναι δύο διαφορετικές γλώσσες στην ουσία. Εδώ γράφουν με παραδοσιακά κινέζικα. Στην Κίνα με απλοποιημένα κινέζικα. Έχουν και στη γραφή μικρές διαφορές. Εγώ την Κίνα τη λατρεύω. Μου αρέσει να πηγαίνω. Η Σεντζέν είναι δίπλα μια πόλη 15 εκατομμυρίων δίθυμα. Είναι μια τεράστια πόλη. μεγαλύτερη από το Χογκόνγκ είμαι σε περίπου μισή ώρα εκεί επιδημένο και βόρεια στο Χογκόνγκ μας αρέσει να πηγαίνουμε μερικές φορές Σαββατοκύριακο για καφέ, για ψώνια και για άλλες αστηριότητες. Για μένα προσωπικά νιώθω πολύ τυχερός που έχω εύκολη πρόσβαση στην Κίνα είτε για entertainment μερικές φορές, είτε για ακαδημαϊκές συνεργασίες. Αυτό συνδέεται βασικά και με αυτό που έλεγες τώρα Ας το πούμε έτσι σε γενικές γάμες. Θα έλεγες ότι για παράδειγμα λέγω τώρα το Hong Kong δηλαδή σε σχέση με Κίνα είναι πηχή πιο αυστηρά.
Εντάξει, είπαμε ότι γενικά με την ασφάλεια υπάρχει άλλη κατηγορία, αλλά έστω ότι πίνεται μια κλοπή στην υπηρετική Κίνα και μια κλοπή στον Hong Kong. Η ποινή δηλαδή θα ήταν διαφορετική. Δεν είμαι τόσο σίγουρο γιατί αυτό τώρα πάει και στο αστικό δίκαιο. υπάρχει περίπτωση να υπάρχουν διαφορές όπως βλέπεις διαφορά και από μια χώρα της Ευρώπης στην άλλη έστω και διπλανές χώρες που να έχουν διαφορές για παράδειγμα υπάρχει περίπτωση να έχουν κάποιες διαφορές Αυτό το οποίο συμβαίνει στην Αποανατολή γενικά να ξέρεις είναι υπάρχει ο κομφουκιανισμός το οποίο θα το έχεις ακούσει ίσως οι χώρες της Αποανατολής και αυτοί ισχύει πολύ στην Κίνα μαζί με Hong Kong, Μακάο για παράδειγμα και ισχύ στην Ιαπωνία και στην Κορέα.
Υπάρχει πολύ η έννοια της συλλογικότητας, κολεκτίβητη και η έννοια της αρμονίας. Είναι εντελώς φυσική εξέλιξη της κουλτούρας που υπάρχει στις χώρες της Ανατολής να υπάρχει σεβασμός και αλληλεπίδραση θετική με αυτό που λέμε εξουσία, η σύστημα, η κράτος. Είναι εντελώς διαφορετικός ο τρόπος που το αντιμετωπίζουμε σε δυτικές κοινωνίες και είναι μακρά διαφορετικό σε σχέση με αυτό που υπάρχει στην κουλτούρα και στον τρόπο που το βιώνουμε στην Ελλάδα.
Οπότε γενικά κάποιος απ' έξω λέει ότι οι Κινέζοι, οι Χογκονέζοι, οι Ιάπωνες υπακούν πολύ σαν ρομποτάκια. Βασικά αυτό έχει να κάνει με την κουλτούρα η οποία συνέχει και με τον Κομφουκιανισμό αλλά μιλάμε και για ιστορίες χιλιάδων ετών που έχουν διαμορφωθεί εδώ. Δεν είναι κάποια καταπιεστική πολιτεία ή ένας αστυνομικός που στο κάνει αυτό από και φοβάσαι και υπακούεις είναι περισσότερο κουλτούρα που υπάρχει και σκέψου ότι ακόμα και αν πάρεις χώρες της Ευρώπης είναι ένα πάζλ από πολλές κουλτούρες δεν είναι όλο το ίδιο. Πολύ διαφορετικά εκεί που είσαι σχέση με νότια. Τώρα το θέμα της ασφάλειας πηχή το Χονκκόγκ έχει σχεδόν μηδενική εγκληματικότητα και στην Κίνα ισχύει το ίδιο απλά σκέψου ότι και η Κίνα είναι 1,4 δις με πόλης 20 εκατομμυρίων Όλο και κάπου ένα μικρό έγκλημα μπορεί να συμβεί Αλλά έχουν φοβερό τρακή Το λύνω σε μία ώρα το πρόφημα Ισχύει κάπως αντίστοιχα και στο Χογκόνγκ Είναι η αλήθεια Νομίζω στην Κίνα είναι ακόμα πιο αποτελεσματική σε αυτό Οπότε του αστικού δικαίου δεν είμαι τόσο σίγουρος
Σε διαφορές Το Χογκόνγκ σε ό,τι αφορά το αστικό του δίκαιο Είναι το αγγλικό δίκαιο Δεν έχει αλλάξει ιδιαίτερα Από ό,τι ξέρω Ακόμη και σε θέματα discrimination π.χ. Είναι πολύ αστηρό το δίκαιο του Hong Kong. Δεν μπορεί να υπάρξει discrimination. Ακολουθούμε πιστά, νομίζω, στα πιο πολλά του κομμάτια το αγγλικό δίκαιο. Βρετανικό ή αγγλικό δεν ξέρω.
Μας ανέφερες λοιπόν για τις σχέσεις σου που σε ακολούθησε και η Αυστραλία, μετά γυρίσατε πίσω μαζί Hong Kong κλπ. Πότε μπήκες στο πώς στην ζωή σου και άμα θες επηρέασε κάποιες καταστάσεις Επίσης υπήρχε κάποιες επιλογές, θα ήταν διαφορετικές άμα είχατε ακολουθήσει διαφορετική πορεία. Εμείς γνωριστήκαμε όταν εγώ ζούσα στην Αστραλία και η σύντροφός μου τότε πριν γνωριστούμε ζούσε στο Χονκ Κονκ, αλλά δεν είχαμε γνωριστεί παλιότερα στο Χονκ Κονκ.
Γνωριστήκαμε αργότερα θέλω να σου πω. Απλά τα πράγματα έγιναν λίγο πιο γρήγορα από το μεσόωρο ατέλειες και στην ουσία μέσα σε μερικούς μήνες ήρθε Αστραλία. Και εγώ είμαι άτομο τουρίσκου, νομίζω και σύζυγος λίγο, οπότε ταιριάξαμε σε αυτό. Οπότε ήρθε σαν σύντροφός μου στην Αστραλία και το σύστημα βοηθάει επειδή είναι ένα μέρος πολύ μακριά και έχουν την ανθρώπινη τους πλευρά στο immigration εκεί. Έχουν τέτοιο σύστημα που θα βοηθήσουν να βγει visa, independent visa κλπ.
Εάν δεν είχαμε γνωριστεί για παράδειγμα και είχαμε μείνει στην Αστραλία μόνος ή συντροφός μου ήταν, δεν ξέρω, από Αστραλία ή άλλη χώρα. Δεν ξέρω ποια θα ήταν η εξέλιξη του πραγμάτου. Εδώ βέβαια υπάρχει και το εξής το οποίο το διάβαζα την προηγούμενη βδομάδα. Είναι η αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Δεν ξέρω αν έχεις ακούσει αυτόν τον όρο.
Δεν νομίζω. είναι το self-fulfilling prophecy. Αυτό είναι ένας επιστημονικός όρος ο οποίος είναι established εδώ και πολλές δεκαετίες. Τι συμβαίνει, για παράδειγμα, αυτό συμβαίνει και στη μακροοικονομία και στην οικονομία. Όταν υπάρχει κακή διάθεση από τους πολίτες και τους επενδυτές θα έρθει καταστροφή οικονομική. Αλλά για να έρθει καταστροφή ήταν θέμα προδιάθεσης που υπήρχε.
Υσχύει και κάτι άλλο. Αν εσύ είσαι ένας καλός μαθητής ο οποίος έχει τεράστια αυτοπεποίθηση και ψεύζει ότι θα πάνε καλά οι εισαγωγικές και αυτό σου δίνει την όρεξη να το δουλέψεις στο τέλος θα πάει καλά λόγικα. Εάν όμως έχεις μια ιτοπάθεια δεν έχεις αυτοπεποίθηση λες δεν θα πάει καλά. Αυτό όμως δεν σου λέει ότι από τον εγκέφαλος πηγαίνεις στις εξετάσεις αλλά αυτό σε ρίχνει και δεν αποδίδεις μέσα στη σεζόν έρχεται και το τελικό αποτέλεσμα.
Αυτό είναι το self-fulfilling prophecy. Τώρα ίσως στη δική μου περίπτωση ήταν η συγκεκριμένη αυτοεκπληρούμενη προφητεία που έπρεπε οι σύντροφοι να είναι από το Χονκ Κόμπ. Ίσως να είναι αυτή η απάντηση. Έτυχε να κάνω αρκετά επαγγελματικά ταξίδια όταν ήμουν στο Σύνδη στο Χονκ Κόμπ και είχα αρχίσει να δουλεύω με δύο πανεπιστήμια, με συναδέλφους που τους ήξερα από παλιά δηλαδή και είχα αρχίσει να μεταφέρω αν θέλεις ένα με τις ζωές μου στο Χονκ Κόμπ ήδη.
Μήπως ήταν να γίνει έτσι Αυτό είναι από τα αντικείμενα Της κοινωνικής ψυχολογίας που έχει λυθεί Τέλος που είναι πολύ γνωστό αντικείμενο Παράδειγμα εσύ σαν Αντώνης Λέω τώρα θεωρητικά Είσαι ένα νέος που φεύγει μόνος του Πηγαίνεις στον Καναδά, δεν ξέρω Πηγαίνεις στην Ταϊλάνδη Οι σύντροφες που θα βρεις εκεί είναι Ελληνίδα Μπορεί να είναι μέρος της αυτοεκπληρούμενης προφητείας Δηλαδή να το ήθελες εσύ του συγκεκριμένου όρου που σου είπα πριν.
Οπότε δεν ξέρω αν μπορώ να δω παράλληλη διαδρομή σε αυτό γιατί ίσως τελικά εγώ να το είχα κατευθύνει και προς τα εκεί. Γενικά βλέπεις διαφορές στο πώς στην κουλτούρα μας υπάρχουν κάποια πράγματα που συμφωνούμε πάρα πολύ και κάποια πράγματα για παράδειγμα που ήσες να ήθελες να κάνεις κάποιους συμβιβασμούς για να συμφωνήσεις.
Κοίταξε πάντα όταν είναι δύο διαφορετικές κουλτούρες βγάζουμε από τη μέση όλα τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά προσωπικότητας που μπορεί να είναι κοινά ή διαφορετικά. Το θέμα της κουλτούρας από μόνο του είναι αρκετά challenging. Γενικά μιλώντας και από πυρία αντέλλης είναι πολύ πιο attractive οι αντιθέσεις της κουλτούρας στο ξεκίνημα και συνήθως στην πορεία μπορεί να φανούν περισσότερα θέματα επικοινωνίας. Γιατί καθώς περνάει ο χρόνος γενικά πέφτει η υπομονή των ανθρώπων. Αυτό το λέω όχι σε μένα προσωπικά με τη σύντροφο ενώ από πλευράς ψυχολογίας συμβαίνει αυτό.
Οπότε μπορούν να βγουν προς το έξω αντιθέσεις που έχουν κουλτούρες. Τώρα, γενικά, εμείς σαν κουλτούρα σε σχέση με Κινέζους από το Χογκόγκ νομίζω ότι μπορούμε να έχουμε πολλά κοινά. Και σε επίπεδο συντρόφο, δεν έχουμε τέτοιες διαφορές που να προκαλούν σοκ από τη μία κουλτούρα στην άλλη. Το οποίο μπορεί να συμβεί με θρησκευτικές διαφορές.
αλλά έχουμε μια πολύ flexible σχέση με το θέμα. Και συνήθως σε εμάς είναι πολύ πιο ανοιχτό μια άλλη θρησκεία, να το πω έτσι. Οι Κινέζοι είναι πολύ θρησκοί. Για παράδειγμα, αυτού μπορώ να το πω γιατί η σύντροφος μου δεν έχει πρόβλημα να το πω. Οι γονείς της, ας πούμε, είναι άθεοι. Δεν έχουν συγκεκριμένη θρησκεία. Και ο αδερφός της.
Αλλά η σύντροφος είναι τα οίστρια. Ο αδερφός της, ωστόσο, στην πορεία έγινε Christian. Κυρίως γιατί ήθελε να έχει ένα διαφορετικό infrastructure για τα παιδιά του. Οπότε ακολούθησε έναν δρόμο προς Christian εννοούμε όπως οι Άγγλοι, Protestants. Οι Κινέζοι γενικά έχουν μια κουλτούρα να είναι πιο adaptive σε διάφορα περιβάλλοντα και αυτό ισχύει είτε συλλογικά σαν Κινέζοι και για τους Κινέζους του Χονκώ είτε και σε αλληλεπιδράσεις μεταξύ δύο ατόμων.
Είναι αρκετά adaptive. Και διαφορές να υπάρχουν π.χ. μεταξύ εμένα και της τρόφου κλπ. Είναι αρκετά adaptive. Αντάπτυβος τόσο να ξέρεις είμαστε και οι Έλληνες αρκετά Τώρα πηγαίνουμε από το προσωπικό που με ρώτησες Στο κοινωνικό πολιτικό Είναι πολύ λάθος να θεωρούμε ότι οι Έλληνες είναι Οπισθοδρομικοί σαν κουλτούρα Και έχουν mentality 19ου αιώνα Οι Έλληνες είναι πολύ αντάπτυβ Και το δείχνουν όταν είναι στο εξωτερικό Είναι αρκετά αντάπτυβ Οπότε σαν κουλτούρες δεν υπάρχει κάποια ιδιαίτερη δυσκολία Η δυσκολία είναι ότι είναι απλά διαφορετικές κουλτούρες από Ανατολή, αλλά και πάλι η Απονία με Κίνα είναι μέρα με νύχτα μπορεί να μοιάζουν σε αυτό που σου είπα πριν είναι πιο συλλογικές κουλτούρες αλλά δεν έχουν καμία σχέση στα πιο πολλά. Με Κινέζου σου αφήσεις πολλά κοινά όσο πιο ανοιχτό μυαλός είσαι mind open, το οποίο επίσης είναι χαρακτηριστικό το οποίο είτε το έχεις είτε όχι τόσο πιο εύκολα μπορείς να δεις και την άλλη πλευρά δυσκολίες μπορεί να υπάρχουν
Σου ξαναλέω ότι αυτό είναι σίγουρο, ότι είναι δύο κουλτούρες διαφορετικές, αλλά είναι παράγοντες, έτσι που παίζουν ρόλο σε κάθε ζευγάρι, που η κουλτούρα μπορεί να παίξει θετικό, αρνητικό ρόλο, αλλά συνήθως αν παίξει αρνητικό ρόλο θα είναι δικαιολογία. Αν οι δύο άνθρωποι ταιριάζουν ή όχι, αυτό δεν θα το καθορίσει η κουλτούρα.
Τουλάχιστον σε κουλτούρες όπως είναι η ελληνική, βορειοευρωπαίοι ή κινέζοι, είναι αρκετά προχωρημένοι σε πολλά πράγματα και έχουν σε κάποιο βαθμό και ένα τρόπο σκέψης που δεν ενδιαφέρει πολύ από το δικό μας. Για να πω την αλήθεια σου έκανα αυτήν την ερώτηση για να πάω και εγώ στην προσωπική μου εμπειρία επειδή είχα σε κάποια φάση πολλοί φίλους Κινέζους.
Δύο πράγματα για παράδειγμα που μου είχαν κάνει τότε εντύπωση εντάξει από τα πολλά φυσικά. Καταρχήν έχουμε πάρα πολλά κοινά σαν Έλληνες με τους Κινέζους Δηλαδή ενώ δεν σου πάει καν το μυαλό Ποιο είχε το βασικό που είχαμε εντοπίσει Είναι ότι όπως στην Ελλάδα Καλώς ή χακός έχουμε αυτή την οτροπία Πάμε σε επαγγελματικό δείπνο για παράδειγμα Να συζητήσουμε μια συμφωνία Και πραγματικά δηλαδή πιστεύω ότι Οι περισσότερες συμφωνίες μεγάλες τουλάχιστον στην Ελλάδα Κλείνουν στο δείπνο που λέω λόγος Τουλάχιστον από δικιά μου εμπειρία Και αυτό όχι απλά οι Κινέζοι το έχουν εξίσου, οι Κινέζοι το πάνε και στο επόμενο επίπεδο που για παράδειγμα ακόμα και σε τεράστιο επίπεδο δηλαδή διαντήλειες δισεκατομμυρίων δεν διανοούνται ότι δεν θα πάνε για δείπνο για να συζητήσουν την εμπορική αυτή συμφωνία δισεκατομμυρίων.
και τα επίσης αντίστοιχα αν για κάποιο λόγο αρνηθείς να πας σε αυτό το δείπνο είναι αδιανόητη προσβολή δηλαδή έχει ίσως τελειώσει συμφωνία ενώ θα ήταν δηλαδή τεράστια επικερδής συμφωνία και για τις δύο πλευρές μπορεί να το θεωρήσουν δηλαδή ότι έφυξες την τιμή και την υπόληψή τους δηλαδή επειδή αρνητικές να πας στο δείπνο μαζί τους δηλαδή πραγματικά έτσι που σου μου το είχαν τονίσει τουλάχιστον τα παιδιά που έκανα παρέα τότε αυτό ήταν δηλαδή το κλίμα που είχα πάρει και το δεύτερο που μου είχε κάνει εντύπωση και να μπορούσα να τα σχολιάσει φυσικά από την ίδια σου εμπειρία είναι ότι δεν ξέρω αυτό αν ισχύει σε όλοι την Κίνα ή αν είχε γίνει στο Χογκόνγκ ή σε κάποια περιοχή συγκεκριμένη αυτό δεν το θυμάμαι ακριβώς αλλά κάπως όταν γύρισα στον τρόπο 18 χρονών, ο νέο χρονιό φυσικά όλοι το κινέζικο το επίθετο και το υπόνομα τους, διαλέγουν και ένα αγγλικό όνομα. Και δηλαδή όταν ερχόταν επίχει στην Αγγλία, έλεγε ο άλλος πώς σε λένε, επίχει James, ξέρω πώς είσαι
David. Σχεδόν όλοι, τουλάχιστον όσο είχα πετύχει εγώ, είχαν και ήδη που το είχαν διαλέξει δηλαδή από μόνοι τους, αγγλικό όνομα. Και δηλαδή σου λένε, ναι με το αγγλικό μου όνομα είναι αυτό, αλλά και το κινέζικο μου όνομα είναι αυτό. Πες μαμά, έχεις περισσότερη εμπειρία. Στο πρώτο έχεις δίκιο σε αυτό που λες. Ισχύει πολύ στην κουλτούρα της Κίνας. Αυτό ωστόσο είναι κύριο χαρακτηριστικό της υπηρετικής Κίνας. Ακόμα και όταν είσαι στο academic, εάν δουλεύω εγώ για παράδειγμα στη Σανκάη, υπάρχει πάρα πολύ networking και στο Hong Kong υπάρχει networking, αλλά εκεί δουλεύει αρκετά με τον τρόπο ότι έχω καλεσμένους ή πηγαίνω εγώ καλεσμένος και ξέρω ότι θα υπάρξει dinner και εκεί θα πέσει πολύ ποτό. Και στο business πρέπει να παίζει πάρα πολύ αυτό αλλά είναι και μέρος της κουλτούρας αυτό το έχω ζήσει εδώ στο Χογκόγκ με συνάδελφο από άλλο πανεπιστήμιο που είναι από η πυροτική Κίνα και είχε λίγο πιο πολύ αυτό το μεντάλι οπότε αυτό ισχύει πολύ το πως τώρα το διαχειρίζεσαι όταν παίζεις τέτοιο δείπνο
νομίζω είναι case by case δεν θέλω να δώσω συμβουλή δεν ισχύει στο Χογκόγκ αυτό τόσο το Χογκόγκ έχει εντελώς British Chinese integrated culture πως βλέπει το corporate και το network Το κομμάτι του δείπνου δεν παίζει τόσο πολύ. Ότι παίζει δείπνο για παράδειγμα lunch και dinner και τέτοια με συναδείς, αυτό το έχουμε, αλλά είναι πιο πολύ σε προσωπικό επίπεδο, για να συζητήσουμε άσχετα ή για δουλειά, δεν έχει σημασία.
Αλλά όχι αυτό που ενέφερες τόσο πολύ. Δεν παίζει αυτό τόσο. Το όνομα των ονομάτων, εγώ αυτό που έχω δει είναι στο Hong Kong. Οι ντόπιοι, δηλαδή Hong Kong Chinese που λέμε, Κινέζοι ντόπιοι στο Κονκό αρκετοί έχουν και αγγλικό όνομα Κάποιοι όχι, ίσως είναι 50-50 τώρα αλλά αρκετοί έχουν αγγλικό όνομα Μερικές φορές το βλέπω και επίσημα όταν βλέπω τη λίστα με τους φοιτητές Βλέπεις και το αγγλικό όνομα Άλλες φορές δεν το βλέπεις επίσημα αλλά θα στο πούν μόνοι τους Το όνομά μου είναι Mark, John κτλ Τα κινέζικα ονόματα είναι συνήθως δύο λέξεις Το πρώτο όνομα, Χινχό ή κάτι τέτοιο και το αγγλικό όνομα συνήθως παίρνει και ένα short, ένα μικρό, εύκολο και αυτό δουλεύει καλύτερα.
Μην ξεχνάς ότι υπάρχει λίγο η αγγλοσαξονική κουλτούρα στο Χογκόνγκ, πρώην απικία. Τα αγγλικά είναι επίσημη γλώσσα του Χογκόνγκ, δεν είναι μόνο τα κινέζικα. Εγώ δηλαδή σε οποιαδήποτε επίσημη, οποιαδήποτε συναλλαγή έχουμε το δημόσιο είναι στα αγγλικά. Οπότε τα αγγλικά είναι επίσημη γλώσσα ούτως ή άλλως. Έχει τρεις επίσημες γλώσσες στο Hong Kong Και τις δύο κινέζικες και τα αγγλικά Οπότε είναι πολύ λογικό κάποια στιγμή Τα παιδιά να αποκτήσουν και αγγλικό όνομα Σε παιδιά από η πυροτική Κίνα τώρα Δεν το βλέπω τόσο πολύ, σχεδόν καθόλου Αυτό τώρα που με έκανε εντύπωση είναι ότι Σε κάποιους από τους συμφοιτητές μου Και συμφοιτήτερες στο Μάστερ Που είναι από η πυροτική Κίνα Έχουν αγγλικό όνομα κυρίως όταν είναι πολύ καλοί στα αγγλικά.
Παράδειγμα κάποια παιδιά που έχουν τελειώσει αγγλική φιλολογία και ήρθαν να κάνουν μετατιακό στη ψυχολογία. Σου λένε το όνομά μου είναι Αν, Γκρέις, Τζον κτλ. Συνήθως το αν τα έχουν αγγλικό όνομα νομίζω έχει να κάνει και με το πώς εξκοιμήνται με αγγλική κουλτούρα και με την αγγλική γλώσσα. Ίσως ξέρεις κάποια παιδιά που φεύγουν μετά για δυτικές χώρες, έχουν Αγγλικό όνομα κατευθείαν είναι αλλιώς Άρχισαν να μιλάνε.
Λες, ρε φίλε, μιλάς πολύ καλύτερα αγγλικά από τα δικά μου. Δεν γίνεται να ντρέπεις εσύ και να μιλάω εγώ και να γίνομαι ρε ζήλη με αυτά που λέω και την προφορά που έχω. Ωραία, το κλείνω εκεί. Σε πάω στους Έλληνες και θα σου κάνω μια πάλι πλήρη ερώτηση από την εμπειρία σου κιόλας. Έστω τώρα, είτε για προπτυχιακό, είτε μετοπτυχιακό, διδακτορικό, σε οποιαδήποτε βαθμίδα.
πόσο εύκολο είναι να έρθει ένα παιδί από Ελλάδα για να σπουδάσει π.χ. στο Χογκόνγκ έχει θέμα με τη βίζα, θέλει κάποια προεργασία μπορείς με το πολιτήριο ηλικίου για παράδειγμα είναι αναγνωρισίμο ή π.χ. θέλει να δώσεις κάποιες εξετάσεις ELTS, TOEFL, GRE δεν ξέρω οτιδήποτε Σου μιλάω σαν Κώστας με την προσωπική μου εμπειρία αλλά επίσης μου άρεσε να σου μιλήσω και σαν Διευθυντής Σπουδών και με την εμπειρία που έχω σε όλα αυτά.
Διδακτορικό όπως κάνεις πρέπει να βρεις υπεύθυνο καθηγητή, να σε δεκτεί και μετά να κάνεις την επίσημη αίτηση. Εάν γίνεις δεκτός έχεις πάρει υποτροφία. Δηλαδή έρχεσαι μόνο με υποτροφία εδώ. Αλλά υπάρχει και διακρατικές υποτροφίες που είναι πολύ πιο ανταγωνιστικές και η μισθή είναι μια μισή φορά πάνω σε σχέση με αρχικό μισθό μηχανικού.
Ξεφεύγει πολύ εκεί το πράγμα. αλλά είναι πολύ ανταγωνιστικές. Τώρα, αν ένα παιδί, π.χ., έχει κάνει μάστερ, έχει τελειώσει δηλαδή bachelor και έχει κάνει μάστερ και έχει κάποια δημοσίευση ή κάτι πολύ δυνατό, αξίζει τον κόπο να δοκιμάσει για αυτό που λέμε Hong Kong Fellowship Scheme για διδακτορικό. Είναι αρκετά prestigious γενικά σαν τίτλος και με πολύ καλό μισθό και καλύπτει πολλά έξτρα έξοδα για ταξίδια και συνέδριο και επιστροφή πίσω στην πατρίδα κλπ.
Για να έρθει κάποιος να σπουδάσει bachelor εδώ, δεν συνηθίζεται τόσο, αλλά για παράδειγμα, εδώ για να έρθεις να σπουδάσεις προπτυχιακό, επειδή τα δίδακτρα, αν έρχεσαι απ' έξω, είναι ακριβά από ό,τι καταλαβαίνεις, όπως και η Αγγλία, είναι καλό αν κάποιος έρθει με full υποτροφία. Τώρα, ένας τρόπος για να πάρει φουλ υποτροφία είναι αν έχει γράψει πολύ υψηλούς βαθμούς τις εισαγωγικές εξτάσεις στη δική του χώρα.
Για παράδειγμα, κάποιος είναι Πανελλήνης, γράφει πολύ υψηλούς βαθμούς, μετράει και το απολύτωρο ηλικίου, αλλά πιστεύω ότι θα λάβουν υπόψη πιο πολύ τις εισαγωγικές εξτάσεις. Κάνει αίτηση με βάση αυτά τα στοιχεία και χρειάζεται απλά αγγλική πιστοποίηση. συνήθως νομίζω είναι το ILTS όπου συνήθως νομίζω είναι 7 χρειάζονται 7.0 για παράδειγμα έχουμε παιδιά από χώρες που έχουν δώσει εξετάσεις δικές στους χώρες υψηλή βαθμή και παίρνουν φουλ υποτροφή και έρχονται εδώ και τουλάχιστον στην εμπειρία που έχω 10 στους 10 ή 9 στους 10 θέλουν και να μείνουν εδώ μετά αλλά και να μην θέλεις να μείνεις αφού σπουδάσεις εδώ οι προοπτικές να γυρίσεις πίσω είτε Ελλάδα είτε Ευρώπη είναι πολύ καλές λόγω των σπουδών που έχεις κάνει εδώ και της εμπειρίας που έχεις. Μετράει αρκετά.
Οπότε ως σύνοψη για διδακτορικό υπάρχουν αρκετές διαφορετικές προοπτικές είτε με υποτροφία πανεπιστημίου είτε με κρατικές υποτροφίες. Για προοπτικακές σπουδές αν κάποιος ενδιαφέρεται είναι στην περίπτωση που θέλει να χρησιμοποιήσει εισαγωγικές εξετάσεις στη δική του χώρα ή τις διεθνείς εξετάσεις, νομίζω IB exams, χρησιμοποιούνται αρκετά και στην Αγγλία αυτές, που ότι αυτές δεν δίνεις πανελλήνιες, αλλά δίνεις τις διεθνείς εξετάσεις.
Και με βάση τα αποτελέσματα που έχεις, να κάνεις αίτηση και να δεις αν θα πάρεις υποτροφία. Αυτό που έψαξα, η Ελλάδα είναι μέσα στις χώρες που δέχονται παιδιά με φουλ υποτροφία. Δηλαδή το City University θα στήσει την υποτροφία και για τα διεδάκτρα και για κόστος ζωής. προπτυχιακός στο πανεπιστήμιό μου αλλά σε άλλη σχολή, το παιδί αυτό είχε έρθει με sports υποτροφία, παρόμοιο με αυτό που κάνουν στην Αμερική.
Έπαιζε μπάσκετ, είχε ταλέντο και έγινε κάπως σκάουτινγκ και τον βρήκαν και του έδωσαν υποτροφία και ήρθε να σπουδάσει στο Χονκ Κονγκ. Και έπαιξε ας πούμε και στην ομάδα του πανεπιστήμιου. Νομίζω ότι αφού τελείωσε τις σπουδές του ήταν πολύ ευχαριστημένος εδώ και έμεινε να εργαστεί σε τράπεζα από σπουδές μαθηματικού. Αλλά έχει τύχει να δω περίπτωση Έλληνα για μπάτσελωρ εδώ.
Για κάποιον που είναι πολύ τολμηρός, εγώ για παράδειγμα γυρνούσα όλο το χρόνο πίσω, είμαι πολύ ευχαριστημένος με όλο αυτό που έκανα και σίγουρα το εκτιμώ το ελληνικό πανεπιστήμιο, αλλά θα μπορούσα να σκεφτώ τον εαυτό μου να μπω σε μια άλλη διαδικασία. Ποιχή από τα 16 να προετοιμάσω τον εαυτό μου για να φύγω έξω και να χρησιμοποιήσω τις αγωγικές εξτάσεις για να πάρω υποτροφία σε άλλο πανεπιστήμιο.
Τουλάχιστον ως εναλλακτική εννοώ, όχι ότι θα το έκανα σίγουρα. Κάποιος στον μυρός μπορεί να το σκεφτεί, μπορεί να δώσει πολλές προοπτικές σε ένα νέο. Απλά από πορεία, τα δίδεκτρα δηλαδή, τα αιτήσια σε μπάτσελο, σε μεταψυχιακό, πόσο είναι, 10.000, παραπάνω, λιγότερο, ανεξιδέα. Εάν κάποιος είναι local, είναι από το Χογκόνγκ ή γεννήθηκε εδώ ή έχει έρθει με τους γονείς του και μεγάλωσε εδώ, τότε θεωρείται local. Κάθε θέση χρηματοδοτείται από το κράτος, οπότε πληρώνεις μειωμένα δίδακτρα και είναι το χρόνο περίπου 4.500 ευρώ για το σύνολο των περίπου 30 διδακτικών μονάδων που έχουμε κοίμησει εδώ κάθε χρόνο.
Στο μεταπτυακό τα δίδακτρα είναι full για όλους και είναι 20.000 κατά μέσο όρο ένα μεταπτυακό πρόγραμμα και στο προπτυακό αν είσαι overseas και πρέπει να πληρώνεις μόνος σου χωρίς υποτροφία δηλαδή, τα δίδακτρα πρέπει να είναι τουλάχιστον τρεις φορές πάνω σε σχέση με το local φοιτητή δηλαδή 15.000 ευρώ ή ως 20 το χρόνο.
Το μεταπτυακό είναι για όλους full tuition, δεν έχει local, non-local. Νομίζω στην Αγγλία είναι διαφορετικά. Στο Χονκ Κόγκ τα μεταπτυακά προγράμματα δεν χρηματοδοτούνται από το κράτος, είναι full tuition fee. Αυτό έχει το πρόβλημα ότι το tuition fee είναι πιο ακριβό. Το θετικό είναι ότι τα πανεπιστήμια έχουν πολύ δυνατά έσοδα από αυτά.
Τόση ώρα μιλάμε για εξωτερικό, δεν ξαναναφέραμε την Ελλάδα. Ποια είναι η σχέση σου με την Ελλάδα γενικά, πας συχνά, έχεις επαφές με οικογένεια, δεν ξέρω. Επαφή με οικογένεια έχω αρκετή. Με φίλους δυστυχώς, με πολλούς έχουμε χαθεί. Εγώ δεν έχω ταξιδέψει πίσω στην Ελλάδα μετά που έφυγα, ενώ σημειώσω την αλήθεια. Κυρίως έχω επαφή με οικογένεια και κάποιους φίλους από Κρήτη, λίγο από Θεσσαλονίκη αλλά δυστυχώς στη Θεσσαλονίκη επίσης πολύ έφυγα κάποιοι βρίσκονται και στην Αγγλία μάλιστα και σε άλλα μέρη οπότε θα έλεγα κυρίως έχω χάσει επαφές καινόριας επαφές έχω κάνει να πω την αλήθεια με Έλληνες κυρίως με Έλληνες που επίσης ζουν στο εξωτερικό και μέσα από κάποιες πλατφόρμες έχω γνωρίσει και παιδιά που ζουν Ελλάδα, να πω την αλήθεια θα έλεγα ότι υπάρχει μια δυναμική στη σχέση που διαμορφώνεις είτε με Έλληνες είτε με ξένους.
