Κωνσταντίνος Λαζαράκης & Τόνια Κυριαζή: Το κρασί δεν είναι μυστήριο, είναι γνώση, εμπειρία και κουλτούρα
έχω ένα μυστικόΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Πώς ένας Έλληνας κατάφερε να αποκτήσει τον σπάνιο τίτλο του Master of Wine και πώς γεννήθηκε η σχολή που άλλαξε την εκπαίδευση γύρω από το κρασί και τα ποτά στην Ελλάδα; Στο νέο επεισόδιο του «Έχω Ένα Μυστικό», ο Κωνσταντίνος Λαζαράκης και η Τόνια Κυριαζή μιλούν για τη σχέση τους με το κρασί, τη δημιουργία της WSPC, τις νέες τάσεις στην κατανάλωση και τους μύθους που εξακολουθούν να συνοδεύουν ένα από τα πιο αγαπημένα προϊόντα της ελληνικής κουλτούρας.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Κουκάουτ Πόντκαστς Πώς δοκιμάζετε σωστά, γιατί κάποιοι άνθρωποι μπορεί να αναγνωρίσουν αρώματα, περιοχές και χρονιές μέσα σε ένα ποτήρι και μισόχι. Σήμερα μαζί μου έχω δύο ανθρώπους που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στην εκπαίδευση γύρω από το κρασί, τα αποστάγματα, τον καφέ και τα ποτά γενικότερα. Είναι ο Κωνσταντίνος Λασαράκης, ο πρώτος Έλληνας που απέκτησε τον τίτλο Master of Wine, ένας από τους σημαντικότερους τίτλους παγκοσμίως για το χώρο του κρασιού, και η Τόνια Κυριαζή που διευθύνει τη σχολή WSPC, τη σημαντικότερη σχολή εκπαίδευσης για κρασί και ποτά στην Ελλάδα.
Τόνια, Κωνσταντίνε, καλώς ήρθατε στο Έχω ένα Μυστικό. Καλώς σας βρήκαμε. Σε ευχαριστούμε Ιωάννα. Και εγώ ευχαριστώ πολύ. Δρεπόμουνα να σας καλέσω, θα έχουν δουλειές, θα τρέχουνε, θα αυτά που να... Αλλά είμαι πολύ χαρούμενη που είμαστε σήμερα μαζί. Χαρά μας και εμείς είμαστε χαρούμενοι. Θέλω να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, πριν από το κρασί γίνει το επαγγελμά σας. Ποια ήταν η πρώτη ουσιαστική επαφή με το κρασί, κυρία μου, θα μας πείτε.
Το κρασί ήταν μέρος της κουλτούρας και της ζωής μας από πάντα. Δηλαδή θυμάμαι τον μπαμπά μου, σε κάθε κοινωνική εκδήλωση η οικογένεια κέρναγε κρασί. και πάντα ευχάριστες στιγμές όλοι καθήμενοι γύρω από το τραπέζι όλοι να πίνουν εκτός από εμάς τα παιδιά βέβαια και να είναι και το αγαπημένο τους ποτό όχι τόσο τα αποστάγματα όσο το κρασί το κρασί μάλιστα εσύ Κωνσταντίνε ναι νομίζω ότι το κρασί είναι στην κουλτούρα τουλάχιστον των ανθρώπων που είναι 20 ετών και πάνω τουλάχιστον στην Ελλάδα είναι κάτι το οποίο το έχουμε ζήσει μέσα από το σπίτι μας Βέβαια το κομμάτι του κρασιού άρχισε να γίνεται για μένα πιο σημαντικό λίγο μετά τα 20 μου όπου άρχισα να νιώθω πως το κρασί δεν ήταν απλά ένα ποτό που το έπινες και ένιωθες ευχάριστα είτε λόγω της επίρρειας αλκοόλης είτε λόγω των αρωμάτων εκεί λοιπόν μπήκα σε τελείως διαφορετικά στάδια αλλά το κρασί νομίζω πίνεις δεν πίνεις αν είσαι Έλληνας είναι μέσα στο DNA σου Σωστά Και ποια στιγμή συνειδητοποιήσατε ότι το κρασί δεν είναι ένα χόμπι, δεν είναι μια ευχάριστη κοινωνική συναναστροφή, αλλά είναι σχέση ζωής.
Θα μιλήσω εγώ, γιατί εγώ είμαι το κρασί. Πες Τόνια τι λες για το κρασί, λες δεν ξέρω το κρασί. Απλά το παντρεύτηκα. Λοιπόν και χαίρομαι πάρα πολύ Είναι για μένα απίστευτα σημαντικό Το ότι η Τόνια δεν αγαπά το κρασί Δεν πίνει το κρασί Γιατί το κρασί, το αλκοόλ Είναι επικίνδυνο Είναι σαν τη θάλασσα Μπορεί να την αγαπάς, να την θαυμάζεις Να περνάς χρόνο με τη θάλασσα Αλλά αν δεν την φοβάσαι κάπου θα την πατήσεις Το γεγονός ότι Πολύ ωραία που το λες έτσι Χαίρομαι που ξεκινάμε έτσι Το γεγονός ότι η Τόνια ήταν ένας άνθρωπος ο οποίος δεν αγάπησε πραγματικά ποτέ το κρασί, ποτέ το αλκοόλ, ήταν η καλύτερη άγκυρα, το καλύτερο κοντραπούντο που λένε οι μουσικοί γιατί είχα και μουσική καριέρα κάποιες μισές ζωής μου που θα μπορούσε να μου τυχείνει, είμαι πραγματικά ευλογημένος.
Τώρα, το κρασί κάποια στιγμή άρχισα να νιώθω Μάλιστα ήμουνα λίγο σε ένα στούντιο παραδίπλα Με τον Δημήτρη Ιτωγιατζόγλου κάποιο καιρό Που έλεγα πως κάποια στιγμή είδα μια φιάλη με γαΐνο Αναρωτήθηκα γιατί κάνει τόσες πολλές χιλιάδες ραχμές Γιατί ήταν το 1992 Μπήκα στο μαγαζί, το επίλεκτον στον Πειραιά Είπα γιατί, μου είπε δεν ξέρω έλα γιατί είναι ο Σκούρας στα Αγγένεια που είναι την ερχόμενη εβδομάδα.
Πήρα λοιπόν την Τόνια γιατί το 1992 ήμασταν από τότε μαζί. Πήγαμε και βρήκαμε την Ουρανία και τον Γιώργο Σκούρα, την γυναίκα του και ακόμα γυναίκα του. Και περάσαμε ένα μισάωράκι μαζί και πραγματικά ένιωσα συγκλονισμένος. Εκεί πραγματικά κατάλαβα ότι το κρασί μπορεί να είναι κάτι διαφορετικό. Ο Γιώργος σε έβαλε λοιπόν στο νόημα, έτσι.
Ναι και άρχισα σιγά σιγά να ασχολούμαι. Μάλιστα υπάρχει και μια πολύ ωραία ιστορία. Το κορίτσι που βλέπετε έχει τραβήξει πάρα πολλά δίπλα μου. Όταν έξανα αγαπάω το κρασί, κάναμε κουμπαρά και όταν φτάναμε σε ένα καλό ποσό την έπαιρνα και πήγαιναμε και τρώγαμε σε ένα εστιατόριο που ήταν πάνω από τις δυνατότητές μας. Ήμασταν μικρά παιδιά τότε έτσι Ναι Ήμασταν 20, 21, 22 Τι ωραία Άρα είχαμε μόνο χαρτζηλίκι Οπότε βάζετε το χαρτζηλίκι στη γυάλα Για να μαζέψετε χρήματα να πάτε να φάτε εκεί που Ναι, ναι Στο μπουσκέτο Ναι, ναι, πάνω από τις οικονομικές σας δυνατότητες Οπότε εκεί σιγά σιγά άρχισα να καταλαβαίνω ότι Το κρασί μπορεί να είναι διαφορετικά πράγματα Και ότι εμένα μου αρέσει το κρασί Ίσως να του αρέσω και εγώ Ωραία Πρακτικά, Κωνσταντίνη, βοήθησε εμάς να καταλάβουμε Τι σημαίνει Master of Wine Και πόσο δύσκολα Επειδή ξέρω ότι είναι πολύ λίγοι άνθρωποι στον κόσμο Που αποκτούν αυτό το τίτλο Master of Wine είναι ένας τίτλος Που δίνει το Ινστιτούτο των Masters of Wine
Που έχει έδρα στην Αγγλία από το 1953 Για να γίνεις Master of Wine Πρέπει να περάσεις τις πολύ δύσκολες εξετάσεις Και να υπογράψεις τον κώδικα τιμής Αυτή τη στιγμή είμαστε λιγότεροι από 500 Λέμε ότι είμαστε περισσότεροι από τους ανθρώπους που έχουν υπάρξει στο διάστημα Σαν τους Χάιλάντερς είναι πράγμα Κάτι τέτοιο Δεν είναι συγκεκριμένος τίτλος ως προς το κρασί Υπάρχουν οι Μάστρες Σομελιέ όπου μπορεί να τα πούμε αργότερα για τον WSPC Όπου εκεί αν είσαι Μάστρες Σομελιέ είσαι ένας εξαιρετικός παγκοσμίου κλάσεως Σομελιέ Master of Wine είναι αυτό που λέμε non-job specific Μπορείς να είσαι αμπελουργός, μπορείς να είσαι εινοποιός, συγγραφέας, εκπαιδευτής, αγοραστής, εμπορός, σομελιέ Και εκεί γίνεσαι Master of Wine Για να σας δώσω να καταλάβετε από τους ανθρώπους που κάνουν αίτηση να μπουν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα των Masters of Wine γίνονται αποδεκτοί κάτω από το 8% και από αυτούς που θα γίνουν αποδεκτοί συνήθως από φυτά σε βάθος χρόνου 2 με 3%.
Δηλαδή πόσα χρόνια σου παίρνει αυτή η διαδρομή. Το πιο σύντομο που μπορείς να το κάνεις είναι περίπου στα 3,5 χρόνια. Υπάρχουν άνθρωποι που το έχουν καταφέρει και στα 10 και στα 15 και στα 20. Είναι ένα πανεπιστήμιο με πολλά μεταπτυχιακά καταλαβαίνω. Όχι, είμαστε πολύ πιο σφιχτοί από Ivy League ή Oxford που λέμε, είμαστε πολύ πιο σφιχτοί.
Και είμαστε πολύ πιο σφιχτοί στο ΕΜΠΑ. Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι αν μπεις στο Χάρβαρτ πρέπει να παλέψεις πάρα πολύ να μην βγεις από το Χάρβαρτ. Άμα δεις το πτυχίο του Χάρβαρτ και το γράμμα που σου στέλνουν όταν σε δέχονται στο Χάρβαρτ, το πιο πλουμιστό είναι αυτό που σε δέχονται. Γιατί το δύσκολο είναι να σε δεχτούν.
Είμαστε πιο σφιχτοί από το Χάρβαρντ και δεν υπάρχει καμία μα καμία βεβαιότητα ότι θα αποφυτίσεις Μάλιστα Άρα είμαστε δύσκολοι Μπορεί να μιλείς σε αυτό το χαρτί, στη ΣΥΣΟΔΟΥ Και εσύ Τόνια πώς βρέθηκες στο χώρο της εκπαίδευσης και τα spirits Επειδή παντρεύτηκες το κρασί ή υπάρχει Εγώ ξεκίνησα την καριέρα μου από τη φαρμακευτική βιομηχανία όταν ο Κωνσταντίνος το 2002 πήρε, κατέκτησε τον τίτλο του Master of Wine ήρθε και μου είπε ότι είχε ένα όραμα να δημιουργήσει επίσημη παιδεία στην Ελλάδα η οποία να βοηθάει τον κόσμο να έχει πιστοποίηση για το τι ξέρει, πόσο ξέρει και πόσο ψηλά μπορεί να φτάσει.
Είμαστε άνθρωποι, ήμασταν και οι δύο της εκπαίδευσης, ο Κωνσταντίνος στο Μετσόβιο Πολυτεχνείο, εγώ σπούδασα στον Τιρί και μετά μεταπτυχιακά στην Αγγλία. Άρα, σίγουρα αγαπάγαμε το διάβασμα. Εγώ προσωπικά είμαι και ένας άνθρωπος, θα έλεγα, είμαι της αριστείας άνθρωπος. Δοξάζω το Θεό που έχω το παιδί που έχω. γιατί αλλιώς θα είχαμε πρόβλημα στη σχέση μας.
Οφείλουμε να του πούμε αυτό. Βεβαίως η μητρική αγάπη είναι άνευ από δοχών αλλά είμαι ευλογημένη να έχω το σύζυγο που έχω και το τέκνο που έχω που είναι και ιδίως αυτό που λέμε στα αγγλικά high achievers. Έχοντας λοιπόν αυτή την προσωπικότητα εκείνη τη στιγμή του είπα Εγώ Κωνσταντίνε, αν θες να φέρουμε τέτοιον οργανισμό στην Ελλάδα, γιατί ο Κωνσταντίνος δεν ήθελε να κάνουμε το σχολείο του Λαζαράκη, όχι, ήθελε να είναι επίσημη παιδεία, να είναι έγκριτη, εκπαίδευση, να μην μπορεί να αμφισβητηθεί από κανέναν.
και το πέτυχε φέρνοντας τον WSET πρώτα Αγγλίας εδώ στην Ελλάδα και εγώ βέβαια αφού η δουλειά μου ήταν να στείνω ανθρώπους και προϊόντα στην αγορά μοιραία νομοτελειακά ασχολήθηκα με τη διοίκηση αυτού του οργανισμού. Διάβασες όμως και για το κρασί έτσι? Όχι, δεν διάδασα. Δεν μου επιτρεπόταν, καθώς περνάγαν στην αρχή όλα τα exam papers, τα διαγωνίσματα από τα χέρια μου, έπρεπε ή να έχω κάνει ήδη πολλά επίπεδα σπουδών ή να μην κάνω κανένα.
Από διαγωνίσεις στο δεύτερο. Λίγο βολικό, Ιωάννα μου, αν θες για μένα. Γιατί δεν ήμουνα του αλκοόλ, ήμουνα της εκπαίδευσης και το προϊόν μου εμένα παραμένει εκπαίδευση. Δεν είναι το κρασί, δεν είναι τα αποστάγματα. Τι τύχη έχετε χειρίτες γι' αυτό. Έχετε μοιράσει τις αρμοδιότητες τόσο καλά. Βέβαια, να πάω λίγο πίσω και να πω ότι η Τόνια στις φαρμακευτικές είχε φτάσει να γίνει group product manager στη sharing, όπου είχαμε φτάσει σε ένα σημείο και όταν πήρα το Master of Wine που βγήκα από το πολύ διάβασμα συστηματικά στο να κυνηγάω πράγματα πια γιατί δεν είχα το διάβασμα δεν είχα το άγχος των εξετάσεων νομίζω ότι υπήρξε πήρα το Master of Wine τον Σεπτέμβρη του 2002 κάτι τον Φλεβάρι του 2003 κοιμηθήκαμε στο ίδιο κρεβάτι τις ίδιες ώρες και μιλάω να κοιμηθούμε μην πάει το μυαλό σας πουθενά πιο περίπλοκο στο ίδιο κρεβάτι την ίδια ώρα πρέπει να βρεθήκαμε τρεις μέρες, τέσσερις μέρες γιατί και εκείνη έτρεχε σαν τρελή με ταξίδια και εγώ ξεκίνησα έναν άλλο ρυθμό ζωής
οπότε ήρθε η Τόνια και είπε οκ, έχεις αυτό το όνειρο επειδή εγώ αυτό που ζω μάλλον θα πάει έτσι αν θέλουμε από την οικογένειά μας από τη ζωή μας κάτι διαφορετικό πάμε να κάνουμε, να σου κάνω αυτό που έχεις όνειρο και που ποτέ δεν υπάρχει περίπτωση να το καταφέρεις. Πολύ ωραία. Να πάμε τώρα προς το κρασί. Πιο έτσι να σταθούμε πάνω από το κρασί.
Γιατί κάποιοι θεωρούν ότι είναι ένα μυστήριο το κρασί, ένας γρήφος άλυτος. Γιατί το φοβούνται. Είναι μπουρδουκλωμένο. Παίρνεις μια ετικέτα κρασιού και δεν ξέρεις να την προφέρεις, δεν ξέρεις τι σημαίνει για το προϊόν. Είναι ένα προϊόν το οποίο έχει απίστευτη πολυπλοκότητα και ταυτόχρονα αυτή αντικατοπτρίζεται στην ετικέτα που βλέπει ο τελικός καταναλωτής.
Πηγαίνουμε να αγοράσουμε μία οδοντόκρεμα, να αγοράσουμε έναν καφέ για να φτιάχνουμε σπίτι μας και μπορούμε να πάμε σε μορφές αυτού του προϊόντος πάρα πολύ απλές. Δεν χρειάζεται να έχεις κάποιο πτυχίο για να πάρεις την οδοντοκρεμά σου. Δεν φοβάσαι όταν πηγαίνεις να διαλέξεις το σούπερ μάρκετ. Ενώ με το κρασί είναι ακριβώς το ίδιο.
Επίσης και ο κόσμος που κάθεται, αν δεν ξέρει τι πάει να πάρει, κάθεται και αρκετή ώρα μπροστά από τα κρασιά. Και που έχει μεγάλη κουβέντα το αν ξέρει τι θέλει να πάρει. Συνήθως παίρνει αυτό το οποίο του φαίνεται λίγο έτσι πιο γνωστό και κάνει το σταυρό του. Μάλιστα. Και ποια είναι η πιο συχνή ερώτηση που έχεις ακούσει από τους ανθρώπους, τι σε ρωτάνε πιο συχνή.
Ποιο είναι το καλύτερο κρασί που έχω δοκιμάσει ποτέ. Απ' Αναγία μου. Το οποίο φυσικά δεν ισχύει γιατί η έλλειψη γνώσης για κάτι συχνά φαίνεται από την διπολικότητα της κριτικής σου. Είναι τέλειο, δεν λέει τίποτα. Όταν γνωρίζεις κάτι, γνωρίζεις ότι δεν υπάρχει άσπρο, μαύρο, υπάρχει όχι απλά το γκρή, υπάρχει και το πράσινο, υπάρχει και το κόκκινο, υπάρχει και το ψηλό, υπάρχει και το κοντό, υπάρχει και το θαραλέο, υπάρχει και το ισχνό.
Και όλα αυτά, όσο πιο καλά ξέρεις κάτι, τόσο σε μαγεύουν. Τελικά, τι σημαίνει καλοκρασία? Είναι θέμα ατιμής, είναι θέμα αγνώσης, είναι θέμα γούστου, είναι θέμα pairing? Το καλό κρασί είναι αυτό το οποίο θα ζητήσεις και δεύτερο ποτήρι ή θα ζητήσεις που μπορείς να το βρεις. Είναι κάτι βαθιά προσωπικό γιατί η γεύση και η όσφρηση χτυπάει το ένστικτο.
Η όσφρηση είναι μαγική αίσθηση και χαίρομαι πάρα πολύ που κάνω ένα επάγγελμα το οποίο σχετίζεται με αυτή. Πηγαίνεις και μυρίζεις το μαξιλάρι του παιδιού σου και μυρίζεις το παιδί σου. Μπαίνεις κάπου και λες εδώ μυρίζει μανούλα και δεν μπορείς να περιγράψεις γιατί μυρίζει μανούλα. Έτσι το καλό κρασί είναι αυτό το οποίο θα πιεις και δεύτερο ποτήρι.
Από την άλλη δεν θέλω να είμαι νυχιλιστής επειδή είπα ότι είχα και πρώτερη καριέρα για μουσική. Ακόμα κι αν νομίζω το έχω ξανααναφέρει ακόμα κι αν σ' αρέσει η Άτζελα Δημητρίου μπαίνοντας σε μια κουβέντα για το τι είναι μουσική. νομίζω ότι πρέπει να αποδεχτείς ότι ο Μότσαρτ και ο Μπαχ κάνανε μια λίγο καλύτερη μουσική παρόλο που μπορεί εσύ ποτέ να μη σηκώθηκες το πρωί και να πεις πω από τώρα να βάλουμε λίγο το ρεγδιέμ του Μότσαρτ να στρώσουμε έχω κι εγώ ένα σχόλιο να μου πεις από την πλευρά του απλού καταναλωτή γιατί όπως είπαμε εγώ το κρασί δεν το γνωρίζω Για μένα καλό κρασί είναι το επώνυμο εμφιαλωμένο κρασί.
Κατάλαβα τη λύση. Τελεία. Ναι. Είμαι 36 χρόνια δίπλα σε έναν άνθρωπο, ο οποίος με έχει κακομάθει. Συσαγωγικά και χωρίς συσαγωγικά. Είναι αυτό αμφίσιμο. Δηλαδή δίπλα του έχω πιει απίστευτα κρασιά. Όμως αυτό που πέτυχε πολύ νωρίς, δεν χρειάστηκε, δεν του πήρε 36 χρόνια, είναι με απλά κρασιά εμφιαλωμένα να δομήσω έτσι το γούστο μου και την παλέτα μου ώστε δεν ξαναγύρισα ποτέ στο χήμα, δεν ξαναγύρισα ποτέ σε κακά κρασιά γιατί υπάρχουν κακά κρασιά και πρέπει τα νέα παιδιά να αποφεύγουν το χήμα σε πολύ καλή τιμή, σε καλύτερη ίσως από αυτή που θα δώσει ο καταστηματάρχης στο μισό λίτρο ή στα 750 ml ή στο λίτρο, υπάρχουν αντίστοιχα εμφιαλωμένα κρασιά και έχει, θα βρει μέσα εκεί.
Υπάρχει σωστός τρόπος να πίνουμε το κρασί. Ναι αλλά δεν θέλω να τον πω Γιατί αυτό θα κάνει το μυστήριο και τον ανθρωποδιώχτη που έχουμε καλλιεργήσει γύρω από το κρασί μέσα από την παλαφάρα που έχουμε φάει Όπου θα σπρώξει περισσότερο κόσμο να μην πιει παρά να πιει κρασί Έχετε αγοράσει πότε παντελόνι και να έχετε παρακολουθήσει να έχετε φάει κουνημένο δάχτυλο για το πώς πρέπει να φοράνε το παντελόνι υπάρχει σωστός τρόπος να φοράς παντελόνι. Έχετε πάρει ποτέ ένα στυλό και να σας έχει πει αυτός ότι ξέρεις πρέπει για να γράφεις καλά να το πιάνεις έτσι. Μην το πιάνεις έτσι δεν πάει καλά.
Υπάρχει τρόπος. Υπάρχει τρόπος που δοκιμάζει κάποιος κρασί αν θέλει να ανακαλύψει περισσότερο τα πράγματα που υπάρχουν πίσω από αυτό κρασί. Υποχρεούται να το κάνει κάποιος. Όχι. Είναι καλό να βγαίνουμε και να πούμε μην τυχόν και κάνεις αυτό μην το πιάσεις έτσι το ποτήρι τι βλάχος είσαι αυτό είναι καταστροφικό τώρα αν κάποιος πραγματικά θέλει να σκύψει για το τι υπάρχει πίσω από το κρασί μας έρθει στο WSPC να μάθει καλά έκανες και με πήγες εκεί γιατί θέλω να ρωτήσω κάτι, είσαστε 22 χρόνια είναι 22 χρόνια που λειτουργείτε από το 2004 σωστά πράγματι, ξέρετε πόσους έχετε εκπαιδεύσει, πόσοι έχουν πάνω από 30.000 και όχι μόνο επαγγελματίες όχι όχι όχι για αυτό ήθελα να ρωτήσω ποιοι άνθρωποι έρχονται κοντά σας να μάθουν είναι όλοι σχετιζόμενοι έχουν παρενφερεί επαγγέλματα γύρω από το κρασί το 90% είναι επαγγελματίες δεν υπάρχουν όμως και οι wine lovers που πάρουν το κρασί και έρχονται με πιο αγνή διάθεση βεβαίως και υπάρχουν Οι επαγγελματίες όμως είναι οι απίστευτοι πρεσβευτές εκεί έξω.
Τσοστά. Οι επαγγελματίες καταφέρουν τη διασπορά, της αγάπης του κρασιού. Έτσι υπάρχει και ένα 5 με 10% ενόφυλων ή νέων παιδιών που αναζητούν καριέρα ή μεγαλύτερων σε ηλικία που είχαν κάποια καριέρα και θέλουν να αλλάξουν και έρχονται και κάθονται στα ίδια θρανία με τους επαγγελματίες και δίνουν ακριβώς τις ίδιες εξετάσεις.
Δεν θα ξεχάσω, στη μεγάλη κρίση του 2010, 2011, 2012, από τα θρανία μας τότε πέρναγαν όλοι οι χημικοί, μηχανικοί, μηχανολόγοι, μηχανικοί, αρχιτέκτονες, τραπεζίτες, μίντια, διότι αν θυμάστε καλά είχε καταρρεύσει η αγορά. Αυτοί οι άνθρωποι και πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους μετέπειτα δημιούργησαν τα wine bars. Ναι, σωστά.
Και είχαμε μεγαλύτερη διασπορά με το που έφυγε η κρίση, στην αγάπη του κρασιού ενώ. Ναι, ναι, ναι. Πάντως το ενδιαφέρον του κόσμου αυξάνεται γύρω από το κρασί, είναι η εντύπωσή μου. Βλέπω ανθρώπους να δοκιμάζουν κρασιά, βλέπω νέα παιδιά, νέους ανθρώπους στα wine bars που έλεγες ότι θα πίνουν μπίρες αυτά τα παιδιά ή θα πίνουν άλλα πράγματα, αλλά θέλουν να μάθουν το κρασί, να είναι πιο κοντά από ό,τι αισθάνομαι ήμασταν εμείς σε αυτές τις ηλικίες.
Το κρασί έχει προϊοντικό βάθος, έχει άβρα. Θυμάμαι όταν πρωτοείδα στο περιοδικό των Financial Times διαφήμιση του Μπρουνέλου Κουτσινέλη, παφ και τάλαρο, ένα πουλοβεράκι σου πάει τρία χιλιάρικα έτσι για να ξεκίνεις μαζί του, και είχε φωτογραφία από τους αμπελώνες της Βουργουνδίας που είχαν ανάψει φωτιές για να μην πάθουν ζημιά τα φυτά, τα κλίματα από τον Ανοιξιάτικο Παγιετό.
Ανατινάχθηκα. Αυτή τη στιγμή όλη η ρητορική της τεκίλας, του ουίσκι, πρακτικά είναι είτε κλεμμένη γράμμα-γράμμα, είτε αναμορφωμένη η κουλτούρα του κρασιού. Αυτό ίσως σώσει το κρασί από τη λέλαπα που καίει τα σπαρτά της αλκοόλης Γιατί υπάρχει ένα κίνημα, θα δούμε πόσο θα γίνει μεγάλο Όπου ακυρώνει το αλκοόλ σαν εδηλητήριο των μαζών και όχι μόνο Αλλά το κρασί μπορεί να σε μαγεύσει, το κρασί μπορεί να σε κάνει να σκεφτείς Να ταξιδέψεις με το μυαλό ή και σωματικά Και αυτό είναι κάτι που θεωρώ πως η νέα γενιά θα το ανακαλύψει και το ανακαλύπτει.
Έτσι αισθάνομαι κι εγώ ότι υπάρχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον από τη νέα γενιά. Ίσως το βλέπει πιο χαλαρά. Ναι. Με μεγαλύτερο ενδιαφέρον πάντως. Ναι, πιστεύω πως ναι. Να πάμε λίγο στη θική σας σχέση. Πώς γνωριστήκατε κάτι μου είπατε πριν. Έπαιξε το κρασί όταν γνωριστήκατε έπαιξε κάποιο ρόλο στη θέση. Έλα πες μας αυτό Ευτυχώς προηγήθηκα αυτής της αγάπης Ευτυχώς ε Θέλω κι εγώ να κρατάω κάπου τα πρωτεία Πες μας για το πρώτο ραντεβού πως πήγες και πως ήρθε ο Κωνσταντίνος Ο Κωνσταντίνος ήταν το δώρο του Θεού που μου έκανες την ενηλικίωσή μου Μάλιστα Ήμουν 18 χρονών, είχα τα γενέθλιά μου και καθόμασταν στο Μπελαμή το Ουζερί τώρα μιλάτε με δύο πυρεοτάκια έτσι. Μάλιστα το καταλάβαμε.
Με μια κοινή φίλη μας κατά πως φάνηκε και περνώντας ο Κωνσταντίνος ήρθε και κάτσε δίπλα μου. Μάλιστα. Αυτό είναι έτσι περάσαν 36 χρόνια. Έτσι είπα δεν έφυγε από δίπλα. Ε, όχι θέλω να μου πεις για το πρώτο ραντεβού πως ήρθε. Κάπως αντίστοιχα πως έχουμε έρθει τώρα σήμερα. Η Τόνια με τα κουστούμια της τα ωραία της Και ο Κωνσταντίνος με τα τζιν του Το πρώτο ραντεβού ήταν ενδεικτικό πως θα συμπληρώναμε ο ένας τον άλλον στα χρόνια που έπαιρνε Και πως είναι να δουλεύετε μαζί ρε παιδιά Ευτυχώς δεν δουλεύουμε μαζί Είμαστε δύο πολύ διαφορετικές προσωπικότητες Βέβαια τα πάντα είναι αυτός Είναι ο πρόεδρος του WSPC η φιλοσοφία της εταιρείας και η κουλτούρα πηγάζει από εκείνον αλλά έχουμε έναν πολύ διαφορετικό τρόπο διοίκησης και ευτυχώς δεν δουλεύουμε μαζί με την έννοια ότι εγώ είμαι μόνιμα εκεί ο Κωνσταντίνος είναι γενικός διευθυντής στην Έολος είναι πρεσβευτής κρασιών, έχει πάρα πολλές ιδιότητες άρα τι κάνει, έρχεται εμβόλυμα όπως και οι υπόλοιποι συγητές, διδάσκει, φεύγει
μόνο στις συνελεύσεις είμαστε μαζί και εσύ έχεις το κεφάλι σου ήσυχο που έχεις την Τόνια και κρατάει όλο αυτό το πράγμα σίγουρα έχω το κεφάλι μου ήσυχο έχω και το κεφάλι καζάνι όμως γιατί με κυνηγάει από εδώ και από εκεί εδώ να πω κάτι πραγματικά αισθάνομαι πάρα πάρα πολύ δύσκολα άσχημα για ένα ατόπιμα το οποίο γίνεται σχετικά με τον τρόπο που βγαίνει προς τα έξω τον WSPC αφού λέω πάντα ότι ως προς τον WSPC είμαι η νύφη δηλαδή από πίσω υπάρχουν δεκάδες άτομα τα οποία σκοτώνονται δεν κοιμούνται για μήνες κλπ κλπ κάποια στιγμή εγώ σκάω στο παραένα με το κουστούμάκι μου ατσαλάκω το λες και θα με το λεωφορείο και να κρατάω και την χειρολαβή και κάθομαι και όλοι μου λένε πόπο ρε Λαζαράκη τι φοβερά που τα κάνεις Ενώ δεν έχω κάνει τίποτα, πραγματικά δεν έχω κάνει τίποτα. Έτσι ναι μεν υπάρχει η προμετωπή Λαζαράκης και προσπαθώ να βάλω πράγματα όπως μπορώ, ταυτόχρονα όμως για να γίνει μια δουλειά θέλεις κάποιον άνθρωπο ο οποίος να το παίρνει προσωπικά, καθημερινά και από κοντά και αυτό είναι η Τόνια και μόνο η Τόνια.
αν η Τόνια δεν ήξερε τι σημαίνει Σαββατοκύριακο, δεν ήξερε τι σημαίνει οχτάωρο, δεν ήξερε τι σημαίνει δεν έχω προσωπική ζωή γιατί με χρειάζει το σχολείο τον WSPC θα εξακολουθήσει πιθανότατα να είναι μια ιδέα, μπορεί να ήταν και μια ανάμνηση. Άρα πραγματικά έχω να πω ότι το να εξισώνεται το WSPC με τον Λαζαράκη Είναι κάτι το οποίο σε πολλά επίπεδα σχεδόν προσβάλλει όχι το WSPC, όχι την Τόνια αλλά και εμένα τον ίδιο Να λες τα, γι' αυτό ήσασταν και οι δύο μαζί εδώ Ωραία μας τα λέει και με κολακέλει πάρα πολύ Βέβαια υπάρχει μια απίθανη ομάδα Έχουμε στελέχη, έχουμε 20 εισηγητές Ναι, ναι. Και θέλω να ρωτήσω για την ανάπτυξη που κάνετε. Πώς τα καταφέρνεις και κρατάς ισορροπίες ανάμεσα στη διοίκηση και την ανάπτυξη που κάνετε. Δηλαδή, κάθε τόσο βάζετε και καινούρια στο τραπέζι και καινούριους συζήτητες και καινούρια μαθήματα και καινούριοι άνθρωποι έρχονται να μάθουν και άλλα πράγματα.
