Skip to content
PodBase
Πληρωνόταν για 1, δούλευε για 3 | Από €900 στην Αθήνα, σε AI Startup στην Αγγλία | Brain Drained 07

Πληρωνόταν για 1, δούλευε για 3 | Από €900 στην Αθήνα, σε AI Startup στην Αγγλία | Brain Drained 07

Brain Drained Unfiltered | Έλληνες του Εξωτερικού
Ιούνιος 27, 2026 01:07:45 Σεζόν 1 Επεισόδιο 7
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Στο έβδομο επεισόδιο του Brain Drained Unfiltered, ο Αντώνης Πέτσας φιλοξενεί τη Ρόη Κιουρή, η οποία ζει και εργάζεται τα τελευταία χρόνια στο Bristol της Αγγλίας ως Head of Customer Success & Support σε μια πρωτοπόρα startup Ρομποτικής και Τεχνητής Νοημοσύνης (AI).

Η Ρόη ξετυλίγει μια ωμή, αφιλτράριστη διαδρομή γεμάτη ανατροπές. Μας εξηγεί γιατί αποφάσισε να παρατήσει το φροντιστήριο δύο μήνες πριν από τις Πανελλήνιες, πώς βίωσε τη χρεοκοπία ενός ιδιωτικού κολεγίου και πώς αναγκάστηκε να δουλεύει 9-5 ενώ παράλληλα σπούδαζε τα βράδια Business Administration.

Μέσα από τη δική της εμπειρία, αποδομεί την εργασιακή κουλτούρα της Ελλάδας. Μιλάει για τις εποχές που ως entry-level υπάλληλος έκανε τη δουλειά δύο και τριών ατόμων για €900, για τα αφεντικά που κοπανούσαν γραφεία επειδή είχαν "νεύρα", ακόμα και για τις φορές που χρειάστηκε να καθαρίσει τουαλέτες ως «προσωπική βοηθός».

Παράλληλα, κάνει μια σοκαριστική σύγκριση ανάμεσα στο αγγλικό NHS και το ελληνικό σύστημα υγείας, αποκαλύπτοντας το «φακελάκι» των €2.000 που της ζητήθηκε off-the-record στον Ευαγγελισμό για μια προγραμματισμένη επέμβαση.

Σήμερα είναι δυόμισι χρόνια στο Bristol, δουλεύει σε startup αιολικής ενέργειας — και ήδη αγόρασε το πρώτο της σπίτι. Μιλάμε για χώρα, σύστημα, κόστη skilled worker & partner visa μετά το Brexit, μετακόμιση με τρεις βαλίτσες (και τη γάτα με pet taxi), και την ερώτηση που δεν αποφεύγεται: θα γύριζε;

Αν είσαι Έλληνας στο εξωτερικό και θεωρείς ότι έφυγες «γιατί δεν είχες επιλογή», αυτό το επεισόδιο μιλά για σένα. Αν είσαι ακόμα στην Ελλάδα και αναρωτιέσαι αν αξίζει, μάλλον πρέπει να το ακούσεις!

🎙️ Brain Drained Unfiltered — Έλληνες του εξωτερικού, αφιλτράριστα.

⭐ ΣΤΗΡΙΞΤΕ ΤΟ PODCAST ΜΑΣ:

Αν σας άρεσε το επεισόδιο, η μεγαλύτερη βοήθεια που μπορείτε να μας δώσετε είναι να πατήσετε το Follow" και να μας αφήσετε μια αξιολόγηση 5 αστέρων στο Spotify! 🙏

👇 Βρείτε τη Ρόη:

🎵 TikTok: https://www.tiktok.com/@roikpow

🔗 Ακολουθήστε το Brain Drained Unfiltered:

📸 Instagram: ⁠https://www.instagram.com/braindrainedgr/⁠

🎵 TikTok: ⁠https://www.tiktok.com/@braindrainedgr⁠

🔵 Facebook: ⁠https://www.facebook.com/braindrainedgr/⁠

🐦 X (Twitter): ⁠https://x.com/braindrainedgr⁠

📺 Δείτε το επεισόδιο με εικόνα (4K) στο YouTube:

https://youtu.be/iLADNPqXDD8

⏱️ ΚΕΦΑΛΑΙΑ Επεισοδίου:(00:00) - Εισαγωγή: «Γεννήθηκα σε λάθος χώρα»

(01:18) - Η ζωή στο Μπρίστολ & Σχολικά χρόνια στην Αθήνα

(08:05) - Παρατώντας τις Πανελλήνιες & Νυχτερινές σπουδές

(14:43) - Εργασιακή εκμετάλλευση στην Ελλάδα & Startup πραγματικότητα

(22:32) - «Δούλευα για 3, πληρωνόμουν για 1» για €900

(31:05) - Layoffs, μετακόμιση στην Αγγλία & Οδηγός βίζας

(45:51) - Το παράδοξο της ακρίβειας & Η διαφθορά στην Ελλάδα

(53:14) - Στην Αθήνα αποταμίευση 50€ — Στην Αγγλία αγορά σπιτιού

(56:31) - NHS vs Ευαγγελισμός: Το σοκ με το φακελάκι των €2.000

(01:05:31) - Συμβουλή στη νεότερη Ρόη & Επίλογος


📌 Αποποίηση Ευθύνης: Οι απόψεις, οι ισχυρισμοί και οι απόψεις που εκφράζονται από τους καλεσμένους στο "Brain Drained Unfiltered" αποτελούν αποκλειστικά προσωπικές τους θέσεις και εμπειρίες. Δεν αντιπροσωπεύουν απαραίτητα τις απόψεις του δημιουργού/οικοδεσπότη της εκπομπής. Ο παραγωγός δεν φέρει καμία ευθύνη για την εγκυρότητα ή την ακρίβεια των όσων δηλώνονται από τρίτους κατά τη διάρκεια του επεισοδίου.

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Είμαι από τους ανθρώπους πιστεύω που απλά γεννήθηκα σε μια λάθος χώρα. Ειδικά τα τελευταία χρόνια έχοντας περάσει όλα αυτά που έχω περάσει, ειδικά επαγγελματικά, δεν ένιωθα ότι με ικανοποίησε καθόλου. Ένιωθα ότι, οκ, λέμε ότι ζούμε σε μια πολύ ωραία χώρα, αλλά και εγώ αυτή τη χώρα τη χαίρομαι δύο εβδομάδες στον χρόνο που πάω διακοπές.

Από το 2016 μέχρι το 2023 είχα καταφέρει να ανεβάσω το εισόδημά μου το μήνα κατά 1000 ευρώ. Και όμως στο τέλος του μήνα δεν μπορούσα να βάλω στην άκρη πάνω από 50 ευρώ, 100 ευρώ, δεν σου πω. Εγώ αυτή τη στιγμή είμαι διάμοση χρόνια και το Μάρτιο αγόρασα σπίτι εδώ. Στην Αγγλία και αγόρασα σπίτι. Πώς θα μπορούσα να το κάνω αυτό στην Ελλάδα.

Δεν θα μπορούσα. Στην Αγγλία ήρθα και πήγα στο νοσοκομείο και μου δώσανε με το που μπήκα νυχτικά, Δοντόκρεμα, δοντόφρουτσα, σαμπουάν, τέτοιο για το σώμα, τένα για τα μαλλιά, παντόφλες. Μιλάμε τώρα για NHS, δημόσια νοσοκομεία. Δεν μπορώ να το συγκρίνω με τον Ευαγγελισμό που είχα πάρει το 1922 για μια εβδομάδα και δεν είχα ούτε σαπούν για τα χέρια και έπρεπε να το φέρω σε το σπίτι.

Δεν μπορώ να το συγκρίνω με τον Ευαγγελισμό που ένα βράδυ ζήτησα ένα σεντωνάκι και μου είπανε δεν έχουμε άλλα. και ταυτό που είχα ήταν τρίπιο τελικά. Και αν δεν έδενα, δεν χειλιάρε καφατελάκι, θα έμπαινα σε τρία χρόνια. Καλώς ήρθατε σε ένα ακόμη επεισόδιο Brain Drained Unfiltered. Είμαι ο Αντώνης Πέτσας και σήμερα έχουμε μαζί μας μια εκλεκτή φίλη, τη Ρόη, από τον Bristol.

Για πας με αυτό το περισσότερο, Ρόη. Από πού είσαι, πώς λέγεσαι, με τι ασχολείς αυτόν τον καιρό. Γεια σου Αντώνη, σε ευχαριστώ πάρα πολύ για την πρόσκληση. Λοιπόν, εγώ μεγάλωσα στην Αθήνα, τα θά'λου ενδιαφέρουν. Έχω έρθει στο Bristol τα τελευταία δυόμισι με τρία χρόνια. Χωρούμε αυτή τη στιγμή, δηλαδή, ως εταιρεία ρομποτικής και AI.

Ω, τα πήγετε λίγο κάπως, αλλά δεν έχω καμία σχέση με το τεχνικό κομμάτι. Ο ρόλος μου είναι Customer Success and Support. Στην ουσία τρέχω ομάδες εξυπηρέτησης πελατών και κάνω account management. Ο χώρος στον οποίο η εταιρεία μου στην ουσία ασχολείται είναι η τωρινόβων energy, οι ενεργοτικές πηγές ενέργειας, συγκεκριμένα η αιωνική ενέργεια.

Για πες μας λοιπόν, έτσι πιο μικρή ηλικία, εντάξει πες γεννήθηκες με μεγάλος στην Αθήνα, έχεις κάποια ανάμνηση έτσι από το σχολείο, από τα παιδικά σου χρόνια, κάτι που σε στιγμάτισε. Πολλά. Δυστυχώς είμαι από τους ανθρώπους που δεν είχα πάρα πολύ καλή παιδική ηλικία. Αλλά γενικότερα νομίζω ότι το σχολείο ήταν, ειδικά το δημοτικό ήταν μια δύσκολη φάση.

Θυμάμαι γενικότερα να έχω την αίσθηση ότι όλοι είναι λίγο καλύτεροι από μένα. Και είχα μια δυσκολία στην αρχή και έλειψη αυτοπεποίθησης, την οποία με τα χρόνια μπόρεσα να βλέψω αρκετά και νομίζω το ξεπέρασα κάπου εκεί στο Λύκειο. αλλά συγκεκριμένη στιγμή δεν μπορώ να σου πω μου έρχονται τσακωμοί με φίλες για κάποιο λόγο στο δημοτικό κάτι το οποίο σαν τρέντ γενικότερα έχει συνεχίσει στη ζωή μου αλλά αυτό είναι μια άλλη κουβέντα να με έχει στεγματίσει νομίζω σαν κεφάλαιο ήταν νομίζω ο χωρισμός των γονιών μου οπότε το πάμε κάπως έτσι αυτό ήταν το θιμ στο δημοτικό το οποίο ξέρεις μετά δυσκόλεψε λίγο τη ζωή μου σε διάφορες φάσεις αλλά ναι δεν μπορώ να θυμηθώ κάτι άλλο το οποίο με σημάδεψε ακριβώς.

Μιας που το ανέφερες για την έλλειψη αυτοπεποίθησης, θα σου το πω, ήταν κάτι το οποίο για παράδειγμα ήταν διακριτό κάποιος δάσκαλος, για παράδειγμα το ανάγνωσε και προσπάθησε μήπως με κάποιο τρόπο να σε βοηθήσει ή απλά έλεγαν είναι αυτή που είναι, η τάξη συνεχίζει και δεν ασχολιόμαστε με κανένα παιδί. Ναι, νομίζω ότι δεν υπήρχε αυτή η εξατμικευμένη αντιμετώπιση στο δημοτικό ειδικά.

Δεν υπήρχε. Δεν υπήρχε κάποιος καθηγητής που να το προσέξει ή να το παρατηρήσει αυτό. Πουλάχιστον όχι στο δημοτικό. Συνέβη όμως στο τέλος του γυμνασίου. Ωραία συγκεκριμένα, θυμάμαι ότι είχα πάρα πολύ μεγάλο άγχος για τη χημεία. Ήταν ένα μάθημα στο οποίο ο καθηγητής ο οποίος είχαμε ήταν τραγικός στο δημοσιοσχολείο. Δεν μπορούσε κανείς να καταλάβει τίποτα.

Ήταν πάρα πολύ δύσκολο. Νομίζω πως πραγματικά από κάποιους που με πήγαν είχα πρόβλημα κατανόησης βασικών πραγμάτων. Νομίζω ήταν η πρώτη φορά που νόμιζα ότι θα μείνω σε κάποια τάξη ή σε κάποιο μάθημα. Για εγώ δεν είμαι και εξαιρετική, αλλά μέχρι εκεί η τρίτη γυμνασία μου στο 16-17, μεσό, ροκά, τέτοιο. Η χημεία λοιπόν έγινε ένα μάθημα στο οποίο πραγματικά νομίζω ότι δεν θα μπορούσα να περάσω.

Νομίζω το πρώτο διαγώνισμα ήταν 9 πυρά, τέτοια 9 στα 20. Αναγκάστηκα να ζητήσω βοήθεια, πήγα στο φροντιστήριο για μόνο το μάθημα της χημείας τρίτη γυμνασίου, που τότε για να το δώσω έτσι λίγο context στους υπολοίπους που ενδεχομένως να είναι νεότεροι μιλάμε για το 2003 αυτή τη στιγμή άρα 2003 δεν ήταν αυτονόητο ότι είμαστε τρίτη γνωσσή και πάμε φωτιστήριο, ήταν λίγο ανικουστό στο Λιμνάσιο να πηγαίνεις φωτιστήριο και όμως πήγα για αυτό το μάθημα και εκεί ο δάσκαλος είχε τελείως άλλη προσέγγιση ήταν πολύ νέος, ήταν 28 χρονών κάτι τέτοιο χημικό που είχαμε και πραγματικά μου έδωσε αυτοπεποίθηση.

Το στυλ του, το δεδακτικό, ήταν τελείως διαφορετικό. Και επειδή μου έδωσε αυτό το καλό feedback, ας πούμε, ότι τα πάω καλά, με έκανε να νιώσω έξυπνη, λίγο τυστροφάρω, το πήρα πάνω μου και κάπως έτσι το ξεπέρασα όλο και μετά, πηγαίνοντας προς το ΛΥΚ, έγινα ακόμα καλύτερη μαθητρία. Οπότε έχει σημασία πάρα πολύ. Φυσικά, οι καθηγητές παίζουν μεγάλο ρόλο και δυστυχώς ακούμε επίσης ιστορίες για πράγματα που θεωρητικά θα πρέπει να τα αναφερθούν για το σχολείο, τα οποία τα αναζητήσαμε να τα ψάξουμε εκτός σχολείου τέλος πάντων και ευτυχώς για σένα το βρήκες ας πούμε μέσω και σε εκείνη τη φάση.

Σιγά σιγά έτσι όπως ετοιμάζεσαι να το πούμε για Λύκειο, Πανελλήνης κλπ, πώς άρχισες να σκέφτεσαι τι θα κάνεις μετά, τι σου αρέσει περισσότερο, ποιες ήταν οι συνθήκες. Ναι, γενικότερα ξεκινάω με το γεγονός ότι δεν είχα καμία πίεση από το σπίτι να περάσω κάποια στιγμή από τη σχολή Η μητέρα μου δεν είχε κάποια ιδιαίτερη απέτηση να περάσω σχολή γενικότερα Θεωρούσε ότι το να έχεις αναπτυχίο δεν είναι τα πάντα και το θέμα ήταν να έχεις δεξιότητες που θα μπορούσαν να αποφανούν κρίσιμες στη δουλειά σου όποια και να είναι αυτή Οπότε δεν είχα την πίεση αυτή, γενικότερα δεν ήξερα τι ήθελα να κάνω Ήξερα, ας πούμε, ότι είχε γίνει το αγαπημένο μου μάθημα η χημεία και επειδή ήμουν πολύ καλή σε αυτή από κάποιο σημείο και μετά, δηλαδή μόνο 20, ότι ήθελα να κάνω κάτι με αυτό ίσως, αλλά δεν ήθελα να διδάσκω.

Ο παντληματικός προσανατολισμός στην Ελλάδα, τουλάχιστον τότε, ήταν ανύπαρκτος. Δεν υπήρχε κάτι που να μπορέσει να συνδέσει το αγαπημένο σου μάθημα ή τις κλήσεις σου με κάποιο επάγγελμα. ήμουν λίγο σε μια φάση που δεν ξέρω τι θέλω να κάνω δεν ξέρω αν θέλω να ασφαληθώ με τη χημεία γιατί το μόνο που ξέρω αυτή τη στιγμή με βάση τη χημεία και το τι θα μπορούσα να κάνω είναι να δουλάξω μετά από χρόνια κατάλαβα ότι θα μπορούσα να είχα πάει να γίνω τεχνικός καλλιντικόν ας πούμε και να δουλεύω σε τεράστιες εταιρείες καλλιντικών ή το οτιδήποτε δεν ξέρω τι άλλο θα μπορούσα να ταμευτώ δεν κάνατε σκέφτηκα πάρα πολύ Η πίεση δευτέρα-τρίτη ηλικία ήταν απίστευτη προφανώς, γιατί δεν μπορούσαμε να αντεπεξελίχθουμε στις απαιτήσεις του δημοσίου τα εφόδια, οπότε έπρεπε να είμαστε στο βοηθιστήριο και κάθε μέρα, όπως όλοι, από τις 4 νομίζω μέχρι τις 10 το βράδυ ήμασταν στο βοηθιστήριο, το οποίο ήταν εξαντλητικό γιατί εγώ κανονικά 10 η ώρα το βράδυ κοιμόμουν ήδη, να κάνω μάθημα από τις 10 το βράδυ ήταν επίσης κάτι το οποίο δεν μπορούσα,

δεν μπορούσα να υποστηρίξω. Εν πάση ποιος το έκανα για ένα διάστημα, σε κάποια φάση τον Απρίλιο του 2006, λίγο πριν τις Πανελλατικές, αποφάσισα να παρατήσω το φροντιστήριο, γιατί δεν αντιχάλλω. Δεν αντιχάλλω ούτε την πίεση, ούτε αυτή τη μανία όλων να παπαγαλίζουμε με αυτά που μας δίνανε από το φροντιστήριο για να μπορέσουμε να απαντήσουμε στις ερωτήσεις των Πανελλαδικών.

Θεωρούσα ότι ήταν πάρα πολύ ανάποδο αυτό. Δεν θεωρούσα ότι ασκώ την κριτική μου σκέψη καθόλου. Οπότε είχα απογοητευτεί πάρα πολύ από αυτή την κατάσταση και είπα ότι ξέρεις κάτι, δεν ξέρω τι θέλω να κάνω. Δεν θα δώσω πανελλατικές. Ήμουν όμως, ήταν πάρα πολύ κούλη με αυτό γενικότερα και ο πρώτος μου στόχος ήταν να μπορώ να έχω κάποιο εισόδημα μετά το σχολείο.

Οπότε δεν με ενδιέφερε τι θα κάνω από ακριβώς. Και πήγα, στην ουσία γράφτηκα σε ένα ιδιωτικό με την λογική να κάνω κάποιες πολύ γενικές σπουδές που θα με βοηθούσαν να δουλεύω σε οποιαδήποτε εταιρεία. Ήταν από αγραμματική υποστήριξη μέχρι βασικής λογιστικής και κάτι το οποίο ήταν πολύ χειροπιαστό το οποίο θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω σε μια δουλειά οποιαδήποτε και να ήταν αυτή.

Δεν ήμουν τόσο τυχερή γιατί το κολέγιο στο οποίο πήγα τον πρώτο χρόνο έκλειψε, χάσαμε και τα λεφτά. Ήτανε τότε το Ντιρί και το Σεν Τζόρτς. Εγώ πήγα στο Σεν Τζόρτς. Και το Σεν Τζόρτ έκλεισε. Μιλάμε τώρα, το ένα ήταν στη Σίνα, κοινόπις κάτι στην Αθήνα, ανταλλόκηπους τάδε, και το άλλο ήταν κοινόπις τάδε. Δηλαδή τα δύο κλαδίτλα.

Πώς προτώσει που είναι το Μέρε Φορνόγο. Μετά από αυτό αποβετέχτηκα πάρα πολύ και πήγα σε δημόσιο ΙΕΚ. Λέω, δεν πειράζει, θα πάω στο Νεοδημόσιο ΙΕΚ να μάθω λογιστική, να μπορέσω να έχω μια δουλειά. Βούλευα, αν δεν με το πειρθεί. Οπότε δεν μου έλειπε το εισόδημα, απλά ήθελα να έχω μια άποψη και μια βασική γνώση σε αυτό που κάνω.

Για τα πρώτα χρόνια βούλευα σε λογιστικά γραφεία, σε ασφαλιστικά γραφεία. Και ενώ έβλεπα ότι, οκ, αυτό μου παρέχει ένα βασικό εισόδημα, δεν ήμουν πολύ ευχαριστημένη. ήθελα να έχω μια βασική εκπαίδευση, εννοώντας ένα πτυχίο, ένα κάτι που θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω. Γιατί τότε ειδικά, τώρα δεν ξέρω αν παίζω τόσο πολύ. Να έχεις ένα πτυχίο ήταν σημαντικό, για να μπορέσεις να πιάσεις μια πιο σοβαρή δουλειά, από το να είσαι PA στον οποιοδήποτε που έχει μια πτήρηση.

Οπότε γενικότερα μετά αποφάσισα να πάω σε ιδιωτική σχολή. Πήγα στο City University που έχει κολέγιο στην Αθήνα επίσης. Προφανώς η βάση είναι το City University στο Σιάπη. Εγώ έκανα τα μαθήματα στην Αθήνα με καθηγητές. Είχα επιλέξει το ξενόγλωσσο γιατί ήταν ξένοι οι καθηγητές και θεωρούσα ότι θα είναι λίγο πιο κοσμογυρισμένοι, λίγο πιο, ξέρεις, established αυτό που κάνουν και θα έχουν δει λίγο κάποια πράγματα.

και πήγα για business administration εκεί. Και αυτό σήμαινε ότι το πρωί είχα τη δουλειά μου, 9 με 5, 6 με 10 το βράδυ, κάθε μέρα, νομίζω, όχι, τέσσερις φορές την εβδομάδα πρέπει να ήταν, είχα μάθημα. Πολύ δύσκολο και αυτό, αλλά τελευταία μου ήταν πολύ ενδιαφέρον. Έμαθα διάφορα. Όταν σπουδάζεις business, ξεκινάς από οικονομικά, λεωπολιτική, βασική στατιστική, διάφορα τέτοια.

Οπότε, παίρνοντας αυτό το πτυχίο, είχα μετά λίγο περισσότερη αυτοπεποίθηση να κάνω απλά σε ρόλους οι οποίοι ήταν λίγο πιο σοβαροί, είχαν λίγο παραπάνω ευθύνη. Δεν ήταν εύκολο, αλλά τουλάχιστον θεωρώ ότι οι εκπαίδες που πήρα από εκεί ήταν πάρα πολύ σημαντικοί. Τα resources που είχαμε ήταν πολύ διαφορετικά και θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι εκείνο το διάστημα, και το λέω για τους τηλεθεατές που ξέρεις καμιά φορά χλεβάζουν τα ιδετικά σχολεία και τις ιδετικές κολέγια, ρίγλερ και εγώ τι, θυμάμαι ότι εγώ έκανα την πτυχιακή μου με βάση μια προσωμείωση, στην οποία η ΑΣΟΕ εκείνο το διάστημα την προσέφερε στο μεταπτυχιακό της.

Αυτό φαντάζομαι τρία χρόνια το πτυχίο, έτσι? Ναι, σωστά. Είχε πάρει κάποια μαθήματα πολύ βασικά από το ΙΕΚ που είχα πάει, δηλαδή δεν έκανα βασική λογιστική στο πτυχίο αυτό. Κάνω κάτω τέσσερα χρόνια, αλλά μου κάνουν away αρκετά μαθήματα ή στατιστική ένα. Είχα κάνει ήδη εγώ στατιστική στο ΙΕΚ, οπότε δεν χρειαζόταν και πήγα για τα υπόλοιπα έτη.

Εντάξει, αφού γλυτούσε και κάτι, κάτι ήταν και αυτό. Ναι, να φασικά να τονίσω και ότι εντάξει, προφανώς οι ιδιωτικά από οι ιδιωτικά έχουν διαφορά, θέλω να σου πω. Γενικά, ας το πούμε έτσι, έτσι όπως κοιτάς πίσω εσύ από την εμπειρία σου, ήσουν γενικά ευχαριστημένοι. Για παράδειγμα, το πιο απλό λέγω τώρα, ότι για παράδειγμα έχουμε δει ιδιωτικά, εντάξει, και από οι διαζώσεις, ας το πω, και από βίντεο κλπ, που π.χ. οι εγκαταστάσεις σου είναι ίσως καλύτερες και από τα δημόσια στην Ελλάδα αλλά έχουμε δει και ιδιωτικά τα οποία όπως κορόνιδευαν δηλαδή ήταν μια κουζίνα λέγω τώρα το άλλο.

Εσείς ήσουν ευχαριστημένη γενικά από τις συνθήκες που αντίκρισες. Ήμουν πολύ ευχαριστημένη. Γενικότερα υπήρχε υποδομή, υπήρχε οργάνωση. Οι καθηγητές ήταν προσβάσιμοι ανά πάσα στιγμή. Δεν ήταν ένας χαμένος, ένας άνθρωπος που δεν είχες δει ποτέ στη ζωή σου και τον έβλεπες μια φορά, συνεξεταστική. Έχω ακούσει πολλά τέτοια από φίλους που είχαν σπουδάσει σε δημόσια πανεπιστήμια.

Κρινόντουσαν. Είχαμε εξελόγηση κάθε εξάμεινο για τους καθηγητές. Αν είναι το περιεχόμενο σωστό, αν είχαμε τη σωστή βοήθεια, όλα αυτά. Θεωρώ ότι η δική μου εμπειρία ήταν εξαιρετική. Δεν έχω κάποιο παράπονο. μας δίνανε πάρα πολύ ωραίες εργασίες επίσης χρήσιμες, πολύ χειροπιαστές. Δηλαδή εγώ μετά αυτά που έμαθα εκεί, τα χρησιμοποίησα στις δουλειά μου.

Κάτι το οποίο δεν έχω ακούσει από πάλι φίλους που έχουν κάνει τυχείο σε κάποιο νοικοπανεπιστήμιο, εκτός από αυτούς που ήταν πάρα πολύ... Δηλαδή έχω φίλοι που είναι φιλόλογος. Αυτά που έμαθες στη σχολή, τα έχει χρησιμοποιήσει. Οι ιστορίες που μου είχε πει εκείνη όμως ήταν ότι καθόταν στο ίδιο λοφορείο με την καθηγήτρια που είχε στήσει αίμα να πάρει βαθμό για το μαθήμα της και η τύπησα την έβλεπε και έπαιρνε τα γραπτά και έκανε περνάει, δεν περνάει, περνάει, δεν περνάει.

Δηλαδή, τέτοια πράγματα, χωρίς νόμο. Γιατί υπάρχει μεγάλη αξιολόγηση, εννοείται, έτσι. Ο κάθε ψυχάκιας μπορεί να γίνει καθηγητής πλέον, πιστεύω. Ή αν έχει την κατάλληλη γνωριμία. Πολλές τέτοιες ιστορίες. Εγώ δεν έχω κάποια παράπονη με την πληροφορία μου. Πολύ ωραία. Τώρα θα σε πω στο πριν και στο μετά. Μιας που ανέφερες ότι δούλευες ήδη κάποια χρόνια σε λογιστική γραφεία, ασφαλιστικά κλπ.

Πώς ήταν έτσι οι συνθήκες τότε στα πρώτα βήματα της εργασίας, επειδή ήσουν και όλες έτσι όσο κλεισέ και ανακούγεται, αλλά ήσουν έτσι νέα κοπελίτσα, ξέρω εγώ πώς αντιμετώπιζαν. Η πρώτη μου δουλειά σε ασφαλιστικό γραφείο έφυγα άρων-άρων μετά από νομίζω ένα εξάμεινο. Ένα εξάμεινο ήταν. Ήτανε την εταιρεία δύο αδέρφια, κυρίως εγώ δούλευα με την αδερφή των δύο.

Υπήρχε όμως ο αδερφός, ο οποίος ήταν πολύ μάθο άντρας για κάποιο λόγο και είχε συνηθίσει να τον υπηρετούν στο σπίτι τους. Δεν ξέρω τι ακριβώς συνέβαινε. Μια μέρα λοιπόν, κάτι... Είχε πάρα πολλά νεύρα, δηλαδή τον είδα ότι μπήκε στο γραφείο πάρα πολύ νευριασμένος και... Και λέω, δεν θα πάμε καλά σήμερα, δεν ξέρω τι θα έρθει.

και άρχισε να φωνάζει για κάτι το οποίο εγώ δεν μπορούσα να του βοηθήσω. Δηλαδή δεν ήταν κάτι που είχα κάνει εγώ. Κάποιος είχε κάνει κάποιο λάθος, κάτι δεν είχε γίνει σωστά και φώναζε σαν τρελός, χτύπωγε το γραφείο και έκανε σαματά και έριχνε πράγματα από ράφια και δεν γνωρίζω και εγώ τι. Και κάπως έτσι εγώ είπα, στιγμό μου δεν μπορεί να συνεχίσω εδώ πέρα.

Δεν θεωρώ ότι οι συνθήκες είναι σωστές. Είναι σωστές. Οπότε αυτή ήταν η πρώτη μου δουλειά. Μετά τα υπόλοιπα χρόνια δεν μπορώ να πω ότι είχα πολύ κακές εμπειρίες. Απλά έχει τύχει μέχρι και τουαλέτες να καθαρίζω ως μέρος των καθηκόντων μου. Γιατί ήμουν, ξέρω εγώ, ο βοηθός του ιδιοκτήτης της εταιρείας. Και ως ο βοηθός του ιδιοκτήτης της εταιρείας θεωρούσα ότι έπρεπε να του τακτοποιώ το γραφείο, να καθαρίζω και το γραφείο γενικό του και τις τουαλέτες εννοείται.

γιατί καθαρίστρια δεν είναι ένας άγνωσος όρος μάλλον. Δεν ξέρω. Έχω περάσει αρκετά δύσκολα τα πρώτα χρόνια της καριέρας μου ή της εργασιακής μου εμπειρίας, αλλά από τη στιγμή που πάτησα πόδια κάποιο σημείο και μετά, όλα τα πράγματα γίνανε πολύ καλύτερα. Θεωρώ ότι επειδή ήμουν μικρή και προσπαθούσα να κρατήσω το εισόδημά μου, να μάθω πράγματα κτλ., Ήμουν πολύ επίλικης σε σημείο που δεν ήταν πολύ καλό.

Από κάποιο σημείο και μετά, νομίζω από τα 26 μου και μετά, κάπου απαιτούσα κάποια συγκεκριμένα πράγματα, τα επικοινωνούσα ή διορθόταν η κατάσταση ή έφευγα. Ή έβρισκα κάτι καλύτερο. Ακόμα ένα στο νέο το κομμάτι, ας το πω. Θεωρείς ότι, ας το πούμε, και εσύ και εγώ και πάρα πολύ δηλαδή, που κάναμε τέτοιες δουλειές σας σε μικρή ηλικία, θεωρείς ότι ας το πω εσύ το ανεχόσουν να στο πω περισσότερο ή έκανες πράγματα που δεν θα έπρεπε να τα κάνεις ποτέ όπως επειδή να καθαρίζεις το αλέτσι λόγω τώρα επειδή ήταν απλά κοινωνία ή επειδή πέρασε αυτό το μήνυμα περί γυρώ σου ή φίλες σου ποιος θεωρείς ότι σε επηρεάζει και ανεχόσουν αυτά τα πράγματα Ξέρω, είχα μια δυσκολία γενικότερα να πω όχι όταν ήμουν μικρότερη και θεωρούσα ρε παιδί μου, θεωρώ ακόμα Δεν τιμάμε. Δηλαδή θα σεβαστώ τη θέση του άλλου.

Δηλαδή όταν άλλος είναι ο διεκτήτης της εταιρείας και μου ζητάει να κάνω κάτι, τότε μας περιπτώσει, ήταν η λογική μου, ότι έπρεπε να το κάνω. Παρότι δεν μου άρεσε. Δεν ξέρω, νομίζω ότι είχα μια πολύ περιορισμένη αντίληψη του τι ακριβώς υπάρχει εκεί έξω. Νομίζω ότι ήμουν λίγο απομοιτευμένη και θεωρήσα ότι δεν θα βρω και πολύ καλύτερα.

Κατάλληλα. Έλεγα ότι εντάξει αφού μου δίνει 800 ευρώ το μήνα και καμιά φορά μου πληρώνει και ξέρεις τις υπερορίες μου ή δεν ξέρω και εγώ τι, ότι εντάξει που θα βρω καλύτερα τώρα αφού το έχουμε. και... Οκ. Κάπως έτσι. Μετά από κάποια στιγμή και μετά φτάνεις σε ένα όριο και λες όχι. Γιατί, μπας πριπτώσει, αυτά τα 800 ευρώ τα πόσα παίρνω δεν είναι και ό,τι καλύτερο.

Δηλαδή, μιλάμε και πιο αριστοί για τον περμήμι μου. Κακότητας άρχισε να αλλάζει η δική μου η νοοτροπία και επειδή μεγάλωσα και όσο μεγαλώνεις τόσο πιο λιγότερα δέχεσαι γενικότερα. κάπως σοβαρεύστηκα και άρχισα να απαιτώ πράγματα. Ωραία. Μιας που ανέφερες και τις σπουδές στο ενδιάμεσο, με το που τελείωσες δηλαδή τις σπουδές και είκες και το χαρτί, άλλαξε κάτι, ας το πούμε, στον χώρο που ήσουν αείδη, άρχισες να συζητήσεις άλλες θέσεις.

Πώς σας το πως επηρέασε αυτή η αλλαγή, αν ένιωσες αλλαγή φυσικά. Νομίζω ότι μου έδωσε λίγο μια αυτοπεποίθηση να μπορώ να ψάχνω θέσεις οι οποίες ήταν λιγότερο entry level και να ψάχνω θέσεις στις οποίες θα υπάρχει και μια ανέλυξη. Μέχρι εκείνο το διάστημα δεν πίστευα ότι θα μπορούσα να βρω κάτι το οποίο θα μου προσέφερε αυτή τη δυνατότητα.

Να υπάρχει μια ανέλυξη, να γίνω manager, να γίνω υπεύθυνη, να κάνω κάτι τέτοιο. Οπότε παίρνοντας αυτά τα ηχεία και αυτές τις γνώσεις ένιωσα ότι μπορώ να σταθώ καλύτερα. σε οτιδήποτε και αν προκύψει. Οπότε μετά αντί να ψάχνω δουλειές για να γίνω η βοηθός του τάδε ή η προσωπική γραμματέας, δεν ξέρω και εγώ τι, έψαχνα δουλειές οι οποίες ήταν η πιο ευρία η κατεύθυνση και άρχισα να δουλεύω για customer support, το οποίο μπορεί να ακούγεται λίγο ότι είναι πολύ basic, αλλά αν μάθεις κάποια πράγματα και πάρεις την εμπειρία, μετά μπορείς να τρέξεις μια ομάδα support.

Μετά μπορεί, δεν ξέρω, να γίνεις υπεύθυνη και τελικά έγινα. Οπότε σίγουρα βοήθησε. Σίγουρα βοήθησε. Αυτό έγινε στην Ελλάδα, στο που κατάφερες να γίνεις υπεύθυνη τότε ή μετά. Στην αρχή δούλευα μετά για startups, που εκεί το 2015-2016 ο όρος άρχισε να παίρνει πολύ δημοσιότητα και να είναι λίγο πιο trendy. Δούλευα για startups, στις οποίες όταν είναι κάτι μικρό και μετά το βλέπεις να μεγαλώνει, όσο μεγαλώνει αυτό, μεγαλώνεις και εσύ μέσα σε αυτό.

Οπότε άρχισα να μαθαίνω διάφορες πλατφόρμες, διάφορες τεχνολογίες μέσα από αυτό και κάπως έτσι έκτισα μια γνώση η οποία μπορεί να εφαρμοστεί σε οτιδήποτε και να κάνω. Άρχισα να δουλέψω πλατφόρμες όπως το Intercom, το Freshcase, το Zendesk που χρησιμοποιούν γενικότερα για customer support παγκοσμίως πλέον. Να βλέπω πώς λειτουργούν αυτά τα πρόσφυγες γενικότερα εσωτερικά. Να δημιουργώ δεκάμου συστήματα γιατί όταν κάνεις join ένα startup βρεις μόνος σου τι πρέπει να κάνεις. Δεν υπάρχει κάποιος που θα σου πει πάρε αυτό και κάνε το.

Οπότε μέσα από αυτό, κάπως εξελίσσεσαι. Και αν είναι αυτό κάτι που σου ενδιαφέρει και είσαι περίεργος να μάθεις παραπάνω πράγματα και το πώς να εξελίξεις αυτό που κάνεις, σίγουρα κάπου θα σε βγάλει αυτό. Έχω κάνει διάφορα σεμινάρια, μέχρι και growth marketing, γιατί σε κάποια φάση δούλευα σε μια εταιρεία digital marketing και για να μπορέσω να φτάνω χαμπόρ και να μπορέσω να εξελιχθώ, ήθελα να καταλάβω παραπάνω γευστό.

Οπότε από την κάθε εταιρεία έπαιρνα γνώσεις, είτε σε κάποια τεχνολογία είτε σε κάποιο αντικείμενο. Ας το πω σε αυτή την νοοτροπία να παίρνεις γνώσεις, να κάνεις σεμινάρια και τέτοια ήταν κάτι που σε ότυπησε η εργασία ότι πρέπει η Ρόη να πάει να κάνει αυτό το σεμινάριο ή ήταν κάτι που το επιζητούσες από μόνη σου? Όχι, νομίζω ότι σε όλες αυτές τις εταιρείες δεν υπήρχε κανένα τέτοιο career path ή κάποιο professional development όπως το λένε εδώ.

εγώ ήθελα να μάθω. Εγώ ήθελα να μάθω για να μπορέσω κάποια στιγμή να ανέβω επαγγελματικά. Οπότε στην εταιρεία που βούλευα για digital marketing, επειδή ήταν affiliated με μια εταιρεία που παραδίδει σεμινάρια, είπα ότι εγώ θέλω να παραγλωθήσω αυτό. Μπορώ? Και μου είπανε ναι βεβαίως, θα σε γράψουμε κτλ. Αλλά δεν ήταν μια επιλογή η οποία ήρθε από την εταιρεία, ήταν καθαρά δική μου πρώτη βουλή.

Αντίο, πώς έγινε η εταιρεία. Συνολικά πόσα χρόνια εργάστηκες στην Ελλάδα Ού, από το 2006 μέχρι το 2023 είναι Πόσες εταιρείες άλλαξες, 17 Ναι, ού, πολλές, νομίζω ότι είναι πάνω από 12 Υπάρχει, ας το πω, κάποια που σε στιγμάτισε, κάποια που έχεις μια κάποια ξεπερίεργη ιστορία να μας πεις Και μπορείς να τη μιλήσεις φυσικά Ναι, έχω διάφορα. Περίμενε να σκεφτώ κάτι το οποίο έχει έτσι...

Θα πω το κλασικό σενάριο που ισχύει στην Ελλάδα, ότι ένας υπάλληλος στην ουσία πάντα κάνει δουλειές για δύο ή τρεις. Οπότε είσαι πολύ εργαλείο, θες δεν θες. Το οποίο από τη μία πλευρά είναι καλό σε εισαγωγικά γιατί μαθαίνεις να κάνεις multitasking και να είσαι γρήγορος σε αυτό που κάνεις, αλλά από την άλλη ποτέ κανείς δεν σε πληρώνει για τρεις ανθρώπους, έτσι. Ποτέ.

Ούτε θα έπρεπε, αλλά τουλάχιστον να σε πληρώνει πολύ πιο δίκαια. Ήμουν λοιπόν σε μια εταιρεία η οποία ξεκίνησα πάρα πολύ entry level για να κάνω customer onboarding, δηλαδή να πάω με τους πελάτες, τους καινούριους και να βεβαιωνόμαστε ότι έχουν τα ερχαίδια που πρέπει να έχουν, έχουν το support που πρέπει να έχουν για να μπορέσουν να χρησιμοποιήσουν την πλατφόρμα όπως πρέπει και να πάρουν, παιδί μου, μπες φρουτώσει, το value, όπως λέμε, από τη χρήση της εφαρμογής.

Ξεκίνησα λοιπόν αυτό. Ήταν πολύ entry-level ρόλος. Μέσα από αυτή τη διαδικασία εξέλιξα τις διαδικασίες όσον αφορά τον boarding. Ήθελα να μάθω πάρα πολύ πιο τεχνικά, έλεγα, πώς λειτουργεί η πλατφόρμα για να μπορώ να κάνω καλύτερα support. Είχαμε και κάποια custom requests, τα οποία, αν δεν είχες αντίληψη του τι λειτουργεί, πώς, δεν μπορούσε να με βοηθήσει.

Ή θα τρυφίσει εδώ στο πιο τεχνικό του πράγματος. Μετά από κάποιο σημείο και μετά έκανα και τεχνικό support. Και σε κάποια φάση φεύγει ο τύπος που κάνει όντως τεχνικό support, ο οποίος ήταν και developer ή νομίζω wannabe developer ήταν τότε, κάπως έκανε κάποια μαθητικά πληροφορία. Και παίρνω εγώ τη δουλειά του. Λέω δεν πειράζει, τέλεια.

Ωραίο leverage για να πάρω προαγωγή, για να πάρω αύξηση κτλ. Έτσι αθώα σκεφτόμουν τότε και σε κάποια φάση κάνω αυτή τη δουλειά και μου λένε ότι είμαστε πολύ ευχαριστημένοι από το πριφόρμεν σου, θα πας πάρα πολύ τένια και να το δούμε σε λίγο διάστημα να κάνουμε μια αύξηση πώς το βλέπεις και εσύ κτλ. Και λέω ναι πάρα πολύ ωραία.

Και μετά έρχεται σε κάποια φάση ανάγκη να κάνουμε support Ινωμένες Πολιτείες. Που αυτό σημαίνει ότι κάποιος πρέπει να κάνει μια βραδενή βάρδια. Και λέω, σκέφτομαι εγώ με το φτωχό μυαλό, λέω να το πάρω και αυτό, μήπως και μου δώσουν αυτή την αύξηση. Επέσπριπτώση. Τώρα για όλους όσοι μας ακούνε, μιλάμε ότι έπαιρνα νομίζω 900 ευρώ, κάτι τέτοιο, για να κάνω τη δουλειά δύο ατόμων, έτσι τώρα.

Πραγματικά. Και εγώ, άμα να το κάνω αυτό, να πάρω και αύξηση, ε, όμως. Δηλαδή, άμα κάνω και βραδινές βάρδιες, κάπως πρέπει να πληρώνεται όλο αυτό. Μου είχαν πει, εμπανσπιπτώσει, ότι θα σου κάνουμε αύξηση στα 1200 και είχαν περάσει έξι μήνες και δεν είχε γίνει τίποτα. Και έρχεται αυτό για τη βραδινή βάρδια και ακούω κρίκετ παντού.

Δεν υπήρχε καμία... Δηλαδή, θέλανε να μου δώσουν αυτή την ευθύνη, χωρίς όμως να υπάρχει πουθενά στον ορίζοντα μια αύξηση ή κάτι, σαν adjustment, ας πούμε. Στο φέρνω ξανά, μετά από έξι μήνες, σε ένα κουβέντι, ότι ξέρετε είχαμε πει αυτό και τώρα έχω αυτές τις ευθύνες και βλέπετε τα αποτελέσματα, δηλαδή μείνουμε νούμερα. Έχω ανεβάσει το onboarding, success, τόσο. Εδώ βλέπεις πόσα tickets δουλεύω, τι έχω μάθει, τόνα τ' άλλο. Και τώρα έρχεται και αυτό και έτσι πρέπει κάπως όλο αυτό να αντικατοπτρίζεται και στο εμπληρωμή.

και αρχίσαν να μου τα μασάνε εντωμεταξύ νέα παιδιά νέα παιδιά μιλάμε τώρα ούτε 30 δεν ήταν που υποτίθεται πρέπει να ξέρουν τι σημαίνει όλο αυτό δεν είναι κάποιος τύπος 50 χρονών σε κάποιο γραφείο κάπου που δεν έχει επαφή με το τι γίνεται και πόσο είναι τα νίκια ας πούμε και τι είναι το κόστος ζωής και αφού έφεσαν να μου τα μασάνε έλεγαν ναι ξέρεις και δεν μπορούμε να κάνουμε αυτή την αύξηση υπάρχουν άλλοι που είναι πριν από σένα που δικαιούνται αύξηση.

Λες και εμένα με αφορούσε αυτή η λεπτομέρεια, ας πούμε, σαν άνθρωπος. Με το που είμαι αυτό, βάλω σαν ψάχνω δουλειά, εννοείται, λέω εντάξει δεν θα κάτσω να ασχοληθώ τώρα με τα παιδάκια, θα βρω κάτι άλλο που θα με πληρώνει αυτό που πρέπει και τέλος. Βρίσκω δουλειά και τους θα ανακοινώνω ότι ξέρετε έχω βρει δουλειά μου, αυτό είναι το νότις πυριότμου και μιλάμε μου κάναν τόσο μεγάλη ιστορία και τόσο πόλεμο μέχρι που μου είπαν δεν θα μου πληρώσουν τις άδειες δεν θα πάρω τα δώρα που δικαιούμαι πολύ απογοητευμένη ήμασταν από σένα που ενώ μας είπες ότι θα αναλάβεις αυτό το πράγμα τώρα φεύγεις η manager μου επίσης η ίδια που μου το έπαιζε καλή και ξέρεις κοντά στον εργαζόμενο μου λέει δεν το πιστεύω ότι κάνεις αυτό το πράγμα και μας ευνηδιάζεις με αυτόν τον τρόπο και κάτι τέτοια τέλος φάγκων τους κάνω μια...

Εγώ γέλαγα στο κόλλ αυτό. Εντάξει, νομίζετε ότι θα μπορέσετε να μην πληρώσετε αυτά που δικαιούν. Πώς θα το κάνετε. Η ευκορία το ίκατο πρέπει να δει αυτές τις πληρωμένες. Εγώ δεν υπογράφω κάτι αν δεν πληρωθώ. Τέλος πάντων, απειλές άδειες. Μετά από λίγες εβδομάδες, μιλώντας στη νέα εταιρεία με την καινούργια μου μάνατζερ, μου λέει, άχρασε την πληροφορία της μέρας να ξέρεις ότι η Τάδε, που ήταν η μάνατζερ μου, Είχε κάνει και αυτή η αίτηση να έρθει να δουλέψει σε εμάς, αλλά μου λέει δεν συγκρινώσες τα, σε καμία περίπτωση.

Οπότε λες πόσο ψευτιά μπορεί να υπάρχει στον εργασιακό τομέα. Αυτό υπάρχει παντού, δεν είναι το θέμα της Ελλάδας μπέδε. Απλά από νέα παιδιά δεν το περιμένεις. Από νέα παιδιά περιμένεις να είναι λίγο πιο... Δεν ξέρω ρε παιδί μου, επειδή έχεις ζήσει και το έχεις περάσει και ξέρεις πώς είναι, να υπάρχει ένας αβασμός, δεν ξέρω, για κατανόηση.

Ελληνική κοινοτροπία εγώ το λέω. Εντάξει, όχι, γιατί προφανώς δεν υπάρχει στο ευθερικό τουλάχιστον κάποια από αυτά. Στην Αγγλία δεν παίζει αυτό να έρθει ο πλήν να ξέρεις θα φύγεις, αλλά δεν σου πληρώνουμε τότε. Δεν υπάρχει αυτό το πράγμα. Και αν το πούνε, τους έχεις τραβήξει στα δικαστήρια και έχεις πάρει και αποδημίωση αύριο.

Δεν παίζουν. Δεν τολμάνε να το κάνουν αυτό. Πάντως δεν μου ανέφερες καθόλου επειδή σε αυτή την περίοδο ήταν ας το πω και οικονομική κρίση και ήταν για παράλληλα λέγω τώρα και εγώ και φίλοι μου ξέρεις τους στήλω 800-900 που μου είπες νωρίτερα μέσα να βράδυ τους στήλω να γίνονται 700 Εσένα είχε κάποιο αντίκτυπο σε εσένα ή δεν σε επηρέασε Όχι δεν έχω περάσει ευτυχώς ούτε από αυτή την ξηρασία που τότε θυμάμαι να λένε όλοι υπάρχει κρίση δεν μπορούμε να βρούμε δουλειές ή υπάρχει κρίση, μου μειώσαν το μισθό.

Δεν υπήρχε αυτό. Μόνη κρίση που έχω βίωσει εγώ ήταν ότι, ρε παιδί μου, σε κανένα σύμπαν τα 800 ευρώ δεν φτάνουν για να ζήσεις στην Ελλάδα. Ούτε τότε, ούτε τώρα. Οπότε αυτό ήταν το δικό μου και προπαθούσα να βρω δουλειές και να πάρω ευθύνες και να μάθω πράγματα για να μπορέσω να ανεβάσω λίγο το μισθό μου. Αυτό το κομμάτι που σου λέω τώρα με τις τάρατα από αυτή που έφυγα αρωνάρων γιατί δεν με πληρώνανε αυτά που θα έπρεπε να με πληρώνανε, ήταν το 2019, λίγο πριν την πανδημία νομίζω, ή 2018, δεν θυμάμαι.

Νομίζω 2018. Οπότε δεν υπήρχε αυτή η δικαιολογία τότε. Και επειδή ήξερα και τι πληρώνονται και άλλοι άνθρωποι εκεί μέσα, μπορούσαν να μου δώσουν 300 ευρώ. Ενώ τους γλιτώνω δύο θέσεις. Νομίζω. Έτσι φαντάζομαι ότι σιγά σιγά αρχικά, ή δική πέρα που πήγες, βρήκες, στο πότι συνθήκες που περίμενες βρήκες τα περισσότερα λεφτά και τις κατάλληλες εργασιακές συνθήκες ήταν και αυτό μια από τα ίδια.

Όχι, όχι. Από εκεί και μετά άρχισαν να κάνουν λίγο take-off επαγγελματικά ευτυχώς. Ήταν ένα startup επίσης αλλά εκεί ήταν η πρώτη φορά που πήρα προαγωγή για να τρέχω ομάδα. Πήρα σημαντική αύξηση, αναγνωρίστηκε όλη μου η δουλειά, πολύ ωραίο περιβάλλον, πολύ ωραίο όλο αυτό και βασικά ήταν και πάρα πολύ κοντά σε αυτό που ήθελα να κάνω γενικότερα.

Εγώ από το 2009 προσπαθούσα να δουλέψω με εταιρεία είτε αγγλική είτε που θα μπορούσε να με φέρει στην Αγγλία γιατί μου άρεσε πάρα πολύ αυτή η προοπτική. Οπότε η εταιρεία αυτή ενώ είχε γραφείο στην Αθήνα τα γραφεία της στα κεντρικά είναι στο Λονδίνο και είναι ακόμα. Οπότε από εκεί και μετά άρχισα να με παίρνουν λίγο στα σοβαρά επαγγελματικά Και φαντάσου, αφού έφυγα από την εταιρεία, έχω κρατήσει τα stock options μου.

Μου είχαν δώσει αρκετά. Δεν μπορώ να πω ότι είχα παράπονο. Μετά από αυτό πήγα σε μια εταιρεία πάλι startup στην Ελλάδα. Μάρκετινγκ βέβαια. Λοιπόν, και εκεί έτρεχα ομάδα Customer Success. Και μετά, από κάποιο σημείο και μετά, νομίζω ήμουν σε αυτή την εταιρεία ένα μισή χρόνο. Τον Ιανουάριο του 1923, αποφασίσα να κάνω layoffs και να κάνουν λίγο κάποια τμήματα merge μεταξύ τους.

Οπότε η θέση μου ήταν ανάμεσα σε αυτές τις θέσεις που έπρεπε να απορροφηθούν για να κάνει όμπρεσή την ομάδα κάποιος άλλος. Και η αλήθεια είναι ότι όταν μου το είπανε, είπα τέλεια, πρώτη φορά ζωή μου αυτό, γιατί κανονικά δεν είχα φρικάρι, τέλεια θα μου δοθεί ευκαιρία επιτέλους να δώσω βαρά το ενδεχόμενο να δουλέψω τλειά και να μετακομίσω.

και κάπως έτσι τρεις μήνες μετά βρήκα την ιδέα στην οποία είμαι τώρα και με βοήθησαν να έρθω Αγγλία, γιατί και αυτοί έχουν θηγατρική στην Ελλάδα, αλλά τα κεντρικά είναι εδώ. Άρα θεωρούνται internal transfer τρόπος που ήρθες στην Αγγλία. Νομίζω, γιατί ήταν δύο διαφορετικές εταιρείες στην ουσία. Δεν είναι θηγατρική επακριβώς.

Στην ουσία έγινε παρέξη από τη μία εταιρεία και hire από την άλλη. Οπότε με βοήθησαν και με τη βίζα μου και με όλα και είμαι τα τελευταία τρία χρόνια Αγγλία. Πολύ ωραία. Και μένεις στο Μπρίστολ αν δεν κάνω λάθος. Τρία χρόνια Μπρίστολ μόνο είμαι εκεί. Ναι, δυόμιση προς τρία. Μπριστολ η αλήθεια είναι ότι στην αρχή το 2009 που το είχα φανταστεί έτσι πως θα μετακομίσω Αγγλία ήταν το όνειρό μου να πάω να μείνω στο Λονδίνο.

Αλλά νομίζω ότι αν είχα πάει να μείνω στο Λονδίνο θα ήταν πολύ χειράστατα. οπότε είμαι πολύ χαρούμενη που καταλήφθηκες στον Πρίστολ γενικότερα για όποιους δεν ξέρουν το Πρίστολ είναι νοτιοδυτική Αγγλία οπότε έχουμε πολύ καλό καιρό το Πρίστολ έχει ψηφθεί αρκετές φορές η πιο χαρούμενη πόλη στην Αγγλία και γενικότερα είναι πάρα πολύ ωραία δεν έχω κάνει ένα παράπονο νομίζω στο Λονδίνο θα μην είχε κουράσει η πόλη και η αλήθεια είναι ότι δεν ήθελα να ζω σε πόλη πια μετά από τόσα χρόνια στην Αθήνα Έχετε και θάλασσα να πούμε Έχετε και παραλία Εντάξει βέβαια τι παραλία είναι αυτή Μπορείς να κάνεις μπάνιο Όχι όχι εγώ δεν μπαίνω Σε αυτό το νερά Η Άλτη είναι μια χαρά Πολύ ωραία Και έτσι έρχεσαι να κάνεις τον ήδος πραγματικότητα Μετά από τόσα χρόνια στην Αγγλία Πώς ήταν ο πρώτος καιρός Πώς τα βρήκες τα πράγματα Σε δυσκόληψε κάτι Εγώ είμαι από τους ανθρώπους πιστεύω που απλά γεννήθηκα σε μια λάθος χώρα και δεν ένιωσα ποτέ καλά στην Ελλάδα.

Ειδικά τα τελευταία χρόνια έχοντας περάσει όλα αυτά που έχω περάσει, ειδικά επαγγελματικά, δεν ένιωθα ότι με ικανοποίησε καθόλου. Ένιωθα ότι, οκ, λέμε ότι ζούμε σε μια πολύ ωραία χώρα και τα λοιπά και τα λοιπά, αλλά και εγώ αυτή τη χώρα τη χαίρομαι δύο εβδομάδες στον χρόνο που πάω διακοπές. Και αυτό με τα χίλια ζόρια, γιατί πλέον θέλεις ένα χιλιάδιο κοδοί για να πας διακουπές, όπου και πας.

Που είναι δύσκολο να το μαζέψεις όταν δεν βγαίνει ο μήνας σου. Οπότε γενικότερα δεν είχα κανένα θέμα. Ένιωθα σπίτι μου από την πρώτη στιγμή που ήρθα. Ένιωθα ότι όλα είναι όπως πρέπει να είναι. Δεν είχα κανένα θέμα προσαρμογής. Δεν ξέρω, ούτε ο καιρός με στεναχώρησε, ούτε με ξύνησε. Δεν είχα τέτοιο θέμα. αλλά νομίζουμε ότι είμαι λίγο η εξαίρεση οπότε μην το πάρεις αν είναι εύκολο τα ξέρεις, δεν ξέρεις αν είχες δύσκολη προσαρμογή στην Αγγλία εγώ δεν είχα, ήμουν πάρα πολύ χαρούμενη που ήμουν εδώ Εγώ προσωπικά πέρασα από πάρα πολλές φάσεις και πιο θετικές και πιο αρνητικές οπότε ναι, μεγάλη συζήτηση αλλά ναι, συγκριτικά χαρούμενος, δηλαδή βρήκα σχετικά γρήγορα το δρόμο Αυτό που δεν αναφέραμε καθόλου είναι σήμερα, αν δεν κάνω λάθος είπες τα τελευταία τρία χρόνια που είσαι σε αυτή την εταιρεία, τι κάνεις, ποιο είναι δηλαδή το καθηκοτολόγιο σου, πες συνθήκες στην εταιρεία.

Ωραία, λοιπόν, εγώ στην ουσία αυτή τη στιγμή είμαι υπεύθυνη του Customer Success και Customer Support. Στην ουσία ο ρόλος μου είναι να δημιουργώ και να διευκολύνω τις διαδικασίες εσωτερικά σαν εταιρεία όσον αφορά το Support και το Customer Success. κάνω account management στους πελάτες μας δηλαδή είμαι υπεύθυνη για να παίρνουν τις υπηρεσίες που χρειάζονται να είναι ευχαριστημένοι να διευρύνουμε λίγο το πορτφόλιο ας πούμε και το πόσο engaged είμαι με εμάς τα πω πολλά αγγλικά αυτή τη στιγμή αλλά συγχωρέσαι με είναι λίγο δύσκολο αλλά αυτά να τα πω στα ελληνικά γιατί δεν τα έχω χρησιμοποιήσει που δεν στα ελληνικά οπότε είμαι επίσης υπεύθυνη για τις ανανεώσεις των συμβουλέων με τη λογική να τον χρόνουμε πιο πολλά, όλα αυτά.

Και γενικότερα είμαι υπεύθυνη όλα εσωτερικά να γίνονται σωστά όσον αφορά το support και το success. Συντονίζω διάφορες ομάδες, περνάει το feedback από τους πελάτες στο προϊόν και στους ανθρώπους που βουλεύουν για την πλατφόρμα και για το hardware που πουλάμε. Οπότε είναι ένας τρόπος ο οποίος έχει αρκετές ευθύνες και αρκετό συντονισμό γενικότερα μεταξύ διαφόρων ανθρώπων και διαφόρων επιπέδων.

Ένας νεότερος για παράδειγμα που έχει σπουδάσει ο Γιάννης Συγχειρήσεων κάτι τέτοιο Θα τον συμβούλευε να πάει σε αυτόν τον τομέα Και γιατί ναι γιατί όχι Σίγουρα είναι ένας τομέας που έχει πάρα πολύ ενδιαφέρον Αν είσαι άνθρωπος Ο οποίος σου αρέσει Να παίρνεις κάτι Δύσκολο και έτσι Περίπλοκο να το κάνεις απλό Στο να μπορεί να το καταναλώσει είτε ο πελάτης Είτε η ομάδα εσωτερικά Είναι ωραίο αν μπορεί να βάζεις ανθρώπους ψυχογραφικό χαρακτήρα γενικότερα αν δεν καταλάβεις ο άλλος τι τον ενδιαφέρει, τι τον κινητοποιεί είναι δύσκολο να δουλέψεις μαζί του και είναι δύσκολο να του δείξεις ότι αυτό που κάνεις έχει όντως αξία και τον ενδιαφέρει οπότε θα το πρότεινα είναι πολύ ενδιαφέρον και είναι και κάτι το οποίο μπορείς να το δουλέψεις σε οποιαδήποτε εταιρεία δηλαδή δεν έχει σημασία ο κλάδος όσον αφορά την εταιρεία που δουλεύω είμαι πάρα πολύ ευχαριστημένη είναι στην ουσία ένα startup που ξεκινήσαν δύο Έλληνες και ένας Αμερικάνος στο Πανεπιστήμιο του Bristol, στο UW όμως όχι στο University of Bristol

στο West England University of Bristol και στο διόγμα ρομποτικής και στην ουσία μπορέσαν να το κάνουν όλα αυτά οι επιχείρησεις με τη βοήθεια και του Πανεπιστήμιου εννοείται το οποίο έχει διάφορα προγράμματα που προωθεί νεοφυείς επιχειρήσεις και παιδιά που θέλουν να δουλέψουν πάνω στο δικτύωμα και τα λοιπά οπότε έχω και λίγο το ελληνικό στοιχείο αλλά όχι με τη λογική του ελληνάρια του αφεντικού καμία σχέση, είναι εξαιρετική όρη είμαι πάρα πολύ χαρούμενη με την ομάδα και ενώ είμαστε μια μικρή ομάδα έχουμε πάει πάρα πολύ καλά οπότε ναι, είναι πολύ ωραίο να δουλεύω για αυτά τα παιδιά και ειδικά εφόσον με έχουν βοηθήσει τόσο πολύ με την μεταβίβαση από Ελλάδα-Αγγλία με βοηθήσαν πάρα πολύ βασικά αυτή την υπομοιότητα που θέλω να σου πω επειδή είναι μια πολύ ιδιαίτερη περίπτωση και οι απόκτησες βίζας, το support και τέτοια στην Αγγλία μετά το Brexit.

Εσένα πώς ήταν η εμπειρία σου, πώς το έζησες αυτό. Ναι, εκτός από τα αστρονομικά πώς αποπλέον αξίζει μια βίζα, ειδικά skilled worker όπως είναι η δική μου. Υπάρχει κωδικός, εννοείται, για skilled worker βίζας, το customer support, supervisor, νομίζω κάτι, δεν μπορείς να πεις entry level. Ειδικά από κάποιους όρων και κάτω δεν μπορείς να πάρεις βίζα.

Οπότε ευτυχώς εγώ πληρούσα αυτά τα κριτήρια και η θέση αυτά τα πληρούσε. Η διαδικασία ήταν πάρα πολύ απλή. Δεν πασανιστήκαμε καθόλου και μέσα στα πλαίσια, δηλαδή μέσα σε έξι-εφτά εβδομάδες είχαμε απάντηση. Και μπορούσα να κλείσω τα εστήρια μου κτλ. και να έρθω στην Αγγλία. Δεν είχα παράπονο. Οπότε ήταν εύκολο. Ήταν πολύ διακριτά τα κριτήρια. Όλα τα δικαιολογητικά ήταν ok.

Εγώ έκανα την αίτηση μέσα από το σύστημα εννοείται ως εργαζόμενη μόνη μου. Χρειάστηκα κάποια ιδιαίτερη βοήθεια. Η βοήθεια που χρειάστηκα να σου πω την αλήθεια ήταν όταν χρειάστηκε φέτος να αλλάξω τη βίζα μου σε partner visa. Γιατί πλέον στα skilled worker μπορεί να αλλάξουν πάρα πολλά πράγματα. Και δεν ήθελα να χάσω άλλο χρόνο στην τρέχουσα βίζα αν ήταν να το κάνω 10 χρόνια μετά.

οπότε είπα να το κάνω partner visa για να ξεκινήσει πάλι από το 0 ο μετρητής, όμως, πριν πληθώσει της διαμονής εδώ, γιατί ξεκινάει από το 0 όταν αλλάζεις τον τύπο της visa αλλά τουλάχιστον δεν έχεις αυτό το φόβο, δεν έχεις αυτό το φόβο πλέον ότι μπορείς να κάνεις πρέπει να μείνεις στη visa τέτοια χρόνια όσο σημαίνει για τον κόσμο που δεν χειρίζει κάθε δυόμιση χρόνια περίπου τρία χιλιάρικα σε φίλες και healthcare surcharge για να μπορέσει να ανανεωθεί η βίζα.

Αυτά τα πληρώνει ο υπάλληλος ή η εταιρεία. Αυτά τα πληρώνει ο υπάλληλος. Η εταιρεία πληρώνει κάτι το οποίο δεν θυμάμαι πόσο είναι. Πρέπει να είναι κάπως τα 1.300, 1.500 με κάθε ανανέωση. Αλλά δεν είμαι σίγουρη, μην με κρατήσεις. Αλλά σίγουρα, εγώ πέρυσι, επειδή έπρεπε να ανανεώσω τη skill worker visa μου για να μπορέσω να συνεχίσω να δουλεύω, Πλήρωσα 3.500 χιλιάρικα τον Οκτώβριο για να αναρωθεί η βίζα μου.

Όταν αρχίσανε αυτές οι φήμες ότι θα το κάνω 10 χρόνια, είπα δεν πειράζει, θα το κάνω με ο partner visa, εφόσον πλέον είμαι δύο χρόνια με τον σύντροφό μου και μπορώ να κάνω απλά για αυτό το πράγμα. Αυτό μου κόστησε 6.000 χιλιάρικα. Γιατί όμως ήθελα να πάρω νομική συμβουλή. Δεν ήταν τόσο εύκολη η partner visa, δεν είναι τόσο straightforward όπως είναι η work visa και δεν νομίζω ότι θα μπορούσα να το κάνω μόνιμο αυτό.

Αλλά ναι, όλα καλά. Κουλάξιμο πλέον μπορώ να δουλέψω όπου θέλω. Δεν υπάρχει απελπή, δηλαδή θα γίνει 10 χρόνια μέχρι να πάρω την indefinitely to remain. Οπότε πράγμα πλέον καλύτερα πράγματα. Και άρα εσύ τώρα με την partner visa για 5 χρόνια, δηλαδή είσαι σε αυτή και μετά στον έκτο θα μπορείς να πάρεις διαβατήριο. Νομίζω ότι δεν υπάρχει πλέον το Ινδεύθυντο να τελειώσει το Ριμένι με το partner visa δεν χρειάζεται να προχωρήσεις ένα χρόνο σου δίνουν η υπηκότητα κατευθείαν παίρνεις το ρούτι για την υπηκότητα τώρα αυτό πόσο παίρνει δεν ξέρω αλλά σίγουρα δεν είναι ένας πρόβλημα σαν διαρρυκτασία που περιμένει Θα σε πάω πάλι πίσω εκεί δηλαδή πριν τη βίζα λίγο πριν τη βίζα για την ακρίβεια πώς ξεκίνησες να κάνεις ετήσεις σου έκαναν προσφορά κατευθείαν μέσω στο πόκινό γνωστό όπως μας είπες νωρίτερα πώς αρχικά βρήκες τη δουλειά στην Αγγλία και μετά φυσικά πώς ήταν όλη η δικασία να ετοιμαστείς, να τα αφήσεις όλα να υπογράψεις συμβόλαια, δεν ξέρω και εγώ τι Από τη στιγμή που

απολύθηκα στην ουσία η Αγγελία έπρεπε να μικρύνουν τα τμήματα όπως είπα στην τελευταία μου εταιρεία στην Ελλάδα ξεκίνησα να κάνω κάποιες freelance δουλειές θέλει bloggers και εγώ και σε μια προηγούμενη μου εταιρεία έκανα content creation, δηλαδή έγραφα art. Οπότε αυτός είδε λίγο την εμπειρία μου, είδε λίγο ότι έχω ξανακάνει κάτι τέτοιο και με προσέγγιζε για να γράφω άρθρα για customer success και τις συμβουλές και δεν ξέρω και εγώ τι, πώς να κάνετε αυτό, πώς να κάνετε εκείνο και τα λοιπά.

Και με πλήρωνε και μου έδινε στην ουσία 200 ευρώ ένα άρθρο και εγώ έγραφα 2 με 3 άρθρα το μήνα. Οπότε μπορούσα να συντηρύνω το σπίτι μου και το νοικιό μου και τα λοιπά Χωρίς να δουλεύω full time Γιατί εγώ έγραφα ένα άρθρο τη βδομάδα Και με ένα αυτό το άρθρο μπορεί να μου περνούν 6 ώρες να το γράψω Οπότε είχα περάσει ένα διάστημα, ένα τριήμινο που το έκανα αυτό Που πραγματικά έκανα ζωάρα Καφέδες πρωί, κοιμναστήρια Είχα το πρόγραμμά μου, ήταν πάρα πολύ ωραίο Και ταυτόχρονα έψαγαν και δουλειές Έψαχνα δουλειές κυρίως στο LinkedIn βασικά και σε διάφορα job boards ειρικά για startups.

Είχα κάνει αρκετές συνεντεύξεις, σε μία μάλιστα πάρα λίγο να πάρω και offer αλλά δεν είχε κάτσει. Τέλος πάντων, σε κάποια φάση η δουλειά όμως δεν ήρθε από τη δική μου προσπάθεια. Μου έστειλε το job bar για την τερνή μου δουλειά μια φίλη μου και μου λέει «Εσύ δεν κοιτάς εδώ που ήρθε, παιδί μου, δουλειές από εταιρείες ελληνικές που ήταν startups.

είτε έχουν έδρα Ελλάδα είτε εξωτερικό. Και μου λέει, ρε Σι, έκανε ένα απλάειο εδώ. Και κάνω απλάειο και τελικά βγήκε όλο αυτό. Έκανα τρεις συνεντεύξεις με τα παιδιά, ευχαριστημένοι κτλ. Και μου είπανε, ρε παιδί μου, ότι εμείς θα σε προσλάβουμε αρχικά στην ελληνική οντότητα και μετά το 6 months probation, αν συνεχίσουμε, αν θέλεις μπορεί να έρθεις στην Αγγλία.

Εμείς θα προτιμήσουμε να έρθεις στην Αγγλία, να σπούμε την αλήθεια, λόγω της θέσης, γιατί όλοι μας περνάνε στην Αγγλία. Και εγώ πρότειψα να πεθάνω από τη χαρά μου όταν μου το έπανε αυτός τηλέφωνο. Ή θα έπαιρνα τους φίλους μου και τους έλεγα, δεν το πιστεύατε να τα κάνω στην Αγγλία κτλ. Και όδιος έτσι και έγινε. Με βοήθησαν τα παιδιά, πέρασαν τα έξι μήνες κτλ.

Όλα πήγαν πάρα πολύ ωραία. Το Ιούνιο βασικά, στο τρίμηνο περίπου, ήρθα και η Αγγλία γιατί είχαν ένα event εδώ. Έτσι είχαμε μαζευτεί όλοι από όλες τις χώρες γιατί η εταιρεία έχει εργοσνομένους μέχρι και στην Αργεντινή. Οπότε είχαμε μαζευτεί όλοι και είχαμε περάσει πάρα πολύ ωραία έτσι σαν εταιρεία κτλ. Και τον Άγγλος το Σεπτέμβριο ξεκίνησαμε τη διαδικασία για τη βίζα η οποία όπως είπα πήρε περίπου 6-7 εβδομάδες.

Και τον Νοέμβριο πλήν Νοεμβρίου έφυγα από Ελλάδα. Η διαδικασία να αφήσω το σπίτι μου και όλα μου τα επάρφανται, γιατί εγώ δεν μπορούσα να μετακομίσω με όλα μου τα πράγματα στην Αγγλία. Δεν ήταν δύσκολη, απλά ήταν το πιο έτσι busy κομμάτι όλης της διαδικασίας. Εγώ έμενα σε ένα τριάριερ, δηλαδή, μου σπίτι στο Βύρονα τότε και στην ουσία έπρεπε να διάσω το σπίτι, που αυτό σήμαινε ότι μάλλον έπρεπε να πουλήσω τα πάντα και πουλήσα τα πάντα, ό,τι πουλήθηκε το πουλήσα.

Πολλές από τις φίλες μου εννοείται πήραν διάφορα πραγματάκια επίσης, τους έδωθαν διάφορα κτλ. Και τελικά αναγκάστηκαν να αποχωριστώ αρκετά βιβλία μου, που αυτό ήταν που με πόνεσε αρκετά. Γιατί ήμουν και λίγο χαζή, δεν κοίταξα πόσο μπορεί αυτά τα βιβλία να κοστίζουν. Γιατί είχα κάποιες πρώιμες εκδόξεις Harry Potter και κάτι συλλεκτικά Harry Potter και κάτι τέτοια, τα οποία πήγαν αδιάβαστα γενικά.

Δεν μου είπες ότι θα τα πάρω, ξέρεις. Δηλαδή, μακάρι να το ξέρω πόσο μπορούν να κοστίσουν αυτά τα παιδιφιλία, τέλος πάντων. Και στην ουσία ήρθα στην Αγγλία με τρεις βαλίτσες και μετά έστειλα μετά από κάνα τρίμηνο δέκα κούτες που είχα πείσει στον αδερφό μου και τη γάτα μου. Την οποία επίσης είχα πείσει στον αδερφό μου. Για όσους ενδιαφέρονται γι' αυτό, να πω γιατί αυτή ήταν μια πονεμένη ιστορία με τη γάτα, τα λεφτά για να φέρεις ένα κατοικίδιο στην Αγγλία μέσω αεροπλάνων είναι τραγελευκά.

Είναι κάπου στα 1.700-2.000 ρικά, μπορεί και παραπάνω, ανάλογα με τι εταιρεία θα πετάξει. Εγώ τελικά βρήκα ένα pet taxi, το οποίο είναι στην ουσία ένα βάν που βάζει με διάφορα κατοικίδια και τα πάνε με βανάκι στο Devon, όχι στο Devon, στο Kaline, Ελλά. περνάνε από Γαλλία με το φέρι λίγο έξω από το Λονδίνο δεν θυμάμαι πώς λέγεται τώρα δεν πειράζει τέλος πάντων και αυτό κόστισε 700 ευρώ και πάλι λέω ευχαριστώ στο Σύμπαρ που μπόρεσε αυτό να γίνει πήρε τρεις μέρες αλλά τουλάχιστον το γάτι ήρθε κανονικά αλλά ναι αυτό ήταν το πιο στρασογόνο από όλα αυτά της μετακόμισης ότι έπρεπε να αφήσω το γάτι μου στον αδερφό μου όπως ξέρει τον αδερφό μου ξέρει τι εννοώ και δεύτερον ότι έβρεπε το γατήριο να ταξιδέψει τρεις μέρες για να έρθει στην Αγγλία και έπρεπε να βγει να του βγάλω διαβατήριο και τα λοιπά που και αυτό ήταν ολόκληρη η ιστορία αλλά ναι ήταν αυτό το κομμάτι νομίζω το πιο δύσκολο έπρεπε να πουλήσω με την πραμάτια Τι κόστος έχει να βγάλεις διαβατήριο για το ακατοικίδιο

δεν ήταν πολύ Ήταν στην ουσία έπρεπε να κάνω κάποια εμβόλια στο γατήριο, νομίζω ότι πήγανε 50 ευρώ, και νομίζω ότι το διαβατήριο ήταν κάπου στα 20 για να με το βγάλει. Ήταν στην ουσία ένα καρτελάκι που λέει, ρε παιδί μου, τα στοιχεία του κατοικίδιου, τα στοιχεία είναι δικά μου, στο οποίο ξέχασε να βάλει και η ημερομηνία έκδοσης και πάει καλά που η κοπέλα στο τελωνίο, γιατί περνάει τελωνίο το κατοικίδιο, Μου λέει, εντάξει δεν πειράζει, δεν το έχει γράψει εδώ ο κύριος, αλλά μου λέει δεν μπορεί να ταξιδέψει το γάτι χωρίς αυτό ξανά πίσω Ελλάδα.

Λέω, δεν πειράζει, δεν πρέπει να ξανά έφυγε γιατί είναι αλυσίχη. Αλλά ναι, δεν είναι πολύ το κόστος. Το κόστος είναι η μεταφορά. Αυτό είναι το πρόβλημα. Και δεν ξέρω αν έρχονται τέτοια αντίστοιχα βανάκια σε διάφορες πόλεις. Φαντάζομαι στο Λονδίνο είναι πολύ πιο εύκολο. αλλά μπρίστολ δεν ήταν έρθει γιατί εγώ πήγα και την πήρα τη γάτα λίγο έξω από το αεροδρόμι του χύθρο αν θυμάμαι καλά αν πηχεί πετούσες εσύ πίσω και την έφερνες μαζί με πτήση θα είχε διαφορεά στο εισιτήριο ή τόσο είναι να πετάξει το κατοικίδιο ούτως ή άλλως τόσο είναι ναι για κάποιο λόγο οι κοινές είναι εξωτερικές λόγω του ότι υπάρχουν διάφορες ασφάλειες που πρέπει να κλειδωθούν δεν ξέρω Θυμάμαι ότι το έψαχνα και νομίζω η Αιτζήαν μου είχε πει 1700, κάτι τέτοιο.

Οπότε δεν το επεραιτέρω, αλλά δεν πειράζει, κάποιος άλλος τρόπος θα υπάρχει. Και το έκανα έτσι. Αυτό που δεν αναφέραμε, δεν μ' ανέφερες καθόλου για τον σύντροφό σου. Ήρθατε μαζί, τον γνωρίζεις στην Αγγλία. Πώς ήταν η ιστορία στο πόδι? Ο σύντροφός μου είναι Άγγλος, οπότε δεν τον γνώριζα στην Ελλάδα. τον γνώρισα κυριολεκτικά ένα μισή μήνα αφού ήρθα στην Αγγλία και ήταν λίγο τυχερό γιατί μέσα από αυτό προφανώς έμαθα και την περιοχή είχα κάποιον να με ξεναγεί να μου δείχνει πώς δουλεύουν τα πράγματα γιατί τι να σου πω το πρώτο που είναι πολύ χαζό πραγματικά αλλά εγώ για ένα μισή μήνα δεν κλείδωνα την πόρτα του σπιτιού μου γιατί δεν ήξερα ότι κλειδώνει νομίζω ότι γυρνάς απλά πίσω το χερουλάκι αλλά πρέπει να την τραβήξεις προς τα πάνω.

Εγώ δεν το έχω. Οπότε ένα μεσημείνα εγώ κοιμόμουν να με ξεκλείτω την πόρτα. Όλα αυτά έπρεπε να πρέπει να μου τα εξηγήσει. Και ήταν πολύ ευτυχία στην γεγονός ότι μπόρεσα να τα μάθω μαζί του. Οπότε ναι. Και πώς ήταν μιας που είναι Άγγλος η διαφορά στην κουλτούρα, στην νοοτροπία ήταν κάτι που σε προβλημάτισε κάτι που σου άρεσε περισσότερο.

Όχι, δεν υπάρχει τέτοιο. Εγώ αν με ρωτούσες Τα σου έλεγα, είναι έναν Άγγλο, ωραίο, λέει, γυμνασμένο, ψηλό, με αυτή την ωραία την προφορά. Δεν είχα τέτοια θέματα. Και νομίζω ότι και τον ίδιο να ρωτήσουμε, θα σου πει ότι αν δεν είχα λίγο την προφορά την ψηλοαμερικάνική, δεν θα καταλάβαινε ότι είμαι Ελληνίδα. Έχουμε πολύ λίγες διαφορές σε αυτό το κομμάτι.

Πολύ λίγα πράγματα στα οποία φαίνεται ότι εδώ έχουμε όντως πολιτισμική διαφορά. κυρίως με το φαγητό κυρίως με το τι θεωρούμε καθαρή θάλασσα για μπάνιο και μέχρι τι ώρα μπορούμε να φάμε το βράδυ κατά τα άλλα δεν έχω δει αυτό να γίνεται θέμα μεταξύ μας γιατί όπως σου είπα δεν ήμουν κλασική Ελληνίδα και δεν το λέω με την άποψη ότι αυτό είναι κάπως καλό ή ότι είναι προτέρημα να μην είσαι κλασική Ελληνίδα δεν είμαι η τύπησα που τη μάτς παραδώσει Εσείς οι ελληνικές, δεν ξέρω τι άλλο θα μπορούσε να αναφέρετε, να συνδέεται με τον όρο από την αστική Ελληνίδα.

Δεν έχω αυτόν τον αδερφισμό που έχουν οι Έλληνες γενικότερα από το «Ελάμωρ, εντάξει, πώς κάνεις έτσι και τώρα, και οι κανόνες και οι νόμοι και δεν ξέρω και εγώ τι, και ο συνάνθρωπος». Είχα πρόβλημα με διάφορα πράγματα στην Ελλάδα. Και το πρόβλημα το οποίο, ας πούμε, το νούμερο ένα που δεν μπορούσα για κανένα λόγο να συμβιβάσω, ήταν το δημόσιο κάπνισμα, γενικότερα.

Είναι κάτι το οποίο πραγματικά έχω τσακωθεί πάρα πολλές φορές με φίλους και γνωστούς και αν ρωτήσεις στο μέσο έλεγχο θα σου πει τι είναι να μην καπνίσουμε στα μπουζούκια. Καλό, είσαι τρελή. Δεν γίνεται αυτό. Με χθες ότι δεν πήγαινα στα μπουζούκια και αν πήγαινα θα ήταν μια φορά το χρόνο γιατί κάποιος θέλει να πάει από την παρέα, θεωρούσα παράδεκτο ότι ενώ υπάρχει ένδειξη ή ξέρεις παντού μην καπνίζετε κτλ.

Καπνίζαν όλοι. Όλοι. Και εγώ κατέλεγα με βραχανιασμένη φωνή και ένα βίχολο το βράδυ γιατί δεν μπορούσα να το αντέξω. Πολύ μικρό δείγμα. Οπότε δεν είχα θέμα. Μια χαρά με πάρα πολύ μεγάλη χαρά, ανοπνώ φρέσκο αέρα στην Αγγλία, όπου και αν πάω, και βλέπω να σέβονται τους πεζούς. Δεν ξέρω. Ένα από τα πράγματα τα οποία γυρνώντας στην Ελλάδα μου φαίνεται πάρα πολύ περίεργο πλέον, στον δρόμο μου, δεν δηλούνται οι κανόνες της διαβάσης των πεζών.

Δηλαδή πάω να περάσω ενώ είναι κόκκινο μια διάβαση και είναι όλοι σταματημένοι πάμε στον διάβαση των πεζών. Και λέω τι πρέπει να κάνω να βγω στο αντίθετο ρεύμα για να περάσω τον δρόμο μου. Πλέον με ενοχλεί πάρα πολύ και πλέον τους κάνω και παρατήρηση. Παλιά δεν θα με νοιάζει γιατί ήταν ξέρεις το καθημερινό μας. Αλλά πλέον δεν μπορώ να δω.

Γι' αυτό είναι σημαντικό να κάνεις ταξίδια. βγαίνεις έξω και βλέπεις ότι αυτά είναι όντως πράγματα που μπορούν να γίνουν άλλο στέλνι. Στην Ελλάδα έχουμε αδερφέ. Είμαι περίεργη. Όχι να σου πω την αλήθεια, και εγώ έχω κάποιες στιγμές συντηρητερότητες και ιδίως με το κάπνισμα. Για παράδειγμα, είναι και εγώ κάτι που με νουχλούσε πάρα πολύ.

Και για να πω την αλήθεια, δεν ξέρω ποια είναι η δικιά σου εμπειρία, αλλά η δικιά μου εμπειρία είναι ότι για παράδειγμα πριν κάνα δύο χρόνια και τους ένιωσε πιο σχολαστικά αυτό είχαν πέσει και κάποια πρόστιμα αλλά νομίζω τα τελευταία δύο χρόνια πλέον έχει ξεφύγει πάλι η κατάσταση δηλαδή, τουλάχιστον στα μέρη που συχνάζω εγώ μετά τις 11-12 η ώρα παντού βγαίνουν τα σάκια κανονικά λουμινόχαρτα ή οτιδήποτε και τέλος πάντων τα μαγαζιά όλα γίνονται φουλ ξανά τσιγάρο το οποίο εντάξει προφανώς το θεωρώ παράδεκτο Εν πάση περιπτώσει ο καθένας κάνει τις επιλογές του, τι να τους πούμε εμείς αφού τους αρέσει αυτό το πράγμα Μα για αυτό πήγα σε άλλη παραλία αλλά όλα καλά Γενικά τώρα τρία χρόνια πόσο ήσουσες στην Αγγλία, πας συχνά Ελλάδα, πας μόνο για διακοπές το καλοκαίρι πώς είναι το πρόγραμμα Πήγαινα μέχρι πρώτη, όμως τώρα με το γάμο είναι λίγο τα πράγματα οικονομικά λίγο στενά αλλά γενικότερα Ελλάδα πηγαίνω κάθε τέσσερις με πέντε μήνες σίγουρα. Έτσι να δω η οικογένεια

αυτή και τα λοιπά. Ναι. Πάω συχνά. Άλλη βρώ δηλαδή και τα κλείνω και τα ξέρεις νωρίς ώστε να μπορώ να είναι οι τιμές κάπως καλύτερες. Αλλά γενικά ναι πάω Ελλάδα συχνά και τουλάχιστον μόνο μία φορά τα τελευταία χρόνια έχω πάει διακοπές εκτός Ελλάδας για καλοκαίρι. Τις υπόλοιπες γυρνάω Ελλάδα και φέτος θα πάω Είναι, ας το πω, κάτι το οποίο το επιδιώκεται ή απλά τυχαίνει.

Νομίζω φέτος ειδικά το επιδιώκουμε γιατί θέλω ο άντρες μου να γνωρίσει τους παππούδες μου οι οποίοι δεν θα μπορέσουν να έρθουν στο γάμο, οι οποίοι μένουν σε νησί, οπότε θα το συνδυάσουμε. Αλλά γενικότερα νομίζω ότι επιδιώκουμε γιατί πολύ ηρωνικό και πολύ τραγικό αν το θες είναι το ότι είναι πιο φθηνό να πας από Αγγλία-Ελλάδα διακοπές παρά από Ελλάδα-Ελλάδα.

Τελευταίες διακοπές που έκανα από Ελλάδα, Ελλάδα ήταν το 1923 και θυμάμαι χωρίς διαμονή, γιατί είχε ένας φίλος φίλου σπίτι στην άξο και δεν χρειάστηκε να πληρώσουμε διαμονή, χωρίς διαμονή για μια βδομάδα χάλασα ένα χιλιάρικο. Χωρίς διαμονή, δεν μπορώ να το λέω και το λέω τώρα και δεν το πιστεύω, λέω όντως, όντως. Δεν κάναμε και τίποτα εκτράβακαν, ότι τρώγαμε στα high-end εστιατόρια, ταβέρνες.

Τα ακτοπουλικά πλέον είναι πλησίαστα και φέτος για δύο εβδομάδες, Σαντορίνη και Μήλο, μαζί με αεροπορικά και ακτοπουλικά κτλ. είναι 1500 ευρώ το άτομο. Ναι, υπάρχει φυσικά και αυτό το ξύμοργο όπως λες και εσύ, που για παράδειγμα, καλά ιδίως όταν έμενα Φραγκφούρτη για παράδειγμα επειδή έχει συνέχεια απευθείας πτήσεις, είχα βρει δηλαδή εισιτήρια να πήγαινε έλα κάτι 60-70 ευρώ δηλαδή για Κρήτη απευθείας από Φραγκφούρτη.

και όπως λες και εσύ τα ίδια εισιτήρια γιατί κοιτούσαμε να έρθει η σύζυγος μου μετά από Θεσσαλονίκη είχε δώσει κάπου 200 στάρικ αν δεν κάνω λάθος και μην μιλήσουμε για ακτοπλοϊκά δηλαδή να κατεβείς σε Αθήνα και με τα ακτοπλοϊκά ήταν ακόμη παραπάνω δηλαδή μιλάμε για το άκρο ναότο και να μεταχωρέσεις έτσι από αεροδρόμιο και από φέρι σε ξενοδοχείο όλα αυτά πληρωμένα διλουμένα. Οπότε ναι, έχει νόημα.

Και επειδή εννοείται μ' αρέσει το ελληνικό καλοκαίρι και μ' αρέσει να πηγαίνω σε νησιά κτλ. Και πέρυσι πήρθαμε με φίλους ας πούμε στην Τίνοτς, ξενάγησα στην Ελλάδα. Φέτος θα πάμε με τους μονείς του άντρα μου. Είναι ευκαιρία και για αυτούς να δουν κάποια πράγματα. Ξέρεις, με έναν ντόπιο ο οποίος θα έχει και μια αίσθηση του τι κάνεις που ξέρεις. Αλλά κατά τα άλλα Αν δεν την φέρεις σαν Έλληνας να πηγαίνεις διακοπές πλέον Ελλάδα, δεν ξέρω.

Είναι τραγική κατάσταση. Όσον αφορά την Ελλάδα με την πολιτική, λεγότωρα συγκινή, επικαιρότητα κλπ, κρατάς επαφή ή δεν ασχολείσαι καθόλου. Κρατώ αφοθή στα πολύ high level. Δεν θα κάτσω να δοηθήσεις Ελλάδα, αλλά επειδή παρακολουθώ τα μεγάλα μέσα και διαβάζω την πλούσκια άρθρα κλπ, εννοείται ότι έχω άποψη και εννοείται τα τελευταία χρόνια έχουμε βιώσει την τέτρα κύλα.

Δηλαδή η διαφορά που υπάρχει στη χώρα είναι πρωτοφανής. Νομίζω ότι απλά πλέον δημοσιεύεται. Νομίζω ότι όλα αυτά συνέβαιναν όλες αυτές τα χρόνια. Οπότε είμαι πάρα πολύ ευκολητευμένη με όλη την κατάσταση και δυστυχώς δεν υπάρχει επιλογή. Αυτή την αίσθηση έχω. Πέρα από θα πω μία παράταξη και πάλι δεν είμαι 100% πεπισμένη, δεν βίνεται Δεν βλέπω φως. Δεν βλέπω φως γιατί βέβαια και η νοοτροπία του Έλληνα δεν αλλάζει.

Αν δεν αλλάξει η νοοτροπία δεν πρόκειται να δούμε κάτι καλύτερο θεωρώ. Είχα μια ελπίδα ας πούμε για τη Σκαριστιανού το κόμμα που πολλοί την είχαν σταυρώσει ότι α χαρσιμοποιείς το θάνατο του παιδιού σου για να κάνεις κόμμα που δεν είναι έτσι και το πιστεύω αυτό. Αλλά με τις τελευταίες δηλώσεις έχω πέσει και λίγο από τα σύννεφα. Δεν είναι όλοι για όλους.

Δηλαδή το γεγονός ότι Έχεις μια άποψη και προσπαθείς να παλέψεις Το κατεστημένο και τη δευτερά Δεν σε κάνει αυτόματα πολιτικό δυστυχώς Θα έχει και αυτή την ευκαιρία της Και άμα κρίνουν ότι είναι ικανή Θα την ψηφίσουν άμα δεν την κρίνουν δεν θα την ψηφίσουν Γενικά να το πάρω διαφορετικά Ήταν να σου το πω κάποιος Συγκεκριμένο γεγονός που σε έκανε Απελπιστήσει ή ήταν γενικά Η όλη κατάσταση και το Ένα σκάνδαλο που σκάει μετά το άλλο Έχω ζήσει στην Ελλάδα για 35 χρόνια. Έχω περάσει από όλες τις περισσότερες δομές και διαδικασίες που μπορεί να περάσει ένας πολίτης στη χώρα, όπως να πεις σε ένα νοσοκομείο, ένα νοσηλευτής, οι δουλειές εννοείται, το να έχεις παρεδώσει με τις εφορίες, το να πεθάνει ένας δικός σου άνθρωπος και να πρέπει να αναλάβεις όλη αυτή τη διαδικασία που αυτό συνεπάγεται.

έχω περάσει λοιπόν από τα δύσκολα κομμάτια του συστήματος και δεν μπορώ να πω ότι οι φόρους που πληρώνουμε μας φέρνουν το αποτέλεσμα που θα έπρεπε να μας φέρνουν σίγουρα αυτό με τα χρόνια αυτά άρχισαν να γίνεται όλο και πιο προφανές όλο και πιο προφανές και απλά εγώ δεν βρήκα τρόπο αυτό το πράγμα να το κάνω καλύτερο από Ελλάδα για μένα δηλαδή θα σου φέρω ένα παράδειγμα από το 2016 μέχρι το 2000 Το 2023 είχα καταφέρει να ανεβάσω το εισόδημά μου το μήνα κατά 1000 ευρώ.

Κι όμως στο τέλος του μήνα αυτά που μπορούσα να βάλω στην άκρη, γιατί και αυτό είναι ένδειξη δείκτης ευμάρειας και για μένα οικονομικής επιτυχίας και επιτυχίας γενικότερα, δεν μπορούσα να βάλω στην άκρη πάνω από 50 ευρώ 100 ευρώ θα σου πω γιατί είχα επιλέξει πολύ συνεχιτά να πληρώνω κάποια πράγματα για να μπορώ να έχω ένα επίπεδο ζωής χωρίς άγχος για κάποια πράγματα, δηλαδή είχα ιδιωτική ασφάλεια η οποία είχα με 100 ευρώ το μήνα και είχα και ένα αποταμιευτικό αλλά 100 ευρώ το μήνα για να μπορώ να εμπάσπλωτώσει, να μαζεύω κάποια χρήματα για τη μελλοντική μου σύνταξη γιατί όπως ανεκκίνησε και στον Άρας, και στην Τάρτζα, θα μοστάρουν σε μια χρόνια.

Και λέω, καλά, αυτός που όλοι το κατάλαβε, τώρα όμως θα ανεκκίνησε. Γιατί το ξέρουμε, δεν ξέρω. Οπότε και αυτή η συνειδητοποίηση ήταν κάτι το οποίο με αποοήτευε. Και έλεγα, δεν είχε νου εμένα να δουλεύω, να πληρώνω όλες αυτές τις εισφορές και να ζω σαν ένα σκουπιδότοπο, γιατί σκουπιδότοπο μπορώ να πριγράψω την Αθήνα και μόνο, ειδικά το Παγκράτη που έμενα εδώ, δεν θα το πούμε γι' αυτό, δεν θα μπορούσα ποτέ σε κανένα επίπεδο και κανένα σύμπαν με αυτά τα χρήματα και με αυτές τις δυνατότητες να μπορέσω να μαζέψω λεφτά για να δώσω προκαταβολή σε σπίτι.

Εγώ αυτή τη στιγμή είμαι δύο μισή χρόνια και το Μάρτιο αγόρασα σπίτι εδώ, στην Αγγλία και αγόρασα σπίτι. Πώς θα μπορούσα να το κάνω αυτό στην Ελλάδα. Δεν θα μπορούσα. Οπότε ήταν δύσκολο και δεν ξέρω. Εμένα προσωπικά με απογοήτευε και δεν έβλεπα φως στο τούνελ. Καθόλου. Δεν ήξερα πώς θα μπορούσε όλο αυτό να το γυρίσω με ένα τέτοιο τρόπο ώστε να δουλεύει και για μένα όλη αυτή η κατάσταση.

Και όχι μόνο για αυτούς που βγάζουν 5.000 το μήνα. Και πάλι, αυτοί οι άνθρωποι κάποια στιγμή θα έρθουν να αντιμέτωπουν με αυτό το σύστημα. Γιατί κάποια στιγμή θα πάρουν το τρένο και το τρένο δεν θα φτάσει ποτέ. και αν δεν βρες το δίκιο σου μετά γι' αυτό. Οι νύφα δίνουν εσφορές στον ΕΦΚΑ πόσα χρόνια και μετά αν τύψουν την εταιρεία τους και δεν θέλουν να πλέον δουλεύουν θα πρέπει να ζουν με ψίχουλα.

Θα πρέπει να έχουν κάνει το κουμάντο τους γιατί το κράτος δεν κάνει κουμάντα. Δεν το ενδιαφέρει καθένα. Οπότε για μένα αυτό ήταν που ξυλίστηκε το ποτήρι. Δεν ήταν μία στιγμή που είπα εντάξει θέλω δεν μπορώ άλλο. Ήτανε όλη αυτή η εμπειρία με τα χρόνια που το κράτος σε απογοητεύει ξανά και ξανά. Πολύ ωραία. Δύο ερωτήσεις. Η μία ερώτηση είναι, θα γυρνούσες πίσω Ελλάδα.

Πολύ ωραία. Με βάση αυτά που ξέρω τώρα και τους στόχους που έχω τώρα, πώς πω, δεν έχω σκοπό να γυρίσω, δεν με βλέπω να γεγνάω. Ναι, όχι. Για να μην μακρυγορώθω. Να το πάρουμε διαφορετικά, με ποιες συνθήκες στον τυπική, βλέπεις ότι έρχεται το κόμμα των ονείρων σου, όποιο και αν είναι αυτό που μπορεί να μην υπάρχει αυτή τη στιγμή, και διορθώνουν αυτά τα ένα, δύο, τρία, πέντε πράγματα. Θα μπορούσαν να διορθώσουν δηλαδή πέντε, δέκα βασικά πράγματα τα οποία θα σε έκαναν να το σκεφτείς.

Ναι, θα μπορούσαν να διορθώσουν πάρα πολύ την... Αν διορθωνόταν, προσπαθώ να σκεφτώ να γυρίσω στην Αθήνα, ας πούμε. Δηλαδή, ο μόνος λόγος για τον οποίο θα γεννούσα στην Αθήνα, θα ήταν να γκρεμιζόταν το 80% αυτής της Τσιμεντούπολης και το αντικαθιστήσαμε με κάποιο πράσινο. Γιατί πλέον δεν μπορώ να ζω σε τέτοιο περιβάλλον.

Δεν με ευχαριστεί. Οπότε, αν η Αθήνα γινόταν ξαφνικά ένας ωραίος πράσινος παράδεισος με πιο πολύ πράσινο και πιο πολλά πάρκα και πιο πολλά πράγματα να κάνεις παρά το να πίνεις ταφέ, θα με ενδιαφέρει. Θα με ενδιαφέρει να γυρίσω αν οι εισφορές μου και το σύστημα υγείας ανταποκρίνονταν στις απαιτήσεις και ήταν αντάξιο αυτών που είναι εισφορών.

Αυτή τη στιγμή έχω νοσηλευτή στην Αγγλία δύο φορές και μάλιστα και οι δύο τον πρώτο χρόνο που έχω έρθει εδώ, που είναι πάρα πολύ ωραίο, και δεν έχω ξαναζήσει τέτοια αντιμετώπιση σε νοσοκομείο. Ήταν έξω και μου σε ξενοδοχείο. Μιλάμε τώρα για NHS, δημόσια νοσοκομεία. Δεν μπορώ να το συγκρίνω με τον Ευαγγελισμό που είχα πάρει το 1922 για μια εβδομάδα και δεν είχα ούτε σαπούν για τα χέρια και έπρεπε να το φέρει στο σπίτι.

Δεν μπορώ να το συγκρίνω με τον Ευαγγελισμό που ένα βράδυ Τους ζήτησα ένας εντονάκι και μου είπανε δεν έχουμε άλλα. Και αυτό που είχα ήταν τρίπιο τελικά που μου φέραν την επόμενη μέρα. Δεν μπορώ να το εξισθώσω με τον επαγγελισμό στον οποίο πήγα, με εγχείρηση που έπαγα να κάνω η οποία είχε εγκριθεί από το δημόσιο και αν δεν έδεμνα ρίδε χιλιάδια καφατελάκι θα έμπαινα σε τρία χρόνια.

Τρία χρόνια! Όλα αυτά για να αλλάξουν. Δεν είναι τα σκεφτόμαστε και ελάχιστον. Πρέπει να είναι ριζικής η αλλαγή. Στην Αγγλία ήρθα και πήγα στο νοσοκομείο και μου δώσανε με το που μπήκα νυχτικά, δοντόκρεμα, δοντόφρουτσα, σαμπουάν, τέτοιο για το σώμα. Τι άλλο μου δώσανε, χθένα για τα μαλλιά, παντόφυλλες. Δηλαδή τα κοίτα, τέλος δεξιδι γίνεται αυτό που έχω.

Και εδώ οι Άγγλοι εννοείται παραπονιούνται, έτσι. Εννοώ δεν πειράζει, έλα να είστε στην Ουγγάντα όλοι που είναι. και πληρώνεις 400 ευρώ το μήνα για αυτό το πράγμα. Και άλλα 200 ευρώ δώσεις, δεν ξέρω πώς τα. Τώρα έχω άλλη ερώτηση με αυτό που μου είπες. Εγώ ας το πούμε ότι είμαι χαζός, δεν ξέρω πώς γίνονται αυτά τα πράγματα.

Δηλαδή πόσοι σου ζητάνε φακελάκι, λέγω τώρα στην Ελλάδα. Ποιος είναι ο τρόπος, έρχονται έτσι και σου λένε ξέρεις θα περιμένεις τρία χρόνια, αλλά υπάρχει και άλλος τρόπος. Περιέγραψέ μου έτσι λίγο την κατάσταση. Όχι, εντάξει, τώρα σε αυτή την περίπτωση το ήξερα από άλλο ασθενή που είχε κάνει την ίδια εγκύριση με μένα και το ήξεραμε ότι ισχύει αυτό.

Και όταν είχα πάει στο γραφείο του, αυτός δεν μου είπε τίποτα γι' αυτό, έτσι. Οι γραμματέας του τα χειριζόταν αυτά τα πράγματα. Off the record εννοείται και τα έδωσα σε εκείνη τα χρήματα φαντάσκου, μετά την εγκύριση, μετρητά εννοείται κτλ. αλλά νομίζω θυμάμαι μου είχε πει ότι ξέρεις, αν θέλεις να μπεις τώρα ρε παιδί μου, το επόμενο διάστημα, τόσο είναι το κόστος, μετά υπάρχει νύχτα να μείνεις δύο-τρία χρόνια.

Πολέ ομά και πολύ, έτσι, το έχω ακούσει και από άλλους αυτό εννοείται, απλά κατάλαβες, όταν σου συμβαίνει είναι λίγο μπαμ. Τουλάχιστον δεν ήταν και ζωής και θανάτου ρε παιδί μου, αυτή η πρίπτωση. Και έχω ακούσει ότι άμα δεν δώσεις φακελάκι δεν του κάνουν στο φανεογραφείο και πρέπει να πεθάνει στο ράτζο ο άνθρωπος. Γιατί δεν τους λέγανε ότι θέλουν το φακελάκι.

Έπρεπε να το φανταστούν. Δεν ξέρω. Τα έχουν και αυτά. Οπότε... Ναι. Μάλιστα. Πολύ ωραία. Άμα κοιτούσες το χρόνο πίσω λοιπόν, ποια σύμβουλη θα έδινες στη νεότερη ρόη και σε ποια φάση. Τι να κάνει διαφορετικά. Νομίζω ότι αυτό που θα έλεγα θα ήταν να πιστεύω πιο πολύ στον εαυτό μου Θα πήγαινα εκεί στο δημοτικό πάλι, όπως είχα πει όπως ήταν στην αρχή που λέγαμε Και θα της έλεγα ότι πρέπει να πιστεύει πολύ στον εαυτό της Γιατί τελικά θα κάνει όλα τα όνειρα πραγματικότητα Ακόμα και αν τις πάρει λίγο παραπάνω από όσο θα ήθελε Ναι, αυτό, και να έχει πιο πολύ αυτομποίθηση Θα υπήρχε κάποια συγκεκριμένη όμως απόφαση που πήρες να φύγεις από μια δουλειά να μείνεις σε μια δουλειά δεν ξέρω και εγώ τύπου θεωρείς ότι άλλαξες τη ζωή σου και θέλεσαι να την αλλάξεις αν είχες μια χρονομηχανή.

να αλλάξω μια στιγμή, ε! Δεν νομίζω. Νομίζω ότι όλα αυτά που έγιναν, με φέρανε στο σήμερα. Και δεν το λέω έτσι γιατί, ξέρεις, είναι πολύ cheesy όλο αυτό ρε παιδί μου, αλλά νομίζω ότι αν δεν είχα ζήσει αυτά που είχα ζήσει, δεν θα μπορούσα να καταλάβω τι χρειάζομαι τελικά. Και ότι δεν ήτανε τόσο πολύ ότι έπρεπε να προσπαθήσω κι άλλο, κι άλλο, κι άλλο. Γιατί όπως σου είπα, εγώ κατάφερα το αισιοτήμα μου να το αυξήνω κατά πάρα πολύ τα τελευταία χρόνια.

Και πάλι αυτό δεν ήταν αρκετό, δεν ήταν τα χρήματα που με εμποδίζανε. Είναι όλο το περιβάλλον, γι' αυτό δεν μπορείς να το αλλάξεις μόνος σου. Οπότε ναι, νομίζω ήταν πολλές στιγμές οι οποίες με φέραν σε αυτό το σημείο και δεν νομίζω ότι θα άλλαζα τ' άλλο. Ακόμα και οι τουαλέτες που έπλυνα, χαλάλη. Μου δώσανε ένα perspective ότι μήπως κάπως όλο αυτό είναι λάθος, δεν ξέρω, κάπου μου χτύπησε το καμπανάκι, δεν ήταν και τόσο...

Ναι, εντάξει Όλα για καλό νομίζω Πολύ ωραία Ρόι, σε ευχαριστώ πάρα πολύ για το χρόνο σου σήμερα Ήταν πολύ ευχάριστη η συζήτηση μαζί σου Ενθουπίζω ότι καλύτερο Και φυσικά ότι καλύτερο και στο γατάκι σου Ευχαριστώ, ευχαριστώ και εσύ Ότι καλύτερο Πολύ ωραία και φυσικά να ευχαριστήσουμε τους ακροατές μας Τους συλλεπτακτατές μας όσοι μείνουν μαζί μας όλη αυτή την ώρα Καλή συνέχεια σε όλους

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00