Σχέσεις λίγο χάνονται, χάνεις επαφή με αυτή την έννοια το λέω. Καινούριες επαφές έρχονται, αλλά κυρίως με αυτά που ήξερα τότε που άφησα το 2011 έχουν αλλάξει πολλά πράγματα. Και δηλαδή 15 χρόνια δεν έχεις πάει Ελλάδα ούτε μία φορά. Ναι. Δεν ήταν προγραμματισμένο. Στην αρχή περισσότερο έκανα φόκους, ξέρεις, στο καινούριο μέρος.
Βασικά άλλαξα πολλά μέρη μέσα σε τρία χρόνια. άλλαξα τρεις χώρες εκτός Ελλάδας εννοώ, αν σκεφτείς περισσότερο έρχεται να συνειδητοποιώ κάπου εκεί το 2016-2017 όταν από Αστρολία επέστρεψα Χογκόγκ ότι πέρασε μία πενταετία, έξι χρόνια και δεν επέστρεψα ακόμα δηλαδή δεν είχα κάνει κανένα ταξίδι προς Ευρώπη για να είμαι ειλικρινής, δηλαδή όχι μόνο Ελλάδα οπότε τις πρώτες σκέψεις είχα αρχίσει να τις κάνω για ένα ταξίδι επιστροφής ξέρεις για καλοκαίρι π.χ.
κάπου εκεί όταν είχα γυρίσει Χογκόγκ μία-δύο φορές στράβωσε και αυτό ήταν μετά το 2020-2021 έχουν αλλάξει πολλά πράγματα ενώ έχουν αλλάξει πολλά πράγματα και οικογενειακά έχουμε πολύ περισσότερες ευθύνες καθώς δραστηριοποιούμαστε αρκετά με τη σύζυγου σε προστασία μικρών ζώων και έχουμε και στο σπίτι μας αρκετά κατοικίδια διαφορετικών ειδών επίσης, όχι ενός είδους μόνο.
Δεσμεύσεις οικογενειακές κυρίως με έχουν κρατήσει στο Χογκόνγκ εδώ και τέσσερα-πέντε χρόνια. Για να σου πω την αλήθεια, εδώ και τέσσερα χρόνια δεν έχω μείνει κάποιο βράδυ εκτός Χογκόνγκ. Αν και έκανα πολλά ταξίδια προς Κίνα κυρίως, ήταν όλα έφυγα πολύ νωρίς το πρωί, γύρισα αργά το βράδυ. Δεν έμεινα εδώ και τέσσερα χρόνια εκτός φογκώ. Ευρώπη δεν ταξίδεψα καθόλου εάν αυτά τα χρόνια.
Το οποίο το ήθελα επίσης, όπως και Ελλάδα κάποια ταξίδη. Αλλά να που συμβαίνει και αυτό τελικά. Μιας που ανέφερες τα ζωάκια σου, είδαμε και τη γατούλα φαντάσου, με να φερνάει μερικές φορές, δεν ξέρω αν ήταν ο ίδιος ή αν είναι διαφορετικές. Γενικά ποια είναι η σχέση σου δηλαδή με τα ζώα, πώς πρόκειψαν στη ζωή σου, ήρθαν σε κάποια φάση ξαφνικά ή ήταν, ας το πούμε, πάντα στο πλάνο.
Κοίταξε, εγώ μεγάλωσα με γάτες, παρόλο που λατρεύω γάτες και σκύλους το ίδιο, δεν είμαι υπέρ του ενός ή του άλλου, αλλά εγώ μεγάλωσα με γάτες, δεν είχα στη Θεσσαλονίκη για πολλά χρόνια, είχα αποκτήσει μόνο προς το τέλος, η οποία γάτα αυτή ήταν έρθει μαζί μου στο Χογκόνκ την πρώτη φορά που ήρθα, είχε βγάλει διαβατήριο, τα πάντα.
Απλά τελευταία στιγμή δεν την πήρα μαζί μου Διότι υπήρχε η διαδικασία της καραντίνας που ήταν αρκετά μεγάλη Και αποφάσισε τελικά η γάτα να μείνει πίσω Ελλάδα Και έμεινε με τους δικούς μου δηλαδή, με τους γονείς μου Τα επόμενα χρόνια δεν είχα κάτι κίδιο Γιατί ήταν και η περίπτωση λίγο ένα χρόνο εδώ, δύο χρόνια εκεί Δεν ήταν τόσο σταθερή η κατάσταση Από τη στιγμή που επιστρέψαμε Χογκόνκ και ένιωσα και εγώ περισσότερο, να το πούμε έτσι, back to home, σε μία λίγο πιο σταθερή κατάσταση.
Από τα πολύ πρώτα πράγματα που κάναμε ήταν να υιοθετήσουμε ένα γάτο, ο οποίος είναι ο μεγάλος μας γάτος τώρα, εννέα χρονών βασικά. Αυτόν που είδες πριν στο βίντεο είναι ο μικρότερος, τον οποίο τον υιοθετήσαν πολύ πιο πρόσφατα, είναι λιγότερο από ένας χρόνος. Αυτόν τον είχαν βρει από την ομάδα που είναι και η σύζυγος, φιλοζωική ομάδα, πολύ μικρό πεταμένος δίπλα σε ένα κάδο σκουπιδιό και τον υιοθετήσαμε πολύ γρήγορα και αυτός πέρασε και αρκετά θέματα υγείας κλπ.
Τέλος πάντων τώρα είναι καλά οπότε δεν έχουμε πολλές γάτες στο σπίτι πολλούς γάτες, έχουμε δύο βασικά αλλά εμείς μπήκαμε αρκετά και στην προστασία μικρών ζώων τύπου χάμπστερ στην πορεία και τα χάμπστερ είναι μια τελείως διαφορετική περίπτωση αλλά είναι ισότιμα κατοικίδια και μέλη της οικογένειας στο σπίτι. Και έχουμε τώρα τέσσερα, τα οποία τρία ζουν σε ένα δωμάτιο μόνα τους, τρία αγοράκια και ένα θηλυκό χάμπστερ, τα οποία πρέπει να ζουν σε διαφορετικό δωμάτιο από τα αρσένικα.
Έχουν κάποιες ιδιαιτερότητες. Βέβαια, το αν έχεις τέσσερα χάμπστερ είναι ένα θέμα. Το θέμα είναι ότι και αυτά έχουν διαφορετικά είπη με ρουσίδι. Οπότε αυτά είναι δύο Dorf χάμπστερ, σημαίνει νάνος χάμπστερ, τα οποία είναι τα πολύ μικρά και τα δύο είναι τα χάμπστερ συρίας τα οποία είναι τα μεγάλα, κάπως μεγάλο μεγέθους και αυτά θέλουν να παίζουν εκτός σπιτιού τους δηλαδή πρέπει να τα βγάζει στο πάτωμα, στο δωμάτιο να τρέχουν, να ανεβαίνουν στις βιβλιοθήκες κλπ αν κάποιος ζει σε κάποιο YouTube βίντεο χάμπστερ να ανεβαίνει βιβλιοθήκες, καρέκλες, καναπέ κλπ αυτά συνήθως είναι τα χάμπστερ συρίας τα οποία θέλουν πολύ interaction στο σπίτι.
Οπότε είναι έξι κατοικίδια αυτά που έχουμε τώρα. Έχουμε φιλοξενήσει και ένα σκύλο κάποια περίοδο, ένα πολύ μικρό σκύλο. Τώρα έχει γίνει ρέσκου ένας παπαγάλος από τη σύζυγο αλλά προς το παρόν τον φιλοξενεί μια φίλη η οποία έχει εμπειρία με τους παπαγάλους οπότε μπορεί να έρθει ο παπαγάλος σε εμάς κάποια στιγμή το επόμενο δίμηνο.
Ναι, γενικά μεγάλη αγάπη και αδυναμία σε μικρά ζώα και σε σκυλιά, να πω την αλήθεια απλά στο σπίτι σε εμάς τώρα πιο δύσκολο να έχουμε σκύλο κυρίως με γάτες για πολλά χρόνια και τα τελευταία χρόνια πολύ περισσότερο και σε μικρά χάμστερ και σε πουλιά όπως βλέπεις τώρα ίσως έχουμε και παπαγάλους Έχετε βάλει ένα όριο ότι πήγαινε να φτάσουμε μέχρι τα 8 κατοικίδια ή μπορεί αυτός ο αριθμός να συνεχίσει να ανεβαίνει για πολύ καιρό ακόμα Πρέπει να είμαστε ρεαλιστές σχέση με το χώρο που έχουμε και το χρόνο, γιατί κάθε κατοικίδιο θέλει το χρόνο του και το κάθε χάμπστερ ξεχωριστά θέλει αρκετή φροντίδα και να παίξεις μαζί του και αυτά.
Δεν μπορεί να είναι απεριοριστό, έστω και αν έχεις μεγάλο σπίτι. Στην πράξη, για εμάς, τέσσερα χάμπστερ είναι το μάξιμο που μπορούμε να έχουμε με βάση το χώρο που έχουμε. Ο παπαγάλος τώρα είναι μια άλλη ιστορία Ο παπαγάλος θέλει να είναι και λίγο πιο ανεξάρτητος Και πιο προστατευμένος Και να έχει λίγο interaction με τις γάτες Αλλά πιο προστατευμένος Θέλω να σου πω ότι νομίζω ότι το όριο όμως είναι περίπου σε αυτό που σου είπα τώρα Επειδή αυτό δέξει όλοι τα αγαπάμε τα ζώα Αλλά και πώς ανάγκες δηλαδή πραγματικά Το όριο το βάζεις λίγο καταλαβαίνεις και πόσο χρόνο μπορείς να έχεις Θα ήμουν πολύ χαρούμενος να έχω 8 χάμστερ Δεν έχεις όμως το χρόνο, θέλουν χρόνο. Οπότε νομίζω ότι εμείς έχουμε τέσσερα, αλλά τα δύο θέλουν πιο πολύ χρόνο. Τα χάμιστερ Συρίας. Τα άλλα δύο θέλουν κάπως λιγότερο χρόνο.
Μες που ανέφεραμε και τα διαφορετικά μέρη, αυτό που δεν σε ρώτησα, γενικά, με Ελλάδα δεν έτυχε για ανωτέρα βία και άλλους λόγους και δεν πήγες καθόλου 15 χρόνια. Έχεις γενικά στο πόπο επαφή με Ελληνισμό, με Έλληνες δηλαδή, επειδή υπήρχε ιδίως στο Σίδνερ, φαντάζομαι το ελληνικό community είναι τεράστιο, δηλαδή θεωρεί ότι, ξέρω τουλάχιστον, θα μπορούσες να βρεις τους πάντες και τα πάντα, να πας για καφέ, να πας για ποτά, να πας να ακούς ελληνική μουσική και τέτοια ή δεν προέκυψε, δεν σε επασχολεί καθόλου θέλω να πω.
Στο Σίδνη δεν γνώρισα πολλούς Έλληνες. Είχε τύχει μία συνάδελφος Ελληνίδα. Όχι η Ελληνίδα που σου είπα πριν είναι Ελληνοαστραλέζα, δεν μιλάει ελληνικά, αλλά μία Ελληνίδα η οποία ήταν γραμματική υποστήριξη στη σχολή που δούλευα και είχαμε μία αρκετά καλή επαφή. πηγαίναμε για καφέ, για φαγητό και με βοήθησε αρκετά στο να στυθώ στην Αστραλία να σου πω την αλήθεια αλλά μέσω αυτής δεν μπήκα σε κάποιο Greek community κτλ και έτυχε μόνο να γνωρίσω άλλον έναν Έλληνα επίσης καθηγητή σε μια άλλη σχολή στο ίδιο πανεπιστήμιο με εμένα και αυτό ήταν όλο στο Σίπνει που την πρώτη φορά που είχα έρθει στο Κον Κον γνώριζε ήδη ένα Έλληνα που είχε έρθει η ίδια περίοδος με εμένα ένα κανό φίλο, επίσης από Θησανονίκη και έχουμε ας πούμε επαφές με το παιδί.
Επίσης ζει στο Χογκόμ και είναι καθηγητής εδώ. Η ελληνική κοινότητα είναι πολύ μικρή εδώ και νομίζω ο καθένας έχει και τη δική του ζωή και οικογένεια και δεν έχουμε τόσο πολλοί πείσμα events και τέτοια. Τουλάχιστον όχι κάτι που να έχω στα υπόψη. Οπότε γενικά δεν έχω τόσο πολύ επαφή με Έλληνες του εξωτερικού εκεί που ζω.
Τυχαίνει να γνωρίζω με τον καιρό λίγο περισσότερο Έλληνες και Ελληνίδες που επίσης ζουν στο εξωτερικό Κυρίως οι γνωρισμίες μας είναι καλή ώρα όπως τώρα μέσα από κάποιες πλατφόρμες Δεν ξέρω αυτές τις πλατφόρμες δεν τις θεωρώ και τόσο social media με την κλασική έννοια Νομίζω ότι είναι πλατφόρμες που πραγματικά μπορείς να γνωρίσεις καινούριους φίλους και κόσμο που μπορείς να εμπιστευτείς Έχω επαφή με λίγα παιδιά είτε μέσα από πλατφόρμα είτε κάποιους Έλληνες που επίσης γνώριζα από παλιά και έχουν φύγει εκτός Ελλάδας.
Αλλά δεν είχα ποτέ κάποια ιδιαίτερη τάση προς Greek events και να προσκολάω σε Έλληνες της Διασποράς κλπ. Και στο Χονγκόγκα σου πολύ το μέρος είναι διαφορετικό στήλω από την Αστραλία να ξέρεις. Σου λείπει κάτι από Ελλάδα, υπάρχει κάτι που να λες να είχα να πιω καφέ, να φάω ένα γλυκό, κάτι. Το φαγητό μου λείπει πολύ, να πω την αλήθεια. Εδώ είναι διαφορετικές κουζίνες, ok. Είμαι easy going με τα φαγητά, δεν έχω θέμα, αλλά ναι, όντως, ελληνικό φαγητό μου λείπει αρκετά. Σίγουρα θέλω ένα έστω μίνι ταξίδι Ελλάδα, ok, δεν το συζητάω, αλλά σίγουρα σου λείπουν κάποιοι άνθρωποι, σαφώς.
αλλά γενικά είμαστε και προσαρμοστικοί π.χ. με κάποιους ανθρώπους που μπορεί να μιλάω πιο συχνά μέσω Skype, Zoom, Messenger κλπ έχουμε μια επαφή αυτού του τύπου εδώ και καιρό βέβαια υπάρχει και το θέμα όταν δεν έχεις γυρίσει για πολύ καιρό π.χ. ακόμα και αν δεν έχεις επιστρέψει για 5 χρόνια ή 6 χρόνια σκέψου κάποιος ή Αυστραλία ή Ινδονησία ή κάποιο και δεν έχει επιστρέψει για 5-6 χρόνια αρχίζει μετά και είναι και λίγο πιο δύσκολο να επιστρέψει για ένα ταξίδι ή κάτι.
Να το ξέρεις αυτό ισχύει και από πλευράς του mindset που έχεις, της ψυχολογίας που διαμορφώνεται. Όσο πιο μεγάλο το διάστημα που δεν έχεις ταξιδέψει, τόσο και πιο δύσκολο θα γίνει. Να ξέρεις ισχύει και αυτό. Αλλά νομίζω ότι όπως και σε άλλα πράγματα, αυτό που σκέφτομαι είναι ότι με κάποιο τρόπο κάποια στιγμή απλά θα κανονιστεί και θα γίνει. Οπότε δεν το προγραμματίζω τώρα και βλέπουμε.
Νομίζω θα τα λέγουμε και μεταξύ μας και η Αγγλία δηλαδή, Μπέρμιχα και λοιπά, όταν είχα ρίξει πρώτη φορά το 2012 δεν είχε τόσο πολλά ποιοί ελληνικά μαγαζί για τέτοια. Τώρα ποιοί βλέπεις να ανοίγει τίποτα ελληνικό μαγαζί, δεν ξέρω και εγώ τι εκεί πέρα ή ας το πω οι Έλληνες ακόμα δεν έχουν φτάσει έτσι κατά κύματα να κάνουν απόβαση.
υπάρχουν γενικά λίγα πράγματα εδώ έτσι μιλάμε τώρα για Χονκόνκ όχι για Σίδνεϊ πολύ λίγα υπάρχει έχω δει εστιατόριο ελληνικό σε μια άλλη περιοχή που δεν πήγαινα το συχνά και τελικά δεν έτυχε να πάω στο συγκεκριμένο εστιατόριο υπήρχε και ένα μαγαζί όχι κεπάπ γεράδικο όπως το λέμε στην Ελλάδα υπήρχε ένα τέτοιο ελληνικό επίσης δεν έτυχε να πάω έχω ακούσει υπάρχει και ένα καφέ ελληνικό αλλά πρέπει να είναι μετρημένα Χονκ Κόνκ κυρίως πρόκειται είτε για κάποιοι που είναι καθηγητές άντε να φτάνουν τους 10 6 με 10 πρέπει να είμαστε ίσως υπάρχουν κάποιοι που ασχολούνται με επιχειρηματικές δραστηριότητες και τους έβγαλε ο δρόμος στο Χονκ Κόνκ και έμειναν μετά εδώ ή κάτι τέτοιο. Εδώ παίζει πολύ σαν μια Silicon Valley της Ασίας, παίζει πολύ με startups και λοιπά οπότε θα δεις κόσμο να δραστηριοποιείται όχι τόσο Έλληνες αλλά από ό,τι έχω δει σε κάποια δεδομένα πρέπει να υπάρχουν και Έλληνες που ασχολούνται με επιχειρηματικότητα και έχουν κάποιες ευκαιρίες να έρθουν
προς εδώ. Οπότε θα δεις κυρίως αυτές τις κατηγορίες Ελλήνα. Έλληνας ο οποίος θα πει φεύγω από Ελλάδα, από Hong Kong και θα στήσω εκεί εστιατόριο. Είναι λίγο πιο δύσκολο αυτό. Ναι, γι' αυτό λέω. Αλλά εντάξει, μόνο και μόνο αν υπάρχουν αυτά τα τρία που μου είπες ακόμα και αν δεν τα έχεις επισκεφτεί, Δεν περίμενα δηλαδή να υπάρχουν και τόσα πολλά Καθημιουργικούς δηλαδή και επαγγελματίες Θα περίμενα εντάξει λογικό να υπάρχουν εκεί και πέρα Όπως παντού σε όλα τα μικρή πλάι του κόσμου Γενικά δεν ξέρω έχεις καθόλου επαφή με Ελλάδα Ποιοί έσουν και σε επίπεδο ελληνικού πανεπιστήμιου Υπάρχει κάποια συνεργασία Κάποιος διάλογος Να συνεργάζεσαι με κάποιους Και εντάξει φυσικά έχεις και την εμπειρία από το ελληνικό πανεπιστήμιο και από τα ξένα.
Οι σύγκρισμοι που θα σε έβαζα να κάνεις είναι ποιοι που θα μου έλεγες για παράδειγμα ότι στερούν τα ελληνικά πανεπιστήμια, που πιστεύεις ποιοι ότι υπάρχουν δύο-τρεις ιδέες λίγο τώρα που πηγαίνουν από αυτά που βλέπεις εκεί πέρα στο Χογκόν κυρίως, που θα μπορούσαν να γίνουν πράξη λίγο τώρα στην Ελλάδα και να λύσουν κάποια προβλήματα.
Καταρχάς εγώ με Ελλάδα έχω μία κυρίως προσωπική επαφή Έχω συμμετοχή σε κάποιες επιτροπές στην Αθήνα, προς το Μετσόβιο μιλώντας, σε πολλές επιτροπές είτε όταν γίνεται εκλογή είτε σε κάποιες άλλες διαδικασίες, μερικές φορές είτε θεσμικά εννοώ το νόμο, είτε μερικές φορές το θέλουν έτσι, υπάρχει κάποια συμμετοχή καθηγητών του εξωτερικού, ελλήνων κατά προτεραιότητα, σε κάποιες διαδικασίες πρέπει να ξέρουν και ελληνικά.
Οπότε είχα την τύχη να έχω στο πιο πρόσφατο παρελθόν κάποια συμβολή σε δραστηριότητες που γίνονται σε ελληνικό πανεπιστήμιο και τους έχω πει και θέλω να σου πω εγώ είμαι αρκετά straightforward, παιδιά σε επιτροπή που μπορώ να έχω συνδρομή, πολύ θα χαρώ να βοηθήσω. Γενικά είμαι πολύ ανοιχτός και με οποιοδήποτε ελληνικό πανεπιστήμιο που θέλει συνεργασία, σίγουρα.
Δεν έχει προκύψει βέβαια. Πολύ στενή συνεργασία εδώ και όλα τα χρόνια που είμαι έξω, αλλά ποτέ δεν ξέρεις. Μπορεί να προκύψει κάπως. Τώρα στο κομμάτι για τα ελληνικά πανεπιστήμια, καταρχάς εγώ σε κάποια πράγματα που έψαχνα και για τη δουλειά μου, σχετικά με κάποια πράγματα που ασχολούμαι δηλαδή, να το πούμε ως εξής. Το Hong Kong έχει 8 κρατικά πανεπιστήμια, που είναι και τα βασικά πανεπιστήμια που έχει το Hong Kong.
Χρηματοδοτούνται από το κράτος. Αντίστοιχα, η Ελλάδα έχει 24 πανεπιστήμια, δημόσια πανεπιστήμια, τα οποία είναι υπό την αιγύδα του Υπουργείου Υπηρείας και χρηματοδοτούνται από το ελληνικό κράτος. Η χρηματοδότηση, πρόσεξε τώρα, δεν το λέω τώρα για να μειώσω την ελληνική πολιτεία, καμία σχέση. Η ελληνική πολιτεία κάνει κάποια πράγματα.
Θέλουμε να το δώσω απλά σαν παράδειγμα να δούμε λίγο τους αριθμούς. Η πολιτεία του Φονκόγκ δίνει περίπου δυόμιση φορές έως τρεις φορές περισσότερα χρήματα ετήσια για την βασική χρηματοδόση στο πανεπιστημίο. Μιλάμε δηλαδή για μισθούς, λειτουργικά έξοδα, εκπαιδευτικό κομμάτι, πολύ βασικό ερευνητικό, όπου μόνο τα βασικά γίνεται ζει ένα πανεπιστημίο.
Πρόσεξε, αυτό είναι το συνολικό μπάτζετ, το οποίο σημαίνει αν το αναγάγεις, αν το κανονικοποιήσεις, αν είναι πανεπιστήμιο, το Hong Kong δίνει περίπου 7 έως 10 φορές κατά μέσο όρο περισσότερη χρηματοδότηση στο κάθε ίδρυμα. Κοίτα, δεν το λέω από πλευράς πολιτείας, μην ξεχνάς έχουμε το εξής θέμα εδώ. Η Ελλάδα σαν γεωγραφικά απλώνεται. Το Hong Kong είναι συμπυκνωμένο σε μία πόλη.
Κάθε πανεπιστήμιο που χτίζεται στο Hong Kong, σε οποιοδήποτε σημείο του Hong Kong, μπορεί να εξυπηρετεί και τα 7,5 εκατομμύρια κόσμου χωρίς να χρειαστεί να μετακομίσουν. Υπάρχουν τεράστιες διαφορές. Η Ελλάδα μπορεί να έχει μεγάλες επενδύσεις κατά ανάγκη στην άμυνα. που το Χονκόμ αυτό δεν το χρειάζεται διότι η άμυνα του βασίζεται στον απελευθερητικό στρατό της Κίνας.
Είναι η πόθεση της Κίνας η προστασία του Χονκόμ. Έχει έξοδα μόνο σε ό,τι αφορά περιοριστική και αστυνομία στην ουσία. Καταλαβαίνεις ότι δεν μπορούμε να συγκρίνουμε αυτά τα δύο αλλά το αναφέρω για να δούμε λίγο που βρισκόμαστε σαν αριθμή. Τώρα, αυτό είναι μια τάξη μεγέθους για αφορά. Εγώ τα έβαλα κάτω και είδα λίγο τι γίνεται με τις ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις, έξτρα πηγή χρηματοδότησης, που εκεί η Ελλάδα μάλιστα πηγαίνει καλά από ό,τι είδα και είναι μάλιστα πάνω από το μέσο όρο των ευρωπαϊκών χωρών σε ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις και άλλες πηγές χρηματοδότησης που έχει, γιατί αυτό ενισχύει και την έρευνα αλλά και το εισόδημα των καθηγητών.
καθηγητών. Και επίσης έβαλα κάτω και είδα τις αντίστοιχες έξτρα χρηματοδοτήσεις που υπάρχουν στο Χονκό. Και εκεί αυτό το οποίο βγαίνει είναι ότι κάθε πανεπιστήμιο στο Χονκό κατά μέσο όρο έχει περίπου 40 φορές περισσότερη χρηματοδότηση σε σχέση με κάθε πανεπιστήμιο της Ελλάδας. Το εύρος ήταν 25-45 αλλά τίνει προς το 40.
Συνεπώς αυτό αρχίζει τώρα και πιάνει δύο τάξεις μεγέθους. Παράδειγμα γιατί συμβαίνει μια τόσο τεράστια διαφορά. Τα ελληνικά πανεψήμια βασίζονται στις ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις. Ας μην ξεχνάμε ότι εκεί ο ανταγωνισμός είναι μεταξύ όλων των ευρωπαϊκών χωρών. Συνεπώς είναι ένας πληθυσμός πολλών εκατοντάδων εκατομμυρίων. Επίσης υπάρχει τεράστια γραφειοκρατία και στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Δεν είναι ελληνικό φαινόμενο αυτό. Είναι αρκείτα τα προβλήματα. Στο Χογκόγκ τώρα υπάρχει ένα απόλυτα επιθετικό, με την καλή έννοια επιθετικό, aggressive mentality, τα πανεπιστήμια μπροστά και θα κινήσουν όλη την κοινωνία και όλη την οικονομία. Οπότε μπορείς να σκεφτείς ότι τα πανεπιστήμια στο Χογκόγκ είναι σε ένα περιβάλλον το οποίο είναι πολύ πιο επιθετικό με την έννοια τα πανεπιστήμια μπροστά για να κινήσουν όλη την οικονομία και να βγάλουν μπροστά όλες τις καινοτόμιες ιδέες για όλη την πολιτεία.
Συνεπώς υπάρχουν τεράστιες χρηματοδοτήσεις από το κράτος και για βασική έρευνα και για εφαρμοσμένη έρευνα. Μετά έχουμε τις έρευνες R&D, απευθείας χρηματοδότηση από τη βιομηχανία, το οποίο και στην Ελλάδα ίσως έχει ξεκινήσει κάπως, αλλά εδώ το θεσμικό πλαίσιο το επιτρέπει εδώ και πολλά χρόνια. Και δεν υπάρχει το πρόβλημα που υπάρχει πολλές φορές και στην Ελλάδα, είναι λίγο ταμπού το θέμα της συνεργασίας βιομηχανία-πανεπιστήμιο.
Εδώ αυτά έχουν ξεπεραστεί. Μετά υπάρχει το εξής εδώ. Υπάρχουν τεράστιες χρηματοδοτήσεις από δωρεές. Το αντίστοιχο που συμβαίνει στην Αμερική, σε μεγάλα πανεπιστήμια της Αγγλίας. Για κάθε εκατομμύριο δολάρια δωρεά που παίρνει ένα πανεπιστήμιο στο Χονκ Κόνγκ από ένα μεγάλο επιχειρηματικό όμιλο πηχή, για κάθε εκατομμύριο το κράτος κάνει matching ένα έξτρα εκατομμύριο.
Για παράδειγμα, όταν εγώ είχα κάνει μία μικρή, πολύ μικρή δική μου δωρεά της τάξης των 20-25 χιλιάδων, το οποίο ήταν για μισθό ενός postdoc για ένα διάστημα, παράδειγμα, το κράτος έρχεται και χρηματοδοτεί άλλο τόσο. Θέλω να σου πω ότι η πολιτεία, έχουμε πολλά πλειονεκτήματα, σε ό,τι αφορά την οικονομία, είναι finance center, δεν το συγκρινώ με Ελλάδα, αλλά βάζει τεράστιες πλάτες η πολιτεία στα πανεπιστήμια.
Και αυτό είναι μια ολόκληρη υποδομή γύρω από αυτό το πράγμα, ώστε οι χρηματοδοτήσεις να ρέουν με άνεση και ευκολία από όλες τις πλευρές. Για παράδειγμα, ένα από τα πράγματα που είχα βρει είναι ότι η Ελλάδα έχει μεγάλη δυσκολία, ενώ τα ελληνικά πανεπιστήμια να πάρουν δωρεές. Το οποίο οφείλεται και στο ότι το ελληνικό πανεπιστήμιο δεν κρατάει στενούς δεσμούς με τους απόφετους.
Εδώ έχουμε συνεχόμενη επαφή και μέσα από πάρα πολλά events και μέσω θεσμικών οργάνων αν θέλεις. Υπάρχει δηλαδή η σωματεία των αποφήτων του πανεπιστήμιου μας, του άλλου πανεπιστήμιου κλπ. Επιστρέφουμε κάθε χρόνο, κάνουμε εκδηλώσεις στη σχολή, υπάρχει στενή επαφή. Έχουμε ένα track record τι κάνουν οι φυτές μας μετά που θα φύγουν.
Πεταλαβαίνεις τι εννοεί. Λειτουργεί με έναν τρόπο ώστε οι απόφυτοι αρκετοί κάποιες στιγμές να επιστρέφουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Σκέψου αυτό ισχύει και σε μένα. Σκέψου ότι εγώ δεν σπούδασα εδώ αλλά έκανα post-doc εδώ. Και για μένα ήταν αν θέλεις στο City University ένας χώρος που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα επέστρεφα. Και για να εργαστού αλλά και μέσω κάποιες δωρεάς που είχα κάνει κάποια στιγμή.
Αυτό το mentality ισχύει αρκετά και στην Αγγλία, νομίζω και πάρα πολύ στην Αμερική. Αυτό λείπει πολύ από την Ελλάδα. Αυτό δεν είναι θέμα πολιτείας μόνο. Βασικά δεν είναι κυρίως θέμα πολιτείας αλλά πρέπει να υπάρχουν και κατάλληλοι θεσμοί για να πάρεις ενθάρρυνση. Οπότε το όρος σύστημα, η όλη μηχανή εδώ λειτουργεί πολύ διαφορετικά.
Γι' αυτό και βλέπεις αυτοί οι οτάξεις μεγέθους σχεδόν στείλει ένα γράμμα να κανονίσει κάτι, όπως λες ένα event, εντάξει, δεν θα το ψάξει από μόνος σου. Πρέπει κάποιος να κάνει τη σύνδεση, τουλάχιστον. Μία πολύ τελευταία σημείωση. Για παράδειγμα, το δικό μου τμήμα και πολλά άλλα τμήματα, κάθε χρόνο δίνουν κάποια awards, βραβεία, σε αποφύτους μας που έχουν πετύχει είτε ακαδημαϊκά, είτε στη βιομηχανία.
Δεν μπορούμε να τους καλύψουμε όλους, αλλά θέλω να σου πω ότι προσπαθούμε με πολλούς τρόπους να κρατάμε την επαφή. Και πάντα έχει μεγάλη σημασία οι απόφοιτοι μας να υποστηρίζουν πίσω το πανεπιστήμιο. Αυτό παίζει τεράστιο ρόλο να ξέρεις και στις παγκόσμιες κατατάξεις. Είναι ένα σημαντικό μέτρικ που παίζει εκεί να ξέρεις.
Κάμε σύστημα, στο πω, υγείας, γενικά υποδομών κλπ. Έχεις κάποια επαφή να μπορούμε να προσφέρουμε λίγο εικόνα ή δεν είχες τέτοια εμπειρία. Δυστυχώς είχα μια εμπειρία στο πρόσφατο παρελθόν. Έπρεπε να μπω σε νοσοκομείο, οπότε πήρα και εγώ μια μικρή εμπειρία σε αυτό. Κοίταξε, στο Χογκόγκ όταν ζεις και 7 χρόνια συνεχόμενα και εργάζεσαι εδώ, κάνεις αίτηση και γίνεσαι μόνιμος κάτοικος. Παίρνεις το λεγόμενο PR. Πολύ απλή διαδικασία. Από τη στιγμή που παίρνεις PR είσαι αυτό που λέμε local. Έχεις πρόσβαση με τον ίδιο εφηβώς τρόπο που είχε η σύζυγός μου ή οποιου είπαμε πριν, είτε δωρεάν περίθαλψη σε νοσοκομείο κλπ.
Τώρα, υπάρχει παράλληλα με τα δημόσια νοσοκομεία και κλινικές υπάρχουν και τα ιδιωτικά. Το δικό μου πακέτο για παράδειγμα το πανεπιστήμιο μου καλύπτει ένα σχετικά καλό ποσός σε περίπτωση που πρέπει να νοσηλευτώ. Το οποίο σημαίνει είναι πιο βαριά μορφή ή κάτι έκτακτο. Εγώ είχα μία εμπειρία ουσιαστική στην οποία έμενα για ένα βράδυ στο νοσοκομείο, είναι η αλήθεια, και απλά με είχα χαπακώσει, δεν χρειάστηκε κάποια εγχείρηση και βγήκα το δεύτερο βράδυ και τότε επέλεξα ιδιωτικό.
Τα έξοδα μου είχαν καλυπτεί 80% από την ασφάλεια που μου παρέχει το πανεπιστήμιο και 20% από την ιδιωτική ασφάλεια που έχω κάνει μόνος. Ένα ιδιωτικό πανεπιστήμιο, σωρή, όχι πανεπιστήμιο, Ένα ιδιωτικό νοσοκομείο έχει κάποιο κόστος Τώρα, μας έτυχε και η άλλη περίπτωση Η σύζυγος να νοσηλευτεί τρία βράδια Και με εγχείρηση όχι τόσο σοβαρή Αλλά δεν ήταν και εντελώς απλή Τώρα, η σύζυγος νοσηλεύτηκε στο δημόσιο νοσοκομείο Παρ' όλο που το πανεπιστήμιο μου Καλύπτει και τη σύζυγό ως οικογένεια Οπότε έχουμε ένα τέτοιο πακέτο Διάλεξε δημόσιο νοσοκομείο Οι συνθήκες ήταν πολύ καλές, απλά δεν έχει στον δικός προσωπικό δωμάτιο.
Ήταν όμως αρκετά καλές συνθήκες. Έγιναν όλες οι εξτάσεις και η εγχείρηση και αξονικές, οτιδήποτε χρειάστηκε. Αρκετά φάρμακα τις έδωσαν στο τέλος και διαμονή τρία-τέσσερα βράδια. Το συνολικό πακέτο ήταν 60 ευρώ. Μιλάμε τώρα για εγχείρηση, έτσι δηλαδή είχε αρκετή δουλειά το όλο θέμα, αλλά πληρώνει σε ένα πολύ πολύ μικρό βασικό.
Και αυτό τώρα περιλαμβάνει και τα φάρμακα, εννοώ όλα μαζί. Οπότε δημόσιο νοσοκομείο είναι καλό. Έχουμε εμπειρία και από τους γονείς της συζύγου, για παράδειγμα που είναι πιο μεγάλης ηλικίας κλπ. Είναι καλό. Σε κάποια πράγματα μπορεί να έχεις, για παράδειγμα θες να κάνεις μια ετήσια εξέταση, για παράδειγμα, ένας πιο μεγάλης ηλικίας.
Υπάρχουν λίγο αναμονές για επίγοντες καταστάσεις κλπ. Όπως το έχω δει δουλεύει πολύ καλά. παράδειγμα και η εμπειρία με τη σύζυγος που είχαμε εγώ έμεινα αρκετά ευχαριστημένος και ανάλογα βέβαια και με το εισόδημά σου το πακέτο με τον εργοδότη σου κάποιες περιπτώσεις που να πας και για ένα πιο μικρό θέμα απέξω σε ένα γιατρό, δερματολόγο οδοντίατρο για πάντα να καταλαβαίνεις τι εννοώ οπότε σε γενικές γραμμές αυτά μπορούν να σου πω υπάρχει καλό σύστημα υγείας γενικά και από ό,τι κατάλαβες είναι και σχεδόν δωρεάν και πολύ καλό σε δύσκολες περιπτώσεις εγχείρησης.
Από ό,τι κατάλαβα όμως υπάρχει μια διαφορά αν είσαι ας το πούμε local ή άμα είσαι ξένος. Αν δηλαδή είσαι αλταπτιακός που ήρθες εκεί για ένα χρόνο διδακτορικός στο δημόσιο του πανεπιστήμιο, δηλαδή θα πληρώσεις. Εγώ και όταν ήμουν post-doc που ήταν πιο χαμηλή θέση μου, είχα μια κάλυψη από το πανεπιστήμιο. ειδικά για παράδειγμα αν εγώ θέλω να πάω να κοιτάξω τα μάτια μου ας πούμε σε ουθαλμίατρο θα πρέπει να το κανονίσω μόνος μου παρόλο που κάποια ιατρία τα παρέχει και το πανεπιστήμιο στο κάμπος να πούμε την αλήθεια αλλά για κάτι πολύ σοβαρό υπάρχει κάλυψη από το πανεπιστήμιο τώρα αν μου είχε συμβεί κάτι πολύ σοβαρό όταν ήμουν μεταδιδακτορικός υπότροφος Από ό,τι έχω καταλάβει η επιλογή μου τότε για διαμονή και εγχείρηση των σοκομείων θα ήταν δημόσιο, όπου ναι δεν θα είμαι local, αλλά υπάρχει και κάλυψη από το πανεπιστήμιο σε όλους τους εργαζόμενους.
Δεν χρειάζεται να είσαι δηλαδή καθηγητής για να σε καλύπτει. Τώρα, εάν δεν είσαι local δεν είναι το ίδιο μεταξύ ντόπιων και μη ντόπιων το δημόσιο πανεπιστήμιο γενικά. Αλλά και πάλι πρέπει να είναι πολύ ξεκάθαρο αυτό ότι αν δεν είσαι local και είσαι στο Hong Kong, μάλλον είσαι για μια σχετικά καλή δουλειά. Οκ, Ελλάδα δεν πάει σαν σωσυχνά. Γενικά, ας το πούμε, νέα ποιητή για πολιτικούς, για τέτοια, παρακολουθείς καθόλου ή δεν ασχολείσαι ιδιαίτερα.
Έχω επαφή σχεδόν καθημερινά ή ανά μερικές μέρες ανοίγω κάποια ηλεκτρονική εφημερίδα, κρατάω μία επαφή, αλλά προσπαθώ, για παράδειγμα δεν θα κάτσω να δω πολιτική συζήτηση σε κάποιο κανάλι το οποίο ανεβάζει τα βίντεο στο YouTube π.χ. ενώ κάποιο κεντρικό κανάλι αλλά ακόμα και αμυγός youtube κανάλια τα οποία έχουν κατεύθυνση κυρίως να συζητάνε και να αναλύουν πολιτικά συνήθως δεν θα τα παρακολουθήσω υπάρχει μεγάλη αναξιοπιστία σε αυτά που συζητιούνται και είναι και πολύ υποκειμενικά οπότε θα έλεγα ότι έχω μία επαφή αλλά πιστεύω ότι μάλλον θα έχεις πολύ καλύτερη από μένα γιατί επισκέπτεσαι κιόλας ή ένας φίλος μου στο Χονχόν ο οποίος μπορεί να επισκέψει κάθε χρόνο την Ελλάδα και έχει άλλη αίσθηση.
Αν μας ρωτούσαν τα ένα-δύο μεγαλύτερα προβλήματα στην Ελλάδα που ας πούμε συνδέονται και με την πολιτική σε ποια θα επικεντρωνώσουν να πω έτσι γιατί ακολουθεί η δεύτερη ερώτηση θέλω να πω ότι από ποιο από την εμπειρία σου ώστε να μπορούσαμε να προτείνουμε λίγο τώρα δύο-τρεις λύσεις που θεωρήσουν ότι για παράδειγμα να μην περιμένουμε 15 χρόνια να αναλύσουμε το δημογραφικό κάποιες λύσεις που τις οποίες άμα τις βάλουμε σε εφαρμογή σε έξι μήνες θα βλέπαμε κάποια από τα αποτελέσματα.
Ένα μικρό θερματάκι το οποίο έχει να κάνει με το ότι υπάρχει ένα κενό μεταξύ πολιτείας και πολιτών. Παρατηρώ για παράδειγμα ότι και η κοινωνία δεν στέκεται δίπλα στην πολιτεία. Δεν είναι μόνο το αντίθετο που μπορεί να πει κάποιος. Αυτό είναι το εύκολο. Και ίσως έχει και δώσει αλήθειες προφανώς ότι υπάρχει από την πλευράς πολιτείας, σαν σύστημα δηλαδή, ένα κενό σε σχέση με τους πολίτες πολλές φορές.
Αυτό όμως ισχύει και από την άλλη πλευρά. Ποιοί εμένα με έκανε μεγάλη αίσθηση στην Αστραλία που έζησα δυόμιση χρόνια. Είχα πιει άπειρους καφέδες με τους συναδέλφους μου γιατί έχουν στην κουλτούρα τους κάθε πρωί να μαζεύεται όλο του κρουπ να πίνουν καφέ. Στα δυόμιση χρόνια ποτέ δεν έγινε ούτε η παραμικρή συζήτηση για οποιοδήποτε πολιτικό θέμα.
Ενώ, θέλεις, Αυστραλία είναι ένα μέρος που θα πεις ότι οι άνθρωποι πολιτικοποιούνται πολύ, τίποτα μηδέν. Ποτέ καμία συζήτηση. Θυμίζει και λίγο αυτό που έχω παρατηρήσει και με έχουν πει παιδιά που ζουν Σκανδιναβία, π.χ. Πολύ λιγότερο πολιτικοποίηση. Υπάρχει πολιτικοποίηση μάλλον Αλλά πολύ λιγότερο εναντίωση Στην πολιτεία και στο κράτος Ας αφήσουμε την Αμερική απ' έξω Είναι πιο πολύπλοκο σύστημα εκεί Αυτό το οποίο παρατηρώ Και στην Απόανατολή Εδώ ας πούμε ότι είναι και άλλες κουλτούρες Αλλά πάνω στην Αυστραλία που είναι δυτικό τύπο κουλτούρα Είναι λίγο πιο κοντά Η κοινωνία με το κράτος Βλέπεις ας πούμε ο συνάδελφός μου έλεγε Για ένα παλιό του φοιτητή τώρα υπηρετεί την κοινωνία ενώ είναι πολιτικός.
Δεν το πεις έτσι στην Ελλάδα, κατάλαβες τι εννοώ. Οπότε υπάρχει ένα διαχρονικό πρόβλημα το οποίο αναλύεται και σε κάποια αντικείμενα κοινωνικής ψυχολογίας και απ' τη μία υπάρχει ας πούμε κάποιο κενό και κάποια προβλήματα από το σύστημα όχι της κυκλουμένης κυβέρνησης αλλά σαν σύστημα εννοώ αλλά και η κοινωνία απ' την άλλη όμως δεν στάκεται με την πολιτεία.
θεωρεί πάντα εκ των προτέρων ότι η πολιτεία είναι ανάντιο της κοινωνίας. Αυτό δημιουργεί τεράστια τριβή. Ακόμα και ιδεατά αν έχεις μια απόλυτα ιδανική νέα κυβέρνηση δεν ξέρω. Ούτως ή άλλως όλες υπάρχουν πιστεύω αρκετά αξιόπιστη πολιτική σε όλες τις κυβερνήσεις. Αλλά ακόμα και να έχεις μια κυβέρνηση συνολικά να είναι εξαιρετικά αποδοτική, πολύ δύσκολα βλέπω η κοινωνία να το αγκαλιάζει αυτό. Υπάρχει ένα θέμα και από τις δύο πλευρές.
Ναι, έτσι, το λέω αρκετά ψύχραιμα και αντικειμενικά. Αυτό βλέπω ένα πρόβλημα και μάλλον αυτό δεν το βλέπω να λύνεται, να έχει αλλάξει ιδιαίτερα. Ίσως αυτό να έχει πιο μεγάλο κενό τώρα που μιλάμε σε σχέση με το 2005 ή 2010. Αυτό βλέπω ένα θέμα. Αυτό είναι τρεις εκπομπές μόνο του. Απλά το αναφέρω σαν παρατήρηση. Στην Ελλάδα ένα πράγμα, πάω επίσης στο κοινωνικό κομμάτι.
Η Ελλάδα σε μετρήσεις που γίνονται από κοινωνικούς ψυχολόγους θεωρείται μία από τις συλλογικές κοινωνίες. Σημαίνει είμαστε πιο πολύ collectivist και όχι ατομιστές. Αυτό ωστόσο ισχύει κυρίως στο μικρό περιβάλλον της οικογένειας. Πολύ δυνατή οικογενειακή δεσμή. Βοηθάνε οι γονείς, τα παιδιά, τα παιδιά, τους παππούδες και πάει λέγοντας εσύ, τον ξάδερφός και ούτω καθεξής.
καλό. Και αυτό έχει κάποιες ερμηνείες από τη ματιά της κοινωνικής ψυχολογίας. Δηλαδή, λειτουργούμε πολύ διαφορετικά σε ένα πολύ στενό κύκλο ανθρώπων, στη δική μας ομάδα, η οικογένεια, και δεν λειτουργούμε καθόλου συλλογικά σε ένα επίπεδο ευρύτερο. Πόλεις ή χώρας, θα θέλεις. Αυτές οι δύο παρατήρες, τώρα που σου λέω, είναι κοινωνικές. Δεν πιάνουν την πολιτεία.
Αλλά το θέμα είναι εδώ περισσότερο να μιλήσουμε για εμάς, για την κοινωνία, για τους πολίτες και όχι τόσο για την πολιτεία. Η πολιτεία έχει άλλα θέματα αλλά αυτά κάπως συνδέονται στην αλληλεπίδραση μεταξύ τους. Αυτά μου κάνουν πολλή εντύπωση που παραμένουν περίπου τα ίδια και σήμερα και μάλλον ίσως εποχή δεκαετίες 2000 ήταν ίσως λίγο πιο smooth, λίγο καλύτερα τότε πριν την οικονομική κρίση.
Αυτά βασικές παρατηρήσεις. Υπάρχει τεράστια γραφειοκρατία σαν σύστημα, καταλαβαίνεις τι εννοώ. Δεν εννοώ μόνο αν είναι digital και μπορείς να κάνεις τη δουλειά σου online κλπ. Υπάρχει τεράστια γραφειοκρατία στο σύστημα, αλλά επίσης να σκεφτούμε ότι η Ελλάδα είναι νότια Ευρώπη, είναι μεσογειακή χώρα και βαλκανική χώρα. Δεν γεννηθήκαμε, δεν ήμασταν από την αρχή σε μια χώρα όπως είναι η Μεγάλη Βρετανία ή όπως είναι οι Σκανδιναβικές χώρες.
υπάρχει μια συνέχεια στα προβλήματα που υπάρχουν σήμερα δεν δημιουργήθηκαν το 1975, υπάρχει μια συνέχεια υπάρχει μεγάλη σύνδεση του πώς λειτουργεί το κράτος και η πολιτεία με τη συνολική κουλτούρα και η ιστορία που έχει ένα μέρος δηλαδή αυτό το βλέπεις τώρα στα παιδιά Έλληνες του εξωτερικού, πανεπιστήμιο, φοιτητές είναι οι καλύτεροι των καλύτερων δεν σημαίνει ότι βγαίνουν έξω και γίνονται οι καλύτεροι, σημαίνει ότι αυτό πρέπει να το έχουμε και σαν κοινωνία το έχουμε, σαν λαός το έχουμε. Δεν είναι τυχαίο, ας πούμε, αν δεις παγκόσμιες κατατάξεις στην πολύ κορυφή βρίσκονται Έλληνες καθηγητές ή σε δύσκολα συστήματα, παράδειγμα στον χρονικό, νομίζω οι Έλληνες καθηγητές έχουν 100% επιτυχία στο να πάρουν τέννιου. Δεν είναι τόσο εύκολο. Για ποιο λόγο τα καταφέρουν οι Έλληνες έξω. Αυτό πρέπει να υπάρχει.
Το έχουμε σαν λαός, καταλαβές Δηλαδή οι δυνατότητες είναι πολύ πολύ μεγάλες Οπότε κάπου είναι από τη μία Κάποια ζευματάκια που έχει κοινωνία Πρέπει να τα απελευθερώσει λίγο Και από την άλλη η πολιτεία πρέπει να δει λίγο Τους πολίτες σαν κεφάλαιο να το πω έτσι Με την καλή έννοια, καταλαβές, σαν κεφάλαιο Είναι αυτό πάνω στο οποίο πρέπει να επεντήσεις Αυτός με κάνει το Hong Kong Δεν μας έχει υποχρεώσει Να προχωρήσουμε προς νέες τεχνολογίες Βασικά απλά η πολιτεία κάνει όλη της την επένδυση στους νέους ανθρώπους και στους καθηγητές που επιβλέπουμε τους νέους ανθρώπους.
Οπότε και από τις δύο μερικές νομίζω πρέπει κάπως να αγυρίσει το πράγμα. Αλλά γενικά νομίζω οι δυνατότητες που έχει η Ελλάδα είναι τεράστιες. Παράδειγμα, εγώ πιστεύω ότι αυτή τη στιγμή οι Έλληνες πιτσιρικάδες έπρεπε να είχαν κατακλείσει τις διακρίσεις στις μαθηματικές εταιρείες και σε όλες τις αξιολογήσεις των νέων παιδιών.
Που ας πούμε, από ό,τι φαίνεται, δεν τα πήγαμε τόσο καλά στις τελευταίες αξιολογήσεις. Αυτά τα έχω παρακολουθήσει. Μεγάλη συζήτηση γιατί. Είναι ψυχολογικό το θέμα. Μπορούμε να το κάνουμε. Θα έπρεπε να είναι στις περισσότερες από αυτές τις κατατάξεις ελληνικές ομάδες, γκρουπ και μαθητές στις πολύ πρώτες θέσεις. Σκέψου γιατί πολλοί Έλληνες καθηγητές αυτή τη στιγμή είναι οι πραγματικά κορυφαίοι Όχι μόνο εδώ στην Ανατολή, βλέπεις στην Αμερική, στο MIT, στο Μπέρκλι Είναι οι κορυφαίοι των κορυφαίων Στο Στάνφορντ και στην Αγγλία, στο Imperial, στο Cambridge, στην Οξφόρδη Κορυφαίοι καθηγητές είναι Έλληνες Είναι δυσανάλογα σχετικά με τον πληθυσμό μας Κάτι πάει λάθος, αλλά για μένα πρέπει να το δούμε και εσωτερικά δηλαδή και εμείς σαν κοινωνία και είναι και η πολιτεία αλλά αυτά τα δύο εγώ δεν θέλω να τα διαχωρίσω μαζί πάνε το fun fact το οποίο είχε πολύ ενδιαφέρον και εντελώς άσχετο η Θεσσαλονίκη και το Χογκόνγκ έχουν περίπου τον ίδιο αριθμό από καφετέρειες, εγγεγραμμένες καφετέρειες
γιατί κάποια καφέ είναι μεταξύ καφέ-μπαρ κτλ προσπαθώ αυτά που βρήκατε στο χείριο είναι κυρίως για καφέ κανονικά καφέ και περίπου τον ίδιο ρυθμό σε nightclubs με τον τρόπο που ορίζονται τα nightclubs επίσης η Θεσσαλονίκη ανά 100.000 κατοίκους ή ανά εκατομμύριο κατοίκων να θέλεις έχει πέντε φορές περισσότερους φοιτητές σε σχέση με το Hong Kong απλά fun facts δεν έχουν και τόσο σημασία απλά κάπου τα έχει κάποια πράγματα σύγκρισης Hong Kong και Θεσσαλονίκης και τα έχει αυρή αυτά πιο ψηλή μισθή εδώ δύο έως τρεις φορές κατά μέσο όρος Ισλαμία πραγματικότητα του Χογκόνγκ επειδή έχει θεωρηθεί στις παγκόσμιες κατατάξεις η πιο ακριβή πόλη για να ζεις από πλευράς αγοράς διαμερίσματος δεν ισχύει τόσο πολύ αυτό διότι στο Χογκόνγκ υπάρχει μία μίξη ιδιωτικών διαμερισμάτων ή μη δημοσίων και δημοσίων. Ένας εντόπιος στο Χογκόνγκ με χαμηλό εισόδημα, το πιο πιθανό είναι ότι δεν πληρώνει καθόλου ενίκιο.
Συνεπώς οι κατετάξεις κυρίως αφορούν έξπατς που έρχονται στο Χονκό και κυρίως όταν έξπατς έρχονται στο Χονκό συνήθως η μισή τους είναι πάνω από το μεσορούτους ή άλλους. Οπότε τις έχω βρει λίγο άδικες συνολικά μιλώντας για το ότι δεν δείχνουν την πραγματική εικόνα που έχει το Χονκό. Αυτό για παράδειγμα μπορούσα να το πω πιο εύκολα για το Σίδνη, πολύ πιο ακριβό.
Ε, μάλλον περίπου το ίδιο ακριβώς και το Hong Kong Με τη διαφορά ότι το Hong Kong αυτό αφορά μόνο το 1 τρίτο των κατοικιών Το δεύτερο τρίτο είναι δημόσιες κατοικίες και το τρίτο τρίτο είναι ενδιάμεσης κατάστασης Όπου μπορεί τα ενίκια να είναι τρεις φορές πιο κάτω ποιοί σε σχέση με το διαμέρισμα που γυρώνω ενίκιο εγώ Δεν είναι τόσο πραγματικότητα η κατατάξιση μερικές φορές Το δεν έχω κάτι άλλο Αλλά η ρώτηση είναι μία, σαν τη Χαλκιδική έχει Η απάντηση είναι πολύ γρήγορη, όχι, δεν έχεις αντιχαλκηδική.
Κώστα, σε ευχαριστώ πάρα πολύ για τον χρόνο σήμερα, νομίζω ήταν μια πάρα πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση και αρχικά να σου ευχηθεί να έρθεις μια βόλτα και από Ελλάδα, στα κοντά και κατά δεύτερον φυσικά να ευχαριστήσουμε και όλους όσους μας άκουσαν σήμερα. Καλή συνέχεια σε όλους. Αντώνη, σε ευχαριστώ και εγώ πάρα πολύ και τους φίλους και ελπίζω να είστε όλοι καλά.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα