Επ.160: Halloween Special

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Χαίροντα παντασματάκια, γεια σας και καλώς ήρθατε στην Κρυπηπέδια. Τι κάνετε, πώς είστε, ελπίζω να είστε όλοι και όλες καλά. Στο σημερινό επεισόδιο γινόταν να ξεχάσουμε το καθιερωμένο μας Halloween Special επεισόδιο. Είναι ένα επεισόδιο το οποίο όπως ξέρετε το κάνουμε κάθε χρόνο για την ημέρα το Halloween, όπου κατά μία είναι ετοιμούμε την ημέρα καθώς όλοι οι κουμπί και οτιδήποτε κάνουμε εδώ πέρα βασίζεται στο χόρο και δεν γίνεται να μιλήσουμε για χόρο και να μην αναγνωρίσουμε ή να μην μιλήσουμε για τη γιορτή του Halloween.

00:40 Στο σημερινό επεισόδιο βρήκα μια πολύ ωραία ιστορία από το Reddit που έχει να κάνει εννοείται με το Halloween και θα δείτε κιόλας κάτι το οποίο με τρέλανε. και ένας από τους σημαντικότερους λόγους που το επέλεξα πέρα από την ωραία ιστορία είναι και το γεγονός ότι στην ιστορία αυτή το Halloween πέφτει Σάββατο όπως πέφτει και στη δική μας περίπτωση.

01:04 Πέφτει Σάββατο, 31 Οκτωβρίου και από τη στιγμή που βλέπετε και όλα στο συγκεκριμένο βίντεο λογικά εγώ θα είμαι στην Αθήνα και θα είναι το Halloween Festival και θα έχω κάνει και όλα στο πρώτο μου live. Θα σας έχω πει λογικά την επόμενη φορά ή στο instagram παπά και creepypedia όσοι ενδιαφέρονται για το πως πήγε και το πως ήταν και πέρα εντάξει σίγουρα θέλω να ελπίζω ότι θα σας έχω βομβαρδίσει με stories και τα συναφή οπότε αγαπητά φαντασματάκια χωρίς να χάσουμε άλλο χρόνο ας ξεκινήσουμε και η ιστορία έχει τίτλο σκότωσα την καλύτερη μου φίλη όταν ήμουν 11 ετών και από τότε το μετανιώνω κάθε ένα παιδί σαν και εμένα.

02:50 Αποτύχανα σε τουλάχιστον ένα μάθημα κάθε εξάμηνο και είχα πάει πάρα μα πάρα πολλές φορές στη τιμωρία και στη διευθύντρια. Πάντα με βοηθούσε όμως να περάσω τουλάχιστον με βάση και περίμενε μέχρι να τελειώσει η τιμωρία μου για να γυρίσουμε μαζί στο σπίτι. Η Μέλ και εγώ αγαπούσαμε πολύ το φθινόπωρο. Ήταν μια ευπρόσδεκτη αλλαγή από το αποπνικτικό καλοκαίρι.

03:15 Στις μία Οκτωβρίου είχαμε μία παράδοση. Στολίζαμε ένα δεντρό σπίτο που είχε φτιάξει ο πατέρας της Γέμας λίγα μέτρα μέσα στο δάσος πίσω από το σπίτι τους, χρησιμοποιώντας παλιά στολίδια που οι γείτονές μας δεν ήθελαν πια. Είμαι σίγουρη ότι έμοιαζε σαν να είχε ξεράσει πάνω σε ένα δέντρο το τμήμα Halloween σε ένα κατάστημα σιδηρικών Αλλά δεν μπορούσαμε να σκεφτούμε κανένα πιο όμορφο μέρος για να περνάμε τα βράδια και τα Σαββατοκύριακά μας Και το κάναμε κάθε βράδυ και κάθε Σαββατοκύριακο Έφτασε σημείο που η ανησυχητική μαμά μου σταμάτησε να παίρνει τηλέφωνο στο σπίτι της Μέλ για να με υπενθυμίζει να γυρνάω σπίτι πριν να ανάψουν οι λάμπες του δρόμου κάτι που δεν ήταν δύσκολο καθώς η Μέλ μου είχε βοηθήσει να σχεδιάσω τη πιο αποτελεσματική διαδρομή από και προς το σπίτι της.

04:10 Το πρωί πήγαινα με το ποδήλατο μέχρι το σπίτι της Μέλ όπου βρισκόμασταν και μετά άφηνα το ποδήλατο εκεί και περπατούσα μαζί της μέχρι το σχολείο. Δεν είχε ποδήλατο και μισούσε να κάθεται από πίσω οπότε μας έπαιρνε λίγο περισσότερο χρόνο από ότι αν απλώς πηγαίναμε με το ποδήλατο αλλά ήταν ένας συμβιβασμός που έκανα πρόθυμα.

04:31 Τη Δευτέρα πριν από το Χάλουιν η Μέλ με περίμενε στο τέλος του δρόμου. Η μύτη της ήταν κόκκινη και βουλωμένη. Ήξερα ότι είχε περάσει τη νύχτα κλαίγοντας. «Δεν μπορώ να έρθω στο σχολείο σήμερα», είπε. «Γιατί όχι, είσαι αρρωστή», ρώτησα. «Όχι, ε, η θεία μου η Τζίντζερ, αυτή που μένει στη Νέα Ορλαιάνη, αυτή, ε...» Ήταν το μόνο που κατάφερε να πει πριν ξεσπάσει σε λιγμούς.

05:06 Θυμήθηκα τη θεία Τζίντζερ. Ήταν η περίεργη θεία. Αυτή που σε έκανε να ρωτιέσαι πόσο LSD είχε πάρει στη δεκαετία του 70. Αυτή η θεία. Η Μέλ όμως την λάτρευε. Η Μέλ αγαπούσε την περίεργη θεία της και είχε ένα μικρό ράφι αφιερωμένο σε όλα τα περίεργα πράγματα που της είχε δώσει η θεία στις επισκέψεις της. «Πέθανε» ξέφυγε από το στόμα μου.

05:36 «Όχι, αλλά είναι πολύ άρρωστη» είπε καθώς κούπιζε τα δάκρυά της. «Πετάμε σήμερα για να την δούμε οπότε δεν θα είμαι στο σχολείο. Πόσο καιρό θα λείψεις» Ο μπαμπάς λέει ότι μάλλον θα κάτσουμε για καμιά βδομάδα. Θα γυρίσουμε την Κυριακή όμως. Ακόμα κι αν η θεία Τζίντζερ δεν... Ξέρεις. Δεν θέλει εγώ και τα δίδυμα να χάσουμε πολλά μαθήματα από το σχολείο.

06:07 Τα δίδυμα ήταν οι αδελφοί της, ο Μάικλ και ο Μάρτιν. Πήγαιναν νηπιαγωγείο. Δηλαδή θα χάσει το Χαλουίν, είπα. Προσπάθησα να κρύψω την απογοητευσή μου Εκείνη τη χρονιά το Χάλμπουν ήταν Σάββατο Πράγμα που σήμαινε επιπλέον χρόνο για να τελειώσουμε τις στολές μας Και να μείνουμε ξύπνιες όσο αργά θέλαμε Μάλλον... Λυπάμαι, είπε Όταν δεν απάντησα, είπε Μπορείς να πάρεις τις εργασίες από την Κυριακή για εμένα Φυσικά «Γεια», είπε απογοητευμένη και την άφησα χωρίς καν να πω αντίο.

06:50 Ποτέ δεν αντιμετώπιζα καλά την απογοήτευση και, αν και καταλάβανα γιατί έπρεπε να πάει, δεν ήθελα να περάσω την αγαπημένη μου γιορτή μόνη, ειδικά αφού είχαμε περάσει εβδομάδες σχεδιάζοντας τη μέρα μέχρι και το τέταρτο της ώρας. Εκείνη η εβδομάδα πέρασε πολύ, πολύ αργά. Δεν είχε χρειαστεί ποτέ να πάω στο σχολείο μόνη μου.

07:12 Περνούσαμε τόσο πολύ χρόνο μαζί που όταν αρρώστανε η μία το κολλούσε και η άλλη Δεν είχα καμία άλλη να φάω μαζί στο μεσημεριανό ή να περάσω την ώρα μαζί του στο διάλειμμα Σίγουρα υπήρχαν κι άλλα παιδιά αλλά ένιωθα περιθωριοποιημένη Ένιωθα μοναξιά Το μόνο μάθημα στο οποίο έκανα τον κόπο να δώσω προσοχή ήταν η φυσική Όλη την εβδομάδα μελετούσα με ένα κεφάλι και τις πεταλούδες Η δασκάλα έφερε μάλιστα ένα μάτσο νεκρές πεταλούδες καρφωμένες σε ένα κομμάτι φελιζόλ.

07:47 Την Παρασκευή έφερε μέσα την τηλεόραση κάτι που συνήθως σήμαινε ότι θα έβαζε μία ταινία και θα έκανε κάτι άλλο. Πάντα το ερμήνευα ως ώρα για να κοιμηθείς, ενώ η Μέλ κρατούσε σημειώσεις, αλλά αυτή τη φορά δεν μπορούσα να το κάνω αυτό. Και έτσι έδωσα προσοχή. Η ταινία ήταν αρκετά φαρετή. Τα ονόματα των ειδών με μπέρδευαν συνεχώς. Ήμουν σχεδόν σίγουρη ότι έγραψα λάθος τα περισσότερα. Βρήκα όμως κάτι ενδιαφέρον. Την ιδέα του paddling.

08:21 Όταν οι πεταλούδες χρειάζονταν τροφή αλλά για τον οποιονδήποτε λόγο ήταν δύσκολο να τη βρουν Προσγιώνονταν σε κάτι υγρό και αντλούσαν τα θρεπτικά συστατικά και το νερό από αυτό Μπορεί να ήταν η λάσπη, το στάσιμο νερό, σε μια λιμνούλα ή ακόμα και το αίμα Αυτό με το αίμα μου έμεινε στο μυαλό Το επόμενο μάθημα ήταν τα καλλιτεχνικά και η κυρία Γκάρντερ δεν φάνηκε να εκτιμά τη ζωγραφιά μου με λαδοπαστέλ.

08:55 Είχα ζωγραφίσει μια σκηνή με ένα καλλιδοσκόπιο πεταλουδών, η φράση είναι δανεισμένη από το προηγούμενο μάθημα, που έπιναν το αίμα κάποιου καημένου σκοτωμένου πλάσματος και μου έβαλε τιμωρία την τελευταία ώρα της Παρασκευής. Ήμουν το μόνο παιδί σε τιμωρία εκείνη τη μέρα οπότε υποθέτω ότι η καθηγήτρια με λυπήθηκε και με έστειλε σπίτι μετά από το μισό της ώρας Της είπα ένα γρήγορο ευχαριστώ, μάζεψα τα πράγματά μου και βγήκα από εκείνη την αίθουσα όσο πιο γρήγορα μπορούσα Είμαι σίγουρη ότι αν είχα προσέξει δεν θα είχα σκοντάψει πάνω στα δύο κοκαλιάρικα πόδια που προεξήχανε στη μέση του διαδρόμου διαδρόμου. Έπεσα με δύναμη στα χέρια και στα γόνατά μου.

09:42 «Συγγνώμη!» είπε η Μέλ βοηθώντας με να σηκωθώ. «Ήταν να σου κάνω έκπληξη!» Ξέχασα αμέσως κάθε θλίψη ή θυμό που ένιωθα γι' αυτήν και την αγκάλιασα σαν να επρόκειτο να πετάξει μακριά. Δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι μου έλειπε τόσο πολύ μέχρι που την είδα. Μοναχική και βαριεστημένη σίγουρα αλλά να μου λείπει σοβαρά ήταν κάτι καινούργιο για εμένα εκείνη τη μέρα περπατήσα μέχρι το σπίτι με το ποδήλατό μου χρειάστηκα όλη τη διαδρομή για να ενημερώσω τη Μέλ για ό,τι είχε συμβεί στο σχολείο ποιος πήγαινε στη πλούσια γειτονιά για φάση κέρασμα ποιος έβγαινε με ποιον και ποιες δύο κοπέλες θύμωσαν η μία με την άλλη επειδή έμαθαν ότι είχαν πάρει το ίδιο κοστούμι Η Μέλ φαινόταν αφηρημένη, κάτι που μου θύμισε γιατί είχε φύγει εξ αρχής «Ω, ε, η θεία σου...»

10:42 «Πέθανε» είπε Έμεινα κάπως έκπληκτη, μόλις πριν από λίγες μέρες η Μέλ δεν μπορούσε να συγκρατηθεί αρκετά για να μιλήσει με αυτό «Ναι» «Είσαι εντάξει» Είπα. «Ναι, να τη», είπε τραβώντας ένα μεγάλο μεταγιόν κάτω από το πουκάμισό της. «Εννοείς ότι είναι εκεί μέσα», είπα η διασμένη. «Ε, λοιπόν, οι στάχτες της είναι. Την έκαψαν».

11:18 «Ω, ε, εντάξει, λοιπόν, είσαι ακόμα μέσα για αύριο» είπα ελπίζοντας να αλλάξω το θέμα σε οτιδήποτε άλλο εκτός από νεκρές θείες χωμένες σε κοσμήματα, καθώς δεν είχα δει ποτέ πτώμα πριν. Η ιδέα με τρόμαξε πάρα πολύ. «Ναι, φυσικά, αλλά πιστεύεις ότι θα μπορούσαμε να κάνουμε κάτι ξεχωριστό» είπε. «Μου εξήγησε ότι δεν μπορούσα να το περιγράψει με λόγια.

11:49 Είδα περισσότερο κάτι του τύπου, πρέπει να το δεις για να το πιστέψεις, αλλά είχε ήδη καταστρώσει ένα αρκετά λεπτομερέ σχέδιο. Θα τελειώνω με το βασέ κέρασμα μέχρι τις 7, θα πηγαίναμε στο σπίτι μου για πιτσάμα πάρτι και μετά θα το σκάγαμε στις 11 και 45 και θα πηγαίναμε στο Θεντρόσπιτο ακριβώς πάνω στην ώρα για τα μεσάνυχτα.

12:13 Αφού συμφώνησα, η Μέλ πήγε σπίτι αντί να μείνει μαζί μου. Είπε ότι έπρεπε να προετοιμαστεί για αύριο. Θυμηθήκα ότι η μαμά μου είχε πει ότι ο καθένας πενθεί με διαφορετικό τρόπο και να μην αναστατωθώ αν η Μέλ συμπεριφερόταν περίεργα για λίγο, οπότε το άφησα να περάσει και της είπα καληνύχτα. Εκείνη η ημέρα του Χάλουιν ήταν σχεδόν τέλεια. Ο καιρός ήταν αρκετά καλός, με θερμοκρασία τέλεια και κάθε σχέδιο που είχαμε κάνει φαινόταν να πήγαινε έτσι όπως έπαιρπε.

12:45 Η μαμά μου μας τράβηξε μια φωτογραφία με τις τολές μας. Είμαι έλα η μοιάζει με μια κυρία που είχαμε δει να πουλάει τα ρο στη Νέα Αρλεάνη όταν οι οικογένειές μας είχαν πάει εκεί διακοπές πριν από μερικά καλοκαίρια και εγώ ήμουν η νύφη του Φράκενστάιν. Φτάσαμε στο σπίτι μου ακριβώς στην ώρα μας και κάναμε ό,τι μπορούσαμε για να αφαιρέσουμε όλη τη λακ και όλο αυτό το χρώμα από πάνω μας.

13:40 Μέχρι τις 8 ήμασταν με τις πιτζάμες μας, με ένα μπολ pop corn και έφλεγα με την αγαπημένη μας ταινία τρόμου στο σαλόνι. Ήταν τέλεια και ένιωθα τόσο ωραία και ζεστά μέσα μου. Οι γονείς μου κοιμόντουσαν ήδη εδώ και λίγη ώρα και πήγε 11.45 οπότε το να βγούμε στα κρυφά δεν ήταν πρόβλημα. Η Μέλ φρόντισε να αφήσει μια καρέκλα έξω από το παράθυρό μου ώστε να μπορούμε να ξαναμπούμε γρήγορα αν μας έπιαναν και μετά ανέβηκε στο ποδήλατό μου για να φτάσουμε στο δεντρό σπιτός πιο γρήγορα γινόταν.

14:15 Επτά λεπτά αργότερα πάρκανα το ποδήλατο σε μια διακριτική κρυψόνα και η Μέλ σχεδόν έτρεξε μέσα από την πίσω αυλή της και μέσα στα δέντρα Την ακολούθησα όσο πιο γρήγορα μπορούσα αλλά όταν έφτασα στη κορυφή της σκάλας η Μέλ είχε ήδη εγκατασταθεί στη θέση της Χοροπηδούς από ενθουσιασμό Φαινόταν να υπάρχουν εκατομμύρια κεριά και η Μέλανη τα είχε ανάψει όλα Έτσι ώστε το δεντρό σπιτών να λούζεται σε μια ζεστή πορτοκαλή λάμψη Ενώ είχε ζωγραφίσει περίεργα σύμβολα σε όλους τους στίχους Υπήρχε ένας μεγάλος κύκλος γύρω από ένα καθιστικό φτιαγμένο από αλάτι Είχα μείνει πραγματικά εντυπωσιασμένη Τότε είδα το ταμπλό ούιτζα στις θυμές του δωματίου περιτριγυρισμένο από τα μικρά δώρα που της είχε δώσει η θεία της Ένιωσε έναν κόμπο στο στομάχι Ήξερα ότι τα ταμπλό ούιτζα ήταν απλώς έναν όγκτο παιχνίδι και ότι τα φαντασμάτα δεν υπάρχουν Είχα σταματήσει να φοβάμαι το τέρας κάτω από το κρεβάτι μου πριν από χρόνια αλλά βλέποντας όλα όσα έχει ετοιμάσει Μέλ και την γενική της ανυπομονησία για αυτό που σχεδίαζε, ένιωσα πολύ, πολύ νευρική.

15:35 «Μέλ, τι είναι αυτό! Θα επικοινωνήσουμε τη θεία μου, τη Τζίντζερ!» ανακοίνωσε με δραματικό ύφος. Της είπα ότι μερικά μεγαλύτερα παιδιά στο σχολείο μιλούσαν για τους πίνακες σου Ιτζα όταν εκείνη έλειπε. Έλεγαν ότι προσπάθησαν να επικοινωνήσουν με τον Τζον Εφ Κένεντι και την Μαρία Ντοανέτα Αλλά η πλακέτα δεν κουνήθηκε καθόλου για αυτούς Μα δεν είχαν το τελετουργικό της θείας Τζίντζερ Είπε καθώς έβγαζε από τη τσέπη της ένα κομμάτι καφέ εξεθοριασμένου χαρτιού Μου το έδωσε και καθώς κοίταζα τις γραμμένες με το χέρι σημειώσεις μου είπε Μου το άφησες ένα φάκελο στο σπίτι της νομίζω ότι θέλει να της μιλήσω από τον άλλο κόσμο Η τελετή απαιτούσε να ψαλθούν συγκεκριμένες ξένες λέξεις έναν συγκεκριμένο αριθμό φορών με ένα συγκεκριμένο συνολοντικημένο αντικείμενο που η Μέλ είχε ήδη Δεν αμφέβαλα ότι η Τζίντζερ είχε σχεδιάσει αυτό το πράγμα ως ένα τελευταίο δώρο για την ανεψιά της Εντάξει, λοιπόν Με τι ξεκινάμε, ρώτησα Η Μέλ έβγαλε ένα τεράστιο μαχαίρι από πίσω της.

16:50 «Τι κάνεις!» φώναξα και μάλλον το υποσυνείδητό μου αντέδραση γιατί βρήκα τον εαυτό μου να κατεβάζει τα χέρια μου από μια μυντική στάση με τη Μέλ να γελάει μπροστά μου. «Το πρώτο συστατικό είναι αίμα παρθένου. Το λέει ακριβώς εδώ», είπε δείχνοντας το χαρτί με το μαχαίρι. Σκέφτηκα ότι οι δύο παρθένες είναι καλύτερες από μία.

17:13 Της έδωσα το χέρι μου απρόθυμα Χρησιμοποίησε το μαχαίρι για να κάνει μια μικρή τομή στο δαχτυλό μου και μετά στο δικό της Άφησε μερικές σταγόνες από το αίμα της να στάξουν σε ένα περίτεχνο χρυσό μπολ Κι έτσι το έκανα κι εγώ Η Μέλ συνέχισε με τα υπόλοιπα βήματα που αναγράφονταν στο χαρτί Μου ζήτησε να ψάλλω μια φράση στα λατινικά Ενώ εκείνη χρησιμοποιούσε το καθένα από τα δώρα της θείας της καθώς τα χρειάζονταν Ένα μικρό κρανίο πουλιού συνθυλήφθηκε και προσθέθηκε στο μπολ με το αίμα Μια κορδέλα δέθηκε στον καρπό της καθεμιάς μας και ένα μαύρο κοντό κερί άναψε και το έβαλε στο κέντρο του μπολ Είχε μερικά φυλαχτάκια κρυστάλλους με τα οποία έκανε χειρονομίες και τύλιξε μια μικρή νεκρή πεταλούδα σε ένα κομμάτι κόκκινο υφάσματος Θυμάμαι ότι σκέφτηκα ότι κανένα από αυτά τα αντικείμενα δεν ήταν ιδιαίτερα δύσκολο να βρεις Απλώς έπρεπε να τα κουνείς εδώ και εκεί, να πεις μερικές αστείες λέξεις και να πεις στην καλύτερη σου φίλη ότι κάνεις μαύρη μαγεία Τότε σκέφτηκα ότι η Μέλ μάλλον μου έκανε φάρσα

18:23 Δεν υπήρχε περίπτωση να πετύχει τίποτα από όλα αυτά, απλώς ήθελε να με τρομάξει τη νύχτα του Χάλλουιν Ήμουν θυμωμένη και όσο συνέχιζα με αυτό τόσο πιο πολύ θύμωνα Δεν ήξερα τι άλλο να κάνω οπότε απλώς σταμάτησα να ψάλλω «Τι κάνεις» είπε η Μέλ. «Αυτή η φάρσα δεν είναι και πολύ ωραία Μέλ» είπα λύνοντας τις κορδέλες από τους καρπούς μου. «Όχι δεν είναι φάρσα, τορκίζομαι» μου φώναξε αλλά είχα βαρεθεί. «Πάω σπίτι, δεν θέλω να το κάνω πια».

19:01 «Σε παρακαλώ κορίν, σε παρακαλώ μη, άσε με να τελειώσω πρώτα» Με κέτευσε αλλά ήταν πολύ αργά Μακάρι να την είχα ακούσει Μακάρι να είχα απλώς ξανακαθίσει και να την είχα αφήσει να κάνει ό,τι ήθελε Ακόμα κι αν ήταν μια ηλίθια φάρσα Αλλά δεν το έκανα Πήγα να βγω από το κύκλο αλλά το πόδι μου ανακάτεψε το αλάτι και έσπασε τη γραμμή Η Μέλ ούρλιαξε. Κοίταξα πίσω προς το μέρος της και είδα ότι είχε το κεφάλι και τα χέρια της πεσμένα πίσω με το στόμα ορθάνυχτο.

19:40 Οι μύες της ήταν τεντωμένοι και μπορούσα να δω τις μπλε φλέβες να σέρνονται στο λαιμό της. Η πλακέτα στο ούιτζα κινήθηκε. Η Μέλ μιλούσε καθώς έδειχνε το κάθε γράμμα. «Γεια» είπε. Η φωνή που βγήκε από το στόμα της δεν ήταν δική της. Ακουγόταν σαν ένα βαθύ σκοτάδι. «Είσαι εντάξει» τράβλησα. Η φωνή γέλασε και η Μέλ έσκεψε το κεφάλι της για να με κοιτάξει.

20:17 Μόνο για εκείνες τις λίγες στιγμές η Μέλ δεν έμοιαζε πια με τη Μέλ. Τα μάτια της ήταν κόκκινα, τα μάγουλά της ήταν λες και φαινόταν αδύνατοι και τα χείλη της ήταν σκασμένα και ματωμένα. Μου χαμογέλασε. «Είμαι μια χαρά», γουργούρισε φωνή. «Σε παρακαλώ, δεν θα καθίσεις μαζί μου». «Όχι εγώ, δεν μου αρέσει το παιχνίδι, Μέλ. Σε παρακαλώ, σταμάτα. Με τρομάζεις πάρα, πάρα πολύ».

20:53 «Δεν είναι εδώ», με χλέβασε. «Δεν το κατάλαβες, ηλίθιο κορίτσι». Το δεντρόσπιτο γέμισε από δυνατούς κρότους. Φαινόταν να προέρχονται από παντού, λες και εκατό άνθρωποι χτυπούσαν τις γροθιές τους πάνω στους στίχους. Κάλυψα τα αυτιά μου και κουλουριάστηκα. Τότε σταμάτησε. Το πράγμα που είχε καταλάβει το σώμα της Μέλ γέλασε μαζί μου ενώ έτρεμε και είχε σπασμούς.

21:26 «Πού είναι» ήταν το μόνο που κατάφερα να πω. Κατάλαβα ότι δεν ήταν πια φάρσα. «Ανοίξε το στόμα και μία κραυγή. Η κραυγή ενός τρομοκρατημένου εντεκάχρονου κοριτσιού» ακούστηκε. Η πλακέτα πηγήνε πάνω κάτω στο ταμπλό σχηματίζοντας το «Βοήθησέ με» ξανά και ξανά. «Βοήθησέ με, βοήθησέ με, βοήθησέ με, βοήθησέ με», είπε το πράγμα και ξύσπασε σε ένα γέλιο.

21:58 Έτρεξα προς την καταπακτή και την άνοιξα Μόνο για να μου την πάρει από τα χέρια κάποια όρατη δύναμη Τραβήχτηκε τόσο δυνατά και τόσο ξαφνικά που δεν πρόλαβα να την αφήσω Και έτσι έπεσα με το πρόσωπο πάνω στο περβάζι Με τη γωνία να μου σκίζει το μέτωπο Αναγκάστηκα να σηκωθώ και να κοιτάξω Ζεστό αίμα έτρεχε στο πλάι του προσώπου μου Αλλά ήμουν πολύ τρομαγμένη για να γυρίσω την πλάτη Δεν ανοιγόγλυσε ποτέ τα μάτια του αλλά στράβωσε το πρόσωπο της Μελ σε ένα φρικτό χαμόγελο Μου έδωσες ένα σώμα και το δώρο μιας ψυχής Η αναπνοή του ήταν βαριά Θέλω να σε ευχαριστήσω όπως πρέπει Έδειξε με έναν έβμα το σημείο που είχα σπάσει κατά λάθος τον κύκλο του αλατιού «Σε παρακαλώ, έλα πάλι μέσα» είπε.

23:03 Η πλακέτα πετάχτηκε στο όχι του πίνακα Ούιτζα, αλλά το πλάσμα είτε δεν το πρόσηξε είτε δεν το έδωσε σημασία. Τα γυάλινα μαύρα μάτια του ήταν καρφωμένα πάνω μου. «Όχι, δεν θέλω. Θέλω να φέρεις πίσω τη Μελ», απέτησα. «Αλλιώς θα φύγω». Δεν θα άφηνες μια τόσο γλυκιά τρυφερή ψυχή μόνη μαζί μου έτσι δεν είναι Η πλακέτα έγραψε τη λέξη φύγε Η καταπακτή άνοιξε με δύναμη Ο χειρός θόρυβος με έκανε να πηδήξω αλλά γύρισα στα πόδια μου και άρχισα να κατευθύνομαι προς τα εκεί Θα της κάνω κακό ή θα τη φάω Η Αθώη είναι πάντα τόσο τρυφερή. Θα μπορούσα ακόμη και να καταστρέψω την ψυχή της. Να την κάνω σκοτεινή, κακόβουλη και δειλή. Σαν εσένα. Έπρεπε να ήσουν εσύ, ξέρεις.

24:06 Αυτή η φράση Έπρεπε να ήσουν εσύ Με συγκλώνησε και σταμάτησα Είχε δίκιο Εγώ έπρεπε να είμαι αυτή που θα έχανε την ψυχή της Όχι η Μέλ Έπρεπε να ήσουν εσύ Ακούστηκε η απαλή γλυκιά φωνή της Μέλ από πίσω μου Γύρισα και την είδα Φαίνοταν τόσο λυπημένη και αφοήθητη Δεν την είχα ξαναδεί έτσι ποτέ μου Μου ράγισε την καρδιά Σε παρακαλώ Δεν μπορώ να γυρίσω πίσω Έπρεπε να ήσουν εσύ Μου έδινε το χέρι της Έλα μέσα στον κύκλο Σώσε με Δεν μπορούσα να την αφήσω να γυρίσει πίσω Έπρεπε να βοηθήσω την καλύτερη μου φίλη Έδινε το χέρι μου και προσεκτικά Άπλωσα το χέρι μου προς το δικό της δάκρυα γέμιζαν τα μάτια της αλλά μόλις την πλησίασα το πρόσωπό της παραμορφώθηκε σε κάτι τερατώδες όρμησε πάνω μου και κατάφερα να απομακρυθώ με μόνο μια ρυχή γρατζουνιά στο εσωτερικό του καρπού μου αλλά έκαιγε ένιωθα λες και ο ήλιος προσπαθούσε να διαπεράσει το δέρμα μου λες και κι εγώ ήμουν από μέσα το τέρας ήρθε και προς το μέρος μου δεν έμοιαζε πια με τη Μελ ήταν μια χλωμή ανθρωποειδής μορφή

25:34 το αποστεωμένο σώμα του θα έπρεπε να ήταν αδύναμο αλλά οι μύες από κάτω ήταν ευλήγιστοι και δυνατοί δεν υπήρχε καμία πιθανότητα να τον νικήσω αν με ήθελε θα με έπαιρνε όσο σκληρά και αν πάλευα κάναμε πίσω αλλά δεν υπήρχε πολλής χώρου σε αυτό το στενό δωμάτιο και η πλάτη μου χτύπησε γρήγορα στον τείχο σηκώθηκε και πλησίασε πολύ κοντά και μπορούσα να νιώσω τη ζέστη που έβγαινε από το εσωτερικό του λαιμού του.

26:05 Μου άρπαξε το πρόσωπο και χρησιμοποίησε τη κολώδη γλώσσα του για να γλύψει το αίμα στο πρόσωπό μου. Κράτησε το πρόσωπό μου κοντά στο στόμα του και το άνοιξε τόσο πολύ που δεν φαινόταν φυσικό. Χίλιες κραυγές πόνου βγήκαν από εκεί μέσα. Τα χέρια μου έψαχναν τυφλά γύρω μου για το οτιδήποτε. Το πρώτο πράγμα που άγγιξα ήταν ένα κερί σε ένα γυάλινο βάζο.

26:32 Το άρπαξα και έσπασα το κεφάλι του τέρατος και έσκυψα μέσα στο κύκλο από αλάτι κλείνοντας τον γρήγορα. Ξαναπήρε τη μορφή της Μέλ. Το κεφάλι της φίλης μου ήταν σχισμένο και μπορούσα να δω τα οστά. Το αίμα έτρεχε στο μισό προσωπό της. Κοίταξα κάτω. Η πλακέτα πάνω στο ταμπλό κινούνταν τόσο γρήγορα που μόλις και με τα βίας μπορούσα να διαβάσω.

26:56 Κάψε τα όλα Ενώσε το δεντρόσπιτο Το τέρας συνέχιζε να πηγαινοέρχεται μεταξύ της χλωμής του μορφής και της Μελ Καθώς περιφερόταν γύρω από τον κύκλο αλατιού Συνειδητοποίησα ότι δεν ήμουν εγώ αυτή που ήταν περιορισμένη από τον κύκλο Αυτό ήταν Ήξερα τι έπρεπε να κάνω και ήξερα τι σήμαινε αυτό Η πλακέτα κινήθηκε προς το αντίο Έβαλα σιγά σιγά το ένα πόδι πίσω μου Μετά το άλλο ήξερα ότι είχε πάρει ξανά την αξιολύπητη μορφή της.

28:30 Δεν ήθελα να δω την καλύτερη μου φίλη ανάμεσα στις φλόγες. Καθώς έτρεχα μέσα από την πίσω αυλή της Μέλ προς το ποδήλατό μου μπορούσα να ακούσω το βρυχηδμό του πλάσματος και ακριβώς από κάτω τις κραυγές ενός μικρού κοριτσιού. Γύρισα σπίτι περιποιήθηκα τα ασχετικά επιφανειακά μου τραύματα και περίμενα στο κρεβάτι μου. Δεν κοιμήθηκα.

28:53 Το επόμενο πρωί η μωά μου έκλαιγε καθώς μου έλεγε ότι η Μέλη είχε φύγει κρυφά στη μέση της νύχτας Είπε ότι κανείς δεν ξέρει τι συνέβη αλλά η αστυνομία φαινόταν να πιστεύει ότι προκάλεσε κατά λάθος φωτιά στο δεδρόσπιτο Και στη συνέχεια έπεσε από ένα παράθυρο για να σωθεί Δεν επέζησε από την πτώση Δεν έκλαψα Δεν μπορούσα να κλάψω Ένιωθα μου διασμένη Αργότερα εκείνο το βράδυ πήγα με το ποδήλατο στο σπίτι της Μέλ αφού είχαν φύγει τα φουρτηγάτα αστυνομικά και αγνόησα την ταινία που έλεγε «Μείνε μακριά» κάτω από τα ρήπια του δεντρόσπιτου.

29:34 Το σώμα της Μέλ είχε μετακινηθεί αλλά κανείς δεν είχε μπει στον κόπο να καθαρίσει τη λίμνη αίματος που είχε απομείνει. Υπήρχαν πεταλούδες που έπαιρναν για τον εαυτό τους ό,τι είχε απομείνει από τη ζωή της Μέλ. Ακόμη δεν μπορούσα να μην το σκεφτώ Έπρεπε να ήμουν εγώ Φέτος συμπληρώνονται 20 χρόνια από τότε Και για 20 Χαλουίν Η Μέλ με επισκέπτεται Συνοδευόμενη από ένα καλλιδοσκόπιο πεταλούδων Τον πρώτο χρόνο νομίζω ότι είχα χάσει το μυαλό μου Και ζήτησα από τους γονείς μου να με πάνε σε γιατρό Όταν το όρωμα εξαφανίστηκε την επόμενη μέρα Μου είπαν ότι ήταν απλώς μια παρέσθηση που προκλήθηκε από το θρύνο μου Τον δεύτερο χρόνο ήταν το ίδιο Και μετά και τον τρίτο Μέχρι τον τέταρτο χρόνο είχα μάθει απλώς να κλειδώνομαι στο δωμάτιό μου Όλη τη νύχτα του Halloween και να περιμένω μέχρι να σταματήσει Στον έβδομο χρόνο η μαμά της Μέλλ σκότωσε και τα δύο δίδυμα Το ένα το έπνιξε και το άλλο το στραγγάλισε Μετά περπάτησε μέχρι τα καμένα ερήπια του δεντρόσπιτου Και πήρε ένα κοκτέιλ από ποντικό φάρμακο, βότκα και μία χούφτα χάπια

30:55 Ο πατέρας της Μέλ έπαθε νευρικό κλονισμό Και βρίσκεται σε μία μονάδα μακροχρόνιας ψυχιατρικής περίθαλψης Νομίζω ότι η Μέλ επισκέφθηκε και τη μαμά της Η Μέλ μου λέει να κάνω τέτοια πράγματα Έρχεται σε μένα με τα μάτια της κόκκινα από το κλάμα και ένα χαμόγελο με μητερά δόντια Και μου λέει να δώσω ένα τέλος στη ζωή μου για να την ανταλλάξω με τη δική της Ότι εγώ θα έπρεπε να είμαι αυτή που καίγεται μαζί με το τέρας, όχι εκείνη Ο εγκέφαλός μου ξέρει ότι δεν είναι πραγματικά αυτή Είναι το πλάσμα που φοράει το πρόσωπό της Το οποίο φαίνεται να λιώνει σιγά σιγά καθώς περνούν τα χρόνια Η καρδιά μου από την άλλη δεν φαίνεται να μπορεί να απαλλαχτεί από την ενοχή που την άφησα να πεθάνει σε εκείνο το δεντρόσπιτο Έχω συμβουλευτεί διάφορους ανθρώπους και χαρακτήρες σε μια προσπάθεια να καταλάβω τι συνέβη εκείνη τη νύχτα Διαφέρουν ως προς τον βαθμό αξιοπιστίας τους αλλά όλοι έχουν καταλήξει σχεδόν στο ίδιο συμπέρασμα Η Μέλ δεν θα μπορούσε ποτέ να βγει ζωντανή από εκείνο το δεντρόσπιτο

32:07 Ήμασταν παιδιά και όποια οντότητα και αν είχε έρθει όταν η Μέλ κάλεσε τον άλλον κόσμο ήταν ιδιαίτερα επιθετική Κάποιοι είπαν ότι ο μόνος λόγος που κατάφερα να βγω ζωντανή ήταν επειδή απλώς ήθελε να παίξει μαζί μου μέχρι να μπορέσει να με πάρει Και ότι έτσι το διασκέδαζε Ακούγεται ένα χτύπημα στο παράθυρο μου τώρα Δεν θέλω να κοιτάξω γιατί ξέρω τι είναι Έχω κλειδωθεί στο γραφείο μου στο δέκατο έκτο όροφο Μόνο ένα πράγμα θα μπορούσε να βρίσκεται εκεί έξω Ξέρω ότι τελικά είτε περιέργεια είτε κάποιο είδους διαστραμμένης νοσταλγίας θα με έκανε να κοιτάξω προς το μέρος της Και θα έχει το πρόσωπό της κολλημένο στο τζάμι με εκείνο το φρικτό σατανικό χαμόγελο κολλημένο στο πρόσωπό της Θα μου ψιθυρίζει ενώ οι πεταλούδες θα χτυπούν με δύναμη το παράθυρο και θα πέφτουν νεκρές στο έδαφος Ελπίζω να τα καταφέρω για άλλα τριάντα χρόνια αλλά μάλλον θα κουρωστώ σε αυτό το παιχνίδι πιο γρήγορα από ότι αυτό Ό,τι κι αν συμβεί ξέρω που θα βρισκόμαι όταν πεθάνω Θα είμαι μαζί με το πλάσμα που μου πήρε τη καλύτερη μου φίλη

33:21 Κι έχοντάς με από μέσα προς τα έξω Και λοιπόν φαντασματάκια αυτή ήταν η ιστορία που είχα να σας αφηγηθώ Πως σας φάνηκε ελπίζω να σας άρεσε ελπίζω να την ευχαριστηθήκατε να την κάνατε εικόνα Καλά εγώ σίγουρα καθώς τη διάβαζα και καθώς σας την έκανα αφήγηση τα έκανα όλα εικόνα Είναι μια αρκετά έτσι δυνατή ιστορία παρόλα αυτά ελπίζω να σας άρεσε και ελπίζω να πέρασατε όμορφα σας ευχαριστώ πολύ που καθίσατε και με ακούσατε θα τα πούμε αν είναι σε ένα επόμενο επεισόδιο της Χρυπηπέδια και μέχρι τότε να είστε καλά και να προσέχετε Bye Bye