217. Επιληψία: Τι την Προκαλεί, Ποιες Μορφές Παίρνει και Πώς Θεραπεύεται
We DO health podcastΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Η επιληψία είναι μία από τις πιο παρεξηγημένες νευρολογικές παθήσεις. Οι περισσότεροι τη συνδέουμε με εικόνες κρίσεων, όμως η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη.
Τι είναι τελικά η επιληψία; Πώς επηρεάζει την καθημερινότητα ενός ανθρώπου και πόσο αποτελεσματικά μπορεί να αντιμετωπιστεί σήμερα;
Κοντά μας ο έμπειρος νευρολόγος Ιωάννης Καψαλάκης, για να μας εξηγήσει με απλό και κατανοητό τρόπο τι συμβαίνει στον εγκέφαλο και πώς ένας άνθρωπος με επιληψία μπορεί να ζήσει μια πλήρη και φυσιολογική ζωή.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Όλοι οι άνθρωποι έχουμε το δικαίωμα να κάνουμε μία επιληπτική κρίση στη ζωή μας. Η επιληπτική αύρα, δηλαδή, είναι συμπτώματα τα οποία προηγούνται της κρίσης. Μπορεί βέβαια να μείνει η αύρα περιορισμένη στην αύρα και να μην επεκταθεί και να δεν καταλήγουν όλες οι κρίσεις σε γενικευμένους πασμούς. Ποιες είναι οι αιτίες, είτε σε ευρεφηγή και παιδική ηλικία, είτε σε μεγαλύτερη.
Γιατί κάποιος μπορεί να έχει επιληψία, τι συμβαίνει. Και είναι κληρονομικό το κινητό, ο υπολογιστής, τα βίντεο παιχνίδια μπορεί να είναι υπεύθυνα για την εμφάνιση κρίσεων. Για κάποια είδη κρίσεων, αυτά δηλαδή που έχουν φωτοευαισθησία για παράδειγμα γιατί έχει γίνει πολύ μεγάλη κουβέντα για κάποια βίντεο παιχνίδια που έχουν εναλλαγές χρωμάτων και εντάσεις φωτός.
Αν λοιπόν πρόκειται για μια φωτοευαίσθητη επιληψία, ναι εκεί μπορεί να αυξηθεί. Η άγνωση της επιληψίας μπορεί να είναι από πάρα πολύ απλή έως απίστευτα δύσκολη. Έχουμε την τύχη να έχουμε φάρμακα τα οποία μπορεί να μην είναι πιο αποτελεσματικά από τα πολύ παλιά, αλλά είναι πολύ πιο ασφαλή. Η επιληψία είναι μια από τις πιο παρεξηγημένες νευρολογικές παθήσεις.
Περισσότεροι τη συνδέουμε με εικόνες κρίσεων Όμως η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύμφετη Τι είναι τελικά η επιληψία Πώς επηρεάζει την καθημερινότητα ενός ανθρώπου Και πόσο αποτελεσματικά μπορεί να αντιμετωπιστεί σήμερα Κοντά μας ο έμπειρος νευρολόγος Ιωάννης Καψαλάκης Για να μας εξηγήσει με απλό και κατανοητό τρόπο Τι συμβαίνει στον εγκέφαλο και πώς ένας άνθρωπος με επιληψία μπορεί να ζήσει μια πλήρη και φυσιολογική ζωή.
Καλώς φορήσατε κύριε Καψαλάκη. Γεια σας, ευχαριστώ για την πρόσκληση. Εμείς σας ευχαριστούμε. Γιατρέ, τι είναι η επιληψία? Επιληψία, απλά θα μπορούμε να πούμε ότι είναι το βραχικύκλωμα του εγκεφάλου. Και πώς εκφράζεται? Ανάλογα με την περιοχή στην οποία συμβαίνει το βραχικύκλωμα, μας δίνει και διαφορετική εικόνα. Υπάρχουν διαφορετικοί τύποι επιληψίας Ναι, οι επιληπτικές κρίσεις Χωρίζονται ανάλογα με το πως εμφανίζονται Δηλαδή υπάρχουν οι αισθιακές για παράδειγμα κρίσεις Οι οποίες στο σημείο από το οποίο υπάρχει η ευαισθησία Μας δίνουν τον αντίστοιχο φαινότυπο Ο φλοιός του εγκεφάλου Ναι, να μας το εξηγήσετε δηλαδή πρακτικά Ο εγκέφαλος έχει συγκεκριμένες περιοχές Οι οποίες έχουν πιο συγκεκριμένες λειτουργίες την κίνηση. Υπάρχει ο αισθητικός φλοιός ο οποίος ελέγχει την αίσθηση. Υπάρχει η περιοχή της ομιλίας, υπάρχει η περιοχή που ελέγχει διαφορετικές λειτουργίες. Ωραία. Αν λοιπόν ξεκινήσει μια αισθητική κρίση από το σημείο της ομιλίας τότε αυτό που θα καταλάβουμε
σαν επιληπτική κρίση θα είναι η διακοπή της ομιλίας. Εάν ξεκινήσει από κάποια από το κινητικό φλοιό του χεριού για παράδειγμα τότε θα βλέπουμε κινήσεις στο χέρι. Όλοι εμείς όμως έχουμε συνδυάσει τον όρο επιληψία με αυτή την κρίση με σπασμός ενός ανθρώπου ο οποίος έχει σπασμός, ξαπλώνει στο πάτομα. Αυτό λοιπόν είναι μια συγκεκριμένη κατάσταση η οποία είτε ξεκινάει από την αρχή με ένα γενικευμένο βραχικύκλωμα του εγκεφάλου και βλέπουμε αυτό που περιγράψατε ή μπορεί να ξεκινάει από ένα σημείο και η έκρηξη, η πυρκαγιά ας πούμε στον εγκέφαλο, η φωτιά αυτή να επεκταθεί σε δεύτερο χρόνο στο υπόλοιπο σώμα. Άρα μπορεί να δεις ας πούμε έναν ασθενή στην αρχή να κουνάει το δεξί χέρι και μετά να πέσει κάτω και να κάνει γενικευμένες κρίσεις.
Αυτό θα γίνει σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, θα γίνει άμεσα ή είναι σαν να τον προειδοποιεί τον ασθενή οπότε με το που δει το χέρι του να κουνιέται μπορεί για παράδειγμα να πάρει ένα φάρμακο Κοιτάξτε αυτό τώρα που με ρωτάτε είναι κάτι πολύ γενικό και συγκεκριμένο δηλαδή υπάρχουν πράγματι τύποι κρίσεων που σου λέει ο ασθενής ότι ξέρεις νιώθω ότι κάτι ανεβαίνει από το στομάχι μου προς τα πάνω ή μυρίζω κάτι σαν καμένο λάστιχο αυτή είναι η αύρα η επιληπτική αύρα δηλαδή είναι συμπτώματα τα οποία προηγούνται τις κρίσεις μπορεί βέβαια να μείνει η αύρα περιορισμένη στην αύρα και να μην επεκταθεί και να δεν καταλήγουν όλες οι κρίσεις σε γενικευμένους πασμούς. Αυτό που λέτε και είναι πολύ φυσιολογικό είναι αυτό που βλέπει ο κόσμος γιατί μία αύρα δεν θα την αντιληφθεί το περιβάλλον ή ένα μία αισθιακή κρίση που αφορά μόνο το χέρι και θα σταματήσει και δεν θα γενικευθεί δεν θα το καταλάβει κάποιος ο οποίος είναι δίπλα μας ή στο θέατρο γενικευμένη κρίση οπωσδήποτε θα γίνει
αντιληπτή από όλους. Μπορεί κάποιος να έχει επιληψία χωρίς να έχει αυτές τις κλασικές πασμοδικές κρίσεις Ναι, είναι αυτό που σας είπα, δηλαδή μπορεί να έχει αισθητική κρίση, να αφορά τον αισθητικό φλοιό και η κρίση να εκφράζεται ως μια δυσαισθησία παρεσθησία σε ένα άκρο ή και πιο συνηθισμένο είναι οι αφαιρετικές κρίσεις κατά την οποία είναι σαν να βγάζεις τον άνθρωπο από την πρίζα.
Δηλαδή όπως είναι κανονικά και συμπεριφέρεται κάποια στιγμή κολλάει το βλέμμα του και μπορεί να μείνει τελείως ακίνητος για κάποια δευτερόλεπτα. Συνήθως δεν το καταλαβαίνει ο ίδιος ότι παθαίνει αυτή την κρίση και μετά ξαφνικά επανέρχεται και λειτουργεί κανονικά. Μπορεί κατά τη διάρκεια της κρίσης αυτής να κάνει και κάποιες αυτοματιπημένες κινήσεις με τα χείλια του, με τα μάτια του αλλά αυτή είναι η κρίση που δεν είναι με σπασμούς όπως λέτε.
Μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία. Οι κρίσεις μπορεί να εμφανιστούν σε οποιαδήποτε ηλικία είτε μιλάμε για τα παιδικά σύνδρομα κρίσεις που ξεκινούν είτε από τη μοροδιακή ηλικία είτε από την παιδική, νεανική, εφηβική. Αυτές συνήθως είναι και οι καλές μορφές η παιδική, η εφηβική που περιμένεις ότι με την ορίμανση του εγκεφάλου μπορεί και να φτάσει.
Θα σταματήσουν. ενώ σε μεγαλύτερη ηλικία οι κρίσεις οι οποίες ξεκινούν σε μεγάλες ηλικίες μεγάλες όταν λέτε μετά τα 30 ή μεγαλύτερο ας μην παρεξηγήσουμε το ηλικία γενικά οι κρίσεις που ξεκινούν μετά τα 30 που μας βάλουμε αυτό το όριο συνήθως οφείλονται σε κάποια βλάβη μπορεί να είναι μετά από εγκεφαλικό μπορεί να είναι μετά τραυματική κρίση μετά από κάποιο ατύχημα τραυματίζεται ο εγκέφαλος και κατά τη διάρκεια της διαδικασίας της επούλωσης που προσπαθούν οι νευρώνες πάλι να βρεθούν μεταξύ τους ας πούμε ότι δεν βρίσκονται σωστά και εκεί υπάρχει μια ευαισθησία που μπορεί να προκαλέσει αυτό το βραχική κύκλωμα.
Γενικά ποιες είναι οι αιτίες είτε σε ευρεφηγή και παιδική ηλικία είτε σε μεγαλύτερη γιατί κάποιος μπορεί να έχει επιληψία, τι συμβαίνει και είναι κληρονομικό. υπάρχουν και κληρονομικές μορφές ειδικά σε αυτές των νεαρότερων ηλικιών κοιτάξτε η επιληψία είναι ή ιδιοπαθής που σημαίνει ότι στις μαγνητικές τομογραφίες και σε όλες τις απεικονίσεις που διαθέτουμε μέχρι σήμερα δεν βρίσκεις κάποια περιοχή που να έχει βλάβει ή μιλάμε για δευτεροπαθής δηλαδή μπορεί να έχεις έναν όγκο μια φλοιική δυσπλασία μια ετεροτοπία στην πρώτη περίπτωση γιατί συμβαίνει είναι κατασκευαστικό δεν απεικονίζεται όπως είπαμε ανατομικά αλλά είναι κατά τη διάπλαση του εγκεφάλου υπάρχει κάποια ευαισθησία που προκαλεί αυτή την περιοχή που θα κάνει τη σκληρή κρίση Πώς επηρεάζεται η καθημερινότητα ενός επιληπτικού ασθενούς πόσες κρίσεις μπορεί να έχει κάποιος καθημερινά σε δωμαδία βάση μπορεί να υπάρχει μια περίοδος με πολλές κρίσεις και άλλοι όχι εσείς έχετε εμπειρία μήπως μπορείτε να μας μεταφέρετε κάποια
παιστατικά σκεφτείτε ότι επιληψία είναι η ευαισθησία που υπάρχει σε κάποιο επίπεδο δηλαδή εάν κάποιος εγκέφαλος για παράδειγμα ξενυχτήσει έχει πολύ αλκοόλ έχει πολύ άγχος αυτά δρούν αθρηστικά και περνούν το κατόφλι το νουδό και γίνεται η Κρίση. Υπάρχουν ασθενείς οι οποίοι μπορεί να κάνουν μία κρίση τη βδομάδα, μία το μήνα.
Έχουμε και ασθενείς οι οποίοι κάνουν και δέκα κρίσεις τη μέρα. Και αυτούς βέβαια πρέπει να τους αντιμετωπίσεις με πιο προχωρημένες μεθόδους. Πότε μία κρίση θεωρείται ένα μεμονωμένο επεισόδιο και πότε μιλάμε για επιληψία. Πολύ σωστά. Όλοι οι άνθρωποι έχουμε το δικαίωμα να κάνουμε μία επιληπτική κρίση στη ζωή μας. Και είναι ok εφόσον είναι ένα μοναδικό επεισόδιο, εφόσον η μαγνητική μας είναι καθαρή και εφόσον το εγκεφαλογραφημό μας είναι καθαρό.
Τότε έχουμε κάνει τον έλεγχό μας, ξέρουμε ότι ο ασθενής είναι ασφαλής, έχει ελέγχει, δεν κινδυνεύει και το παρακολουθούμε. Εάν γίνει δεύτερο επεισόδιο τότε οπωσδήποτε θα πρέπει να πάρει αγωγή. Και ποια είναι τα προειδοποιητικά σημάδια που πρέπει να μας οδηγήσουν στον ευρωλόγο, σε εσάς. Γενικά όσον αφορά την παιδική ηλικία, εάν δούμε περίεργες συμπεριφορές στα παιδιά.
Δηλαδή. Μες στο μάθημα να κάνει αυτό που είπαμε πριν, να χάνεται. Όχι να αφαιρείται απλά, να είναι κάτι παραπάνω από αυτή η ρημάδα. Αν αυτό γίνεται συχνά, αν ένα παιδί αφαιρείται και ο δάσκαλος του φωνάξει και το παιδί δεν αντιδράσει καθόλου ή η μαμά του φωνάζει και το παιδί δεν γίνεται καν να κοιτάξει, αυτό είναι ύποπτο, μήπως πρόκειται για αφαιρετική επιληψία.
εάν δούμε ότι ένα παιδί κατά τη διάρκεια της νύχτας σε πιο μεγάλη ηλικία ξυπνάει κατουρημένο εάν δούμε το παιδί μας να έχει πέσει από το κρεβάτι και να είναι χτυπημένο που θα μπορούσε μες στη νύχτα να κάνει σπασμούς και να χτυπάει το χέρι του στον τοίχο αν δούμε τέτοια πράγματα καλό θα είναι να το σάξουμε Το κινητό υπολογιστής στα βίντεο παιχνίδια μπορεί να είναι υπεύθυνα για την εμφάνιση κρίσεων για κάποια είδη κρίσεων αυτά δηλαδή που έχουν φωτοευαισθησία για παράδειγμα γιατί έχει γίνει πολύ μεγάλη κουβέντα για κάποια βίντεο παιχνίδια που έχουν εναλλαγές χρωμάτων φωτός αν λοιπόν πρόκειται για μια φωτοευαίσθητη επιληψία ναι εκεί μπορεί να αφήνει αλλά γενικώς αν δεν υπάρχει φωτοευαισθησία δεν είναι αυτός ο φόβος που έχουμε γιατί οποιος είπε ότι ανθρώπους κάνει επιληψία δεν πρέπει να έχει τέτοιες παραστάσεις Πόσο δύσκολη είναι η διάγνωση της επιληψίας στην πράξη, η τεχνολογία πόσο έχει βοηθήσει.
Η διάγνωση της επιληψίας μπορεί να είναι από πάρα πολύ απλή έως απίστευτα δύσκολη. Ακόμα και στα μάτια ενός έμπειρου επιληπτολόγου μπορεί να μην είναι τόσο ξεκάθαρα τα πράγματα. Και αυτό δημιουργεί ένα διαφοροδιαγνωστικό πρόβλημα, κυρίως με συγκοπτικά επεισόδια, δηλαδή ένας ασθενής ο οποίος μπορεί να κάνει βραδικαρδία, να λιποθυμάει και λόγω της ανοξυμίας του εγκεφάλου να κάνει δεύτερο γεννή και επιληπτική κρίση.
Και επίσης οι ψυχογενείς κρίσεις, δηλαδή άτομοι που έχουν πολύ άγχος, πολύ στρες, μπορεί να μιμούνται επιληπτικές κρίσεις. Χωρίς να είναι. Χωρίς να είναι. Αυτό εσείς θα το καταλάβετε Εδώ λοιπόν έρχεται η εμπειρία, η εκπαίδευση και η τεχνολογία Τεχνολογία λοιπόν είναι πρωτίστως το εγκεφαλογράφημα Είναι το βασικό εργαλείο που έχουμε στη διάγνωση της επιληψίας Πολλές δεκαετίες τώρα Αυτό που έχει αλλάξει στο εγκεφαλογράφημα είναι το κομπιουτερίστικο κομμάτι Οι δυνατότητες που μας δίνει στην ανάλυση των δεδομένων κτλ η ικανότητα να κάνουμε μακροχρόνιες καταγραφές δηλαδή έχουμε το απλό εγκεφαλογράφημα που βάζουμε τα ηλεκτρόδια και παρατηρούμε την κίνηση του ηλεκτρικού ρεύματος στον εγκέφαλο αλλά υπάρχει και η δυνατότητα πέραν αυτού του σύντομου κλινικού εγκεφαλογραφήματος να κάνουμε βίντεο εγκεφαλήματα, να κάνουμε 24 ώρες πολύωρες καταγραφές έχουμε μηχανήματα που είναι σαν το χόλτερ που γνωρίζουμε πιο συχνά από το καρδιογράφημα δηλαδή ενώνουμε τον ασθενή, τον συνδέουμε
φεύγει πάει σπίτι του και έρχεται την άλλη μέρα και παίρνουμε τα δεδομένα και τα αναλύουμε και κάτι που έτσι θα σας φανεί λίγο περίεργο πέραν αυτών ξέρετε τι έχει μπει πολύ δυνατά στη διάγνωση της επιληψίας το κινητό τηλέφων δηλαδή η λήψη εικόνας της κρίσης βοηθάει πάρα πολύ τον επιλειπτό λόγο να βγάλει συμπεράσματα δεν κατάλαβα, εννοείται να βγάλει φωτογραφία να βγάλει βίντεο δηλαδή λέμε στους γονείς ότι πρέπει στους συγγενείς να σας δείξουν το βίντεο τους ζητούμε να διατηρήσουν την ψυχραιμία τους παρά το δύσκολο της κατάστασης και τους λέμε μπορείτε όταν δείτε την κρίση να το κάνεις βέβαια τα σημαντικά που πρέπει να κάνεις για την ασφάλεια του ρόστου αυτό να μας πείτε έχουμε ακούσει και πράγματα τα οποία εσείς ως ειδικός θα μας πείτε είναι μύθος κάτι μολύβια να βάζουμε στο στόμα στα τελευταία χρόνια νομίζω ότι έχει γίνει απόλυτα κατανοητό ότι αυτό δεν πρέπει να γίνεται λοιπόν όταν δούμε έναν ασθενή ο οποίος καταλαβαίνουμε ότι πάει να πέσει να λιποθυμήσει να χάσει τη συστησίσή του
πρώτα απ' όλα φροντίζουμε να μην χτυπήσει πέφτοντας άρα όταν δεις κάποιον ο οποίος ξεκινάει να χάνει την ισορροπία του το πιάνεις, το ξαπλώνεις το ξαπλώνεις στο πλάι α στο πλάι βεβαίως γιατί αν κάνει από τις σπασμούς κάνει αίμετο να μην κάνει εις ρόφος να μην πάνε στους πνεύμονες και πάθει πνευμονία τον γυρνάμε λοιπόν στο πλάι φροντίζουμε να μην υπάρχουν επικίνδυνες γωνίες αντικείμενα να βάζουμε ένα μπουφάνι, ένα μαξιλάρι κάτω από το κρεβάτι του, διότι ο ασθενής που θα κάνει σπασμούς και θα κουνάει χέρια-πόδια, κινδυνεύει να πάθει και γκάβματα τριβής.
Από το τρίψιμο του σώματος στο πάτωμα. Αφού λοιπόν τον γυρίσουμε στο πλάι, βεβαιωθούμε ότι ένα πράγμα που λένε είναι βάλαμε να γυρίσουμε τη γλώσσα. Δεν χρειάζεται να βάλεις κάτι μέσα στο στόμα του, διότι κινδυνεύει να σου κόψει το δάχτυλο, αν βάλεις κάτι μεταλλικό και ενδυνεύεις να σπάσεις τα δόντια του και να τα καταπιεί και να πιει Ναι αλλά γιατί αυτό έχει μείνει και το ξέρουμε σήμερα γιατί φοβόμαστε μη δαγκώσει τη γλώσσα του Όταν ο ασθενής κάνει σπασμούς σημαίνει ότι σφίγγεται δυνατά εκείνη την ώρα λοιπόν μπορεί να υπάρχει σπασμός και στους μυς του προσώπου του τραχύλου και εκείνη την ώρα νιώθεις ότι δεν μπορεί να αναπνεύσει ή αυτό που λένε βγάζει αφρούς Με έναν άνθρωπος ο οποίος αναπνέει, μοιραία τα σάλια του θα φαίνονται σαν να φρούσουν από το στόμα.
Εάν θες να βοηθήσεις λίγο στην αναπνοή, μπορείς να σηκώσεις λίγο το κεφάλι προς τα πάνω, επομένως μοιραία η γλώσσα θα κατέβει μπροστά. Η κρίση είναι ένα βραχικό κύκλωμα το οποίο θα κρατήσει κάποιο χρονικό διάστημα, ενός-δύο-τριών λεπτών, οι νευρώνες παθαίνουν κόποση και σταματούν να εκφορτίζουν και έτσι περνάει η κρίση.
Τώρα θα μου πείτε υπάρχουν και πιο δύσκολες καταστάσεις. Στις πιο δύσκολες καταστάσεις τότε πρέπει να παρέμβεις. Δηλαδή, εάν μια κρίση κρατήσει αρκετή ώρα και δεν σταματάει, τότε θα πρέπει να φανάξεις ασθενοφόρο. Εάν μια κρίση σταματή... Τι εννοείται πολύ ώρα, πόσο είναι η διάρκεια μιας μέσης κρίσης. Κοιτάξτε αν περάσει τα δύο λεπτά, τρία λεπτά, τότε είναι σίγουρα πολύ.
Και αν δεις ότι μπορεί να κρατήσει 1,5 λεπτό. Αλλά να επαναληφθεί μετά από 5 λεπτά δεύτερη κρίση. Τότε πάλι θα πρέπει να καλέσεις ασταμαφόρο. Διότι φοβόμαστε να μην μπει σε επιληπτικό στάτους. Δηλαδή να ξεκινήσει μια κρίση και να μην σταματάει. Το οποίο μπορεί να είναι και επικίνδυνο για τη ζωή του. Ή αν είναι στο ένα λεπτό και μετά ηρεμήσει ο ασθενής.
Εμείς τι πρέπει να κάνουμε να τον πάμε στο νοσοκομείο. Εξαρτάται αν ο ασθενής μετά από ένα λεπτό συνέλθει και τον ρωτήσεις τι έπαθες και σου πει έχω επιληψία παίρνω φάρμακα παθαίνω μία κρίση τη βδομάδα. Τότε όχι δεν πρέπει να τον πάς στο νοσοκομείο. Πρέπει να πάρει το φαρμακό του και την στιγμή. Το φαρμακό του όχι το φαρμακό του το έχει πάρει.
υπάρχουν φάρμακα που παρεμβαίνουμε σε παρατεταμένες ή έντονες κρίσεις είναι κάποια υγρά με μία σύριγγα τα οποία τα εγχύουμε στην παριά στο εσωτερικό του στόματος για να απορροφηθεί πιο γρήγορα και να τον σταματήσει αλλά γενικά ένας ασθενής ο οποίος είναι γνωστός επιληπτικός και κάνει μία κρίση μία φορά το μήνα και πιο αραιά ξέρει να το ξέρουμε ότι έχει επιληψία ξέρουμε ότι παίρνει τα φάρμακα και δεν έχει κάτι πάρα πολύ έντονο όχι δεν χρειάζεται να τον πάμε στο νοσοκομείο να επικοινωνήσει με το γιατρό του Πώς αντιμετωπίζεται η επιληψία για αυτό Η επιληψία σε πρώτο επίπεδο αφού κάνεις τη διάγνωση Η οποία γίνεται με το εγκεφαλογράφημα Και την απεικόνηση Και μας πείτε και αυτή τη διαφορά ανάμεσα στο απλό εγκεφαλογράφημα και στο μακράς διάρκειας Ναι, εδώ να τα πάρουμε λίγο με τη σειρά Αρχικά λοιπόν όταν έχεις κάνει μια επιληπτική κρίση κάνεις ένα ενεργαστηριακό έλεγχο.
Εματολογικό, γιατί μπορεί να οφείλεται η κρίση σε διαταραχή της ισορροπίας από υπογλυκαιμία ή από υπονατριαιμία σε πιο μεγάλους ανθρώπους. Άρα κάτι που διαταράσει την ισορροπία των ευρώνων. Κάνεις ανατομική διερεύνηση με τη μαγνητική τομογραφία και κάνεις και ηλεκτρογυφαλογραφική διερεύνηση για να δεις τη λειτουργικότητα.
Εάν πάρεις τις απαντήσεις που θέλεις σταματάς εκεί. Εάν όμως όλα είναι καθαρά χρειάζεται να προχωρήσεις λίγο την τεχνολογία του εγκεφαλογραφίου μας. Παράδειγμα υπάρχουν ασθενείς που κάνουν κρίσεις μόνο στον ύπνο τους. Αυτούς λοιπόν πρέπει να τους καταγράψεις το βράδυ την ώρα που κάνουν τις κρίσεις για να δεις κάνει το επεισόδιο εκείνη την ώρα ο εγκέφαλός του έχει επιληπτική δραστηριότητα ή όχι.
μετά μπορείς να δεις κάποιες κρίσεις οι οποίες γίνονται κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες οπότε αυτές θα πρέπει να έχεις το εγκεφαλογράφημα στο κεφάλι του την ώρα που συμβαίνουν αυτά τα πράγματα υπάρχει λοιπόν αυτή η τεχνολογία που μας παρέχεται να δίνουμε τη δυνατότητα στον ασθενή να τον καλωδιώνουμε, να τον συνδέουμε και να καταγράφουμε πάρα πολλές ώρες το πλεονέκτημα της 24 ώρες καταγραφής είναι πρώτον ότι καταγράφεις ύπνο, υπνηλία, αφήπνιση, όλες τις φάσεις αυτές του εγκεφάλου που έχουν να σου πούνε πάρα πολλά μυστικά.
Έχουμε ασθενείς που έχουν κάνει 40 απλά εγκεφαλογραφήματα και δεν βρίσκεις τίποτα, όλα είναι αρνητικά. Και κάνει ένα 24 ώρο και βλέπεις πολλά πράγματα. Γιατρέ, ποιος είναι ο στόχος στη θεραπεία της επιληψίας σήμερα? Ο στόχος είναι ο πλήρης έλεγχος των κρίσεων. με τα φάρμακα αρχικά. Έχουμε την τύχη τα τελευταία χρόνια να έχουμε πολύ περισσότερες επιλογές από ό,τι παλιά και επίσης έχουμε την τύχη να έχουμε φάρμακα τα οποία μπορεί να μην είναι πιο αποτελεσματικά από τα πολύ παλιά αλλά είναι πολύ πιο ασφαλή.
Δηλαδή στα παλαιότερες γενιάς φάρμακα η αποτελεσματικότητά τους ήταν εξαιρετική όμως είχαν πολλές παρενέργειες. είχαμε πρόβλημα στην φαρμακοκινητική δηλαδή και στη φαρμακοδυναμική έπρεπε να πάρει μια αντιβίωση ο ασθενής, έπρεπε να πάρει το γιατρό να τον ρωτήσει αν μπορεί να πάρει αυτή την αντιβίωση γιατί το ένα φάρμακο επηρέαζε το άλλο για παράδειγμα με την εγκυμοσύνη με τις εγκυμοσύνες και την αντισύλληψη είναι άλλες κοπέλες οι οποίες παίρναν το αντιπιληπτικό, τους έριχαν τα επίπεδα της αντισύλληψης και είχαν ανεπιθύμητες συγκυμοσύνες και το αντίθετο.
Σε εκείνους ανέκριτο. Γιατρέ, κλείνοντας, ποιος είναι ο μεγαλύτερος μύθος γύρω από την επιληψία? Μπορεί ένας ασθενής να ζήσει φυσιολογικά? Ένας επιληπτικός ασθενής θα πρέπει να φροντιστεί να πάρει την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή, να μπορέσει να ελέγξει τις κρίσεις του για να μπορέσει να ζήσει μια φυσιολογική Φυσιολογική ζωή.
Είναι ένας άνθρωπος ο οποίος παίρνει σωστά τα φάρμακά του και ελέγχει τις κρίσεις του κάτω από συγκεκριμένες νομικές προϋποθέσεις. Μπορεί να εργαστεί, να οδηγήσει, να κάνει παιδιά και να ζήσει μια φυσιολογική ζωή. Υπάρχουν, φυσικά δεν μπορώ να πω ονόματα, υπάρχουν πρόεδροι κρατών που είναι γνωστοί, επιληπτικοί και λειτουργούν κανονικά.
υπάρχουν επιστήμονες που είναι και λειτουργούν κανονικά επιληπτικοί μπορεί να είναι πολλοί άνθρωποι γύρω μας και δεν το γνωρίζουμε εάν λοιπόν ο ασθενής παίρνει σωστά την αγωγή του και δεν κάνει κρίση ναι μπορεί να έχει μια φυσιολογική ζωή Κύριε Καψελάκη σας ευχαριστούμε πάρα πολύ Εγώ σας ευχαριστώ
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα