Skip to content
PodBase
218. Όζοι θυρεοειδούς: Πόσο αθώοι είναι και πώς αντιμετωπίζονται

218. Όζοι θυρεοειδούς: Πόσο αθώοι είναι και πώς αντιμετωπίζονται

We DO health podcast
Ιούλιος 13, 2026 00:22:20
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Μπορεί ένας αδένας τόσο μικρός να επηρεάζει σχεδόν κάθε λειτουργία του οργανισμού μας; Τι σημαίνει πραγματικά όταν ακούμε "έχετε όζο στον θυρεοειδή". Πρέπει να μας τρομάζει; Μπορεί κάποιος να ζήσει εντελώς φυσιολογικά χωρίς θυρεοειδή;

Κοντά μας σε αυτό το επεισόδιο ο Ιωάννης Μίντζηρας, γενικός χειρουργός με εξειδίκευση στη χειρουργική θυρεοειδούς και παραθυρεοειδών, για να μας εξηγήσει τι πραγματικά συμβαίνει όταν κάτι δεν πάει καλά στον θυρεοειδή μας, και πώς αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά σήμερα.

Θα μάθεις:
☑️ Γιατί ένας τόσο μικρός αδένας επηρεάζει την ενέργεια, το βάρος, την καρδιά και τη διάθεσή μας
☑️ Πότε ένας όζος θυρεοειδούς πρέπει πραγματικά να μας ανησυχεί — και πότε όχι
☑️ Τι δείχνει η βιοψία και τι γίνεται όταν το αποτέλεσμα βγαίνει "γκρίζο"
☑️ Πώς προστατεύονται η φωνή και το ασβέστιο κατά τη διάρκεια ενός χειρουργείου θυρεοειδούς
☑️ Ποιο είναι το πιο σημαντικό λάθος που πρέπει να αποφύγει κανείς όταν ακούει διάγνωση θυρεοειδούς

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Ωζος δεν σημαίνει καρκίνος. Για να μιλήσουμε λίγο με αριθμούς, για να καταλάβει και ο κόσμος που μας ακούει, είπαμε προηγουμένως 70% του πληθυσμού ή μέχρι και σε 70% του πληθυσμού μπορεί να ανεβρίσκονται όζοι ως τυχαίο έβριμα. Αν δούμε λοιπόν μελέτες από επιδημιολογικές και τα ίδια δεδομένα, μόλις 7 με 15% αυτών των όζων μπορεί να υποκρύπτουν κακοήθεια.

Δεν χρειάζονται όλοι οι όζοι παρακέντηση και αυτό είναι ένας μύθος τον οποίο συνάδελφα ακούω έρχοντας ασθενείς και συζητάμε όζοι απολύτως αθώοι εντός εισαγωγικών ή εκτός εισαγωγικών στον υπέρυχο δεν χρήζουν παρακέντηση. Ο οδηγός σε κάθε περίπτωση για το ποιος χρειάζεται παρακέντηση είναι η περιχωραφική εικόνα. Μια απόφαση είναι για να συστήσουμε ή όχι χειρουργείο.

Δεν λαμβάνεται μόνο βάση των αποτελεσμάτων της FNA, δηλαδή τι θα μας πει η παρακέντηση της λεπτής βελόνης. Θα δούμε το όλο. Η ολική θεροδεκτομή της συνεπάγεται, εξ ορισμούς συνεπάγεται ότι δεν υπάρχει πια ο αδένος ο οποίος παράγει τη θυροξίνη, δηλαδή την ορμόνη που χρειαζόμαστε για να αριθμίζεται ο μεταγωλισμός που επιτελεί όλες αυτές τις σημαντικές λειτουργίες.

Άρα λοιπόν, τι χρειάζεται, αυτό το οποίο λαμβάνουν όλοι οι ασθενείς, το χάπη, δηλαδή τη θυροξίνη σε μορφή χαπιού, έτσι μία φορά την ημέρα. Η καρκίνωση του θυροειδούς, στη συντριπτική του πλειοψηφία, δηλαδή σε 85-90% των περιπτώσεων, είναι αυτό που λέμε στη γλώσσα μας καλά διαφοροποιημένος. Δηλαδή σημαίνει τι, ότι είναι συστολογικός τύπος τίτλους που έχει πολύ καλή πρόγνωση υπό την προϋπόθεση ότι θα γίνει το κατάλληλο ογκολογικό χειρουργείο από εξειδικευμένο χειρουργό.

Άρα δηλαδή είναι μία από τις περιπτώσεις λίγες ίσως κακοήθειας που είμαστε στην εντός εισαγωγικών ευχάριστη θέση να μπορούμε να μιλάμε όχι για θεραπεία αλλά για πλήρη ίαση. Κύριε Μίτζηρα, καλώς ήρθατε. Καλώς σας βρήκα. Κύριε Μίτζηρα, εκτιμάτε ότι ένας στους τρεις ανθρώπους έχει κάποιο θέμα στον θηρεοειδή αδένα. Είναι αλήθεια αυτό?

Πράγματι, οι παθήσεις του θηρεοειδούς είναι συχνές. Αυτό το οποίο ο κόσμος συχνά παρερμηνεύει ή αγνοεί ή αναρωτιέται είναι πως είναι δυνατό ένας τόσο μικρός αδένας να ευθύνεται τόσο συχνά για προβλήματα. Πραγματικά, γιατί? Αυτό είναι πολύ απλό να το εξηγήσουμε γιατί ο θηροειδής μπορεί να είναι μικρός σε μέγεθος αλλά επιτελεί μια πολύ σημαντική λειτουργία στον οργανισμό.

Τι κάνει λοιπόν ο θηροειδής με τις ορμόνες που παράγει ρυθμίζει το μεταβολισμό του οργανισμού δηλαδή να το πούμε με απλά λόγια το πόσο γρήγορα δουλεύει το σώμα αλλά θα μπορούσαμε να το παρομοιάσουμε με ένα θερμοστάτη του οργανισμού. Ναι, επηρεάζει λοιπόν την ενέργεια, επηρεάζει την καρδιά Επηρεάζει ακριβώς επειδή λοιπόν ρυθμίζει το μεταβολισμό δηλαδή το πως το σώμα χρησιμοποιεί την ενέργειά του μπορεί να επηρεάσει πολλά και διαφορετικά συστήματα, μεταξύ αυτών και το καρδιακιακό την καρδιά, τους μυες, το νευρικό σύστημα, το γαστεντερικό μπορεί να προκαλεί ακόμη και διαταραχές στην ψυχολογία, στη διάθεση του ατόμου σε επεκαταστάσεις στις οποίες Έχουμε ακούσει αυτή την έκφραση. Τι σημαίνει πρακτικά?

Πρακτικά, να ξεκαθαρίσουμε ότι το έχω όζος στο θηροειδή από μόνο του δεν συνιστά διάγνωση. Και εξηγώ, όζοι ανεβρίσκονται σε αρκετά μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού ως τυχαίο έβριμα. Δηλαδή, αν δούμε επιδημιολογικές μελέτες των τελευταίων ετών, μέχρι και σε 70% του πληθυσμού, αν κάνουμε ανυπέριχο, μπορεί να ανεβρεθούν όζοι του θηροειδούς.

Χωρίς να υπάρχει πρόβλημα δηλαδή Χωρίς να δημιουργείται πρόβλημα Σωστά, είναι ένα συχνό έβριμα Ωστόσο, τι είναι σημαντικό να γνωρίζει ο κόσμος Δεν είναι να φοβηθούμε, να μας πιάσει πανικός το άγγελμα της Αλλά η ουσία είναι Ποια είναι τα υπερηχογραφικά χαρακτηριστικά του όζου Δηλαδή, πως φαίνεται αυτός το όζο στον υπερηχο Έχει υποπτά χαρακτηριστικά νέοι ή όχι Για να μπορούμε να πούμε με ασφάλεια χρήζει τακτικής παρακολούθησης και μόνο ή χρήζει περαιτέρω διαρεύνησης.

Ο περισσότερος βέβαια κόσμος ακούει τη λέξη όζος και θεωρεί ότι έχει καρκίνο. Ποιοι όζοι είναι υποπτοί και ποιοι όχι. Να είμαστε απολύτως ξεκάθαροι σε αυτό είναι πολύ σημαντικό. Όζος δεν σημαίνει καρκίνος. Για να μιλήσουμε λίγο με αριθμούς για να καταλάβει και ο κόσμος όσο ακούει είπαμε προηγουμένως 70% του πληθυσμού ή μέχρι και σε 70% του πληθυσμού μπορεί να ανεβρίσκονται όζοι ως τυχαίο έβριμα.

Εάν δούμε λοιπόν μελέτες από επιδημιολογικές και τα ίδια δεδομένα μόλις 7 με 15% αυτού των όζων μπορεί να υποκρύπτουν κακοήθεια. Άρα λοιπόν τι σημαίνει αυτό με απλά λόγια ότι στην πλειοψηφία τους στην πλειονότητά τους οι όζοι του ηθοριοδούς ναι είναι καλοήθεις. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να εφησυχάζουν δεν σημαίνει ότι χρειάζεται σωστή αξιολόγηση.

Για να επανέλθω στο ερώτημά σας, πώς αξιολογούμε τον όζο και πότε μπορούμε να πούμε ότι μπορεί να είναι αποκρύπτικα κοήθεια, το κλειδί είναι και πάλι η υπερηχογραφική εξέταση. Δηλαδή τα υπερηχογραφικά χαρακτηριστικά του όζου είναι αυτά τα οποία θα μας κατευθύνουν περαιτέρω για το αν χρειάζεται κάποιο επόμενο βήμα διαγνωστικά, όπως είναι η παρακέντηση διαλεπτής βελώνηση, η FNA που λέμε, κάθε άνθρωπος κάθε χρόνο για τον θηροειδή χρειάζεται να έρχεται σε εσάς να του κάνετε υπερήχους για να δείτε αν έχει όζους μπορεί να μην έχει συμπτώματα γίνεται αυτό μπορεί να μην έχουμε συμπτώματα μπορεί ωστόσο όζοι να υπάρχουν δηλαδή στην ερώτηση αν χρειάζεται ένας έλεγχος θα μπορούσαμε να πούμε ότι αν θέλει κάποιος να έχει μια εικόνα για τον θηροειδή αλλά δεν ένα πλήρη εικόνα οφείλει να ελέγξει δύο πράγματα το ένα σκέλος είναι η λειτουργία του αδένα άρα μια πλήματολογική εξέταση να δούμε τα επίπεδα των θηροειδικών ορμωνών Τέλει αυτό μια φορά το χρόνο ή αν δεν υπάρχει πρόβλημα

Αν δεν υπάρχουν συμπτώματα αρκεί να ελεγχθεί αυτό άπαξης, μπορεί να ελεγχθούν αλλά για να έχουμε πλήρη εικόνα θα πρέπει να γίνει να διενεργηθεί και ένας υπέρηχος θηροειδούς γιατί εδώ πάμε στο σκέλος και αυτό το οποίο ακούω συχνά και στο ιατρείο έρχονται ασθενείς και λέει μα οι αιματολογικές εξετάσεις είναι καλές άρα δεν μπορεί να έχω πρόβλημα στο θηροειδή αυτό δεν ισχύει γιατί οι αιματολογικές εξετάσεις μας δείχνουν τη λειτουργία του αδένα δηλαδή αυτό που έμε tous tous έχουμε έναν αδένα που λειτουργεί σωστά έχουμε έναν αδένα υπερλειτουργικό βλέπε υπερθυροειδισμός ή έναν υπολειτουργικό βλέπε υποθεωρηδισμός δεν μπορεί να μας απαντήσουν όμως το ερώτημα χρειαστεί να κάνουμε παρακέντηση και τελικώς βιοψία γιατί μπορεί να είναι κάτι κακό.

Εδώ λοιπόν να πούμε ότι δεν χρειάζονται όλοι όσοι παρακέντηση και αυτό είναι ένας μύθος τον οποίο συναντώνω ακούω έρχοντας ασθενείς και συζητάμε όσοι απολύτως αθώοι εντός εισαγωγικών ή εκτός εισαγωγικών στον υπέρυχο δεν χρήζουν παρακέντηση. Ο οδηγός σε κάθε περίπτωση για το ποιοι όσοι χρήζουν παρακέντησης ναι ή όχι είναι η υπερηχογραφική εικόνα στον υπέρηχο εννοείται ότι συνεκτιμώνται και το ιστορικό, το ατομικό και οικογενειακό και τα ευρήματα που μπορεί να έχουμε από την κλινική εξέταση έτσι του ασθενού στον οποίο θα διενεργήσουμε αλλά ο οδηγός είναι τα υπερηχογραφικά χαρακτηριστικά του όζου και εδώ να πούμε για τον κόσμο μας ακούει ότι υπάρχουν να μπορούμε σε λεπτομέρειες πέντε συνολικά υπερηχογραφικά χαρακτηριστικά τα οποία αξιολογούνται αυτά συνδέονται με πιθανότητα να υποκρύπτει ο όζος κακοήθεια οπότε προκύπτει μια ταξινόμηση σε μια διεθνώς αναλογισμένη κλίμακα ταξινόμησης που μας δίνει μια κατηγορία κινδύνου δηλαδή κατηγορία 1 είναι ο λιγότερο επικίνδυνος

κατηγορία 5 είναι πιο επικίνδυνη όπου έχουμε μια πιθανότητα ίσως και πάνω από 30% να υποκρύπτει ο όζος κακοήθεια. Αυτός είναι και ο οδηγός βγει στην ζώνη του γκρι, τι κάνεις? Ναι, αυτή είναι μια πολύ σημαντική ερώτηση γιατί όντως υπάρχουν περιπτώσεις όπου η βιοψία μπορεί να είναι θετική, δηλαδή να μας επιβεβαιώσει την υποψία της κακοήθειας μπορεί να είναι αρνητική, αλλά υπάρχει και το γκρίζο Σε αυτές τις περιπτώσεις είναι πολύ σημαντικό όπως και γενικό θα είναι πολύ σημαντικό στη χειρουργική του θεωρητούς, ο κόσμος να απευθύνεται σε ανθρώπους απολύτως εξειδικευμένους στο αντικείμενο που έχουν την εμπειρία και μπορούν να κατευθύνουν σωστά. Δηλαδή αυτό το αντιμετωπίζουμε στην καθημερινή πράξη οπότε εκεί τι κάνουμε πρακτικά βλέπουμε το όλον. Δηλαδή μια απόφαση είναι για να συστήσουμε ή όχι χειρουργείο δεν λαμβάνεται μόνο βάση των αποτελεσμάτων της FNA δηλαδή τι θα μας πει η παρακέτειη της δελεπτής βελόνιας. Θα δούμε το όλον αυτό που είπαμε προηγουμένως

το ιστορικό, ατομικό και οικογενειακό, την κλινική εξέταση, τι μας λέει ο ασθενής και φυσικά θα δούμε και ήδη την εικόνα που έχει ο Ωζός στον υπέρηχο για να μπορούμε να πούμε ναι βλέπω ένδειξη χειρουργείου, όχι δεν βλέπω ένδειξη χειρουργείου. Γιατρέ, μέσα σε αυτά που είπατε αναφέρατε και το οικογενειακό ιστορικό γιατί μπορεί να είναι κληρονομικός ο...

Υπάρχει, υπάρχει κληρονομικότητα σε κακοήθης παθήσεις δεν είναι ο κανόνας, είναι κάτι όμως το οποίο οφείλουμε να έχουμε στο πίσω μέρος του μυαλού γι' αυτό και το αξιολογούμε Σε κακοήθης παθήσεις όχι στο να έχω εγώ μια δυσλειτουργία του θηρεοειδούς ή να έχω υποστεί σε χειρουργική επέμβαση και αυτό να το έχει και το παιδί μου Όχι υποχρεωτικά κοιτάξτε αν συζητάμε για αυτοάνωσες παθήσεις καλοείδης με ένα αυτοάνωσες θηρεοειδίτηδες, εκεί σίγουρα μπορεί κυκλονομικό όταν παίζει κάποια ρόλα κατά κύριο λόγο το εξετάζουμε και οφείλουμε να το ελέγξουμε σε οικογένειες όταν συζητάμε για επιθανή κακοήθεια που μπορεί να είναι επιβαρημένες έτσι στο ιστορικό τους με κακοδίτης παθήσεις του θηρεοειδούς Οι περισσότερες περιπτώσεις της λειτουργίας του θηρεοειδούς δεν μιλάω για την κακοήθεια δεν μιλάω για τους όσους ξεκινούν από αυτοάνωσα Όχι, οι αυτοάνωσες παθήσεις του θηροειδούς, είναι μια κατηγορία με καλή κατηγορία είναι, είναι μια από τις πιο συχνές αν το πω έτσι, ή μια από τις

συχνές περιπτώσεις παθήσεων τις οποίες αντιμετωπίζουμε δεν είναι όμως η μόνη, υπάρχουν όζους, δηλαδή δεν έχουμε μόνο σε έδαφος αυτοάνωσης θηροειδοπάθειας έτσι, οι όζους του θηροειδούς μπορεί να εμφανίζονται και στις ασθενείς οι οποίοι δεν έχουν κάποια αυτοάνωση θηροειδίκτηδα όπως επίσης υπάρχουν και ασθενείς που δεν έχουν όζους αλλά χρήζουν χειρουργικής επέμβασης γιατί μπορεί να έχουν μια όπως λέμε εξεσημασμένη βρογχοκύλα δηλαδή μια πολύ μεγάλη διόγκωση του θηροειδούς η οποία είναι διάχυτη και όχι οζώδης Γιατρέ ποια είναι τα σημάδια που δείχνουν ότι δεν αρκεί μια απλή παρακολούθηση αλλά πρέπει να υποβληθώ σε χειρουργείο Θα μπορούσαμε να χωρίσουμε τις ενδείξεις χειρουργικής επέμβασης σε τρεις μεγάλες κατηγορίες θα λέγαμε.

Δηλαδή πότε εμείς ως χειρουργοί ενδοκρινών προτείνουμε χειρουργίους στους ασθενείς μας. Πρώτη μεγάλη κατηγορία είναι οι ασθενείς οι οποίοι είναι συμπτοματικοί. Δηλαδή ασθενείς οι οποίοι έχουν μια, όπως είπαμε και προηγουμένως, διόγκωση του θεωριού, η οποία προκαλεί συμπτώματα τα οποία αποδίδονται στον διόγκωμένο θεωριού.

Δηλαδή τι σημαίνει συμπτώματα, αυτά κατά κύριο λόγο είναι πιεστικά φαινόμενα, δηλαδή μπορεί να είναι ένα αίσθημα κόμπου στο λαιμό, μια δυσκολία στην κατάποση, μια βραχνάδα στη φωνή, μια δύσπνη η οποία μπορεί να εμφανίζεται, ένα αίσθημα βάρου στο λαιμό. Αυτή είναι τυπική συμπτωματολογία η οποία μπορεί να αποδοθεί σε μια βρογχοκύλη, σε έναν δεγκωμένο θηροειδή ή σε όσους οι οποίοι μπορεί να πιέζουν παρακείμενες δομές.

Αυτή είναι μια μεγάλη κατηγορία. Η δεύτερη μεγάλη κατηγορία πάει στο κομμάτι της κακοήθειας, δηλαδή να έχουμε βάσιμη υπόνοια υποψία κακοήθειας ή επιβεβαιωμένη κακοήθεια, δηλαδή στην κυταρολογική εξέταση, να μας έχει βγάλει ένα αποτέλεσμα όπου μας έχει επιβεβαιώσει ότι υπάρχει κακοήθεια. Και η τρίτη μεγάλη κατηγορία είναι ασθενείς οι οποίοι έχουν υπερθυροειδισμό, ο οποίος δεν μπορεί να ελεγχθεί φαρμακευτικά.

Ποια είναι τα συμπτώματα εδώ Η κλασική συμπτωματολογία του υπερθυροειδισμού Δηλαδή αυτό το είπαμε προηγουμένως Με τις ταχυκαρδίες Αυτό που λέμε αίσθημα παλμών Της εφιδρόσης, την απώλεια βάρους Παρότι ο ασθενής μπορεί να τρώει κανονικά Αλλά βλέπει συνεχώς το βάρος του να μειώνεται Έτσι να υπάρχει δυσανεξία Σε υψηλές θερμοκρασίες Αυτή είναι μια κλασική συμπτωματολογία υπερθυροειδισμού. Το εξόφθαλμο ναι ως εξοθυροειδικό δοτοποεγώ σύμπτωμα της νόσου γκρέιβς. Ναι είναι από τις κλασικές εκδηλώσεις. Ο εξόφθαλμος εάν υπάρχει ακόμη και αν δεν συνυπάρχει υπερθυροειδισμός από μόνος του συνιστά μια ένδειξη για ολική θυροειδικτομή.

Σας έχει τύχει περίπτωση ασθενών που λένε βγάλε γιατρέ το θυροειδή να τελειώνουμε αλλά εσείς να αντιστέκεστε σε αυτό γιατί θεωρείτε πως χρειάζεται ο ασθενής να έχει τον αδένα Ναι αυτό πραγματικά στα χρόνια που ήμουν έξω και εδώ το βλέπω στο ιατρείο γιατί είναι απολύτως λογικό και ανθρώπινο θα γίνει όπως είπαμε ένας υπέρηχος μπορεί να αναβρεθεί κάποιος όζος το θηροειδή, ο κόσμος είναι λογικό να φοβηθεί μέσα στον πανικό να πει να το βγάλω να τελειώνω τι πρέπει να καταλάβει ο κόσμος εδώ ότι το σημαντικό δεν είναι στη χειρουργική να κάνουμε πάντοτε περισσότερα είναι να κάνουμε αυτό το οποίο είναι το ιατρικό σορθό ότι είναι σωστό χειρουργικά.

Οπότε εκεί έρχεται ο δικός μας ο ρόλος και η θέση έχοντας την εμπειρία να μπορούμε εκτιμώντας τη συνολική εικόνα δηλαδή και όπως είπαμε το ιστορικό, την κλινική εξέταση τον υπέρηχο τον οποίο θα δούμε για να πούμε ότι βλέπω ή δεν βλέπω ένδειξη και αν δεν βλέπουμε ένδειξη που σημαίνει ότι εμείς ξέρουμε ότι δεν υπάρχει ένδειξη χειρουργείου άρα ο ασθενής δεν θα έχει απολύτως κανένα όφελος από την επέμβαση να το εξηγήσουμε με απλό και κατανοητό τρόπο ότι δεν υπάρχει από χειρουργικής πλευράς ένδειξη χειρουργείου ότι απλώς παρακολουθούμε Και από τη στιγμή που αφαιρείται ο θηρεωδής Αδένας μετά η ζωή του ανθρώπου αυτού αλλάζει για παντά ή τι αλλαγές Αυτό είναι μύθος η ολική θηρεοδεκτομή τι συνεπάγεται, εξορισμού συνεπάγεται ότι δεν υπάρχει πια ο αδένος ο οποίος παράγει τη θυροξίνη, δηλαδή την ορμόνη που χρειαζόμαστε για να ρυθμίζεται ο μεταβολισμός που επιτελεί όλες αυτές τις σημαντικές λειτουργίες, άρα λοιπόν τι χρειάζεται αυτό το οποίο λαμβάνουν όλοι οι ασθενείς, το χάπη

δηλαδή τη θυροξίνη σε μορφή χαπιού, έτσι μία φορά την ημέρα αυτό τι πρέπει να γνωρίζει πρακτικά ο κόσμος ότι σίγουρα υπάρχει μια περίοδος προσαρμογής με το χειρουργείο δηλαδή μπορεί να χρειαστούν 2, 3, 4 εβδομάδες για να ρυθμιστούν τα επίπεδα της ορμόνης εντός των φυσιολογικών μακροπρόθεσμα όμως δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα κανένας περιορισμός στην καθημερινότητα.

Όμως είσαι αναγκασμένος πια να παίρνεις αυτό το χάπι. Ναι, μια ορμόνη ουσιαστικά. Έτσι είναι κατά τη στοιχεία προς το διαβητικό ο οποίος ρυθμίζει τα επίπεδα σακχάρου του κάνοντας ένα συσουλήνηση πάνω σε κάποιο σκεύασμα ένας ασθενής με τα απολυκή θηροδεκτομή παίρνει ένα χάπι θηροειδούς. Το οποίο η δοσολογία αλλάζει κατά την πάροδο των ετών κάθε πότε πρέπει να αλλάζει κάθε πότε πρέπει να επισκέπτεται έναν ενδοκρονολόγο.

Υπάρχει σίγουρα το πρώτο διάστημα μια πιο στενή παρακολούθηση μέχρι να ρυθμιστούν τα επίπεδα μετά από ένα ικανό διάστημα δηλαδή των 6 μήνων εντός χρόνου που έχουν πλέον ρυθμιστεί τα επίπεδα μπορεί να γίνεται μια αιτήσια παρακολούθηση αν κάτι δεν αλλάξει η δοσολογία προσαρμόζεται στην αρχή δηλαδή τις πρώτες εβδομάδες μετά την επέμβαση που μπορεί να χρειαστεί κάποια προσαρμογή και έχει να κάνει με το βάρος συνήθως έχει να κάνει βέβαια πηγαίνει με το βάρος έχουμε ακούσει την έκφραση όσο κι αν προσωπικά μου κάνει εντύπωση καλός καρκίνος του θηροειδούς αν και θεωρώ ότι δεν μπορεί το καλός και το καρκίνος να είναι μαζί θα ήθελα να μου πείτε την απόψη σας γιατί αυτό έχει περάσει στον κόσμο αυτό είναι πολύ σημαντικό προσωπικά θα ήμουν πολύ επιφυλακτικός με τη χρήση του όρου αυτού καλός καρκίνος και εγώ το ακούω και το διαβάζω συχνά όχι γιατί είναι για την περίπτωση του θηροειδούς αναλυθές περιέχει μεγάλη δόση αλήθειας αλλά μπορεί όμως να οδηγήσει σε σύγχυση τον ασθενή

ή ακόμη χειρότερα να οδηγήσει ο ασθενής στο να υποτιμήσουν τη βαρύτητα του προβλήματος. Πού είναι η αλήθεια εδώ? Η αλήθεια έγινε στο εξής, ότι αυτό το οποίο γνωρίζουμε και τα εκμέρεται και βιβλιογραφικά είναι ότι ο καρκίνος του θηροειδούς στη στριπτική του πλειοψηφία, δηλαδή σε 85-90% των περιπτώσεων, είναι αυτό που λέμε στη γλώσσα μας καλά διαφοροποιημένος.

Δηλαδή σημαίνει ότι είναι ασυστολογικός τύπος τίτλος που έχει πολύ καλή πρόγνωση υπό την προϋπόθεση ότι θα γίνει το κατάλληλο ογκολογικό χειρουργείο από εξειδικευμένο χειρουργό. Άρα δηλαδή είναι μία από τις περιπτώσεις λίγες ίσως κακοήθειας που είμαστε στην εντός εισαγωγικών ευχάριστη θέση να μπορούμε να μιλάμε όχι για θεραπεία αλλά για πλήρη ίαση σε πολλές περιπτώσεις.

Και ούτε μετάσταση μπορεί να υπάρξει ούτε τίποτα. Υπάρχουν περιπτώσεις που δίνουν μεταστάσεις. Δεν είναι ο κανόνας και γι' αυτό συζητάμε ότι με την σωστή και έγκαιρη διάγνωση και το κατάλληλο χειρουργείο συζητάμε για πλήρη ίαση. Αλλά αυτό δεν πρέπει να οδηγήσει τους ασθενείς να υποτιμήσουν την βαρύτητα του προβλήματος.

Γιατρέ, γιατί είναι πάρα πολύ σημαντικός ο σωστός σχεδιασμός από την αρχή του χειρουργείου. Ζωστό σχεδιασμός ειδικά σε ογκολογικά χειρουργία είναι καθοριστικής σημασίας γιατί συνδέεται άμεσα με την καλύτερη δυνατή πρόγνωση των ασθενών δηλαδή εξειδικευμένη χειρουργική εκτίμηση από έμπειρο χειρουργό από κατάλληλο απολύτως εξειδικευμένο χειρουργό θηροειδούς σημαίνει ξεκινάει ο ζωστός σχεδιασμός προεγχειρητικά άρα δηλαδή να ξέρουμε ποιες εξετάσεις, τι θα ζητήσουμε, πώς θα προσεγγίσουμε το περιστατικό γιατί δεν είναι όλες οι περιπτώσεις ίδιες, ποια διεγχειρητική στρατηγική θα έχουμε δηλαδή πώς ποιο θα είναι το πλάνο κατά τη διάρκεια της επέμβασης, τι θα ακολουθήσει μετά.

Και αυτό επίσης επιβεβαιώνεται βιβλιογραφικά ότι το κατάλληλο και το σωστό ογκολογικό χειρουργείο μειώνει σημαντικά την πιθανότητα υποτροπής στο μέλλον και την πιθανότητα να χρειαστούν επανεπενβάσεις δηλαδή διορθωτικές τόσο εκτός οικονομικών επενβάσεις στους ίδιους ασθενείς. Πόσο πραγματικός είναι ο κίνδυνος να χάσουμε τη φωνή μας, να αλλοιωθεί η φωνή μας γιατί εκεί πέρα με τις φωνητικές χορδές όλα μπλέκονται, όχι?

Πολύ σωστά, ο θηροειδής βρίσκεται σε μια περιοχή που έρχεται πολύ κοντά με ευαίσθητες ανατομικές δομές, μεταξύ αυτών και τα νεύρα που κινούν τις φωνητικές χορδές. Εδώ έρχεται πάλι ο παράγοντας εμπειρία, παίζει ρόλο, δηλαδή συζητάμε ότι η επέμβαση διενεργείται από εξειδικευμένους χειρουργούς, αυτό μειώνει σημαντικά την πιθανότητα, τον κίνδυνο εμφάνισης αυτής της επιλογής, ο κίνδυνος δεν είναι μηδενιγός, έτσι δεν είναι μηδέν, μειώνεται όμως σημαντικά όταν απευθυνόμαστε σε εξειδικευμένους χειρουργούς.

Έχουμε στη διάθεσή μας και τεχνολογία η οποία μας επιτρέπει να μειώσουμε ακόμη περισσότερο τον κίνδυνο. Αυτό είναι η λεγόμενη νευροπαρακολούθηση. Αυτό είναι για να το πούμε εντάχει μια τεχνική που μας επιτρέπει να έχουμε μια καταγραφή της νευρικής λειτουργίας σε πραγματικό χρόνο καθ' όλη τη διάρκεια της επέμβασης οπότε είναι μια δικλίδα ασφαλείας ότι έχουμε δουλέψει σωστά και την τελευταία δεκαετία περίπου και η νεότερη εξέλιξη της νευροπαρακολούθησης την οποία και εγώ χρησιμοποιώ συχνά σε χειρουργία η συνεχής νευροπαρακολούθηση σε δύσκολα και τεχνικά δύσκολα και απαιτητικά χειρουργία μια συνεχής καταγραφή σε πραγματικό χρόνο καθόλου τη διάρκεια της επέμβασης της νευρικής λειτουργίας.

Γιατρέ, τι κάνει το χειρουργείο αυτό τόσο απαιτητικό ενώ ο αδένας είναι για τους ο μικρός. Πράγματι, ο αδένας είναι μικρός, η επέμβαση είναι συχνή αλλά όπως λέω και εγώ στους ασθενείς δεν είναι απλή. Γιατί όπως προείπαμε ο θηροειδής βρίσκεται σε μια περιοχή που έρχεται σε επαφή με ευαίσθητες ανατομικές δομές όπως είναι τα νεύρα που κινούν τις φωνητικές χορδές και οι παραθυριωδείς αδένες, τις οποίες ο έμπειρος χειρουργός οφείλει να αναγνωρίσει και να διαφυλάξει.

Άρα είναι μια επέμβαση που απαιτεί υψηλή ακρίβεια στους χειρισμούς. Και αυτό το οποίο λέω και εγώ συχνά στους ασθενείς είναι ότι το σημαντικό δεν είναι να βγει απλά ο θυριωδής αλλά είναι να βγει ο θυριωδής σωστά και με ασφάλεια και ειδικά σε ογκολογικά χειρουργία. Το κατάλληλο και το σωστό ογκολογικό χειρουργείο είναι αποφασιστικής σημασίας για την καλύτερη δυνατή πρόγνωση των ασθενών.

Κλείνοντας, θέλω να μιλήσουμε για κάτι που ο περισσότερος κόσμος δεν το ξέρει ή τον μπερδεύει. Παραθυροειδής. Ο κόσμος πολύ συχνά, ναι, χαίρομαι που μου κάνετε αυτήν την ερώτηση, ο κόσμος πολύ συχνά αγνοεί και την ύπαρξη των παραθυροειδών αδένων και τους συγχέει με το θυροειδή αδένα. Οι παραθυροειδείς λοιπόν να ξεκινήσουμε από το βασικό δεν είναι ο θυροειδής. Τι είναι οι παραθυροειδείς αδένες. Τέσσερις κατά κανόνα, δύο σε κάθε πλευρά δηλαδή δύο στο δεξιό δύο στον αριστερό λοβό βρίσκονται πίσω από το θυροειδή.

είναι οι ρυθμιστές, θα μπορούσαμε να πούμε σε μια φράση, του ασβεστίου στον οργανισμό. Οι παραθροιδείς, δηλαδή οι αδένες, τι κάνουν, εκρίνουν μια ορμόνη, την παραθρομόνη, η οποία δίνει ένα σήμα στον οργανισμό ότι πρέπει να αυξήσει τα επίπεδα ασβεστίου. Και αυτό επιτυχάνεται με τρεις τρόπους. Ο πρώτος είναι με το να μειωθεί η απέκριση του ασβεστίου από τους νεφρούς.

Άρα επηρεάζει οστά και νεφρά. επηρεάζει και τα οστά διότι δίνει σήμα στα οστά να απελευθερώσουν ασβέστιο που είναι οι αποθήκες ασβεστιού του οργανισμού και αυξάνει και η παραθρομόνη την απορρόφηση του ασβεστιού από το έντερο. Άρα αυτό πρακτικά τι σημαίνει ότι άνθρωποι ειδικά νέοι άνθρωποι που ταλαιπωρούνται επανειλημμένα από πέτρες στα νεφρά να γνωρίζουν ότι με μια απλή εξέταση αίματος, με ένα απλό βιοχημικό έλεγχο του προβλήματος τους τα λεπορεί στο οποίο μπορεί να δοθεί και οριστική λύση το δεν σημαίνει ότι κάθε ασθενής που έχει νευρονοχία συμφέτηση στα νευρά ή όλοι όσοι τα λεπορούνται από αυτοπόρωση κρύβεται ο παραθυριοειδής αλλά είναι πολύ σημαντικό και πρέπει να το γνωρίζει ο κόσμος ότι μπορεί να υπάρχει όντως υπερλειτουργία ενός από τους άλλους παραθυριοειδούς να δένουν Γιατρέ σας ευχαριστώ πάρα πολύ για αυτή την τόσο ενδιαφέρουσα κουβέντα.

Εγώ.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00