Από το Cooking Maliatsis και τα λογοπαίγνια μέχρι τα βιβλία τρόμου: Ο Ηλίας Φουντούλης στο νέο επεισόδιο του «Έχω ένα μυστικό»
έχω ένα μυστικόΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Πίσω από τον άνθρωπο που μας έκανε να γελάσουμε με μια ζελέ σαλάτα, κρύβεται ένας αθεράπευτα περίεργος λάτρης του φαγητού, των βιβλίων και των ιστοριών. Αυτός δεν είναι άλλος από τον γνωστό σε όλους Ηλία Φουντούλη.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Κουκάουτ Πόντκαστς ταξιδιωτικά θέματα σε γαστρονομικά περιοδικά. Τα κείμενά του είχαν πάντα χιούμορ, άποψη και μια ιδιαίτερη ματιά για το φαγητό. Σήμερα δεν δημοσιογραφεί, κάνει όμως πολλά άλλα. Κάνει YouTube, stand-up comedy, είναι συγγραφέας ιστοριών τρόμου και φαντασίας, αλλά και φαγητού. Είναι παρουσιαστής, είναι μάγειρας, ό,τι θέλει είναι.
Ο σημερινός μου καλεσμένος είναι ο Ηλίας Φουντούλης, Ένας άνθρωπος που δεν χωρά σε μια μόνο κατηγορία γιατί είναι μια κατηγορία μόνος του Ηλία, καλώς ήρθες στο Έχω ένα Μυστικό Πολύ χαρούμενη που είσαι εδώ σήμερα Και εγώ είμαι πάρα πολύ χαρούμενος Ιωάννα μου Και φοβερά βαρύγδουπη εισαγωγή Δεν ξέρω αν μου άξιζε αλλά χάρηκα πάρα πολύ όση ώρα σε άκουγα Εδώ να με προλογίζεις με αυτόν τον τρόπο Γνωριζόμαστε πάρα πολλά χρόνια Όντως, όντως, όντως Λοιπόν, εγώ όμως θέλω να το ξεκινήσουμε πριν από τα YouTube, πριν από τα περιοδικά, πριν γίνεις δημοφιλής στον κόσμο, για να πάμε πίσω στο σπίτι που μεγάλωσες, εκεί που πήγαινα στα καλοκαίρια σου, ποια είναι η σχέση σου με το φαγητό από μικρός.
Γεννήθηκες στην Αθήνα. Γεννήθηκα και μεγάλωσα, ναι, στα μαγευτικά πατήσια και τα καλοκαίρια τα περνούσα μισά στο Άστρος και μισά στην Ικαρία, όπως είναι η καταγωγή των γονιών. με τις δύο γιαγιάδες που είχαν διαφορετική ιδιοσυγκρασία και διαφορετική μαγειρική τεχνική. Οπότε έχω να θυμάμαι πολύ αγαπημένα πράγματα και από τα καλοκαίρια και από την Πελοπόννησο και από την Ικαρία και από τις δύο γιαγιάδες και από τη μάνα και τον πατέρα.
Τι βιώματα είχα. Είχα βιώματα πολύ απλής αστικής κουζίνας θα έλεγα. Η μαμά σου τι μαγείρευες, πώς μαγείρευε. Μαγείρευε πολύ μαμαδίστικα αλλά όχι πολύ βαριά Ήταν κάπως ελαφριά τα φαγητά της και είναι και ένα παράπονο που είχα εγώ Γιατί κάποια στιγμή άρχισα να ασχολούμαι πολύ με το μαγειρική Και άρχισα να τη λέω στη μάνα μου για κάποια από τα φαγητά που έκανε Γιατί δεν μ' αρέσανε Βέβαια κάποια τα κάνει πάρα πολύ καλά Αλλά ας πούμε ένα παράδειγμα Αγκινάρες έφαγα μετά τα 20 γιατί για πολλά χρόνια ήταν αυτές οι αγκινάρες που ήταν λίγο γκριζοπράσινες, λίγο παραμαγειρεμένες με τον αρακά και δεν μ' αρέσανε.
Δεν σε αρέσανε να τις βλέπεις. Και κάποια στιγμή πήγα στη... τρώνε και πολύ ελαφρά οι γονείς μου, οπότε δεν είχε φτιάξει ποτέ κατσικάκι με αγκινάρες να πεις ότι... Και έτσι ξεκίνησα να τρώω αγκινάρες. Με κατσικάκι. Με κατσικάκι. Το κατσικάκι σου σύστησε τις αγκινάρες. Τρώγαμε πάρα πολλά ψάρια που δεν τα μπορώ Και είναι ξέρεις Είμαστε πολύ ευτυχισμένοι οικογένεια Αλλά όταν είναι να μιλήσω για παράπονα Που έχω από τους γονείς μου λέω Με ταΐζατε πολλά ψάρια παιδιά δεν μπορώ Για χρόνια κάθε Δευτέρα Είχαμε ψαρόσουπα Γιατί πηγαίναμε το Σαββατοκύριακο στο χωριό Στο Άστρος που είναι και κοντά φέρναμε ψάρια Και εγώ κάθε Δευτέρα Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη δημοτικού που αρχίζεις και μιζεριάζεις και μαθαίρεις κατά τη συνειδητοποίηση της ζωής σου τι είναι η Δευτέρα και έχεις μπροστά σου μια βδομάδα και γύριζα το σχολείο και ψαρόσουπα και ξανά και κέφαλος και πάρε κέφαλο και δεν μπορώ με την ψαρόσουπα αυτά είναι παιδικά τραύματα και εσύ πότε ξεκίνησες να μαγειρεύεις Λία μου
ξεκίνησα κάποια στιγμή στο νομίζω γυμνάσιο έτσι χάζω μαγείρευα είχα μάθει να κάνω κάτι κρέπες έκανα και σε κανένα φίλο Είσαι στο street food από μικρός φαινόσουν να τη θα μεγαλώσεις Και νομίζω πως όταν πλέον πήγα να σπουδάσω στο εξωτερικό τότε φοιτητής εκεί ξέφυγα γιατί έβλεπα και πάρα πολλές εκπομπές μαγειρικής όταν πήγα ας πούμε εκεί στη Σκωτία είχε το BBC, το ITV είχαν πολύ ωραίες εκπομπές μαγειρικής και τις έβλεπα και κρατούσα σημειώσεις και το Τζέιμι Όλιβερ στα πρώτα του βήματα και το Γκόρντον Ράμπινς εκεί.
Χαιρόμουνε ρε παιδί μου. Τέλεια, τέλεια. Σπούδασες γεωπονία να πούμε και ζωική παραγωγή. Ακριβώς. Το πτυχίο ήταν στη Σκωτία στο Αμπερντίν και το μεταπτυχιακό ήταν στην Ουαλία στο Μπάνγκορ. Και μαθήματα μαγειρικής που έκανες πάλι εκεί στη Σκωτία νομίζω πήγες ένα καλοκαίρι που έδωσες πόνο. Πήγα το 2017. Μάλιστα. Είχα περάσει μια δύσκολη χρονιά και μόλις τελείωσαν οι υποχρεώσεις εκεί κατά το Μάιο, αποφάσισα να πάω να κάνω ένα ταχύριθμο πτυχίο μαγειρική σε μια σχολή.
Ήταν ένα τρίγυνο. Πάντα υπήρχε ρε παιδί μου κάπου δίπλα η μαγειρική, σε ό,τι κι αν έκανες, έτσι. Σπούδασες γεωπονία και ζωική παραγωγή, αλλά πολύ νωρίς βρέθηκες στη γαστρονομική δημοσιογραφία, σε εκπομπές μαγειρικής, ταξιδιωτικές ήταν πάντα η μαγειρική εκεί μέσα στα ενδιαφέροντά σου Ναι, αλλά ήταν χωρίς να το επιδιώξω κάπως με συνόδευε, δεν είχα κάποιο πτυχίο ή κάποια ειδικότητα απλά μου άρεσε πολύ και μετά οι σπουδές βοηθήσαν πάρα πολύ στο κομμάτι της δημοσιογραφίας της γαστρονομικής όταν ήρθα και γνωριστήκαμε και ξεκινήσαμε να γράφουμε για ταξιδιωτικά για περιοχές, για τοπικά προϊόντα το ότι είχαν απτυχία υγειοπονίας και ήξερα πώς δουλεύει ο πρωτογενής τομέας ήταν πολύ σημαντικό και χρήσιμο.
Και εκείνη η περίοδος της δημοσιογραφίας και των εκπομπών όλα αυτά τι σου έμαθε κάτι παραπάνω, τι παραπάνω πήρες για το φαγητό και τη μαγειρική. Μου έμαθε ότι όλα είναι ένα ψέμα. Όλα σώζονται, όλα διαμορφώνονται και το τι πραγματικά φτιάχνεις Λάχνεις σε σχέση με το τι φαίνεται στην κάμερα Είναι δύο διαφορετικά πράγματα Το ξέρεις και εσύ πλέον καλά Βέβαια πολλές φορές μαγειρεύουμε αληθινά Μπροστά στην κάμερα Προσπαθούμε να φτάσουμε στο τελικό αποτέλεσμα Αλλά είναι πολύ σημαντικό αυτό το Όλα σώζονται στο φακό Ήταν κάτι που δεν το ήξερα ότι γινόταν Και όμως υπάρχει Γίνεται Θέλω να μιλήσουμε για το κανάλι σου Αυτό μου αρέσει πάρα πολύ Το Elias Food που είναι το Ηλίας και το φουντ από το φουντούλης και από το φουντ, το φαγητό είσαι πολύ Ηλίας Φουντ νομίζω και το mail σου ήταν κάπως έτσι, από πάντα Μπράβο, έτσι ήταν Καλά που το θυμήθηκα τώρα Κάνεις κάτι ωραία, ένας μουσικός και ένας άντουιτς ένας μπασκετικός και ένας άντουιτς κάνεις κάτι πολύ κουλακέ, καλείς ανθρώπους
και τους φτιάχνεις ένας άντουιτς το οποίο εμπνέεσαι από την προσωπικότητα του καθενός Είναι έτσι ναι Αυτό ξεκίνησε μέσα στην καραντίνα Ήταν τα πρώτα επεισόδια με τους κομικούς Φώναζα φίλους έτσι κομικούς Με τους οποίους είχα μια οικειότητα Και ήξερα ότι έχουν και ωραία περιεχόμενο και ατάκα Και τους καλούσα Επειδή σκέφτηκα τότε ότι υπάρχουν πάρα πολλές εκπαιδεύσεις μαγειρικής Δεν υπάρχουν όμως αρκετές εξειδικευμένες σαν σάντουιτς Και λέω αυτό θέλω να κάνω Αυτό θέλω να κάνεις.
Επίσης δεν τρελαίνομαι να είμαι μπροστά στην κάμερα μόνος μου. Έχω συνειδητοποιήσει με τα χρόνια ότι είμαι καλύτερος να συνεπάρχω με κάποιον, σαν έτσι να είμαστε δύο. Εσύ ξεκίνησες πίσω από την κάμερα να πω ήσουν στην παραγωγή διαφόρων εκπομπών. Πάρα πολλά χρόνια. Ναι, πάρα πολλά χρόνια. Σε αρχισυνταξία έτσι και πίσω από τις κάμερες γενικά.
Με όλους και όλες τις τηλεοπτικές σεφ όπως ξέρεις. Ξέρεις Ξέρεις Αλλά ναι Και κάποια στιγμή Πήγες και εσύ μπροστά Αλλά όχι με τηλεοπτικές συνθήκες Έτσι με ιντερνετικές Που είναι λίγο πιο χαλαρά Έχουμε κάνει αυτή τη στιγμή Είμαστε στα 70 επεισόδια Με κομπικούς και μουσικούς Και έχουμε κάνει και έξι αυτά Με μπασκετικούς Κάνεις και κάτι ταξιδιωτικά Από τις Ναι, τα έχω λίγο αραιώσει Ναι, είναι λίγο δύσκολο ξέρω Ναι, τα στοπόδι, σκοτία στοπόδι είχα ξεκινηθεί.
Ναι, ναι, αυτά τα στοπόδι, πολύ ωραία ήταν αυτά. Ναι, ναι. Και το Cooking Μαλιάτσες, πώς γεννήθηκε, αυτό είναι. Το Cooking Μαλιάτσες ήταν μια φοβερή εκπομπή που κάναμε για πάρα πολλά χρόνια. Τελειώσαμε στα 148 επεισόδια και γνώρισε μια πρόσμενη επιτυχία. Δεν ξέρω αν έχεις δει. Ναι, έχω δει, έχω δει. Εντάξει, δεν βλέπετε, εννοώ.
Έχει πάρα πολύ και ανέτεια καφρίλα. Ήταν η σκηνήση χρησιμοποιώντας πάλι την ειδικότητά μου. Δηλαδή είχα γνωρίσει τα παιδιά κάνοντας stand-up comedy και με πήραν μια μέρα τηλέφωνα και μου λένε έχουμε να φτιάξουμε μια εκπομπή όπου μαγειρεύει ένας τελείως άσχετος μπροστά στην κάμερα. Δεν έχουμε ιδέα πώς στείνεται μια εκπομπή μαγειρικής.
Μπορείς να έρθεις να μας βοηθήσεις. Οπότε πήγα, λέω τι συνταγές θέλει. Θέλουμε πολύ δύσκολες συνταγές που να μην μπορεί να τις κάνει. Τελικά στην πορεία είδαμε ότι δεν μπορούσε να κάνει τίποτα Οπότε δεν είχαν ιδιαίτερο νόημα οι πολύ δύσκολες συνταγές Και μετά Και του έδινα οδηγίες πίσω από την κάμερα Του λέω κάνε αυτό κάνε εκείνο Και είχαμε και μια άλλη επίδραση έτσι και τα λοιπά Και αρχίσανε και γράφανε στα σχόλια Ποιος είναι αυτός που μιλάει πίσω από την κάμερα φέρετε τον μπροστά Και κάπως βγήκα και εγώ μπροστά Και έτσι γνώρισε αυτή η εκπομπή Δεν το περιμένατε να έχει τόσο μεγάλη απήχηση Μιλάμε, κοιτάω τα νούμερα Είχε εξωφρενικά νούμερα Είχε εκπομπές τώρα πολλές από αυτές Που είναι πάνω από εκατομμύριο views Και Δεν είχε και νόημα να είναι τόσο Πολύ δημοφιλής Βέβαια ήταν μια εποχή που επίσης Αλλάξαμε κάπως το φορμάτι Οι εκπομπές τότε στο YouTube ήταν 10-15 λεπτά Και εμείς κάναμε 50 λεπτά Μια ώρα περίπου Ναι είναι μια ώρα και όταν ξαναγυρίσαμε στα 20 λεπτά
ο κόσμος έλεγε όχι ξανά μία ώρα θέλουμε δεν το χορταίνουμε και τελικά ήταν μια παρέα για πολλοί κόσμο αυτό απλά το αφήνανε να παίζει κάνανε τις δουλειές τους το ακούγανε και μόλις γινόταν ξέρεις κάτι γυρνούσαν και το βλέπανε Τι πιστεύεις είναι αυτό που έκανε δημοφιλή αυτή αυτή η εκπομπή ήταν μια μεγάλη μια παρέα πέντε ανθρώπων που ήταν όλοι βλάκες με πιχτή βλακέδη σαν να βοσβήνει εδώ το λαμπάκι και δεν είχαμε περισσόνες ο καθένας ήταν αυτό που ήταν εγώ ήμουν ένας άνθρωπος του αρέσει μαγειρική προσπαθούσα να πω στον άλλο κάνε αυτό το πράγμα ο άλλος δεν το έκανε, εγώ τους αντιζόμουν ο κόσμος το έβλεπε, γελούσανε, με πειράζανε τους πείραζα και ο κόσμος ένιωσε ότι αυτό είναι μια ανοιχτή παρέα αυτό ήταν το πιο χαρακτηριστικό ότι ήμασταν αληθινοί, δεν υπήρχε κάποια περσόνα και αυτό φαινόταν ότι μας σταματούσαν στον κόσμο και μας μιλούσαν σαν να μας ξέρουν με ό,τι καλό και κακό σημαίνει αυτό το πράγμα.
Και μια γάτα είδα μια στιγμή έπαιζε. Έπαιζε η γάτα η οποία έμπαινε στο μπολάκι μετά έφευγε η γάτα, έπαιρνε το μπολάκι και του έλεγα βάλε αυτό το έβαζαμε στο μπολάκι κανονικά δεν ξέρω τι γατότρικες έχουμε φάει και πώς γλιτώσαμε το τοξόπλασμα, θα μάθουμε. Θα μάθουμε. Ο επιστήμονος του μέλλοντος θα πει. Ποιο επεισόδιο θυμάσαι και γελάς ακόμα? Λοιπόν, ήταν ένα επεισόδιο που θα στο... Μ' αρέσει πάρα πολύ και θα σου αρέσει η συνταγή.
Ξέρεις, κάποια στιγμή όταν περάσαμε τα 30-40 επεισόδια πρέπει να αρχίσουμε να γινόμαστε δημιουργικοί. Περάσαμε διάφορες φάσεις. Ο Μαλιάτσης φοβόταν τα ολόκληρα πλάσματα που πρέπει να μαγειρευτούν. Οπότε εγώ του πήγαινα κουνέλη ολόκληρη, του πήγαινα θράψαλα έτσι κάτι τεράστι. Πήγαινα στην ψαραγορά και έπαιρνα το πιο περίεργο ψάρι που έχω. Το μαχόκ, ε!
Ναι, πέρασαμε διάφορες φάσεις. Αλλά υπήρχε μια μέρα που είχαμε πάει στην Αριδέα για μια παράσταση και γυρίζοντας, είχαμε κουραστεί πάρα πολύ. Φτάσαμε στην Αθήνα σχεδόν πέντε ώρα το πρωί. Έχεις και αριδέα στο πόδι. Βέβαια και αριδέα στο πόδι. Είδες που σε παρακολουθώ. Τα έχεις παρακολουθήσει, δεν το περίμενα, δηλαδή ξαφνιάστηκα τώρα πολύ, αλλά εγώ το είχα ξεχάσει το αριδέα στο πόδι.
