Τρώγοντας την Ανορεξία

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Υπήρξε κάποια στιγμή που μου λες, κοιτούσα το Σώμα μου στον καθρέφτη και έβλεπα τα κόκαλά μου ως λίπος. Το γυναικείο Σώμα είχε χάσει τη θηλυκότητα του. Πώς κατάφερες αυτό να το επαναφέρεις; Να. Σου πω λίγο κάτι που μπορεί να φτάνει μία στιγμή, όμως στη ζωή σου που λες φτάνει ως εδώ. Εγώ από δω και πέρα θέλω να ζήσω ποια ήταν εκείνη η στιγμή. Γιατί δεν είμαστε αυτό που δείχνουμε στους άλλους; Δεν ήμουνα η έλλη που έτρωγε τη Σπανακόπιτα είμαστε αυτό που κάνουμε όταν δεν βλέπει κανένας.

00:34 Ήμουνα η άλλη που πετούσε το φαγητό και ταυτόχρονα πετούσε και τη ζωή της στα σκουπίδια. Είμαστε στο τέταρτο επεισόδιο του podcast δε στο αλλιώς και σήμερα θέλω να σας συστήσω ένα κορίτσι που η ιστορία του είναι καθρέφτης για πάρα πολλούς γονείς και πάρα πολλούς εφήβους. Είναι ένα κορίτσι που μπήκε στη μάχη της νευρικής ανορεξίας κοντά στα 13 14 και διήρκεσε αυτό μέχρι περίπου τα 16, 16 μισό.

01:01 Τα λέω σωστά έλλη και ουσιαστικά η νευρική ανορεξία ξεκίνησε από έναν βαθύ πόνο. Έναν βαθύ πόνο που είχε πολλές μεριές, αλλά κυρίως ήτανε λόγω του μπαμπά μου. Ήταν λοιπόν η απουσία του πατέρα. Ένα παιδί που ήθελε τόσο πολύ να τον φέρει πίσω, πίστεψε σε αυτό και τα κατάφερες. Δεν θα του λεγα. Η αλήθεια είναι ότι όταν γύρισε το σπίτι ήτανε όταν νοσηλεύτηκα και όταν έγινα καλά πάλι έκανε μικρά βηματάκια να φύγει.

01:30 Εγώ έχω μία απορία για τη νευρική ανορεξία και έτσι θαθελα να ξεκινήσουμε. Ξέρουμε ότι το φαγητό είναι μία βασική ανάγκη για τον άνθρωπο. Το παιδί με το που γεννιέται. Το πρώτο πράγμα που θα ζητήσει είναι η αγκαλιά και το φαγητό. Πώς ένα παιδί μπορεί να καταπατήσει αυτή τη βασική ανάγκη; Επειδή όταν καταπατούνται άλλες ψυχολογικές ανάγκες, όπως η προσοχή του μπαμπά, η στοργικότητα του μπαμπά, η παρουσία του ότι προσπαθεί να βρει τρόπους με τους οποίους θα το αντικαταστήσει.

01:59 Αυτό, δηλαδή όταν κάποιος δεν τρώει όπως είπες, είναι παράξενο γιατί είναι μία φυσική ανάγκη και κατευθείαν το βλέμμα και η προσοχή του άλλου θα έρθει πάνω σου. Άρα ουσιαστικά έγινε αυτό η νευρική ανορεξία για σένα ήταν ένας τρόπος. Για να προσελκύσεις το ενδιαφέρον. Ναι, αν έκλεινες τα μάτια σου τώρα και γυρνούσες πίσω στο χρόνο, πότε ένιωσες πρώτη φορά την ανάγκη ότι το σώμα σου ήταν εχθρός; Το.

02:25 Σώμα μου είχε αρχίσει να γίνεται εχθρός την περίοδο του 20 ή στην καραντίνα, όπου ήμασταν όλοι κλεισμένοι στα σπίτια μας και πολύ social. Πολύ instagram έβλεπα συνέχεια μοντέλα σύγκρινα τον εαυτό μου με τα σώματά τους και εκείνη την περίοδο άκουγα πάρα πολύ kapop που είναι ένα είδος κορεάτικης μουσικής. Και κάναμε μία οντισιόν στην οποία εγώ ήθελα να περάσω, ψάχνω ένα χορευτές και έλεγε όμως στα πράγματα που χρειαζόταν για να περάσεις ότι έπρεπε να είσαι κάτω από 51 kg κιλά και εγώ ήμουνα ακριβώς 51, οπότε η ανορεξή μου ξεκίνησε με ένα μείγμα από δηλητηριώδες κίνητρα, τα οποία εγώ τα έπινα για προσοχή και για να νιώσω ότι αξίζω και όσο περισσότερα κιλά έχανα τόσο περισσότερο εγωισμό γέμιζα για να νιώθω ότι είμαι κοινωνικά αποδεκτή.

03:14 Ωραία επειδή αυτό το podcast τώρα το κάνουμε ουσιαστικά για να βοηθηθούν οι περισσότεροι έφηβοι γύρω μας και επειδή όλα τα κοριτσάκια ζούνε στην εποχή των social του tik Tok του Instagram και όλοι πάνω κάτω έχουν τα ίδια πρότυπα με αυτά που είχες και εσύ μπορείς να ρυθμίσεις αυτά τα δηλητηριώδη στοιχεία που σε κάνανε ένα μου είπες ήταν ο μπαμπάς, το δεύτερο ήταν αυτό το image. Υπάρχει κάτι άλλο που σε βασάνιζε εκείνη την περίοδο; Αυτά ήτανε τα πράγματα τα οποία με βασανίζανε και. Ήταν αρκετά δηλαδή για να μου κάνουν το κλικ για να ξεκινήσω. Την ανορεξία μου, αλλά το θέμα με τα κίνητρα είναι ότι εσύ έχεις την ικανότητα να τα χρησιμοποιήσεις είτε προς το συμφέρον σου είτε προς τον θάνατό σου και την κατηφόρα σου. Το θέμα είναι να το καταλάβεις.

04:01 Δηλαδή εγώ μπορούσα. Είχα 2 επιλογές είτε να αφήσω την ανορεξία να με καταστρέψει είτε να την φάω εγώ όσο ανορεκτη και αν ήτανε ώστε όχι μόνο να αποκτήσω το μπράβο του μπαμπά, γιατί θα μου έλεγε Μπράβο έγινες καλά. Αλλά για να αποδείξω στον εαυτό μου ότι είμαι ικανή να κάνω πράγματα τα οποία δεν σκέφτηκα. Και δεν είχα κατά νου ποτέ και ότι δεν έπρεπε να περιμένω τον μπαμπά μου να μου πει Μπράβο για να κάνω κάτι σπουδαίο. Μόνο που υπάρχουμε.

04:29 Υπάρχει κάποιος λόγος που υπάρχουμε; Προφανώς ναι. Οπότε όταν άρχισα να γίνομαι λίγο καλύτερα, ήταν αυτό που μου άλλαξε το σκεπτικό ότι μόνο που υπάρχεις αξίζει, δεν χρειάζεται να αποδείξεις. Προηγήθηκαν κάποιες καταστάσεις, οι οποίες σε οδήγησαν στη νευρική ανορεξία. Ποιό ήταν το πρώτο σχόλιο που άκουσες, Ίσως όχι και τόσο κακό;

04:50 Ίσως να ήταν λιγότερο κακό, αλλά μέσα σου να καταγράφει και έτσι; Θυμάσαι; Κακό σχόλιο. Γενικά από τον οποιοδήποτε. Οποιοδήποτε να σου χάραξε μία πληγή ρε παιδί μου που να είπες όχι εγώ θα το αλλάξω. Ναι, γενικά δεν είναι ένα σχόλιο. Ήταν πολλά μικρά hins να. Το πω δηλαδή μικρές στιγμές όπου ο μπαμπάς μου ας πούμε, έχει να το πω ως Θεό το χρήμα, δηλαδή η δόξα του είναι το χρήμα.

05:17 Άμα έχεις χρήμα, είσαι ο καλύτερος άνθρωπος που είναι στον κόσμο. Και εγώ επειδή ως παιδάκι δεν έβγαζα χρήματα, ήταν λογικό ήμουνα παιδάκι μου στο σχολείο ένιωθα ότι για να αξίζω πρέπει είτε να βγάζω πολλά χρήματα είτε να δουλεύω πολύ σκληρά με τον εαυτό μου, αλλά το σκληρά έγινε κάτι άλλο. Έγινε ασθένεια. Έγινε ασθένεια όταν έφυγε ο μπαμπάς από το σπίτι.

05:40 Έφυγε εκείνη τη στιγμή. Τι ήταν αυτό που σε γέμισε φόβο, ανασφάλεια; Ένιωσες ότι χάνεις ένα κομμάτι σου; Ο μπαμπάς γενικά είναι μία αξία μες στο σπίτι, ενώ ο κορμός του σπιτιού και όταν φεύγει ο κορμός του σπιτιού δεν υπάρχει. Δέντρο αγάπης να το πω, οπότε κάθε μπουκιά που δεν έτρωγα ήταν ένα γράμμα που ποτέ δεν του έστειλα και κάθε φαγητό που απέφευγα ήτανε κάποιο συναίσθημα που δεν ήμουν ικανή να του μιλήσω. Εγώ φοβόμουνα που έφυγε από το σπίτι γιατί έβλεπα τη μαμά μου να μη στεναχωρηθεί φοβόσουνα η μαμά μου ήταν θλιμμένη συνέχεια ένιωθε ότι επειδή και εγώ είχα αυτή την κατάσταση που σιγά σιγά άρχισα να μπαίνω στο δρόμο της ανορεξίας, η μαμά μου ήταν πανικοβλημένη όχι μόνο για τον μπαμπά μου και την αδερφή μου που πήγαινε νηπιαγωγεία τότε και δεν άντεχα αυτή την κατάσταση. Επίσης ήξερα ότι ο μπαμπάς μου έκανε πράγματα. Εκτός σπιτιού, τα οποία δεν ήτανε σοβαρά. Και άξια του χαρακτήρα του και όλο αυτό μου έκανε να δω τον κόσμο ότι είναι κακός, γιατί τον

06:47 μπαμπά τον έχω αδυναμία φαίνεται, οπότε εστιατόμουν τόσο στο πολύ στον μπαμπά που πίστευα ότι όλοι οι άνθρωποι είναι σαν τον μπαμπά και φοβόμουνα να μιλήσω στον οποιονδήποτε για να μην. Πληγωθώ. Σε όλη αυτή την πορεία μιλάς μόνο για τον μπαμπά; Το καταλάβαμε ότι του έχεις αδυναμία. Η μαμά δεν σε πλήγωσε καθόλου η. Μαμά όχι, ήτανε πάντοτε ο βράχος δίπλα μου θα μου κρατούσε το πιρούνι ακόμα και όταν προσπαθούσα να φάω μισή μπουκιά μήλο παραπάνω.

07:16 Άλλαξε ολόκληρο επάγγελμα για να μπορείς να με βοηθήσει όταν οι γιατροί της Λέγαν ότι το παιδί δεν θα επιβιώσει πάνω από ένα μήνα, όταν ήμουν στο νοσοκομείο και τις λέγανε ότι η καρδιά της σταματήσει να χτυπάει σε κάποια στιγμή και τους έλεγε, δεν καταλαβαίνω τίποτα από αυτά που μου λέτε. Το παιδί θα γίνει καλά. Θέλετε, δεν θέλετε; Ουσιαστικά ήταν το στίγμα που χρειαζόμουνα. Ήτανε δηλαδή η ανάσα σου σε όλο αυτό το πράγμα η μαμά. Διαχειρίστηκε δηλαδή και τη φυγή του μπαμπά και την ασθένεια σου, το πήρε, το μάζεψε και το έκανε δική της δύναμη. Και αυτομάτως το κάνατε και δύναμη σαν συμμαχία, μία κοινή δύναμη, το σχολείο ή σε 13 14 οπότε πηγαίνεις σχολείο στο σχολείο.

07:59 Πώς είναι τα πράγματα; Σιγά σιγά έβλεπα ότι οι συμμαθητές μου, οι φίλοι μου βασικά δεν μου κάναν τόσο παρέα γιατί πλέον δεν ήμουνα η έλλη ήμουνα η ασθένεια ότι δεν μιλούσα τόσο πολύ γιατί το μυαλό μου ήταν μονίμως στο τι θα φάω γιατί θα το φάω αν θα το φάω και πώς θα το κάψω; Οι φίλοι μου Θέλαν να βγαίνουν έξω να πηγαίνουν να τρώνε πίτσες, γλυκά, κρέπες και εγώ δεν μπορούσα αγωνόμουνα τόσο πολύ και νιώθω τόσο απομονωμένη που στην τελική με αφήσανε και στην άκρη και μετά όταν άλλαξα σχολείο γιατί μπήκα στο νοσοκομείο τέλη Δευτέρας Γυμνασίου. Έκατσα, τρίτη γυμνασίου στο ίδιο σχολείο, αλλά άλλαξα λύκειο όταν πήγα στο καινούργιο το λύκειο, όμως τα πράγματα γίναν χειρότερα γιατί εγώ δεν έχεις να χάνω κιλά. Οπότε εκεί κανένας δεν ήθελε να μου κάνει παρέα και είτε θα περνούσα κάθε διάλειμμα μόνη μου στις τουαλέτες κλαίγοντας. Είτε ξέμουνα στα παγκάκια και θα διάβαζα βιβλία του κύριου ξενάκι, γενικά βιβλία αυτοβελτίωσης. Ωραία κάτσε ρε συ έλλη γιατί εγώ είμαι εκπαιδευτικός τώρα και μου κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση αυτό

09:04 που λες ζω στα σχολεία μέσα είμαι 23 χρόνια ζωής ναχουμε. Εγώ προσωπικά και πολλοί συνάδελφοί μου θα δούμε ένα παιδάκι το οποίο κάθεται και κλαίει στις τουαλέτες ή είναι απομονωμένο ή ζει ένα χάλια διάλειμμα γιατί δεν έχει δεν σε πλησίασε κανένας ενήλικας σε όλη αυτή την πορεία; Ή μόνο που με πλησίασαν ήτανε. Η διευθύντρια που ήταν τότε εκεί, αλλά κατά τη διάρκεια του μαθήματος, δηλαδή θα με έβλεπαν οι καθηγητές ότι εγώ ας πούμε δεν θα ήμουν καλά.

09:36 Τύχη, μία φορά να κοιμηθώ και να προσπαθώ να με ξυπνήσουν και εγώ δεν ξυπνούσα και νόμιζα ότι λιποθύμησα στο Θρανίο, στο Θρανίο και με κατεβάσανε στη γενικά με κατεβάζουν κάτω στη διευθύντρια και μου μιλούσε. Μου έλεγε ότι όλα θα πάνε καλά, αλλά στα διαλείμματα ήμουνα πάντοτε μόνη μου. Εσένα σε είχε πιάσει ο ύπνος προφανώς από την αδυναμία του Σώματος δεν. Κασέλθει ειδικά τις πρώτες ώρες κοιμόμουνα και ένιωθα το ρίγος στα κόκκαλά μου, μέσα δηλαδή κρύο να πάρα πολύ. Ποιο ήταν το πιο μοναχικό διάλειμμα που έζησες; Όλα ήταν πάρα πολύ μοναχικά.

10:13 Τώρα. Θυμάστε έτσι ένα σκηνικό; Θα μπορούσες να το μοιραστείς σήμερα; Να μας πεις λίγο έτσι πώς το αντιμετώπισες; Η αλήθεια είναι ότι η μαμά μου έβαζε φαγητό στο σχολείο πιστεύοντας ότι εγώ το τρώω, αλλά εγώ το πετούσα στις τουαλέτες και πατούσα το καζανάκι για να νομίζει ότι εγώ το έφαγα και πολλές φορές στα τελευταία διαλείμματα θα το πετούσα και ας πούμε θαχα σπανακόπιτα θα έκανα θα. Έπαιρνα την σπανακόπτω, θα την έβαζα στο στόμα μου για να μυρίζω σπανακόπιτα.

10:47 Θα την πετούσα και όταν η μαμά μου θα ερχότανε για να με πάρει θα τη φιλούσα και θα της έλεγα πολύ ωραία ηπανακόπιτα θα της ερχόταν η μυρωδιά και εκείνη θα νόμιζα ότι την έφαγα, αλλά γενικά η ανορεξία, ένα τέτοιο μεγάλο ψέμα, μία τέτοια μεγάλο οφθαλμομπάτη που όλη σου η ζωή κινείται γύρω από ψέματα. Γιατί δεν είμαστε αυτό που δείχνουμε στους άλλους δεν ήμουνα. Η έλλη που έτρωγε τη σπανακόπιτα. Είμαστε αυτό που κάνουμε όταν δεν βλέπει κανένας ήμουνα η έλλη που πετούσε το φαγητό.

11:15 Και ταυτόχρονα πετούσε και τη ζωή της στα σκουπίδια. Άρα λοιπόν μου λες ότι ήσουνα στο σχολείο και ουσιαστικά όχι μόνο στο σχολείο ήσουνα στο σπίτι, στο σχολείο, στην καθημερινότητά σου και ουσιαστικά εσύ ένιωθες υπερήφανη που δεν έτρωγες πάρα πολύ. Αν εγώ όμως τώρα σε ρωτήσω και γιατί πραγματικά τα παιδιά μπερδεύουν λίγο την έννοια της νευρικής ανορεξίας και σου έλεγα, βρέλη ΠΕΣ ότι γράφεις ένα ημερολόγιο ΠΕΣ ότι γράφεις ένα γράμμα σε μία έφηβη τώρα 15 χρονών. Πώς θα τις περιέγραφες μία τυπική μέρα της νευρικής ανορεξίας Σηκώνεσαι το πρωί, τι κάνεις; Γενικά η νευρική ανορεξία είναι ένας συναισθηματικός καρκίνος. Τον φοράνε όλοι αυτοί που θέλουνε να έχουν νευρική ανορεξία; Γιατί εγώ ήθελα να έχω ώστε να τραβήξουν την προσοχή με κάποιο τρόπο.

12:05 Όμως δεν είναι καύχημα, είναι ασθένεια και όταν έχεις μια τέτοια ασθένεια ξυπνάς το πρωί και το πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι είναι γιατί ξύπνησα; Ότι μακάρι να είχα πεθάνει στον ύπνο μου γιατί ο πόνος που νιώθω καθημερινά είναι απίστευτος. Νιώθεις ότι τα όργανά σου τρώνε τον εαυτό τους; Γιατί όταν τρως. Τίποτα για 34 ώρες και μετά μισό μήλο επειδή νιώθεις ότι θα πεθάνεις, θα οργανώσεις πονάνε η καρδιά σου τη βλέπεις που χτυπάει από το στήθος σου εδώ πέρα οι φλέβες πετάνε γιατί αγχώνεσαι ότι θα φάω; Δεν θα φάω τι θα γίνει Ο οργανισμός σου είναι σε. Οπότε πετάγονται εδώ πέρα φλέβες παντού στα πόδια μου, ειδικά στα μπούτια πεταγόταν φλέβες λες και έπαιρνα αναβολικά, αλλά δεν ήταν επειδή όντως έπαιρνα ήταν επειδή δεν είχα λίπος. Λογικά το στρες ανεβάζει πολύ την αδρεναλίνη, οπότε είναι λογικό να έχεις μια παρόμοια κατάσταση με αυτή που περιγράφεις τώρα τον αναβολικών.

13:06 Εννοώ δηλαδή κάπως έτσι αντιδράει και το Σώμα αυτό. Και ας πούμε, θα ξυπνούσα και θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι. Ξυπνούσα 6 και 40 μέχρι τις 7 και 20. Ότι κι αν έκανα έπρεπε να ήμουνα σε στάση αυτό θα το χω πει ποτέ. Έπρεπε να μουνα σε συστάσεις swatat της άσκησης Swatat Περπατούσα και έκανα such στο σπίτι έκανα το πρωινό μου έκανα τη μαμά μου πρωινό και όλη μέρα. Θα σου απαγορευόταν από το.

13:35 Μυαλό σου το μυαλό μου εννοείται. Έτρωγα όρθια και πριν κάτσω να φάω έπρεπε να κάνω. 300 skatch έτσι 300 κι ένιωθα ότι η καρδιά μου σφίγγεται. Εγώ απορώ πως δεν πέθανε εκείνες τις στιγμές. Εγώ απορώ πού βρίσκει ένας άνθρωπος. Τη δύναμη, όντας 31 kg 37. 31. 31 kg που βρίσκει τη δύναμη λοιπόν να κάνει και 300 καθίσματα. Τη βρίσκει στην θέληση που έχει ώστε να νιώσει κάτι πέρα από τον πόνο, γιατί ένιωθα ότι όσο περισσότερο τυρανάω τον εαυτό μου; Ότι τόσο περισσότερα πράγματα θα καταφέρω; Διότι όταν ας πούμε, καθόμαστε σε ένα καφέ και μιλάμε, θα μιλήσουμε περισσότερο για τα προβλήματά μας και όλοι θα είναι τύπου άκουνος που έχω το πρόβλημά μου και μετά θα απαντήσω ο άλλος ναι α δεν έχεις ακούσει το δικό μου πρόβλημα.

14:33 Εγώ ξέρεις τι περνάω; Δε φαντάζεσαι, οπότε μέσα από τα προβλήματά μας παίρνουμε τεράστια σημαντικότητα και νιώθω ότι όσο περισσότερο εγώ πονάω και αυτοκαταστρέφομαι ότι τόσο περισσότερο θα πουν οι άλλοι. Πώς το κάνεις αυτό; Πού βρίσκεις τη δύναμη; Είναι δυνατή γιατί θα μου το λεγαν αυτό. Οπότε αυτές οι ερωτήσεις τότε θα μου έδιναν κίνητρο για να συνεχίσω, όχι για να δω ότι πεθαίνω.

15:00 Ότι πεθαίνεις. Κάποια στιγμή. Ένα ένα πράγμα, ας πούμε αυτό ήτανε κάτι πολύ σκληρό. Που έκανες για το Σώμα σου; Θυμάσαι κάτι άλλο που ήταν εξίσου σκληρό και σε όλη αυτή την πορεία της νευρικής ανορεξίας; Εσύ δεν σταματούσες και συνέχιες να το κάνεις. Δεν ήταν ότι δεν είχα όρεξη να φάω, ήταν ότι φοβόμουνα πάρα πολύ φοβόμουνα δηλαδή ετρωα 30 φράουλας παραπάνω και θα πήγαινα να λιποθυμήσω από το άγχος μου, οπότε εγώ τι έκανα σκαρφίστηκα ένα τρόπο να τρώω αλλά μην παίρνω θερμίδες και ποιός ήταν αυτός; Έτρωγα τα πάντα. Όσα πράγματα είχα στερηθεί τόσα χρόνια, θα είχα ένα πιάτο μπροστά μου, θα κλειδωνόμουνα στην κουζίνα, θα τα μασούσα και θα τα έφτιανα και αυτό θα γινότανε για 2 ώρες συνεχόμενα και θα τη την καρδιά μου θα την ένιωθα εδώ και δεν μιλάω τώρα για ένα πιάτο φαγητό.

15:54 Μιλάω για σακούλες από μασημένο φαγητό, τις οποίες μετά τη μαμά μου και έκλαιγε. Γιατί δεν το κατέπνα Φαντάσου τώρα Πόσο όρεξη είχα να φάω αλλά δεν το έκανα. Άδειαζες τις σακούλες, άδειαζες το φαγητό μάλλον σε σακούλες που λες, δυόμιση κιλά. Σακούλες σίγουρα απτις μεγάλες; Μασημένη τροφή, ωραία. Δεν φοβόσουν ότι θα χάσεις τη ζωή σου. Όχι, όχι είχα σιχαθεί τόσο πολύ τη ζωή μου που δεν με ένοιαζε. Θυμάμαι να μου λέει η μαμά μου θα πεθάνεις και εγώ θα πεθάνω μαζί σου.

16:29 Μου λέει δεν θα το αντέξω και της έλεγα δεν με νοιάζει της Τσίριζα. Δεν με νοιάζει να με αφήσεις να πεθάνω. Είναι δικιά μου η ζωή και ήταν αυτό. Είχα σιχαθεί τη ζωή μου δηλαδή μασάζ το φαγητό και το φαγητό που μασάζ είναι ο φόβος και τα τραύματα που σου έχουν μείνει από διάφορες καταστάσεις στη ζωή σου. Και δεν θες να καταπιείς το φόβο; Οπότε φτύνεις το φόβο, φτύνεις το άγχος γιατί αν το καταπιείς, νιώθεις ότι ξανάρχεται μέσα σου και δεν το αντέχεις, δεν αντέχεις αυτή την αίσθηση στο στομάχι σου.

17:01 Κάποιος, κάποια φίλη, κάποιος φίλος ο οποίος σε ζούσε από κοντά δεν υπήρχε που θα μπορούσε να σε μεταπείσει. Φίλος όχι γιατί ο μόνος άνθρωπος που πραγματικά του ανοιγόμουνα δεν ήταν ούτε η μαμά μου πραγματικά είχα κλειστεί τόσο στον εαυτό μου τόσο πολύ που ο μόνος άνθρωπος που πραγματικά άνοιγα την ψυχή μου ήταν ο Χριστός αυτός μόνο ξέρει Τι έχω περάσει εκεί. Η μαμά μου εννοείται, αλλά κάθε σκέψη μου ήτανε συνδεδεμένη με το Χριστό δηλαδή.

17:29 Από κει αντλούσες δύναμη. Από κει πάρα πολύ. Από κει αντλούσες δύναμη σε πηγαίνουν στο νοσοκομείο πόσα; Κιλά. Ήταν την πρώτη χρονιά που είχα πάθει νευρική ανορεξία, οπότε τότε ήμουνα 37. 37 kg και πηγαίνεις εκεί περιέγραψέ μας λίγο εκεί. Τι συνέβη μέσα στο νοσοκομείο; Του Κουτρούλη, Ο. Γάμος. Τους είπαν τους γονείς μου ότι το παιδί πρέπει να νοσηλευτεί και ότι θα τη βάζαμε στην εντατική. Απλά τώρα δεν έχουμε χώρο να τη βάλουμε στην εντατική και ότι όταν μπήκα στο νοσοκομείο.

18:04 Ήταν πολύ άσχημες σε όλες τις καταστάσεις, γιατί ας πούμε εγώ δεν έτρωγα τίποτα και το πρώτο πράγμα που κάνω ήταν να μου φέρουν ένα δίσκο με φαγητό τόσο. Και όχι μόνο αυτό θα είχες και 5 γεύματα την ημέρα, δηλαδή απλά μπαίνεις και σε ταΐζουν. Δεν νοιάζονται για την ψυχολογία σου, για το πώς νιώθεις εγώ τους γονείς μου δεν τους έβλεπα μου το απαγόρευσαν 2 εβδομάδες δεν είδα κανέναν. Θεωρώντας δηλαδή αυτοί ότι το τραύμα προέρχεται από τους γονείς σου, απαγόρευσαν να βλέπεις τους γονείς σου ή ήτανε κάποια άλλη συνθήκη.

18:34 Μου το απαγόρευσαν λέγοντας ότι ήτανε ότι έφταιγε ο covid, αλλά η μαμά μου είχε κάνει και τα εμβόλια και επίσης δεν ήμασταν σε καραντίνα τότε. Okay, ωραία και φτάνεις σε δυόμιση εβδομάδες μέσα στο νοσοκομείο. Προσπαθούν να σε ταΐσουν τρως. Την πρώτη μέρα προσπάθησα γιατί με το που μπήκα είχα τέτοια άσχημα συναισθήματα, δηλαδή η τελευταία μου ανάμνηση της μαμάς μου είναι της κρατάω το χέρι, είναι η πόρτα του νοσοκομείου. Η μαμά μου είναι έξω εδώ.

19:05 Είναι το δωμάτιο που θα μπω και η μαμά μου κρατάει το χέρι. Εγώ της κρατάει το δικό της και με τραβάει ο γιατρός από την άλλη και εγώ δεν θέλω να αφήσω το χέρι της μαμάς και η μαμά έκλαιγε. Θέλω να δω το παιδί μου και τα λοιπά και κλείνει η πόρτα. Χριστούγεννα. Okay. Οπότε ήτανε απαίσιο συναίσθημα και είπα, θα φάω μόνο για να βγω.

19:26 Δεν έφαγα πολύ εκείνη τη μέρα, αλλά όταν συνειδητοποίησα ότι υπάρχουν και άλλα περιστατικά μες στο νοσοκομείο που πραγματικά δεν άντεχα να τα βλέπω, είπε ότι φάει μόνο για να βγεις και μετά ξαναχάσετε. Αυτή ήταν η σκέψη μου φάε μόνο για να βγεις και μετά. Ξανά μετά ξανακάνει τη δουλειά σου, ναι μη φύγεις απτο πλάνο σου ναι ωραία και.

19:47 Πώς ακολουθεί τη συνέχεια; Είναι βγαίνεις μετά από πόσο καιρό απτην. Μία μέρα πριν, πριν τα Χριστούγεννα, νομίζω. Από κει και δεν είχα πάρει ούτε 1 kg, δηλαδή αυτό θέλω να το τονίσω γιατί τα παιδιά και οι έφηβοι οποιοσδήποτε περνάει νευρική ανορεξία νομίζουν ότι άμα φάνε και μέχρι και 10.000 θερμίδες παραπάνω ότι θα παχύνουνε, αλλά όταν τα όργανα σου βρίσκονται σε κρίση.

