Επ.154: Penpal (3ο Μέρος)
CreepyΠαίδειαΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Χελλόου φαντασματάκια και καλώς ήρθατε και πάλι στο κανάλι μου!
Μπες στον Discord Server μας!
https://discord.gg/dxXXkznAD
Βρες με στο Twitch! (Live κάθε Τετάρτη στις 21:00)
https://www.twitch.tv/mrsphantomtv
Βρες με στο Instagram @creepypaideia για να ενημερώνεσαι για κάθε νέο που συμβαίνει και να βρεις χορρορ περιεχόμενο!
Όσα φαντασματάκια θέλουν να στηρίξουν το κανάλιπαίρνοντας merch και τα βιβλία μου, μπορούν να μου στείλουν μήνυμα σε Facebook και Instagram!🎃 Θα αφήσω το παρακάτω λινκ για όσα φαντασματάκια επιθυμούν να γράψουν τη δική τους ιστορία που βίωσαν και θέλουν να μοιραστούν με τα υπόλοιπα φαντασματάκια!
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
πιο αργά από ότι με τα πόδια και ότι μόλις περνούσαμε το σημείο που σταματούσε το μονοπάτι θα μέναμε για αρκετή ώρα πάνω στο νερό αφού το δάσος ήταν πολύ πυκνό για να περάσουμε από μέσα και δεν υπήρχε πουθενά να δέσουμε τη σχεδία. Αυτό σήμαινε πως ακόμα και αν βρίσκαμε κάποιο νέο σημείο για να σταματήσουμε πιο μπροστά πάλι θα έπρεπε να επιστρέψουμε μέχρι το παλιό σημείο όπου δέναμε τη σχεδία.
Μόλις περάσαμε το τελευταίο σημείο που υπήρχε στον χάρτη μας, το νερό άργησε να βαθαίνει πολύ Στο τέλος δεν μπορούσαμε πια να ακουμπήσουμε τον βυθό ούτε με τα μεγάλα κλαδιά που χρησιμοποιούσαμε για κουπιά Οπότε ξαπλώσαμε μπρούμητα και αρχίσαμε να κοπηλατούμε με τα χέρια Σκοτίνιαζε όλο και περισσότερο και γινόταν δύσκολο να ξεχωρίσουμε τα δέντρα μεταξύ τους και οι δύο αρχίσαμε να νιώθουμε άβολα.
Για να προχωρήσουμε πιο γρήγορα χτυπούσαμε δυνατά το νερό με τα χέρια μας αλλά αυτό έκανε πολύ θόρυβο. Ανάμεσα στις πιτσιλιάες ακούγαμε μέσα το δάσος στα δεξιά μας ξερά φύλλα να τσεκίζονται και κλαδιά να σπάνε. Κάθε φορά που σταματούσαμε και μέναμε ήσυχοι οι ήχοι σταματούσαν κι αυτοί και τότε αρχίσαμε να αναρωτιόμαστε αν όντως είχαμε ακούσει κάτι ή αν το φανταζόμασταν.
Δεν ξέραμε τι ζώα ζούσαν τόσο βαθιά μες στο δάσος αλλά ήμασταν σίγουροι ότι δεν θέλαμε να το μάθουμε. Καθώς ο Τζο συμπλήρωνε το χάρτη και εγώ τον φώτιζα με τον αναπτύρα ξαφνικά καταλάβαμε πως η ήχη δεν ήταν στη φαντασία μας. Γρήγορα και ρυθμικά ακούστηκε κρακ, σναπ, κρακ. Φαινόταν πως κάτι κινούνταν λίγο πιο πέρα από το σημείο που τελείωνε ο χάρτης μας μέσα στο σκοτεινό δάσος.
Είχε πια νυχτώσει τόσο που δεν μπορούσαμε να δούμε σχεδόν τίποτα. Είχαμε υπολογίσει λάθος πόσο θα κρατούσε ακόμα το φως του ήλιου. Νευρικά φώναξα. «Ναι» Για λίγα δευτερόλεπτα όλα πάγωσαν. Μήνα μακίνητη πάνω στο νερό χωρίς να αναπνέω μεσχεδόν Και τότε ο Τζος άρχισε να γελάει Ναι είπε κροϊδευτικά Ε και Γεια σου κύριε τέρας μες στο δάσος Ξέρω ότι κρύβεσαι εκεί μέσα Αλλά μήπως θα απαντήσεις αν σου πω ναι Ναι Τότε κατάλαβα πόσο χαζό ήταν αυτό που είχα κάνει Ό,τι και αν βρισκόταν εκεί έξω φυσικά δεν θα μου απαντούσε Δεν είχα καν καταλάβει ότι το είχα πει μέχρι να βγουν οι λέξεις από το στόμα μου Ο Τζος συνέχισε με ψηλή φωνή Ναι Ναι Απάντησα εγώ με όσο πιο βαριά φωνή μπορούσα Έλα φιλαράκο Γεια σου πιμποπ Γεια Συνεχίσαμε να κορεδεύουμε ένα στον άλλο και γυρίζαμε ήδη τη σχέδια για να φύγουμε όταν ξαφνικά ακούσαμε «Γεια».
Ήταν ψίθυρος, αδύναμος και βιαστικός, σαν να βγήκε τα τελευταία αποθέματα αέρα κάποιου. Δεν ακούγονταν όμως σαν φωνή άρρωστου ανθρώπου. Η φωνή είχε έρθει ακριβώς από το σημείο έξω από τον χάρτη μας, που τώρα βρισκόταν πίσω μας αφού είχαμε γυρίσει τη σχέδια. Γύρισα αργά προς τον ήχο ψάχνοντας ταυτόχρονα τη ρομπάδα μέσα στο σακίδιο Ήθελα να δω Τι κάνεις! ψιθύρισε τρομαγμένος ο Τζος Αλλά εγώ την είχα ήδη ανάψει Καθώς το φυτίλι έκαιγε και πετούσε σπίθες σήκωσα τη λαμπάδα προς τον ουρανό Δεν είχα ξαναχρησιμοποιήσει ποτέ τέτοιο πυροτέχνημα και νόμιζα ότι λειτουργούσε σαν τις φωτοβολίδες της ταινίας Μια φωτεινή πράσινη μπάλα εκδοξεύτηκε προς τον ουρανό και χάθηκε αμέσως Κατέβασα λίγο το χέρι μου προς τον ορίζοντα Θυμόμουν ότι οι λαμπάδες έβγαζαν διάφορα χρώματα Αλλά δεν θυμόμουν πόσες φορές πυροβολούσαν πριν τελειώσουν Μια δευτερικό κίνη φωτεινή μπάλα έφυγε μέσα από τα δέντρα και έσβησε Δεν είδα τίποτα «Πάμε να φύγουμε τώρα» είπε ο Τζοσπανικόβλητος γυρίζοντας προς την κατεύθυνση του σπιτιού και αρχίζοντας να ακουπηλατεί γρήγορα.
«Μόνο μία ακόμα» κατέβασα το χέρι μου και σημάδεψα κατευθείαν το δάσος μπροστά μας. Μία ακόμα κόκκινη φωτεινή μπάλα εκτοξεύτηκε και έφυγε ευθεία μπροστά μέχρι που χτύπησε πάνω σε ένα δέντρο και έσκασε φωτίζοντας για λίγο ολόκληρη την περιοχή. Πάλι τίποτα και ένιωσα ένα από τα σκοινιά κάτω από το στήθος μου να χαλαρώνει.
«Τζος, πρόσεχε!» Αλλά ήταν αργά. Η σχεδία διαλύονταν. Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα είχε διαλυθεί τελείως. Ο καθένας μας κρατήθηκε από ένα κομμάτι φελιζόλ, όμως δεν ήταν αρκετά μεγάλο για να μας κρατά ολόκληρους πάνω από το νερό και τα πόδια μας κρέμονταν μέσα στο παγωμένο νερό του χειμώνα. «Τζος, γρήγορα!» φώναξα δείχνοντας το νερό δίπλα του Εκείνος προσπάθησε να κινηθεί αλλά το κρύο ήταν τόσο δυνατό που δυσκολευόταν Και οι δύο κοιτάζαν με τον χάρτη να απομακρύνεται πάνω στο νερό «Κ... κρυώνω» είπε ο Τζος τρέμοντας «Πρέπει να... να βγούμε έξω»
Πλησιάσαμε την όχθη αλλά κάθε φορά που προσπαθούσαμε να βγούμε ακούγαμε ξανά εκείνον τον πανικόβλητο θόρυβο μέσα από το δάσος ακριβώς από πάνω μας. Στο τέλος είχαμε κουραστεί και παγώσει τόσο πολύ που δεν είχαμε δύναμη ούτε να προσπαθήσουμε παραπάνω. Κλωτσώντας αργά το νερό καταφέραμε τελικά να φτάσουμε στο σημείο που δέναμε τη σχεδία.
Βγήκαμε πάνω στα κομμάτια που είχαν απομείνει αλλά το κομμάτι του Τζος γλίστρισε και άρχισε να απομακρύνεται προς τη λίμνη. Βγάλαμε γρήγορα τα μαγιό μας και προσπαθήσαμε να φορέσουμε τα στεγνά ρούχα όσο πιο γρήγορα μπορούσαμε Έβαλα το σορτσάκι μου αλλά κάτι έλειπε Γύρισα στον Τζος Πού είναι η μπλούζα μου Ανασήκωσε τους ώμους του Ίσως έπεσε στο νερό και επαρασύρθηκε προς τη λίμνη Είπα στον Τζος να επιστρέψει στο σπίτι μου και αν η μαμά μου είχε ήδη γυρίσει να πει ότι παίζαμε κρυφτό Εγώ έπρεπε να βρω την πλούζα μου Έτρεξα πίσω από τα σπίτια και κοίταζα συνέχεια προς το νερό και την όχθη Σκέφτηκα πως αν ήμουν τυχερός ίσως έβρισκα και τον χάρτη Προχωρούσα γρήγορα γιατί έπρεπε να επιστρέψω στο σπίτι Όταν ξαφνικά άκουσα μια φωνή πίσω μου Γεια Γυρίσα απότομα Ήταν η κυρία Μάγκη Δεν την είχα ξαναδεί ποτέ νύχτα και μέσα σε εκείνο το λίγο φως έδειχνε τρομερά δύναμη και εύθραυστη η ζεστασιά που είχε συνήθως χάθηκε τελείως μέσα στο κρύο της νύχτας δεν θυμόμουν να την είχα δει ποτέ
χωρίς χαμόγελο και το πρόσωπό της τώρα μου φαινόταν παράξενο γεια σου κυρία Μάγκη αχ γεια σου Κρυς είπε χαμογελώντας ξανά παρόλο που πάλι με είχε μπερδέψει με κάποιον άλλον «Δεν κατάλαβω ότι ήσουν εσύ μέσα στο σκοτάδι» Τη ρώτησα χαριτολογώντας αν θα με καλούσε μέσα για κάποιο σνακ Αλλά μου είπε «Ίσως κάποια άλλη φορά» Εγώ ήμουν τόσο απασχολημένος ψάχνοντας τον χάρτη και την πλούζο μου Που δεν μπορούσα να της δώσω πολύ σημασία Παρ' όλα αυτά ακουγόταν χαρούμενη και αυτό με έκανε να μην νιώθω άσχημα Μου είπε κι άλλα πράγματα αλλά ήμουν τόσο αφηρημένος που δεν τα πρόσεξα Της είπα καληνύχτα και έτρεξα προς το σπίτι μου Πίσω μου την άκουα να περπατάω αργά Απάνω στο παγωμένο γρασίδι Αλλά δεν γύρισα να της κουνήσω το χέρι Έπρεπε να γυρίσω σπίτι Έφτασα λίγα λεπτά πριν επιστρέψει η μαμά μου Και μέχρι να μπει μέσα εγώ και ο Τζος Είχαμε ήδη αλλάξει ρούχα και είχαμε ζεσταθεί Τα είχαμε καταφέρει Ακόμα και αν είχαμε χάσει τον χάρτη Δεν τη βρήκες, με ρώτησε ο Τζος
Αλλά είδα την κυρία Μάγκη Με είπε πάλι κρίς Στο λέω φίλε Ναι είσαι χαρούμενος που δεν την έχεις δει ποτέ τη νύχτα Γελάσαμε και οι δύο Και ο Τζος με ρώτησε αν η κυρία Μάγκη Με κάλεσε μέσα για σνακ Αστειευόταν λέγοντας πως τα σνακ της Πρέπει να ήταν να πέσει αφού Ούτε να τα χαρίσει δεν μπορούσε Του είπα πως όχι δεν με κάλεσε Και εκείνος ξαφνιάστηκε Τώρα που το σκεφτόμουν καλύτερα είχα ξαφνιεστεί κι εγώ Κυριολεκτικά κάθε φορά που τη βλέπαμε μας καλούσε μέσα για κάτι να φάμε και εκείνο το βράδυ εγώ έστω και για πλάκα σχεδόν είχα καλέσει μόνος μου τον εαυτό μου και εκείνη είπε όχι Καθώς ο Τζος συνέχιζε να μιλά για την κυρία Μάγκη ξαφνικά θυμήθηκα ότι ο αναπτύρας μπορεί να ήταν ακόμα στην τσέπη μου Αν το έβρισκε η μαμά μου θα γινόταν χαμός Άρπαξα το σορτσάκι από το πάτωμα και άρχισα να ψάχνω τις τσέπες Ένιωσα κάτι, αλλά δεν ήταν ο αναπτύρας Έβγαλα από την πίσω τσέπη ένα διπλωμένο χαρτί και η καρδιά μου πήγε να σπάσει Ο χάρτης! σκέφτηκα Μα τον είδα να φεύγει μέσα στο νερό