Με πολύ λίγες ώρες ύπνο έπρεπε να ξαναέχουμε γύρισμα και δεν είχα κανένας όρεξη, αλλά πήγαμε εκεί και μας βγήκε μια υπερένταση που έγινε γέλιο και πολύ καλή ατμόσφαιρα και ήταν μια συνταγή που ήταν της μόδας στη δεκαετία του 70 και ήταν το ζελέ σαλάτα δεν ξέρω αν το θυμάσαι κόβανε λαχανικά κυβάκια ζαμπόν ασπίκ το λένε και βραστά αυγά σε φόρμα του κέικ κάποιο άγευστο ζελέ και το σερβίρανε έτσι και έτσι ούτε είχε τώρα ακόμα τη λάχανο καρότο ήταν απέσια συνταγή γιατί δεν υπήρχε κάποιο άγευστο ζελέ να φτιάξουμε οπότε πήρε ένα ζελέ πράσινο τσάι χωρίς ζάχαρη γιατί θεωρώ ότι θα τα αγκαλιάσει ωραία ήταν φοβερό επεισόδιο το αγαπημένο μου Αν ορωτηθήκατε κάποια στιγμή τι κάνουμε εμείς εδώ τώρα Όχι όχι μας είχε παρασύρει αυτό το πράγμα τελείωσε σου λέω 148 επεισόδια και κάποια live φτάσαμε στο σημείο να τα κάνουμε και live Α τόσο φράσος Ωστόσο έμαθα ότι έχεις μαγειρέψει και με περούκα είναι αλήθεια Δεν θυμάμαι ακριβώς ποτέ Δεν μου κάνει καμία εντύπωση Νομίζω έχουμε μαγειρέψει με όλους τους δυνατούς τρόπους
Συγγνώμη, αυτά σε έμαθα εγώ Στα σοβαρά περιοδικά που δουλεύαμε Αυτό δεν το περίμενα από σένα Έχουμε ένα επεισόδιο του 2018 Που μαγειρεύουμε εγώ με μάσκα Πούτιν Και ο Μαλιάτης με μάσκα Τραμπ Φαντάσου δηλαδή ότι απλά βγήκαμε έτσι Χωρίς κανένα λόγο Και ήταν όλο το επεισόδιο Σου λέω βλέπεις το λαμπάκι που αναμποσβήνει Αυτό ήτανε Η περούκα ήταν το λιγότερο Μάλιστα έχεις κάνει και χειρότερα Πάμε τώρα στο stand up Πως μπήκε το stand up στη ζωή σου Το stand up μπήκε με ένα φοβερό τρόπο Που πάλι συνδέεται Με τη μαγειρική και την προϋπηρεσία Τη αλογοπέγνια Όχι όχι Ήτανε το 2012 Είχαμε το Ήμουνα στην Ελένη Στο Σεύστον Αέρα και είχαμε τον ίδιο σκηνοθέτη τον Γαζαπούλη το Γιάννη με το κάψιτο σενάριο το οποίο ήταν τότε πολύ στα πάνω του, είχε ξεκινήσει μια πολύ καινούργια και ωραία εκπομπή και μια μέρα ο Φισφής, ο Λάμπρος είχε έρθει λίγο πριν το δικό του γύρισμα οπότε έρθει στο δικό μας και πιάσαμε κουβέντα και του έλεγα εκεί για την εκπομπή και μου λέει κάνουμε open mics
τα open mics είναι βραδιές stand up comedy για νέους κομικούς, ανοιχτά μικρόφωνα έτσι τα λένε, που μπορείς να ανέβεις για 5 λεπτά και να δοκιμάσεις πρώτη φορά στη ζωή σου πήγα ήταν πολύ ωραία εμπειρία δεν είχα πάει ιδιαίτερα καλά αλλά παρόλα αυτά κατάλαβα πως είναι αν θα πήγαινα καλά στο μέλλον τι ωραίο συνέστημα που θα ήταν και ξεκίνησα να κάνω και σταδιακά βελτιώθηκα κάπως, δουλεύει πολύ με το χρόνο αυτό στην αρχή ξέρεις έχεις 2 λεπτά μετά έχεις 5, μετά έχεις 10, 20 και σιγά σιγά χτίζεις μια παράσταση αυτό είναι το κόνσεπτ η κωμωδία είναι πιο δύσκολη έτσι από τη μαγειρική από τη μαγειρική μάλλον δεν είναι πιο δύσκολο να κρατήσεις το ενδιαφέρον του άλλου σε μια live κατάσταση είναι σίγουρα από το να του κάνεις μια ωραία συνταγή όπως αυτό το ασπίκ ας πούμε βέβαια φαντάζομαι ότι δεν έχω μαγειρέψει επαγγελματικά σε κουζίνα, αλλά είναι κάπως αντίστοιχα γιατί το πρόβλημα, όχι το πρόβλημα ενώ ότι όταν γράφω ένα βιβλίο το βιβλίο μπορεί να μην είναι καλό
δεν θα δω ποτέ τη φάτσα κάποιου που το διαβάζει live και δεν του αρέσει τι γράφει αυτός εδώ μέσα αλλά στην κομμωδία έχεις άμεσο feedback και φαντάζομαι έτσι είναι και στη μαγειρική αν κάποιος δώσει ένα πιάτο που δεν τρώγεται θα τον... Ναι, το βλέπεις κιόλας, το αντιδρά αμέσως ο πελάτης αυτός που δοκιμάζει το παγιτό. Ναι, είναι δύσκολο με την έννοια ότι πρέπει να δουλέψεις πολύ μόνος σου, υποθέτοντας τι είναι αστείο και τι μπορεί να κάνει τον κόσμο ή το μεγαλύτερο ποσοστό του κόσμου να γελάσει και μετά να πάει να το δοκιμάσεις.
Φαντάζομαι πως το stand-up comedy είναι πιο δύσκολο από ό,τι το θέατρο, που στο θέατρο υπάρχουν δύο, τρεις, πέντε άνθρωποι που υπάρχει μια πλοκία, ένα αυτό. στο stand-up είναι όλοι κοιτάνε εσένα και πρέπει εσύ να τα πεις όλα ή έστω άλλος ένας είναι αυτό ακριβώς δεν ξέρω αν είναι πιο δύσκολο από το θέατρο δεν είναι κάτι που το έχω κάνει νομίζω δεν έχω τα εφόδια να κάνω θέατρο το περιγράφουν σαν ένα θεατρικό μονόλογο που λείπει όμως ο τέταρτος στίχος του θέατρου αυτό είναι το βασικό δηλαδή ότι ανά πάσα στιγμές μπορείς να μιλήσεις στο κοινό να τους ρωτήσεις να σου απαντήσουν και αυτό εκεί δεν υπάρχει ο τέταρτος στίχος.
Κατά τα άλλα ο καθένας είναι κειμενογράφος και σκηνοθέτης του εαυτού του δηλαδή εσύ μόνο σου γράφεις πράγματα που σου φαίνονται αστεία αποφασίζεις τι θα φορέσεις εκείνη τη μέρα, πώς θα κουνιέσαι τι performance θα έχεις και είναι όλα τα βλέμματα πάνω σου οπότε με αυτόν τον τρόπο είναι δύσκολο. Και το κοινό μυρίζεται το φόβο άμα δεν πας καλά και τους δεις ότι δεν γελάνε και οι δρόσεις εγώ που κάνω αυτό το υδροκαράφλι και κάποιες με κάνουν έτσι όλες το δουν αυτό, καταλαβαίνουν ότι ο άνθρωπος δεν έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό το μυρίζεται το κοινό Ε, βέβαια Τα λογοπαίγνια είναι τέχνη, είναι τεχνική, είναι αρρώστια Πού τα βρίσκεις ρε παιδί μου Τα λογοπαίγνια δεν ήξερα κι εγώ πώς ακριβώς δουλεύουν Υπάρχουν δύο βασικές έρευνες που έχουν γίνει για τα λογοπαίγνια Μία λέει ότι είναι προϊόν υψηλής ευφυγίας Και η άλλη λέει ότι είναι κάποιου είδους εγκεφαλικής βλάβης Και τα δεχόμαστε και τα δύο Δεν ξέρω, είναι...
Ακούς κάποιες λέξεις και κατευθείαν σου έρχεται στο μυαλό Μια άλλη λέξη Κάποια άλλη λέξη που μπορεί να είναι και κόντρα Μια λέξη μέσα στην άλλη Και να βγαίνει αυτό το χαζό αποτέλεσμα Πάντως εγώ, θυμάμαι Μου είχες γράψει όταν οι μπύρες οι ελληνικές και οι φρέσκες ήταν λίγες μου έχεις γράψει ένα τέτοιο ότι εμείς στην Ελλάδα έχουμε και εμείς στον ήλιο μπύρα ναι και το θυμάμαι ακόμα και γελάω μερικές φορές λοιπόν πρόσφατα είχα ξέρεις φύτευα μικρά λογοπέγνια έχω γράψει ένα άρθρο για τις καλύτερες τυρόπιτες της Αθήνας, τις αγαπημένες και μου έχεις γράψει ήμουν ειδικός καλυτερολόγος ήμουνα, έτσι ήταν στα τελευταία χρόνια αυτό Στα τελευταία χρόνια σε είχα χρήσει ειδικό καλύτερο λόγο.
Αλλά δεν μας αρέσει η έκφραση καλύτερο, οπότε ήταν κάπως τα αγαπημένα μας τέλος πάντων. Λοιπόν, στο άρθρο με τις τυρόπιδες, άμα μπεις θα το δεις, θα υπάρχει και στο site, το θυμάμαι ακόμα, ήταν ότι παραμελήσαμε τις τυρόπιδες και όλοι τρώμε μπαγκέτες ολικής και κάτι chia σιτς και κάτι τέτοια και παραμελήσαμε την τυρόπιδα και αυτό είναι τυροπιτάδικο.
Τυροπιτάδικο. έτσι τελείωνε με άδικο με γιώτα και το καλύτερο λογοπέχνιο που έχεις πει για σένα πρόσεξε γιατί θα μου πεις και το χειρότερο μετά τώρα αυτό είναι κάτι δύσκολο γιατί ξέρεις εγώ τα λογοπέχνια τα αγαπάω όλα σαν παιδιά μου ένα από τα πολύ αγαπημένα μου ήταν το έχω πολύ εντονή φαγούρα και εγώ εξίσου είναι καλό Είναι καλό, είναι καλό. Δεν είναι το καλύτερο, ίσως είναι από τα πολύ καλά.
Κοίτα, πάντα χρησιμοποιώ σαν πολύ κακό παράδειγμα αστείου το γαλακτομπούμεραγκ. Το είπα και κοιτούσα κάτω γιατί ντρέπομαι. Μερικές φορές αισθανόμουν και εγώ μια οικειότητα, ότι μπορείς να πετάξεις λογοπέγνιο οποιαδήποτε στιγμή. Και ήμασταν σε ένα τραπέζι άσχετη μεταξύ μας και ο φίλος μου δίπλα λέει ότι Με πήρε τηλέφωνο η μάνα μου και μου είπε ότι είχε πάρει κάτι γλυκά Από ένα ζαχαροπλαστείο, τα είχε αφήσει κάτω Το κάθισμα του συνοδηγού και τα ξέχασε Και να πάω να τα πετάξω γιατί θα έχουν χαλάσει Τα είχε αφήσει δύο μέρες Και πήγα και βρήκα ένα κουτί γλυκά και το πέταξα Και μετά τα γύρισα στο αμάξι βρήκα κι άλλο ένα κουτί γλυκά Γιατί τελικά είχε δύο αλλά δεν το είχα δει Οπότε το πέταξα Και ξαναγύρισε και το σχέδιο ήταν γαλακτομπούμεραγκ και το είπε αυτό σε ένα τραπέζι με κόσμο με μηδενική αίσθηση και με κοιτούσαν τι ήταν αυτό το παιδί έσχος πάμε τώρα να μιλήσουμε σοβαρά για τη γαστρονομία γιατί είσαι και σοβαρός τύπος όταν έκανες αυτά τα καλύτερά μου
τα αίτια μου που έπρεπε να γράψεις για φαγητό να δικαιολογήσεις γιατί αυτό είναι το καλύτερο σου βουλάκι όχι επειδή σε αρέσει, έπρεπε να πεις τι είναι αυτό το σουβλάκι με μία σοβαρότητα τα έγραφες όλα αυτά τα πράγματα και έχεις πάει και στο σχολείο μαγειρική είσαι πιστοποιημένος ας πούμε τι κρατάς από εκείνα τα χρόνια που έγραφες για φαγητό ήταν μία πάρα πολύ ωραία περίοδος θα πω είχα περάσει πάρα πολύ ωραία δεν ξέρω αν το θυμάσαι εγώ το έχω στο μυαλό μου πολύ χαρακτηριστικά ξέρεις το πώς γνωριστήκαμε με το πως είχα έρθει στο γραφείο, μας είχε συστήσει ο κύριος Ηλίας ο Μαλάκης, μου ανατέθηκε να κάνω τα ταξιδιωτικά και στην ουσία τότε δεν πήγαινα σε μαγαζιά να κάνω κριτικές ή ευσυγνωσίες, ήταν μια καταγραφή, πήγαινα σε διάφορα μέρη, κάθε μήνα έπρεπε να έχουμε ένα ταξίδι και στην αρχή τελειώσαμε τα εύκολα μέρη και άρχισα να πηγαίνουμε σε πιο δύσκολα, σε πιο μακρινά, ακολουθούσε μια εποχικότητα, πρέπει να τους προορισμούν στο Χριστουγέννιο να τους κάνουμε τον Οκτώβριο
τους προορισμούν στους καλοκαιρινούς να τους κάνουμε το Πάσχα ήταν πάρα πολύ ωραία τι ωραία χρόνια και είχα μάθει ξέρετε σε έναν τρόπο ήταν μια εποχή ρε παιδί μου που ήταν πολύ αγνή με την έννοια ότι εμείς κάναμε τη δουλειά μας δημοσιογραφικά παρουσιάζαμε κάποια πράγματα ναι ναι όχι με έτοιμες φωτογραφίες στο διαδίκτυο πήγαινες εσύ έκανες φωτογραφίες δεν ζητούσαμε ποτέ χρήματα από κανέναν γιατί ήταν κόσμος φοβισμένος που πήγαινα και τους έλεγα και λέω και πόσα θέλετε για μένα και ήταν όχι εμείς παιδιά κάνουμε μια καταγραφή ήταν μια πολύ ωραία εποχή το έχω κρατήσει το πως βελτιώθηκα στο γράψιμο το πως έστελνα τα κείμενα είτε ο κύριος Ηλίας είτε εσύ μου διορθώνατε αυτό λέγεται αυτό δεν λέγεται αυτό και τσουκουτσουκου μου αποκτήσατε μια είχαμε μια εμπιστοσύνη οπότε μπορούσα να πω και να τυρωπεί τα άδικο μέσα να το βάλω η βουλά ήταν πολύ ωραία εποχή γνώρισα παραγωγούς από όλη την Ελλάδα δοκίμασα φοβερά τυριά, φοβερές συνταγές ήταν μια πολύ ξεχωριστή περίοδο
και κράτησε σχεδόν 10 χρόνια αυτό μέχρι που αρχίσαν να πέφτουν κάπως τα περιοδικά λόγω εποχής νομίζω ότι δεν γίνεται να απομακρυνθείς από αυτό και να κοιτάξεις αδιάφορα Όχι, όχι. Και η τελευταία τηλεοπτική δουλειά που είχα που ήταν με τον Δημήτρη Σκαρμούτσου που ήταν γειτονιές στο πιάτο είχα μείνει λίγο εκτός. Δηλαδή δεν παρακολουθώ τόσο πολύ τα καινούργια μαγαζιά που ανοίγουν πάρα πολλά και τι γίνεται σε κάθε γειτονιά. Αλλά αυτή η εκπομπή με ξαναέφερε μέσα.
Ναι, ναι, βέβαια. Γιατί πρέπει να κάνουμε μαγαζιά με γειτονιές. Όλο πας να φύγεις και να απομακρυνθείς και όλο κάτι σε τραβάει σε αυτό. Έχει αλλάξει ο τρόπος που τρώμε και που μιλάμε για το φαγητό, πιστεύεις? Ο τρόπος που τρώμε δεν έχει αλλάξει, συνεχίζει και είναι σαγονάκι πάνω κάτω Ο χενό, ρε παιδί μου, ο τρόπος που επιλέγουμε μάλλον τι θα φάμε Σίγουρα έχει αλλάξει Δεν το είπα σωστά, δεν το...
Όχι, απλά εγώ βρήκα ένα κενό εκεί για να κάνω το λαμπάκι να ανάψει πάλι Έχει αλλάξει, νομίζω αρκετά μας έχει δημιουργηθεί μια ανάγκη που είναι και μια ανάγκη της εποχής όπως είναι το να δειχτούμε και όπως ο καθένας βλέπει τι ρόλο παίζουν τα social media μέσα στην εποχή του και αντίστοιχα θέλει να φάει σύμφωνα με το τι θα έπρεπε να κάνει για να φανεί καλύτερα.
Άμα δεν τρως ομά και κοπές δεν ξέρεις. Δεν ξέρεις όχι. Αλλά τώρα εγώ το 2006 έχω γλυθεί στην Υπηκάνια δεν ξέρω τι είναι χωριό στην έτωλα Καρνανία δεν ξέρω. αλλά τα μάθαμε όμως σιγά σιγά Τσουκουτσουκου με το καλό με το άγριο τα μάθαμε Ακολουθείται πολύ αυτό το πράγμα ότι καλά πρέπει να πας να φας εκεί που άνοιξε μαγαζίο τάδε που δούλευε παλιά εκεί και τώρα είναι ένα γαστροκαφενείο ξέρεις αυτά είναι γαστροκουτούκια γαστροκουτούκια αλλά το φαγητό το καλό φαγητό θα το βρεις εκεί που πρέπει και ακόμα και αν δεν το έχει ανακαλύψει κανένας άλλος influencer και θα σε οδηγήσει ας πούμε Εγώ νομίζω ότι μπροστά σε ένα πιάτο σωστούς και φτεύες όλοι καθόμαστε καλά, έτσι και στις καλές τυγενητές πατάτες Το καλύτερο Τι σημαίνει για σένα καλό φαγητό Καλό φαγητό είναι κάτι που θα το δεις θα το ευχαριστηθείς και μετά θα το δοκιμάσεις και θα είναι ακόμα καλύτερο από αυτό που περίμενες που δεν σε απογοητεύει δεν χρειάζεται να χορτάσεις πρώτα το μάτι ακόμα μπορεί να μην χορτάσεις το μάτι να δοκιμάσεις
και να γίνει μια έκρηξη ας πούμε γεύσεων και συναισθημάτων Έχεις συνδέσει κάποια περιοχή της Ελλάδας με φαγητό περισσότερο από κάποια άλλη την Άξο την Κρήτη περισσότερο από κάποια άλλη όχι αλλά τα τελευταία χρόνια που κάνουμε πάρα πολλά ταξίδια για παραστάσεις ήταν πολύ χρήσιμη όλη αυτή η προϋπηρεσία στα περιοδικά και όλη αυτή η γευστική καταγραφή η Σινίων από όλη την Ελλάδα γιατί πλέον μπορώ να πάω κάπου και να ξέρω ότι πηγαίνοντας εκεί θα κάνω μια στάση εδώ να φάμε αύριο το πρωί φεύγοντας θα πάμε προς τα εκεί και θα φάμε εκεί Τίποτα δεν πάει χαμένο η Λέα μου στη χαμένη σου ζωή Στην Άρτα, είχαμε πάει στην Άρτα για παράσταση και λέει πω τι θα κάνουμε τώρα στην Άρτα την επόμενη μέρα το πρωί πρέπει να περιμένουμε όλη μέρα μέχρι να πάμε στα Γιάννενα και του λέω μην ανησυχείς καθόλου του Βαγγέλης Γείτονας, καπνιστά χέλια στην Κορονισία.
Και επειδή το πήρα τηλέφωνο, πήγαμε, μας έκανε ξενάγηση στο εργαστήριο, τα καπνιστήρια και όποιος έρχεται μαζί για παραστάσεις ξαφνικά αποκτάει και μια γαστρονομική ξενάγηση. Τέλεια, τέλεια. Υπάρχει κάποιο ελληνικό προϊόν που το θεωρείς υποτιμημένο, που δεν έχει ρε παιδί μου πάρει την προσοχή που του αξίζει. Το χέλι την έχει. Χέρι άκρας.
Το χέρι χέρι Αναγνωρισιμότητας βέβαια Δεν ξέρω δεν το έχω σκέφτη Νομίζω είμαστε σε καλό δρόμο Εγώ ξέρεις αγαπάω πάρα πολύ τα τυριά Οπότε αυτή είναι η αδυναμία μου Θα πρέπει να πάω και να ψάξω και να δω Τι τυριά γίνονται σε κάθε μέρος Η φορμαέλα παρνασού Είναι ένα υποτιμημένο τυρί Δεν έχει πάρει την αναγνώριση που της αξίζει Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν χρησιμοποιούμε Και δεν τρώμε περισσότερη φορμαέλα Και τρώμε άλλα λαστιχωτά τυριά Εγώ έχω απορρίσει για αυτό που το λες Έχεις δίκιο γιατί είναι ένα πολύ ωραίο τυρί Πολύ ιδιαίτερο τυρί, πολύ ωραίο Θα έπρεπε να το βρίσκουμε περισσότερο και να το καταναλώνουμε Να λες τα Είσαι όμως και συγγραφέας Ηλία μου Καλά Θέλω να μιλήσουμε για τη συγγραφική σου πλευρά Ωραία Έχεις γράψει ένα πολύ ωραίο βιβλίο για το γιαούρτι Βέβαια Αλλά έχεις γράψει και βιβλία τρόμου και φαντασίας με ιστορίες τέτοιες Είσαι μεγάλος θαυμαστής του Κίνγκ Βέβαια Το θυμάμαι από πάντα Ναι, ναι Και όταν ήρθες και μας είπες ότι έγραψες βιβλίο, εγώ έμεινα λίγο ξερή
Όχι για το γιαούρτι Ναι, ναι Για το άλλο Το επόμενο Πώς προέκυψε αυτή η αγάπη για τις ιστορίες τρόμου Διάβαζα από πάρα πολύ μικρός Είχα πάει με τη σειρά δηλαδή από παιδί ξεκίνησα διαβάζα το μικρό Βρυκόλακα που ήταν μια παιδικά βιβλία αλλά λίγο σκοτεινά μετά είχα πάει στη Σανατριχή λες μετά ξεκίνησα να διαβάζω στη Βενκίν και μου άρεσε πάρα πολύ ήταν κάτι που με μάγεψε και κάτι που με ακολουθούσε σε όλη μου τη ζωή κυκλοφορούσα με ένα βιβλίο διαβάζει πάρα πάρα πολύ κυρίως αυτού του είδους λογοτεχνία γιατί κάπως με γοήτευε ρε παιδί μου αυτό το πράγμα.
Περνάς τόσο εύκολα από την κομμωδία Αυτό το φανταστικό, το τρομακτικό Που νομίζω ότι το κοιτάς Με μια ματιά λίγο Κομική Κάνω λάθος? Όχι, υπάρχει Πολλές φορές η φωνή του αφηγητή Σε μια ιστορία τρόμου Μπορεί να κάνει ένα πληκτικό Ένα χιουμοριστικό σχολιάκι Χωρίς να σε βγάλει όμως από το κλίμα Κάμια φορά ξέρεις Λένε ότι η κομμωδία και η τραγωδία είναι και ξαδέλφια και κάπως μοιάζουν στον τρόπο που σου προκαλούν συναισθήματα.
Εγώ μπαίνω σε περίοδους. Τώρα γράφω κομμωδία και αναβοσβήνει το λαμπάκι το κόκκινο της βλακίας και σκέφτομαι τέτοια και μερικές φορές όταν γράφω, θέλω να είμαι σε περίοδο που γράφω κάποια πιο σκοτεινή ιστορία, λίγο απομονώνομαι, δεν το παίζω τώρα σκοτεινός και μυστηριώδης γραφέας, απλά είναι όλη μου η διάθεση και ενέργεια λίγο πιο μαύρη και τα πηγαίνω όλα προς τα εκεί.
Και πώς σου ήρθε να γράψεις για το γιαούρτι τώρα? Το γιαούρτι. Απ' τα μαύρα σε πάω στα άσπρα. Το γιαούρτι ήταν το πρώτο βιβλίο και ήταν μια ανάθεση στην ουσία. Είχε έρθει τότε η Άννη Μπλάνο που είχε αυτό το νεκρωτικό ήκο και είχε βγάλει και κάποια βιβλία άλλα μαγειρικής και μου είπε διαβάζω ότι δουλειάω στα περιοδικά και θέλουμε να μας γράψει ένα βιβλίο, είχε αυτό το όραμα, ήθελε να βγάλει το βιβλίο τότε που το Greek Yogurt γινόταν κάπως φάση σε όλο τον κόσμο και ήθελε να βγάλει ένα βιβλίο για το ελληνικό γιαούρτι και στα ελληνικά και στα αγγλικά δύο γλώσσες και πήγε σε αρκετές χώρες και βιβλιοπολία του εξωτερικού, ήταν πολύ ωραία εμπειρία Και τι σου αρέσει να γράψεις περισσότερο για χιούμορ, για τρόμο για φαγητό Δεν μπορώ να αποφασίσω, είναι τρία διαφορετικά πράγματα. Νομίζω ότι είσαι άλλος Ηλίας κατά τη στιγμή.
Είμαι άλλος Ηλίας. Η κωμωδία έχει μια αυστηρότητα στους κανόνες της και στο πώς γράφεται ένα κωμικό κείμενο και δεν σε αφήνουν και δεν επιτρέπεται να είσαι πολύ φλίαρος. Υπάρχει μια τεχνική με την οποία γράφεις και ένας υπολογισμός με τον οποίο μετριέται αν ένα κωμικό κείμενο είναι καλό ή κακό. Μάλιστα. Μετριέται, ξέρω εγώ, με γέλια ένα λεπτό LPM, Love Per Minute στο βιβλίο μπορεί να είσαι φλίαρος να γράφεις περιγραφές να μην πηγαίνεις εκεί, να αργεί να μην ακολουθούσαι κανόνες είναι πιο ελεύθερο τελείωσα τώρα το επόμενο βιβλίο μου που θα βγει προς τις αρχές Ιουνίου για πες τι βιβλίο είναι αυτό είναι μυθιστορυματάκι δεν είχα ξαναγράψει μυθιστορυμα δεν θα το ξανακάνω με δυσκόληψε πάρα πολύ δεν μου άρεσε καθόλου γράφουμε τρεις ιστορίες Έχω μια ιδέα, ενθουσιάζομαι, τη γράφω, τελειώνει, παίρνει 5, 10, 15 σελίδες, τέλος Τώρα το άλλο πράγμα ήταν κάτι που έπρεπε να είμαι συνέχεια σε αυτόν τον κόσμο Και να γράφω εκεί με τους ίδιους και τους ίδιους Είναι μια φοβερή ιστορία τρόμου κατά μαύρη
Που εκτιλήσεται το καλοκαίρι του 1993 στην Ορεινή Αρκαδία, στην Κορτινία Και είναι μια παρέα παιδιών από αυτά τα παιδιά που ζουν στην Αθήνα αλλά πάνε διακοπές στο χωριό σε μια εποχή που δεν είχε κινητά, που δεν είχες επαφή με τους φίλους σου, τους καλοκαιρινούς όλο το χρόνο, απλά βρισκόσασταν σε ένα χωριό. Σαν και σένα ένα παιδί.
Ακριβώς. Που ήμουνα και σε αυτή την ηλικία περίπου τότε και αυτά τα παιδιά έρχονται σε επαφή με κάτι κακό. Α, μάλιστα. Ταν-ταν. Ήθελα να γράψω, ξέρεις, για αυτό το... και τι μου το λέγανε και με τρομάζανε, εκείνη την εποχή τα μεγαλύτερα εξαδέλφια μου ότι πέσε για έπνο το μεσημέρι γιατί θα σε πάρει ο μεσημεράς μου λέγανε. Το λένε με διάφορους τρόπους όλη την Ελλάδα και μου έκανε πολύ εντύπωση και ήθελα να γράψω μια ιστορία για το ποιος είναι από που έρχεται γιατί αρπάζει παιδιά, που τα πηγαίνει τι συμβαίνουν, πόσα χρόνια ήθελα να ασχοληθώ με αυτό. Οπότε...
Μάλιστα. Ωραία και τώρα θα πάμε πριν να είμαστε στο τελευταίο μέρος που είναι τα μυστικά Ποιο είναι το μυστικό να πετύχει η παρέα γιατί εσύ όλο με παρέες είσαι και στην τηλεόραση και στο stand up και στα βίντεο θες παρέα πάντα στη σκηνή Ναι Οι άνθρωποι και η χημεία τους και η σχέση τους είναι αυτό που κάνει την παρέα Πρέπει να υπάρχει σίγουρα εμπιστοσύνη και εκτίμηση και σεβασμός αλλά να υπάρχει και ένα πείραγμα και ένας σωστός σχολιασμός Αυτή η άνεση θέλει εμπιστοσύνη θέλει εμπιστοσύνη όμως να ξέρεις ότι να σχολιάσεις τα κακώς κείμενα του άλλου αλλά να το κάνεις με αγάπη και με σεβασμό και με καλή πρόθεση γιατί αλλιώς είναι απλά δύο τύποι που προσβάλλουν ένα στον άλλο και δεν είναι παρέα και μερικές φορές αν αυτό βγει προς τα έξω με το σωστό τρόπο νιώθουν και άλλοι εμπιστοσύνη για αυτή την παρέα και η παρέα μεγαλώνει Και χιούμορ να υπάρχει έτσι Καλά χιούμορ δεν γίνεται Αν δεν έχει χιούμορ ο άλλος Βέβαια Δεν γίνεται Είναι πολύ σημαντικό Και το φαγητό θέλει χιούμορ για να το μαγειρέψεις
Δηλαδή μην τα παίρνουμε όλα εντελώς σοβαρά Δηλαδή με την έννοια είναι ένα σοβαρό πράγμα Είναι σοβαρό Αλλά το έχουμε παρακάνει σοβαρό Αυτό θέλω να πω Και δεν χρειάζεται να παίρνουμε πάντα τόσο σοβαρά τον εαυτό μας Όταν κάνουμε ένα φαγητό στο τέλος ένα φαγητό κάνουμε για να δώσουμε χαρά. Ναι, συμφώνω πάρα πολύ σε αυτό και είναι απλά ένα φαγητό.
Υπάρχουν μυστικά για να πετύχουν τα βίντεο. Πώς κάνεις χιλιάδες views? Σε μεγάλο βαθμό τυχαίνει. Παίζει πολύ ρόλο το timing, δηλαδή και το Malia Tsikoukin ξεκίνησε το 2014. Αν έβγαινε, ξέρω εγώ, το 2022 μπορεί να μην έκαναν αυτή την επιτυχία. Τότε είχε λιγότερο κόσμο, λιγότερα πράγματα. βοηθάει όμως πάρα πολύ η συνέπεια, δηλαδή ότι αν ξεκινήσεις μια κουμπή δεν πέραν κάνεις τέσσερα επεισόδια για να σταματήσεις γιατί δεν είδες τα νούμερα που περίμενες και βαρέθηκες, θέλει αφοσίωση και συνέπεια και μετά θέλει και κάτι άλλο που δεν ξέρω τι είναι. Πάρα πολλά βίντεο που δουλεύουν έχουν μέσα ακραίες αντιδράσεις θέλουν να δουν κάποιον να φωνάζει, να γελάει, να πέφτει να γελιοποιείται, να οτιδήποτε Υπάρχουν και οι πιο low energy άνθρωποι Πρέπει να πεις κάτι εξαιρετικά ενδιαφέρον Δεν ξέρω, δεν το έχω βρει Κάποιες αποστάσεις που έχω κάνει δουλέψα Είναι κάποιες άλλες όχι Σίγουρα θέλει αφοσίωση Εσένα τον Ηλία ποιο φαγητό Είναι το πιο comfort φαγητό που μπορείς να φας
Έτσι ένα φαγητό που σε Υρεμεί, που σε παρηγορεί Που λέμε Με παρηγορούνε απεριόριστα Όχι ψαρόσουπα Σίγουρα όχι ψαρόσουπα Μ' αρέσουν πάρα πολύ τα σμαρικά Αλλά τρώω 95% σπαγγέτι Δεν θέλω τίποτα άλλο Θέλω το μεσαίο ούτε το πολύ λεπτό ούτε το πολύ χοντρό Το νούμερο 6 θέλεις Το νούμερο 6 θέλω μπράβο Και θέλω λίγο βουτυράκι Και λίγη γραβιέρα Τίποτα άλλο Αυτό είναι το πιο comfort από όλα Γιατί θα έλεγα μακαρόνια με κιμά Αλλά μερικές φορές το σκέτο το βουτυρωμένο το μακαρονάκι Γιατί σου είπα ποιος σε παρηγορεί Ποιος σου φτιάχνει το στομάχι, σου φτιάχνει την ψυχή.
Ωραία. Ηλία μου, σε ευχαριστώ. Σε ευχαριστώ που ήσουν μαζί μας σήμερα, που μας θύμιζες το φαγητό. Μπορεί να έχει και χιούμορ. Να είναι αστείο, να είναι χαοτικό, επιτυχημένο, αποτυχημένο, αλλά ανθρώπινο, βαθιά ανθρώπινο. Και εγώ, Ιωάννα, μου σε ευχαριστώ πάρα πολύ. Και φέτος κλείνουμε και 20 χρόνια αγρορυμίας, να ξέρεις, από το 2006.
Και σας ευχαριστώ για όλα. Κάπως πρέπει να το γιορτάσουμε αυτό, έτσι. Και σε εσάς που μας ακούτε, να τρώτε καλά, να γελάτε περισσότερο και να μην κρατάτε μυστικά. Έκτως αν υπάρχει λόγος, παιδιά. Για να μην χάνετε κανένα επεισόδιο της σειράς, ακολουθήστε μας στο Spotify, στα Apple Podcasts ή ακούστε μας μέσα από το κανάλι μας Cookout Greece στο YouTube και στο cookout.gr.
Έχεις όρεξη, έχουμε ιδέες. Cookout Podcasts
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