γιατί δεν περιορίζεται η WSPC, δεν περιορίζεται μόνο στο κρασί αλλά και στα προσθέματα, και στο νοπνευματόδη, και στον καφέ, και στην πίρα νομίζω και στο τσάι, έρχεται και η πίρα τι γίνεται να μην αναπτυχθείς, ό,τι δεν μεγαλώνει πεθαίνει πρέπει ο μικρός να γίνει λίγο πιο μεσαίος, ο μεσαίος να γίνει λίγο πιο μεγάλος και ο μεγάλος πρέπει να γίνει διεθνής Ό,τι δεν αναπτύσσεται αργοσβήνει Αυτό δηλαδή υπάρχει στο δεκάλογο ενός καλού μάνατζερ Βεβαίως ο καφές, να το πω αυτό, νιώθω ότι είναι η μεγαλύτερη αποτυχία της καριέρας μου Γιατί ενώ περιμένουμε όλοι να θέλουν να εκπαιδευτούν στον καφέ δυστυχώς η αγορά είναι κακομαθημένη το επάγγελμα δεν έχει συνέπεια και συνέχεια δηλαδή βρίσκονται, ασχολούνται με το καφέ νέοι άνθρωποι οι οποίοι το κάνουν περιστασιακά άρα έχουμε αυτό που λέμε μεγάλο υψηλό turnover υπαλλήλων σε ένα coffee shop ο ιδιοκτήτης δεν έχει καμία δεν βλέπει την ανάγκη να εκπαιδεύσει αυτούς τους ανθρώπους Οι εταιρείες που κάνουν καφέ ή που πουλάνε τις μηχανές σου δείχνουν για δύο ώρες και νομίζεις ότι τα ξέρεις όλα αφού τι κάνεις ένα κλίστρο κλείνεις πατάς και ένα κουμπί και φτιάχνε το καφές και τελικά Ιωάννα μου δεν πίνουμε πουθενά ωραίο καφέ στην Ελλάδα υπάρχει τεράστια ανάγκη εκπαίδευσης πάνω στον καφέ και η αγορά κοιτάζει αλλού και τον πληρώνουμε και πάρα πολύ ακριβά
Αυτό είναι αλήθεια Γιατί είναι χρηματιστηριακό προϊόν Και όλοι κάνουν ότι ξέρουν από καφέ Και ανεβαίνει την τιμή του Όσο θέλουν το κοστολογούν Τον υπερτιμολογούν Να το πω έτσι Τον πληρώνουμε ακριβά και ωραίο καφέ δεν πίνουμε πουθενά Εγώ δεν μπορώ να καταλάβω πως μπορείς να πιεις καφέ Καλό Μέσα σε ένα χάρτινο τέτοιο που έχει Ταρακουνηθεί Εγώ θα πω ότι τα πράγματα καλυτερεύουν και ότι σιγά σιγά υπάρχει μια ομάδα επαγγελματιών που κάνουν ωραίους καφέδες που φτάνουν σε εμάς αλλά σε γενικό επίπεδο υπάρχει εκεί έξω πολύς κακός καφές.
Μάλιστα. Αν μπορώ εγώ να πάω ένα τσίπιο πίσω, η Τόνια έχει ένα βασικό χαρακτηριστικό το αν είναι πλεονέκτημα ή μειονέκτημα θεωρώ ότι δεν μπορούμε να το πούμε έχει μία συνεχή εσωτερική φαγούρα. Συνέχεια θέλει να κάνει πράγματα. Έχει τύχει να πάμε να πιούμε ένα κρασί σε σπίτι φίλης και επειδή ξεστόμησε η φίλη ότι θέλω να αλλάξω τη διαρρύθμιση μέσα σε 20 λεπτά είχαμε πιάσει τους καναπέδες και τα σκρίνια και τα πηγαίναμε αριστεροδέξια για να δούμε πώς τελικά θα κάτσει καλύτερα το σπίτι.
και μετά από δύο ώρες τελικά το βρήκαμε το σετάρισμα που ήταν το καλό. Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό ανθρώπων που πραγματικά δεν κάθονται στα αυγά τους. Εγώ αν είχα δίπλα μου έναν άνθρωπο που θα ήταν σαν εμένα είναι σαν το κλασικό ανέκδοτο που είναι η διαφορετική χρήστης ουσιών στην φυλακή και λέει αυτός που παίρνει ξέρω εγώ LSD θα πάρουμε LSD και θα μας πάρουν τα UFO Φόγγε θα φύγουμε.
Λέει ο άλλος όχι θα πάρουμε ξέρω εγώ κόκα και θα πέσουμε με τα μούτρα στον τείχο να τα σπάσουμε. Και λέει ο Χασικλής Πού να τρέχουμε ρε παιδιά τώρα. Εγώ λοιπόν ταυτίζομαι με το Πού να τρέχουμε τα παιδιά με τα παιδιά τώρα. Ενώ η τόνια είναι πάμε πάμε πάμε να σπάσουμε τον τείχο θα έρθουν και εξωγήινοι και θα τα κάνουν όλοι.
Τα έχεις πάρει όλα του κόσμου. Να σε ερωτήσω τι είναι αυτά τα ωραία βιντεάκια που βλέπω που κάνεις με το Υπουργείο στη δημιουργία Ναι είναι το That's Wine That's Why Είναι κάποια βίντεο τα οποία προσπαθούμε στην εσωτερική αγορά να φτιάξουμε την εικόνα του κρασιού Λίγο πιο φιλική ως προς κυρίως το νεανικό κοινό Προσπαθούμε να ενημερώσουμε το πολύ σημαντικό που είπε η Τόνια Να πούμε ότι σαν το επώνυμο εμφιαλωμένο ελληνικό κρασί δεν έχει και ότι το κρασί είναι όχι απλά ένα προϊόν με ταυτότητα αλλά που το να το καταναλώνουμε γνωρίζοντας αυτή την ταυτότητα είναι σημαντικότατο και επίσης είναι και κάποια βιντεάκια τα οποία προσπαθούν να εξηγήσουν στον κόσμο τι σημαίνει η προστατευόμενη ονομασία προέλευσης, τι σημαίνει η προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη πράγματα τα οποία είναι συγκριτικά πλέον εκτήματα των ελληνικών κρασιών σε σχέση με το τι υπάρχει εκεί έξω από τον ανταγωνισμό.
Σε σχέση με το διεθνή χάρτη, τον ελληνικό χάρτη, η Ελλάδα πού βρίσκεται? Έχει μία τελίτσα κάπου. Προσπαθούμε να μπούμε πρώτη εθνική. Δεν έχουμε μπει πρώτη εθνική. Πού και πού μας καλούν στα μεγάλα σαλόνια. Δεν είμαστε όμως αλφαλίστα. Πηγαίνουμε όλο και καλύτερα. δεν έχει καμία σχέση η αποδοχή του ελληνικού κρασιού από ότι ήταν 10, πόσο μάλλον 20, πόσο μάλλον 30.
Αυτό το χρωστάμε πρωτίστως γιατί πρέπει να υπάρχει το ζουμί στους Έλληνες παραγωγούς, αλλά από την άλλη όσοι άνθρωποι αγαπάνε το ελληνικό κρασί νομίζω ότι κάνουν βήματα τα οποία αντικατοπτρίζονται σε καλυτερεύση της εικόνας του ελληνικού κρασιού. και αυτό το οποίο θα ήθελα να δω δεν το βλέπω όσο θα ήθελα είναι ότι το μεγάλο παιγνίδι για το ελληνικό κρασί μπαίνει εντός έδρας, παίζεται εντός έδρας.
Το να πας και να πιάσεις 10 σομελιέ από το εξωτερικό να τους πεις ότι το ελληνικό κρασί είναι σούπερ είναι κάτι σημαντικότατο, είναι κάτι που πρέπει να γίνεται όμως όταν έρχονται εκατομμύρια τουρίστες πρέπει αυτοί οι άνθρωποι να γυρίζουν πίσω και να λένε παιδιά καλά πήγα στην Ελλάδα και πέρασα υπέροχα για ένα, δύο, τρία πράγματα και μέσα αυτά τα τρία πράγματα να είναι και το ότι ήπια καταπληκτικά ελληνικά κρασιά.
Ποια κρασιά ξέρουν οι Σομαγέες από το πλήθος των ελληνικών. Το ασύρτικο είναι με διαφορά ο πρωταθλητής. Από εκεί και πέρα ανεβώνουν τα ξινόμαυρα, ανεβαίνει το αγιοργητικό, ανεβαίνει η μαλαγουζιά, ακολουθεί από πίσω ο Αμπελώνας της Κρήτης, το Μοσχοφιλερό έχουμε πρωματάκια και έχουμε και πολλούς λαγούς που μπορούμε να βγάλουμε από το καπέλο μας. Τέλεια.
Κωνσταντίνη θέλω να μου προσχεθείς ότι θα ξανάρθεις είναι τόσα πολλά που δεν έχω προλάβει τώρα που βρήκα το δρόμο και να μιλήσουμε έτσι λίγο παραπάνω για το ελληνικό κρασί θα είναι πολύ μεγάλη χαρά, σε δεσμεύω από τώρα. Ναι, με μεγάλη χαρά. Εντάξει. Πάμε να πούμε τώρα για μυστικά. Εσείς χαλαρώνετε με ένα ποτήρι κρασί ή χαλαρώνετε με... μιλάτε πολύ για το κρασί.
Χαλαρώνουμε με ένα ποτήρι κρασί αλίμονο. Όχι παιδί μου αφού μετά από μια δύσκολη μέρα και εσείς όπως όλοι οι άνθρωποι... Στο σπίτι δεν πίνουμε όχι. Δεν πίνετε. Όταν είμαστε οι δυο μας δεν πίνουμε. Ούτε και εγώ πίνω στο σπίτι. Δεν πίνω ποτέ σωστά. Είναι αυτό που είπε ο Κωνσταντίνος. Όταν η καθημερινότητα του απαιτεί να δοκιμάσει, όχι να καταναλώσει, είναι διαφορετικό το ένα, γιατί στο δοκιμάζω σημαίνει φτύνο και όλα.
Στο αυτό που δοκιμάζω, παρά τα αυτά, έχεις μια κατάποση αλκοόλης. Όταν πρέπει να δοκιμάσει τόσα κρασιά ή να βρεθεί τρεις μέρες της εβδομάδας σε ένα επαγγελματικό δείπνο, όχι. Όταν είναι σπίτι επιλέγει να μην πιει Και το ότι εγώ δεν πίνω Γι' αυτό είπε είναι ευλογημένος Στην αρχή της συζήτησης Βοηθάει την ισορροπία Την εξισορρόπηση του αλκοόλ Που θα καταναλώσει Καθημερινά ή μέσα στην εβδομάδα Γιατί πάνε μέτρων άριστον Είπες κάτι πολύ σημαντικό Κάποιοι πιστεύουν ότι όταν Πας σε μια γευσηγνωσία κρασιού που θα δοκιμάσεις Ξέρω εγώ 10 κρασιά πρέπει να τα πιεις κιόλας. Όχι.
Όχι, πρέπει να τα φτύσεις. Πρέπει να τα φτύσεις. Τα βάζεις στο στόμα σου, τα κάνεις γαργάρα μπορεί να μας το εξηγηθεί ο Κωνσταντίνος, εγώ το λέω πάρα πολύ απλοϊκά και φτύνεις στο πτυελοδοχείο ακόμα και στο μάθημα. Και άμα δεν καταπιείς βρέ, Κωνσταντίνε, λίγο καταλαβαίνεις. Καταλαβαίνεις, ε. Αρχικά όταν πηγαίνεις να δοκιμάσεις πολλά κρασιά πρέπει να κρατήσεις την διάβοια σου για να τα καταλάβεις όλα.
Αν αρχίσεις και καταπίνεις μετά από 10-15 κρασιά δεν θα καταλαβαίνεις που γίνεται, δεν θα καταλαβαίνεις το όπα. Άρα δεν λειτουργεί ο λόγος που είσαι εσύ εκεί. Το άλλο είναι ότι όταν πας να δοκιμάσεις ένα κρασί πας να κόψεις κίνηση, δεν πας να ζήσεις μαζί του. Άρα αν ταυτίνεις όλα, δημιουργείς ένα λίγο διαφορετικό φορμάτ επαφής με το συγκεκριμένο προϊόν Το οποίο όμως όταν είναι σταθερό σε οτιδήποτε δοκιμάσεις μπορείς να βγάλεις συμπεράσματα Άλλο είναι να πάρεις ένα αυτοκίνητο και να το έχεις και να το οδηγείς ένα χρόνο Άλλο είναι να πας και να κάνεις σε μια συγκεκριμένη πίστα ένα test drive Αν πάρεις όμως 10 αυτοκίνητα και κάνεις το ίδιο test drive Παρ' όλο που δεν έχει τίποτα να κάνει με την καθημερινότητά σου, με τον χρόνο που θα έχεις, μπορείς να καταλάβεις ποιο είναι το νεύρικο αυτοκίνητο, ποιο είναι το μοσχάρι αγλαΐτσα, ποιο είναι αυτό το οποίο είναι πιο οικογενειακό, ίσως το πιο ασφαλές κλπ.
Συνήθως λέμε ότι αυτό το κρασί παντρεύεται περισσότερο με αυτές τις γεύσεις, κάνουμε το pairing. Αλλά το κρασί παντρεύεται και με... παντρεύεται ναι, και εσύ το παντρεύτηκες, γι' αυτό γέλασα. και με κάποιες στιγμές της ζωής μας, κάποιες πολύ σημαντικές στιγμές της ζωής μας. Εσύ το κάνεις αυτό, να συνδέεις κρασιά με κάποιες σημαντικές στιγμές της ζωής, της δικής σου της ζωής.
Ναι, φυσικά. Έχουμε μία τεράστια συλλογή από κρασιά του 2007 που γεννήθηκε ο γιος μας. Από το 2004 που διδρύθηκε το WSPC. Από το 2002 που παντρευτήκαμε και μια εβδομάδα μετά πήρα και το Master of Wine. Από το 1989 που γνωριστήκαμε. Έχεις κρασιά σταθμός έτσι. Όπου ξαφνικά άρχισα να βγάζω κρασιά σε τραπέζια που κάναμε και δεν υπήρχε χρονιά που να βγάλουμε, που να μην είχαμε να πούμε πράγματα για αυτήν, Καλά πράγματα, το οποίο νομίζω ότι πραγματικά το θεωρώ ευλογία να έχουμε ζήσει μια ζωή που ακόμα και μια τυχαία χρονιά να μπορείς να βρεις καλά πράγματα.
Και τα κακά, ας πούμε το 19 που έφυγε και ο πατέρας Ιστονιας και ο δικός μου, είναι κάτι το οποίο έπρεπε να το ζήσουμε. Είναι αυτό που λένε οι Τούρκοι όταν τσουγκράνε ότι ευχόμαστε να μας τάψουν τα παιδιά μας. Είναι ότι πιο ευλογημένο να ακολουθηθεί η πορεία των ανθρώπων. Ναι υπάρχει ένα εινοποιείο στην Καλιφόρνια που είναι αγαπημένο μου το Reeds Vineyards κάθε πρωτοχρονιά με τον πατέρα μου έπινα ένα μπουκάλι από αυτά τα σπάνια κρασιά τώρα που δεν έχω τον πατέρα μαζί μου και πάλι το ανοίγουμε την πρωτοχρονιά γιατί είναι ο πατέρας μου εκεί.
Τέλεια. Κωνσταντίνε, αν σου ζητούσαν να περιγράψεις την Τόνια σαν μια ποικιλία κρασιού, με ποια θα την παρομοίησες, ποια είναι πιο κοντά στην προσωπικότητά της. Οκ, ναι, δεν θα τολμούσα να κάνω αυτή τη σύνδεση. Συνφαντελ, Κωνσταντίνε. Α, ναι, τσαρέ στο ζυνφαντελ που το παράγουν οι ρίτσ. Λοιπόν, όχι, νομίζω ότι η Τόνια είναι μια προσωπικότητα όπου οτιδήποτε διαφορετικό από την Τόνια μπορούσα να την παρομοιάσω θα μείωνα την πολυπλοκότητά της.
Μάλιστα, δεν υπάρχει κρασί να σε περιγράψει η Τόνια. Δεν φταίω εγώ, έτσι γεννήθηκα. Είμαι και λίγο κόκκινη, είμαι και λίγο λευκή, είμαι και λίγο ροζέ. Και εσύ θα τολμούσες να τον παρομοιάσεις με επικοινία ή κρασί. Δεν θα τολμούσα γιατί και αυτός είναι τόσα πολλά. Κάτι που έχω στο μυαλό μου, το λέει ο Μάλκομ Γκλάδουελ σε ένα βιβλίο του, λέει ότι όταν υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που έχουν μία σχέση που δεν υπάρχουν όροι, δεν υπάρχουν ωφέλη, αργά ή γρήγορα μπαίνουν σε ένα σκεπτικό όπου δημιουργούν ένα μυαλό.
Χωρίζουν τα πράγματα στα δύο διαφορετικά μυαλά Πολλές φορές το έχουμε ζήσει νομίζω και με το παιδί μας σε τρία μυαλά Αν είχαμε και άλλο παιδί Ίσως σε τέσσερα Όπου αυτό το πράγμα είναι στον άλλον Το άλλο πράγμα είναι στον άλλον Και πια λειτουργείς με αυτό το όλον Χωρίς εσύ να το έχεις κτήμα σου Όμως νιώθεις τη σιγουριά ότι αυτό υπάρχει. Αυτό σε κάποια στιγμή που μια τέτοια σχέση διαραγεί ή κάποιος φύγει, η θλίψη που νιώθουμε δεν είναι μόνο το ότι δεν υπάρχει το άτομο δίπλα μας, η παρέα ή τα συναισθήματα που γεμίζει η καθημερινότητα, αλλά χάνεις ένα κομμάτι του μυαλού σου.
Αυτό είναι κάτι το οποίο το ζω πάρα πολύ έντονα με την Τόνια δίπλα μου. Και κάτι τελευταίο θέλω να σας ρωτήσω να σε ρωτήσω Κωνσταντίνε ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να απολαύσουμε ένα κρασί εννοώ πέρα από τα ελιτίστικα πέρα από όλα αυτά Νομίζω ότι μετά από όλα αυτά που είπαμε με καλή παρέα είναι το α και το ω θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για το να είσαι ήρεμος γιατί πολλές φορές η κατανάλωση αλκοόλης συνδέεται με πιο έντονα επιθετικά.
Και εγώ αυτό σκέφτηκα. Το πρώτο που σκέφτηκα ήταν η νυφαλιότητα. Αυτός είναι ο τρόπος για να το απολαύσεις πραγματικά. Ακόμα και αν είσαι θλιμμένος και θες τη φίλη σου, το φίλο σου να πει στον πόνο σου και να πιείτε ένα ποτήρι κρασί. Ή να χαλαρώσεις. Ναι, αν είσαι χαρούμενος, αν είσαι τέσσερα χαλαρώσεις. Μέχρι τόσο όσο.
Τόσο όσο και θα το απολαύσεις. μετά θα σε πιει, δεν θα το πιεις σωστά μάλιστα Κωνσταντίνε, Τόνια σας ευχαριστώ που ήσασταν σήμερα κοντά μας που μας δείξατε το κρασί δεν είναι επίδειξη γνώσεων ελιτισμού, είναι θέμα αγάπης και απόλαυσης, πραγματικής απόλαυσης, εις υγεία λοιπόν εις υγείαν, ευχαριστούμε Ιωάννα ευχαριστούμε πάρα πολύ και σε εσάς που μας ακούτε την επόμενη φορά που θα σηκώσετε το χέρι με ένα ποτήρι κρασί Μην αγχωθείτε να βρείτε τι αρώματα δίνει και ορολογίες.
Φτάνει να σας αρέσει να το απολαμβάνετε με την καρδιά σας. Για να μην χάνετε κανένα επεισόδιο της σειράς, ακολουθήστε μας στο Spotify, στα Apple Podcasts ή ακούστε μας μέσα από το κανάλι μας Cookout Greece στο YouTube και στο cookout.gr. Έχεις όρεξη, έχουμε ιδέες. Cookout Podcasts
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