20:12 Καταστολή. Βρίσκουν καταστολή βρίσκονται για τόσα χρόνια. Έχεις τέτοιο μεγάλο θερμιδικό έλλειμμα που πραγματικά ότι και να φας έτρωγα 3 μήνες και δεν πήρα κιλό; Τα όργανά μου ήτανε, δεν έτρωγε το Σώμα μου πλέον τρώγαν τα όργανα όργανά σου για να λειτουργήσουνε ξανά. Κανονικά. Ωραία βγαίνεις από το νοσοκομείο, ΕΠΙΣΤΡΈΦΕΙΣ στο σπίτι και.

20:39 Και όλοι ήτανε, δηλαδή τέτοιο; Κατανοείς ότι τα απλά πράγματα στη ζωή είναι τελικά αυτά που μετράνε; Πράγματι, αυτό είναι αλήθεια. Διότι έχεις εκατόν χιλιάδες προβλήματα μέχρι να έχεις ένα την υγεία σου και τότε τα πάντα περιστρέφονται εκεί. Γιατί φαντάστηκα ότι όλα αυτά τα πρόσωπα όταν γύρισα στο σπίτι που ήταν γεμάτα με χαρά και δάκρυα αγάπης, ότι άμα εγώ πέσανα θα πέθαιναν και αυτά μαζί μου. Και.

21:13 Γυρνάω σπίτι και όλη μου αγκαλιάζουν μου είχαν εκπλήξεις. Μου είχανε πάρει δώρα Κολιέδες. Άρα πήρες την προσοχή που σου. Έλειπε την πήρα ναι. Άλλαξε αυτό κάτι; Αυτό εκείνη τη στιγμή να λες ότι το συνειδητοποίησα, λέω κοίτα να δεις τώρα προσοχή που μου δείχνουνε. Αλλά λέω τελικά μήπως γι αυτό το έκανα δηλαδή τότε συνειδητοποίησα ότι όλο αυτό ήταν υποσυνείδητο.

21:39 Δεν το είχα συνειδητοποιήσει ότι το έκανα για τον μπαμπά. Και αλλιώς θέλει το 90% των πράξεών μας είναι για να εισπράξουμε αποδοχή. Αυτό είναι και στους ενήλικες. Ισχύει όχι, πόσο μάλλον σε ένα παιδάκι, σε έναν έφηβο. Έτσι κι αλλιώς συμβαίνει αυτό. Το θέμα είναι πότε το συνειδητοποιούμε εσύ το συνειδητοποίησες εκείνη τη στιγμή; Εκείνη τη στιγμή. Αυτό σε έκανε, ήταν εκείνο το σημείο το turning point που λέμε, δηλαδή το σημείο της μεταστροφής σου ωραία, αφού μπορώ να πάρω προσοχή.

22:05 Και όντας καλά ή αφού αυτά όλα τα κάνω για να πάρω προσοχή, μήπως τελικά μπορώ να αλλάξω στάση εκεί το συνειδητοποίησες ή προχώρησες και άλλο στη νευρική ανορεξία; Δεν άλλαξε η στάση μου εκεί γιατί το γούσταρα να το πω Φουλ αυτό που μου δίναν όλοι προσοχή και πάλι ο μπαμπάς ήτανε στον κόσμο του δηλαδή όταν βγήκα από το νοσοκομείο, απλά με αγκάλιασε.

22:28 Αλλά ακόμη νιώθεις αυτή την έλλειψη αποδοχής από τον μπαμπά; Ναι. Να σου πω λίγο κάτι που μπορεί να σε ανακουφίσει τα περισσότερα παιδιά στα σχολεία. Οι γονείς τους είναι χωρισμένοι. Τα περισσότερα παιδιά αντιμετωπίζουν το θέμα που αντιμετωπίζεις και εσύ την αποδοχή, είτε από τον ένα γονέα είτε από τον άλλον. Υπάρχουνε παιδιά που δεν έχουν δει τη μαμά τους.

22:57 Που για μένα η μητρότητα είναι πιο ισχυρή από την πατρότητα, δηλαδή το βλέπω ως κάτι πάρα πολύ ιερό και όμως έχουμε μαθήτρια στο σχολείο που δεν έχει δει τη μαμά της. Τη γέννησε και την παρέδωσε 2 μηνών στον μπαμπά και μεγαλώνει με τον μπαμπά. Οπότε αυτά είναι μια καθημερινότητα. Νομίζω στη σύγχρονη κοινωνία καταλαβαίνω ότι πάει να πει αποδοχή όλοι για αυτό παλεύουμε.

23:23 Ισχύει όλοι παλεύουμε για την αποδοχή μέχρι να καταλάβουμε ότι ποτέ δεν θαχουμε αρκετοί. Άμα δεν την έχουμε ήδη μέσα μας σε επαρκείς για τον εαυτό μας. Ότι είναι δικό μας κομμάτι αυτό, αυτό να αποδεχτούμε εμείς τον εαυτό μας και με τα καλά και τα άσχημα του. Το πιο δύσκολο, αλλά θα το καταλάβεις μόνο όταν φτάσεις. Δηλαδή όταν πας να πεθάνεις και αυτό ήτανε. Στη δική μου περίπτωση, ο άλλος μπορεί να πάει να πάθει κάτι άλλο.

23:52 Μπορεί να έχει, ας πούμε, μονή με το αλκοόλ και να ξυπνήσει σε ένα νοσοκομείο και να καταλάβει εκείνη τη στιγμή ότι άμα δεν αλλάξει. Εκείνος δεν θα αλλάξει τίποτα. Έτσι ακριβώς και ας μην πάμε σε τόσο βαθιά θέματα. Ένας άλλος έφηβος μπορεί απλά να αντιδράει να φωνάζει ένας άλλος, μπορεί να κλείσει την πόρτα του και να εξαφανιστεί απτο σπίτι.

24:12 Εννοείται ότι ο καθένας θα βρει έναν τρόπο για να την κερδίσει αυτή την προσοχή και την αποδοχή. Έτσι έτσι λειτουργεί το ανθρώπινο είδος. Τι θέλουμε την αποδοχή Δεν λένε Ο άνθρωπος είναι, έλεγε ο Αριστοτέλης. Είναι ον κοινωνικό θέλει, θέλει την αγάπη, θέλει την προστασία, θέλει την παρέα δίπλα του, αλλιώς θα ήμασταν ή θηρία. Ή θεοί Άμα δεν θέλαμε να έχουμε κάποιον δίπλα μας, έτσι είναι. Ωραία για.

24:37 Συνέχισε μου λίγο την ιστορία είχαμε μείνει στο γεγονός ότι ο μπαμπάς δεν σε αποδέχτηκε, επέστρεψε στο σπίτι και μετά ακριβώς επειδή ο μπαμπάς δεν σε αποδέχτηκε, συνέχισε να είσαι σε αυτή την κατάσταση. Έχει γίνει ο τρόπος ζωής μου, δηλαδή εμένα η ανορεξία ήτανε το Νορμάλ το να ζυγίζω 31 kg και να θέλω να χάσω κι άλλα ήταν φυσιολογικό για εμένα γιατί ήτανε ο μόνος τρόπος που με έκανε να νιώθω ζωντανή πλέον ένιωθα εσωτερικά κενή άδεια. Και φτάνει μία στιγμή όμως στη ζωή σου που λες φτάνει ως εδώ. Εγώ από δω και πέρα θέλω να ζήσω ποια ήταν εκείνη η. Στιγμή.

25:15 Ήταν. Μία μέρα ήμουνα μόνη μου στο σπίτι δεν ήταν κανένας και ένιωθα ότι έρχεται το τέλος και ήμουνα στο πάτωμα και η καρδιά μου να χτυπούσε σταθερά μια χτυπούσε μια δεν χτυπούσε εγώ ζαλιζόμουνα δεν είχα δυνάμεις. Το κεφάλι μου ένιωθα ότι στριφοκυρνάει και εκείνη τη στιγμή. Προσευχήθηκα και είπα Θεέ μου, έχω δοκιμάσει τα πάντα. Έχω νοσηλευτεί, έχω πάρει φάρμακα, έχω πάει, έχουν περάσει τόσα χρόνια.

25:50 Βλέπω ότι δεν έρχεται το φως στο τέλος του τούνελ και το μόνο φως. Οπότε βοήθησέ με, δεν ξέρω στο παραδίνω, κάνε ότι πιστεύεις με τη ζωή μου. Και εκείνη τη στιγμή άκουσα απλά τη φωνή να μου λέει Βγες στα social MEDIA και μιλά για το πρόβλημά σου έστω και αν δεν έχεις δυνάμεις, έστω και αν νιώθεις ότι τίποτα ωραίο δεν συμβαίνει στη ζωή σου, απλά βγες και μοιράζω το αυτό ώστε τα άτομα να που το περνάνε, να μη νιώθουνε πλέον μόνοι.

26:20 Και το κάνω αυτό και όταν το κάνω την επόμενη μέρα το βίντεο πηγαίνει 2 εκατομμύρια προβολές και λέω τέλος αυτός είναι ο σκοπός μου ήρθα εδώ στον κόσμο για να δείξω ότι μέσω της ασθένειας απλά θα πεθάνεις ή θα το κάνεις ψυχολογικά είτε. Συναισθηματικά θα πεθάνεις, οπότε πλέον αυτό θέλω να κάνω να βοηθάω ανθρώπους να το καταλάβουνε.

26:43 Είσαι στο σωστό podcast; Αυτός είναι ο ρόλος του δικού μας podcast να βοηθηθούν όσο το δυνατόν περισσότερα άτομα, για αυτό και σε φωνάξαμε εδώ για μεγάλη χαρά. Δέχτηκες την πρόσκληση και σε ευχαριστούμε. Κάνεις το πέρασμα λοιπόν στην άλλη πλευρά λες ότι εγώ θέλω να ζήσω, επιθυμώ, θα προσπαθήσω. Είναι αυτός ο ρόλος μου σε αυτή τη ζωή. Αυτό είναι το μονοπάτι που πρέπει να ακολουθήσω. Είχες πισωγυρίσματα σε όλο αυτό;

27:09 Δηλαδή στιγμές που ένιωθες ενοχές ξανά πού; Στιγμές που έλεγες κάτι δεν πάει καλά, δεν θέλω, θέλω να ξαναείμαι πίσω εκεί που ήμουν. Το να αποφασίζει κάποιος να γίνει καλά. Είναι μία ακόμα απόφαση ότι θα είναι πολύ δύσκολο, θα είναι το πιο δύσκολο πράγμα που έχεις κάνει μέχρι στιγμής στη ζωή σου και δεν θα σου πω ότι είναι εύκολο γιατί το να μην αποδέχεσαι ότι είναι δύσκολο ότι είναι να λες μάλλον ότι είναι εύκολο, είναι αυτό που το κάνει 100.000 φορές πιο δύσκολο. Οπότε συγνώμη οπότε.

27:46 Γενικά σκέψεις θα έχεις τύπου θα έρχεται η ανορεξία και δεν σου λέει κοιλιά σου φαίνεται πρησμένη πριν αδυνατίσεις τον μπούτι σου το ένα φαίνεται πιο μεγάλο. Πρέπει να το γυμνάσεις παραπάνω. Απλά θα είναι η αντίδραση σου που θα αλλάζεις αυτό. Οι σκέψεις σου μπορεί να μείνουνε για πάντα ίδιες, όχι ίδιες δηλαδή πλέον να έχω κι άλλα πράγματα στο μυαλό μου πολλά περισσότερα το όταν είσαι στην ανορεξία μόνο σε σκέψεις ή το φαγητό.

28:14 Οπότε. Θα αλλάξει η αντίδρασή σου σε αυτές τις σκέψεις και οι σκέψεις θα γίνουν όντως λιγότερες, δηλαδή εγώ τώρα θα έχω κάποιες μέρες που θα νιώθω ότι είμαι χοντρή, αλλά είναι όπως ο καθένας μας θα ξυπνήσει μια μέρα θα δει τον καθρέφτη και θα του πει πως είμαι έτσι. Όλοι τις έχουμε αυτές τις. Γραμμές για τον καθρέφτη, επειδή πάντα το είχα απορια κυκλοφορούνε πάρα πολλές φωτογραφίες με κοπέλες που φαίνονται πολύ αδύνατες και στον καθρέφτη βλέπουν τον εαυτό τους πάρα πολύ παχουλό.

28:42 Ευτραφεί και τα λοιπά έτσι είναι αυτό. Βλέπεις δηλαδή ενώ κοιτάς τον εαυτό σου και είσαι 31 kg 37 kg. Βλέπεις απέναντι μία εικόνα μιας ευτραφούς κοπέλας; Βλέπεις τα κόκκαλα σαν λίπος στην. Κυριολεξία βλέπεις τα κόκαλα σα λίπος είναι αλήθεια. Αυτό είναι αλήθεια εγώ σε ό τι φωτογραφία έχω ανεβάσει τα 31 kg, νόμιζα ότι έπρεπε να χάσω παραπάνω και πάθαινα κρίσεις πανικού γιατί νόμιζα ότι ήμουνα χοντρή. Ποιο ήταν το πιο δύσκολο βήμα στην αποκατάσταση; Να ξαναδώ το φαγητό ως και όχι σαν εχθρό.

29:15 Ποιο ήταν το; Πρώτο φαγητό που έφαγες χωρίς τύψεις. Καλή ερώτηση. Χωρίς TIPS Α ήταν ένα αυγό. Εντάξει; Ήταν ένα αυγό. Αυγό το τρώμε χωρίς τύψεις σκεντα. Ξέρει. Όχι τέτοια φαγητά. Γλυκά και τέτοια ζάχαρη ζάχαρη, δεν τρώω ακόμα, ας πούμε, αλλά. Δεν είναι και κακό γιατί είναι ούτως ή άλλως έχει ενοχοποιηθεί με πάρα πολλά πράγματα με καρκινογενέσεις, με ασθένειες, με αυτοάνοσα.

29:45 Έχει ενοχοποιηθεί, οπότε δεν είναι κακό. Η ζάχαρη. Κράτα πάμε παρακάτω, Ναι. Αυτό ήτανε ένα αυγό ότι το έφαγα δηλαδή με τόση ευχαρίστηση που λέω ουάου είναι ωραίο να τρως τελικά. Τι σημαίνει η λέξη φαγητό για σένα τώρα; Τώρα. Τώρα. Τώρα σημαίνει ένα μέσο με το οποίο μπορώ να δείξω στον εαυτό μου ότι τον φροντίζω και επειδή γυμνάζομαι και πάρα πολύ, είναι ένας τρόπος να δώσω στον εαυτό μου. Ένας τρόπος να του αποδείξω ότι όταν βάζεις όταν βάζεις ένα όχημα βενζίνη θα τη χρησιμοποιήσει και θα βγει κάτι πολύ όμορφο και όταν εγώ αποφάσισα να είμαι μία Ferrari, δεν μπορούσα να βάζω την ίδια βενζίνη όπως θα έβαζα σε ένα μαλτεζάκι.

30:35 Έτσι; Υπάρχουν διαφορετικά μέτρα σύγκρισης και οι τύψεις που θα έχεις όταν τρως δεν πρέπει να υπάρχουν καν εκεί διότι μόνο που υπάρχουμε, τα όργανα μας χρειάζονται τροφή για να λειτουργήσουν ωραία όταν γυμνάζεσαι ίσα ίσα θες παραπάνω για να μπορέσεις να χτίσεις άμα πηγαίνεις εσύ στο γυμναστήριο και είσαι νηστική, απλά καταστρέφεις.

31:00 Πήγες γυμναστήριο; Αυτό πώς συνδέθηκε; Τι απόφαση; Ήτανε. Η γυμναστήριο πήγαινε και όταν είχαν ανορεξία και θυμάμαι χαρακτηριστικά. Να κλαίω επάνω στα μηχανήματα ήταν πολύ άσχημη εμπειρία, αλλά όταν έγινα καλά και ξαναπήγα άλλαξε τη ζωή μου. Δηλαδή πλέον είναι το δεύτερό μου σπίτι και στο γυμναστήριο τα παιδιά το ξέρουν αυτό.

31:21 Υπήρξε κάποια στιγμή που μου λες, κοιτούσα το Σώμα μου στον καθρέφτη και έβλεπα τα κόκαλά μου ως λίπος. Το γυναικείο Σώμα είχε χάσει τη θηλυκότητά του. Πώς κατάφερες αυτό να το επαναφέρεις; Πιστεύω ότι η θηλυκότητα είναι κάτι αντικειμενικό σε κάθε γυναίκα, δηλαδή κάθε γυναίκα έχει ένα διαφορετικό σωματότυπο και είναι πραγματικά. Στη θηλική σου πλευρά, δηλαδή σε εκείνη την ευρωρεκτική μορφή. Με.

31:47 Έβλεπες, όχι, Όχι, ήθελα απλά. Να άμα δίνεται δεν με. Ένοιαζε δεν σε ενδιαφέρει. Υπήρξε άρα κάποια στιγμή που άρχισα να το βλέπεις και αυτό το κομμάτι τότε ήτανε που έβαλες μπρος, ας πούμε και το φαγητό και το γυμναστήριο πιο έντονα. Η θηλυκότητα δεν μέννοιαζε με πιο πολύ οι μύες. Αυτό ήθελα δηλαδή από το ένα άκρο να πάμε από το φουλ ανορεξικό να πάμε στο υπερβολικά γυμνασμένο.

32:16 Εκεί ήθελα να πάω και η αλήθεια είναι ότι τοχω καταφέρει και πλέον είμαι πολύ καλά με το Σώμα. Μου. Και τώρα είσαι σε μια φάση που μία ιστορία έχει γίνει φάρος. Πώς νιώθεις που μιλάς για αυτή την ιστορία; Απίστευτα γιατί μου έρχεται στο μυαλό μου αυτή η κοπέλα που πήγε να χάσει τη ζωή της και προσευχότανε κάθε βράδυ. Πώς θα βγει από αυτή την κατάσταση; Δηλαδή αν γυρίσουμε το χρόνο πίσω με κάποιο τρόπο και με δόσεις στις τουαλέτες του σχολείου να κλαίω μόνη μου επειδή δεν έχω φίλους και κανένας δεν ένιωθα ότι με θέλει ότι κοίτα τι έχεις καταφέρει;

32:54 Και σε όλο αυτό δεν σε έχει υποστηρίξει Ο μπαμπάς σου. Δεν το χρειάζεσαι ίσως. Τον χρειάζεσαι ακόμη και για αυτό. Δηλαδή ακόμη και για να προχωρήσεις. Ακόμη και αυτό το τραύμα ίσως ήταν απαραίτητο για να βρεις το μονοπάτι σου. Αυτό ήθελα να το πω ότι ο μπαμπάς μου άφησε πολλά τραύματα, αλλά δεν ήταν τραύματα τα οποία ήταν μαχαιριά στην καρδιά. Ήταν μια μαχαιριά στην καρδιά που εγώ πήρα το μαχαίρι, το βαλα πιο βαθιά και άνοιξε η δύναμή μου και φάνηκε, οπότε ήταν ένα κίνητρο όντως.

33:29 Ο μπαμπάς. Μου λες ότι αν έβλεπες τον εαυτό σου 15 χρονών να κλαίει μόνο του σε μία τουαλέτα, αν έβλεπες τώρα μια δεκαπεντάχρονη, είχες έτσι ένα βλέμμα πιο. Απλωμένο και μπορούσες να δεις κάθε δεκαπεντάχρονο και σίγουρα κάπου σε αυτό τον κόσμο θα υπάρχει μία δεκαπεντάχρονη που κλαίει γιατί πιστεύει ότι είναι χοντρή γιατί περνάει την ίδια ιστορία με σένα, τι θα της έλεγες; Μην περιμένεις να είσαι αρκετά άρρωστη για να γίνεις καλά, διότι το αρκετά άρρωστο θα το καταλάβεις όταν πεθάνεις και τότε θα είναι πολύ αργά για να σε δεις και να το καταλάβεις. Σε όλη αυτή την πορεία υπήρξαν άνθρωποι μου λες βγήκε στα social κάποια στιγμή.

34:05 Και αμέσως το βίντεο πήρε 2 εκατομμύρια προβολές ποιο; Είναι. Το πιο συγκινητικό μήνυμα που δέχτηκες από κάποιον άγνωστο; Θα μου έχουν πει άτομα ότι ήσουνα η αιτία που έγινα καλά πιο πρόσφατα όμως είναι που μου έστειλε μία κοπέλα ότι είσαι το θαύμα της ζωής μου και από σένα παίρνω δύναμη αυτό. Δώρο το δώρο λοιπόν, ποια 3 πράγματα σε κρατούν σήμερα στη ζωή; Το ένα σχεδόν μας το είπες είναι αυτός ο δρόμος που βρήκες να μιλάς μέσω των social, να βοηθάς τον κόσμο και άλλα 3 πράγματα σε κρατούν στη ζωή.

34:45 Σίγουρα να γυρίζω τη μέρα που όντως θα πεθάνω και θα φύγω από τον κόσμο και να πω ότι εγώ συνέστερα και να δω όλη μου τη ζωή και να δω ότι κάθε τι μικρό συνήφερες το να φύγω εγώ από τον κόσμο αλλά να τον αφήσω καλύτερο. Αυτό δηλαδή με κινητοποιεί πάρα πολύ. Επίσης, κάθε φορά που θα βρίσκομαι σε μια δύσκολη κατάσταση που θα νιώθω ότι βρίσκομαι σε αδιέξοδο, γιατί ακόμα και τώρα θα έχω προβλήματα, όλοι έχουμε.

35:14 Θα σκέφτομαι ότι ο η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου στο διπλανό δωμάτιο. Και θα προσπαθήσω να πάρω έμπνευση από αυτήν. Δηλαδή ποια θα ήταν αν η ζωή μου ήταν ταινία; Τι θα μου λέγανε όλα να κάνω αυτή τη στιγμή Θα πάρω έμπνευση από αυτό. Και το τρίτο θα ήταν το γυμναστήριο, δηλαδή σε. Κρατάει το γυμναστήριο πάρα πολύ. Δείξε μου τον τρόπο.