Άνοιξα αργά το χαρτί και ένιωσα το στομάχι μου να σφίγγεται Καθώς προσπαθούσα να καταλάβω τι έβλεπα Μέσα σε ένα οβάλ σχήμα υπήρχαν ζωγραφισμένα δύο ανθρωπάκια που κρατιόντουσαν χέρι-χέρι Τόν ήταν πολύ μεγαλύτερο από το άλλο αλλά κανένα δεν είχε πρόσωπο Ένα κομμάτι του χαρτιού έλειπε σαν είχε σκιστεί και στην πάνω δεξιά γωνία υπήρχε ένας αριθμός Ήταν είτε το 15 είτε το 16 Έδωσαν ευρικά το χαρτί στον Τζος και τον ρώτησαν το είχε βάλει εκείνος κάποια στιγμή στην τσέπη μου Εκείνος γέλασε κοροϊδευτικά Τι λες τώρα, γιατί κάνεις έτσι Το έδειξα το μικρότερο ανθρωπάκι και αυτό που ήταν γραμμένο δίπλα του Ήταν τα αρχικά μου Προσπάθησα να το βγάλω από το μυαλό μου και συνέχισα να λέω στον Τζος τι είχε γίνει με την κυρία Μάγκη Για χρόνια πίστευα πως εκείνη η περίεργη συζήτηση ήταν απλώς αποτέλεσμα της αρρώστιάς της Τώρα όμως όταν γυρίζω πίσω σε εκείνα τα γεγονότα νιώθω ξανά εκείνη τη βαθιά λύπη για την κυρία Μάγκη Αλλά μαζί έρχεται και κάτι άλλο Μια βαριά αίσθηση τρόμου κάθε φορά που σκέφτομαι γιατί μου είπε
Ίσως κάποια άλλη φορά Ήξερα τι είπε εκείνο το βράδυ αλλά δεν καταλάβαινα τι πραγματικά σήμαινε Δεν το κατάλαβα ούτε λίγες εβδομάδες αργότερα όταν είδα άντρες με παράξενες πρωτοκαλείς στολές προστασίας να βγάζουν από το σπίτι τις μαύρες σακούλες που νόμιζα πως ήταν γεμάτες σκουπίδια. Ούτε κατάλαβα γιατί όλη η γειτονιά μύριζε θάνατο εκείνη τη μέρα.
Δεν κατάλαβα ούτε όταν λίγο αργότερα σφράγγισαν το σπίτι και κάρφωσαν σανίδες στα παράθυρα πριν μετακομίσουμε. Τώρα όμως καταλαβαίνω. Καταλαβαίνω και τα τελευταία λόγια που μου είπε εκείνο το βράδυ ήταν τόσο σημαντικά. ακόμα και αν ούτε εκείνη ούτε εγώ του είχαμε συνειδητοποιήσει τότε. Η κυρία Μάγκη μου είχε πει γι' αυτό το βράδυ πως ο Τόμι είχε επιστρέψει σπίτι.
Τώρα όμως ξέρω ποιος είχε πραγματικά μετακομίσει εκεί μέσα. Όπως ξέρω και γιατί δεν είδα ποτέ να βγάζουν το σώμα της πάνω σε φορείο. Οι ζακούλες δεν ήταν γεμάτες σκουπίδια. Πάμε τώρα στην επόμενη... το θέσω έτσι στο επόμενο chapter, στο επόμενο κεφάλαιο της ιστορίας που λέγεται screens ή αλλιώς οθόνες και ο Φίλτατος γράφει Έχω κρύψει επίτηδες κάποιες λεπτομέρειες από πολλές ιστορίες μου.
Άφηνα τις ελπίδες και τις σκέψεις μου να επηρεάζουν τον τρόπο που έβλεπα όσο είχαν πραγματικά συμβεί. Δεν νομίζω πως έχει πια σημασία να συνεχίζω να το κάνω. Στο τέλος του καλοκαιριού ανάμεσα στον Υπιαγωγείο και την πρώτη Δημοτικού Είναι σαν τη συνηθισμένη γρήπη μόνο που αντί να τρέχεις στη τουαλέτα για να κάνεις αιμετό κρατάς κουβά ενώ κάθεσαι ήδη πάνω στη λεκάνη.
Η αρρώστια βγαίνει και από τις δύο πλευρές. Κράτησε περίπου 10 μέρες αλλά λίγο πριν γίνω καλά απέκτησα και επιπεφικίτιδα. Τα βλέφαρά μου είχαν κολλήσει τόσο πολύ ότι τις τσίπλες μου το πρώτο πρωί που ξύπνησα έτσι νόμιζα ότι είχα τυφλωθεί. Ή ξέρω ότι δεν θα αντιδρούσε γιατί κανείς δεν στεκόταν δίπλα μου. Αυτό συνήθιζε να συμβαίνει ακόμα και αφού έγινα καλά.
Κανείς δεν θέλει να κάνει παρέα με το παιδί που όλοι κοροϊδεύουν. Ο μόνος που το σταμάτησε όλο αυτό ήταν ένα παιδί που λεγόταν Άλεξ. Ο Άλεξ πήγε είναι τρίτη δημοτικού και ήταν μεγαλύτερος από σχεδόν όλα τα παιδιά. Γύρω στην τρίτη εβδομάδα του σχολείωρησε να κάθεται μαζί μου στο μεσημεριανό και αυτό ήταν αρκετό για να σταματήσουν να μου παίρνουν το φαγητό.
Ήταν καλός μαζί μου, αλλά έδειχνε λίγο αργός. Δεν μιλούσαμε πολύ, μέχρι που μια μέρα τον ρώτησα γιατί καθόταν συνέχεια μαζί μου. Είχε ερωτευτεί την αδερφή του Τζος, τη Βερόνικα. Η Βερόνικα πηγαίνει τετάρτη δημοτικού και μάλλον ήταν το πιο όμορφο κορίτσι στο σχολείο. Ακόμα και εγώ, που στα έξι μου πίστευα πραγματικά ότι τα κορίτσια είναι αηδία, καταλάβαινα πόσο όμορφοι ήταν.
Ο Τζος μου είπε πως όταν εκείνη πήγαινε τίτη δημοτικού δύο αγόρια είχαν τσακωθεί άγρια εξαιτίας κάποιων μηνυμάτων που τους είχε γράψει τα λευκόματά τους. Ο ένας είχε χτυπήσει τον άλλον στο μέτωπο με τη γωνία του λευκόματος και χρειάστηκε ράμματα. Ο Άλεξ δεν ήταν ένα από αυτά τα παιδιά αλλά ήθελε η Βερόνικα να τον συμπαθήσει.
Μου εξήγησε ότι ήξερε πως εγώ και ο Τζος ήμασταν κολλητοί Και μάλλον πίστευε ότι θα έλεγα στη Βερόνικα πόσο καλός ήταν μαζί μου Υπέθετε ότι αν μάθαινε πόσο γενναία και καλή πράξη έκανε Ίσως άρχισε να τον προσέχει Μου είπε πως αν της το έλεγα θα συνέχιζε να κάθεται μαζί μου όσο το χρειαζόμουν Εκείνη την περίοδο ο Τζος έμενε σχεδόν συνέχεια σπίτι μου φτιάχνοντας τη σχεδία και εξερευνώντας μαζί μου το ποτάμι οπότε δεν έβλεπα σχεδόν ποτέ τη Βερόνικα για να της το πω.
Το είπα όμως τον Τζος. Εκείνος άρεσε να κορεδεύει τον Άλεξ αλλά είπε πως θα το έλεγε στην αδερφή του αφού ήθελα τόσο πολύ να το μάθει. Δεν πίστεψα ούτε στιγμή ότι θα το έκανε. Ο Τζος εκνευριζόταν πολύ φαίνοντα να είχαν τρελαθεί με την αδερφή του. Θυμάμαι να τη λέει και όλας κακάσχημη ο Γουρούνα Δεν του είπα ποτέ τίποτα Αλλά θυμάμαι πως ακόμα και εκείνη την ηλικία Ήθελα να του πω ότι έκανε λάθος Ότι ήταν όμορφη Και πως μια μέρα θα γινόταν πανέμορφη Και είχα δίκιο Όταν ήμουν 15 χρονών Πήγα να δω ταινία σε ένα μέρος που εγώ και οι φίλοι μου Είχαμε αρχίσει να λέμε το σινεμά της βρομιάς Κάποτε μάλλον δεν ήταν ωραίο μέρος αλλά ο χρόνος και η κατάληψη το είχαν διαλύσει.
Η έδωση είχε τραπέζια και καρέλες που μετακινούνταν οπότε όταν είχε κόσμο ήταν σχεδόν αδύνατο να βρεις μια καλή θέση. Το σινεμάκις ακολουθούσε να λειτουργεί μάλλον για τρεις λόγους. Ένα, τα ειστήριδα πάνφυνα. Δύο, δύο φορές το μήνα έβαζαν καλ ταινίες με τα μεσονύχτια. Και τρία, πολλούσαν πύρες σε ανήλικους στις βραδινές προβολές.
Εγώ πήγαινα για τους δύο πρώτους λόγους και εκείνο το βράδυ έδειχναν το σκάνερς του David Cronenberg με εισιτήριο 1 δολάριο Εγώ και οι φίλοι μου καθόμασταν πίσω πίσω Εγώ ήθελα να κάτσω πιο μπροστά για να βλέπω καλύτερα Αλλά ο Ryan ήταν αυτός που μας είχε φέρει με το αμάξιο οπότε δεν επέμενα Λίγα λεπτά πριν αρχίσει η ταινία μπήκε μέσα μια παρέα κοριτσιών Όλες ήταν όμορφες αλλά μία ξεχώριζα αμέσως από τις υπόλοιπες Είδα μόνο για λίγο το προφίλ της καθώς περνούσε, όμως ήταν αρκετό για να μου τραβήξει την προσοχή Όταν γύρισε για να μετακινήσει την καρέκλα της, είδα καθαρά το πρόσωπό της και ένιωσα το στομάχι μου να δένεται κόμπος Ήταν η Βερόνικα Είχα πάρα πολύ καιρό να τη δω Με τον Τζος βλέπαμε ένας τον άλλον όλο και λιγότερο μετά από εκείνη τη νύχτα που είχαμε φύγει κρύφα από το σπίτι όταν ήμασταν 10 χρονών και συνήθως όταν πήγαινα να τον δω η Βερόνικα έλειπε έξω.
Όσο όλοι κοιτούσαν την οθόνη, εγώ κοιτούσα τη Βερόνικα. Μόνο όταν ένιωθα ότι φερόμουν σαν creepy τυπάς αναγκαζα τον εαυτό μου να κοιτάξει αλλού, αλλά αυτό κρατούσε λίγα δευτερόλεπτα και μετά τα μάτια μου γύριζαν πάλι πάνω της. Ήταν πραγματικά πανέμορφη. Ακριβώς όπως φανταζόμουν όταν ήμουν παιδί ότι θα γινόταν μεγαλάμοντας.
Όταν άργησαν οι τίτλοι τέλους οι φίλοι μου σηκώθηκαν να φύγουν αμέσως Υπήρχε μόνο μία έξοδος και δεν ήθελα να κολλήσουν μες στο πλήθος Εγώ έμεινα λίγο πίσω ελπίζοντας ότι ίσως τραβούσα την προσοχή της Βερόνικα Καθώς περνούσε δίπλα μου με τις φίλες της πήρα το θάρρος Γεια σου Βερόνικα Γύρισε προς το μέρος μου λίγο ξαφνιασμένη Ναι Σηκώθηκα από τη θέση μου και πλησίασα λίγο προς το φως που έμπαινε από την ανοιχτή πόρτα Εγώ είμαι ο παλιός φίλος του Τζος από παλιά Τι κάνεις Τα μάτια της άνοιξαν διάπλατα Θεέ μου γεια έχω να σε δω αιώνες Εκανενόημα στις φίλες σου θα ερχόταν σε λίγο Ναι έχουν περάσει χρόνια Από τότε που έμενα σπίτι σας με τον Τζος Τι έκανε τώρα Σωστά θυμάμαι όλα τα παιχνίδια που παίζατε Εξακολουθείς να παίζεις Ninja Turtles με τους φίλους σου Γέλασε λίγο και εγώ κοκκίνησα Όχι δεν είμαι παιδί πια Τώρα παίζουμε X-Men Ελπίζα πραγματικά να γελάσει Και γέλασε Είσαι γλυκός Έχεις κάθε φορά σε αυτές τις προβολές Το μυαλό μου είχε κολλήσει σε αυτό που μόλις είχε πει
Με είπε γλυκό Το εννοούσε με θεωρεί όμορφο ή απλώς αστείο ξαφνικά κατάλαβα ότι μου είχε κάνει ερώτηση και προσπάθησα να θυμηθώ ποια ήταν ναι το είπα πολύ πιο δυνατά που σε έπρεπε ναι όσο μπορώ δηλαδή εσύ έρχομαι που και που ο πρώην μου δεν του άρεσε αυτές τις ταινίες αλλά μόλις χωρίσαμε είπα να έρχομαι πιο συχνά τώρα προσπάθησα να φανώ ανέτος αλλά απέτυχα τελείως.
Α, ωραία. Όχι ότι είναι ωραίο που χωρίσατε ενώ είναι ωραίο που μπορείς να έργεσαι περισσότερο. Γέλασε ξανά. Προσπάθησα να σώσω την κατάσταση. Θα έρθεις και την άλλη βδομάδα. Θα δείξω το Day of the Dead. Είναι φοβερή ταινία. Ναι, θα είμαι εδώ. Χαμογέλασε και εγώ πήγα να της προτείνω να καθίσουμε μαζί όταν ξαφνικά έκλεισε την απόσταση ανάμεσά μας και με αγκάλιασε.
«Χάρηκα πάρα πολύ που σε είδα», είπε ενώ με κρατούσε ακόμα αγκαλιά. Προσπαθούσα να σκεφτώ τι να απαντήσω, αλλά τότε συνειδητοποίησα ότι το βασικό πρόβλημα ήταν πως είχα ξεχάσει πώς να μιλάω. Ευτυχώς εμφανίστηκε ο Ράιαν από τον διάδρομο και μίλησε αντί για μένα. «Φίλε, ξέρεις ότι τελείωσε η ταινία, έτσι» Η Βερόνικα με άφησε και είπε ότι θα με δει την επόμενη φορά.
Καθώς έβγαινε από την αίθουσα ο Ράιαν άρχιζε να κάνει με το στόμα του γελίους σεξι ήχους Λες και έπαιζε μουσική από πορνό Ήμουν έξαλλος μαζί του Αλλά μου πέρασε αμέσως μόλις άκουσα τη Βερόνικα να γελάει στο λόμπι Η επόμενη προβολή του Day of the Dead αργούσε υπερβολικά να έρθει Η οικογένεια του Ράιαν θα έφευγε ταξίδι Οπότε δεν μπορούσε να μας πάει με το αμάξι Και οι άλλοι φίλοι μου δεν οδηγούσαν ακόμη Δύο μέρες πριν από τη ταινία ρώτησα τη μαμά μου μπορούσε να με πάει Σχεδόν αμέσως με είπε όχι Εγώ μου συνέχισα να επιμένω και μόνο κατάλαβα από τη φωνή μου το πόσο πολύ ήθελα να πάω Με ρώτησε γιατί με ένοιαζε τόσο πολύ αφού είχα ήδη δει τη ταινία Δίστασα λίγο πριν να απαντήσω Καθώς ελπίζα να δω ένα κορίτσι Και χαμογέλασε παιχνιδιάρικα Τι ξέρω Με δυσκολία της είπε ότι ήταν η Βερόνικα Το χαμόγελο έσβησε αμέσως από το πρόσωπό της Όχι, είπε ψυχρά Αποφάσισα τότε να πάρω τηλέφωνο τη Βερόνικα και να δω αν μπορούσε να περάσει να με πάρει Δεν είχα ιδέα να ζω σε ακόμα με τους γονείς της αλλά άξιζε να δοκιμάσω
Μετά όμως σκέφτηκα ότι μπορεί να το σήκωνε ο Τζος Είχα σχεδόν τρία χρόνια να του μιλήσω και αν απαντούσε εκείνος φυσικά δεν μπορούσα να ζητήσω την αδερφή του Ένιωσα άσχημα που τηλεφωνούσα για τη Βερόνικα και όχι για τον ίδιο Αλλά προσπάθησα να το διώξω από το μυαλό μου Άλλωστε ούτε εκείνος με είχε πάρει ποτέ τηλέφωνο όλα αυτά τα χρόνια Σήκωσα το ακουστικό και πληκτολόγησα τον αριθμό που θυμόμουν να παίξω από όταν ήμουν παιδί Χτύπησε αρκετές φορές πριν απαντήσει κάποιος Δεν ήταν ο Τζος Ένιωσα ταυτόχρονα να κούφισε και στεναχώρια Εκείνη τη στιγμή κατάλαβα πόσο πολύ μου είχε λείψει ο Τζος Σκέφτηκα ότι μετά το Σαββατοκύριακο θα τον έπαιρνα τηλέφωνο για να μιλήσουμε Αλλά πρώτα έπρεπε να δω αν η Βερόνικα μπορούσε ή ήθελε να με πάει στην ταινία Ζήτησα λοιπόν τη Βερόνικα Η γυναίκα στην άλλη άκρη της γραμμής μου είπε ότι είχα ακαλέσει λάθος αριθμό Της ξαναείπα τον αριθμό και μου επιβεβαίωσε ότι δεν ήταν σωστός Μάλλον είπε είχαν αλλάξει τηλέφωνο Συμφώνησα ζήτησα συγγνώμη για την ενόχληση και έκλεισα
Ξαφνικά ένιωσα απίστευτα στεναχωρημένος γιατί τώρα δεν μπορούσα να επικοινωνήσω με τον Τζος Ακόμα και αν το ήθελα Ένιωσα απέσια που φοβόμουν μήπως θα απαντήσει εκείνος στο τηλέφωνο Ήταν ο καλύτερος μου φίλος Κατάλαβα ότι ο μόνος τρόπος να ξαναβρώ την επαφή μαζί του ήταν μεσό της Βερόνικα Οπότε τώρα είχα ακόμα έναν λόγο να θέλω να τη δω Την ημέρα πριν από τη ταινία είπα στη μαμά μου τελικά δεν με ένοιαζε να πάω στο σύννεμα Αλλά τη ρώτησα αν μπορούσε να με αφήσει στο σπίτι του φίλου μου του Κρίς Δέχτηκε Με άφησε εκεί το Σάββατο λίγες ώρες πριν να αρχίσει η ταινία Το σχέδιό μου ήταν να πάω με τα πόδια από το σπίτι του στο σινεμά Αφού απήγε περίπου μισό χιλιόμετρο Η οικογένειά του πήγαινε νωρίς στην εκκλησία κάθε Κυριακή Οπότε οι γονείς του επεφτάνουν νωρίς για ύπνο τα Σάββατα Ο Κρυς δεν είχε πρόβλημα να μην με συνοδεύσει Γιατί είχε σκοπό να μιλάει όλο το βράδυ online με ένα κορίτσι που είχε γνωρίσει στο ίντερνετ.
Μου είπε πως η επιστροφή στο σπίτι θα ήταν ακόμα πιο μοναχική αφού η Βερόνικα θα γελούσε στα μούτρα μου όταν θα προσπαθούσα να τη φιλήσω. Και εγώ του είπα να προσέχει μην πάθει ηλεκτροπληξία όταν προσπαθήσει να κάνει σεξ με τον υπολογιστή του. Έφυγα από το σπίτι του στις 11 και τέταρτα. Προσπάθησα να περπατήσω χαλαρά ώστε να φτάσω λίγο πριν αρχίσει η ταινία.
Πήγαινα μόνος μου και δεν ήθελα να κάτσω εκεί περιμένοντας αχαμένος Καθώς πλησίαζα το σινεμά σκεφτόμουν ότι ακόμα και να ερχόταν η Δερόνικα θα ήταν υπερβολική τύχη να φτάσουμε ακριβώς την ίδια ώρα Οπότε προσπαθούσα να αποφασίσω αν έπρεπε να περιμένω έξω ή να μπω κατευθείαν μέσα Και τα δύο είχαν και τα καλά και τα κακά τους Ενώ ήμουν χαμένος αυτές οι σκέψεις, πρόσεξα κάτι περίεργο Τα φώτα από τα αυτοκίνητα που περνούσαν δίπλα μου συνεχώς είχαν σταματήσει Τώρα υπήρχε μόνο ένα δυνατό φως πίσω μου που δεν με προσπερνούσε Ο δρόμος δεν είχε φώτα και βεβαιωτούσα πάνω στο γρασίδι με την άσφαλτο περίπου 2 μέτρα αριστερά μου Έκανα λίγο πιο δεξιά και γύρισα να κοιτάξω πίσω από το νόμι μου Ένα αυτοκίνητο είχε σταματήσει περίπου 10 μέτρα πίσω μου Το μόνο που έβλεπα ήταν οι δυνατοί προβολείς που έκοβαν το απόλυτο σκοτάδι γύρω μας Σκέφτηκα ότι ίσως ήταν οι γονείς του Κρυς Μπορεί να είχαν περάσει να δουν τι κάνουμε και να κατάλαβαν ότι έλειπα Και ο Κρυς δεν ήθελε και πολύ πίεση για να τα ξεφουρνήσει όλα
Έκανα ένα βήμα προς το αυτοκίνητο και εκείνο άρχισε αργά αργά να κινείται προς το μέρος μου Με προσπέρασε σιγά σιγά Δεν ήταν το αμάξι των γωνιών του Κρυς και ούτε κάποιο που αναγνώριζα. Προσπάθησα να δω ποιος οδηγούσε αλλά ήταν πολύ σκοτεινά και τα μάτια μου δεν είχαν συνέλθει ακόμα από τα δυνατά φώτα. Μόνο μία λεπτομέρεια πρόλαβα να διακρίνω καθώς απομακρυνόταν.
Το πίσω τζάμι ήταν σπασμένο με μία τεράστια ρογμή. Δεν έδωσα πολύ σημασία τότε. Μερικοί άνθρωποι απλώς δυσκεδάζουν τρομάζοντας άλλους και εγώ ίδιος πεταγόμουν μαμά μου. Είχα υπολογίσει σωστά τον χρόνο και έφτασα περίπου δέκα λεπτά πριν αρχίσει η ταινία. Είχα αποφασίσει να περιμένω έξω μέχρι τις 11 και 57. Αν η Βερόνικα είχε μπει μέσα θα προλάβαινα να τη βρω πριν ξεκινήσει η προβολή.
Εκεί που άρχισα να σκέφτομαι ότι ίσως τελικά να μην ερχόταν, την είδα. Ήταν μόνη της και ήταν πανέμορφη. Σε έκανα νόημα και περπάτησα προς το μέρος της. Χαμογέλασα και με ρώτησε αν οι φίλοι μου ήταν ήδη μέσα. Της είπα όχι και ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι όλο αυτό έμοιαζε ξεκάθαρα σαν ραντεβού. Εκείνη όμως δεν έδειξε να ενοχλείται, ούτε να της έδωσα το εισιτήριο που είχα ήδη αγοράσει για εκείνη.
Με κοίταξε απορριμμένη. «Μην ανησυχείς», της είπα. «Είμαι πλούσιος». Γέλασα και μπήκαμε μέσα. Αγόρασα ένα μεγάλο pop corn και διάνοψηχτικά και σχεδόν όλη την ώρα της ταινίας σκεφτόμουν αν έπρεπε να βάλω επίτηδες στο χέρι μου στο pop corn την ίδια στιγμή με εκείνη για να αγγιχτούμε Φαινόταν να απολαμβάνει την ταινία και πριν το καταλάβω είχε τελειώσει Δεν μείναμε μέσα μετά το τέλος και επειδή ήταν μεταμεσονύχτια προβολή δεν μπορούσαμε να ράξουμε στο λόμπι οπότε βγήκαμε έξω Το πάρκινγκ του σινεμά ήταν τεράστιο γιατί συνδέονταν με ένα παλιό εμπορικό κέντρο που είχε κλείσει χρόνια πριν.
Δεν ήθελα να τελειώσει ακόμα η βραδιά, οπότε συνέχισα να μιλάω ενώ περπατούσαμε χαλαρά προς το καταλημμένο μόλ. Λίγο πριν στρίψουμε τη γωνία και χαθεί το σινεμά από το οπτικό μας πεδίο, γύρισα πίσω και το είδα. Το αυτοκίνητο της Βερόνικα δεν ήταν το μόνο στο πάρκινγκ. Το άλλο ήταν εκείνο με το σπασμένο πίσω τζάμι. Ένιωσα αμέσως μία μικρή ανατριχίλα αλλά γρήγορα προσπάθησα να το εξηγήσω αλογικά.
Οκ, βγάζει νόημα, σκέφτηκα. Μάλλον δουλεύει εδώ και με είδε να βρωτάω προς το σινεμά. Για κάποιον που αγαπούσε τις ταινίες τρόμου, το να τρομάζει κόσμος τα αλήθεια μάλλον θα του φαινόταν αστείο. Περπατούσαμε γύρω από το μολ και μιλούσαμε για την ταινία Της έλεγα ότι το Day of the Dead ήταν καλύτερα από το Dawn of the Dead Αλλά εκείνη διαφωνούσε κάθετα Της είπα και για το τηλεφώνημα στο παλιό της σπίτι Και για το άγχος μου σχετικά με το ποιος θα απαντούσε Δεν της φάνηκε τόσο αστείο όσο φαινόταν τώρα σε μένα Αλλά πήρε το κινητό μου και πέρασε το νούμερό της Σχολίασε ότι ίσως ήταν το χειρότερο κινητό που είχε δει ποτέ και όταν της είπα ότι ούτε φωτογραφής μπορούσε να δεχτεί δεν άλλαξε γνώμη τη πήρα τηλέφωνο για να αποθηκεύσει και το δικό μου νούμερο μου είπε ότι τελείωνε το σχολείο εκείνη τη χρονιά αλλά δεν είχε πάει καλά στα μαθήματα και δεν ήξερα αν θα τα κατάφερε να περάσει σε κάποιο πανεπιστήμιο της είπα να βάλει απλώς μια φωτογραφία της μαζί με την αίτηση και ότι θα την παρακαλούσα να πάει εκεί
μόνο και μόνο για να την κοιτάνε δεν γέλασε Προς στιγμήν φοβήθηκα ότι την είχα προσβάλλει Ίσως νομίζω ότι εννοούσα πως δεν ήταν αρκετά έξυπνη Την κοίταξα νευρικά Χαμογελούσε Και ακόμα και μέσα σε εκείνο το μισοσκόταδο μπορούσα να δω ότι είχε κοκκινήσει λίγο Ήθελα να της κρατήσω το χέρι Αλλά δεν το έκανα Καθώς περπατούσαμε στη τελευταία πλευρά του μολ Επιστρέφοντας προς το σύννεμα Την ρώτησα για τον Τζος Μου είπε ότι δεν ήθελε να μιλήσει γι' αυτό Τη ρώτησα μόνο αν ήταν καλά Δεν ξέρω Απάντησε Υπέθεσα ότι ο Τζος μάλλον είχε μπλέξει άσχημα κάπου στη ζωή του Ένιωσα άσχημα Ένιωσα ενοχές Όταν πλησιάσαμε ξανά στο πάρκινγκ Πρόσεξα ότι το αυτοκίνητο με το σπασμένο τζάμι είχε φύγει Τώρα είχε μείνει μόνο το αμάγκ της Βερόνικα Με ρώτησαν ήθελε να με πάει σπίτι. Δεν το χρειαζόμουν πραγματικά, αλλά είπανε.
Είχα πιώλ το αναψυχτικό μέσα στη ταινία και τόση ώρα περπάτημα έχει αρχίσει να μου πιέζει πολύ την κίστη. Ήξερα ότι μπορούσα να κρατηθώ μέχρι να γυρίσω σπίτι του Κρις, αλλά είχα αποφασίσει ότι θα προσπαθούσα να τη φιλήσω όταν θα με άφηνε. Και δεν ήθελα να χαλάσει στιγμή επειδή ήθελα να πάω τουαλέτα. Θα ήταν το πρώτο μου φιλί.
Δεν μπορούσα να σκεφτώ κανέναν φυσιολογικό τρόπο να κρύψω αυτό που έπρεπε να κάνω Το σινεμά είχε ήδη κλείσει οπότε είχα μόνο μία επιλογή Της είπα ότι θα πήγαινα πίσω από το κτίριο να κατουρίσω και ότι θα γίνουσα στο πί και φί Ήταν ξεκάθαρο ότι εγώ θεωρούσα αυτή την ατάκα ξεκαρδιστική Και μάλλον γελούσα περισσότερο με το πόσο αστείος νόμιζα ότι ήμουν παρά με το ιδιαίτερο αστείο Καθώς περπατούσα προς το πίσω μέρος του σινεμά σταμάτησα και γύρισα προς το μέρος της Τη ρώτησαν ο Τζος, της είχε πει πότε για εκείνο το παιδί, τον Άλεξ, που είχε κάνει κάτι καλό για μένα Σκέφτηκε λίγο και μετά είπε πως ναι, της το είχε πει Με ρώτησε γιατί το ανέφερα αλλά της είπα πως δεν ήταν τίποτα Ο Τζος ήταν πραγματικά καλός φίλος Όταν πήγα πίσω από το κτίριο είδα ότι υπήρχε ένας σειρμάτινος φράχτης που συνέχιζε παράλληλα με τον τοίχο του σινεμά Από εκεί που στεκόμουν η Βερόνικα μπορούσε ακόμα να με βλέπει και ο φράχτης έμοιαζε να συνεχίζεται για πάντα Οπότε σκέφτηκα να τον πηδήξω, να πάω λίγο πιο πέρα που δεν θα φαινόμουν και να τελειώνω γρήγορα
Ίσως ήταν υπερβολικός σκόπος αλλά μου φαινόταν πιο ευγενικό Πέρασα τον φράχτη, προχώρησα λίγο μέχρι να βγω από το οπτικό της πεδίο και κατούρισα Για λίγα δευτερόλεπτα η μόνη ήχη ήταν τα τριζόνια πίσω μου και ήχος των ούρων πάνω στο τσιμέντο Μετά ακούστηκε κάτι άλλο Ένας ήχος που ακόμα και σήμερα δεν μπορώ να ακούσω καθαρά όταν υπάρχει απόλυτη ησυχία Μακριά, κάπου στο σκοτάδι, άκουσα ένα απότομο στρίγγλισμα από λάστιχα Κράτησε μόνο μια στιγμή Και μετέρθε ένας βαρύς δυνατός θόρυβος που πλησίαζε γρήγορα Κατάλαβα σχεδόν αμέσως τι ήταν Αυτοκίνητο Ο ήχος της μηχανής δυνάμωνε Και τότε σκέφτηκα όχι Δεν γινόταν πιο δυνατός Έρχοταν πιο κοντά Μόλις το συνειδητοποίησα έγινα να γυρίζω προς το φράχτη Αλλά πριν προλάβω να προχωρήσω καθόλου άκουσα μια σύντομη κομμένη κραυγή και ο βρυχηθμός του κινητήρα έληξε με έναν εκοφαντικό θόρυβο.
Άρχισα να τρέχω, αλλά μετά από μόλις δύο ή τρία βήματα σκόνταψα σε ένα χαλαρό κομμάτι πέτρας και έπεσα με δύναμη και ταχύτητα πάνω στο τσιμέντο. Το κεφάλι μου χτύπησε στη γωνία μιας καρέκλας καθώς έπεφτα. Ήμουν ζαλισμένος για περίπου τριάντα δεύτερα, αλλά ο ανανεωμένος ήχος του κινητήρα με επανέφερε στα λογικά μου και η αδεραιναλίνη αποκατέστησε την ισορροπία μου.
Διπλασίασα τις προσπάθειες μου. Ανησυχούσα μήπως όποιος είχε τρακάει το αυτοκίνητο παρινοχλούσε τη Βερόνικα. Καθώς καρφάλωνα πάνω από το φράχτη είδα ότι υπήρχε ακόμα μόνο ένα αυτοκίνητο στο πάρκινγκ. Δεν είδα κανένα ίχνος σύγκρουσης. σκέφτηκα ότι ίσως είχα εκτιμήσει λάθος την κατεύθυνση ή την απόσταση καθώς έτρεχα προς το αυτοκίνητο της Βερόνικα και καθώς άλλαζε η οπτική μου γωνία είδα τι είχε χτυπήσει το αυτοκίνητο τα πόδια μου σταμάτησαν να λειτουργούν σχεδόν εντελώς ήταν η Βερόνικα το αυτοκίνητο της βρισκόταν ανάμεσά μας και καθώς μείωνα την απόσταση και το περνούσα από την άλλη πλευρά την είδα ολόκληρη Το σώμα της ήταν στριμωγμένο και τσαλακωμένο σαν μια πεταμένη φιγούρα που προοριζόταν να παραστήσει έναν κατάλογο πραγμάτων που το ανθρώπινο σώμα δεν μπορεί να κάνει Μπορούσα να δω το κόκαλο της δεξιάς κνήμης της να διαπερνά το τζιν της και το αριστερό της χέρι ήταν τυλιγμένο τόσο σφιχτά γύρω από το πίσω μέρος του λαιμού της που το χέρι της έπεσε πάνω στο δεξί της στήθος
Το κεφάλι της ήταν γερμένο προς τα πίσω και το στόμα της κρεμόταν ορθάνυχτο προς τον ουρανό Υπήρχε τόσο πολύ αίμα Καθώς την κοίταζα μου ήταν πραγματικά δύσκολο να διακρίνω αν ήταν ξαπλωμένη ανάσκελα ή μπρούμητα Και αυτή η οπτική ψευδέστηση με έκανε να νιώθω αδιαθεσία Όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με κάτι στον κόσμο που απλά δεν ανήκει εκεί Το μυαλό σου προσπαθεί να πει στον εαυτό του όταν ονειρεύεται και προς αυτό το σκοπό σου δίνει αυτή τη διακριτή αίσθηση ότι όλα κινούνται αργά.
Εκείνη τη στιγμή νιώσα ειλικρινά ότι θα ξυπνούσα από λεπτό σε λεπτό. Αλλά δεν ξύπνησα. Έψαχνα να βρω το κινητό μου για να καλέσω βοήθεια, αλλά δεν είχα σήμα. Έβλεπα το κινητό της Βερόνικα να προεξέχει από αυτό που νόμιζα ότι ήταν η μπροστινή δεξιά τσέπη της. Δεν είχα άλλη επιλογή. Τρέμοντας έφτασα το χέρι μου στο κινητό της και καθώς το έβγαζα αυτή κινήθηκε και λαχάνιασε τόσο βία που φαινόταν σαν να προσπαθούσε να εισπνεύσει ολόκληρο τον κόσμο Αυτό με τρόμαξε τόσο πολύ που παραπάτησα προς τα πίσω και έπεσα στην άσφαλτο με το τηλέφωνο της στο χέρι μου Προσπαθούσε να προσορμώσει το σώμα της για να το φέρει στη φυσική του θέση αλλά με κάθε σπασμό και τράνταγμα μπορούσα να ακούσω το τρίξιμο και το σπάσιμο των οστών της Χωρίς να το σκεφτώ έσπευσα προς το μέρος της, έβαλα το πρόσωπό μου πάνω από το δικό της και απλά είπα Βερόνικα μην κουνηθείς, μην κουνηθείς, εντάξει, απλά μην ακίνητη, μην κουνηθείς, Βερόνικα σε παρακαλώ απλώς μην κουνηθείς Συνέχισα να το λέω αλλά οι λέξεις άρχισαν να χάνουν το νόημά τους καθώς τα δάκρυα τρέχαν στο πρόσωπό μου
άνοιξα το τηλέφωνο της λειτουργούσε ακόμη ήταν ακόμα στην οθόνη που είχε αποθηκεύσει τον αριθμό μου και όταν το είδα ένιωσα την καρδιά μου να σπάει λίγο κάλεσα το 166 και περίμενα μαζί της λέγοντας ότι θα ήταν όλα εντάξει και νιώθοντας ένοχος που της έλεγα ψέματα κάθε φορά που το έλεγα συγγνώμη που θα σας το χαλάσω έτσι αλλά εδώ τελειώνει το part 3 της ιστορίας μας και ναι δεν ξέρω πως νιώθετε δεν ξέρω δεν ξέρω πως σας φαίνεται πραγματικά όσοι κοιτούσατε το βίντεο νομίζω θα βλέπατε και τις μικροαντιδράσεις μου όσο διάβαζα το κείμενο γιατί το διαβάζω πρώτη φορά μαζί σας και κάποια σημεία εντάξει αλήθεια είναι σοκ. Αυτή η εικόνα που περιέγραψε τώρα με τη Βερόνικα με το χέρι και με το κόκκαλο να βγαίνει από το τζιν και με το στόμα της που ήταν ορθό ανοίχτο και κοιτούσε τον ουρανό πραγματικά είναι μια τρομακτική εικόνα που δεν ξέρω καν αν τη φαντάζομαι σωστά. Φοβάμαι ότι η πραγματική εικόνα που είχε κατά νου αυτός που το έγραψε ή τέλος πάντων ο φίλος μας
που το βιώνει είναι πολύ πιο τρομακτική από αυτή που φαντάζομαι τρομερή ιστορία ανυπομονώ και για τα επόμενα parts και ναι σοκ επειδή εδώ έβγαινε μικρό το part να ξέρετε ότι έφαγα μερικές σελίδες και από το επόμενο οπότε ίσως τα επόμενα parts θα είναι λίγο πιο μικρά δεν νομίζω να να έχετε κάποιο θέμα το λέω απλώς περιδοποιητικά μην τυχόν και επιτρέω γιατί είναι μεγαλύτερα αυτά τα πάτης και τα υπόλοιπα είναι μικρότερα ένιωσα ότι έπρεπε να πω λίγο παραπάνω ζουμάκι και νομίζω πέσαμε σε ένα πολύ πολύ σημαντικό σημείο της ιστορίας και με κάνανε να ρωτιέμαι τι σκατά συνέβη με τον Τζο Σάραγι στα ενδιάμεσα χρόνια που σταματήσαν να κρατάνε επαφές αυτοί οι δύο όσο φαντασματάκια ενδιαφέρονται κάθε Τετάρτη στις 9 το βράδυ κάνουμε live stream στο twitch όπου κάνουμε είτε chill και βλέπουμε τρομακτικές χόρρορ ταινιούλες στο youtube, μπορεί να καθόμαστε να συζητάμε, μπορεί να παίζουμε χόρρορ παιχνίδια αν σας αρέσει αυτή η φάση γίνονται τα live stream κάθε Τετάρτη
στις 9 επίσης όσο φαντασματάκια δεν με ακολουθείτε στο instagram, θα σας παρότρινα να με ακολουθήσετε στο instagram θα σας ανεβαίνει τζι horror related εννοείται, περιεχόμενο θα το εκτιμούσα πάρα πολύ επίσης υπάρχει ο discord server έχουμε discord server σε περίπτωση που δεν το γνωρίζατε θα υπάρχει link κάτω στην περιγραφή για invitation και επίσης όσο φαντασματάκια θέλουν να γράψουν τη δική τους τρομακτική ιστορία να ξέρετε πως υπάρχει και link στην περιγραφή όπου θα σας πετάξει ένα google forms και εκεί μπορείτε να γράψετε τη δική σας αληθινή τονίζω τρομακτική ιστορία πολύ σύντομα ευελπιστώ με το καλό θα μπορείτε και να προμηθευτείτε τα merch και ηλεκτρονικά πέρα από πρόσωπο με πρόσωπο στα conventions.
Οπότε αν υπομονώ πολύ και για αυτό το κομμάτι θα σας ενημερώσω φουλ όταν έρθει η ώρα. Απλά σας τα λέω από τώρα για να έχετε έτσι μια εικόνα για το τι να περιμένετε και το τι ισχύει. Και μια μικρή πενθύμηση, το λέω από τώρα για να μην το ξεχάσετε. να χάσετε όσο φαντασματάκια είστε από Κρήτη 12 και 13 Σεπτεμβρίου θα βρισκόμαι στην Κρήτη για το event της Game Expo και όσο φαντασματάκια είστε από Αθήνα να ξέρετε ότι περίοδο του Halloween θα βρισκόμαι κάτω στην Αθήνα για το Halloween Festival το οποίο πέφτει 30 και 31 Οκτωβρίου και 1 Νοεμβρίου να το έχετε κανάνο, ετοιμάστε τα ημερολόγια σας από τώρα, σας το λέω από νωρίς πολύ νωρίς και να σας πω ότι ανυπομονώ απίστευτα Αυτά είχα να πω Ευχαριστώ που καθίσατε και με ακούσατε να κάνω μπλα μπλα μπλα και να μην το βλώνω αλλά ήρθε η ώρα να κλείσουμε εδώ την εκπομπή και να συνεχίσω καθένας τη μέρα του, τη ζωούλα του μέχρι το επόμενο επεισόδιο της Κρυπέδια και μέχρι τότε να είστε καλά και να προσέχετε Bye Bye
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα