Φυσικοθεραπευτής στο Κατώφλι της Premier League — Επέλεξα το NHS | Brain Drained 11
Brain Drained Unfiltered | Έλληνες του ΕξωτερικούΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Ο Δημήτρης μπορεί να μην έπιασε τα μόρια για ιατρική και να παράτησε τη φαρμακευτική στην Ιταλία, όμως ξαναμπήκε στο σύστημα με 10% μηχανογραφικό για να σπουδάσει φυσικοθεραπεία.
Οκτώ χρόνια μετά ζει στο Birmingham και είναι Advanced Physiotherapy Practitioner στο NHS — αφού πρώτα πέρασε από το St. George's Park και τις ακαδημίες της Premier League.
Μιλάμε για το πώς λειτουργεί πραγματικά το NHS σε σχέση με το ΕΣΥ, γιατί στην Αγγλία δεν χρειάζεσαι ορθοπεδικό πριν δεις φυσικοθεραπευτή, για τους μισθούς ανά Band, για το πώς το Brexit διπλασίασε τα δίδακτρα των μεταπτυχιακών — και γιατί το αρχικό σχέδιο επιστροφής στην Ελλάδα κατέληξε «ψιλοαδύνατο».
🎙️ Brain Drained Unfiltered — Έλληνες του εξωτερικού, αφιλτράριστα.
⭐ ΣΤΗΡΙΞΤΕ ΤΟ PODCAST ΜΑΣ:
Αν σας άρεσε το επεισόδιο, η μεγαλύτερη βοήθεια που μπορείτε να μας δώσετε είναι να πατήσετε το "Follow" και να μας αφήσετε μια αξιολόγηση 5 αστέρων στο Spotify! 🙏
👇 Βρείτε το Δημήτρη:
🔵 Facebook: https://www.facebook.com/dimitris.tsimpolis
🪪 Linkedin: https://www.linkedin.com/in/dimitris-tsimpolis
📸 Instagram: https://www.instagram.com/physio.book
🔗 Ακολουθήστε το Brain Drained Unfiltered:
📸 Instagram: https://www.instagram.com/braindrainedgr
🎵 TikTok: https://www.tiktok.com/@braindrainedgr
🔵 Facebook: https://www.facebook.com/braindrainedgr
🐦 X (Twitter): https://x.com/braindrainedgr
🪪 Linkedin: https://www.linkedin.com/company/brain-drained-unfiltered-podcast
⏱️ ΚΕΦΑΛΑΙΑ Επεισοδίου:
(01:45) Από την Ελλάδα στην Ιταλία και Πίσω — Το Ταξίδι του Δημήτρη
(3:34) Θεσσαλία, Ιταλία και το 10% — πώς κατέληξε στη φυσικοθεραπεία
(17:14) Birmingham, St. George's Park και οι ακαδημίες της Premier League
(38:12) NHS vs ΕΣΥ: μισθοί, self-referral και shared decision making
(55:00) Μισθοί, Brexit και η Στροφή από το Ποδόσφαιρο στο NHS
(1:04:53) «Ψιλοαδύνατο να γυρίσω» — Brain Drain και ζωή στην Αγγλία
📌 Αποποίηση Ευθύνης: Οι απόψεις, οι ισχυρισμοί και οι απόψεις που εκφράζονται από τους καλεσμένους στο "Brain Drained Unfiltered" αποτελούν αποκλειστικά προσωπικές τους θέσεις και εμπειρίες. Δεν αντιπροσωπεύουν απαραίτητα τις απόψεις του δημιουργού/οικοδεσπότη της εκπομπής. Ο παραγωγός δεν φέρει καμία ευθύνη για την εγκυρότητα ή την ακρίβεια των όσων δηλώνονται από τρίτους κατά τη διάρκεια του επεισοδίου.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Ήχα δει τις προάλλες πάνε 2-3-4 χρόνια από τότε Έναν αγώνα μπάσκετ του ΠΑΟΚ Όπου ο ορθοπαιδικός μπαίνει στον αγωνιστικό χώρο Έχει πέσει ο παίκτης και βάζει τα δάχτυλα στο στόμα Να γυρίσει στη γλώσσα Κάτι το οποίο δεν θα το δεις ποτέ Δηλαδή έχεις την απαραίτητη εκπαίδευση Για να ξέρεις τι πρέπει να κάνεις σε μια τέτοια περίοδο Που προφανώς δεν είναι αυτό το πράγμα Ήταν τόσο ραγδαία και γρήγορη η εξέλιξή μας στο κομμάτι της φυσικοθεραπείας που αυτή τη στιγμή θεωρώ ψιλοαδύνατο το γεγονός να γυρίσουμε και να μπορέσουμε να δουλέψουμε με τον ίδιο τρόπο.
Στην Ελλάδα είναι λίγο διαφορετικό το πώς δουλεύει το σύστημα γιατί ένας ασθενής κατά κύριο λόγο θα πάει να δει έναν ορθοπαιδικό χειρούργο, έναν παθολόγο και μετά θα πάει στο φυσικοθεραπευτή με μια είδη γνωμάτευση για το τι έχει. Στην Αγγλία ένας ασθενής μπορεί κατευθείαν να δει έναν φυσικοθεραπευτή ή μπορεί να πάει μέσω του γενικού του γιατρού να δει έναν φυσικοθεραπευτή χωρίς να έχει κάποια συγκεκριμένη αξιολόγηση για την πάθηση που έχει.
Οπότε ο φυσικοθεραπευτής σε αυτό το διάστημα, σε αυτό το σημείο καλείται να κάνει μια αξιολόγηση για να καταλάβει πρώτα απ' όλα τι έχει ο ασθενής. στην Αγγλία πλέον, έχει βρει τους ρυθμούς του, έχει να μας πει και πολλά για το σύστημα το NHS και πολλές διαφορές που έχει με το ελληνικό σύστημα και φυσικά θα μας διεκηθεί και τις επιλογές που έκανε σε μικρότερη ηλικία και που τον οδήγησαν αυτές οι επιλογές στο σήμερα, αλλά και φυσικά θα μας πει και για τον θαυμαστό κόσμο του ποδοσφαίρου που είχε και την εμπειρία να περάσει και από αυτό. Λοιπόν, καλησπέρα Δημήτρη, καλώς ήρθες.
Καλησπέρα Ντόν, ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση Χαρά μου να είμαι τμήμα του podcast σου Μετά από όλους αυτούς τους καλεσμένους Και να μπω κι εγώ στο πάνθεον αυτόν Καλώς ήρθες στο πάνθεον λοιπόν Χαρά μας σας έχουμε εδώ Για πες μας λοιπόν με τι ασχολείσαι Ποιος είναι ο τίτλος σε αυτόν τον καιρό Είμαι φυσικοθεραπευτής, έχω δουλειάς φυσικοθεραπεία στην Ελλάδα Αυτή τη στιγμή εργάζομαι για το NHS Το NHS δηλαδή είναι το δημόσιο σύστημα υγείας στην Αγγλία.
Εργάζομαι ως ένας advanced physiotherapy practitioner, που σημαίνει ουσιαστικά ότι είσαι φυσικοθεραπευτής, απλά με κάποιες άλλες αρμοδιότητες πάνω από το κομμάτι της αποκατάστασης. Σε αυτό το level εργάζομαι τα τελευταία τρία χρόνια και παράλληλα με το κλινικό μου ενδιαφέρον, υπάρχουν και κάποια άλλα κομμάτια leadership στο NHS με τα οποία ασχολούμαι αυτό το διάστημα.
Πολύ ωραία. Θα μπούμε σε αυτές τις λεπτομέρειες. Ας τα πάρουμε από την αρχή. Πάμε στην παιδική σου ηλικία, εκεί στο ξακουστό μας χωριό, στην Ελασσόνα, στην Τζαριτζάνη, στην Λάρισα. Πες μας εσύ ότι θες για περισσότερα. Πώς ήταν η παιδική σου ηλικία, τι θυμάσαι από εκείνα τα χρόνια. Θεωρώ ότι είχα πολύ όμορφα παιδικά χρόνια. Δεν μπορώ να πω ότι είχα κάποιους πολύ συγκεκριμένους στόχους καριέρας εκείνη την ηλικία.
Θεωρώ ότι ήμουν αρκετά χαομένος με το μέλλον μου, χωρίς να υπάρχει κάποιο στρες. Πίστευα ότι σίγουρα υπάρχει και για μένα κάπου εκεί έξω. Μπράβο σε μια οικογένεια και γενικά σε μια κουλτούρα που υπήρχε μια κατεύθυνση που αφορούσε τις επιστήμεις υγείας, ιατρική, φαρμακευτική, οδοντιατρική. Δεν μπορώ να πω ότι είχα κάποια συγκεκριμένη κλίση όσον αφορά το κομμάτι της καριέρας.
Ωστόσο, όταν έφτασα 18 χρόνων, κλήθηκα να επιλέξω κάποιες σχολές. Ουσιαστικά, θετική κατεύθυνση ήμουνα. Ο στόχος μου ήταν η ιατρική. Δεν κατάφερα να βγάλω τα μόρια για εκείνο το level και οικογενειακά σε εκείνο το επίπεδο αποφασίσαμε να συνεχίσω για σπουδές στο εξωτερικό και να σπουδάσω φαρμακευτική. Η εμπειρία μου με το εξωτερικό σε εκείνη την ηλικία δεν μπορώ να πω ότι ήταν και η καλύτερη.
δεν νομίζω ότι ήμουν προετοιμασμένος για αυτό το βήμα μου λείπανε πολλά πράγματα από την Ελλάδα και σύντομα αποφάσισα ότι ίσως να κοιτάξω για κάτι άλλο τα καλοκαίρι μου τα περνούσα με μια αφημερίδα με αθλητικά ήθελα να δουλέψω, συνειδητοποίησα ότι ήθελα να δουλέψω στο χώρο του αθλητισμού και του ποδοσφαίρου πιο συγκεκριμένα και ενώ ήμουν σε μια φάση που δεν ήξερα αν θέλω να συνεχίζω τη φαρμακευτική ή να κάνω κάτι άλλο, αποφάσισα ότι θα μου άρεσε πάρα πολύ να είμαι κοντά σε ένα αθλητικό τμήμα ή σε κάποια μεγάλη ποδοσφαιρική ομάδα σαν φυσικοθεραπευτής και έκανα 10% για φυσικοθεραπεία και όπου πέρασα και φυσικοθεραπεία στη Λαμία.
Πριν προχωρήσουμε έτσι για τις σπουδές, θα σου κάνω μια ερώτηση για την εφηβικία σου με ηλικία. Επειδή ανέφερες ότι υπήρχε μια πίεση από το σπίτι προς επιστήμες υγείας, Θέλω να πω, υπήρχε κάποια συγκεκριμένη πίεση που το ένιωθες σε όλη τη φάση, ας το πούμε, της προεφηβικής-εφηβικής ηλικίας ή γίνε πιο σταδιακό κάτι που ένιωσες περισσότερο από ένα σημείο και μετά.
Όχι, δεν μπορώ να πω ότι υπήρχε μία πίεση. Απλά υπήρχε μια ποσοία επαγγελματικού προσανατολισμού μπορώ να πω. Η μητέρα μου είναι ιατρός και ουσιαστικά ήταν το περιβάλλον τέτοιο που θεωρείταν κατά κάποιο τρόπο πιο ξεχωριστό κοινωνικά να είσαι σε αυτόν τον κλάδο. Δηλαδή δεν υπήρχε ιδιαίτερη κατεύθυνση π.χ. για τις επιστήμες, τις θεωρητικές κατά κύριο λόγο.
Γι' αυτό και δεν επέλεξε ουσιαστικά να πάω προς μια θεωρητική κατεύθυνση και κατέληξα στην θετική κατεύθυνση που είχε όσο με τα μαθήματα μαθηματικών, φυσικής κτλ. Και θέλω να πω δηλαδή ότι με το που δεν έπιασα μόρια ιατρικής, θέλω να σου πω ήταν αυτός ο σκοπός ότι θα πας εξωτερικό, δεν υπήρχε δηλαδή σε εκείνη τη φάση καμία σκέψη για οποιαδήποτε άλλη σχολή.
Νομίζω ότι δεν υπήρχε κάποια σκέψη, είχαν γίνει και κάποιες κουβέντες ουσιαστικά νωρίτερα για το ποιο θα μπορούσε να είναι το plan B σε περίπτωση που δεν καταφέρουν να πιάσουν τα απαραίτητα μόρια. Όπως είπα, σε εκείνη την ηλικία δεν υπήρχε τόσο μεγάλη γάμα γνώσης, μπορώ να πω, για τι άλλες επιλογές υπάρχουν εκεί έξω. Δεν υπήρχε, όπως είπα, κάποια πολύ συγκεκριμένη επιλογή δικιά μου.
Αποτέλεσμα να ψιλοκατευθυνθώ και οικογενειακά και κοινωνικά για μια τέτοια επιλογή που θεωρώ σε ποιοί ότι η φαρμακευτική είναι μια αξιοπερπαίστατη εργασία. σίγουρα έχει κάποιον ενδιαφέρον σε ασχολή και τα λοιπά χωρίς απαραίτητα να γνωρίζω τι ακριβώς θα μάθω και επίσης θέλω να πω πόσο λες σε αυτές τις διαφορετικές επιλογές γιατί για παράδειγμα είχαμε φίλους λέω εγώ τώρα γνωστούς και λοιπά που πήγε Σλοβακία για παράδειγμα να σπουδάσει ιατρική εσύ γιατί συγκεκριμένα η Ιταλία και γιατί συγκεκριμένα η φαρμακευτική θέλω να πω πώς κάνατε αυτή την επιλογή Ναι, η αλήθεια είναι ότι ο πατέρας μου είχε σπουδάσει στην Ιταλία πρώτη τερά, ήξερε ουσιαστικά το σύστημα, ήξερε τα πανεπιστήμια, ήξερε τη γλώσσα.
Εγώ δεν είχα κάνει μέχρι στιγμής γλώσσα και ουσιαστικά η πρώτη και κύρια δυσκολία ήταν η ταταλικά, γιατί δεν είχα ουσιαστικά κάνει γλώσσα, δεν τη γνώριζα, με αποτέλεσμα να προσπαθώ να βελτιωθώ και στη γλώσσα και να κάνω εκεί πάμε τις σπουδές. Ο πρώτος χρόνος ήταν σχετικά πιο βατός γιατί είχε μαθήματα που τα οποία τα κάνουμε εμείς στην τρίτη λυκείου, οπότε δεν είχα ιδιαίτερη δυσκολία με αυτά.
Και μετά δηλαδή πότε συνειδητοποίησες ότι δεν είναι κάτι που μπορείς να ακολουθήσεις ή που δεν σε ενδιαφέρει, ποιο ήταν τα συναισθήματα και ποιες είναι απόφαση για το 10-11 όπως είπες. Ναι, στην πορεία των σπουδών στο δεύτερο έτος τα μαθήματα άρχισαν να γίνονται πιο απαιτητικά, να ζητάνε κάποιες προφορικές εξετάσεις, δηλαδή χωριζόταν τα μαθήματα σε κομμάτι που έπρεπε να κάνεις εργασίες αλλά και να εξεταστείς προφορικά.
Με αποτέλεσμα να νιώθω μια δυσκολία στο να πάω και να εκφραστώ ελεύθερα και να πώσουμε τις γνώσεις μου σε μια ξένη γλώσσα που δεν την κατείχα στο level το οποίο ήθελα. Πέρα από αυτό όμως, το οποίο ως ένα βαθό με διάβασμα καλύπτεται, ήταν και το lifestyle. Ήταν εξαιρετικά διαφορετικό με αυτό της Ελλάδας. Ήταν πολύ διαφορετική η συμβίωση με Ιταλούς ή και με τους άλλους Έλληνες.
Δεν υπήρχαν οι ίδιες επιλογές πέρα από το κομμάτι του πανεπιστημίου. Για πες μας δηλαδή περισσότερα για αυτό τι ήταν αυτό που σε προβλημάτισε. Ουσιαστικά ήταν πολύ διαφορετικό το lifestyle όπως προείπα. Δηλαδή δεν υπήρχαν χώρες να μπορείς να πάσεις όπως έχουμε μεγαλώσει και στη Θεσσαλία, στην Ελασσόνα να πιεις τον καφέ σου κτλ. ή να πιεις ένα ποτό να κοινωνικοποιηθείς με τον τρόπο με τον οποίο έχουμε μάθει να τον κάνουμε εμείς στην Ελλάδα Ήταν γενικά πιο ευρωπαϊκός τρόπος διασκέδασης και κοινωνικής συναναστροφής κάτι το οποίο μένα σε εκείνη τη φάση της ζωής μου δεν μου είχε ταιριάξει καθόλου Δηλαδή, νομίζω ότι αναζητούσα κάποια άλλα πράγματα, τα λεγόμενα πράγματα που έχει σωστικά κάποιος με την φοιτητική ζωή στην Ελλάδα.
Και μιας που ανέφερες ότι η γλώσσα ίσως ήταν ο πιο σημαντικός παράγοντας από αυτά που έμαθες, για παράδειγμα, διαφορετικά άτομα, τα οποία, ας το πούμε, τα πήγαιναν καλύτερα ίσως από σένα, που δεν ήταν Ιταλοί. αυτοί είχαν κάνει κάποια προετοιμασία χρόνια πριν για παράδειγμα στοχευμένα με Ιταλική γλώσσα και λοιπά για να είναι έτοιμοι για να ανταποκριθούν στο θέστη σπουδές και θεωρήσεις ότι για παράδειγμα αν είχες πάει σε κάποια άλλη σχολή αγγλόφωνη ίσως, σε κάποια άλλη χώρα υπήρχε περίπτωση για παράδειγμα να μείνεις και να τους τελειώσεις ή επειδή ήταν το εξωτερικό σε εκείνη τη φάση της ζωής σου μάλλον πιστεύεις ότι θα έχει διαφορετικό το αποτέλεσμα.
Νομίζω δεν θα ήταν διαφορετικό το αποτέλεσμα οποιαδήποτε και να ήταν η χώρα. Νομίζω δεν ήμουν αρκετά έτοιμος εκείνη την ηλικία να διαχειριστώ την ξένη γλώσσα, τη διαφορετική κουλτούρα και όλες αυτές τις αλλαγές στα 18 χρόνια, ότι δεν έχεις ξαναζήσει μακριά από το σπίτι. Ναι, σίγουρα ήταν ο πρωταρχικός παράγοντας η γλώσσα, ωστόσο όπως προείπα δεν ήμουν έτοιμος για κάτι τόσο διαφορετικό, για μια τέτοια αλλαγή.
Και έχετε λοιπόν το 10% που μας είπες και πού περνάς, πόσο είναι εκεί πέρα. Ουσιαστικά με το 10% περνάω στη φυσικοθεραπεία στη Λαμία. Είχα ακούσει από άλλους ανθρώπους ότι από τα τμήματα που υπάρχουν στην Ελλάδα είναι το πιο δυνατό τμήμα. Ουσιαστικά περνώντας τα ένα-δύο χρόνια ένιωθα ότι μένω πίσω με τις σπουδές μου και πρέπει κάτι να κάνω.
Ουσιαστικά ήθελα να βρω μια σχολή από τις φυσικοθεραπευτικές σχολές που είναι ένας πιο αξιόλογη και να βγεις με τα περισσότερα εφόδια σε σχέση με τις υπόλοιπες γιατί όπως είπα ήθελα να εργαστώ στο ποδόσφαιρο. Ήμουν δηλαδή πολύ συνειδητοποιημένος όταν έφτασε η ώρα να μπω στη φυσικοθεραπεία και η Λαμία ήταν και η πρώτη μου επιλογή.
Ωραία και ας το πω πώς ήταν η επίστροφη στην Ελλάδα υπήρχε κάποιο πολιτισμικό σοκ ή ήταν απλά η νοσταλγία μα θες και η χαρά ίσως που επιτέλους γυρνάς πίσω. Όχι, γενικά η μετάβασή μου στην Ελλάδα ήταν πάρα πολύ ομαλή μπορώ να πω. Φτάνοντας στην Λαμία στα 20 μου πλέον, πιο συνειδητοποιημένος, πιο συγκροτημένος σαν προσωπικότητα, θεωρώ ότι η μετάβαση ήταν πάρα πολύ εύκολη.
Ήμουν μεγαλύτερος από τους υπόλοιπους συμβιτητές μου σε αυτή τη φάση. Η σχολή ήταν πολύ καλά δομημένη, ας πούμε, έχει τα εργαστηριά της, σε κρατούσε σε επαφή με το πανεπιστήμιο. Δηλαδή, με κάποια άλλα παραδείγματα που έχω ακούσει, ότι δεν πατάνε, πάνε μόνο στις έξτασεις κοιτές, δεν ήσυχε αυτό το πράγμα. Έπρεπε δηλαδή να ασχοληθείς με τη σχολή για να έχεις την επαφή και να βελτιώνεσαι.
Υπήρχαν μαθήματα που ήταν αλυσίδες. Έπρεπε να περάσεις κάποια μαθήματα για να πάρεις την αλυσίδα στο επόμενο εξάμεινο ή στο μεθεπόμενο. Όσον αφορά το πολιτισμικό σοκ δεν νομίζω ότι υπήρχε Δηλαδή μου άρεσε πάρα πολύ η Λαμία παρόλο που δεν φημίζεται για την ομορφιά της Ήταν πιο εύκολο να κοινωνικοποιηθείς, να κάνεις παρέες, να κάνεις φίλους Με αποτέλεσμα η μετάβαση να είναι πάρα πολύ όμορφη και πάρα πολύ ομαλή Σιγά σιγά λοιπόν να φτάνεις προς το τέλος της σχολής Πώς άρχισες να σκέφτεσαι τι τα επόμενα βήματα Είχατε νομίζω μια υποχρεωτική πρακτική, πώς ήταν η φάση Ναι, η αλήθεια είναι ότι η πρακτική είναι το τελευταίο κομμάτι των σπουδών, είναι στο τέλος της σχολής.
Πρωτού ξεκινήσω την πρακτική μου, όταν ήμουν στο τρίτο έτος, είχε μεσολαβήσει μια άτυπη πρακτική στην ποδοσφαιρική ομάδα της Λαμίας. Ήταν εντελώς τυχαίο, ένας γειτονάζ μου, ο οποίος έκανε ήδη την πρακτική του σε ένα γνωστό φυσικοδραπευτή της Λαμίας, ο οποίος είχε και το συμβόλαιο με την ποδοσφαιρική ομάδα έψαφνα για κάποιους φυσικοδραπευτές οι οποίοι να είναι κοντά στην ομάδα να πάνε στην προετοιμασία και να εργαστούν ουσιαστικά το ποδόσφαιρο και φυσικά είπα μέσα στο νέα έφυγα μέσα στον Άβγουστο για να πάω να ξεκινήσω την προετοιμασία με την ποδοσφαιρική ομάδα της Λαμίας η οποία ήταν μια πάρα πολύ όμορφη εμπειρία ήρθαμε να πάμε στο Καρπενήσι για το όλο το κομμάτι αυτό είχαμε επιστρέψει πίσω, ήταν πάρα πολύ ωραία ατμόσφαιρα με τους περισσότερους ποδοσφαιριστές που ήμασταν μαζί, είμαστε ακόμα φίλοι και κρατάμε επαφή.
Και ουσιαστικά ήταν το σημείο καμπής, εκεί που όντως επιβεβαιώθηκα ρε παιδί μου ότι αυτό θέλω να κάνω, θέλω να είμαι σε αυτό το χώρο. Στη συνέχεια, την επόμενη χρονιά ήταν η χρονιά η οποία θα έπρεπε να κάνω την πρακτική μου. Όσον αφορά την πρακτική μου, είχα επιλέξει να την κάνω σε ένα ποδοσφαιρικό σύλλογο στην Λάρισα.
Ωστόσο, την τελευταία μέρα της πρακτικής που έπρεπε να τη δηλώσω, σωστακά ενημερώθηκε ότι δεν μπορώ να συνεχίσω με αυτή την κατεύθυνση της πρακτικής, διότι υπήρχαν κάποια ζητήματα με το φυσικό δραπευτή και την ομάδα. Με αποτέλεσμα, τελευταία μέρα έμεινα χωρίς να μπορώ να δηλώσω πρακτική, χωρίς να μπορώ να πάρω την πρακτική μου.
Και σε αυτό το σημείο ουσιαστικά έκανα μια επιλογή ανάγκης Να πάω και να κάνω την πρακτική μου με έναν φυσίατρο στη Λάρισα Πριν πάμε στον φυσίατρο και στην πρακτική σου Δηλαδή για να καταλαβαίνω Επειδή εντάξει προφανώς ιδίως για σένα είναι κάτι που επηρεάζει τη ζωή σου Μπορεί δηλαδή από ό,τι καταλαβαίνω να είχαν εσπιχεί το εξάμεινο Και τέτοιο και να πήγαινες να δηλαδή στην επόμενη φούρνια πρακτικής Τι ζητήματα δηλαδή μπορεί να προέκυψαν ώστε αυτή η ομάδα να σε αφήσει έτσι ξεκρέμα στο τελευταία μέρα Ήταν θέμα δηλαδή δεν θέλουμε τον Δημήτρη θέλουμε κάποιον άλλο ή ήταν κάτι άλλο Ουσιαστικά ενώ είχαμε κλειδώσει είχαμε συμφωνήσει ότι θα γίνει η πρακτική Είχαμε μιλήσει με το πανεπιστήμιο κτλ Την τελευταία μέρα πρωτού κλείσουμε ουσιαστικά το θέμα της πρακτικής που δεν υπήρχε πλέον περιθώριο γυρισμού με καλή οφισκοδραπευτής και μου λέει ότι δεν μπορούμε να συνεχίσουμε με το project της πρακτικής, διότι υπάρχουν κάποια θέματα φορολογικού τύπου και τα χρήματα τα οποία είναι να πάρω από το κράτος για την πρακτική σου
δεν θα μπορέσουν να τα πάρουμε. Από τέλος, δεν θέλω να προχωρήσουμε. Ναι, και ουσιαστικά είχαμε μείνει τελώς ξεκρέμαστος αυτή τη φάση της πρακτικής. Ευτυχώς, δηλαδή, το Πανεπιστήμιο είχε κάποιες επιλογές που δεν είχαν καλυφθεί και πιο συγκεκριμένα στην Λάρισα. Και πώς πήγε η συνεργασία με τον οφησίατρο αυτόν? Μπορώ να πω ότι ήταν κάτι διαφορετικό από αυτό που ήθελα.
Ουσιαστικά, σε όλο το διάστημα αυτό που κοιτούσα για πρακτικές είχα στείλει σε όλες τις ποδοσιατικές ομάδες της Ευρώπης. Είχα μιλήσει με τη Λάτσιο, με ομάδες στην Πορτογαλία για να κάνουν την πρακτική μου στο εξωτερικό. Δεν είχε ευδοκιμήσει. εν τέλει κατέληξα σε αυτό το ιατρείο, το οποίο ήταν ιατρείο χρόνιου πόνου. Ήταν κάτι τελώς διαφορετικό από αυτό που ήθελα.
Ωστόσο ήταν ένα εξαιρετικό ερέθισμα για την καριέρα μου, γιατί ουσιαστικά μου έδωσε και κάποια ερεθίσματα για το που βρίσκομαι σήμερα. Και με τελειώνοντας την πρακτική και τη σχολή, μετά ποια ήταν τα επόμενα βήματα? Ποια σας σκέψατε να κάνεις, άρχισα να σκέψαμε το ψυχιακό στο εξωτερικό ή πότε προέκυψε αυτό? Με το που τελείωσα την πρακτική μου, ίσως και τον επόμενο μήνα, ξεκίνησα τη στρατιωτική μου θητεία, η οποία έγινε στη Λάρισσα στο στρατιωτικό νοσοκομείο.
Ήμουνα στο γεωνομικό τμήμα, το οποίο θεώρησε εκείνο το διάστημα μπορεί να με βοηθήσει δομώντας μου ένα βιογραφικό είτε για κάποια εργασία στην Ελλάδα είτε για κάποιο μεταπτυχιακό στο εξωτερικό. Ουσιαστικά εκείνο το διάστημα της πρακτικής μου περνούσε πάρα πολύ άντων από το μυαλό μου η σκέψη του να κάνω κάποιες περαιτέρω σπουδές ή κάποιες περαιτέρω μεταεκπαιδεύσεις και να βελτιωθώ στο αντικείμενό μου.
Και κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής μου θητείας ουσιαστικά είχα ψάξει ό,τι μπορείς να φανταστείς σε σχέση με τα πτυχιακά, Αμερικές, Αυστραλίες κτλ. που κάποια στιγμή κατέληξα ότι πρέπει να πω σε μια χώρα η οποία να είναι αγγλόφωνη, τουλάχιστον να κάνουμε tick the box τη γλώσσα. Και με την έρευνα μου ουσιαστικά αυτό που συνειδητοποίησα ήταν ότι η Αγγλία έχει το υψηλότερο επίπεδο σπουδών για το αντικείμενό μου και για μεταπτυχιακές σπουδές.
Και ουσιαστικά άρχισα να επιλέγω κάποια μεταπτυχιακά για το επόμενο μου βήμα. Πριν πάμε στο μεταπτυχιακό, για το στρατό που μου ανέφερες, Αρχικά, είσαι στο υγειονομικό, αλλά έπιρες κάποια προεπιρεσία που θεωρείς υπήρχε σήμερα ότι σου προσφέρει εφευρεκάτηση μετά επί τα καριέρα σου ή ήταν καθαρά στρατιωτική θητεία, διαδικαστικά πράγματα, σκοπιές και τέτοια Η αλήθεια είναι ότι η στρατιωτική θητεία ήταν κατά κυρίως λόγω σκοπιές Δεν είχε δηλαδή τριβή με τους ασθενείς οι οποίοι βρισκόντουσαν για αποκατάσταση στο νοσοκομείο Με τον καιρό ωστόσο που γνωρίστηκα λίγο παραπάνω με κάποιους ορθοπαιδικούς στο νοσοκομείο κάποια περιστατικά αρθροπλαστικών και τα λοιπά μου ζητάγανε να κάνω κάποιες ασκήσεις μαζί τους και τα λοιπά, το οποίο με βοήθησε να λυθώ λίγο παραπάνω με αυτούς τους ασθενείς, τους οποίους δεν είχε τύχει να τους δω ούτε στην πρακτική μου ούτε είχαμε κάποιες κλινικές στο νοσοκομείο για να τα δούμε λίγο παραπάνω.
Στην Αγγλία στον αντίποδα είναι κάποια πράγματα, κάποιες κλινικές τις οποίες τις κάνεις καθώς σπουδάζεις, δηλαδή τα γνωρίζεις αυτά τα πράγματα δεν έχεις τελειώσει τις σπουδές σου και τα βλέπεις ας πούμε για πρώτη φορά Δηλαδή στο στρατό θεωρείς ότι αν π.χ. τώρα ήσουν περισσότερο γνωστός με τα σωστά άτομα υπήρχε περίπτωση να σου έδινε κάτι πιο παραπάνω όσον αφορά την προϋπηρεσία ή ήταν αυτή η θητεία για τους φαντάρους και ήταν το καλύτερο που μπορούσες να πάρεις.
Νομίζω ότι ήταν καθαρά στρατιωτική θητεία, δεν είχε να κάνει με το αντικείμενό σου και θεωρώ ότι σαστικά αυτό είναι ένα μεγάλο φάουλ του ελληνικού στρατού, ότι υπάρχουν πάρα πολλοί αξιόλογοι οι οποίοι βρίσκονται μέσα στο στρατό και κάνουν τη θητεία τους και χαραμίζονται σαστικά, θα μπορούσαν να κάνουν διάφορα πράγματα, Γιατί παράλληλα με εμένα υπήρχαν άλλοι φυσικοθεραπευτές, φαρμακοποιοί, γιατροί, οι οποίοι απλά κάνανε τη σκοπιά τους και δεν προσφέραν κάποιο έργο, ουσιαστικά, για το νοσοκομείο.
Μάλιστα. Ό,τι όλο αυτό την άποψες ξέρεις, επειδή για παράδειγμα και εγώ στο κεφάλι μου, νόμιζα ότι όσοι πάνε στο γεωνομικό έχουν τη δυνατότητα, δηλαδή, να κάνουν κάτι σχετικό που θα τους βοηθήσει στο μέλλον. Σε άλλα νοσοκομεία δεν γνωρίζω, ίσως στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη να συμβαίνει αυτό, αλλά στη Λάρισσα δεν είσαι καέ τέτοιο.
Και για το μεταπτυχιακό λοιπόν, κάνεις την επιλογή σου και φεύγεις. Ναι, ουσιαστικά η επιλογή μου ήταν εύκολη. Είχα βρει ότι το Πανεπιστήμιο του Μπέρμιχα είχε τα καλύτερο rating για τη φυσικόθεραπία. Οι καθηγητές οι οποίοι διδάσκανε είχαν πάρα πολλά publications και υπήρχαν δύο μεταπτυχιακά συγκεκριμένα τα οποία τρέχανε εκείνη την περίοδο που μου είχαν κεντρίσει τον ενδιαφέρον.
Το ένα ήταν ουσιαστικά προηγμένη φυσικόθεραπεία και το άλλο μεταπτυχιακό ήταν αθυλιατρική και άσκηση. Το οποίο το δεύτερο ερχόταν πιο πολύ aligned με το τι ήθελα να κάνω στην καριέρα μου. Τιμή του μεταπτυχιακού, το οποίο σπανίζει γενικά στα μεταπτυχιακά στην Αγγλία, ήταν ότι είχε και ένα είδος πρακτικής που μπορούσες να κάνεις.
Οπότε ναι, χωρίς δεύτερη σκέψη το επέλεξα Και ήρθα για το μεταπτυχιακό το Σεπτέμβριο-Οκτώβριο του 2018 Και πώς ήτανε το μεταπτυχιακό και πώς ήταν φυσικά εκεί ο πρώτος καιρός μετάβαση στην Αγγλία Μπορώ να πω ότι ήταν μια καταπληκτική εμπειρία Εκείνο το διάστημα ουσιαστικά καθώς έφτασα για το μεταπτυχιακό Ήμουν εντελώς φόκουστο να γίνω καλύτερος και να καταφέρω να βελτιωθώ κλινικά και ακαδημαϊκά Η αλήθεια είναι ότι το πρώτο διάστημα ήταν αρκετά δύσκολη μετάβαση γιατί υπήρχαν πάρα πολύ μεγάλες διαφορές ουσιαστικά σε αυτά που διδασκόμαστε στην Ελλάδα στη φυσικόθεραπία και σε αυτά τα οποία διδάσκονται οι Άγγλοι στη φυσικόθεραπία δηλαδή το επίπεδο των φυσικοδραπευτών που ήταν ήδη στο πρόγραμμα και είχαν κάνει τον bachelor τους στην Αγγλία μπορούμε να πούμε ήταν πολύ ανώτερο από το δικό μας Στην αντίθεση με την Ελλάδα, εμείς δεν κάνουμε ιδιαίτερη αξιολόγηση, ενώ αυτοί πετούσαν στο κομμάτι της αξιολόγησης.
Και ουσιαστικά το πρώτο διάστημα έπρεπε να καλύψω όλα αυτά τα κενά. Το ευχάριστο ήταν ότι τους πρώτους τρεις μήνες, στο συγκεκριμένο το πρόγραμμα, είχαμε ασχοληθεί κατά κύριο λόγο με τη μεθοδολογία της έρευνας και το πώς να κάνουμε κριτική σε κάποια άρθρα, το οποίο μου έδινε και παράλληλα το χρόνο, βελτιώνοντας ουσιαστικά και το σκίλσετ του να μπορείς να κάνεις κριτική σε άρθρα, να βελτιώσω και την κατανόησή μου πάνω στη φυσικοθεραπεία, διαβάζοντας κάποια περαιτέρω βιβλία, και προφανώς με την τριβή με το ατικείμενο, με κλινικά τεστ, με την γενικότερη κατανόηση τέλος πάντων του τι είναι αξιολόγηση και ποια είναι τα βήματα που πρέπει να ακολουθείς στο να αξιολογείς έναν ασθενή.
Επειδή περισσότεροι δεν είμαστε σχετικοί με την φυσικοθεραπεία, όταν εννοείς αξιολόγηση, θέλεις να μας εξηγήσεις λίγο περισσότερο τι είναι αυτό. Ναι, φυσικά. Στην Ελλάδα είναι λίγο διαφορετικό το πώς δουλεύει το σύστημα, γιατί ένας ασθενής κατά κύριο λόγο θα πάει να δει έναν ορθοπαιδικό χειρούργο, και μετά θα πάει στο φυσικοθεραπευτή με μια είδη γνωμάτευση για το τι έχει.
Στην Αγγλία ένας ασθενής μπορεί κατευθείαν να δει έναν φυσικοθεραπευτή ή μπορεί να πάει μέσω του γενικού του γιατρού να δει έναν φυσικοθεραπευτή χωρίς να έχει κάποια συγκεκριμένη αξιολόγηση για την πάθηση που έχει. Οπότε ο φυσικοθεραπευτής σε αυτό το σημείο καλείται να κάνει μια αξιολόγηση για να καταλάβει πρώτα απ' όλα τι έχει ο ασθενής πρωτού εφαρμόσει τη συγκεκριμένη μεθόδος αποκατάστασης.
Από ό,τι κατάλαβα δηλαδή από αυτό που μας είπες τώρα, τώρα αντιλαμβάνομαι ότι υπάρχει μια τεράστια διαφορά αν την καταλαβαίνω σωστά, ότι δηλαδή στην Ελλάδα στις περισσότερες περιπτώσεις, 8 στις 10, 9 στις 10, δεν ξέρω πώς είναι, πρώτα θα πάει δηλαδή σε έναν ορθοπαιδικό για παράδειγμα, θα πάει την διάγνωση, θα ξέρεις από ακριβώς και τι κάτι έχει και θα έρθει σε εσένα για να κάνεις την αποκατάσταση το πρόγραμμα και πάει λέγοντας τις ασκήσεις.
Δηλαδή στην Αγγλία, αν το καταλαβαίνεις σωστά, θα πάει πρώτα στο φυσικοθεραπευτή, θα κάνεις εσύ την διάγνωση, θα τον βάλεις και στο πρόγραμμα αποκατάστασης, ακόμα και δηλαδή πολλές φορές χωρίς να φτάσει καν στον ορθοπαιδικό. Το κατάλαβα σωστά. Τις περισσότερες φορές είναι έτσι. Ουσιαστικά το σύστημα της φυσικοθεραπείας στην Αγγλία Δουλεύει με διάφορους τρόπους που μπορείς να φτάσεις σε ένα φυσικόθεραπευτή Ανάλογα το πρόβλημα που έχεις Μπορείς είτε να ζητήσεις ραντεβού με τον γενικό σου ιατρό Να πεις ποιοι μου πονάει η μέση μου Βέβαια αυτή τη στιγμή στην Αγγλία από το να δεις γενικό ιατρό Υπάρχουν και φυσικοθεραπευτές στην πρωτοβάθμια περίθαλψη οι οποίοι μπορούν να σε δουν και πιο εξειδικευμένοι φυσικοθεραπευτές, ως επίσης μπορείς να κάνεις και self-referral για φυσικοθεραπεία, π.χ. μπορεί να έχεις ένα πόνο στο γόνατο.
Και εκεί ουσιαστικά η ομάδα της φυσικοθεραπείας καλείται όταν έρθει ένα τέτοιο referral να το εξυλογήσει, να δει ας πούμε αν είναι κάτι χρόνο, αν είναι κάτι πολύπλοκο, αν είναι κάτι το οποίο πρέπει να το δεις άμεσα, ή αν κάτι δεν έχει να κάνει με φυσικόθεραπεία και πρέπει να πάει πάλι πίσω στο γενικό ιατρό. Ναι, ουσιαστικά το σύστημα είναι αρκετά διαφορετικό.
Ωραία και είπες δηλαδή ότι οι Άγγλοι κυρίως από ό,τι κατάλαβα ήταν πιο προηγμένοι ας το πούμε σε αυτό το τομέα. Αυτό δηλαδή τι το κάνουν σαν πρακτικίσεις στον μπάτσελόρ τους, το έχουν μέσα στο πανεπιστήμιο, πώς το προσεγγίζουν αυτοί και είναι τόσο μπροστά. Γενικά έχουν αρκετές πρακτικές τις οποίες πρέπει να ολοκληρώσουν κατά τη διάρκεια των σπουδών τους σε διάφορα αντικείμενα, το οποίο μπορεί να είναι είτε αναπνευστική φυσικοθεραπεία, είτε μυοσκελητική φυσοκληροθεραπεία, είτε νευρολογική.
Και ουσιαστικά έχεις, κατά τη διάρκεια της πρακτικής σου πρέπει να δεις ασθενείς, πρέπει να αρχίζεις να βλέπεις ασθενείς. παραδείγματος χάρη στο νοσοκομείο το οποίο βρίσκομαι εγώ αυτή τη στιγμή ένας φυσικοδραπευτής που κάνει τις σπουδές του έρχεται σε εμάς για ένα διάστημα 2-3 εβδομάδων και είναι αρκετά intense το κομμάτι της πρακτικής του γιατί πρέπει να βλέπει ένα case load ασθενών έχει ωστόσο και τον supervisor του να τον κατευθύνει ή να παρεμβαίνει αν κάτι πάει λάθος ή πολύ λάθος με αποτέλεσμα να παίρνει feedback, να συζητά ένας ασθενής και να προσπαθεί να βελτιώσει ουσιαστικά την κατανόησή του και τα περιστατικά που βλέπει.
Σίγουρα δεν βλέπει τα πιο πολύπλοκα περιστατικά. Η ασθενή σε οποίου βλέπει είναι πιο acute, είναι πιο ξεά ουσιαστικά περιστατικά. Επίσης κάτι άλλο που μου ανέφερες, μου είπες ότι από όταν ήρθες στο μεταψυχιακό ήσουνα πιο focus και κοιτούσες να γίνεις καλύτερος. Από πριν έρθεις στην Αγγλία ήσουνα έτσι focus και ήσουνα συνειδητοποιημένος ότι αυτό ήταν κάτι που θα κάνεις ή σου βγήκε ας το πω στην πορεία. Νομίζω μου βγήκε στην πορεία με τις σπουδές μου και στο σημείο καμπίσω που ασχολήθηκα με το ποδόσφαιρο. Η αλήθεια είναι ότι όταν ξεκίνησα να εργάζομαι στην ομάδα της Λαμίας υπήρχαν πολλές φορές που κάποιοι παίχτες μπορεί να ερχόντουσαν και να με ρωτάγανε ξέρεις έχω ένα πόνο εδώ και η αλήθεια είναι ότι δεν γνώριζα ακριβώς τι μπορεί να έχουν, φανταζόμουν και φεύγοντας από την προπόνηση πήγαινα σπίτι, άνοιγα πριν πλείω, προσπαθούσα να καταλάβω τι μπορεί να έχει.
Με αποτέλεσμα να νιώθω γενικά πάρα πολύ σταχαμένα και πάρα πολύ ελληπής. Ένιωθα ότι σίγουρα κάτι πρέπει να κάνω για να το βελτιώσω αυτό το πράγμα. Δεν γίνεται δηλαδή να μην μπορώ να έχω μια κατανόηση στο τι έχει ο ασθενής μου. Κάτι το οποίο στη σχολή δεν μας το είχαν χτίσει. Δηλαδή ήταν τα περισσότερα πράγματα σε πολύ θεωρητικό επίπεδο.
Δεν γνωρίζω αν αυτό έχει αλλάξει αυτή τη στιγμή. Με αποτέλεσμα αυτό είναι το πρώτο ερέθισμα και το κίνητρο για την περαιτέρω βελτίωση. Τελειώνεις λοιπόν το μεταπτυχιακό. Πώς ήταν εκείνη η χρονιά και φυσικά αν δεν κάνω λάθος είχες και πρακτική να κάνεις στο τέλος. Πώς ήρθε η επιλογή και όλα αυτά. Το πρακτικό ήταν μια μοναδική εμπειρία όπως είπα και πιο πριν.
Κάποια από τα μαθήματα του έπρεπε να τα ολοκληρώσουμε στο Σαν Τζόρτζις Μπαρκ, το οποίο είναι το προπονητικό της Αγγλίας. Είχαμε πρόσβαση σε όλο τον εξοπλισμό που οι παίχτες της Εθνικής Αγγλίας κάνουν την αποκατάστασή τους. Μέσα στο προπονητικό υπάρχει ένα χίλτον στο οποίο μένουν οι παίχτες και τα λοιπά. Είναι υπερσύγχρονο και είχαμε την τιμή να μας κάνουν διαλέξεις πολύ φωτισμένοι φυσικοθεραπευτές.
Ο John Fern της Chelsea για παράδειγμα που ήταν φυσικοθεραπευτής της Chelsea σε εκείνο το επεισόδιο που είχε γίνει με την Εύα Καρνέιρο και το Μουρίνιο. Ουσιαστικά το St. George's Park Experience ήταν ουσιαστικά τα πιο έντονα του μεταπτυχιακού. Τμήμα του μεταπτυχιακού ήταν φυσικά να κάνουμε και έρευνα. Η έρευνα η οποία είχα επιλέξει εκείνο το διάστημα διότι επειδή δεν υπήρχαν κάποιες άλλες διαθέσεις μες στο ποδόσφαιρο είχε να κάνει με τον πόνο στη μέση.
Υπήρχε ένα πρόγραμμα το οποίο έτρεχε στο μεταπτυχιακό σχετικά με το χρόνιο πόνο στη μέση και έπρεπε να μελετήσουμε μια ομάδα ανθρώπων οι οποίοι είχαν χρόνιο πόνο στη μέση και να βγάλουμε κάποια συμπεράσματα με μελέτες σε ένα ισοκινητικό δυναμόμετρο. Στους ασθενείς αυτούς είχαμε βάλει και κάποια ηλεκτρόδια στη μέση για να δούμε και την διέγερση των μειών, το οποίο επίσης όσον αφορά τον πόνο στη μέση δεν ήταν κατανόηση τόσο έντονη, αλλά μέσω του μεταπτυχιακού και το διάβασμα το οποίο είχε πέσει για να υπάρξει μια καλύτερη κατανόηση, μπορώ να πω ότι κατάφερα να το φτάσω σε ένα πολύ καλύτερο επίπεδο.
Το οποίο ξανά ήταν άσχετο με τους πρωταρχικούς στόχους της αθλιατρικής και της αθλητικής φυσικοθεραπείας διότι καλύσαν να δεις κυρίως άλλου είδους τραυματισμών. Το κομμάτι της έρευνας επίσης ήταν κάτι το οποίο μου άρεσε πάρα πολύ στο μεταπτυχιακό. Δεν είχα τόσο πολλή ευκαιρία να το ζήσω στο προπτυχιακό με πραγματικούς ασθενείς και με μετρήσεις.
Και παράλληλα με την έρευνα αυτή, ουσιαστικά έπρεπε να ολοκληρωθεί και η πρακτική. Και μετά όταν ήταν η ώρα για επιλογή πρακτικής, ήταν κάτι που σας καθοδηγούσε το πανεπιστήμιο ή ήταν κάτι που κάνατε τις ετήσεις και όπου σας έπαιρναν. Υπήρχαν κάποιες κατευθύνσεις από το πανεπιστήμιο. Ωστόσο, όλο αυτό το διάστημα, επειδή ήθελα να κάνω την καλύτερη δυνατή επιλογή, ξανά είχα αρχίσει να στέλνω email σε ομάδες, σε ακαδημίες, του ποδοσφαίρου, Premier League και Championship και τα λοιπά.
Αλλά εν τέλει μέσω του Πανεπιστημίου κατάφερα να κάνω την πρακτική μου στην Birmingham City, η οποία αγωνιζόταν τότε στην Championship, στην ακαδημία της. Η πρακτική διέρχησε περίπου τρεις μήνες. Ήταν πάρα πολύ ευέλικτη στο πώς θα έπρεπε να ολοκληρωθεί, ποιες μέρες θα έπρεπε να πάω, πρωί, απόγευμα. Ήταν ουσιαστικά στα μέτρα μου εντελώς με βάση και το μεταπτυχιακό που ήταν στη φάση των μετρήσεων για την έρευνα την οποία κάναμε και μπορώ να πω ότι ήταν μια εντελώς διαφορετική εμπειρία σε σχέση με το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα.
Δηλαδή, μπαίνοντας στο προπονητικό κέντρο συνειδητοποίησα ότι δεν κάνουν καθόλου hands-on treatment, δεν ακουμπάνε καθόλου ασθενείς. Στην αρχή θεώρησα ότι ίσως αυτό συμβαίνει γιατί είναι ανήλικοι στην Ακαδημία Ασθενείς, αλλά παρατήρησα ότι κατά κύριο λόγο Οι φυσικοθεραπευτές δεν ασχολούνται με το hand-on treatment ούτε με την πρώτη ομάδα.
Υπάρχουν άλλα επαγγέλματα τα οποία ουσιαστικά είναι υπεύθυνα για αυτό το κομμάτι. Είναι κάποιοι sports therapy, κάποιοι mass-air, οι οποίοι ασχολούνται με αυτό. Το οποίο ουσιαστικά ήταν αρκετά eye-opening για εκείνο το διάστημα, γιατί ουσιαστικά περίμενα ότι θα κάνουμε άλλα πράγματα, με τεχνικές, με άλλα είδη αποκατάστασης, τα οποία ουσιαστικά τα επιλέγουμε πιο πολύ στην Ελλάδα και σε πιο μεσογειακές χώρες στο κομμάτι της φυσικοθεραπείας.
Ουσιαστικά η φυσικοθεραπεία ήταν άσκηση. Ήταν η στιγμή που συνειδητοποίησες ότι η φυσικοθεραπεία έχει να κάνει κατά κύριο λόγο με το γυμναστήριο. Και δηλαδή τι κάνετε, μόνο ασκήσεις θα σας ανουπείς. Ουσιαστικά η αποκατάσταση χωρίζεται σε διάφορα μέρη, ανάλογα και το στάδιο που είναι η αποκατάσταση. Σίγουρα στην αρχή μπορεί να κάνεις κάποιο ποιήμα αποκατάστασης που μπορεί να περιέχει κάποιος χειρισμούς στην άρθρωση κτλ.
Ωστόσο, μέσω της άσκησης ξεκινάει η πιο αποτελεσματική αποκατάσταση. Στο πρώτο μπορείς να ξεκινήσεις ουσιαστικά με κάποιες ασκήσεις οι οποίες δεν είναι τόσο έντονες που μπορεί να τις κάνει ένας ασθενής είτε ξαπλωμένος, είτε σε στρώματα κτλ. Στην πορεία τους ποδοσφαιριστές τους βάζεις στο γυμναστήριο να αρχίσουν να κάνουν βάρη, να ξεκινήσουν την ενδυνάμωση που χρειάζεται.
Και το τελευταίο στάδιο της αποκατάστασης είναι αυτό το οποίο λαμβάνει χώρα στο γήπεδο. Είναι ουσιαστικά μιμητικές ασκήσεις με ασκήσεις που μπορεί να προκαλέσουν τον ίδιο τραυματισμό. Και με αυτά και με αυτά φτάνεις στο τέλος του Μηδοτυχιακού και ξεκινάς να ψάχνεις για την πρώτη σου δουλειά. Πώς έρχεται αυτή η εμπειρία?
Εκεί ήταν ένα άλλο σοκ το οποίο ουσιαστικά κλήθηκα να την αντιμετωπίσω στην Αγγλία. Ουσιαστικά όλες οι ομάδες έχουν στο website τους τις θέσεις τις οποίες τις διαφημίζουν. Υπάρχουν κάποια πολύ συγκεκριμένα sites, τα οποία τα site μπορείς ουσιαστικά να βρεις τι αγγελίες υπάρχουν σε οποιοσδήποτε ομάδες ποδοσφαίρου αυτή τη στιγμή.
Στην Ελλάδα δεν υπάρχει κάτι τέτοιο, δεν υπάρχει κάποια αγγελία, κάποια διαφήμιση για το ποδόσφαιρο για ένα εργαστής. έχει να κάνει ουσιαστικά με το network το οποίο έχεις. Κοιτώντας ουσιαστικά τις αγγελίες που τρέχανε εκείνο το διάστημα, υπήρχαν διάφορες τοπικές ομάδες που είχαν διαφημίσεις π.χ. για την Ακαδημία, όπως μία από αυτές ήταν η Wolves, όπου και έκανα την αίτησή μου.
Μέτα από ένα χρονικό διάστημα, μία-δύο εβδομάδων, μου στείλανε email και με καλέσανε για συνέντευξη. Η συνέντευξη ήταν μια πάρα πολύ όμορφη διαδικασία. Δεν είχα ξανακάνει τέτοιου είδους συνέντευξη πρωτήτερα για το ποδόσφαιρο, ούτε γενικά για κάποια εργασία. Ήταν γενικά αρκετά intense και ουσιαστικά στην προετοιμασία μου για τη συνέντευξη προσπάθησα να καταλάβω τι μπορεί να με ρωτήσουν και τι ουσιαστικά μπορεί να θέλουν για αυτό το ρόλο.
Το ηλικιακό το τμήμα το οποίο θα ασχολούμουν ήταν ηλικία 9 έως 16, οπότε έκατσα και διάβασα τι μπορεί να χρειάζεται αυτός ο ρόλος. τι είναι ποιο σύγχρονο τραυματισμό που μπορεί να κληθείς να αντιμετωπίσεις που κατά κύριο λόγο είναι τα growth related τα αναπτυξιακά και πράγματι μου κάνανε τέτοιου είδους ερωτήσεις αλλά πέρα από το πληνικό μου κάνανε και διάφορες ερωτήσεις του στήλω ότι είναι ένα παιδάκι μόνο του στο προπονητικό τι κάνεις, το παίρνεις μαζί σου με το αυτοκίνητο θέλουν να δουν ποια είναι η κατανόησή σου γύρω από τα safeguarding πότε αγγίζεις ένα παιχνίπος ζητάς άδεια, κλαίει ένα παιδάκι ή αν δεις ένα παιδάκι με ένα μόλο που στο σώμα του, τι κάνεις. Ουσιαστικά ναι, θέλανε ένα μεγαλύτερο φάσμα να μπορείς να καλύψεις σαν φυσικοθεραπευτής από το απλά κλινικό σε εκείνο το επίπεδο σου, αστικά και σε αυτό το ηλικιακό γκρουπ. Απλά να σου καλύψω αυτό. Είναι το πρώτο στάδιο από την απειστοποίηση από την FA, το οποίο λέγεται Intro to Football που σαν part από αυτό το
education, όλα αυτά που μου είπες τώρα, τα κάνεις εκεί. Δηλαδή, σε νοσοσία θέλω να πω ότι αν κάποιος έχει αυτή τη δυνατότητα να κάνει αυτό το... είναι και πολύ φθηνό, δεν θυμάμαι τώρα, κάτι 50-100 λίρες, πόσο έχει, θέλω να σου πω, να πάρει αυτό δηλαδή το πτυχιάκι, καλύπτει δηλαδή αυτό το φάσμα των ίσως tricky, ας το πούμε, questions, που σε κάποιον που δεν έχει υποφεί δηλαδή θα φαινόταν στην αρχή όπως εσύ. Η αλήθεια είναι ότι με το που ξεκινήσεις να εργάζεσαι στο ποδόσφαιρο, δεν θεωρούν ότι αυτή η γνώση είναι δεδομένη.
Ουσιαστικά σου δίνουν κωδικούς για την FA και μπορείς να ξεκινήσεις να κάνεις κάποια certification για μια πάρα πολύ μεγάλη γάμμα ουσιαστικά κατανόησης του αντικειμένου παρά από τη φυσικοθεραπεία, πώς δουλεύει μια ακαδημία, τι χρειάζεται να έχεις σαν εξοπλισμό, safeguarding, training, ακόμα και coaching certifications μπορούσες να κάνεις.
Αλλά το πιο σημαντικό ουσιαστικά για να εργαστείς στο συγκεκριμένο το επίπεδο ήταν να έχεις μια περαιτέρω εξειδίκευση που είχε να κάνει με το pitch side, τις πρώτες βοήθειες στο ποδόσφαιρο. Κάτι το οποίο ήταν τμήμα του μεταπτυχιακού, γιατί στην Αγγλία ουσιαστικά για να δουλέψεις στο ποδόσφαιρο, για να δουλέψεις στις ακαδημίες πρέπει να έχεις το level 4 αν θυμάμαι καλά, το οποίο είναι το intermediate.
Για να δουλέψεις στην πρώτη ομάδα και πάνω πρέπει να έχεις το advanced. και ουσιαστικά αυτές οι πρώτες βοήθειες έχει να κάνει με το οτιδήποτε μπορεί να συναντήσει στον αγωνιστικό χώρο. Αυτό μπορεί να είναι ένα κάταγμα, μπορεί ένας παίχτης να πέσει στον αγωνιστικό χώρο και να χάσει τις αισθήσεις του. Κλείνεις ουσιαστικά να ταπεξέλθεις σε οποιοδήποτε τραυματισμό μπορεί να συμβεί στον αγωνιστικό χώρο.
Εν αντιθέσει με το advanced, όπου σε αυτό πρέπει να έχεις και κάποια κατανόηση φαρμάκων ή να μπορείς να κάνεις και τραχειοστομία και η εκπαίδευση στην οποία κάνεις ξανά στο St. George's Park είναι αρκετά έντονη, είναι σε πραγματικό χρόνο, με πίεση ουσιαστικά για να δουν και πόσο μπορείς να τα επεξέλθεις κάτω από στρες.
Εν αντιθέσει με το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα που ουσιαστικά έκανα pitch side στο ποδόσφαιρο χωρίς πραγματικά να γνωρίζω τίποτα από το τι θα έπρεπε να κάνω σε μια τέτοια περίπτωση. Πολύ ωραία. Και πώς είναι λοιπόν αυτή η εμπειρία, μας περιέγραψε ότι πήρες την πρώτη θέση στην Ουλς, στην Ακαδημία. Μπορώ να πω ότι ήταν από τις πιο όμορφες εμπειρίες επαγγελματικά εκείνο το διάστημα.
Γενικά το τμήμα στην Ακαδημία ήταν πάρα πολύ όμορφο. Δεν υπήρχε τόσο πίεσης όσο σε μια πρώτη ομάδα. Δίνανε πάρα πολύ μεγάλη έμφαση στο πώς θα εξελίξουνε τους παίχτες. Κάτι το οποίο δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τίποτα είναι όταν είχαμε πάει σε ένα τουρνά στη Γερμανία για ένα τουρνά νομίζω άντερ 10 και όλη μας η ομάδα ήταν με μικρότερους ηλικιακά παίχτες.
Σε ίδιο τουρνά είχαν έρθει και από άλλες χώρες π.χ. από την Ουκρανία που πιθανότητα να είχαν και κάποιοι παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας μέσα. Οι άλλες ομάδες στιγμά μας κοράροντας ένα γκολ πανηγυρίζανε σαν τρελές και είχαν κατακτήσει τα πάντα. Εμείς είχαμε και ήττες και ήταν πάρα πολύ όμορφο το πώς οι προπονητές προσπαθούσαν ουσιαστικά να χτίσουν τους παίκτες σε αυτή την ηλικία.
Ότι ξέρεις είσαι 9 χρονών, αν θέλεις να γίνεις επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, καλείς ουσιαστικά να διαχειρίσεις ότι είσαι σε μια ξένη χώρα, μακριά από τους γονείς σου, πώς διαχειρίζεσαι την ήττα, πώς μπαίνεις στο επόμενο παιχνίδι. ήταν ουσιαστικά μια μόρφωση αυτού του νερού ατόμου σε αυτή την ηλικία, το οποίο το θεωρώ είναι κάτι καταπληκτικό ουσιαστικά στις αναπτυξιακές ομάδες και γενικότερα στο πώς χτίζουν τους ποδοσφαιριστές τους και πώς δουλεύουν με τα συγκεκριμένα guidelines.
Γιατί πέρα από τη φυσικοθεραπεία που αλλάζει ανάλογα το ηλικιακό γκρουπ, αλλάζει και η προσέγγιση στο coaching και στο πώς χτίζει το ποδοσφαιριστής, γιατί με βάση την ηλικία ουσιαστικά δουλεύουν μετά από κάποια συγκεκριμένη ηλικία θα δουλέψουν τη δύναμη. Δεν είναι ότι σε αυτή την ηλικία των 9, 10, 12 χρονών θα δουλέψουν τόσο πολύ με βάρη.
Και πόσο καιρό έμεινες εκεί πέρα και επίσης η ερώτηση είναι ήταν σύμβαση ή αορίστου. Γενικά σε αυτά τα ηλικία τα τμήματα είναι αορίστου. Η συμβάση είναι για το περισσομένο χρονικό διάστημα. Ναι, αξίζει να σημειωθεί ότι σε αυτή τη δουλειά ήμουν part time. Δεν είχα κάποια συγκεκριμένη σύμβαση, ήταν ουσιαστικά zero hour contract με την ομάδα, όσο κάλυπτες αγώνες ή πήγαινες προπονήσεις κτλ. πληρονόσουνα.
Παράλληλα με αυτή μου την εργασία είχα ξεκινήσει να εργάζομαι και σαν φυσικοδραπευτής για το NHS, έναν πολύ junior ρόλο και φυσικά ρίχνοντας κάπως τα standards μου, ενώ είχα και το μεταπτυχιακό και μια αλφαπροεπηρεσία να δουλέψω σε αυτό το επίπεδο, θεωρώ ότι με έχτισε πάρα πολύ για τη συνέχεια της καριέρας μου. Και παράλληλα με το NHS, ναι, δούλευα και στο ποδόσφαιρο.
Κάτι το οποίο ήθελα να το κάνω εκείνη την περίοδο full time και σε μια ουσιαστικά συζήτηση που είχα με τον Academy Manager και λέγοντας ότι θα ήθελα πιο πολύ να είμαι involved με την αποκατάσταση των παιχτών, μου είπε ότι παράλληλα με την Ακαδημία υπάρχει και μία θέση στην ομάδα που χρειάζονται φυσικό θεραπευτή για το γυναικείο το ποδόσφαιρο, το οποίο είναι πάρα πολύ ανεπτυγμένο στην Αγγλία.
Δίνουν πάρα πολύ μεγάλη έμφαση στο μπάτζετ, στην ανάπτυξη επίσης παιχτών στα χαμηλά ηλικιακά γκρουπ και θεώρησα ότι κάνοντας κάτι τέτοιο part-time θα με βοηθούσε επίσης πάρα πολύ στο να βελτιωθώ στην αντιμετώπιση των τραυματισμών αυτών των ασθενών, των αθλητών δηλαδή, πέρα από το κομμάτι του πιτ σάιτ που ήταν κατά κύριο λόγος στις Ακαδημίες των Αγοριών.
Και έτσι συνέχισε ουσιαστικά με το γυναικείο το ποδόσφαιρο στη Γούλφς, κατά κύριο λόγο εκείνο το διάστημα, όπου πέρα από το πιτ σάιτ και τους αγώνες, έκανε και αποκατάσταση των κοριτσιών που ήταν τραυματίες και για την Ακαδημία και για την πρώτη ομάδα και ουσιαστικά ήταν μια τριβή με όλους τους πιθανούς τραυματισμούς με χιαστούς, με θλάσεις ήταν μια πάρα πολύ όμορφη εμπειρία για κάθε φυσικό θεραπευτή Για πόσο κράτησε αυτό?
Κράτησε νομίζω ένα χρόνο, ένα ή δύο χρόνια και στην περίοδο του κορονοϊού ουσιαστικά άρχισα να κάνω το προσωπικό μου reflection για το που πηγαίνει η καριέρα μου Γιατί δουλεύοντας στο ποδόσφαιρο δεν είναι μια τυπική δουλειά 9 to 5, δουλεύεις δηλαδή με συγκεκριμένο ωράριο, μπορεί να κληθείς κάποιες φορές να μείνεις εκτός σπιτιού το βράδυ, να πας σε ένα τουρνουά εκτός χώρας, να δουλέψεις Σαββατοκύριακα, να μείνεις βράδυ με ένα παίχτη που πρέπει να κάνεις περαιτέρω αποκατάσταση.
Σίγουρα όλο αυτό εκτιμάται και το αναγνωρίζουν, δεν είναι δηλαδή ότι πληρώνεις τη τζάμπα για αυτό το διάστημα, αλλά σίγουρα το να χάνεις τα Σαββατοκυριακά σου είναι ένα θέμα, το οποίο ουσιαστικά ήταν ένα προσωπικό reflection και μια ηθική ικανοποίηση ότι ναι, μένει, είχα ζήσει το ποδόσφαιρο σε έναν βαθμό όσο το ήθελα και όσο το ονειρευόμουν, αλλά μεγαλώνοντας αλλάζουμε.
Και όπως ουσιαστικά είχα αρχίσει να αλλάζω και να θέτω κάποιες άλλες προθεραιότητες στη ζωή μου, θεώρησα ότι μια καριέρα στο NHS και μια επόμενη εργασία στο NHS πιθανόταν να με βοηθούσε να εξελιχθώ πιο πολύ και πέρα από το κομμάτι των αθλητικών ουσιαστικά τραυματισμών, αλλά και να έχω και ένα άλλο work-life balance στη ζωή μου.
Απλά για να έχουμε και μια ιδέα, επειδή ανέφερες zero-hour contracts, ανέφερες φυσικά και entry role στο NHS, Ας πούμε τα ποσά, δεν ξέρω αν έχουν αλλάξει σήμερα Αλλά ας πούμε έτσι κάποιος που ξεκινάει έτσι δηλαδή από ένα πολύ junior πίπεδο στο NHS Με πόσα λεφτά ξεκινούσε τότε Τότε αν θυμάμαι καλά ήταν γύρω στις 25.000 λίρες Τώρα έχει ανέβει στη τάνα μου, ίσως είναι στις 32 το entry Κάθε χρόνο κατά κάποιο τρόπο το NHS αυξάνει τους μίσθους με βάση τον πληθωρισμό Δεν ήταν ένα ποσό να τρελαθείς απλά μπορούσες να ζεις μια συμβατική ζωή και να σου αφήσεις την ονειρεύεσαι για τις μελλοντικές θέσεις.
Γιατί προφανώς υπάρχει ένα progression και γενικά το progression αν το κυνηγείς γίνεται σχετικά γρήγορα. Και δηλαδή ας πούμε αυτό το 25.000 τότε, στο ποδόσφαιρο δηλαδή ρεαλιστικά κάποιος που δουλεύει ας πούμε full time, έτσι ότι μπορούσε να βρεις μια δουλειά full time λεγό τώρα στις ακαδημίες, ρεαλιστικά ποιο ποσό θα στόχευες?
Εξαρτάται την ομάδα, εξαρτάται δηλαδή τι προσφέρει η ομάδα Για να γίνει πιο ανταγωνιστική και να προσελκύσει τους καλύτερους Σε μικρότερες ομάδες εκεί ήταν αυτά τα ποσά, γύρω στους 25.000 Ωστόσο οι ακαδημίες χωρίζονται στην Αγγλία και με κατέγκορι 1, 2, 3 Όταν είσαι με κατέγκορι 1 όπως είναι η Μάντισερ United, η Τσέλσι, η Μάντισερ Σίτι κτλ Προφανώς οι μισθοί είναι καλύτεροι και για έναν τόσο junior όλο προσεγγίζουν κάποιους με ακόμη μεγαλύτερη εμπειρία και μπορεί να φτάσει και τις 40.000 και παραπάνω πιθανότητα.
Κάτι το οποίο είναι σχετικά δύσκολο να το κάνεις σαν entry level. Σίγουρα πρέπει να έχεις μια άλλη προεπηρεσία και να τη χτίσεις από μια άλλη ομάδα πρώτα. Πολύ ωραία. Και όπως είπες σκέφτηκες εκεί πέρα και ιδίως μέσα στο COVID τις επιλογές σου και τελικά ποια επιλογή πήρες. Είχα την τύχη εκείνη την περίοδο να ξεκινάει κάτι καινούργιο στο NHS, το οποίο είχε και πάρα πολύ μεγάλη ζήτηση, το οποίο ουσιαστικά είναι μια νέα θέση που δημιουργήσανε, η οποία λέγεται First Contact Practitioner.
Τι σημαίνει αυτό? Ουσιαστικά φυσικοθεραπευτές με κάποια μεταπτυχιακά, με κάποια συγκεκριμένη προϋπηρυσία μπορούν να εργαστούν στην πρωτοβάθμια, γιατί η φυσικοθεραπεία ανήκει στη δευτεροβάθμια, ωστόσο μπορούσες να εργαστείς σε κέντρα υγείας και οι ασθενείς οι οποίοι θα βλέπανε το γενικό ιατρό οι οποίοι είχαν πάρα πολύ μεγάλες λίσεις αναμονής και με τον κορονοϊό ουσιαστικά είχαν γίνει όλο και χειρότερες δημιουργήθηκαν αυτές οι θέσεις σε συνδυασμό ουσιαστικά και με κάποιες μετεκπαιδεύσεις που πρέπει να κάνεις να σε βοηθήσουν ουσιαστικά να χτίσεις ένα μεγαλύτερο σκίλσετ για να βελτιωθείς. Και θεώρησα ότι μέσω ενός τέτοιου προγράμματος θα μπορούσα να εξελιχθώ περαιτέρω φυσικοθεραπευτικά.
Δηλαδή, με την εμπειρία μου θεωρώ ότι ένας φυσικοθεραπευτής που δουλεύει στο ποδόσφαιρο και στις ποδοχωρικές ομάδες σίγουρα γίνεται καλύτερος με τον καιρό, αλλά είναι τα ίδια και τα ίδια. Δεν έχεις πολύ μεγάλη γάμα τραυματισμών και ασθενών τους οποίους βλέπεις. Και ναι, ουσιαστικά έτσι πήρα την απόφαση να δω κάτι διαφορετικό και να προσπαθήσω να τριφτώ με κάτι έξω από τα νερά μου.
Και δηλαδή έκανες απλά, ας το πούμε, αίτηση σε αυτό το ρόλο και σε πήρανε, ήταν κάτι που το ήθελαν λίγα άτομα. Πώς ήταν η διαδικασία και φαντάζομαι ότι θα ήθελες και κάποια συγκεκριμένη εκπαίδευση, την οποία φαντάζομαι δεν την είχες εκείνο τον καιρό. Παράλληλα με την ποδοσφαιρική ομάδα, όπως είπα, επειδή εργαζόμουν και στο NHS υπήρχε μια καλή κατανόηση της φυσικοθεραπείας και των μυοσκελετικών ασθενών γιατί ό,τι αυτός ο ρόλος ήταν μόνο για μυοσκελετικούς ασθενείς ήταν πολύ συγκεκριμένα τα κριτήρια, έπρεπε να είναι μεγαλύτεροι του 16 χρονών και ουσιαστικά να έχουν κάποια πολύ συγκεκριμένα κριτήρια για να τους δεις Παράλληλα όταν έπαιρνες αυτό το ρόλο, στο πρώτο το διάστημα έπρεπε να ολοκληρώσεις κάτι το οποίο λέγεται πορτφόλιο και να έχεις ας πούμε έναν αριθμό περιστατικών που έχεις δει να τα συζητάς με τον supervisor σου να κάνεις κάποια reflection αυτών των ασθενών για το τι πήγε καλά, τι πήγε λάθος, τι μπορούσες να κάνεις καλύτερα τι πρέπει να διαβάσεις από εδώ και πέρα για να βελτιωθείς
επίσης υπήρχε πάρα πολύ μεγάλη υποστήριξη και από γενικούς ιατρούς οι οποίοι ήταν στο ίδιο το κτίριο και ό,τι δυσκολία έχεις μπορούσες ουσιαστικά να μιλήσεις μαζί τους για κάποιο περιστατικό. Στην αρχή, επειδή ήταν ένας καινούριος ρόλος, δεν ήταν τόσο intense όσο είναι σήμερα, δηλαδή που βλέπεις ασθενή κάθε 30 λεπτά. Εκείνο το διάστημα είχες και admin time μεταξύ ασθενών, να συζητήσεις τους ασθενείς σου κτλ. ή οτιδήποτε δυσκολία είχες.
Προφανώς και να εκπαιδευτούν και οι admin και οι γιατροί, οι οποίοι για αυτούς ήταν κάτι πάρα πολύ νέο. Τμήμα επίσης αυτού του προγράμματος πέρα από το να έχεις μια πολύ καλύτερη κατανόηση αυτού των ασθενών ήταν να κάνεις και κάποιες περιτέλειες μετακπαιδεύεις όπως είναι η συνταγογράφηση φαρμάκων και να μπορείς να κάνεις ενέσεις κορτικοστεροειδών.
Ουσιαστικά εδώ να τονίσω ότι αυτός ο ρόλος δεν ήταν ακριβώς ρόλος στο NHS Ήταν μια ιδιωτική εταιρεία που έπαιρνε αυτά τα συμβόλαια Με κάποια γενικά ιατρία και έπρεπε να παρέχει τους φυσικοθεραπευτές Και είχε κληθεί αυτή η εταιρεία να τους παρέχει την απαραίτητη εκπαίδευση Αυτή ήταν ουσιαστικά υπεύθυνη για το progression αυτών των κλινικών φυσικοθεραπευτών Με αποτέλεσμα ουσιαστικά να αφήσω την προηγούμενη μου δουλειά για το NHS και να εργάζομαι για μια ιδιωτική εταιρεία ουσιαστικά πλέον.
Και συνέχισα να το κάνω για τα επόμενα 2,5 με 3 χρόνια. Όπου σε αυτό το διάστημα με βοήθησαν πάρα πολύ να εξελιχθώ γιατί είχα supervisor ο οποίος ήταν πάρα πολύ έμπειρος, συζητούσα τα περιστατικά μου, είχαμε χρόνο κάθε εβδομάδα, μισή μέρα να μπορούμε να διαβάζουμε πράγματα, να μπορούμε να συζητάμε ασθενείς, one to one όλα αυτά.
και φυσικά είχες όλη την υποστήριξη να κάνεις οποιαδήποτε άλλη μετεκπαίδευση ήθελες. Όπως εκείνο το διάστημα έκανα τη μετεκπαίδευση μου στα κορτικοστεροειδή, στα injections, ας πούμε, στις ενέσεις, στο University of Essex, που επίσης ήταν μια διαδικασία σαν να κάνεις ένα κόρς μεταπτυχιακού, γιατί έπρεπε να κάνεις ένα συγκεκριμένο αριθμό ενέσεων με ένα supervisor, όπου είχε έναν GP, έπρεπε να κάνεις μια εργασία, προφανώς με βιβλιογραφία δεν τα έγραφες από το μυαλό σου όλα αυτά και να απαντάω σωστικά στα κλινικά δεδομένα τα οποία υπάρχουν αυτή τη στιγμή για το πότε μια τέτοια παρέμβαση σωστικά μπορεί να γίνει σε έναν ασθενή για το ωφελός του γιατί φυσικά μια τέτοια παρέμβαση μπορεί να έχει και κάποια side effects και δεν είναι δίκαιο για όλες τις παθήσεις Επειδή αυτό που καταλαβαίνεις είναι δεδομένα Ελλάδας σκέφτονται πολλοί να μπουν στο δημόσιο και μετά που λέω λόγους θα πάρω σύντεξη από το δημόσιο δεν το σκέφτονται δηλαδή καν να φύγουν.
Εσύ ήταν κάτι στο που σε προβλημάτισε το ότι θα άφηνες λίγο τώρα μια σίγουρη σχέση όπως είναι στο δημόσιο για να πας σε κάποια ιδιωτική πρωτοβουλία ή δεν σε απασχόλησε καθόλου επειδή είδες την προοπτική δεν ξέρω και εγώ τι άλλο. Η αλήθεια είναι ότι δεν με απασχόλησε εκείνο το διάστημα παρόμοιες θέσεις υπήρχαν και από το NHS ήταν πολύ λιγότερες ωστόσο, δεν υπήρχε τόσο μεγάλα περιθώρια να τις επιλέξεις και θεώρησα ότι εάν κάνω τη μετάβαση από το NHS στον ιδιωτικό τομέα και προσπαθήσω σωστικά να εξελιχθώ και να βελτιώσω το CV μου μέσω αυτού θα μπορούσα να επιστρέψω κάποια στιγμή σε έναν άλλο ρόλο στο NHS αν χρειαστεί.
Ωστόσο αξίζει να σημειωθεί ότι και η θέση μου αυτή στον ιδιωτικό τομέα ήταν πάρα πολύ όμορφη δεν μπορώ να πω δηλαδή ότι ήταν σαν αυτός ο σκοπός να επιστρέψω στο NHS γιατί ουσιαστικά είχες όλες τις παροχές που έχει και ένας δημόσιος υπάλληλος. Και μετά ποιο ήταν το επόμενο βήμα και πώς άρχισες να το σκέφτεσαι. Το επόμενο μου βήμα προέκυψε 2,5-3 χρόνια μετά όπως προείπα διότι υπήρξαν κάποιες περαιτέρω θέσεις στο NHS παρόμοιες με αυτή την οποία έκανα σαν First Contact Practitioner αλλά πέρα από το να βλέπεις ασθενείς μόνο στην πρωτοβάθμια είχε τη δυνατότητα να εργαστείς και στο νοσοκομείο.
Ήταν κάτι το οποίο μου έλειπε σε έναν βαθμό, γιατί δεν έκανα καθόλου αποκατάσταση σε ασθενείς. Στην πρωτοβάθμια, ουσιαστικά, ήταν καθαρά αξιολόγηση των ασθενών. Σαν να είσαι γενικός γιατρός, έρχεται ο ασθενής, του κάνεις αξιολόγηση, έχει πόνο στο νόμο, δεν τον ξαναβλέπεις ποτέ. Ή θα του κάτω όσοι κάποιες ασκήσεις, ή θα το στείλεις με παραπαιτητικό για φυσικό θεραπεία ή θα το στείλεις σε έναν ορθοπαιδικό αν χρειάζεται να κάνει ένα review για κάποιο χειρουργείο οτιδήποτε.
Ωστόσο δεν είναι συμπεριλαμβάνοντα καθόλου το να έχεις μια τριβή με έναν ασθενή και να μπορείς να το ξαναδείς και να προσπαθήσεις να το βελτιώσεις. Εκείνο το διάστημα που είχα αρχίσει να σκέφτομαι ότι μήπως χάνω το skillset που είχα χτίσει και στο ποδόσφαιρο με την αποκατάσταση των ασθενών και των αθλητών, υπήρξαν κάποιες θέσεις κοντά στην περιοχή στην οποία έμεινα στο νοσοκομείο ουσιαστικά, που συνδύαζαν κάτι τέτοιο.
Δηλαδή κάποιες μέρες μπορούσες να είσαι σε ένα γενικό ιατρείο και να βλέπεις ασθενείς μόνο για αξιολόγηση, αλλά μπορούσες και να έχεις ένα case load ασθενών για αποκατάσταση. Αυτοί οι ασθενείς που ήταν για αποκατάσταση ήταν καθαρά ασθενείς ασθενείς που είχαν θέματα με τη μέση τους και τη σπονδυλική τους στήλη και ουσιαστικά αυτοί οι ασθενείς γινόταν referral από τον GP ή από κάποιον first-connect practitioner όπως προείπα για να δούνε spinal surgeon, νευροχειρούργους ουσιαστικά.
Και ουσιαστικά σε αυτή τη θέση καλείσαι να δεις κάποιους ασθενείς και να πάρεις εσύ την γνώμη, την απόφαση για το αν αυτός ο ασθενής θα πάει για χειρουργείο ή θα συνεχίσει με αποκατάσταση. Ουσιαστικά gatekeeper των waiting list για τους neurosurgeons. Γιατί προφανώς κάποιοι GP μπορεί να θέλουν να ξεφορτωθούν κάποιους ασθενείς ή να μην γνωρίζουν ότι αυτοί οι ασθενείς μπορούν να βελτιωθούν με τη φυσικόθεραπεία και ουσιαστικά τους βλέπεις και παίρνεις αυτή την απόφαση εσύ.
Επίσης, παράλληλα με το ρόλο μου στο NHS, ο οποίος περιέχει 37,5 ώρες τη βδομάδα, έχω και μια δεύτερη δουλειά, η οποία είναι σε μια ασφαλιστική εταιρεία στην Αγγλία. Είναι καθαρά work from home, μιλάς με ασθενείς οι οποίοι θέλουν να μιλήσουν με τον γενικό τους ιατρό και να πάρουν κάποιο παραμυντικό για να κάνουν φυσικοθεραπείες ιδιωτικά, όπου όπως αυτή τη στιγμή που μιλάμε, μιλάς με βίντεο κλίση με τον ασθενή, σου λέει τα συμπτώματά του, μπορεί να του ζητήσει να κάνει κάποιες ασκήσεις, προσπαθείς να καταλάβεις δηλαδή με κάποιες ερωτήσεις που κάνεις τι έχει και προφανώς τι θα ήθελε να πάρει από αυτό το ραντεβού και στη συνέχεια του στέλνουν κάποια παραπαιμητικά για το αν θα χρειαστεί να κάνει φυσικοθεραπεία ή αν θα χρειαστεί να δει κάποιος στο υπαθητικό ή να δει κάποιου γιατρό, κάποιου χειρούργο και αυτό περιλαμβάνει ουσιαστικά τη δημόσια υγεία στην Αγγλία.
Το οποίο σου δίνει και εξαιρετικό flexibility γιατί είναι και δουλειά work from home. Δεν χρειάζεται να δεις κάποιον ασθενή face to face. το οποίο θεωρώ ότι είναι πρωτάκουστο για ελληνικά δεδομένα κάποιος να μπορεί να κάνει φυσικόθεραπεία μέσα από μια βίντεο κλίση. Επειδή εντάξει υπάρχει πάντα η ελληνική νοοτροπία ότι ο Έλληνας θέλει πάντα να δει τον ορθοπαιδικό για παράδειγμα, τον γιατρό, δεν θέλει να μιλάει σωστά κοντραπευτή.
Έτσι ότι λέω εγώ τώρα πάω στο GP μου και με στέλνει σε εσένα, εγώ μπορώ να επιμείνω ότι θέλω να δω ορθοπαιδικό, δεν με νοιάζεις εσύ και δεν θέλω να σου μιλάω είναι κάτι που έχεις εσύ ας το πούμε την απόλυτη εξουσιοδότηση και δικαιοδοσία να αποφασίσεις Θεωρητικά θα έπρεπε να έχεις την απόλυτη εξουσιοδότηση Ωστόσο στην Αγγλία υπάρχει κάτι το οποίο είναι πάρα πολύ σημαντικό το οποίο λέγεται shared decision making ότι η απόφαση λαμβάνεται από κοινού και προφανώς ένας ασθενής αν έχει κάποια πάρα πολύ συγκεκριμένα beliefs και κάποια πάρα πολύ συγκεκριμένα expectations από το σύστημα υγείας, μια φιλική συζήτηση προφανώς μπορεί να το πάρεις στο τέλος της ημέρας. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι αν εσύ τον στείλεις για να δει νευροχειρούργο, ότι αυτός θα καταλήξει εκεί.
Μπορούν να το απορρίψουν το referral, γιατί δεν έχει τα απαραίτητα κριτήρια και προφανώς μετά αλλάζει λίγο το pathway του ασθενούς. Εσύ δηλαδή, ας το πούμε, κάνεις μια πρόταση, να το πω έτσι. Μετά ποιος ξελογεί δηλαδή αυτή την πρόταση για να την κόψει ή να τον στείλει στον νιουροσέρζιον. Σε αυτό το διάστημα που ουσιαστικά παίρνεις αυτή την απόφαση για το αν ο ασθενής θα κάνει φυσικοθεραπεία ή θα πάει στον νιουροσέρζιον, θα πρέπει να προσπαθήσει κάποια πράγματα και να δεις αν ο ασθενής βελτιώνεται.
Αν ο ασθενής δεν έχει κάποια βελτίωση με τη φυσικοθεραπεία, αν ο πόνος του επιμένει ή κάποια άλλα συμπτώματα επιμένουν, τότε μπορεί να χρειαστεί να κάνεις κάποια αμαγνητική αν δεν έχει ή να σκεφτείς κάποιες άλλες μεθόδους όπως είναι να τον στείλεις στο pain management μια κλινική η οποία τρέχει παράλληλα με τη φυσικοθεραπεία για διαχείριση πόνου τέτοιου ασθενού που μπορεί να κάνουν κάποιες άλλες μεθόδους ή κάποιες ενέστη, μονδηλική στήλη κτλ.
Όσο αν έχει τα συμπτώματα, πράγματι έχει τα συμπτώματα τα οποία μπορούν να βελτιωθούν με ένα χειρουργείο Ναι φυσικά τότε που το κάνεις story-feral για να δει κάποιον neurosurgeon. Ξέρεις είναι και η ερώτηση που υπάρχει αυτός ο μύθος γενικά ότι πάω στον NHS μου δίνουν υποπροφέν ξέρω και με στέλνουν σπίτι. Θέλω να πω έστω ότι έχω πάθει ας πούμε χιαστούς, έχω ένα θέλω να σου πω σοβαρό τραυματισμό.
Υπάρχει περίπτωση να σου ξεφύγω και να με στείλεις σπίτι με υποπροφέν. Εντάξει αυτό τώρα υπάρχουν τέτοιοι μύθοι. κυρίως. Θέλω να πιστεύω πως όχι. Σίγουρα γίνονται λάθη, ειδικά όταν δουλεύεις σε ένα πάρα πολύ intense environment και βλέπεις ασθενείς το ένα μετά τον άλλο. Θέλω να πιστεύω ότι μειώνονται αυτά τα περιστατικά.
Γι' αυτό ουσιαστικά προσπαθούμε να είμαστε και τόσο up to date με τις έρευνες με το τι βγαίνει και πώς θα διαχειριστούμε τέτοιους ασθενείς. Όταν κάτι πάει λάθος, γενικά είμαστε πάρα πολλοί της φιλοσοφίας στο NHS ότι μαθαίνεις μέσω από τα λάθη σου και να κάτι πάει λάθος και προφανώς όταν συμβαίνει ένα τέτοιο περιστατικό προσπαθείς ουσιαστικά να βελτιωθείς και να μην συμβεί ξανά.
Οπειδή ξέρεις στην Ελλάδα για παράδειγμα με το που θα πας στο γιατρό κατευθείαν είναι ακτινογραφία, μαγνητική δηλαδή θα κάνεις 15 εξετάσεις που μπορεί να είναι και αχρίασες περισσότερες. Εδώ πέρα θέλω να πω υπάρχει ας το πούμε κάποιος δείκτης, κάποιο KPI που για παράδειγμα δεν μπορείς να στείλεις πάνω από συγκεκριμένο αριθμό για μαγνητική, για ακτινογραφία και δεν ξέρω και εγώ τι.
Είναι πάντα δηλαδή case by case basis ότι κοιτάς πραγματικά τον κάθε σύνδετη χρειάζεται. Η αλήθεια είναι ότι είναι case by case. Δεν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος αριθμός και κάποιο barrier. Αυτό που ουσιαστικά προσπαθούμε είναι να παίρνουμε την απόφαση με βάση τα guidelines τα οποία υπάρχουν, τα nice guidelines. Ναι, σίγουρα γίνεται ένα abuse, ειδικά στην Ελλάδα, με τα imaging, ακτινογραφίες, MRI και τα σχετικά.
Προσπαθούμε να το μειώσουμε σε όσο το δυνατότερο μεγαλύτερο βαθμό, γιατί τις περισσότερες φορές είναι αχρίαστα. Και γενικά πλέον έχει γίνει ένα πολύ μεγάλο shift στην αποκατάσταση των ασθενών και έχουμε αρχίσει να φεύγουμε από την πιο biomedical προσέγγιση των ασθενών, ότι πονάς γιατί έχεις αυτό το δίσκο, ο οποίος ουσιαστικά πιέζει κάτι εκεί ή είναι λίγο παρά έξω.
θα πρέπει να έχει κάποια κλινικά συμπτώματα. Αν αυτός ο ασθενής π.χ. δεν έχει κάποια σημάδια ραντικουλόπαθη, δηλαδή κάποια συμπτώματα στο πόδι του κτλ. και έχει απλά έναν πόνο, ναι είναι πολύ φυσιολογικό να έχει έναν δίσκο που μπορεί να προεξέχει σε σχέση με τους άλλους. Είναι φυσική ροή των πραγμάτων και καθώς μεγαλώνουμε να έχουμε τέτοια πράγματα.
Αυτό δεν σημαίνει ότι χρειαζόμαστε μια μαγνητική να μας δείξει για ποιο λόγο πονάμε. Ο πόνος είναι κάτι πάρα πολύ σχετικό, πάρα πολύ πολύσύνδετο, όπως λένε, βέβαια γνωρίζουμε λιγότερα για τον πόνο από ό,τι γνωρίζουμε για το διάστημα. Οπότε, ναι, η αλήθεια είναι ότι τα χρησιμοποιούμε με φιδωλό τρόπο, αλλά πάντα εκεί που χρειάζονται, με βάση τα guidelines, γιατί τις περισσότερες φορές είναι αχρίαστα και δεν αλλάζουν την κλινική προσέγγιση του ασθενή.
Βασικά, αναφέραμε λίγο για τα λεφτά, εντάξει, πριν από πολλά χρόνια, ποιος ήταν ο εισαγωγικός μισθός στο NHS. Τώρα σήμερα με τα τωρινά δεδομένα 2026 ένας έντριπες παίρνει λίγο τώρα 32 χιλιάρικα. Ρεαλιστικά μετά από 3-5 χρόνια λίγο τώρα και 10 ευαγωγούς σου βάζουν στο NHS. Ποιος θα ήταν ο μισθός ενός δηλαδή φυσικοθεραπευτή είτε κάποιου που κάνει κάτι παραπάνω σαν αυτό που μας περιγράφεις.
Γενικά το entry level το band 5 συγκεκριμένα δεν είναι μια θέση στην οποία μένει κάποιος για μεγάλο χρονικό διάστημα. Δηλαδή, στο χρόνο, στη διετία, όλοι προσπαθούν ουσιαστικά να μεταπηδήσουν σε ένα band 6, σε ένα πιο senior role, όπου αλλάζουν και τα responsibilities. Εκεί ουσιαστικά καλείς να έχεις ποιοι φοιτητές, να κάνεις κάποια πράγματα για το education του department, σιγά-σιγά να αποκτάσεις και κάποια πιο leadership responsibilities.
Και προφανώς όσο προχωράς στα επόμενα banding, όπως είναι το 7, θα πρέπει να έχεις και κάποιες περαιτέρα ορμοδιότητες. Στη φυσικόθεραπία συγκεκριμένα δουλεύουμε με τα λεγόμενα 4 pillars of practice όπου το ένα είναι το πληγνικό, το άλλο είναι το εκπαιδευτικό, το άλλο είναι η έρευνα και το άλλο είναι το leadership. Ο αποτέλεσμος ουσιαστικά είναι να λαμβάνεις πιο πολλές υποχρεώσεις και για το διοικητικό το τμήμα, για το διοικητικό το κομμάτι, για το κομμάτι ουσιαστικά του να λαμβάνεις αποφάσεις, να βελτιώνεις ουσιαστικά τα pathway των ασθενών, να γίνονται κάποια audits για βελτίωση του care των ασθενών και τα σχετικά.
Και καθώς ανεβαίνεις banding έχεις και κάποιες άλλες αρμοδιότητες. Παραδείγματος χάρη σε εμάς δεν μπορείς να κάνεις το συγκεκριμένο το αντικείμενο στην πρωτοβάθμια περίθαλψη, να βλέπεις δηλαδή ασθενείς μόνο για αξιολόγηση αν δεν είσαι band 7, band 8. πρέπει να έχεις ένα συγκεκριμένο level και μια συγκεκριμένη εμπειρία για να το κάνεις αυτό.
Και τι μισθή έρχονται σε αυτά τα level? Στο Band 7 είναι γύρω στα 50 χιλιάρικα και στο Band 8 είναι γύρω στα 60 χιλιάρικα αρχικός μισθός. Μετά από δύο χρόνια είναι το mid pay και μετά από πέντε χρόνια φτάνεις στο top pay, που ανάλογα ανεβαίνεις γύρω στα 2,5 με 3 χιλιάρικα στο κάθε ένα από αυτά, το οποίο είναι και μια συζήτηση την οποία κάνει να αλλάξουν λίγο το φρονικό διάστημα το οποίο φτάνει στο ταβάνι σου, να το μειώσουν ουσιαστικά.
Εντάξει, έτσι από ό,τι θυμάσαι, για τα έξοδα δεν είπαμε και καθόλου. Τι έξοδα είχες σαν φίλη της στο Μπέρμιχαμ και τι έξοδα πάνω κάτω έχεις σήμερα. Ναι, η αλήθεια είναι ότι τα έξοδα έχουν αυξηθεί σε σχέση με το 2018. Φαίνεται δηλαδή και στα ενίκαια εκείνη την περίοδο με τώρα. Δηλαδή ένα ίδιο διαμέρισμα που τότε το νίκαιες με 800 λίρες τώρα έχει 1000%.
Όσον αφορά τα υπόλοιπα, δηλαδή σούπερ μάρκετ και τα λοιπά, υπάρχει μια αύξηση και σε αυτά. Θεωρώ ότι σίγουρα έχει αύξηθει το κόστος ζωής στην Αγγλία σε σχέση με το 2018 όταν είχα έρθει. Μετά το Brexit ουσιαστικά έχουν διπλασιαστεί και τα μεταπτυχιακά. Δηλαδή όταν είχα κάνει το δικό μου το μεταπτυχιακό έχει μια τιμή γύρω στα 10-11 χιλιάρικα και τώρα είναι γύρω στα 25.
θεωρούμαστε overseas, δεν θεωρούμαστε ότι είμαστε Άγγλοι ή Ευρωπαίοι όπως τότε Ο αποτέλεσμα αυτό να το έχει κάνει το μεταπτυχιακό το συγκεκριμένο απαγορευτικό για τους Έλληνες Πολλές φορές μου στέλνουν παιδιά τα οποία έχουν τελειώσει φυσικόθεραπία και κοιτάνε για να κάνουν κάποιο μεταπτυχιακό στην Αγγλία ή το συγκεκριμένο το οποίο έκανα εγώ γιατί προφανώς πολλοί από τον κλάδο θέλουν να εργαστούν στο ποδόσφαιρο αλλά το συγκεκριμένο το μπάτσετο καθιστά απαγορευτικό της σήμερα.
Και δεν μου είπες και για τα υπόλοιπα έξοδα που είχε μεταφορές τότε στο Πανεπιστήμιο και τέτοια έπαιρνες, θέλω να πω συγκοινωνίες, πήγαινες με τα πόδια, πώς ήτανε. Γενικά είχα κάνει την έρευνά μου να μείνω κοντά στο Πανεπιστήμιο. Μπορούσα να πάω και με τα πόδια. Υπήρχε ένα μετρό τρέν το οποίο ήταν απλά μια στάση πιο μετά.
Ήταν γενικά εύκολη η μετακίνηση, δεν είχα κάποιο θέμα Ωστόσο για να εργαστείς και γενικά νομίζω ότι υπάρχει στην κουλτούρα τους Στη χώρα να ταξιδεύεις για τη δουλειά σου Είναι γενικά σπάνιο να είσαι πολύ κοντά στην εργασία σου Αλλά ναι, μετά όταν κλήθηκα να δουλέψω στον ποδόσφαιρο Η μετάβαση στο να πάρω ένα αυτοκίνητο και να μπορώ να κυνηγήσω και κάποιες θέσεις Λίγο έξω από ένα αστικό κέντρο σαν το Μπέρνιχαμ ήταν μονόδρομος και ήθελα να το κάνω.
Ουσιαστικά σε εκείνα τα entry level όπως είναι το Band 5 είναι πάρα πολύ δύσκολο και ταγωνιστικό να βρεις μια τέτοια θέση στο Μπέρμιχαν. Ωστόσο σε κάποιες άλλες πιο επαρχιακές περιοχές όπως τότε ήταν σχετικά πιο βατό, δεν τις επιλέγανε τόσο εύκολα. Σε κάποια φάση εξαφανίστηκε το ποδόσφαιρο από τη συζήτηση. Σε ποια φάση της ζωής σας το πω εξαφανίστηκε και γιατί.
Μετά τον κορονοϊό ουσιαστικά ήταν ένα σημείο καμπής. Ήταν μια περίοδος όπου επέλεξα ουσιαστικά να βελτιωθώ και σε ένα άλλο αντικείμενο της φυσικοθεραπείας. Ουσιαστικά στο ποδόσφαιρο έβλεπα ότι υπάρχει ένα συγκεκριμένο ταβάνι, και οικονομικά αλλά και ότι σαν εργασία σου δεν σου επιτρέπει να έχεις τον ελεύθερο χρόνο που θα ήθελα να κάνω τις δραστηριότητες μου, τα χόμπι μου.
Κάτι το οποίο σου το προσφέρει ο ιδιωτικός ή ο δημόσιος τομέας, γιατί ξέρεις ακριβώς πόση ώρα θα πρέπει να εργαστείς, ποιο είναι το χρονικό διάστημα το οποίο καλείσαι να είσαι στην εργασία σου και ποιο όχι. Επειδή μας ανέφερες δηλαδή και πρώτης κατηγορίας ακαδημίας, δεύτερης κατηγορίας ακαδημίας και πάει λέγοντας. Έστω ότι λέω εγώ τώρα ερχόταν μια πρώτη κατηγορία ακαδημία ή έστω η κανονική ομάδα.
είναι φυκτό δηλαδή να σου πει ότι είσαι θέλω ή θα κοιτούς σε άτομα τα οποία για παράδειγμα λέγω τώρα είναι στις ακαδημίες στις 10 χρόνια κάπως έτσι. Εντάξει όλα είναι θέμα συγκυριών και καταστάσεων. Προφανώς όταν είσαι σε μια ομάδα περισσότερο καιρό και γνωρίζεις κόσμο και ξέρεις πώς δουλεύουν πιθανό να προτιμηθείς να ευνοηθείς ελαφρώς σε μια συνέντευξη όχι ότι αν έρθει κάποιος πιο έμπειρος και πιο κατάλληλος από σένα δεν κοινωνεύεις.
Η αλήθεια είναι ότι το προγκρέσιον στο ποδόσφαιρο είχε τις δυσκολίες του γιατί ουσιαστικά στην ευρύτερη περιοχή του Μπέρμιχαμ που έχω εγκατασταθεί είχα κάνει όλες μου τις κοινωνικές αναστροφές ήταν πολύ συγκεκριμένες οι ομάδες και προφανώς ο κόσμος ο οποίος εργαζόταν εκεί ήταν πάρα πολλά χρόνια με μια πάρα πολύ μεγάλη ζήτηση για αυτές τις θέσεις πιθανότητα για να βρω μια άλλη θέση θα έπρεπε να μετακομίσω από καπαλού ή να ταξιδεύω πάρα πολλές ώρες.
Και μας είπες λοιπόν για Μπέρμι Χαμσίτη, μας είπες για Λαμία, μας είπες για Γκούλους. Άμα κοιτούσες έτσι πίσω, πες μας έτσι, δεν ξέρω, κάποια ανέκδοτη ιστορία, πες μας ποιες διαφορές θα θεωρήσεις ότι είναι οι πιο σημαντικές. Ναι, μία τεράστια διαφορά που παρατήρησα ήταν το κομμάτι του επαγγελματισμού. Δηλαδή, έχουν κάποιες συγκεκριμένες προσδοκίες, προσπαθούν να σε κάνουν καλύτερο στη διάρκεια αλλά κάποια πράγματα θεωρούνται ότι πρέπει να τα ξέρεις όπως ήταν το κομμάτι των πρώτων βοηθειών.
Παραδείγματος χάρη είχα δει τις προάλλες πάνε 2-3-4 χρόνια από τότε έναν αγώνα μπάσκετ του ΠΑΟΚ όπου ο ορθοπαιδικός μπαίνει σε ένα αγωνιστικό χώρο έχει πέσει ο παίκτης και βάζει τα δάχτυλα στο στόμα να γυρίσει στη γλώσσα. Κάτι το οποίο δεν θα το δεις ποτέ. Δηλαδή έχεις την απαραίτητη εκπαίδευση για να ξέρεις τι πρέπει να κάνεις σε μια τέτοια περίοδο που προφανώς δεν είναι αυτό το πράγμα.
Και γενικά εντάξει, αυτό που νομίζω ότι έχει σημασία να τονίσουμε, μας έχεις ήδη περιγράψει πώς ήσουν στον NHS, πήγες στον ιδιωτικό τομέα, ξαναγύρισες πίσω σε μεγαλύτερο level κλπ. Σε αντίθεση πιστεύω με την Ελλάδα που όλοι προσπαθούν να πάρουν μια θέση που να τους βολεύει ας το πω από τις απόσεις και ίσως να μείνουν από εκεί πέρα να πάρουν σύνταξη.
Θέλω να πω, υπάρχει κάποια εξέλιξη στον τομέα σου, υπάρχουν κάποιες δυνατότητες που σου δίνει παραπάνω η θέση σου ή μένεις στάσιμος, όπως το πω, και μέχρι να βγει σύνταξη, για παράδειγμα, λόγω τώρα, θα κάνεις τα ίδια. Ουσιαστικά κάθε χρόνο καλείσαι να συμπληρώσεις ένα έγγραφο το οποίο λέγεται PDR. Έχει να κάνει με την εξέλιξή σου, τους στόχους σου και πώς θέλεις να βελτιωθείς.
Καθώς ανεβαίνεις σε banding, πέρα από το κλινικό το κομμάτι, όπως είπα, καλείσαι να κάνεις και άλλα πράγματα. Μπορεί να είναι έρευνα, μπορεί να είναι κάποια πράγματα με το leadership και ο κλινικός σου χρόνος μειώνεται. Παραδείγματος χάρη αυτή την περίοδο στο NHS, υπήρχε ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα το οποίο λέγεται High Potential Skill, το οποίο θέλανε κλινικούς κατά κύριο λόγο να κάνουν αίτηση και να τους εκπαιδεύσουν για τον επόμενο χρόνο μέσω placement, workshops κτλ.
για να μπορούν να λάβουν πιο διοικητικές θέσεις, να μπορούν να έχουν την εμπειρία δηλαδή για το πώς γράφεται ένα πόληση, πώς γράφεται ένα business case, πράγματα και κατανόηση για το finance, πώς διαχειρίζεις σε budget, κάτι το οποίο σαν κλινικός δεν μπορείς ουσιαστικά να λάβεις αυτή τη γνώση με κανέναν άλλο τρόπο. Αυτή την περίοδο κάνω ένα τέτοιο πρόγραμμα, είναι η αλήθεια, και ουσιαστικά είναι ένας τρόπος για να μπορείς ουσιαστικά να μείνεις on track με την εκπαίδευσή σου, γιατί όσο βελτιώνεσαι κλινικά, ίσως αποκτήσεις και κάποια άλλα ερεθίσματα για να εξελιχθείς. Μπορεί να θέλεις ουσιαστικά να κάνεις μια έρευνα στο πανεπιστήμιο, μπορεί να θέλεις να βελτιώσεις κάποια πράγματα στο νοσοκομείο στο οποίο είσαι.
Και γι' αυτό κάνουν και φαντ και κάποια διδακτορικά που μπορείς να κάνεις, περαιτέρω μετεκπαιδεύσεις, το οποίο θεωρώ είναι πάρα πολύ χρήσιμο, γιατί όσο μεγαλώνουμε εξελισσόμαστε. Και το ταξίδι μου, όπως σου είπα, έχει ξεκινήσει από την Ιταλία, μετά στο ποδόσφαιρο, μεταπτυχιακό στο ποδόσφαιρο και κατέληξε στο NHS. Με αποτέλεσμα ότι δεν μένεις τόσο στατικό σου, ας πούμε, κάνει μια δυναμική διαδικασία που προσπαθείς να αυτοβελτιώνεσαι και όσο προχωράς θέλεις να βελτιώνεις και σε άλλους τομείς.
Επειδή εντάξει έχεις και μεγάλο κύκλο, φαντάζομαι ότι έχεις συμφιδετές και παλιούς φίλους και γνωστούς που δουλεύουν στην Ελλάδα για παράδειγμα, είτε στο ποδόσφαιρο είτε φαντάζομαι σε νοσοκομεία. Πόσο διαφορετικό είναι από τη γνώση σου αυτό που κάνεις φυσικοθεραπευτής π.χ. στο ΕΣΥ με κάποιον στο NHS. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω την απαραίτητη επαφή με το τι κάνω στο ΕΣΥ.
Από αυτά που γνωρίζω και αυτά που θυμάμαι είναι ότι έχει μείνει σε ένα πολύ εμβρυικό στάδιο η φυσικοθεραπεία. Δεν υπάρχει κάποιος ο οποίος να ελέγχει το τι κάνεις, να υπάρχουν κάποια συγκεκριμένα guidelines. Απλά τελειώνεις το πανεπιστήμιο, μαθαίνεις κάποια πράγματα και that's it, δεν υπάρχει υπεραιτέρω εκπαίδευση. Προφανώς υπάρχουν και άλλοι φυσικοθεραπευτές οι οποίοι επιλέξαν να κάνουν κάποιες υπεραιτέρω σπουδές στο εξωτερικό ή κάποια μεταπτυχιακά ή κάποια κόρσες επιμορφωτικά και έχουν πελτιωθεί όσον αφορά την παροχή υπηρεσίας στον ασθενή.
Αλλά είναι πολύ συγκεκριμένα και τα guidelines τα οποία έχει στην Ελλάδα για το τι πρέπει να έχει ένας φυσικοθεραπευτικός χώρος ή αντίληψη ότι έτσι έχουν μάθει οι ασθενείς, ότι οι ασθενείς πρέπει να τους δουλεύεις με hands-on treatment και με μηχανήματα. Να πω εδώ ότι στη φυσικοθεραπεία και στο νοσοκομείο που είμαστε δεν υπάρχει κανένα μηχάνημα, δεν χρησιμοποιούμε μηχάνημα, δεν πιάνουμε τους ασθενείς, προσπαθούμε ουσιαστικά να τους βοηθήσουμε να αλλάξουν το lifestyle τους, να τους εκπαιδεύσουμε, να τους κάνουμε πιο δυνατούς, πιο αθλητικούς και να κινούνται περισσότερο, που είναι πάρα πολύ σημαντικό, γιατί ένα μεγάλο μέρος ουσιαστικά του χρόνιου πόνου και των παθήσεων που υπάρχουν σήμερα έχει να κάνει με το lifestyle.
Μας είπες νωρίτερα, εντάξει, ήσουν και 18 χρονών για το ξεκίνημα που δοκίμασες στην Ανταλία και δεν ήταν, ας πούμε, τόσο επιτυχημένο. Θεωρείς ότι το ξεκίνημα στην Αγγλία είχε κάτι διαφορετικό και σε βοήθησε να προσαρμοστείς και να εξασφαλίσεις, να το πούμε, ότι θα είναι πιο επιτυχημένο ή ήταν απλά θέμα ηλικίας. Σίγουρα ήταν και θέμα ηλικίας. Ήμουν πολύ πιο κατασταλαγμένος.
Κάτι το οποίο θεωρώ με βοήθησε ήταν το γεγονός ότι ήρθα με την κοπέλα μου, τώρα είμαστε πλέον παντρεμένοι και μπορώ να καταλάβω πάρα πολλούς οι οποίοι φεύγουν στο εξωτερικό και βρίσκουν κάποιες δυσκολίες. Θεωρώ είναι πάρα πολύ όμορφο να είσαι με έναν άνθρωπο και να μοιράζεις αυτά τα προβλήματα. Η κοπέλα μου και αυτή φυσικοθεραπεύτρια είναι. Ουσιαστικά σε αυτό το ταξίδι είμαστε μαζί και ανταλλάζαμε απόψεις, προσπαθούσαμε να γίνουμε καλύτεροι.
Το αρχικό μας πράγμα δεν ήταν να μείνουμε στην Αγγλία για όσο καιρό έχουμε μείνει. Ήταν να κάνουμε το μεταπτυχιακό, ίσως να πάρουμε μια προεπιρυσία να βελτιωθούμε και να επιστρέψουμε. Ωστόσο ήταν τόσο ραζδέα και γρήγορη η εξέλιξή μας στο κομμάτι της φυσικοθεραπείας που αυτή τη στιγμή θεωρώ ψιλοαδύνατο το γεγονός να γυρίσουμε και να μπορέσουμε να δουλέψουμε με τον ίδιο τρόπο.
Ωστόσο από την πλευρά μου αυτό που θα είχα να προτείνω Σε οποιοδήποτε φυσικό θεραπευτή μπορεί να βλέπετε αυτό το βίντεο Και σε οποιοδήποτε άλλο επάγγελμα Ότι είναι μια πάρα πολύ ωραία εμπειρία του να δοκιμάσεις δυνατότητες Σε ένα χώρο και out of the comfort zone Όταν δεν το γνωρίζεις σε ένα αντικείμενο Γιατί μόνο έτσι θα βελτιωθεί Στο να είσαι στο comfort zone στην Ελλάδα Να μεταπληράσεις από τη μία θέση στην άλλη Και να γνωρίζεις κάποιον άνθρωπο και να σε βοηθάει Θεωρώ ότι δεν μπορείς να τριφτείς απαραίτητα και να εξελιχθείς με τον ίδιο τρόπο.
Δηλαδή, παίζοντας σε ένα άγνωστο γήπεδο, για να μιλήσουμε και τη γλώσσα του ποδοσφαίρου, καταφέρεις να εξελίσσεις πιο γρήγορα. Και μια σκέδα, ενέφερες νωρίτερα αυτή την ιδιαίτερη θέση που έχεις στο NHS πλέον. Θεωρείς ότι κάποια τέτοια θέση θα είχε νόημα να υπάρξει για παράδειγμα στο ΕΣΥ αύριο, Υπάρχει περίπτωση να έλυνε κάποια από τα προβλήματα που έχουν ή θεωρείς ότι είναι κάτι το οποίο, λέω τώρα, δεν θα είχε τίποτα να προσφέρει.
Θεωρώ ότι θα ήταν πάρα πολύ σημαντικό να υπάρχουν τέτοια pathways και στην Ελλάδα. Τμήματα από αυτού τα placement τα οποία τρέχουν έχουν να κάνουν με το digitalization του NHS. Ουσιαστικά πώς ένας ασθενής μπορεί να ξεκινήσει να ζητάει φυσικοθεραπεία και να περνάει ένα screening από AI. Ουσιαστικά είναι θέσεις οι οποίες βελτιώνουν το πόσο καλύτερη μπορεί να γίνει η υγεία για τους ασθενείς Πώς μπορούν να βελτιωθούν ας πούμε οι χρόνια αναμονής και γενικότερα όλο το pathway της περίθαλψης Είναι αρκετά μεγάλες οι διαφορές μεταξύ Ελλάδας και Αγγλίας, σίγουρα Αλλά μόνο κάνοντας κάποιες επιλογές οι οποίες ουσιαστικά θα βελτιώσουν την ποιότητα παροχής υπηρεσιών μπορεί να εξελιχθεί το σύστημα στην Ελλάδα και προφανώς με τέτοιου είδους μετεκπαιδεύσεις και φρέσκες ιδέες ουσιαστικά μπορεί να επιτευχθεί αυτό.
Και ο λόγος ο οποίος γίνεται στο NHS είναι γιατί οι κλινικοί οι οποίοι ζουν, είναι στην πρώτη γραμμή και γνωρίζουν τα προβλήματα μπορούν να φέρουν αυτές τις ιδέες. Ουσιαστικά κάποιος ο οποίος δουλεύει στο ΦΑΙΝΣ ας πούμε και έχει ένα MBA ναι μεν μπορεί να στελεχώσει σε διοικητικό επίπεδο μοντέλα. Ενώ αν υπάρχει κάποιος και από την πρώτη γνώμη, πιθανότητα να μπορεί να γίνει αυτό πιο όμορφα και πιο αποτελεσματικά για έναν ασθενή.
Μου ανέφερες για εξοσχολικές σας, το πω δραστηριότητες και για τη ζωή στην Αγγλία. Γενικά πώς τα περνάτε αυτόν τον καιρό. Είναι έτσι, ας το πούμε, τόσο άσχημο το Μπέρμιχαμ όσο το περιγράφουνε κάποιοι ή ας το πούμε έχετε βρει τους ρυθμούς σας. Για να είμαστε 8 χρόνια στο Μπέρμιχαμ, προφανώς έχουμε βρει τους ρυθμούς μας.
Η αλήθεια είναι ότι η ομορφιά μιας πόλης είναι πολύ σχετική. Σίγουρα δεν είναι η ομορφότερη πόλη της Αγγλίας. Αλλά το πιο σημαντικό για μένα είναι το κομμιούνι το οποίο χτίζεις. Το οποίο ουσιαστικά μπορείς να κρατήσεις ένα τόπο και να κάνει πιο όμορφη την διαμονή σου εκεί. παραδείγματος χάρη να έχεις κάποιους φίλους να μπορείς να κάνεις δυο δραστηριότητες, να παίζεις μια μπάλα να έχεις και κάποια πράγματα πέρα από την εργασία μια δουλειά αποκλειστικά δεν σε κρατάει σε ένα μέρος πρέπει να έχεις και κάποια άλλα πράγματα να μορφαίνουν τα απογεύματά σου, τα Σαββατοκύριακά σου και θεωρώ ότι το community το οποίο χτίζεις το κάνεις αυτό εμείς είμαστε θεωρώ από τους Έλληνες που έχουμε και το ελληνικό το community που κάνουμε παρέα, αλλά έχουμε και φίλους Άγγλους.
Ουσιαστικά θεωρώ αυτό είναι πιο όμορφο. Δηλαδή δεν μπορείς να είσαι σε έναν τόπο και απλάνεσαι να στρέφεσαι μόνο με Έλληνες ή μόνο με Άγγλους. Γιατί πρέπει να νίκησες και να κάνεις λίγο μπλέντ με τον πολιτισμό τους και με τα ερεθίσματα που έχει να σου δώσει. Και άκρη μας το ανέφερες θα γυρνούσατε ποτέ στην Ελλάδα και με ποιες προϋποθέσεις. Εξαιρετικά δύσκολη ερώτηση, την άφησες για το τέλος.
Η αλήθεια είναι ότι σε αυτή τη φάση δεν το σκεφτόμαστε καθόλου το σενάρι της επιστροφής. Μας αρέσει πάρα πολύ η ποιότητα εργασίας, μας αρέσει πάρα πολύ η ποιότητα εξέλιξης που προσφέρει το NHS. Ο κύκλος μας είναι εξαιρετικός και οι παρέες μας. Προφανώς πηγαίνοντας στην Ελλάδα για διακοπές είναι καταπληκτικά, αλλά κάθε φορά που θα πάω θα υπάρχει ένα σκηνικό το οποίο θα με απογοητεύσει.
Παλιότερα είχα δει ένα βίντεο και τον είχε ρωτήσει ο στροφυσικός, το youtuber του λέει Πότε ανακαλύψαμε τη γη και απαντάει, γιατί προφανώς δεν ήξερε την απάντηση σε αυτό Λέει την ανακαλύψαμε όταν πήγαμε στη Σελήνη Ουσιαστικά κάγεται τέτοιο χαρακτηρίζει την αντιμετώπιση και την αντίληψη για την Ελλάδα έχοντας ζήσει 8 χρόνια στην Αγγλία Μπορώ να πω ότι αν δεν έχεις ζήσει στο εξωτερικό και να δεις και τα καλά του και τα κακά του δεν μπορείς να αξιολογείς ακριβώς τη χώρα στην οποία βρίσκεσαι στο 100%.
Και θεωρώ ότι μετά από ένα διάστημα που είμαι στην Αγγλία, ναι, θεωρώ ότι είναι πολύ δύσκολο να κάνω μια επιστροφή αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα στο αντικείμενό μου. Δεν νομίζω ότι υπάρχουν οι απαραίτητες προϋποθέσεις να μου το προσφέρουν αυτό. Και από τον κύκλο μου οι οποίοι το έχουν κάνει αυτό, θεωρώ ότι είναι το συνέστημα το οποίο τους έχει τραβήξει σε μια τέτοια επιστροφή.
και κάποιες φορές κάποια πολύ συγκεκριμένες στροφές προσωπικά τα οποία έχουν ή ακόμα και πόσο ψηλά είναι και να υπάρχει καλός καιρός. Για μένα ο καιρός της Αγγλίας δεν αλλάζει την ψυχολογία μου. Δεν είναι κάτι το οποίο πειράζει. Δεν ξέρω αν είμαι τυχερός σε αυτό, αλλά δεν έχει κάποιο συγκεκριμένο εφέκτη στην ψυχολογία μου.
Αν έφερες ότι σε κριτυπρίζουν πράγματα στην Ελλάδα, Δηλαδή αν μπορούσες να διαλέξεις τα ένα-δύο πιο πρόσφατα ή πιο σημαντικά που αντιμετώπισες, ποια θα διάλεγες. Αυτό το οποίο θεωρώ ότι είναι τεράστια παθογέννη είναι ότι κάποια πράγματα για να γίνουν πιο γρήγορα και να βρεις ουσιαστικά το δίκιο σου θα πρέπει να ξέρεις το γνωστό του γνωστού για να μπορέσεις να εξυπηρετηθείς.
Κάτι το οποίο δεν ισχύει στην Αγγλία, όλα μπορούν να γίνουν με ένα τηλεφώνημα από το κινητό σου. θεωρώ ότι υπάρχει σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό ξεκρατή εντάξει δεν μπορεί να υπάρξει απόλυτη ξεκρατή πουθενά αλλά ναι δεν έχει σημασία αν είσαι ξένος αν μιλάς τέλεια τη γλώσσα ή όχι αυτό που σου αξίζει και αυτό που σου αναλογεί θα το πάρεις τη στιγμή που να το πάρεις θεωρώ Πολύ ωραία Και αν γινόσουν υπουργός υγείας αύριο σε διαλέγουν εσένα Δημήτρη που έχεις δουλέψει και σε τόσες ομάδες έχεις δει και τερνίτσες Ποια θα ήταν αυτά τα ένα-δύο πράγματα που θα ήταν προτεραιότητα να αλλάξεις και θεωρείς ότι θα είχαν διαφορά για το εσύ?
Θεωρώ ότι θα ήταν πάρα πολύ σημαντικό να υπάρχει ένα σύστημα αξιολόγησης και των γιατρών και των φυσικοδραμπιστών και των νοσηλευτών και όλων και από το ίδιο το νοσοκομιακό περιβάλλον στο οποίο εργάζονται, δηλαδή να υπάρχουν κάποια capabilities τα οποία έχουν σαν κλινική. παραδείγματος χάρη ότι έχουν δει ένα συγκεκριμένο αριθμό ασθενών έχουν κάνει ένα συγκεκριμένο αριθμό χειρουργείων για να μπορούν ουσιαστικά να είναι up to date με την τεχνική και την παρέμβαση την οποία κάνουν κάθε χρόνο.
Είτε από εξωτερικούς φορείς να μπορεί αυτό να αξιολογηθεί. Θεωρώ ότι είναι εξαιρετικό κάποιος να κρατάει το δικό του πορτφόλιο με τις μετεκπαιδεύσεις ή κάποια άλλα πράγματα που κάνει για να βελτιώνεται. Δεν σημαίνει δηλαδή ότι τέλειωσα, πήρα ένα πτυχίο και για το υπόλοιπο της καριέρας μου γνωρίζω τα πάντα. Θεωρώ ότι αυτό πρέπει να αλλάξει και προφανώς να δομηθεί ένας φορέας ο οποίος να ελέγχει το επίπεδο των γιατρών, των φυσικοδραπευτών κτλ.
Αν γινούσες το χρόνο πίσω υπάρχει κάποιο σημείο της ζωής σου που θα έδινες λοιπόν τώρα μια συμβουλή στον μικρότερο Δημήτρη, το 15χρονο, το 18χρονο, το 28χρονο, δεν ξέρω, να κάνει κάτι διαφορετικά και γιατί. Θεωρώ ότι από το background το οποίο προέρχομαι ότι οι επιλογές μου με οδήγησαν εδώ που είμαι και δεν θα έκανα κάποια διαφορετική επιλογή είναι η αλήθεια.
Αυτό το οποίο ουσιαστικά με ψιλοπληγώνει σε σχέση ας πούμε με την Ελλάδα και την Αγγλία είναι ότι δεν είχα τόσο πολύ exposure και αντίληψη για το πόσες άλλες επιλογές υπάρχουν εκεί πέρα έξω όσον αφορά τα επαγγέλματα και τις επιλογές που έχει κάποιος. Δηλαδή στην Αγγλία θεωρώ ότι υπάρχει μια πολύ καλύτερη δόμηση αυτού, πολύ περισσότερες προοπτικές και επιλογές.
Λοιπόν, κ. Δημήτρη, για να κλείσουμε, σου έχω μια τελευταία πολύ σημαντική ερώτηση. Βασικά έχει τρία σκέλη. Η πρώτη είναι, ποιο είναι το αγαπημένο σου χωριό, δεύτερον γιατί είναι η Τσαριτσάνη και τρίτον, αν ανέβει ο οικονόμος α εθνική θα πας αμυστή να δουλέψεις. Υπόσχομαι ότι αν ανέβει ο οικονόμος πρώτη εθνική θα είμαι εκεί φυσικοδραβευτής Θα το οργανώσουμε το τμήμα, θα πετάει Ωραία, να ξέρεις έχεις πουγράψει συμβόλαιο διάρκεια 99 χρόνια Οπότε με το που πραγματοποιηθεί μεγάλη άνοδος να είσαι έτοιμος να αναλάβεις Πανέτοιμος Δημήτρη ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σου σήμερα Νομίζω ήταν μια πολύ ενδιαφέρουση συζήτηση και σου εύχομαι ότι καλύτερο Ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση Αντώνη, να είσαι καλά Ό,τι καλύτερα έχουμε και σε σένα Και καλή συνέχεια σε όσους μας άκουσαν και σήμερα Καλή συνέχεια
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα