Επ.157: Creepypsta Compilation #5
CreepyΠαίδειαΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Χελλόου φαντασματάκια και καλώς ήρθατε και πάλι στο κανάλι μου!
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ: Το Σαββατοκύριακο 12&13 / 9 θα είμαι στο Ηράκλειο Κρήτης για το GAMEXPO & το τριήμερο 30-31/10 και 1/11 θα βρίσκομαι στην Αθήνα για το Athens Halloween Festival!
Βρες με στο Twitch! (Live κάθε Τετάρτη στις 21:00)
https://www.twitch.tv/mrsphantomtv
Βρες με στο Instagram @creepypaideia για να ενημερώνεσαι για κάθε νέο που συμβαίνει και να βρεις χορρορ περιεχόμενο!
Όσα φαντασματάκια θέλουν να στηρίξουν το κανάλιπαίρνοντας merch και τα βιβλία μου, μπορούν να μου στείλουν μήνυμα σε Facebook και Instagram!🎃 Θα αφήσω το παρακάτω λινκ για όσα φαντασματάκια επιθυμούν να γράψουν τη δική τους ιστορία που βίωσαν και θέλουν να μοιραστούν με τα υπόλοιπα φαντασματάκια!
https://forms.gle/AqRBk8GpjTeMZswE7
Μπες στον Discord Server μας!
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Θυμάστε τις νύχτες που μαζευόμασταν με τους φίλους μας αργά το βράδυ και έλεγαμε τρομακτικές ιστορίες και πολύ απλά φοβόμασταν μετά να επιστρέψουμε στο σπίτι. Σήμερα θα σας αφηγηθώ πέντε αντιφυλαστικά ακρίβη πάστας, τα οποία όταν τα διάβασα με έφεραν πίσω σε εκείνα τα χρόνια και με έκανε να αναπολύσω γίνεις εποχές και αποφάσισα να τις μοιραστώ μαζί σας σήμερα.
Γεια σας φαντασματάκια, γεια σας και καλώς ήρθατε στην creepypedia Τι κάνετε, πως είστε, ελπίζω να είστε όλοι και όλες καλά Λοιπόν, σήμερα σας έχω πέντε creepypastas Τα οποία έτσι είναι ανατριχιαστικά, λίγο σου φαίνονται χιμπιτζίμπις Και καθώς διάβασα αυτές τις ιστορίες με γύρισαν πίσω Στην περίοδο της ζωής μου που καθόμασταν όλοι μαζί παρείστηκα και λέγαμε τρομακτικές ιστορίες οι οποίες όμως θυμίζαν πολύ τέτοιου είδους ιστορίες αυτές τις παλιές τις καλές της αυτές που έχουν σταθερή αξία και καθώς τις διάβαζα έλεγα ρε φίλε έχω πάρα πολύ καιρό επίσης να κάνω επεισόδιο τύπου creepy pasta compilation οπότε νομίζω ήρθε η ώρα και ναι, χωρίς να χάσουμε άλλο χρόνο ας ξεκινήσουμε με την πρώτη ιστορία που λέγεται Το κόκκινο βραχιολάκι ή το κόκκινο περικάρπιο, εγώ βραχιόλ θα το πω για απλοϊκούς να είμαστε λίγο απλοϊκοί.
Είναι μια σύντομη ωραία ιστορία και καθίστε αν απαυτείτε και ας ξεκινήσουμε. Όταν εισάγεσαι σε ένα νοσοκομείο σου βάζουν στο καρπό ένα λευκό βραχιολάκι με το όνομά σου. Υπάρχουν όμως και βραχιολάκια άλλων χρωμάτων που συμβολίζουν διαφορετικά πράγματα Τα κόκκινα βραχιολάκια όμως τα φορούν οι νεκροί Υπήρχε ένας χειρουργός που δούλευε στη νυχτερινή βάρδια σε ένα πανεπιστημιακό νοσοκομείο Μόλις είχε τελειώσει μία εγχείρηση και κατευθυνόταν προς το υπόγειο Μπήκε στο ασανσέρ και εκεί βρισκόταν μόνο ένα ακόμη άτομο Συνομίλησε ανέμελα με την κύρια αυτή ενώ το ασανσέρ κατέβαινε Όταν άνοιξαν οι πόρτες του ασανσέρ μία άλλη γυναίκα τίμαζόταν να μπει Αλλά ο γιατρός πάτησε με δύναμη το κουμπί για να κλείσουν οι πόρτες και αμέσως μετά το κουμπί για τον υψηλότερο όροφο Έκπληκτη η γυναίκα επίπληξε τον γιατρό για την αγένειά του και τον ρώτησε γιατί δεν άφησε την άλλη γυναίκα να μπει Ο γιατρός απάντησε «Αυτή ήταν η γυναίκα που μόλις χειρούργησα. Πέθανε ενώ έκανα την επέμβαση. Δεν είδες το κόκκινο βραχιολάκι που φορούσε».
Η γυναίκα χαμογελώντας σήκωσε το χέρι της και είπε «Κάτι σαν αυτό». Δεν ξέρω για εσάς, προσωπικά λάτρευσα αυτή την ιστορία Ήτανε short and sweet τόσο όσο Ελπίζω να άρεσε και εσάς Ήταν έτσι ένα πολύ ωραίο πλο τουίστ Πάμε τώρα στο επόμενο creepypasta που λέγεται Ο φόβος μου για το νερό Πάντα φοβόμουν να βεθεί στο εντελώς το νερό Όχι ότι δεν ξέρω να κολυμπάω ή κάτι τέτοιο Ο παπάς μου με ανάγκασε να μάθω. Έλεγε ότι παραλίγο να πνιγώταν ήμουν πολύ μικρός.
Το φοβόμουν γιατί από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, κάθε φορά που βρίσκομαι κάτω από το νερό και κοιτάζω προς την επιφάνεια, βλέπω μια γυναίκα να τεντώνει το χέρι της προς τα εμένα με ένα ζεστό χαμόγελο, με λαμπερά χρυσά μαλλιά και σκούρα μπλε μάτια. Ακόμα και αν είναι απλός μέσα σε μια μπανιέρα Συμβαίνει πάντα Ήταν κάτι φυσιολογικό για εμένα Αλλά ποτέ δεν το συνήθισα Ήταν ανησυχητικό Αλλά ταυτόχρονα και καταπραγητικό Πάντα με έκανε να νιώθω ότι Όλο ήταν εντάξει Παρόλα αυτά όμως το απέφευγα Γιατί ήμουν απλός σε ένα παιδί Και ήταν πραγματικά τρομακτικό Ποτέ δεν το είπα στον μπαμπά μου Όταν ήμουν μικρός Αλλά τον ρωτούσε για τη μαμά μου Ποτέ δεν ήθελε να μιλήσει για αυτήν Μερικές φορές θύμωνε ακόμη μαζί μου επειδή προσπαθούσε περιβολικά να το φέρω στην κουβέντα Μόλις πρόσφατα του περιέγραψα αυτή την εμφάνιση Παραλίγο να πάθει κάτι Προφανώς κάτι ήξερε Τον ρώτησα ξανά για τη μαμά μου Εξακολουθούσε να μιλεί πολλά Εκτός από το ότι πέθανε όταν ήμουν πολύ μικρός και ότι με αγαπούσε πάρα πολύ
παραδέχτηκε επίσης ότι τα μαλλιά και τα μάτια της είχαν εκείνα τα χρώματα ακριβώς όπως και τα δικά μου. Έτσι έκανα κάποια ερεύνα μόνος μου αναζητώντας το όνομά της στο πιστοποιητικό γέννησής μου και προσπαθώντας να βρω ό,τι αναφορές μπορούσα οποιοδήποτε απόσπασμα ειδήσεων για ένα αγόρι που παραλίγο να πνιγεί, οτιδήποτε.
Κυρίως ήθελα μια φωτογραφία κάτι που θα μπορούσα να το ταιριάξω με τον φύλακα αγγελό μου. Σήμερα θα μένει στη δημοτική βιβλιοθήκη της πόλης μας. Τη βρήκα. Οι Μαρίου Ιθι, 28 ετών, πνίγηκε χθες το βράδυ αφού σκαρφάλωσε σε έναν φράχτη με σειρματόπλεγμα και κατέφυγε σε μια κοντινή δεξαμενή. Η οικογένειά της είχε προγραμματίσει την κηδεία για τις 25 του μήνα.
Η Μαρία είχε εισαχθεί σε ψυχιατικό ίδρυμα μόλις πριν από 6 μήνες αφού κρύθηκε αθώα για απόπειρα δολοφονίας λόγω παραφροσύνης. Ο σύζυγός της, Ντάνιελ Βουίθι, είχε αντιδράσει αρκετά γρήγορα για να σώσει το βρέφος τους όταν τη βρήκε να προσπαθεί να το πνίξει στην πανιέρα. πάλι έτσι ένα ωραίο plot twist λίγο dark τύπου να λες φαντάσου η μαμά σου να προσπαθούσε να σε πνίξει και η αλήθεια είναι ότι αυτά δεν είναι απλώς φανταστικές ιστορίες σίγουρα έχει υπάρξει κάτι τέτοιο εκεί έξω κάτι το οποίο το κάνει ακόμα πιο τρομακτικό όταν σκεφτείς ότι Α, αυτά τώρα τα διαβάζουμε και τα λέμε από την άνεση του σπιτιού μας και καθόμαστε και έτσι ψιλό να τριχιάζουμε για εντός εγωγικών την πλάκα, αλλά κάποιος εκεί έξω έχει βιώσει κάτι τέτοιο, αν όχι χειρότερα.
Πάμε στην επόμενη ιστορία, μια αρκετά κλασική, βασικά πολύ κλασικό είναι ο τίτλος της ιστορίας που λέγεται Ο Μπούγκι Μαν. Όλα ξεκίνησαν όταν ο τρίχρονος γιος μου άρχισε να ουρλιάζει στο δωμάτιό του στη μέση της νύχτας Όταν μπήκα να δω τι συμβαίνει ήταν σε κατάσταση ιστερίας Τα δάκρυα κελούσαν στα μικρά του μάγουλα καθώς έκλαιγε λέγοντας ότι ο Μπούκιμαν τον είχε τρομάξει Τον άφησαν να κοιμηθεί μαζί μας με τη γυναίκα μου και εμένα για εκείνη τη βραδιά μόνο νομίζοντας ότι ήταν απλώς ένα κακό όνειρο Το επόμενο βράδυ δεν ήθελε καν να μείνει στο δωμάτιό του Αλλά τον έπεισα ότι ο Boogieman ήταν απλώς ένα προϊόν της φαντασίας του Ξύπνησα για άλλη μια φορά από τις κραυγές του Έτρεξα στο δωμάτιό του και τον βρήκα πάλι σε δάκρυα Την τρίτη νύχτα έβαλα μια βιντεοκάμερα στο δωμάτιό του Για να του δείξω ότι δεν υπήρχε κανένα τέρας Εκείνο το βράδυ δεν υπήρξαν ούτε κραυγές ούτε κλάματα Ξύπνησα αναζωογονημένος το πρωί αφού είχα κοιμηθεί για πρώτη φορά καλά τα τελευταία 3-24 ώρα
Ωστόσο ο γιος μου φαινόταν κουρασμένος Δεν έκανε καν τη συνηθισμένη φασαρία το πρωί όταν τον ετοιμάζαμε για τον υπηαγωγείο Όταν η γυναίκα μου τον πήγε στο παιδικό σταθμό Αποφάσισα να δω την κασέτα της βιντεοκάμερας για να μάθω πώς είχε κοιμηθεί Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτό που είδα Γύρω στις δύο πρώμες συμβρίας, ενώ ο γιος μου κοιμόταν Η πόρτα της δουλάπας του άνοιξε σιγά σιγά με ένα τρίξιμο Από τις σκιές ξεπρόβαλε μια χλωμή γυμνή γυναίκα γεμάτη φλέβες και μακριά λευκά μαλλιά και κατάμαυρα μάτια.
Το σώμα της ήταν κοκαλιάρικο και αδύναμο σαν αυτό μιας επιζούσας του ολοκαυτώματος. Όταν γύρισε στο πλάι μπόρεσα να δω τη σπονδυλική της στήλη να προεξέχει από την καμπουριασμένη πλάτη της σαν δεινόσαυρος. Έβαλε τα αφίσικα μεγάλα χέρια της μέσα στο κρεβατάκι του γιού μου και του κάλυψε το στόμα Προσπάθησε να φωνάξει αλλά δεν μπορούσε Η παλάμη το ενός χεριού της κάλυψε εύκολα το κεφάλι του σιγώντας τις σκραυγές του Τον άρπαξε με μία ευκολία που δεν θα έπρεπε να έχει κάποιος με τη σωματική της διάπλαση Και μετά μπήκε πάλι στην τουλάπα με τον γιό μου στην αγκαλιά της Μία ώρα αργότερα επέστρεψε με κάτι που έμοιαζε με ένα σκουλίκι στο μέγεθος ενός ακυδίου Και το έβαλε στο κρεβάτι του γιού μου πριν φύγει για άλλη μια φορά στην τουλάπα Τις επόμενες δύο ώρες το παρακολουθούσα να στριφογυρίζει και να συστρέφεται Ενώ μεγάλωνε και μεταλασσόταν μέχρι που έμοιαζε ακριβώς με το αγοράκι μου Μόλις ολοκληρώθηκε η μεταμόρφωση Σηκώθηκε από το κρεβάτι και φόρεσε μια πιτζάμα του
Μετά ξαναγλίστρησε κάτω από τα σκεπάσματα Και περίμενε να μπούμε μέσα Δεν ξέρω τι είναι αυτό το πράγμα που έφυγε με τη γυναίκα μου σήμερα το πρωί Αλλά ξέρω ότι δεν είναι ο γιος μου Ελπίζω να σας άρεσε και η συγκεκριμένη Με τον τρομακτικό μας boogieman αρκετά έτσι στοιχειωτική σκηνή πραγματικά δηλαδή τώρα φανταζόμουν όταν το διάβαζα έκανα εικόνα το πως ο μπαμπάς τι μπορεί βασικά να έβλεπε ο μπαμπάς γιατί σκέφτεσαι ότι αυτές οι κάμερες από ό,τι καταλαβαίνω από ό,τι έχω δει σε άλλες ταινίες είναι έτσι ψηλώς πρόμαυρες και να βλέπεις τώρα μια λιγνή γυναίκα τέρμα κοκαλιάρα μες στις φλέβες με πολύ έτσι μακριά λευκά μαλλιά να το πλησιάζει και...
δεν ξέρω πολύ και κυρίως το ότι παίρνει το παιδάκι, παίρνουνε μες στη δουλάπα μαζί και ξαναβγαίνει η τύπισσα και αφήνει μια σκουλικαντέρα πάνω στο κρεβάτι και μέσα δύο ώρες αυτό το σκουλίκι μεταλλάσσεται και γίνεται ο γιος του και καλά ναι πολύ τρομακτική εικόνα αν το καλώς σκεφτούμε πάμε τώρα Στην επόμενη κρύβη πάστα που λέγεται Σκάλες.
Το 1984 μια ηλικιωμένη χήρα ζούσε μόνη της σε ένα διόγροφο σπίτι. Ήταν εντελώς εκινητοποιημένη και καθιελωμένη στον απειρικό της καροτσάκι. Από τον μυστηριώδη θάνατο του συζύγου της χρειαζόταν τη βοήθεια ενός φροντιστή που την επισκεπτόταν καθημερινά για να τη βοηθάει στις καθημερινές της δραστηριότητες. Αυτό που έκανε την κατάσταση ακόμη πιο δύσκολη ήταν το γεγονός ότι οι δύο όροφοι του σπιτιού συνδέονταν μόνο μέσω μιας παλιάς εσωτερικής σκάλας.
Όταν η ηλικιωμένη κυρία έπρεπε να μετακινηθεί από τον έναν όροφο στον άλλο, ο φροντιστής έπρεπε να κουβαλάει το αδύναμο σώμα της σαν μωρό πάνω κάτω της σκάλες. Μια μέρα η αστυνομία έλαβε μια κλίση από την ηλικιωμένη χείρα. Είχε διαπραχθεί φόνος Δεδομένου ότι οι αστυνομικές δυνάμεις ήταν περιορισμένες εκείνη την εποχή Και ο δολοφόνος είχε ήδη διαφύγει από τον τόπο του εγκλήματος Στάλθηκε μόνο ένας detective για να συντάξει την αρχική αναφορά του τόπου του εγκλήματος Όταν έφτασε είδε το σώμα του φροντιστή να κοίταται απλωμένο στο πάτωμα με τις φουνητικές χορδές του ξεριζωμένες μέσα σε μια λίμνη αίματος στον πρώτο όροφο του σπιτιού, ενώ η ηλικιωμένη κυρία βρισκόταν στην κορυφή της σκάλας στο αναπηρικό της καροτσάκι και τον παρακολουθούσε, ακίνητη και σιωπηλή, φαινομενικά σε κατάσταση σοκ.
Μπορούσε αμέσως να την αποκλείσει ως ύποπτη, λόγω της αδυναμίας της να ανεβοκατεβαίνει τις σκάλες και επειδή ήταν εγκλωβισμένη εκεί πάνω τη στιγμή που συνέβη ο φόνος. Ήταν παρόμοιο με τον θάνατο του συζύγου της πριν από πολλά χρόνια, ο οποίος είχε ασφιχτηήσει στον ύπνο του στον καναπέ του ισογείου. Ο detective φόρεσε τα γάντια του, τράβηξε φωτογραφίες, συνέλεξε δείγματα για αποδεικτικά στοιχεία και κάλυψε το πτώμα μέχρι να φτάσει αργότερα ο γιατροδικαστής.
Όλα αυτά ήταν συνήθισμένες διαδικασίες. Εξέτασε το ισόγειο του σπιτιού για τυχόν στοιχεία και στη συνέχεια ερώτησε την ηλικιωμένη κυρία αν μπορούσε να ρίξει μια ματιά στον επάνω όροφο. Αυτή επέμενε ότι βρισκόταν στον επάνω όροφο όλη την ώρα και ότι κανείς άλλος εκτός από εκείνη δεν είχε ανέβει εκείνη την ημέρα. Αλλά παρόλα αυτά ο διεκτήβα ανέβηκε τη σκάλα στην οποία εκείνη έκανε διστακτικά στην άκρη.
Πέρα από τη σκάλα υπήρχε ένα ασθενός διάδρομος με τρεις κλειστές πόρτες κατά μήκος του Έλεγξε κάθε μια από αυτές Είδε το άδειο υπνοδωμάτιο, τίποτα Το μπάνιο, επίσης τίποτα Άγγισε να ανησυχεί καθώς προχωρούσε αργά προς το τελευταίο υπνοδωμάτιο όπου κοιμόταν η ηλικιωμένη γυναίκα Το άνοιξε και όλα φαίνονταν φυσιολογικά Ένα κρεβάτι, μια ντουλάπα και ένα κομμωδίνο με μια λάμπα. Έλεγξε κάθε τείχο του δωματίου με τρόμο καθώς δεν ήταν κάτι που ανακάλυψε αλλά ήταν κάτι που δεν ανακάλυψε που τον έκανε να σταματήσει ξαφνικά και να φέρει αργά το χέρι του προς το όπλο του.
Ήταν μια λεπτομέρεια τόσο ασήμαντη που την είχαν παραβλέψει εντελώς κατά τη τελευταία έρευνα για τον θάνατο του συζύγου Δεν υπήρχε τηλέφωνο στον πάνω όροφο Ξαφνικά άκουσε έναν θόρυβο καθώς έβγαζε το όπλο του και έτρεξε έξω από το δωμάτιο Μόνο για να βρει μια άδεια αναπηρική καρέκλα στην κορυφή της σκάλας Μιλάμε έτσι για μία μάλω μονιακή γυναίκα Αυτολοφόνο η οποία το παίζει ανάπηρη Σε αναπηρικό καροτσάκι Και είναι και Σε μεγάλη ηλικία από ό,τι καταλαβαίνουμε Οπότε είναι έτσι Ακόμα πιο creepy Όταν φαντάζεσαι μία psycho γιαγιούλα Ελπίζω να σας άρεσε και η συγκεκριμένη Και πάμε τώρα και στο τελευταίο creepypasta Είναι πάλι έτσι short and sweet νομίζω θα σας αρέσει πολύ λέγεται η χάρη του τυφλού όχι χάρη σαν αρετή ενώ η χάρη τύπου να σου ζητήσω μια χάρη αυτό εννοώ.
Στο Βερολίνο μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο τα χρήματα ήταν λίγα τα εφόδια σπανίζαν και φαινόταν ότι όλοι πεινούσαν. Εκείνη την εποχή ο κόσμος διηγούνταν την ιστορία μιας νεαρής γυναίκας που είδε έναν τυφλό άνδρα να προχωράει με προσοχή μέσα στο πλήθος. Οι δύο άρχισαν να μιλάνε. Ο άνδρας της ζήτησε μια χάρη. Αν θα μπορούσε να παραδώσει το γράμμα στη διεύθυνση που αναγραφόταν στο φάκελο.
Καθώς βρισκόταν στο δρόμο για το σπίτι της, συμφώνησε. Ξεκίνησε να παραδώσει το γράμμα όταν γύρισε πίσω για να δει αν ο τυφλός άνδρας χρειαζόταν κάτι άλλο. Αλλά τον είδε να βιάζεται μέσα στο πλήθος χωρίς τα σκούρα γυαλιά του ούτε το λευκό του μπαστούνι Πήγε στην αστυνομία η οποία έκανε έφοδο στη διεύθυνση που αναγραφόταν στο φάκελο Όπου βρήκαν σωρούς από ανθρώπινο κρέας προς πώληση Και τι έγραφε ο φάκελος Αυτό είναι το τελευταίο που σου στέλνω σήμερα που σύλλεξα για σήμερα ελπίζω να σας άρεσαν ελπίζω να σας έβαλαν σε αυτό το vibe το χωχολιάρικο το σπούκι να σας θύμισαν αυτές τις ιστορίες τρόμου που λέγαμε παλαιότερα και να περάσατε όμορφα να αντευχαριστηθήκατε και ναι αυτά είχα να σας πω από τα φαντασματάκια, σας ευχαριστώ και πάλι που συντονιστήκατε μαζί μου θα το πούμε αν είναι σε ένα επόμενο επεισόδιο της Κρυππέδια και μέχρι τότε να είστε καλά και να προσέχετε.
Bye bye!
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα