Επ.152: Penpal (1ο Μέρος)

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:30 Επισης θα κάνω κάτι το οποίο έχω να κάνω πάρα πολύ χειρό και μου έλειψε επίσης και είναι οι ιστορίες από το Reddit και συγκεκριμένα θα σας αφηγηθώ μια πολύ συγκεκριμένη ιστορία από το Reddit η οποία θεωρείται all time. Μία ιστορία, ρε παιδί μου, που δεν γίνεται να μην την πεις. Είναι πολύ δημοφιλής, είναι στο r slash nosleep, μιλάμε δηλαδή για μία ιστορία τρόμου, υποθέτω.

01:07 Και ήταν κάτι το οποίο το έβλεπα για χρόνια, δεν έχω διαβάσει ποτέ την ιστορία, θα τη διαβάσω πρώτη φορά μαζί σας, από ότι θα τη βιώσουμε όλοι μαζί ταυτόχρονα, είναι η ιστορία Penpal και ναι, έχω ανακοινώσεις αλλά θα τις ακούσετε στο τέλος όπου θα κάτσω και θα μακρυγορήσω once again, αλλά για την ώρα πάμε να ξεκινήσουμε με την ιστορία και χωρίς να χάσουμε άλλο χρόνο, ας ξεκινήσουμε.

01:36 Το κείμενο είναι μακροσκελέση και γι' αυτό σας ζητώ συγνώμη. Δεν χρειάστηκε ποτέ να διηγηθώ αυτή την ιστορία με τόση λεπτομέρεια ώστε να την εξηγήσω πλήρως αλλά είναι αληθινή και συνέβη όταν ήμουν περίπου 6 ετών Σε ένα ήσυχο δωμάτιο αν ακουμπήσεις το αυτί σου σε ένα μαξιλάρι μπορείς να ακούσεις τους χτύπους της καρδιάς σου Όταν ήμουν παιδί οι σιγανοί ρυθμικοί παλμοί ακούγονταν σαν απαλά βήματα σε ένα δάπεδο με μοκέτα Έτσι σχεδόν κάθε βράδυ, ακριβώς τη στιγμή που ήμουν έτοιμος να αποκοιμηθώ, άκουγα αυτά τα βήματα και ξυπνούσα έντρομος Σε όλη την παιδική μου ηλικία ζούσα με τη μητέρα μου σε μια αρκετά ωραία γειτονιά που βρισκόταν σε μεταβατική φάση Άνθρωποι με χαμηλότερα οικονομικά μέσα μετακόμιζαν σταδιακά εκεί και εμείς ήμασταν ανάμεσά τους Ζούσαμε σε ένα προκάτη σπίτι από αυτά που βλέπεις να μεταφέρονται σε δύο κομμάτια στον αυτοκινητόδρομο αλλά η μωρή μου το φροντίζει πολύ καλά Υπήρχαν πολλά δάση γύρω από τη γειτονιά όπου έπαιζα και εξερευνούσα κατά τη διάρκεια της μέρας

02:50 Αλλά τη νύχτα όπως συμβαίνει συχνά με τα παιδιά αποκτούσαν μια πιο απειλητική αίσθηση Αυτό σε συνδυασμό με το γεγονός ότι λόγω της κατασκευής του σπιτιού μας υπήρχε ένας αρκετά μεγάλος υπόγειος χώρος από κάτω Γέμιζε το μυαλό μου με φανταστικά τέρατα και σενάρια από τα οποία δεν μπορούσα να ξεφύγω Και τα οποία κυρίευαν τις σκέψεις μου κάθε φορά που ξυπνούσα από τα βήματα Είπα στη μαμά μου για τα βήματα αλλά μου είπε πως απλώς φαντάζομαι πράγματα Επέμεινα τόσο πολύ που μία φορά μου έριξε νερό στα αυτιά με μία σύριγγα μόνο και μόνο για να μη ρεμίσει αφού νόμιζα ότι αυτό θα βοηθούσε Φυσικά και δεν βοήθησε, παρόλ την αντριχίλα και τα βήματα το μόνο παράξενο πράγμα που συνέβαινε ήταν ότι που και που ξυπνούσα στο κάτω κρεβάτι παρόλο που είχα κοιμηθεί στο πάνω Αυτό όμως δεν μου φαίνονταν πραγματικά περίεργο αφού πίστευα ότι σηκωνόμουν τη νύχτα για τη τουαλέτα ή για να πιω κάτι και απλώς ξανακοιμόμουν στο κάτω κρεβάτι Ως μοναχοπέδι άλλωστε δεν είχε σημασία

04:06 Αυτό συνέβαινε μία ή δύο φορές την εβδομάδα αλλά το να ξυπνάω στο κάτω κρεβάτι δεν ήταν και τόσο τρομακτικό Όμως μία νύχτα, ένα βράδυ δεν ξύπνησα στο κάτω κρεβάτι Είχα ακούσει τα βήματα αλλά ήμουν σε πολύ βαθύ ύπνο για να ξυπνήσω κατευθείαν Όταν τελικά άνοιξα τα μάτια μου δεν ήταν από τον ήχο των βημάτων ή από κάποιον εφιάλτη Αλλά επειδή κρύωνα, πραγματικά κρύωνα Όταν άνοιξα τα μάτια μου είδα τα αστέρια Ήμουν στο δάσος, σηκώθηκα αμέσως και προσπάθησα να καταλάβω τι γινόταν Νόμιζα ότι ονειρευόμουν αλλά αυτό δεν μου φαινόταν σωστό Όπως δεν μου φαινόταν σωστό και το ότι βρισκόμουν στο δάσος Υπήρχε ένα ξεφούσκωτο στρώμα πισίνας ακριβώς μπροστά μου Ένα από αυτά που έχουν σχήμα καρχαρία Αυτό ενίσχυσε την αίσθηση του σουρεαλισμού Αλλά μετά από λίγο γίνε σαφές ότι δεν επρόκειτο να ξυπνήσω Επειδή δεν κοιμόμουν Σηκώθηκα για να προσανατολιστώ αλλά δεν αναγνώριζα αυτό το δάσος.

05:18 Έπαιζα συνέχεια στα δάση κοντά στο σπίτι μου οπότε τα ήξερα πολύ καλά αλλά αν αυτό δεν ήταν το ίδιο δάσος πώς θα μπορούσα να βγω από εκεί. Έκανε ένα βήμα και ένιωσα έναν οξύ πόνο στο πόδι μου που με έριξε πίσω στο σημείο όπου μόλις βρισκόμουν. Είχα πατήσει ένα αγκάθι. Στο φως του φεγγαριού μπορούσα να δω ότι υπήρχαν αγκάθια παντού.

05:42 Κοίταξα το άλλο μου πόδι αλλά ήταν εντάξει όπως και το υπόλοιπο σώμα μου Δεν είχα ούτε μια γρατσουνιά και δεν ήμουν καν ιδιαίτερα λερωμένος Έκλαψα για λίγο και μετά σηκώθηκα ξανά Δεν ήξερα προς τα που πάω οπότε απλώς διάλεξα μια τυχαία κατεύθυνση Περπάτησα για ώρες, τουλάχιστον έτσι μου φάνηκε Προσπάθησα να βαδίσω σε ευθεία γραμμή Και να διορθώνω την πορεία μου όταν έπρεπε να κάνω παρακάμψεις αλλά ήμουν παιδί και φοβόμουν.

06:14 Δεν ακούγονταν ουρλιαχτά ή κραυγές και μόνο μία φορά άκουσα έναν θόρυβο που με τρόμαξε. Ακουγόταν σαν ένα μωρό που έκλαιγε. Τώρα πιστεύω ότι ήταν απλώς μια γάτα αλλά τότε πανικοβλήθηκα. Έτρεξα στρίβοντας σε διαφορετικές κατευθύνσεις για να αποφύγω πυκνούς στάμνους και πεσμένα δέντρα και πρόσεχα πολύ που πατούσα γιατί εκείνη τη στιγμή τα πόδια μου ήταν σε πολύ κακή κατάσταση.

06:40 Έδωσε υπερβολική προσοχή στο έδαφος και όχι αρκετής το που με οδηγούσαν αυτά τα βήματα γιατί λίγο αφού άκουσα το κλάμα είδα κάτι που με γέμισε με μία απελπισία που δεν έχω ξαναζήσει από τότε. Ήταν ο Καρχαρίας. Ήμουν μόλις τρία μέτρα μακριά από το σημείο που είχα ξυπνήσει. Δεν ήταν μαγεία ή κάποια υπερφυσική παραμόρφωση του χώρου Είχα χαθεί Μέχρι εκείνη τη στιγμή σκεφτόμουν περισσότερο το πώς να βγω από το δάσος Παρά το πώς βρέθηκα εκεί Αλλά το γεγονός ότι επέστρεψα στην αρχή Με έκανε να μπερδευτώ Δεν ήμουν καν σίγουρος ότι αυτό ήταν το δικό μου δάσος Απλώς ήλπιζα να είναι Μήπως είχα τρέξει σε ένα τεράστιο κύκλο Ή απλώς έχασα το προσανατολισμό μου και άρχιζα να επιστρέφω Πώς θα έβγαινα από εκεί Εκείνη την εποχή πίστευα ότι ο πολικός αστέρας ήταν απλώς το πιο λαμπερό αστέρι Οπότε κοίταξα, βρήκα το πιο φωτεινό και το ακολούθησα Τελικά τα πράγματα άρχιζαν να μου φαίνονται πιο οικία Και όταν είδα το χαντάκι, ένα σημείο με χώμα που οι φίλοι μου και εγώ κάναμε πολέμους με σβόλους

07:55 Κατάλαβα ότι τα είχα καταφέρει Μέχρι εκείνη τη στιγμή περπατούσα πολύ αργά επειδή τα ποδιά μου πονούσαν πολύ αλλά ήμουν τόσο χαρούμενος που βρισκόμουν κοντά στο σπίτι που άρχισα να τρέχω ελαφρά. Όταν αντίκρισα πραγματικά τη στέγη του σπιτιού μου πάνω από ένα γειτονικό χαμηλότερο σπίτι, έβγαλα έναν ελαφρύ λιγμό και έτρεξα πιο γρήγορα.

08:23 Ήθελα απλώς να είμαι στο σπίτι. Είχα ήδη αποφασίσει ότι δεν θα έλεγα τίποτα, γιατί δεν είχα ιδέα τι θα μπορούσα να πω. Θα έμπαινα στο σπίτι με κάποιον τρόπο, θα πλαινόμουν και θα έπεφτα στο κρεβάτι Η καρδιά μου σφίχτηκε καθώς γύρισα στη γωνιά και το σπίτι μου εμφανίστηκε ολόκληρο μπροστά μου Ήθελα απλώς να είμαι στο σπίτι Είχα ήδη αποφασίσει ότι δεν θα έλεγα τίποτα γιατί δεν είχα ιδέα τι θα μπορούσα να πω Θα έμπαινα στο σπίτι με κάποιον τρόπο, θα πλαινόμουν και θα έπεφτα στο κρεβάτι Η καρδιά μου σφίχτηκε καθώς γύρισα τη γωνία και το σπίτι μου εμφανίστηκε ολόκληρο μπροστά μου.

09:01 Όλα τα φώτα ήταν αναμένα. Ήξερα ότι η μαμά μου ήταν ξύπνια και ήξερα ότι θα έπρεπε να εξηγήσω ή να προσπαθήσω να εξηγήσω πού βρισκόμουν και δεν μπορούσα καν να σκεφτώ από πού να αρχίσω. Το τρέξιμό μου έγινε τζόκινγκ και μετά περπάτημα. Είδα τη σιλουέτα της μαμάς μέσα από τις περσίδες και παρόλο που ανησυχούσα για τις εξηγήσεις αυτό δεν με ένοιαζε εκείνη τη στιγμή Ανέβηκα τα δύο σκαλοπάτια της βεράντας, έβαλα το χέρι μου στο πόμολο και το γύρισα Ακριβώς πριν το σπρώξω για να ανοίξει δύο χέρια με αγκάλιασαν και με τράβηξαν πίσω Ούρλιαξα όσο πιο δυνατά μπορούσα Μαμά βοήθησέ με Σε παρακαλώ Μαμά Η αίσθηση ότι ήμουν τόσο κοντά στην ασφάλεια Και ξαφνικά με τράβηξε Μακριά της Με γέμισε με έναν τρόμο που Ακόμα και μετά από όλα αυτά τα χρόνια Είναι απερίγραπτος Η πόρτα άνοιξε και μια λάμψη ελπίδας Διαπέρασε την καρδιά μου Αλλά δεν ήταν η μαμά μου Ήταν ένας άντρας και ήταν τεράστιος.

10:13 Πάλευα και κλωτσούσα τα πόδια αυτού που με κρατούσε, ενώ παράλληλα προσπαθούσα να ξεφύγω από αυτό που μόλις είχε βγει από το σπίτι μου. Ήμουν έντρομος, αλλά και έξαλλος. «Αφήσέ με! Πού είναι! Πού είναι η μαμά μου! Τι της έκανες!» Καθώς ο λαιμός μου πονούσε από τις φωνές και έπαιρνα άλλη μία ανάσα, αντιλήφθηκα έναν ήχο που υπήρχε εκεί για περισσότερη ώρα από όσο είχα καταλάβει.

10:40 «Κλικιά μου, σε παρακαλώ, ηρέμησε. Εγώ σε κρατάω». Ακουγόταν σαν τη μαμά μου. Τα χέρια χαλάρωσαν και με άφησαν κάτω και καθώς ένας άντρας που πλησίαζε με κάλυψε με το σώμα του κρύβοντας το φως της βεράντας, πρόσεξε τα ρούχα του. Ήταν αστυνομικός. Γύρισα να δω τη φωνή πίσω μου και είδα ότι ήταν όντως η μαμά μου. Όλα ήταν εντάξει.

11:07 Άρχισα να κλαίω και οι τρεις μας μπήκαμε μέσα. Χαίρομαι τόσο πολύ που γύρισε σπίτι η γλυκιά μου. Ανησυχούσαμε πως δεν θα σε ξαναδώ ποτέ. Μέχρι εκείνη τη στιγμή έκλαιγε και εκείνη. Συγγνώμη δεν ξέρω τι συνέβη. Απλώς ήθελα να γυρίσω σπίτι. Συγγνώμη. «Δεν πειράζει. Απλώς μην το ξανακάνεις ποτέ. Δεν είμαι σίγουρη αν εγώ ή η καρδιά μου θα το αντέξουμε».

11:36 Ένα μικρό γέλιο ξέσπασε μέσα από τους λιγμούς μου και χαμογέλασα λίγο. «Λοιπόν, συγγνώμη που σε κλώτησα, αλλά γιατί έπρεπε να μαρπάξεις έτσι». «Απλώς φοβόμουν θα το έσκαγες πάλι». Ήμουν μπερδεμένη. «Τι, τι εννοείς». «Βρήκαμε το σημείο μας στο μαξιλάρι σου», είπε και έδειξε το κομμάτι χαρτί που ο αστυνομικός άφησε πάνω στο τραπέζι.

12:03 Πήρα το σημείο μου και το διάβασα. Ήταν ένα γράμμα απόδρασης. Έλεγε ότι ήμουν δυστυχισμένη και δεν ήθελα να ξαναβώ ούτε εκείνη ούτε κανέναν από τους φίλους μου. Ο αστυνομικός αντάλλαξε λίγη αλόγια με τη μαμά μου στη βεράντα ενώ εγώ κοιτάζα το γράμμα. Δεν θυμόμουν να έγραψα κανένα γράμμα Δεν θυμόμουν τίποτα από όλα αυτά Αλλά ακόμα και αν πήγαινα μερικές φορές στη τουαλέτα τη νύχτα και δεν το θυμόμουν Ή ακόμα και να είχα πάει όντως μόνη μου στο δάσος Ακόμα και αν όλα αυτά ήταν αλήθεια Το μόνο που ήξερε εκείνη τη στιγμή ήταν Δεν γράφεται έτσι το όνομά μου Δεν έγραψα εγώ αυτό το γράμμα Πριν από μερικές μέρες δημοσιεύσα μια ιστορία με τίτλο Footsteps εδώ στο rslashnosleep Υπήρχαν ακετές ερωτήσεις που με έκανα να ρωτηθώ για ορισμένες λεπτομέρειες της παιδικής μου ηλικίας Και έτσι μίλησα με τη μητέρα μου Ενοχλημένη από τις ερωτήσεις μου είπε Γιατί δεν τους λες απλά για τα καταραμένα μπαλόνια αν τους ενδιαφέρει τόσο πολύ Μόλις το είπε αυτό θυμήθηκα τόσο πολλά για την παιδική μου ηλικία που είχα ξεχάσει

13:14 Αυτή η ιστορία νομίζω θα προσφέρει έναν ευρύτερο πλαίσιο για την προηγούμενη την οποία νομίζω ότι πρέπει να διαβάσετε πρώτα Αν και η σειρά δεν έχει ζωτική σημασία το να διαβάσετε πρώτα εκείνη θα σας βάλει πιο αποτελεσματικά στη θέση μου καθώς εγώ θυμήθηκα πρώτα τα γεγονότα του Footsteps που είναι στην ουσία αυτό που σας είπα παραπάνω Αν έχετε ερωτήσεις μην διστάσετε να ρωτήσετε επίσης και οι δύο ιστορίες είναι μεγάλες οπότε να το έχετε υπόψη σας Απλώς διστάζω να παραλείψω οποιαδήποτε λεπτομέρεια που μπορεί να είναι σημαντική.

13:49 Όταν ήμουν πέντε ετών πήγα σε ένα δημοτικό σχολείο που από ό,τι κατάλαβα ήταν πολύ αυστηρός όσον αφορά τη σημασία της βιωματικής μάθησης. Ήταν μέρος ενός νέου προγράμματος που επέτρεπε στα παιδιά να εξελίσσονται με το δικό τους ρυθμό και το σχολείο ενθάρρυνε τους δασκάλους να καταρτίζουν εφευρετικά σχέδια μαθήματος. Σε κάθε δάσκαλο δόθηκε η ελευθερία να δημιουργήσει τα δικά του θέματα που ονομάζονταν ομάδες.

14:17 Υπήρχε η ομάδα διάστημα, η θάλασσα, η γη και η δική μου η κοινότητα. Στον υπηαγωγή αυτής της χώρας δεν μαθαίνεις πολλά εκτός από το πώς να δένεις τα παπούτσια σου και πώς να μοιράζεσαι. Οπότε περισσότερα δεν είναι αξιομνημόνευτα. Θυμάμαι μόνο δύο πράγματα πολύ καθαρά. ότι ήμουν ο καλύτερος στο να γράφω το όνομά μου σωστά και το πρόγραμμα μπαλονιών το οποίο ήταν ένα σήμα κατά τεθέν της ομάδας μας καθώς ήταν ένας έξυπνος τρόπος να δούμε πώς λειτουργεί μια κοινότητα σε βασικό επίπεδο.

14:54 Πιθανότητα έχετε ακούσει για αυτή τη δραστηριότητα. Μια Παρασκευή προς τις αρχές του έτους μπήκαμε στην τάξη και είδαμε σε κάθε θρανείο ένα φουσκωμένο μπαλόνι δεμένο με κορδόνι. Υπήρχαν επίσης ένας μαρκαδόρος, ένα στυλό, ένα χαρτί και ένας φάκελος. Το έργο ήταν να γράψουμε ένα σημείωμα, να το βάλουμε στον φάκελο και να τον κολλήσουμε στο μπαλόνι.

15:20 Τα περισσότερα παιδιά τσακώνονταν για τα χρώματα Αλλά εγώ άρχισα να γράφω το σημείμα μου για το οποίο είχα σκεφτεί πολύ Το δικό μου έλεγε Γεια, βρήκες τον παλόνι μου Το όνομά μου είναι Τάδε Και πηγαίνω στο δημοτικό σχολείο Τάδε Μπορείς να κρατήσεις τον παλόνι αλλά ελπίζω να μου απαντήσεις Μου αρέσει ο Mighty Max, η εξερεύνηση, το χτίσιμο χειρών, το κολύμπι και οι φίλοι Εσένα τι σου αρέσει?

15:48 Απάντησε μου σύντομα Ορίστε ένα δολάριο για τα γραμματώσιμα Στο δολάριο έγραψα για γραμματώσιμα ακριβώς μπροστά κάτι που η μαμά μου είπε ότι ήταν περίτω αλλά εγώ το θεώρησα ιδιοφίες Η δεσκάλα μας έβγαλε μια φωτογραφία Polaroid με τα μπαλόνια μας και τις βάλαμε στους φακέλους Έβαλαν επίσης και ένα γράμμα που εξηγούσε το έργο και ζητούσε από τον παραλήπτη να απαντήσει με φωτογραφίες της γειτονιάς του Φαίνεται τόσο διασκεδαστική η ιδέα Τις επόμενες δύο εβδομάδες άρχισαν να φτάνουν οι απαντήσεις Πραγματικά αν υπομονούσαμε να πάμε σχολείο για να δούμε αν είχαμε λάβει γράμμα Το δικό μου ήταν από τα τελευταία που έφτασαν Όταν μπήκα στην τάξη η τασκάλα με πλησίασε και μου έδωσε ένα φάκελο Πρέπει να φαινόμουν πολύ ενθουσιασμένη γιατί καθώς ετοιμαζόμουν να τον ανοίξω Έβαλε το χέρι της πάνω στο δικό μου και είπε «Σε παρακαλώ, μη στεναχωρηθείς».

16:46 Όταν άνοιξα τον φάκελο κατάλαβα. Δεν υπήρχε γράμμα. Υπήρχε μόνο μία φωτογραφία Polaroid, αλλά δεν μπορούσα να καταλάβω τι έδειχνε. Εμμιαζεμένα κομμάτι ερείμου, αλλά ήταν πολύ θουλή, σαν είχε κουνηθεί η κάμερα. Δεν υπήρχε διεύθυνση αποστολέα, οπότε δεν μπορούσα να απαντήσω. Ήμουν συντετριμένη. Η χρονιά προχωρούσε και τα γράμματα σταμάτησαν για τους περισσότερους. Τότε έλαβα έναν δεύτερο φάκελο. Ο ενθουσιασμός μου αναζωπηρώθηκε αφού εγώ συνήθιζα να λαμβάνω γράμματα εννοή άλλη όχι. Αλλά και πάλι δεν υπήρχε γράμμα. Μόνο άλλη μία φωτογραφία. Αυτή ήταν πιο ευδιάκριτη αλλά ακόμα δεν την καταλάβαινα.

17:32 Έδειχνε την πάνω γωνία ενός κτηρίου και το επόλυπο ήταν παραμορφωμένο από μια αντανάκλαση του ηλίου Σταδιακά μας επέτρεψα να παίρνουμε φωτογραφίες στο σπίτι Ο φίλος μου ο Τζος είχε πάρει τέσσερις φωτογραφίες Εγώ πήρα σχεδόν πενήντα Μετά από λίγο σταμάτησα να τις κοιτάζω αλλά τις φύλαξα σε ένα σιρτάρι μαζί με τις άλλες συλλογές μου από πέτρες, κάρτες Marvel Metal και μικρά κράνη baseball Το καλοκαίρι η προσοχή μου στράφηκε στη μηχανή για γρανίτα που μου είχαν πάρει τα Χριστούγεννα Με τον Τζος αποφασίσαμε να στήσουμε έναν πάγκο και να βγάλουμε λεφτά Διαλέξαμε τη δική μου γειτονιά επειδή οι αυλαίς ήταν μεγαλύτερες και οι άνθρωποι φρόντιζαν τον καζόν τους Το κάναμε για πέντε Σαββατοκύριακα μέχρι που η μαμά μου μας σταμάτησε Μόλις πρόσφατα, κατάλαβα γιατί Το πέμπτο Σαββατοκύριακο μετρούσαμε τα χρήματα Είχαμε βγάλει 16 δολάρια Καθώς ο Τζος μου έδινε το μερίδιό μου, πάγωσα Το δολάριο έγραφε για γραμματώσιμα Η ιδέα ότι το δολάριό μου επέστρεψε σε μένα αφού είχε περάσει από τόσα χέρια, με άφησε άναυδη

18:46 Έτρεξα να το πω στη μαμά μου αλλά εκείνη ήταν απασχολημένη με ένα τηλεφώνημα και δεν έδωσε σημασία Απογοητευμένη πήρα τον Τζος στο δωμάτιό μου και του έδειξα τις φωτογραφίες Polaroid Μετά από 10 φωτογραφίες ο Τζος βαρέθηκε και πήγαμε να παίξουμε στο χαντάκι Παίξαμε πόλεμο με χώμα αλλά μας διέκοπταν συνέχεια θόρυβοι από το δάσος Ο Τζος επέμενε ότι ήταν ρομπότ λόγω του μηχανικού ήχου Μόνο τώρα καταλαβαίνω τι ακούσαμε πραγματικά Όταν ο Τζοσέφ φύγε η μαμά μου και εγώ φάγαμε και πήγαμε για ύπνο Όμως βγήκα κρυφά από το κρεβάτι για να ξανακοιτάξω τις φωτογραφίες Τις άπλωσα όλες στο πάτωμα σχηματίζοντας ένα πλέγμα Παρατήρησα ότι οι φωτογραφίες γίνονταν σταδιακά πιο κάθαρες Ένα δέντρο, μια πινακίδα, μια ομάδα ανθρώπων Και τότε είδα κάτι που με έκανε να ζαλιστώ Γιατί είμαι εγώ σε αυτή τη φωτογραφία Σε μια φωτογραφία ενός πλήθους είδα τον εαυτό μου να κρατά το χέρι της μητέρας μου Ήμασταν στην άκρη αλλά ήμασταν αναμφισβήτητα εμείς Ένιωσα ένα βάρος στο στομάχι σαν είχα κάνει κάτι λάθος

20:04 Και αυτό το συνέστημα έγινε πιο έντονο Ήμουν σε κάθε φωτογραφία Στο πλάι, στο βάθος, ένα κομμάτι του προσώπου μου στην άκρη του κάδρου Ήμουν πάντα εκεί Την επόμενη μέρα Περίμενα την κατάλληλη στιγμή να το πω στη μαμά μου Όταν εκείνη γύρισε από το χειρομείο Τη ζήτησα να έρθει να δει τις φωτογραφίες Καθώς της εξηγούσα Η φωνή της έσβησε Έμεινε εντελώς σιωπηλή Μετά άκουσα μια αγωνιώδη αναπνοή Σαν να μην υπήρχε πια αέρα στο δωμάτιο Έριξε την αλληλογραφία στο τραπέζι και έτρεξε στην κουζίνα για να πάρει το τηλέφωνο Εγώ, πανικοβλημένη, άρχισα να ανακατεύω την αλληλογραφία που είχα πετάξει Από έναν φάκελο προηξήχε κάτι που τράβηξα Είδαν άλλη μια φωτογραφία από ολαρόιτ που δεν είχα ξαναδεί Ήμουν εγώ με τον Τζος στο δάσος, περιτριγυρισμένη από δέντρα, να χαμογελάμε Αυτοί ήμασταν εμείς την προηγούμενη μέρα Μαμά ποιον παίρνεις φώναξα Μιλάμε την αστυνομία αγλιά μου Μου έδειξε τον φάκελο και είδα όλο το χρώμα να χάνεται το πρόσωπό της Με δάκρυα στα μάτια Υποτιέπρεπε να καλέσει την αστυνομία επειδή δεν υπήρχε σφραγίδα ταχυδερωμίου

21:39 Για όσους από εσάς που διαβάσατε τις άλλες ιστορίες μου και ρωτήσατε αν υπήρχε συνέχεια λαμβάνοντας ενηγηματικές απαντήσεις, θέλω να ζητήσω συγγνώμη που δεν ήμουν ειλικρινής. Ανέφερα αρκετές φορές στα σχόλια ότι δεν συνέβη τίποτα ουσιαστικό, αλλά αυτό δεν ήταν αλήθεια. Τα γεγονότα της ιστορίας που ακολουθούν δεν ήταν κλειδωμένα σε κάποια σκοτεινή γωνιά στο μυαλό μου, θυμόμουν τα πάντα.

22:07 Μόνο όταν ανακάλεσα το κομμάτι των παρανιών και μίλησα με τη μητέρα μου για όσα θα διαβάσετε, συντοπίσα το πόσο στενά συνδεδεμένη ήταν αυτή η ιστορία με όλα τα υπόλοιπα Αρχικά δεν είχα σκοπό να τη μοιραστώ Η επιθυμία μου να κρατήσω αυτή την ανάμνηση κρυφή οφείλονταν κυρίως στο ότι θεωρώ πως δεν επέδειξα σωστή η κρίση τότε Επίσης ήθελα τη συγκατάθηση ενός άλλου προσώπου για να την αφηγηθώ ώστε να μην παρεμεινεύσω τα όσα συνέβησαν Δεν περίμενα να υπάρξει τόσο μεγάλο ενδιαφέρον για τις ιστορίες μου ούτε φαντάστηκα ότι θα με πίεζαν για περισσότερες λεπτομέρειες Δεν ήμουν ευτυχισμένη αν κρατούσα αυτά τα γεγονότα για τον εαυτό μου για το υπόλοιπο της ζωής μου Δεν κατάφερα να επικοινωνήσω με το άλλο πρόσωπο αλλά θα ένιωθαν ειλικρινή σαν απέκρυπτα την ιστορία πόσους ζητούσαν πληροφορίες τώρα που μίλησα με τη μητέρα μου και μια νέα συνδετική γραμμή χαράχτηκε.

23:09 Αυτό που ακολουθεί είναι η ακριβέστερη αναπόλυση που μπορώ να παραθέσω. Ζητώ συγγνώμη για την έκταση του κειμένου. Πέρασα το καλοκαίρι πριν από την πρώτη δημοτικού μαθαίνοντας πως να σκαρφαλώνω στα δέντρα. Υπήρχε ένα συγκεκριμένο μπεύκο ακριβώς έξω από το σπίτι μου που έμοιαζε σχεδόν σχεδιασμένο για μένα. Είχε κλαδιά τόσο χαμηλά που μπορούσα εύκολα να τα πιάσω χωρίς βοήθεια και τις πρώτες μέρες αφού έμαθα πως να τραβάω το σώμα μου πάνω απρόσκαθόμουν στο χαμηλότερο κλαδί κουνώντας τα πόδια μου.

23:43 Το δέντρο βρισκόταν έξω από την πίσω περίφραξη και ήταν ορατό από το παράθυρο της κουζίνας, ακριβώς πάνω από τον ερωχήτη Σύντομα η μητέρα μου και εγώ αναπτύξαμε μια ρουτίνα Πήγαιναν απ' έξω στο δέντρο την ώρα που η κοινή έπλυνε τα πιάτα γιατί μπορούσε εύκολα να με επιβλέπει ενώ έκανε τις δουλειές της Καθώς το καλοκαίρι περνούσε, οι ικανότητες μου βελτιώνονταν και σε λίγο καιρό σκαρφάλωνα αρκετά ψηλά Όσο το δέντρο ψήλωνε τα κλαδιά του δεν γίνονταν μόνο πιο λεπτά αλλά και πιο αραιά Τελικά φτάσα σε ένα σημείο που δεν μπορούσα πλέον να ανέβω ψηλότερα και έτσι το παιχνίδι άλλαξε Άρχιζαν να επικεντρώνομαι στην ταχύτητα μέχρι που κατάφερα να φτάνω στο ψηλότερο σημείο σε 25 δευτερόλεπτα Έγινε υπερβολικά σίγουρη για τον εαυτό μου και ένα απόγευμα προσπάθησα να πατήσω σε ένα κλαδί πριν πια στο γεράβδι για το επόμενο Έπεσα από ύψος περίπου 6 μέτρων και έσπασα το χέρι μου πολύ άσχημα σε δύο σημεία Θυμάμαι τη μαμά μου να τρέχει προς το μέρος μου ουρλιάζοντας και η φωνή της ακουγόταν σαν να βρισκόταν κάτω από το νερό

24:57 Δεν θυμάμαι τι είπε αλλά θυμάμαι πόση έκπληξη ένιωσα βλέποντας πόσο λευκό ήταν το κόκκαλό μου. Θα ξεκινούσα τον υπιαγωγείο με γύψο χωρίς να έχω καν φίλους για να υπογράψουν πάνω του. Η μωμό μου πρέπει να ένιωσε τρομερά γιατί την ημέρα πριν ξεκινήσω το σχολείο έφερα στο σπίτι ένα χατάκι. Ήταν μωρό ακόμα με ρίγες σεμπέ και σεμπές και λευκό χρώμα.

25:26 Μόλις το άφησε κάτω εκείνος ήρθε και μέσα σε μια άδεια κούτα από αναψυκτικά που βρίσκονταν στο πάτωμα Τον ονόμασα Μπόξης Κούτες Ο Μπόξης έβγαινε έξω μόνο όταν κατάφερε να δραπετεύσει Η μαμά μου του είχε αφαιρέσει τα νύχια για να μην καταστρέφεται έπιπλα Οπότε κάναμε ό,τι μπορούσαμε για να τον κρατάμε μέσα Το έσκαγε που και που και τον βρίσκαμε κάπου στη πίσω αυλή να κυνηγάει κάνα έντομο ή σάβρα, αν και σπάνια έπιανε κάτι αφού δεν είχε μπρος την ανήχεια.

26:02 Ήταν αρκετά ευέλικτος αλλά πάντα τον πιάναμε και τον επιστρέφαμε μέσα. Καθώς τον κουβαλούσαμε εκείνος προσπαθούσε να κοιτάξει πίσω από τον ώμο μου. Έλεγα στεμμά μου ότι το έκανε επειδή σχεδίαζε τη στρατηγική του για την επόμενη φορά. Μόλις μπαίναμε στο σπίτι του δίναμε λίγο τόνο και έτσι έμαθε τι σήμαινε ο ήχος του ανοιχτηριού Ερχόταν τέχοντας όποτε τον ακούγε Αυτή η εκπαίδευση αποδείχθηκε χρήσιμη αργότερα γιατί προς το τέλος της διαμονής μας εκείνο το σπίτι Ο Μπόξης το έσκαγε πολύ πιο συχνά και έτριχε κάτω από το σπίτι στον περιορισμένο χώρο Εδώ στην ουσία που υπάρχει, αν καταλάβετε τι εννοώ, παρένθεση, σε ταινίες που έχετε δει σε κάποιες σπίτια να φαίνεται ότι υπάρχει ένα μικρό κενό κάτω από το σπίτι όπου στην ουσία άλλος μπορεί να συρθεί κιόλας.

26:59 Δεν είναι ότι το σπίτι ακριβώς πατάει πάνω στο έδαφος, υπάρχει ένα μικρό κενό, εδώ το ονομάζει crawl space, όπου κανένας μας δεν ήθελε να τον ακολουθήσει καθώς ήταν στενά και πιθανότατα γεμάτα έντομα και τροκτικά. Εφιώς η μαμά μου σκέφτηκε να συνδέσει το ανοιχτήρι σε μια μπαλαντέζα και να το θέσει σε λειτουργία ακριβώς έξω από τη τρύπα που είχε μπει ο Μπόξης.

27:22 Τελικά εκείνος έβγαινε με δυνατά νιαωρίσματα, δείχνοντας αρχικά εντυπωσιασμένος από τον ήχο και μετά έντρομος που του παίξαμε ένα τόσο σκληρό παιχνίδι. Ένα ανοιχτήρι χωρίς τόνο δεν είχε κανένα νόημα για τον Μπόξης. Η τελευταία φορά που διέφυγε κάτω από το σπίτι ήταν στην πραγματικότητα τελευταία μας μέρα εκεί. Η μαμά μου είχε βάλει το σπίτι προς πώληση και είχαμε αρχίσει να πακετάρουμε.

27:50 Δεν είχαμε πολλά πράγματα και καθυστερήσαμε το πακετάρισμα, αν και εγώ είχα ήδη μαζέψει όλα μου τα ρούχα μετά από απέτηση της μητέρας μου. Εκείνη καταλάβαινε πόσο λυπημένη ήμουν που μετακομίζαμε και ήθελε η μετάβαση να είναι ομαλή. Υποθέτω πως πίστευε ότι έχοντας τα ρούχα μου ήδη στο κουτί θα συνήθιζα την ιδέα της μετακόμισης Καταλαβαίνοντας πως τα πράγματα δεν θα άλλαζαν και τόσο Όταν ο Μπόξης βγήκε έξω την ώρα που φορτώναμε το φορτηγό Η μα μου άρχισε να βρίζει γιατί είχε ήδη πακετάρει το ανοιχτήρι και δεν ήταν σίγουρη που βρισκόταν Προσποιήθηκα ότι πήγα να το ψάξω για να αποφύγω να μπω κάτω από το σπίτι και η μαμά μου, πιθανότατα γνωρίζοντας το μικρό μου κόλπο, μετακίνησε ένα από τα πάνελ και σύρθηκε μέσα.

28:41 Βγήκε με τον Μπόξης αρκετά γρήγορα και φαινόταν πολύ αναστατωμένη, γεγονός που με έκανε να νιώσω ακόμα καλύτερα που δεν είχα μπει εγώ εκεί κάτω. Η μα μου έκανε μερικά τηλεφωνήματα ενώ εγώ πακέταρα λίγο ακόμη και μετά ήρθε στο δωμάτιό μου και μου είπε ότι μίλησε με τον Μεσίτη και θα αρχίσαμε τη μετακόμιση στο άλλο σπίτι από εκείνη κιόλας τη μέρα Το είπε σαν ήταν εξαιρετικά νέα αλλά εγώ νόμιζα ότι είχαμε περισσότερο χρόνο Αρχικά είχε πει ότι δεν θα φεύγαμε μέχρι το τέλος της επόμενης βδομάδας και ήταν μόλις τρίτη Επιπλέον δεν είχαμε τελειώσει το πακετάρισμα αλλά η μαμά μου είπε ότι μερικές φορές ήταν πιο εύκολο να αντικαταστήσεις κάποια πράγματα Πάρα να τα πακετάρεις και να τα κουβαλάς σε όλη την πόλη Δεν πρόλαβα καν να πάρω τα υπόλοιπα κουτιά με τα ρούχα μου Ρώτησα αν μπορούσα να πάρω τηλέφωνο τον Τζοζ για να τον αποχαιρετήσω Αλλά είπε ότι θα μπορούσαμε να τον καλέσουμε και στο καινούριο μας σπίτι Φύγαμε με το φορτηγό μετακόμισης Κατάφερα να διατηρήσω επαφή με τον Τζος για χρόνια, πράγμα αξιοσημείωτο αφού δεν πηγαίναμε πλέον στο ίδιο σχολείο.

29:54 Οι γονείς μας δεν ήταν στενοί φίλοι αλλά ήξεραν ότι εμείς ήμασταν και έτσι εξυπηρετούσαν την επιθυμία μας να βλεπόμαστε, κάνοντας τις διαδρομές για να κοιμόμαστε ο ένας στο σπίτι του άλλου, μερικές φορές κάθε Σαββατοκυριακό. Ένα χρόνο τα Χριστούγεννα οι γονείς μας μάζεψαν χρήματα και μας πήραν μερικά πολύ καλά ογκοιτόκης που διαφημίζονταν ότι λειτουργούν σε εμβέλεια μεγαλύτερη από την απόσταση των σπιτιών μας και είχαν επίσης βαταρίες που κρατούσαν για μέρες αν η συσκευή ήταν ανοιχτή αλλά δεν χρησιμοποιούνταν Μόνο περιστασιακά λειτουργούσαν τόσο καλά ώστε να μιλάμε από τη μία πλευρά της πόλης στην άλλη αλλά όταν κοιμόμασταν ο ένας στο σπίτι του άλλου, τα χρησιμοποιούσαμε στο σπίτι μιλώντας με εκείνη την ψεύτικη γλώσσα σύρμα του που είχα μάθει από τις ταινίες.

30:44 Χάρη στους γονείς μας ήμασταν ακόμα φίλοι στα δέκα μας χρόνια. Ένας αγατοκέκο που έμενα στον Τζοσ, η μαμά μου με πήρε τηλέφωνο για να μου πει καληνύχτα. Ήταν ακόμα πολύ προστατευτική, ακόμα και όταν δεν μπορούσε να με βλέπει. αλλά το είχα συνηθίσει τόσο που δεν το πρόσεχα καν. Ακόμα κι έναν Τζοσχολ το σχολίαζε. Η φωνή της ακουγόταν αναστατωμένη.

31:08 Ο Πόξης είχε εξαφανιστεί. Αυτό είναι το πρώτο part της ιστορίας Penpal. Μια μικρή παρένθεση θα πω εγώ τώρα. Έχω μία μικρή αίσθηση ότι ο πρωταγωνιστής μας είναι αγοράκι και όχι κοριτσάκι έτσι όπως το έκανα στη μετάφραση. Αν ξαφνικά με ακούσετε στο δεύτερο part να το αποφθείνω όμως σαν είναι αγόρι, να το ξέρετε, μην μπερδευτείτε.

31:39 Αλλά ναι, δηλαδή η συγκεκριμένη ιστορία θα μας βγει περίπου πέντε parts ή τέσσερα. Δηλαδή σύνολο θα μας βγουν τέσσερα ή πέντε parts. Η ιστορία είναι τεράστια. Το αρχείο στο Word που έχω κάνει είναι 53 σελίδες. Δεν ξέρω αν θα μας φύγουν πιο εύκολα ή πιο δύσκολα, αλλά ναι, έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας και αυτό ήταν στην ουσία το πρώτο part της ιστορίας.

32:09 ελπίζω να σας άρεσε να το απολαύσατε και να σας προκάλεσε μια αγωνία να σας παίρνεις τύπου τι θα κάνουμε, τι θα γίνει, πως θα κυλήσει το πράγμα ή δεν ακούγεται πολύ disturbing αυτό που γίνεται και μας το χτίζει κάτι το οποίο μ' αρέσει πάρα πολύ και μ' αρέσει που η ιστορία είναι μεγάλη και πιστεύω ότι για κάποιο λόγο κάποιες ιστορίες γίνονται θρηλυκές στον κόσμο του Reddit και αυτή είναι μία από αυτές οπότε ανυπομονώ πως και πως να διαβάσουμε μαζί την ιστορία και θα το ξαναπώ αν τις επόμενες φορές μου ακούτε να απευθύνομαι στην πρωταγωνίστρια ως αγόρι είναι επειδή μάλλον όντως είναι αγόρι γιατί όπως σας είπα δεν ξέρω ούτε εγώ την ιστορία οπότε βλέποντας και κάνοντας anyways σας έχω ανακοινώσεις Θα σας πω πρώτα τις ανακοινώσεις και μετά τα άλλα που θέλω να πω. Αρχικά, υπάρχουν άραγε φαντασματάκια που είναι από Κρήτη ή να είναι κοντά στην Κρήτη, γιατί σας έχω νέα.

33:18 Λοιπόν αγαπητά φαντασματάκια της Κρήτης ή φαντάσματα το πείστε κοντά στην Κρήτη δεν ξέρω Τον Σεπτέμβριο θα γίνει η Game Expo στην Κρήτη στο Ηράγλου της Κρήτης Δεν ξέρω πολλές λεπτομέρειες δεν έχω ξαναπάει στην Κρήτη Ωστόσο όμως είμαι στην ευχάριστη θέση να σας πω ότι θα βρίσκομαι εκεί 12 και 13 Σεπτεμβρίου για όλη τη διάρκεια του event θα έχω κανονικά πάγκο θα είμαι εκεί θα είναι μεγάλη μου χαρά να σας γνωρίσω από κοντά δεν είχα ποτέ την ευκαιρία να πάω κάπου αλλού πέρα από Αθήνα, Θεσσαλονίκη και ίσως κάποια ενδιάμεση πόλη οπότε θα χαρώ πάρα πολύ όσο φαντασματάκι είστε από Κρήτη να το συγκρατήσετε αυτό και να το έχετε κατά νου για...

34:12 Καλά βέβαια θα μου πεις το λες από τόσο νωρίς. Ναι γιατί φοβάμαι μήτεχον και το ξεχάσω και δεν θέλω καθόλου να το πω τελευταία στιγμή. Οπότε σας το λέω από τώρα να το ξέρετε. Γιατί έχω εξασφαλίσει τη θέση μου εκεί. Οπότε αν δεν γίνει κάτι θα βρίσκομαι κανονικά εκεί όλο το διήμερο. Και θα είναι και μια ευκαιρία να κατέβω και στην Κρήτη.

34:35 Κάτι το οποίο δεν το έχω ξανακάνει ποτέ. Δεν θέλω πολύ να προλάβω να εξερευνήσω όσο μπορώ το νησί αυτό. Και όσο φαντασματάει και είστε από Αθήνα ήρθε η ώρα σας. Γιατί έχω να κατέβω Αθήνα νομίζω σχεδόν δύο χρόνια, αν όχι ήδη δύο χρόνια να έχουμε περάσει. Και είμαι στην ευχάριστη θέση να σας πω ότι θα κατέβω Αθήνα για το Halloween Festival.

35:04 Θα είναι τριήμερο, θα είναι 30, 31 Οκτωβρίου και 1 Νοεμβρίου. Πέφτει τόσο τέλειο αυτό το τριήμερο, είναι πουσουκού. Θα γιορτάσουμε μαζί το Χαλλουίν, θα είμαστε σε τέτοια γαμάτη υπέροχη διάθεση σπουκή και μαζί με τις διοργανώτες που δεν μπορώ να μιλήσω, Ετοιμάζομαι και κάτι ακόμη, δεν θέλω να σπουελάρω πάρα πολλά Αλλά είναι κάτι το οποίο ήθελα, σκεφτόμουν εδώ και καιρό να κάνω Και θα είναι μια τεράστια ευκαιρία να το ξεκινήσω στην ουσία Μέσω του φεστιβάλ για το Halloween Ανυπομονώ να τα πούμε εκεί Να ξέρετε ότι εννοείται θα φέρω και στα δύο events που είπαμε όλες τώρα και τα καινούργια merch και τα καινούργια βιβλία, βιβλία από το καινούργιο μου κόμικ, συγγνώμη, δεν έχουμε ακόμα καινούργια βιβλία, τα προηγούμενά μου βιβλία και τέλος πάντων θα είναι όλα εκεί, ανυπομονώ πάρα πολύ και για τα The Events είμαι πολύ hyped και θα ήθελα τώρα να σας μιλήσω για την Comic Con.

36:16 γιατί υπάρχουν κάποια φαντασματάκια ξέρω που παρακολουθούν και που έχουν έρθει και ήθελα να πω ότι σας ευχαριστώ πάρα πολύ μέσα από την καρδιά μου όσα φαντασματάκια μπήκατε στον κόπο να έρθετε και δεν ήσασταν καν από Θεσσαλονίκη ειδικά εσείς χρειάζεστε ένα μετάλλιο κυριολεκτικά γιατί έλαβα τόση αγάπη φέτος βέβαια θα μου πεις τις άλλες χρονιές που ήσουν εκεί δεν υπήρχαν άτομα φυσικά και είχα φαντασματάκια και έχω και φαντασματάκια που έρχονται και έρχεστε κάθε χρονιά που είμαι εκεί και σας ευχαριστώ ειλικρινά πάρα πολύ Φέτος απλώς συνειδητοποίησα ή κάπως κατάλαβα το πόσο πραγματικά έχω επηρεάσει κάποια άτομα Πάντα ελπίζω ότι σας επηρεάζω με τον καλύτερο τρόπο Και ότι δεν σας σωθώ να κάνετε πράγματα τα οποία δεν συμφωνούν με τον χαρακτήρα μου και το είναι μου γνώρισα κάποια φαντασματέκια από εσάς που πραγματικά είναι τιμή μου από την άποψη ότι ο ενθουσιασμός σας, η χαρά σας το πως μου μιλούσατε και το πως εκφραζόσασταν για το πόσο αγαπάτε την εκπομπή

37:53 το πόσες φορές έχετε κάτσει να ακούσετε τα επεισόδια, το ότι κατά μία έννοια σας έκανα παρέα σε κάποιες έτσι απαιτητικές και δύσκολες στιγμές της ζωής σας, το ότι σας βοηθούσα με τον οποιοδήποτε τρόπο να ξεχαστείτε, να αισθανθείτε καλύτερα, να ηρεμήσετε. Είναι το γεγονός ότι βλέπω κατά μία έννοια όλα αυτά τα μηνύματα που λαμβάνω, όχι να παίρνω σάρκα και ωστά, δεν ξέρω αν μπορείτε να το αντιληφθείτε, αλλά όταν βλέπεις όντως έναν άνθρωπο μπροστά σου να σου λέει αυτά που διαβάζω σε σχόλιά σας, σε μηνύματά σας που μου στέλνετε είναι τόσο διαφορετικό.

38:50 Γιατί πάλι το μυαλό μου είναι σε φάση ε, οκ, εντάξει, είναι ένα... Το μυαλό μου μπορεί να σε κορεδέψει και να σου πει ρε παιδί μου ότι όχι αυτά είναι αληθινά αλλά μπορεί άλλως να υπερβάλλει λίγο. Μπορεί να μην το εννοεί 100% απλά να το πει για να το πει και όταν σας γνώρισα από κοντά που ήρθατε και μου τα λέγατε αυτά με τέτοια χαρά, με τέτοιο ενθουσιασμό που μπορεί τότε να μην φαινόταν γιατί ήταν επάνω στη στιγμή και λόγω της κον υπήρχε τέτοια υπερένταση και να με βλέπατε έτσι χαρούμενοι που σας ακούω να ξέρετε πως όταν γύρισα σπίτι και όταν τελείωσε όλο αυτό και καθόμουν και τα σκεφτόμουν μόνη μου, με έπιανε μία συγκίνηση ότι τι σκατά, όντως υπάρχουν άτομα που νιώθουν έτσι.

39:48 Δεν είναι ότι τα βγάζω από το κεφάλι μου, δεν είναι ότι απλώς τα διάβασα και ισχύουν μόνο μέχρι εκεί. Όντως κάποιοι αισθάνονται έτσι για αυτό που κάνω και να μου λένε συνέχισε αυτό που κάνεις να δίνουν τέτοια αδύναμη. Δηλαδή πρώτη φορά ένιωσα το ότι όντως αυτό που κάνω έχει έστω και μη ένα μικρό αντίκτυπο. Ελπίζω πάντα προς το καλύτερο, προς το εσάς.

40:25 και είναι κάτι το οποίο ακόμα με αφήνει σε κατάσταση λίγο σοκ το έχω ακόμα δηλαδή πολύ φρέσκο στο κεφάλι μου, στη μνήμη μου και γι' αυτό αγαπητά φαντασματάκια θα ήθελα να σας ευχαριστήσω πολύ που είσαστε εδώ, που με παρακολουθείτε, που με υποστηρίζετε και με το να μ' ακούτε και με το να στηρίζετε αυτό που κάνω και πέρα από το κομμάτι του podcast δηλαδή και με τα βιβλία που αγοράζετε και με τυχόν τα μπλουζάκια, τις σκούπες, όλα αυτά που προσπαθώ να φτιάξω και για εσάς και γενικά.

41:13 με συγκινεί πάρα πολύ και ειλικρινά ειλικρινά σας ευχαριστώ είμαι ευγνώμων για όλη σας την αγάπη που δείχνετε δεν το θεωρώ δεδομένο και κάθε φορά που λαμβάνω κάποιο θετικό εγκάρδιο μήνυμα είναι σαν να λαμβάνω Είναι σαν να έλαβα για πρώτη μου φορά ένα θετικό σχόλιο πέντε χρόνια πριν που λέει ο λόγος. Δεν το θεωρώ δεδομένο. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ και θα προσπαθήσω να μην είμαι πολύ μελοδερματική οπότε σιγά σιγά θα κλείσω το βίντεο λέγοντας ένα συνολικό ευχαριστώ που καθίσετε να με ακούσετε.

42:07 να μου ακούσετε, σας ευχαριστώ που κάθεστε και με στηρίζετε, ελπίζω αυτό που κάνω να είναι κάτι που αξίζει την υποστήριξή σας, την αγάπη σας και ελπίζω να συνεχίσετε να είστε εδώ για όλα αυτά που έρχονται, για όλα αυτά που θα έρθουν και με το καλό να συνεχίσουμε να είμαστε έτσι μια παρέα φαντασμάτων όλοι μαζί για πολύ πολύ πολύ πολύ καιρό ακόμη.

42:41 Καλή συνέχεια να ευχηθώ. Θα τα πούμε σε ένα επόμενο επεισόδιο της Κρυβιπέδια και μέχρι τότε να είστε καλά και να προσέχετε. Bye bye!