35:42 Δείξε μου το τρόπο. Πρέπει να πας, να έχεις πολύ καλή μουσική ακουστικά, μην ακούσεις το γυμναστηρίου ή να απαίσια και να σκεφτείς κάτι το οποίο ίσως σε θυμώνει. Ίσως ναι, γιατί θα έχεις περισσότερη να να σηκώσεις τα βάρη. Αν μπορούσες να χαρίσεις μία πρόταση σε κάθε έφη που μας ακούει τώρα τι θα ήταν σε κάθε έφηβο; Ανεξάρτητα από τη νευρική ανορεξία, σαν ένα γενικότερο όραμα; Πώς μπορεί κάποιος ίσως να πετύχει ένα στόχο; Μπορεί να πιστέψει στον εαυτό του. Να προσευχηθεί στο οτιδήποτε πιστεύεις; Σε. Οτιδήποτε γιατί ο καθένας έχει διαφορετικές διαφορετικά πιστεύω και αυτό είναι εντελώς και.

36:27 Προσλαμβάνουσες έτσι εμείς τώρα έτυχε γεννηθήκαμε στην Ελλάδα και είμαστε στον χριστιανισμό. Θα μπορούσαμε να έχουμε γεννηθεί όμως στην Ταϊλάνδη και να ήμασταν βουδιστές Τέλος πάντων να προσευχηθεί κάπου που του δίνει δύναμη και. Να μην περιμένει κατευθείαν να έρθει ουρανοκατέβατο αυτό που θα προσευχηθεί γιατί πολλές φορές θα προσευχηθούμε και θα μας έρθει ακριβώς αντίθετο. Βλέπουμε γιατί Θεέ μου σε μένα και γιατί μου το κάνεις αυτό; Δεν με λυπάσαι καθόλου όμως ο Θεός θα δώσει αυτά σαν ένα καρφάκι που χτίζει το άγαλμα του ανθρώπου που εσύ Προορίζεσαι να γίνεις γιατί μέσα από τις δυσκολίες θα γίνεις αυτός ο άνθρωπος, οπότε πρέπει να περιμένουμε το αντίθετο από την προσευχή μας και όταν λες ρε παιδί μου Θεέ μου Γιατί είσαι μένα πάλι πάλι όλα τα κακά σε μένα ο Θεός θα σου πει λίγο ακόμα περιμένω λίγο να γίνουν τα πράγματα εντελώς. Χάλια να πέσουν όλα, να γίνουν συντρίμμια ώστε το θαύμα που θα κάνω εγώ με τη ζωή σου δεν θα το πιστεύει κανένας και όλοι θα πιστεύουν ότι ήσουνα godmade ότι

37:29 ήσουνα God build και ότι χωρίς το Θεό δίπλα σου οποιοδήποτε Θεό δεν θα έχεις καθόλου glory. Δεν ξέρω πώς λέγεται αυτό στα ελληνικά. Λάμψη. Δεν θαχεις τη λάμψη του θαύματος γιατί το όσο μεγαλύτερο είναι το όνειρό σου, τόσο περισσότερο χρειάζεσαι και μία ανώτερη δύναμη δίπλα του να το στηρίξει. Αυτό. Άρα αντλείς εσύ απαυτό σε έναν έφηβο όμως που δεν έχει αυτό το πιστεύω παρόμοιο με σένα δηλαδή του πεις πίστεψε κάπου και αυτός δεν μπορεί να πιστέψει γιατί δεν θέλει, δεν θέλει.

38:02 Είναι οι προσλαμβάνουσες του άλλες. Εγώ έχω πάρα πολλούς εφήβους πλέον που δεν ανήκουν καν σε καμία θρησκεία στο σχολείο σε αυτό τον έφηβο. Τι θα μπορούσαμε να πούμε λες; Πώς μπορεί κάποιος να υποκινηθεί για να πάρει τη δύναμή του πίσω; Καλή ερώτηση. Ίσως να διαβάσει βιβλία αυτοβελτίωσης, δηλαδή το κινητό μπορεί να είναι ο χειρότερος εχθρός, αλλά και ο.

38:25 Καλύτερος φίλος και σύμμαχος. Υπάρχουν πάρα πολλές γνώσεις που μπορείς να αντλήσεις από αυτό εδώ πέρα podcast. Βιβλία, audio books και όλα αυτά θα σε κάνουν να συνειδητοποιήσεις τον εαυτό σου μέσα από μερικές σελίδες. Γιατί ο καθένας που διαβάζει ένα βιβλίο βλέπει τον εαυτό του μέσα σε αυτό και βλέπει χαρακτηριστικά που μπορεί να βελτιώσει. Έτσι κι αλλιώς το κινητό, όπως είπες πολύ σωστά μπορούμε να το χρησιμοποιούμε όχι μόνο για να διαβάζουμε, γιατί με το διάβασμα βγάζουν τα παιδιά Σπυριά, ξέρεις τις μέρες μας. Podcast μπορούν να δουν ένα βίντεο, κάτι που να τους εμπνεύσει σε έναν γονέα που αντιμετωπίζει το παιδί του. Το ίδιο θέμα με αυτό που αντιμετώπισε εσύ, για το οποίο μάλλον έχεις και μία εμπειρία να μας μιλήσεις. Τι θα έλεγες, Τι θα μπορούσε, πώς θα μπορούσε ο γονιός να προσεγγίσει το παιδί; Σίγουρα με πάρα πολλή αγάπη πάρα πολύ αγάπη, Όχι γιατί δεν τρως και εμάς αυτό μας νευριάζει και μας απογοητο μας απογοητεύει.

39:22 Είναι το χειρότερο πράγμα που μπορεί να πει ένας γονιός. Το παιδί του θα το πάρει εντελώς προσωπικά. Και θέλει πάρα πολλή αγάπη, στήριξη και έναν ειδικό όπου θα βοηθήσει όντως το παιδί γιατί μπορεί να δοκιμάσετε 3 ειδικούς και να μην βοηθήσει. Κανένας δεν σημαίνει αυτό ότι πρέπει να σταματήσουμε να ψάχνουμε γιατί υπάρχει λύση, αρκεί να σταματήσουμε να βλέπουμε μόνο τα προβλήματα.

39:47 Έλλη μου να πούμε λίγο τώρα κλείνοντας και κάποια άλλα βήματα που έχεις κάνει γιατί έχεις καταφέρει πάρα πολλά πράγματα στη ζωή σου. Γράφεις ένα βιβλίο; Το έχω γράψει και θα το εκδώσω τώρα Νοέμβριο, περίοδο Χριστουγέννων, το οποίο θα αναφέρετε στο πώς πέρασα τη νευρική ανορεξία, αλλά και στο πώς το ξεπέρασα που αυτό είναι το πιο σημαντικό.

40:06 Έχει μέσα κλειδιά, τα οποία αν εγώ τα είχα, τότε θα είχα ανοίξει πόρτες θεραπείας τις οποίες δεν μπορούσα να τις δω τότε. Τι άλλο κάνεις; Θα βγάλω και δικά μου ρούχα σε συνεργασία με την εταιρεία Python, όπου είναι γυμναστηριακά ρούχα. Αλλά αυτά αυτή η κολεξιόν θα είναι ειδικά για άτομα το οποίο φοβούνται να φάνε και ουσιαστικά θέλουμε να περάσουμε το μήνυμα του Wear Your Pains, Your Power.

40:32 Έχει πολύ ωραία σχέδια και είμαι πολύ ενθουσιασμένη για να γίνει αυτό το lancing. Ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ έλλη. Ήτανε. Καλεσμένος, αλλά σε ευχαριστώ πάρα πολύ που ήσουνα εδώ και που μας έδειξες πώς να τρώμε την ανορεξία μας. Αυτό σας υποφέρει; Ήτανε χαρά μου. Ευχαριστώ πάρα πολύ Έλληνες Έλληνες να σαι καλά.