Skip to content
PodBase
Branding και φωτογραφία με τον Στέλιο Τζέτζια

Branding και φωτογραφία με τον Στέλιο Τζέτζια

Branding for Greeks
Απρίλιος 15, 2026 01:14:07 Σεζόν 4 Επεισόδιο 8
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Ποιά είναι η γνώμη σου; Σε αυτό το επεισόδιο του Branding for Greeks συζητάμε για τη σχέση ανάμεσα στη φωτογραφία και το branding, και τον καθοριστικό ρόλο που παίζει η εικόνα στη διαμόρφωση της ταυτότητας μιας μάρκας. Καλεσμένος είναι ο φωτογράφος Στέλιος Τζέτζιας, ένας επαγγελματίας με πολυετή εμπειρία στην οπτική επικοινωνία, με τον οποίο έχω συνεργαστεί σε πολλές δουλειές όλα αυτά τα χρόνια. Η συζήτηση ξεκινά από τη διαδρομή του – από την εποχή του φιλμ και του σκοτεινού θαλάμου – και φτά...

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Φίλοι και φίλες καλησπέρα, καλώς ήρθατε σε ένα ακόμα επεισόδιο του Branding for Greeks. Σε αυτό το επεισόδιο έχω την χαρά να φιλοξενώ ένα συνεργάτη και φίλο, καθώς συνεργαζόμαστε αρκετά χρόνια, ας μην πω πόσα, με τον Στέλιο Τζέτζια. Ο Στέλιος Τζέτζιας είναι ένας φωτογράφος. Έχουμε συνεργαστεί σε πολλά project και στην διαφήμιση όπου εργαζόμουν παλιότερα αλλά και στο branding όταν μετά ξεκίνησα την 2YOLK.

Είναι ένας άνθρωπος που εμπιστευόμουνα και εκτιμούσα για την δουλειά του οπότε έχουμε έτσι μια μακρά συνεργασία που έχει γίνει και φιλία. Στέλιο, καλώς ήρθες στο Branding for Greeks και σε ευχαριστώ πολύ που αποδέχθηκες την πρόσκλησή μου. Σε ευχαριστώ και εγώ Γιώργο, καλώς σας βρήκα. Χαρά μου και τιμή μου να μιλήσουμε μαζί.

Τι θα ήθελες να πω, θα ήθελες να πω ότι είμαι ο φωτογράφος που κάνω διαφημιστική φωτογραφία. Δουλεύω αρκετά χρόνια, να μην πω γι' όποια πόσα, αλλά πάνω από 30 στη διαφήμιση. Έχω δουλέψει με αρκετές εταιρείες, με πολλές εταιρείες θα έλεγα, σε όλα αυτά τα χρόνια. Δουλεύω με ανεξάρτητους πελάτες. Έχω πάρει κάποια βραβεία για τις δουλειές μου.

Μέχρι εκεί, τι άλλο να σου πω. Ο Στέλιος είναι ένας άνθρωπος που είναι από αυτούς τους παλιούς επαγγελματίες, που θεωρούσαν ότι πάντα η δουλειά τους μπορεί να μιλάει για αυτούς. Το λέω έτσι Στέλιο γιατί έχω περάσει και εγώ από αυτό το στάδιο. Η αλήθεια είναι ότι η κοινωνία έχει αλλάξει πάρα πολύ και πλέον όλοι χρειαζόμαστε και ένα άλλο τρόπο να μιλάμε και να δείχνουμε την δουλειά μας.

Πράγματι, εγώ σε είχα γνωρίσει με πολλές δουλειές που είχα δει να ευραβεύονται στα Hermes Awards, αλλά πέρα από αυτό που μπορεί να ακούγεται και αν θέλεις μη ουσιαστικό για κάποιους και ξέρω ότι για σένα δεν ήταν, δεν εμφανιζόσουν να κάνεις τα βραβεία όταν παίρναν οι δουλειές σου βραβεία. Για μένα έχει μεγάλη σημασία ο τρόπος που καταφέρναμε και συνενόμασταν, συνενόμασταν, ο τρόπος που καταφέρναμε να συνεργαζόμαστε και που τα στάνταρτ που έβαζες για το αποτέλεσμα που ήθελες να δώσεις ήταν πάντα υψηλά, ανεξάρτητα με τον ποιον είχες απέναντί σου.

Θα συμφωνήσω σε αυτά που λες. Όντως έτσι είναι τα πράγματα. Όντως έχουν αλλάξει οι απαιτήσεις πλέον της δουλειάς και της επικοινωνίας. Προσπαθώ, προσπαθώ, αλλά δεν τα καταφέρνω πάντα. Αλλά όπως λες, θεωρούσα πάντα το πολύ σημαντικό κομμάτι το να βγει η δουλειά έτσι όπως πρέπει να βγει να βγει σύμφωνα με τα στάνταρ που αφενός ήθελε ο πελάτης και αφεντέρου ήθελα και εγώ τα δικά μου τα θεωρώ ψηλά ήταν ψηλά πάντα ήμουνα πολύ αφιστερός κριτής του εαυτού μου και είμαι ακόμα και αυτό θεωρούσα σαν το καλύτερο σαν την καλύτερη διαφήμισή μου ας το πούμε σε εισαγωγικά όσον αφορά τη δουλειά μου Και νομίζω ότι αυτή είναι μια πραγματικότητα ούτως ή άλλως Τέλειο απλά έχουν αλλάξει Εποχές και για αυτές τις εποχές θέλω να μιλήσουμε Σήμερα για να μην συνεχίσουμε Να λέμε έτσι ο ένας για τον άλλον Και πως τι ωραία που ήταν παλιά Και όποιος έχει ξεκινήσει Θα έχει αλλάξει επεισόδιο Πάμε λίγο να δούμε Ποιο είναι το σημερινό θέμα Και γιατί μιλάμε μαζί Εγώ προσπαθώ μέσα από το podcast το γνωρίζεις να μιλήσω για το branding και πώς μπορεί μια μάρκα να χτίσει την ταυτότητά της

Έτσι λοιπόν με ενδιέφερε πολύ να αναδείξω διάφορους τομείς που βοηθάνε μια μάρκα να χτίσει το δικό της αφήγημα Ένα πολύ σημαντικό στοιχείο γιατί κάνουμε οπτική επικοινωνία το 90 νομίζω ή το 70 δεν θυμάμαι ακριβώς των ευρώνων μας για την αντίληψη του κόσμου περνάει από το ματή να πίστευτο. Άρα η δύναμη της εικόνας είναι τρομερή.

Εσύ λοιπόν είσαι ένας άνθρωπος που βρίσκεσαι στο επίκεντρο αυτό που ονομάζουμε οπτική επικοινωνία, τη δημιουργία της εικόνας. Την υπηρετήσε εδώ και πάρα πολλά χρόνια. και ήθελα λίγο να δούμε πώς η εικόνα εξπηρετεί τη μάρκα. Ειδικά σε μια εποχή που αλλάζουν τόσο γρήγορα τα πράγματα και με τη δική σου μάλιστα εμπειρία που βρίσκεσαι αυτή τη στιγμή στις επάλξεις πάρα πολλά χρόνια και έχεις δει πάρα πολλές αλλαγές στο πώς δημιουργούσαν οι δημιουργοί εικόνες για τις μάρκες τους.

από φιλμ και εμφανιστήρια μέχρι σήμερα που μιλάμε για AI και δεν ξέρω πού θα οδηγηθούμε. Έχεις δει όλες αυτές τις αλλαγές. Ναι, να ξεκινήσω καταρχάς ότι δεν είμαι αρνητικός με καμία αλλαγή. Ήμουνα μέσα στις αλλαγές. Κάποια στιγμή στην αρχή όταν είχαν βγει τα κομπιούτερα ήμουνα κάπως αρνητικός. Ευτυχώς πολύ γρήγορα κατάλαβα το λάθος μου.

Ασχολήθηκα με τα κομπιούτερα, Συμβολήθηκα με την επεξεργασία εικόνας. Στην αρχή μέσω φιλμ, σκανάρα με φιλμ, επεξεργαζόμαστε κτλ. Οπότε μπήκα σε αυτό το παιχνίδι, ας το πούμε, το οποίο μου άρεσε και πάρα πολύ. Μας ελευθέρωσε πολύ τα χέρια, το μάτι, τη φαντασία. Κάναμε πράγματα πιο εύκολα από τη μία μεριά και λίγο πιο δύσκολα από την άλλη.

Δηλαδή, οι ώρες αυξηθήκαν, έτσι περιληπτικά να το πω. Οι ώρες εργασίας αυξηθήκαν λόγω επεξεργασίας, αλλά από την άλλη μεριά το αποτέλεσμα όμως ήταν πιο εντυπωσιακό. Οι μηχανές βελτιωθήκαν, οι φάκοι βελτιωθήκαν, οι αναλύσεις βελτιωθήκαν, οπότε πια μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις χωρίς περιορισμούς και χωρίς να σταματάει πουθενά αυτό που έχεις φανταστεί να πραγματοποιήσεις.

Έχω την αίσθηση ότι όποιος ασχολείται με αυτό το χώρο της επικοινωνίας, αν δεν είναι ανοιχτός στις αλλαγές, έχει πρόβλημα. Δεν νομίζω ότι θα είχε πολύ μέλλον. Παλιότερα ίσως άντεχε καμιά δεκαριά χρόνια, μετά θα έβγαινε τώρα. Δεν ξέρω αν αντέχουμε τον επόμενο χρόνο, αν δεν είμαστε έτοιμοι για τις αλλαγές. Μιλάμε για μήνες πλέον, όχι για χρόνο.

Είναι θέμα μηνών πλέον και σε λίγο καιρό θα γίνει εβδομάδων και ώρων. Έτσι υποστρέφουν τα πράγματα. Είναι πράγματι τρομερό. Αν πάρουμε λίγο τα πράγματα από την αρχή, θέλω να μου πεις λίγο, η αλήθεια είναι ότι δεν το έχουμε συζητήσει ποτέ, ενώ έχουμε βρεθεί πάρα πολλές φορές και έχουμε συνεργαστεί. Πώς ξεκίνησες εσύ με τη φωτογραφία?

Λοιπόν, περιληπτικά θα σου το πω. Είχα και έχω ένα μεγάλο αδερφό, ο οποίος ταξίδευε. Ήταν μηχανικός στα καράβια που λένε. ήταν όμως πολυτεχνήτης ασχολούθηκε με διάφορα πράγματα και κάποια στιγμή ασχολήθηκε με τη φωτογραφία εγώ πιστερικά ζωγράφισα πάρα πολύ μου άρεσε πολύ αυτό μου άρεσε η εικόνα έτσι και αλλιώς γενικά στα τεχνικά στο σχολείο Σκυρνάσιο έβαινα πάντα 10 20 ξέρω ήμουν ο καλύτερος λοιπόν κάποιος λοιπόν ασχολήθηκε με τη φωτογραφία μου μάθα κάποια πράγματα έφερε πράγματα όσον αφορά να στήσουμε ένα σκοτεινό θάλαμο στο μπάνιο του σπιτιού, τον οποίο το στείλαμε, το ξεστήναμε και έμπαινε μέσα, τύπανε φωτογραφίες, κάποια στιγμή με φώναξε και εμένα να μου δείξει πώς γίνεται όλο αυτό το πράγμα, στην εκτύπωση φωτογραφίας, τα είδα και κάποια στιγμή αποφάσισα να μπω μόνος μου μέσα στο σκοτεινό θάλαμο και να τυπώσω μια φωτογραφία από ένα φιλμ που είχα, γιατί τράβαγα και φωτογραφίες στις εκδρομές με τους φίλους και τα λοιπά το οποία τράβαγα γενικά σχολιόμουνα με μια μηχανή που είχε πάλι ο αδερφός μου

και όταν τύπωσα την πρώτη φωτογραφία και την έβαλα στο λεκανάκι για να την εμφανίσω όταν άρχισε να εμφανίζεται η φωτογραφία και να βλέπω το σε ασπρόμα βέβαια δεν ξέρω αλλάξαν όλα μέσα μου και είπα ότι εγώ στη ζωή μου θα ασχοληθώ με αυτό το πράγμα Αυτό θέλω να κάνω. Αλλά με τόση σιγουριά και με τόση αυτοεποίθηση που τότε ήμουνα 16 χρονών.

Οπότε άλλαξαν όλα. Άλλαξε όλη η κατεύθυνσή μου από τότε και μετά. Δηλαδή πια το πήρα πολύ σοβαρά. Άρχισα να διαβάζω, να μαθαίνω να εμφανίζω φιλμ, να τυπώνω φωτογραφίες, να, να, να, να. Τα μαθήματα πήγανε κατά δια όλου. Κατάλαβα. Συγγνώμη για την έκφραση. Έτσι λοιπόν ξεκίνησα. Μετά πήγα παρακολούθησα μαθήματα στον Άκτο.

Και στη συνέχεια με φώναξε και ο καθηγητής μου τότε που είχα ο Αντρέας Σοσομαραγδής να πάω να γίνω συνεργαφό διθός του. Δούλεψα με τον Αντρέα τρία-τέσσερα χρόνια. Και από εκεί πέρα τράβηξε το δρόμο μου και ξεκίνησα μόνος μου. Και τώρα που είπες την Άκτο, και αυτό δεν το είπες στην αρχή. για μάνα πια αυτό το ποιή με τριφροσύνη ας πούμε ήσουνα και καθηγητής για πολλά χρόνια στην άκρο στο τμήμα αυτογραφίας 35 χρόνια μάλιστα δεν το είχα τόσο ναι, δεν είχα πολλά χρόνια τι ωραία, είναι ένα κομμάτι που θέλω να το συζητήσουμε κι αυτό βεβαίως, βεβαίως και εγώ θέλω να το συζητήσω, είναι πολύ διαπέραντο κομμάτι σε έχω ακούσει να λες ότι η φωτογραφία είναι θέμα ματιού τι εννοείς, πώς φτιάχνει κανείς μάτι δεν έχω απαντήσει σε αυτό το πράγμα ακόμα το παρακολουθώ από τους ανθρώπους γύρω μου που βλέπω είτε φωτογράφους είτε ανθρώπους που ασχολούνται με άλλες τέχνες και θεωρώ ότι κάποιος ίσως και να γεννιέται με κάποια ιδιαιτερότητα να μπορεί να...

ένα χάρισμα ένα χάρισμα, ιδιαιτερότητα, δεν ξέρω πώς να το πω δεν το έχω ονομάσει να μπορεί να αντιλαμβάνετε κάποια πράγματα μέσα από ήχους ίσως μέσα από εικόνες μέσα από κατασκευές γιατί όλοι με κάποιο τρόπο είμαστε καλλιτέχνες σε αυτό που κάνουμε ας το πούμε έτσι άσχετα αν σχολιόμαστε με κάποια τέχνη συγκεκριμένη είτε αφηρημένη θεωρώ λοιπόν ότι οι φατογράφοι έχουν το χάρισμα να μπορούν να διακρίνουν κάποιες εικόνες κάποιες στιγμές και να τις μετατρέπουν σε φωτογραφία.

Να τις κάνουν φωτογραφία. Είναι θέμα ματιού. Εγώ στο διάβασμα έχω πρόβλημα. Δηλαδή θεωρώ ότι είμαι και διλεκτικός ας πούμε. Δεν μπορώ να διαβάσω εύκολα. Με κουράζει. Μπορώ να βλέπω εικόνες όμως άπειρες. Μπορώ να χαζεύω εικόνες. Μπορώ να βλέπω γύρω μου. Και μπορώ να φαντάζομαι πράγματα με εικόνες συνέχεια. Είναι ένας άλλος τρόπος που προσεγγίζει τον κόσμο κανείς Ναι, ναι Και εκφράζομαι μέσα από αυτό βέβαια έτσι Ξέχασα από αυτό Εκφράζεσαι, βγάζεις μέσα σου Τα ισοψυχά σου τα βγάζεις μέσα από αυτό Μέσα από τις εικόνες Πέρασες επίσης Και θα μας βοηθήσει νομίζω αυτό Και για τη συνέχεια της συζήτησής μας Ξεκίνησες λοιπόν από μια εποχή Όπως μας την περιέγραψες Και ήταν αυτή που σε ενέπνευσε Πού ήταν η εποχή του φίλμου και του σκοτεινού θαλάμου.

Εκείνη η εποχή η φωτογραφία κόστιζε. Η μία λήψη δεν είχε την ευκολία που έχει σήμερα. Ξέρω ότι αν μας ακούνε νέοι άνθρωποι ή όσοι μας ακούνε μπορεί να μην το έχουν στο μυαλό τους γιατί έχουν όλοι ένα κινητό με πολύ μεγαλύτερη ανάλυση από εκείνη που είχε ένα φιλμ τότε. γιατί ξέρεις ότι λίγο έτσι ξέρω πέντε πράγματα και εγώ είμαι ραστέχνης φωτογράφος μου αρέσει πολύ η φωτογραφία καμία σχέση με τη γνώση σας αλλά έχω βρεθεί και λόγω και από τη σχολή σε σκοτεινό θάλαμο έχω τυπώσει, έχω συνεργαστεί πολλές φορές με φωτογράφους. Η φωτογραφία τότε κόστιζε δεν έκανες το κλικ με την ευκολία που το κάνεις σήμερα έστηνες, ξαναέστηνες, ξανακοίταγες και τώρα έχει βρεθεί σε μια συνθήκη που την έχω συναντήσει και να σου πω την αλήθεια δεν είναι πικροτόκη ιδιαίτερα, εσύ το ξέρεις, του πάμε να το κάνουμε και θα το διορθώσουμε μετά.

Εντάξει, δεν πειράζει. Πώς είναι αυτό το, όλο αυτό το έβρος εσύ, πώς το βλέπεις που έχεις σαφέστατα καλύτερη αντίληψη από όλη αυτή την τεράστια αλλαγή. Βοήθησε την εικόνα, δεν τη βοήθησε. Τι εντοπίζεις εσύ σε αυτή την αλλαγή. Να σου πω, να σου πω Γιώργο. Και βοηθάει από τη μια μεριά και επειδή εγώ είμαι παλιός θεωρώ ότι δεν βοηθάει και από την άλλη.

Και θα σου εξηγήσω τι εννοώ. Όπως είπεμε παλιά, για να κάνουμε μια εικόνα κάναμε πολλές ώρες. Πάρα πολλές ώρες. Το πρώτο ήταν να ετοιμάσουμε το σετ. Το δεύτερο ήταν να φωτίσουμε. Συγγνώμη, να κάνουμε πρώτα τη σύνθεση, μετά να φωτίσουμε. Και μετά να δοκιμάσουμε τους φωτισμούς. να δοκιμάσουμε ένα φωτισμό, να δοκιμάσουμε ένα άλλο φωτισμό κάποια στιγμή να κάνουμε ένα polaroid να δούμε αν μας αρέσει και να προχωρήσουμε στη λήψη αλλά κόστιζε αυτό το πράγμα τα polaroid κοστίζανε δεν μπορούσες λοιπόν να βάλεις το φως όπου να είναι και να τραβήξεις μία και να δεις θα δούμε το polaroid και πάμε παρακάτω να τραβήξουμε κι άλλο polaroid, όχι έπρεπε να τραβήξεις πολύ στοχευμένα να αποφασίσεις ότι είσαι σίγουρος για το πώς έχεις φωτίσει, για το πώς έχεις στήσει, να έχεις τσεκάρει τα νέτα σου και μετά να τραβήξεις.

Αυτό λοιπόν από μόνο του απαιτούσε μια ενασχόληση με την κάθε λήψη, η οποία ήτανε πολλή πλευρή. Σύνθεση, φως, καθαρότητα, όλα μαζί. Αυτό λοιπόν δημιουργούσε στον κάθε φωτογράφο μια ακολουθία πραγμάτων που έπρεπε να τα εξυπηρετήσει για να μπορέσει να φτάσει ένα αποτέλεσμα σωστό και να μπορέσει να είναι και να μην ξοδεύει πολλά χρήματα για να φτάσει αυτό αποτέλεσμα.

Πολλά ρόλια έτσι συγκεκριμένη περίπτωση. Μετά ήταν η εμφάνιση. Έπρεπε να πάει στα φίλμη στο εργαστήριο, να περιμένει στην εμφάνιση. Το θέμα παρέμενε πάντα στημένο. Να τσεκάρει στα φίλμη που θα έρθουν, να είναι όλα σωστά, να είναι net και να μην έχει γίνει κάποιο λάθος στο εργαστήριο γιατί υπήρχαν και τέτοια προβλήματα κάποιες φορές, σπάνια βέβαια αλλά μπορούσε να έχει καλάσει κάποιος εμφανιστής κάποιος developer κτλ να βγουν τα film λάθος με άσχημα χρώματα κτλ μου έχουν συμβεί όλα αυτά δηλαδή σπάνια σου λέω αλλά συμβαίνουν οπότε όταν το έλα εντάξει προχωρούσες πια στο επόμενο θέμα αυτό σου όριζε το πώς θα δουλέψεις για μένα Δηλαδή ήταν πολύ συγκεκριμένος τρόπος.

Έπρεπε να είσαι προσεκτικός, έπρεπε να σκεφτείς, έπρεπε να ξέρεις τι θέλεις να κάνεις και να φτάσεις σε αυτό που θέλεις να κάνεις μέσα από κάποια μέθοδο. Ο καθένας είχε τη δικιά του μέθοδο προφανώς, έτσι. Όπως βέβαια υπήρχαν και φορές που δεν μπορούσες να τα κάνεις όλα αυτά. Ποιοί αν έκανες μια φωτογράφηση μόδας σε εξωτερικό χώρο και είχες μία μέρα στη διάθεσή σου, θα έκανες ένα-δύο πολλά όρια και θα αποχωρούσες μετά να κάνεις τις λήψεις σου και να εύχεσαι ότι όλα έχουν πάει καλά ότι δεν έχεις κάνει κάποιο λάθος ότι θα λειτουργήσεις τη ρεγαστήρια σωστά και τα λοιπά και τα λοιπά.

Με την ψηφιακή φωτογραφία εγώ ένα από αυτά που χάρηκα ήταν ότι και που αισθανόμουν άθχημα ήταν ότι πετούσαμε πάρα πολύ υλικό δηλαδή αφενός με το φιλμ το οποίο ήταν ένα βιομηχανικό παράγωγο τα χημικά τα οποία ήταν και αυτά θεωρούσα λέγεται για το περιβάλλον ήταν επιβαλλητικό πάρα πολύ όλο αυτό το πράγμα που κάναμε τα εκατομμύρια φωτογράφεις σε όλο τον κόσμο με το ψηφιακό όλα αυτά φύγανε από τη μέση δεν πετούσαμε πολλά όλοι, δεν πετούσαμε φιλμ, δεν πετούσαμε χημικά από αυτή την πλευρά αισθάνθηκα ανακουφισμένος στις ενοχές που είχα για αυτό που έκανα και επιπλέον είχα την παρακαταθήκη πίσω μου ότι είχα μάθει να δουλεύω με κάποιο τρόπο, με κάποια στάνταρ, τα οποία με βοηθήσανε στην ψηφιακή φωτογραφία, γιατί ξέροντας να δουλεύω με μια μέθοδο, έβγαζα το αποτέλεσμα πιο γρήγορα.

Θεωρώ πιο γρήγορα, δηλαδή για τα δικά μου δεδομένα, έφτανα πολύ πιο γρήγορα στο αποτέλεσμα που ήθελα και με πιο εύκολο τρόπο και πιο ανώδυνο. Χωρίς να περιμένω, χωρίς να στέλνω φιλμ στο εργαστήριο, χωρίς όλα αυτά τα πράγματα. Όταν πια έγινε τελείως ψηφιακός ο τρόπος που δούλευα. Γιατί στην αρχή δούλευα με φίλου, σκάναρα και επεξεργαζόμουν.

Κάποια στιγμή έγινε τελείως ψηφιακός ο τρόπος. Ήταν όλα ψηφιακά πλέον. Έλεγα τότε ότι ηρέμησε το στομάχι μου. Υπάρχει ή κρύβεται ένα αλλά όμως και όταν ξεκίνησες κάτι είπες, κάτι κερδίσαμε, κάτι χάσαμε. τι ήταν αυτό που χάσαμε Σωστά, σωστά θεωρώ ότι μια και μιλήσετε για τη σύγχρονη εποχή και μιλήσετε για τα παιδιά τα οποία τραβάνε χιλιάδες φωτογραφίες θεωρώ λοιπόν ότι αυτό που χάθηκε είναι η σκέψη πίσω από την κάθε εικόνα επειδή πια είναι πολύ εύκολο να κάνεις εικόνες πάρα πολύ εύκολο όμως δηλαδή είναι τρομακτικά εύκολο δεν τους σύντομοι τα παιδιά αλλά είναι οι καινούριοι άνθρωποι Είναι τρομακτικά εύκολο πια να κάνεις εικόνες.

Πάτας ένα κουμπί και έχεις εικόνες. Κατευθείαν. Δεν χρειάζεται να σκεφτείς. Το κλείσιμο του ματιού. Θέλω να πω λοιπόν ότι θεωρώ ότι χάθηκε λίγο ο τρόπος και η σκέψη πίσω από την κάθε φωτογραφία. Η ενασχόληση με την κάθε εικόνα. Είναι πια πολύ εύκολο να κάνεις εικόνες. Και στατιστικά είναι εύκολο να βγάλεις και στις χίλιες εικόνες δύο και τρεις καλές.

Ήτανε ακούστηκε λίγο τώρα αυτό Έτσι λίγο ένα καρφί Εγώ ένιωσα δεν ξέρω Όχι δεν είναι καρφί αλλά είναι η πραγματικότητα Είναι μια πραγματικότητα Είναι μια πραγματικότητα Τι να πούμε τώρα Πόσες εικόνες βλέπουμε κάθε μέρα να πιάτσει Δηλαδή βαφραδιζόμαστε Είναι αδυνατόν να τις συγκρατήσουμε κιόλας Αλλά βλέπεις όμως ότι κάποιες σου μένουν Κάποιες είναι ιδιαίτερες εικόνες Αυτές οι ιδιαίτερες εικόνες το περισσότερο θεωρώ ότι έχουν γίνει μέσα από κάποια σκέψη και κάποια μελέτη της εικόνας αυτό που ήθελε να κάνει ο εκαστότητας καλλιτέχνης και κάποιες βέβαια έχουν γίνει και τύχη και εγώ έχω βγάλει καλές φωτογραφίες από τύχη ήμουν ατυχερός ήμουν ατυχερός και περισσότερο μιλάω βέβαια όχι για το στούνιο όχι για το στούνιο ναι ναι ακριβώς που βρέθηκες έξω και έκανες δεν μπορούσα να θεωρώ πράβο βέβαια δεν μπορώ να θεωρήσω τυχερούς ανθρώπους οι οποίοι ασχολούνται με τη φωτογραφία δρόμου και είναι 10 ώρες έξω στο δρόμο δεν είναι τυχεροί παλεύουν για αυτό το πράγμα

πολύ σωστή παρατήρηση δεν είναι τυχεροί παλεύουν για αυτό και κάποια στιγμή θα καθίσει για αυτό που του ψάχνουν και επίσης να πούμε ότι το μάτι θα επανέλθω σε αυτό που είπες και έχουν το μάτι εκείνη τη στιγμή να την καδράρουν να πιάσουν το φως γιατί μπορεί όλοι να βρεθούμε σε εκείνη τη στιγμή να την περάσουμε να την προσπεράσουμε, να μην ασχοληθούμε καθόλου και εκείνη τη μαγική στιγμή ένας άνθρωπος που ξέρει από εικόνα να κάνει το κλικ και να την καταφέρει γι' αυτό δεν τους θεωρώ τυχερούς άνθρωποι δηλαδή εκπαιδεύονται και αυτοί σίγουρα έχουν πετάξει και χιλιάδες εικόνες από αυτές που έχουν κάνει γιατί ψάχνουν αυτό που έχουν στο μυαλό τους το οποίο δεν το βρίσκουν συνέχεια δηλαδή κάποια στιγμή λένε αυτό είναι που θέλω και επίσης έχουμε και μια άλλη αλλαγή Στέλιο δεν ξέρω διόρθωσέ με έχω την αίσθηση ότι περάσαμε ειδικά στη δική μου μας όταν ήμασταν στο πικ ειδικά στη διαφημιστική φωτογραφία εκείνα τα χρόνια περάσαμε από μια εποχή που οι φωτογραφίες ήταν υπερλουστραρισμένες

ειδικά μετά με το ψηφιακό που είχαμε αυτή τη δυνατότητα να το κάνουμε θέλαμε όλα να είναι τέλεια, το Photoshop, είχαμε φτάσει σε υπερβολές από εξεργασίες τρομερές και τώρα αυτό παρόλο που έχουμε αυτή την ευκολία έχει γυρίσει σε μια πιο ροου αντιμετώπιση της εικόνας βλέπουμε λίγο την εικόνα ακριβώς ίσως γιατί κάποιος κουράστηκε από αυτή την υπερβολική από το υπερβολικό λουστράρισμα βλέπουμε πιο αληθινές εικόνες ναι και μάλλον και ναι και όχι υπάρχουν μπραντα τα οποία ζητάνε ακόμα την τελειότητα ζητάνε το λουστρασιόν ζητάνε τέλεια επεξεργασία τέλεια εννοώ τέλεια δηλαδή υπερβολές συνεχίζει να υπάρχει αυτό Συνεχίζει να υπάρχει σε ένα κομμάτι, συνεχίζει να υπάρχει.

Αλλά υπάρχει και το άλλο κομμάτι, το οποίο πιστεύω ότι αναδείχθηκε, διαδόθηκε μέσω Instagram, μέσω των influencer, οι οποίοι κάνουν πιο ροου εικόνες, όπως λες, πιο αθόρμητες, πιο λιγότερο στυμμένες, το οποίο και αυτό είναι μία άλλη άποψη. Μία άλλη άποψη. όπως θυμάμαι ότι κάποια στιγμή στην Αμερική σταματήσανε να έχουν ψεύτικα φαγητά στις φωτογραφίσεις ήταν αληθινά δηλαδή έπρεπε να είναι αληθινό το φαγητό έπρεπε να είναι αληθινό το γλυκό φύγανε από το ψεύτικο αρκετά χρόνια πριν τώρα μιλάω όχι ότι δεν υπάρχουν τώρα και τώρα ψεύτικα κτλ τα οποία προσωμιώζουν πάρα πολύ αλλά θέλω να πω ότι όσον αφορά το φαγητό που ξέρω δηλαδή ήταν επειδή τυχαίνει να κάνουν και αρκετό φαγητό.

Κάποια στιγμή η μόδα έφυγε του ψεύτικου και έπρεπε να είναι το πραγματικό το φαγητό. Φτιαγμένο βέβαια, ωραίο, με ωραίο τρόπο κτλ. Αλλά αληθινό. Και να πω σιγά σιγά, είδες, η συζήτηση μας έφερε και στις μάρκες. Ποιος είναι ο ρόλος σου στέλνει μιας της φωτογραφίας, της εικόνας, ας πούμε για τη φωτογραφία να μην το κάνω γενικό, για μια μάρκα, για ένα μπραντ σήμερα.

Θεωρώ πολύ σημαντικός. Θεωρώ ότι η ταυτότητα ενός μπραντ, μιας μάρκας, εκτός από το όνομά της και το σήμα της, μετά περνάει στην εικόνα της. Που και το σήμα ακόμα και μια εικόνα είναι, διότι θα σε μην κάνω λάθος τις περισσότερες φορές, περνάει στο πώς απεικονίζει, στο πώς παρουσιάζει το προϊόν της και θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντικό.

πάρα πολύ σημαντικό. Να αποδίδεται σωστά αυτό που έχει κάθε μπράντα για το αυτό της, αυτό που θεωρεί σημαντικό, αυτό που θεωρεί ότι αντιπροσωπεύει. Να βγάζει την ατμόσφαιρα, να βγάζει αυτό που θέλει να δείξει, να βγάζει το συνέστημα, όλα αυτά εάν προσπαθήσει να το κάνει με φωτογραφικό τρόπο πρέπει αυτό πρόγραμμα να αποδοθεί και είναι πολύ σημαντική η φωτογραφία για να το αποδώσει αυτό το πράγμα. Σωστά.

Εκεί ίσως αυτό που έχουμε να αντιπροτείνουμε, να εξηγήσουμε μάλλον, γιατί καταλαβαίνω απόλυτα το συλλογισμό σου, αυτό που έχουμε να δείξουμε για να εξηγήσουμε το σκεπτικό είναι μάρκες που τις αναγνωρίζεις από την εικόνα τους χωρίς να δεις το σήμα τους. αυτή είναι η μεγάλη επιτυχία για κάποιες μάρκες δεν είναι πολλές ξεκάθαρα που μπορεί να βλέπεις την αισθητική τους και να αναγνωρίζεις ποια μάρκα κρύβεται πίσω από αυτή τη φωτογραφία όπως το λες ακριβώς βέβαια αυτές οι μάρκες και οι εταιρείες έχουν εξοδέψει πάρα πολλά χρήματα θεωρώ σε έρευνες για να μπορέσουν να έχουν ένα συγκεκριμένο στόχο και μία συγκεκριμένη στρατηγική στο πώς θα φτάσουν σε αυτό το στόχο και το τι αποτέλεσμα θέλουν.

Και οι οποίες επιστεύονται ανθρώπους με τους οποίους μπορούν να συνεργαστούν και να έχουν το αποτέλεσμα που θέλουν και να φτάνουν στο αποτέλεσμα που θέλουν με πολύ ωραίο τρόπο. Και αυτό που λες να είναι αναγνωρίσιμες μέσα από την εικόνα χωρίς να βλέπεις τη μάρκα της, προς να ξέρεις, να έχεις διαβάσει ότι αυτό είναι αυτή η μάρκα ή αυτό είναι η άλλη μάρκα.

Τι είναι στέλιο αυτό που δίνει σε μια φωτογραφία αυτή την ταυτότητα. Δηλαδή έρχεται ένας νέος art director, έρχεται ένας νέος πελάτης και έχει ακούσει τη συζήτησή μας και λέει «Για εγώ θέλω να καταφέρω ή να προσπαθήσω τελος πάντων να πετύχω αυτό που άκουσα να συζητάτε». Τι συμβουλή θα του έδινες, ποια είναι τα στοιχεία εκείνα που πρέπει να προσέξει ώστε η εικόνα του να αρχίσει να έχει ταυτότητα.

Ναι, δεν είναι εύκολη η ερώτηση αυτή. Είναι πολλοί παράγοντες, είναι πολλοί παράγοντες. Δηλαδή δεν είναι ένας παράγοντας μόνο. Καταρχάς θα πρέπει να του πω εγώ ότι θα προσέξει. Συνήθως γίνεται αντίστροφα, να το μπορούμε να πάρουμε λιώς. Δηλαδή όταν έρχεται κάποιος σε μένα, ρωτάω πάντα τι θα ήθελε, τι ύφος θα ήθελε στην εικόνα του.

για να με βάλει στο κλίμα θα κοιτάξω τις εικόνες που έχει πριν. Θα κοιτάξω αν θέλει να ακολουθήσει αυτό που είχε πριν ή θέλει να κάνει κάτι καινούργιο. Στο κάτι καινούργιο θα μπορούσα να του προτείνω κάποια πράγματα που θεωρώ εγώ για τον πράντου. Αλλά εάν θέλει να ακολουθήσει αυτό που ήδη πετυχημένα έχει φτάσει έχει ακολουθήσει μέχρι εκείνη τη στιγμή θα προσπαθήσω να το σε εισαγωγικά το μεμιθώ.

Συνταγωγικά. Να του βγάλω το καλύτερο σε αυτό που θα ήθελε να κάνει. Εκεί λοιπόν έχεις μία... Φαντάζομαι ότι το λέω και από τις συνεργασίες που είχαμε. Αρχίζεις, σε ακολουθείς μετά, βρίσκεις στοιχεία τα οποία σε βοηθάνε να χτίσεις μία ταυτότητα φωτογραφική. Δηλαδή επιλέγεις ένα στυλ φωτισμού. Ξέρω εγώ ένα spotlight που πάντα έρχεται από δεξιά.

Λέω τώρα. Εγώ μπορεί να λέω χαζομάρες, εσύ μπορείς να το πω. Όχι, όχι. Επιλέγεις μία μορφή φακών που χρησιμοποιείς. Επιλέγεις κάποια κάδρα. Φαντάζομαι ότι κάποια τέτοια στοιχεία έρχονται για να πούνε το αφήγημα που σου ζητάει. Και που πολύ καλά λες εγώ θα ψάξω να δω τι θέλει να πει, πώς θέλει να το προσεγγίσει. αυτά μεταφράζονται με κάποια εντός αγωγικών τεχνικές επιλογές έτσι δεν είναι έτσι είναι ακριβώς πάμε πρώτα στο χρώμα δηλαδή για να δούμε σε ποια παλέτα παίζει που θέλει να κινηθεί πάμε να δούμε γωνίες και συνθέσεις ανήσυχες συνθέσεις ήρεμες συνθέσεις το προϊόν κάθεται μέσα ήσυχα το προϊόν κάθεται μέσα και είναι δυναμικό υπάρχουν φακοί για να το κάνεις αυτό το πράγμα, το διαφοροποιήσεις.

Υπάρχουν συνθέσεις που μπορείς να το διαφοροποιήσεις. Αν ακολουθείς διαγωνιές γραμμές έχεις μια πιο δυναμική σύνθεση. Αν ακολουθείς γραμμές παράλληλες και ήρεμες και ορίζοντες είναι μια πιο ήρεμη σύνθεση. Βγάζεις μια άλλη ατμόσφαιρα στην εικόνα σου. Και επίσης και ο φωτισμός ο οποίος εξαρτάται αν θα είναι ένας πλούσιος φωτισμός γενικά φωτεινά, αν θα είναι ένας μπαρόκ φωτισμός που λέω εγώ που θα είναι πιο σποταριστός αν θα είναι κάτι ενδιάμεσο αλλά αυτά λιγότερο μπορεί να τα πεις με λόγια παρά με τα λες δηλαδή κάνοντας κάποια πράγματα με την εικόνα δεν είναι εύκολο δηλαδή να να τα περιγράψεις μέχρι ένα σημείο μπορεί να τα περιγράψεις αυτά τα πράγματα από εκεί και πέρα πρέπει να τα χτίσεις να κάτσεις να φτάσεις στο αποτέλεσμα να φωτίσεις, να κάνεις σύνθεσή σου γιατί πολλές φορές βλέπεις κάνεις κάποια πράγματα πατάς το κουπί και επιτόπου πετάς τη φωτογραφία δεν σε αρέσει καθόλου γιατί γίνεται και λάθη γίνεται και λάθη προσεγγίσεις δηλαδή θεωρείς ότι ναι κατάλαβα, ναι προχωράω, κάνω

το κάνω, όχι δεν μου αρέσει πάμε ξανά από την αρχή και ούτω καθ' αξίς δηλαδή και από τη μεριά του φωτογράφου πολλές φορές θεωρώ ότι υπάρχει και η αποτυχία θεωρείς ότι έχεις καταλάβει ότι έχεις κάνει κάτι σωστά, ότι τα έχεις στήσει όλα σωστά και πατώντας το κουμπί βλέπεις ότι όχι, δεν μου αρέσει το τελικό αποτελέσμα. Είχα μια λάθος προσέγγιση.

Υπάρχουν δύο άξονες εδώ. Υπάρχει ο άξονος ο τεχνικός και υπάρχει και ο άξονος ο αισθητικός. Εγώ θέλω λίγο να δούμε και τα δύο κομμάτια. Ειδικά στη διαφημιστική φωτογραφία θεωρώ, ή τουλάχιστον αυτή είναι και η δική μου φιλοσοφία όταν φτιάχνω ένα μπραντ είμαστε σε ένα βαθμό όλοι εμάς που υπηρετούμε μια μάρκα υποχρεωμένοι να υπηρετήσουμε το αφήγημα της μάρκας.

Άρα ιδανικά αν υπάρχει ιστορία πίσω από τη μάρκα κτλ ο art director ή σε συνεργασία ή θα έρθει μαζί σου κτλ να συζητήσουν μαζί και με τον πελάτη το πώς θα προσεγγίσουν μια σειρά λήψεων. γιατί όμως έρχονται σε σένα δεν υπάρχει και η προσωπική ματιά τελικά πίσω από κάθε φωτογράφο εννοείς πόσο θα βάλεις τη δικιά σου επιτελειά ναι γιατί λέμε ότι η εικόνα θα υπηρετήσει το αφήγημα της μάρκας όμως αν ήταν τόσο απλά τα πράγματα θα πήγαινα σε οποιοδήποτε φωτογράφο όχι αυτό έχω πει εγώ και θέλω να μου το βγάλεις ναι ok Ναι, θεωρώ ότι αυτό θέλει μια εμπειρία να μπορέσεις καταρχάς να ακούσεις τα ζητούμενα του άλλου μου να μπορέσεις να τα πραγματοποιήσεις δηλαδή να ξέρεις ότι μπορείς να το βγάλεις αυτό το πράγμα το αποτέλεσμα που σου ζητάει αλλά πάντα μέσα από τη δικιά σου εμπειρία και το δικό σου μάτι οπότε αυτός που έρχεται σε εσένα, σε μένα στον όποιον πάει τέλος πάντων γιατί θεωρεί ότι θα του κάνει τη δουλειά θεωρώ ότι πρέπει να ξέρει ότι θα τη βγάλει τη δουλειά

και ότι θα έχει αποτέλεσμα αυτό που ζητάει θα πάει στο αποτέλεσμα που ζητάει και γιατί να έρθει σε μένα όπως είπες, γιατί θεωρεί ότι θα τα καταφέρω ξέρω εγώ Μηρέα φαντάζομαι ότι περνάει έχοντας δει τις δουλειές σου για παράδειγμα Μηρέα αντιλαμβάνεται μια αισθητική, μια προσέγγιση που νιώθει μια ασφάλεια Ναι, ναι, ναι Με λίγα λόγια σε μια κουβέντα, σε μια γραμμή, αυτό ακριβώς.

Νιώθει μια ασφάλεια ότι μπορεί μαζί μου να επικοινωνήσει και να πάρει το αποτέλεσμα που θέλει. Έτσι κι αλλιώς πια όλοι πηγαίνουν σε κάποιον έχοντας δει τη δουλειά του, ζητάνε να δουν δουλειάς πλέον. Θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντικό να έχεις ένα πορτφόλιο το οποίο να καλύπτει μια μεγάλη γάμα από αισθητικές και από προϊόντα, έτσι ώστε να θεωρεί ο άλλος ότι είναι καλυμμένος και ότι εκεί που θα πάω θα μπορέσω να κάνω αυτό που θέλω γιατί μπορεί να έχει ένα προϊόν το οποίο να μην είναι τόσο να μην έχεις φωτογραφήσει ας πούμε τόσα πολλά προϊόντα του είδους του αλλά αν δει κάτι παρόμοιο και θεωρήσει ότι εγώ το καλύπτω σου λέει ας δοκιμάσουμε Φύγεις ένα σοβαρό θέμα που έχει να κάνει είναι αυτό ουσιαστικά στον ίδιο άξονα της αισθητικής που με προβληματίζει πάντα και σαν δημιουργό το πώς προσεγγίζει ένας πελάτης ένα δημιουργικό γραφείο ή έναν εικονογράφο ή ένα φωτογράφο.

Ακόμα και εμείς που υποτίθεται ότι είμαστε επαγγελματίες νομίζω ότι πέφτουμε σε αυτή την παγίδα και το κάνω λίγο συγκεκριμένο για τη διαφημιστική φωτογραφία και επανέρχομαι, γιατί πρέπει να υπηρετήσεις την αισθητική της μάρκας. Ενδεχομένως να είναι διαφορετικό να κάνεις ντοκιουμένταρ, γιατί εκεί αποκτάς ένα δικό σου στυλ, ένα δικό σου ύφος και που ενδεχομένως να το αναζητά κάθε φορά ο πελάτης ποιος είναι αυτός.

Ενώ τώρα να χρειάζεται στην διαφημιστική, ακριβώς όπως είπες, να δείξεις διαφορετικά στυλ, διαφορετικές εικόνες, διαφορετικές προσεγγίσεις για να πιστεί ο άλλος ότι μπορείς να... Είσαι ικανός να πειραματιστείς με λίγα λόγια. Να πεις την ιστορία του, ναι. Να πεις την ιστορία του και να πειραματιστείς με καινούργιο είδος.

Ναι, όμως και γι' αυτό έκανα τώρα όλη αυτή την εισαγωγή, το λογίδριο. Βλέπω αρκετές φορές και το βλέπω και στις εικονογράφους, γι' αυτό μίλησα γενικά για την εικόνα, που έχουν ένα ύφος και πας σε αυτούς για να υπηρετήσουν αυτό το ύφος. Δεν το θεωρώ καλό ή κακό, απλά το βάζω στο τραπέζι. Στην πραγματικότητα δηλαδή έχω συναντήσει αυτές τις δύο προσεγγίσεις.

Φωτογράφους που έχουν ένα ύφος και το υπηρετούν με συνέπεια και σου λέει όταν θα έρθεις εδώ αυτό θα πάρεις. άρα αποφασίζεις αν ταιριάζει στη μάρκα σου που εγώ κρατάω μια επιφύλαξη σε αυτή την προσέγγιση να σου πω την αλήθεια γιατί αναγνωρίζω το φωτογράφο, δεν ξέρω αν με καταλαβαίνεις θέλω να πω και εκεί εγώ έχω ένα πρόβλημα εκεί εγώ έχω ένα πρόβλημα γιατί εγώ θέλω να αναγνωρίζεις τη μάρκα μου και όχι το φωτογράφο και υπάρχει και η προσέγγιση αυτή που ίσως έχει ένα κίνδυνο για εσένα ας πούμε για αυτούς που το υπηρετούν.

Το ότι πάω να θα προσαρμοστώ κάθε φορά στο ύφος της μάρκας. Ποιο πιστεύεις ότι είναι μπορεί κανείς να πει ότι είναι κάτι καλύτερο ή χειρότερο δεν ξέρω μπορείς να θα ήθελα να ακούσω τη γνώμη σου σε αυτό. Λοιπόν, καταρχάς δεν θεωρώ ότι το ένα είναι καλύτερο ή το άλλο είναι χειρότερο. Εφόσον ένας δουλεύει και θέλει να δουλεύει με ένα ύφος, πολύ καλά κάνει και το υπηρετεί και έχει στους ανθρώπους οι οποίοι το ακολουθούν.

Εγώ σαν άνθρωπος βαριέμαι εύκολα. Δεν θα μπορούσα να ακολουθήσω ένα στυλ. Θα τα είχα παρατήσει τον πρώτο χρόνο. Δηλαδή θέλω να πειραματίζομαι, θέλω να βλέπω και άλλα πράγματα, θέλω να κάνω και άλλα πράγματα με διαφορετικό στυλ, με διαφορετική προσέγγιση. Αυτό με ενθουσιάζει πάρα πολύ στη δουλειά μου. Ένα μάλλον από τα πράγματα που με ενθουσιάζουν στη δουλειά μου είναι αυτό.

διαφορετικά πράγματα Θα μου πεις, ναι αλλά δεν μπορείς να είσαι καλός σε όλα. Ναι, ok θα το δεχτώ και αυτό, αλλά δεν αλλάζει κάτι, θα εξακολουθήσω να πειραματίζομαι, θα εξακολουθήσω να κάνω να έχω διαφορετικές προσεγγίσεις για διαφορετικά θέματα γιατί αυτό με κάνει πιο χαρούμενο και δεν βαργέμαι. Και με κάνει και πιο δημιουργικό. Αλλά τίποτα από αυτά τα δύο δεν είναι καλό ή κακό Είναι ο τρόπος του καθενός. Είναι Είναι ο τρόπος που εκφράζεται, είναι ο τρόπος που υπάρχει και τέλος πάντων σωστός είναι ο τρόπος που σε οδηγεί στο σωστό αποτέλεσμα.

Και αφού έτσι περάσαμε νομίζω αναλυτικά από το κομμάτι της αισθητικής και της προσωπικής αισθητικής του καθενός ή πώς υπηρετεί την αισθητική του μπραντ είπαμε και για ένα κομμάτι που είναι τεχνικό. γιατί οκ εμείς οι απ' έξω που δεν έχουμε, ξαναλέω εγώ είμαι ένας αεραστέχνης φωτογράφος, άλλοι δεν έχουν καν δεν ξέρουν τι σημαίνει φως και βλέπουν και βλέπουμε, βάζω και τον εαυτό μου μέσα ένα τελικό αποτέλεσμα αυτό το τελικό αποτέλεσμα για εσένα έχει μια σειρά από τεχνικές παραμέτρους που όλοι οι υπόλοιποι αγνοούμε λογικό, προφανώς είναι η δουλειά σου και έτσι πρέπει Και ναι αυτή είναι η πραγματικότητα τέλος πάντων Αυτές οι λεπτομέρειες Το είπες και πριν Δημιουργούν ένα κομμάτι της ταυτότητας Γιατί εσύ θα αποφασίσεις Ποιες είναι αυτές Και θα τις επαναλάβεις Για να πέρα από το κάδρο και την αισθητική της Και το τεχνικό ύφος Για να αποδώσει ξανά και ξανά Γιατί το κρίσιμο εδώ Είναι να μπορέσω Να επαναλάβω Το να έρθουμε μια φορά και να το βρούμε και να πούμε είναι μια χαρά,

οκ, αλλά το ζητούμενο για μια μάρκα, για να μπορέσει να έχει ένα consistency, είναι να μπορέσει να το επαναλάβει. Αυτή η επανάληψη προκύπτει, υποθέτω, και από το κομμάτι το τεχνικό. Όταν έχεις μια κατάρτιση τεχνική, ξέρεις δηλαδή το μέσον σου, και το ξέρω δεν σημαίνει ότι το έμαθα και τέλειωσε, το ξέρω σημαίνει ότι μαθαίνω κάθε μέρα.

Αυτό σου δίνει τη δυνατότητα να μπορείς να φτάσεις στο αποτέλεσμα που θέλεις ή που σου ζητάνε πιο εύκολα, χωρίς να ταλαιπωρηθείς. Και θεωρώ ότι είναι απαραίτητο το τεχνικό κομμάτι για να μπορέσεις να φτάσεις και να εξυπηρετήσεις σκοπούς και στόχους όσον αφορά το κομμάτι αυτό μιλάμε. Το θεωρώ απαραίτητο σαν προϋπόθεση για να μην δοκιμάζεις πράγματα, μπεις μέσω στούντιο, έχεις να κάνεις μια λήψη και να δοκιμάσεις, α αυτός ο φωτισμός είναι έτσι μήπως να δοκιμάσω κάτι άλλο μήπως να δοκιμάσω, ναι, ok ωραία μέχρι ένα σημείο αλλά όταν είσαι τεχνικά κατερτισμένος φτάνεις στο αποτέλεσμα πολύ πιο γρήγορα κουράζεσαι λιγότερο που σημαίνει ότι είσαι πιο αποδοτικός έχεις πιο ξεκούρα στο μυαλό πιο ξεκάθαρη σκέψη και είσαι πιο παραγωγικός οπότε θεωρώ το τεχνικό την τεχνική κατάρτιση θεωρώ απαραίτητη για να φτάσει στο στόχο σου το αναφέρω ξέρεις γιατί η σημερινή ευκολία με την οποία ο κόσμος βγάζει δημιουργεί εικόνες έχει νομίζω ισοπεδώσει, ευτελήσει αυτό το κομμάτι της δουλειάς

θεωρούμε ότι τη δουλειά σας όπως τουλάχιστον εγώ την έχω δει από μέσα, θεωρεί ότι «έλα μωρέ τι έγινε». Θα τραβήξω ακόμα και με το κινητό μου, ας πούμε κάποιος θεωρεί, ότι τραβώντας μια αυτογραφία με το κινητό του έχει καταφέρει να πετύχει το αποτέλεσμα που χρειάζεται. Δεν ξέρω αν το βλέπεις αυτό να συμβαίνει. Κοίταξε, καταρχάς να ξεκινήσουμε ότι οι μηχανές πια έχουν φτάσει σε...

είναι όλες πάρα πολύ καλές. Ακόμα και τα κινητά μας είναι... κάποια κινητά είναι πολύ καλύτερα και από κάποιες μηχανές. Ωραία. Οπότε σημαίνει ότι και με το computing photography τα κινητά πλέον διορθώνουν τις φωτογραφίες, κάνουν απίστευτα πράγματα. Οπότε δεν χρειάζεται να ξέρεις πολλά πράγματα. Πατά το κουμπί, μια χαρά μου δόρθωσε στον ουρανό, μου φέρε τις σκιές ανέβασε, τα highlights τα κατέβασε, μου φέρνει ένα σιωροποιημένο αποτέλεσμα, τι άλλο θέλω.

Έχω μια φωτογραφία, άρα πάμε παρακάτω. Δεν έχει σκεφτεί τίποτα από όλα αυτά. δεν έχει λέμε τώρα για ανθρώπους που κάνουν τοπία μου κουβαλάνε μηχανές, κουβαλάνε φίλτρα, κουβαλάνε το ένα κουβαλάνε τ' άλλο, τριπόδια για να κάνουν μία φωτογραφία μετά από σκέψη, μετά από πολύ θα γυρίσουν το τοπίο, θα ψάξουν θα βρουν τη γωνία τους, θα στήσουν τη μηχανή θα περιμένουν το φως όλο αυτό είναι μια διαδικασία είναι μια διαδικασία δημιουργίας για να φτάσει στο τελικό αποτελέσμα Ε, αυτός που θα τραβήξει τώρα μία φωτογραφία έτσι μπαμπ και θα του έρθει κατευθείαν στα χέρια ωραία λαμπερή, γυαλιστερή και όμορφη, δεν χρειάζεται να μάθει πάρα πάνω πράγματα.

Σου λέει μια χαρά. Απλά σκέφτεται να πάρει το επόμενο κινητό που θα είναι ακόμα καλύτερο. Θα σου πω μια πολύ μικρή ιστορία. Είμαι σε μια μαρίνα τέλος πάντων στην Κέρκυρα και έχω πάει για φωτογράφηση. έχουμε στήσει ένα τραπέζι ο πελάτης έχει στήσει ένα τραπέζι με τα όπως τα στρώνουν τώρα στα διαφημιστικά, πιάτα, πυρούνια αυτό, μπούρου μπούρου μπούρου και έχω υπολογίσει ότι θα κάνω την λήψη αυτή το ηλιοβασίλεμα, δηλαδή έχω στήθει μια ώρα πριν έχω βρει το κάτρο μου, έχω κάνει τις απαραίτητες διορθώσεις, αλλαγές τη σύνθεση κτλ και περιμένω τον ήλιο να έρθει δίπλα κάθε μια παρέα ξένη και εγώ έχω στήσει τη μηχάνη περιμένω λοιπόν που μονετικά εκεί έχω πάρει μια καρεκλίσσα και περιμένω τον ήλιο να κατέβει στο σημείο που θέλω να τραβήξω και όντως φτάνει εκείνη τη στιγμή που φτάνει ο ήλιος στο σημείο αυτό είναι το φως έτσι όπως το θέλω και αρχίζω και τραβάω και σκάει μύτη μια κυριούλα από το τραπέζι με ένα κινητό στείλει το κινητό της ακριβώς δίπλα στη μηχανή μου

ακριβώς δίπλα στη μηχανή στο φακό της μηχανής, τραβάει μια φωτογραφία, είχε ένα καλό κινητό, τραβάει μια φωτογραφία, μου τη δείχνει, μου λέει δεν είναι ωραία, λέω μια χαρά, εντάξει μου λέει, και φεύγει. Όντως ήταν ωραία η φωτογραφία, γιατί και ο ήλιος δεν κάηκε, και τα σύννεφα βγήκαν καλά, κτλ. Πράγμα που εγώ θα το έκανα στο στούντιο μετά, στον υπολογιστή μετά, με κάποιες ώρες εργασίας κτλ.

αλλά θέλω να σου πω ότι βέβαια αυτή το βρήκε έτοιμο το πράγμα νομίζω ότι μια μικρή απάντηση σε αυτό που λέγανε προηγουμένως δεν ξέραν αυτή η κυρία ή κάθε κυρία τώρα να μιλάω θα είχε αν δεν με έβλεπε εμένα να πάει να βρει αυτή τη γωνία να φωτογραφήσει να έχει την εμπειρία να δει ποια είναι η κατάλληλη γωνία ποια είναι η κατάλληλη ώρα για να φωτογραφήσει και ούτω καθεξής κάτι που το βρήκε έτοιμο δηλαδή Στην συγκεκριμένη περίπτωση μιλάω τώρα, έτσι.

Ναι, ναι. Γιατί εγώ θα επιμείνω και στο κομμάτι της μάρκας, γιατί εκεί έχεις την ανάγκη και είναι ζητούμενο να επαναλάβεις το ύφος. Ναι. Εκεί λοιπόν δεν νομίζω ότι είναι εύκολο να το κάνει κανείς αν δεν έχει την τεχνική κατάρτιση. Ναι, και εγώ το θεωρώ δύσκολο, πολύ δύσκολο. Και εκεί, εγώ θα βάζα κι άλλη μία παράμετρο τώρα, γιατί έχεις βρεθεί στην εκπαίδευση πάρα πολλά χρόνια.

Ειδικά τα τελευταία χρόνια που τα παιδιά και οι νέοι φωτογράφοι βρίσκονται μέσα σε αυτό το περιβάλλον. Σε αυτό το περιβάλλον της ευκολίας, ας το πούμε έτσι. Της ευκολίας δημιουργίας της εικόνας. Νιώθουν την ανάγκη να εμβαθύνουν στο τεχνικό κομμάτι. Τι τους γοητεύει αυτή η ταχύτητα της εικόνας. Και να πω ότι το λέω λίγο και έτσι έχοντας ένα προσωπικό ενδιαφέρον αφού ο γιος μου σπούδασε φωτογραφία, τους βλέπω πώς ανεβάζουν φωτογραφίες στο Instagram, πόσο ασχολούνται, περισσότερο, λιγότερο.

Και πάντα είχα έτσι αυτή την εντός αγωγικών ανησυχία. Λέω εμβαθύνουν αυτά τα παιδιά. Γιώργο πάντα υπάρχει ένα τόσα χρόνια που διδάσκω, ένα μικρό ποσοστό που με εμβαθύνει. Οι υπόλοιποι όχι. Είτε αφορούσε την εποχή που κάναμε φιλμ, είτε αφορά την εποχή την τωρινή που είναι πια με τις ψηφιακές μηχανές. Ένα ποσοστό θα ασχοληθεί, ένα ποσοστό μικρό θα εμβαθύνει.

Αυτό το μικρό ποσοστό θα προχωρήσει παραπέρα και αν φανεί τυχερό θα ασχοληθεί κιόλας. Δηλαδή θα το κάνει και επάγγελμα, θα το κάνει και ασχολία του, θα προχωρήσει παραπέρα. Οι υπόλοιποι όχι. Δεν θα το έλεγα. Υπάρχει πάντα ένα ποσοστό που ασχολείται. Κάποιοι πάνε στις σχολές για χίλιους δυο λόγους. Για να κάνουν κάτι, για την ώρα τους κτλ.

Δεν έχουν όμως όλοι την ίδια ικανότητα ούτε και την ίδια θέληση να προχωρήσουν παραπέρα. Δεν τους πάει. Μην παρασυρθώ γιατί Μ' αρέσει το θέμα αλλά μην παρασυρθώ Να επιστρέψω πάλι στο κομμάτι των brand Πώς θα ήθελες τέλειο να είναι μια ιδανική συνεργασία Θα προτιμούσες ας πούμε να βρεθείς από την αρχή Μέσα σε ένα branding agency, σε μια διευθυνστική Και να συζητήσεις μαζί με όλη την ομάδα τις ιδέες Και να βάλεις και εσύ τη δική σου ματιά από την αρχή Να έρθει κάποιος και να έχει ένα πολύ ολοκληρωμένο brief Κοίταξε, ο καθένας τη δουλειά του πιστεύω Δηλαδή Το να ήμουν από την αρχή όπως ανέφερες προηγουμένως Και να Μέσα στο Μέσα στο brainstorming δεν νομίζω ότι είναι η δουλειά μου Ούτε θα μπορούσα να το κάνω Ίσως τόσο καλά όσο το κάνουν οι άνθρωποι που ασχολούνται Με αυτό το πράγμα Όχι ότι θα μ' άρεσε να το κάνω Αλλά δεν είναι και εύκολο να το κάνεις αυτό το πράγμα Εμένα μ' αρέσει το αμέσως μετά Η συζήτηση που γίνεται στο αμέσως μετά δηλαδή αφού έχουν καταλήξει κάπου

και έχουν ένα ένα στόχο στα χέρια τους και μια εικόνα έστω και αθωλή να καθίσουμε να συζητήσουμε και να αποφασίσουμε τι θα θέλαμε να κάνουμε και πως μπορούμε να το προσεγγίσουμε όλο αυτό το πράγμα με ποιο τρόπο, με ποια τεχνική με ποια αισθητική, με χιλιάδια πράγματα και εκεί πολύ ευχαρίστως να γίνει όλος αυτός το διάλογο σε όλη αυτή η κουβέντα να πω τις προτάσεις μου να πω αυτά που σκέφτομαι και να συμβάλλω και εγώ με τον τρόπο μου στο κομμάτι της παραγωγής πλέον.

Η συνεργασία σου με τους art directors ποια ήταν μέχρι σήμερα? Καλή και πολύ καλή. Δηλαδή και πάρα πολύ καλή. Υπάρχει και η χημεία μεταξύ των τρόπων. Τι κάνει τη συνεργασία σου πάρα πολύ καλή ας πούμε. Ας πιάσουμε αυτό τώρα για να μην στεναχωρήσουμε. Ας πάμε τα θετικά. Η επικοινωνία. Η επικοινωνία και η χημεία. το βάλω λιγάκι κατευθείαν θα πω πρώτα απ' όλα η χημεία ξέρουμε πολύ καλά ότι κάποιοι άνθρωποι μας έχουμε κάποια καλή χημεία μαζί τους με κάποιους άλλους δεν έχουμε κάποια είναι λίγο πιο αδιάφοροι όταν υπάρχει μια καλή χημεία υπάρχει καλή επικοινωνία, υπάρχει καλή διάθεση και καλή πρόθεση για μένα πολύ σημαντικό καλή πρόθεση, δηλαδή ο άλλος, όποιος άλλος έρχεται να κάνετε μια δουλειά μαζί και εκείνη τη στιγμή γινόσαστε είστε συνεργάτες σε κάτι πρέπει να συνεργαστείτε για να βγει το αποτέλεσμα δεν θα πρέπει να υπάρχει ανταγωνισμός και δεν θα πρέπει να υπάρχει και η αίσθηση ότι γιατί το λέει αυτό για να με καπελώσει, γιατί έχει άποψη, είναι σημαντικό

αυτό. Έχεις βρεθεί σε δύο διαφωνίες ναι ναι ναι έχω βρεθεί έχω βρεθεί ναι ναι αλλά δεν είμαι τύπος που είμαι αιριστικός οπότε θεωρώ ότι πρέπει να βγει πρώτα η δουλειά και θα υποχωρήσω. Δεν έχω βρεθεί σε τραγικές διαφωνίες, αλλά αν υπάρχει τόση ισχυρή θέληση από την άλλη μεριά, ναι, οκ, θα ακολουθήσουμε αυτό που λέει ο πελάτης.

Δεν σε ρωτάω πώς ήταν η συνεργασία με εμένα, γιατί τώρα δεν θα πεις και αλήθεια, οπότε... Η καλύτερη, το ξέρεις πολύ καλά, δεν χρειάζεται να το πω. Δεν χρειάζεται να το πω. Εγώ θεωρώ ότι αυτό που λες, ότι ο καθένας έχει ένα ρόλο και υπάρχει όσο και αν δουλεύουμε όλοι στον ίδιο χώρο και προφανώς και εσύ έχεις μια άποψη για δημιουργικό γιατί έχεις δει τόσα πράγματα και εγώ έχω μια άποψη για εικόνα αλλά δεν έχω τη δική σου γνώση δεν έχεις τη δική μου γνώση τι γίνεται να μη σε ακούσω δεν γίνεται να μη σε ρωτήσω πες μου πως πιστεύεις ότι θα το βγάλουμε εντάξει θα το συζητήσουμε αλλά πρέπει να ακούσω τη γνώμη σου δηλαδή το θεωρώ...

Αυτό σου είπα, ότι είμαστε συνεργάτες στη στιγμή που πάμε να κάνουμε μια δουλειά να εξυπηρετήσουμε ένα σκοπό, είμαστε συνεργάτες και οι συνεργάτες πρέπει να συνεργάζονται. Δεν πρέπει ούτε να καλύπτει ο ένας τον άλλο, να διορθώνει ο ένας τον άλλο και το βασικό να μην υπάρχει ογωισμός και έπαρση. Δηλαδή το να διορθώσεις κάποιον, να με διορθώσει κάποιος και στη στιγμή που μπορεί... γιατί όλοι κάνουμε λάθη. Όλοι μπορούμε να δούμε κάτι στραβά.

Δεν το παίρνω αρνητικά. Δεν είμαι θεός. Θα το καταλάβω. Και αν είναι όντως λάθος. Αν δεν είναι λάθος αλλά είναι απόψιμος θα πω ότι η παιδεία δεν είναι από λάθος, είναι απόψιμη. Και από εκεί και πέρα αρχίζει η συζήτηση. Ναι, οκ, δεν σας αρέσει. Το αλλάζουμε. Προχωράμε με αυτό. Δηλαδή είναι ένας κοινός δρόμος. Πρέπει να φτάσουμε στο τέρμα.

Και πρέπει αυτός ο δρόμος Να είναι ο크크크크 Να είναι ωραία τα πράγματα Να γίνεται ωραία δουλειά Να είναι ευχάριστη Και να ευχαριστηθούμε όλοι με το αποτέλεσμα Και με τη διαδικασία Γιατί παίζει ρόλο η διαδικασία Αν η διαδικασία σε τσακίζει Όσο καλό για να είναι το αποτέλεσμα Κά크크크 πέρα από το συνεργάτη, τον art, τη διαφημιστική κλπ, είναι και το marketing.

Ο καθένας έχει τον ρόλο του και αυτοί έχουν τον δικό τους ρόλο. Σεβαστός. Σεβαστός γιατί για αυτοί παλεύουν να φέρουν μια ισορροπία. Ειδικά σε μεγάλες εταιρείες, ειδικά σε μεγάλους πελάτες. Εκεί τα πράγματα περιπλέγουν περισσότερο. Ειδικά όταν δεν αποφασίζει κανείς από αυτούς που είναι παρόντες στην παραγωγή ενός έργου.

Αλλά αποφασίζει κάποιος άλλος μετά. είναι δύσκολη πίστα αυτή είναι η αλήθεια που πρέπει όμως η γνώμη πρέπει να την διαχειριστείς γιατί ο σκοπός είπαμε είναι το σωστό αποτέλεσμα οπότε καλείς να το διαχειριστείς αυτό το πράγμα, δεν έχεις να κάνεις μόνο τη δουλειά σου δηλαδή να φτιάξεις τα φώτα σου κτλ κτλ αλλά πρέπει να διαχειριστείς για μια κατάσταση Τα social media, Στέλιο, πόσο έχουν αλλάξει το κομμάτι της εικόνας γιατί φαντάζομαι ότι σίγουρα έχουν επηρεάσει την ταχύτητα με την οποία παράγουμε εικόνες έχουν επηρεάσει και την ποιότητα και την ταυτότητα των μαρκών την ποιότητα των εικόνων και την ταυτότητα των μαρκών Σίγουρα, αλλά και εδώ υπάρχουν και ναι και όχι Δηλαδή υπάρχουν εταιρείες και μάρκες οι οποίες ακολουθούν μια πολιτική η οποία είναι σωστή κατά τη γνώμη μου τέλος πάντων.

Δηλαδή το αφήγημά τους το αφηγούνται με ωραίο τρόπο και υπάρχουν και μάρκες οι οποίες πάνε και ό,τι να είναι. Δεν δείχνω ότι τους ενδιαφέρει το αποτέλεσμα γιατί η λογική είναι έλα μωρέ πώς η Ορθακάτση να το δει αυτό. Εμένα με ενδιαφέρει να φαίνομαι, να με βλέπει ο άλλος κάθε δέκα δευτερόλεπτα. Λέω τώρα, τζινά, τυχαίο νούμερο.

Και δεν τους ενδιαφέρει η ποιότητα. Στην αρχή ήταν πιο άσχημα. Τα πράγματα έχουν καλυτερέψει. Δηλαδή βλέπεις ότι και για τα social πια υπάρχει μια φροντίδα, υπάρχει μια προσοχή. Όχι από όλους. Αλλά αυτοί που θέλουν να κάνουν μια σωστά social media το προσέχουν. Το προσέχουν παραπάνω. και έχουν αλλάξει την αισθητική λιγάκι τα social media όπως είπαμε και στην αρχή έχουν αλλάξει αρκετά την αισθητική για το γρήγορο κατά ψέματα πρέπει να έχει μια εικόνα δυνατή γιατί δεν θα μείνει σε μια σελίδα περιοδικού που ο άλλος μπορεί να κάτσει να τη βλέπει είναι στο σχολό πάνω ό,τι κάτσει στο σχολό πάνω είναι γρήγορα τα πλέον Αυτό έχει επηρεάσει και τα κόστη φαντάζομαι Στέλιο έτσι Ναι ειδικά όταν θυμάμαι όταν ξεκινήσαμε να κάνουμε εικόνες για social ήταν η κουβέντα οι συνηθισμένοι ήτανε έλα μωρέ για social είναι οπότε σημαίνει το κάνουμε γρήγορα και φτηνά πολλές εικόνες γρήγορα και φτηνά βέβαια και όντως έτσι ήταν στην αρχή τώρα βέβαια σου λέω και πάλι όχι από όλους

αλλά αρχίζουν και λένε ναι μα εδώ μήπως αυτό να το κουνήσουμε λιγάκι όχι παιδιά εντάξει είπαμε όταν θες να βγάλεις 20 εικόνες σε μία μέρα δεν μπορείς να έχεις την ίδια προσοχή στην κάθε εικόνα όταν στην άλλη περίπτωση σου βγάζεις 3 εικόνες ή 5 εικόνες σε μία μέρα δεν μπορείς να έχεις το ίδιο την ίδια ποιότητα και την ίδια μελέτη σε κάθε εικόνα δεν γίνεται, δεν είναι δυνατόν είναι ανθρωπίνως αδύνατο να το κάνεις αυτό το πράγμα 20 εικόνες θα είναι 20 εικόνες που θα είστε λιγότερο αφιερωμένος.

Όχι μόνο εγώ, όλοι γενικά. Εγώ, Άρτα, η Ρέκτο, όλη η ομάδα θα είναι αφιερωμένη λιγότερο. Γιατί πρέπει να προλάβουμε στο 8ο, 10ο να βγάλουμε αυτές τις 20 εικόνες. Αναγκαστικά είναι από τόση ώρα στην κάθε εικόνα. Άμα έχεις να κάνεις όμως 5 εικόνες, είναι διαφορετικά τα πράγματα. Είναι αλλιώς. Και νομοτελειακά, αφού είπες ανθρωπίνους δυνατών, φτάσαμε και στο AI.

Αφού λοιπόν εσύ Στέλιο δεν μπορείς να βγάλεις 20 εικόνες θα πάω στον AI agent να μου βγάλει 50. Τέλος πάντων αυτή είναι η ψευδέστηση που μάλλον έχει αρχίσει να υπάρχει θα μπούμε σε αυτό αλλά για πες μου λίγο το AI είναι τώρα το καινούριο στοιχείο που παιχνίδι Πες το πως θες. Game changing. Βράβο. Είναι το καινούριο σημείο που πλέον θα αλλάξει όλη τη βιομηχανία της επικοινωνίας και όχι μόνο, εντάξει θα αλλάξει την κοινωνία, αλλά ας μην κάνουμε τώρα τέτοια ανάλυση, ας μείνουμε στα δικά μας.

Η τεχνητή νοημοσύνη ίσως είναι και από τις πρώτες βιομηχανίες που έχει νομίζω επηρεάσει τόσο πολύ. κοιτούσα ένα διάγραμμα της ανθρώπικας και που έδειχνε ποια επαγγέλματα θα επηρεαστούν πρώτα από την τεχνητή νοημοσύνη και σε τι βαθμό και εννοείται ότι όλα τα επαγγέλματα που είχαν να κάνουν την οπτική επικοινωνία ήταν στο top αυτού του διαγράμματος.

Και το βλέπουμε καθημερινά. Δεν είναι κάτι που χρειαζόμασταν κάποιο διάγραμμα για να μας το εξηγήσει. Το βλέπουμε καθημερινά. πώς έχει αλλάξει μέχρι τώρα τη δική σου δουλειά και πόσο αν μπορείς γιατί είναι δύσκολο αυτό να το προβλέψουμε γιατί κάθε μέρα αλλάζει πόσο πιστεύεις ότι θα την αλλάξει έτσι τα επόμενα δύο χρόνια γιατί μέχρι εκεί δεν νομίζω ότι μπορούμε να πούμε παρακάτω πολλά είπες δύο χρόνια πολλά καταρχάς όπως σου είπα και στην αρχή δεν είμαι αντίθετος στις καινούριες τεχνολογίες και τις καινούργιες πρακτικές που έρχονται.

Σε αυτό που δυσκολεύομαι είναι η ταχύτητα. Δηλαδή η ταχύτητα που αλλάζουν πλέον τα πράγματα. Η ταχύτητα που αναγκάζεσαι να έχεις για να τα παρακολουθήσεις. Και δεν μπορώ να πω ότι είναι το καλύτερό μου. Μου παίρνει κάποιο χρόνο να αφομοιώσω κάποια πράγματα και δεν μου είναι εύκολο από τη μια μέρα στην άλλη να πετάγουμε από το ένα πρόγραμμα στο άλλο και να αλλάζω συνέχεια και να ψάχνω τι είναι το καλύτερο κτλ.

προσωπικά με έχει βοηθήσει όσον αφορά το πρακτικό κομμάτι στη δουλειά μου απάνω στην επεξεργασία γιατί κάνω προσωπικά δύο στην επεξεργασία τέλος πάντων στις εικόνες μου με έχει βοηθήσει σε κάποια πράγματα έχω γουλτώσει κάποιο χρόνο με κάποιους αυτοματισμούς αλλά αυτό την πρώτη ύλη την παράγω ακόμα εγώ την έχω εγώ στα χέρια μου την πρώτη ύλη την εικόνα την παράγω εγώ και τη διαμορφώνω με τη βοήθεια της την επεξεργάζομαι μάλλον με την βοήθεια του AI.

Τώρα, ότι θα αλλάξει τα πράγματα θα τα αλλάξει πάρα πολύ. Ότι θα αφαιρέσει δουλειές και αρμοδιότητες από κόσμο θα το κάνει. Και είμαστε όλοι μέσα σε αυτή την κατηγορία. Και εμείς και πολλοί άλλοι τέλος πάντων. Τώρα πόσο γρήγορα θα γίνει δεν ξέρω. Δεν ξέρω να σου πω. Πραγματικά δεν είμαι αναλυτής δεν είμαι, δεν μπορώ να φανταστώ δεν μπορώ να το φανταστώ, μάλλον το φαντάζομαι αλλά και δεν το φαντάζομαι, δηλαδή δεν μπορώ να δεν μπορώ να ξέρω μέχρι που θα φτάσει. Βέβαια από την άλλη μεριά υπάρχει και το κοινωνικό ας το πούμε δεδομένο ότι αν αφαιρέσεις τη δουλειά από όλους, ποιοι θα μείνουν να καταναλώνουν.

Ναι, ναι, μην πάμε εκεί μην πάμε εκεί, γιατί θα πιάσουμε τώρα ελάχιστα εισοδήματα θα αρχίσουμε άλλη ιστορία. Το αφήνουμε εδώ. Υπάρχει ένα θέμα για αλήθεια. Έρχεται κόσμος σε σένα πλέον γιατί ανέφερες πριν το κομμάτι, είπες χαρακτηριστικά το είχα σημειώσει, έρχεται ο art και ο πελάτης με μια θολή εικόνα για το τι θέλει.

Τώρα πια δεν είναι τόσο θολή εικόνα. Όχι. Προσχέδιο. Έτοιμο. Προσχέδιο AI. Και παλιά ερχότανε με προσχέδιο από το Shutterstock. Η Shutterstock και η σύνθεση εικόνων από διάφορα πράγματα του Shutterstock, το οποίο σε καλούσε να το κάνεις εσύ, να το πτυκοποιήσεις και να το κάνεις μια εικόνα τελική, ολοκληρωμένη. Και όχι ένα πάζλ από εικόνες.

Δεν αλλάζει κάτι. Δεν μου είχε αλλάξει κάτι. Σε εσένα δεν είχε αλλάξει κάτι. Άρα είχε αλλάξει εκείνον στο επίπεδο του concept. Να το κάνει πιο γρήγορα, να το υλοποιήσει, να το δείξει, να το παρουσιάσει. αλλά σε σένα έρχεται ακόμα η υλοποίηση, ακολουθεί ας το πούμε λίγο, τη διαδικασία που έχεις συνηθίσει τα τελευταία χρόνια.

Ναι, κάπως έτσι, προς το παρόν. Προς το παρόν, έτσι, προς το παρόν. Γιατί κάποια στιγμή μπορεί να μην έρθετε καθόλου. Να σου πω την άποψή μου λίγο σε αυτό. Εγώ έχω την εξής αίσθηση, γιατί και εγώ ασχολούμαι πολύ και προφανώς το χρησιμοποιούμε και εμείς καθημερινά για να δημιουργούμε εικόνες για τους πελάτες μας και να βλέπουμε τα κόνσεπτ μας και πολύ γρήγορα.

Εγώ βλέπω ότι ένας φωτογράφος που ξέρει να περιγράψει τεχνικά σωστά μία εικόνα έχει πολύ μεγαλύτερο πλειονέκτημα από εμένα. Που δεν ξέρω, ή από κάποιον τέλος πάντων, γιατί είπα ότι εγώ λίγο έχω μία αίσθηση αλλά και πάλι δεν έχω τη δική σου. Ποια είναι η γωνία της κάμερας. Ποια είναι το φως που θέλει να έρθει. Εδώ έχω δει prompt τα οποία περιγράφουν ακόμα και τον τύπο του φιλμ που θέλει να προσωμιάσει η εικόνα.

Γιατί εσύ ξέρεις καλύτερα από εμένα, τα φιλμ έχουν συγκεκριμένα γάμα χρωμάτων, γκρέινς. Έχουν τις δικές τους ταυτότητες. Εγώ ούτε καν τις ξέρω. Εσύ όμως τις γνωρίζεις. θέλω να πω ότι αν κάποιος μπορεί να κάνει αυτή τη δουλειά ακόμα καλύτερα και πιο γρήγορα γιατί όχι, ας την κάνει και γρήγορα θεωρώ ότι είναι οι φωτογράφοι οι επαγγελματίες που γνωρίζουν σωστά να περιγράψουν, ας μην είναι το κλικ της φωτογραφικής μηχανής, ας είναι το mid journey, ας είναι το nano banana αλλά εκεί πρέπει να του πω κάτι σωστό και να έχω και τη δυνατότητα να επαναλάβω αυτό το σωστό που του είπα για να μπορώ να έχω μια συνέπεια στην μάρκα.

Τέλος πάντων, αυτό είναι το δικό μου αφήγημα. Αυτό είπα στο γιο μου. Δεν ξέρω εσένα πόσο ακούγεται αυτή η σκέψη. Πολύ σωστή. Μια χαρά, έτσι είναι τα πράγματα. Έτσι είναι, έτσι όπως το λες. Δηλαδή ένας φωτογράφος που ξέρει να διαβάζει μια εικόνα 크크크크 όταν έκανα μάθημα, να μπορούν να διαβάσουν μια εικόνα. Είναι θεωρώ από τα πιο σημαντικά πράγματα.

Δηλαδή τι σημαίνει να διαβάσω μια εικόνα. Να διαβάσω το φως της, να διαβάσω τη γωνία της, να διαβάσω τη σύνθεση και να διαβάσω με τι φακό έχει τραβηχτεί. Είναι κάποια πολύ σημαντικά και κέραια πράγματα στη κάθε εικόνα. Αν τα ξέρεις λοιπόν αυτά μπορείς να περιγράψεις και με μεγαλύτερη ευκολία τι θα ήθελες σε αυτό που θες να κάνεις.

πώς θες να γίνει, πώς θες να πραγματοποιηθεί αυτό. Με τη φακό, με τη φως, μαλακός, σκληρό, σποτ, ευρυγόνιο φακό, τηλεφακό, μεσαίο φακό, super wide angle. Δηλαδή υπάρχουν οι ορολογίες που μπορείς να δώσεις, τα prompt που μπορείς να δώσεις στο εικάστοτε πρόγραμμα για να σου αποδώσει αυτό που θες να κάνεις. Βέβαια, εγώ αυτό που έχω δει προσπαθώντας να κάνω είναι ότι δεν υπάρχει μια συνέπεια ακόμα όσον αφορά αυτά.

Δηλαδή κάθε αλλαγή Από τη μία αλλαγή στην άλλη Μεγάλες διαφορές Έχει μια τυχαιότητα το αποτέλεσμα Ακριβώς Αυτό έχω δει εγώ μέχρι τώρα που δεν έχω μεγάλη εμπειρία όμως Αλλά βλέπω μια τυχαιότητα Η οποία εμένα με αποσυντονίζει Γιατί έχω κάτι στο μυαλό μου πολύ συγκεκριμένο Και Αυτό με αποσυντονίζει Αλλά πρόσεξε δεν είμαι καλός χρήστης Και έμπειρος χρήστης Αυτού του μέσου έτσι Οπότε έχω λίγη εμπειρία πάνω σε αυτό.

Όλοι μας θέλουμε. Αλλά θέλω να πω ότι και από άλλους που ακούω που ασχολούνται περισσότερο, υπάρχει ένα τέτοιο θέμα της στοιχειότητας δηλαδή και της μη συνέπειας από το ένα βήμα στο άλλο. Και μέσα από αυτή τη διαδικασία αυτή τη στιγμή βλέπουμε και μια ενίσχυση της παραγωγής των εικόνων με AI. Βλέπουμε ειδικά στα social αρκετά παραγωγή εικόνων AI πλέον είναι για εμάς τουλάχιστον που καταλαβαίνουμε λίγο περισσότερο γιατί συναντάω πολλοί κόσμο που δυσκολεύεται να δει τη διαφορά πλέον σιγά σιγά γίνεται όλο και πιο δύσκολο και φαντάζομαι όπως είπες σε ένα χρόνο σε δύο θα γίνει ίσως και αδύνατο. Δεν θα βλέπουμε ούτε εμείς τη διαφορά.

Εγώ σήμερα ανέβασα ένα post και είχα ανθρώπους οι οποίοι με ρώτησαν ένας μου είπε ότι τι ωραίο που ήταν αυτό που πώς μαγειρεύεις έτσι, τι διακόσμησες ήταν τέλειο αυτό. Λέω παιδιά δεν το έχω κάνει εγώ δεν το έχω πει πια το που το είναι AI. Και κάποιος από που είναι γνώστης με ρώτησε αν είναι AI generated η εικόνα. Και δεν τον παρεξηγώ γιατί πράγματι ήταν μια εικόνα που είχε σε ένα πάρα πολύ καλό επίπεδο. Δηλαδή πρέπει να κάτσεις να δεις με πολύ προσοχή τις λεπτομέρειες για να καταλάβεις τι γίνεται.

Ένας κοινός χρήστης δεν το καταλαβαίνει αυτό. Δηλαδή ένας απλός χρήστης, θεατής τέλος πάντων, που δεν έχει έτσι εντρυφήσει στο θέμα, δεν μπορεί να το καταλάβει. Αν όμως ένας επαγγελματίας, το λέω και εγώ ας πούμε, ότι δυσκολεύεσαι να έχεις ένα consistency στο αποτέλεσμα, φαντάσου πώς θα επηρεάσει μια μάρκα που θα ήθελε θεωρητικά να έχει μια συνοχή στην εικόνα της.

Κοίταξε προς το παρόν νομίζω ότι μοιράζεται το πράγμα μισό έτσι μισό αλλιώς δηλαδή προχωράμε και με τα δύο μέσα το ένα χέρι βοηθάει το άλλο κάποια στιγμή πολύ πιθανό να μην χρειάζεται καθόλου το άλλο χέρι και με το ένα χέρι να τα κάνεις όλα με το AI να τα κάνεις όλα γιατί η εξέλιξη είναι αντισκεφτής πόσα χρόνια είναι τώρα είναι δύο χρόνια τρία περίπου είναι τρία.

Αν σκεφτείς την ανάπτυξη αυτού του πράγματος, εντάξει, δεν. Είναι λίγο... Για τους ρυθμούς που είχαμε μάθει μέχρι τώρα να εξελίσσονται τα πράγματα, είναι εξωφρενικό. Όταν άρχισε η ψηφιακή φωτογραφία να εφαρμόζεται, δηλαδή οι πρώτες ψηφιακές μηχανές που ήμασταν στο φιλμ, εγώ άργησα τουλάχιστον, θυμάμαι, μπορεί και δεκαετία να μπω, να πάρω ψηφιακή μηχανή να αγοράσω δηλαδή δούλευα μεν επεξεργασία αλλά για να μπω να πάρω ψηφιακή μηχανή γιατί θεωρούσα με τα δικά μου στάνταρτ δεν καλύπτουν οι μηχανές που βγαίνανε μέχρι τότε και κάποια στιγμή σε μια εκθεστη φωτοκίνα που είχα και είδα στην κολονία είδα μηχανές οι οποίες ήταν στα δικά μου στάνταρτ τέλος πάντων, θα θεωρούσα ψηλά τα στάνταρτ μου και ήταν ψηλά τότε μόνο πέρασα και στο να επενδύσω και σε ψηφιακή μηχανή.

Τώρα όμως η διαξέλιξη είναι ποιοτική και πολύ γρήγορη. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, εντάξει, τώρα είμαστε, ξέρεις, οτιδήποτε καινούριο ασκεί πάντα μία αγωητεία. Να πω και μια άλλη πλευρά όμως που εγώ συναντάω. Και από νέα παιδιά και γενικότερα μία τάση και μία παρατήρηση συνολικότερα. βλέπω νέα παιδιά να γυρνάνε στο φιλμ και να τους ενδιαφέρει να τραβήξουν με φιλμ και να μην έχουν αυτή την να έχουν αυτό το expectation που είχαμε πάντα όταν πηγαίναμε να εμφανίσουμε βγήκε, κάηκε, ήταν το κάδρο αυτό που είχα στο μυαλό μου να διαλέγουν φιλμ δηλαδή βλέπω έναν κόσμο να προσπαθεί να γυρίσει λίγο σε αυτή την αυθεντικότητα ας το πω έτσι εκείνης της εικόνας εκείνης της διαδικασίας, εκείνου του συναισθήματος και έχω την αίσθηση ότι αυτό είναι και κάτι που θα το αναζητήσουν και μάρκες και ταυτόχρονα επίσης όλο αυτό και το έχουμε δει πολλές φορές δηλαδή όταν βλέπουμε μαζικές παραγωγές σε πράγματα που ευτελίζουν ένα προϊόν η αξία του κραφτ ανεβαίνει μήπως συμβεί αυτό και στην εικόνα

Εγώ έχω να σου πω αυτό που ξέρω όσον αφορά την Αμερική, ότι υπάρχουν φωτογράφοι ακόμα που δουλεύουν με φιλμ. Όχι πολλοί βέβαια, αλλά υπάρχουν κάποιοι που παραμείναν στο φιλμ. Δουλεύουν κανονικά, τους εμπιστεύονται δουλειές και εξακολουθούν να δουλεύουν με τον παραδοσιακό τρόπο, φιλμ. Τώρα, όσον αφορά τη γοητεία που ασκεί το φιλμ στα νέα παιδιά, στους νέους ανθρώπους, εγώ θεωρώ ότι έχει να κάνει με αυτό το expectation που είπες και αυτό που δίνει το φιλμ είναι μια μοναδικότητα στην κάθε εικόνα το αρνητικό είναι μοναδικό δεν μπορεί να το αναπαραγάγεις αλλά η πόζα η μία στο φιλμ είναι αυτή είναι μοναδική δεν υπάρχει δεύτερη είναι ένα θεωρώ ότι και αυτό λοιπόν έχει μια γοητεία στην όλη διαδικασία του φωτογραφίζω με φιλμ.

Και δεν μιλάω βέβαια για το στούντιο, μιλάω περισσότερο για ντοκιμένταρι φωτόγραφε, για τοπία, για τέτοια πράγματα. Που όντως έχουν μια μοναδικότητα από τη φύση τους αυτά. Και όταν παραχθεί με φιλμ, αποκτά μια περισσότερη αξία. Εγώ βλέπω, παρακολουθώ και στο Instagram, ανθρώπους που κάνουν πια γυάλινας πλάκες. Δηλαδή, ακολουθούν τη διαδικασία την πολύ παλιά.

και το βλέπω όλο και πιο συχνά. Βλέπω ανθρώπους, όπως λες, με φιλμ, με μηχανές, στούντιο μηχανές που βγαίνουν στον δρόμο και κάνουν ντοκιουμένταρι. Υπάρχει μια τέτοια τάση που δίνει μια άλλη διάσταση στη φωτογραφία και είναι απέναντι από αυτό το μαζικό που λες, όλα τρέχουν, όλα σκάφτουν και το κάνει αυτό το πράγμα με ένα άλλο ρυθμό που στο τέλος έχει ένα μοναδικό αποτέλεσμα, αποτέλεσμα, πραγματικά μοναδικό, μία πλάκα, ε, αυτό δίνει μια άλλη αξία στο αποτέλεσμα. Θα υπάρχουν όλα.

Θα υπάρχουν όλα, ναι, ναι. Θα υπάρχουν όλα μάλλον. Ναι, ναι. Θα υπάρχουν όλα. Θα υπάρχουν όλα και ο καθένας θα επιλέγει πώς θέλει να το διαχειριστεί και τι αξία να δώσει στο κάθε ένα. Να σταματήσουμε την εξέλιξη αποκλείεται. Το ποτάμι πάει μπροστά, δεν γυρνάει πίσω. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Αφήνουμε να πνιγούμε. Αφηνόμαστε να πνιγούμε.

Πιστεύεις ότι κάποια στιγμή θα βρεθείς με μία AI εικόνα η οποία θα σου δημιουργήσει το ίδιο συνέστημα με μία φωτογραφία που τραβήθηκε με φίλου. Εννοείται. Εννοείται. Φυσικά. Θα υπάρχουν άνθρωποι που θα δουλεύουν μόνο με αυτό το είδος, μόνο με αυτόν τον τρόπο, που θα έχουν να πούν πράγματα μας, που θα έχουν να αφηγηθούν πράγματα, που θα έχουν να πούν την ιστορία τους, να βγάλουν συναισθήματα.

Και θα το κάνουμε μέσα από αυτό το μέσο. Γιατί όχι. Άσχετα αν δεν πατήσανε κουμπί ποτέ, άσχετα αν δεν ξέρουν καθόλου ό크크크 크크크크크 크크크 θα μάθουν κάποια στιγμή όμως να αφηγούνται αυτό που θέλουν και αυτό που έχουν στο μυαλό τους και να πετυχαίνουν τον σκοπό τους με αυτόν τον τρόπο Τι ωραίο κλείσιμο ήταν αυτό χαίρομαι να το ακούω να το λες τελειώ γιατί δείχνει έναν άνθρωπο που είναι ανοιχτό μυαλός θα ήθελα και εγώ να κάνω τέτοια εικόνα δηλαδή κατάλαβες να φτάσει αυτό από τέλος μας. Σε πειράζει εσύ μας έχεις συγκινήσει με τις δικές σου εικόνες θα έρθουν άλλοι όπως λες, θα μας συγκινήσουν με τις δικές τους αλλά χαίρομαι γιατί νομίζω ότι στο τέλος της ημέρας αυτό που αξιολογείς και έχει πολύ μεγάλη σημασία αυτό είναι καθαρά η εικόνα και όχι το πώς που γιατί είναι τι συνέστημα μου προκάλεσε και αυτό είναι πολύ σημαντικό και για τα νέα παιδιά είναι σημαντικό να τα ακούσουν η αλήθεια είναι ότι ήθελα να μιλήσουμε για μάρκες αλλά έχουμε κάνει μια πολύ ωραία μεγάλη συζήτηση. Μιλήσαμε και για

Μάρκες, αλλά η εικόνα είναι ένα κομμάτι της καθημερινότητάς μας και της δικής σου και της δικής μου και όλων όσων ασχολούνται με την επικοινωνία και μοιραία μας δημιουργεί συναισθήματα και μας παρασέρνει. Αυτό που είπες κλείνοντας. Και τυχαίνει να μιλάς και με έναν άνθρωπο που δεν είναι πολύ θεωρητικός. Είμαι αρκετά πρακτικός γενικά.

Για χαρά. Πίστεψέ με ήταν πολύ όμορφη η προσέγγιση που είχες. Θέλω να σε ευχαριστήσω και πάλι πάρα πολύ. Θα μπορούσαμε να μιλάμε για πάρα πολλές ώρες εδώ. Ήδη έχουμε κάνει ένα από τα πιο μεγάλα επεισόδια. Σε ευχαριστώ πολύ για το χρόνο που αφιέρωσες, για όλα αυτά τα όμορφα που μας είπες. Εγώ πιστεύω στη δύναμη της εικόνας.

Βοηθάει ένα μπραντ να χτίσει ταυτότητα και να χτίσει την εικόνα του και το αφήγημά του με σωστό τρόπο. Πρέπει κανείς να μιλάει με επαγγελματίες, πρέπει να απευθύνεται σε επαγγελματίες. Το ξέρω ότι η ευκολία της εικόνας καμιά φορά μας κάνει να νιώθουμε ότι είναι κάτι απλό. Δεν είναι. Στέλιος, ευχαριστώ πολύ. Ευχαριστώ και εγώ με τη σειρά μου πάρα πολύ.

Χάρηκα πάρα πολύ για την κουβέντα, όπως πάντα, έτσι κι αλλιώς. Μαζί σας, καλή συνέχεια. Καλή συνέχεια σε όλους και να μην ξεχνάτε ότι τα πάντα κάνουν branding. Ακούσατε ένα ακόμη podcast της σειράς Branding for Greeks με τον Γιώργο Καραγιάννη. Μέχρι το επόμενο σας εύχομαι καλή συνέχεια και μην ξεχνάτε, τα πάντα κάνουν branding.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00