Η ιστορία του αναπάντεχου
Έχω μία ιδέαΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Κάποιες φορές αρκούν λίγα δευτερόλεπτα για να αλλάξει η πορεία όσων είχαμε φανταστεί. Ένα γεγονός, μια συνάντηση, ένα τηλεφώνημα, μια είδηση.
Μία προσωπική ιστορία γίνεται η αφορμή για μια κουβέντα γύρω από το αναπάντεχο, την αβεβαιότητα και τον αυτοσχεδιασμό που πολλές φορές μας ζητά η ίδια η ζωή. Γιατί ίσως οι μεγαλύτερες ανατροπές να είναι τελικά εκείνες που αλλάζουν όχι μόνο την πορεία, αλλά και την ιστορία μας.
Για τον Βασίλη, που με ενέπνευσε με τη γενναιότητά του.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Και σκέφτομαι ότι τελικά έχουμε πάρα πολλές λέξεις για να περιγράψουμε εκείνη τη στιγμή που σαν η ζωή να αποφασίζει να μην συνεργαστεί με αυτό που νομίζαμε ότι θα συμβεί. Νόμιζα. Άλλη μία λέξη που θεωρώ ότι καμιά φορά δεν έχει κανένα νόημα. Γιατί το ότι νόμιζα κάτι δεν σημαίνει και ότι ισχύει ή ότι θα συμβεί έτσι όπως εγώ νόμιζα.
και νιώθω ότι έχουμε μια περίεργη σχέση με τα σχέδιά μας, δεν συμφωνείς. Μόλις τα κάνουμε, αρχίζουμε σχεδόν αυτόματα να πιστεύουμε ότι έχουν ήδη συμβεί, σαν να χρωστάει ρε παιδί μου η πραγματικότητα να τα ακολουθήσει και κάθε φορά που δεν το κάνει, πέφτουμε από τα σύννεφα. Τέλος πάντων, για να επανέλθω, τελικά από όλες αυτές τις λέξεις μου αρέσει περισσότερο το αναπάντεχο.
Ίσως γιατί δεν περιγράφει απλώς κάτι που δεν μπορούσες να προβλέψεις ή κάτι που δεν προσδοκούσες αλλά περισσότερο περιγράφει εκείνη τη στιγμή που η ζωή σε βγάζει από το σενάριο που είχες γράψει στο μυαλό σου και αυτό μπορεί να το κάνει είτε με μια συνάντηση με ένα νέο που θα μάθεις με ένα γεγονός έναν άνθρωπο που μπορεί να εμφανίζεται από το πουθενά και τώρα θα μου πεις πως και ξαφνικά και αναπάντηχα, άρχισες να σκέφτεσαι για τον απάντηχο.
Λοιπόν, θα σου πω. Σίγουρα σου έχει τύχει να περιμένεις κάτι για πάρα πολύ καιρό και μέσα σε λίγα λεπτά, μη σου πω δευτερόλεπτα, να ανατρέπονται τα πάντα. Ματεύω πως σίγουρα έχει συμβεί και σε σένα, όπως και σε όλους μας. Και στοιχηματίζω ότι δεν έχει συμβεί μόνο μία φορά. Γιατί αν το καλοσκεφτείς, η ζωή τελικά είναι γεμάτη από αναπάντηχα γεγονότα.
Μη σου πω ότι τα αναπάντεχα είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση Εμένα που λες μου συνέβη πολύ πρόσφατα κάτι που δεν περίμενα Που ανέτρεψε τα σχέδιά μου που δεν το είχα προβλέψει με τίποτα Είχα ετοιμάσει ένα μεγάλο ταξίδι Από αυτά τα ταξίδια που δεν είναι απλώς λίγες μέρες διακοπών Ήταν ένα ταξίδι που το σκέφτεσαι μήνες, το οργανώνεις, διαβάζεις γι' αυτό φτιάχνεις πρόγραμμα, εξοπλίζεσαι, ενθουσιάζεσαι έχεις αρχίσει και μετράς αντίστροφα.
Και όπως καταλαβαίνεις, λίγες μέρες πρωτού φύγω η προσμονή είχε χτυπήσει κόκκινο. Η ντοπαμίνη έκανε πάρτι κανονικά. Και ξέρεις, πιστεύω ότι ένα μεγάλο κομμάτι της χαράς ενός ταξιδιού ή οποιοδήποτε ευχάριστο γεγονότος που περιμένουμε βρίσκεται στην προετοιμασία, σε αυτή την προσμονή. στις εικόνες που φαντάζεσαι και στα συναισθήματα που προκύπτουν από αυτές τις εικόνες.
Με άλλα λόγια, μπορεί να ήμουν ακόμη στην καθημερινότητα, όμως νομίζω ότι νοερά είχα ήδη φύγει, ήμουν αλλού. Και τότε έγινε κάτι που δεν είχα υπολογίσει. Και το ταξίδι δεν έγινε ποτέ. Και ξέρεις κάτι, τη στιγμή που συνέβη αυτό το γεγονός, δεν σκεφτόμουν τίποτα από όσα σου λέω τώρα. Δεν έκατσα και σκέφτηκα, τι ωραία ευκαιρία για προσωπική ανάπτυξη.
Καμία σχέση. Νομίζω απλώς ήμουν σε μια φάση που προσπαθούσα να διαχειριστώ τις νέες πληροφορίες και τι σήμεραν αυτές στην πράξη. Και το λέω γιατί πολλές φορές μπορούμε να εκτιμήσουμε μια κατάσταση μόνο αφού περάσει λίγος χρόνος. Όχι τη στιγμή που συμβαίνουν τα γεγονότα. Δηλαδή τώρα που κοιτάζω πίσω συνειδητοποιώ ότι όταν συμβαίνει κάτι αναπάντεχο πιστεύω ότι χρειάζεται λίγος χρόνος μέχρι να το χωνέψουμε.
Τώρα τι συνέβη δεν έχει και τόση σημασία για αυτό το επεισόδιο. Το θέμα είναι ότι κάτι συνέβη και άλλαξε τη ροή της ιστορίας που είχα γράψει στο μυαλό μου. Και κάπως έτσι άρχισα να σκέφτομαι ότι τα γεγονότα που ανατρέπουν αυτό το σενάριο που είχαμε στο μυαλό μας ή μάλλον πιο σωστά αυτό που νομίζαμε, γιατί είπαμε πάντα νομίζουμε, Όταν συμβεί λοιπόν αυτό το γεγονός, δεν αλλάζει μόνο την πορεία της ζωής μας, αλλά έρχεται και αποκαλύπτει πράγματα για εμάς, για τους ανθρώπους γύρω μας, για τις σχέσεις μας και τελικά για τον ίδιο μας το χαρακτήρα.
Και προφανώς δεν είναι όλα τα αναπάντεχα ίδια. Υπάρχουν εκείνα που αλλάζουν τη ζωή μας προς το καλύτερο. Αλλά υπάρχουν και εκείνα που τη στιγμή που συμβαίνουν μοιάζουν να γκρεμίζουν ό,τι είχαμε σχεδιάσει. Αλλά θα επανέλθω και σε αυτό το θετικό σενάριο σε λίγο. Και αυτό που παρατηρώ τις τελευταίες μέρες είναι ότι δεν διαχειριζόμαστε όλοι αυτά τα δυσάρεστα, αναπάντηχα γεγονότα με τον ίδιο τρόπο.
Μια αποτυχία που έρχεται τη στιγμή που είχες σίγουρη, ρε παιδί μου, την επιτυχία. ένα χωρισμό που έρχεται σε μια σχέση που θεωρούσες δεδομένη. Μια απώλεια. Είναι λες και το αναπάντεχο έρχεται να διακόψει μια καθημερινότητα που νόμιζες ότι ήταν στρωμένη και ξαφνικά σου ανατρέπει τα δεδομένα. Και ξέρεις, ίσως δεν είναι τυχαίο ότι λέμε πολύ συχνά για κάποιον ότι έδειξε τον πραγματικό του χαρακτήρα μετά από μια δύσκολη κατάσταση.
Γιατί δεν το λέμε όταν όλα πάνε καλά. Όσο όλα εξελίσσονται σύμφωνα με το σχέδιο, είναι πολύ εύκολο να είμαστε όλοι ψύχρεμοι, ευγενικοί, αισιόδοξοι. Το θέμα είναι τι γίνεται όταν το σχέδιο χαλάσει. Και εκεί είναι που βλέπεις τελείως διαφορετικές αντιδράσεις. Κάποιος θα τα βάλει με όλο τον κόσμο. Κάποιος άλλος θα ψάξει απεγνωσμένα να βρει ποιος φταίει.
Ένας τρίτος θα κατηγορήσει τον εαυτό του επειδή έπρεπε να το είχα προβλέψει. Άλλωστε, νιώσει ότι καταραίει, καταρρέουν τα πάντα. Ενώ κάποιος μπορεί να μείνει για πολύ καιρό κολλημένος στο «γιατί συνέβη αυτό». Και παρατηρώ ότι υπάρχουν βέβαια και εκείνοι άνθρωποι που θα το υπομείνουν πιο στοϊκά. Και τέλος υπάρχουν και εκείνοι που φυσικά θα στεναχωρηθούν.
Δεν γίνεται να μην στεναχωρηθούν. Θα απογοητευτούν, μπορεί και να θυμώσουν. Αλλά κάποια στιγμή θα κάνουν μια διαφορετική ερώτηση. τώρα που αυτή είναι η πραγματικότητα τι μπορώ να κάνω από εδώ και πέρα και να σου πω την αλήθεια αυτό του είδους η γενναιότητα πάντα με συγκινεί και επιπλέον αυτή η ερώτηση μου φαίνεται και πολύ πιο δημιουργική πολύ πιο χρήσιμη σε τέτοιες συνθήκες γιατί ξέρεις το να ρωτήσεις γιατί συνέβη αυτό πολλές φορές μπορεί και να μην πάρεις απάντηση όμως το τι να κάνω τώρα σχεδόν πάντα έχει και όχι μόνο έχει απάντηση, αλλά έχει και νόημα.
Γιατί εκτός του ότι μπορεί να σου προσφέρει πρακτικές λύσεις, σε μετακινεί και από αυτό που συνέβη σε αυτό που μπορείς να κάνεις από εδώ και πέρα. Και μία ακόμη σκέψη που μου ήρθε στο μυαλό είναι από κάποια στιγμή που έκανα πρόσφατα μαθήματα θεατρικού αυτοσχεδιασμού και η καθηγήτρια μας έλεγε ότι μια ιστορία δεν προχωράει όταν όλα εξελίσσονται ακριβώς όπως τα έχουν σχεδιάσει οι ήρωες ή όπως μπορεί να περιμένει το κοινό ότι θα εξελιχθούν.
Με άλλα λόγια, το αναμενόμενο από μόνο του δεν δημιουργεί την ανατροπή που κινεί μια ιστορία. Αν όλα πάνε ακριβώς σύμφωνα με το πλάνο, κάποια στιγμή δεν θα έχεις πια ιστορία. Θα έχεις απλώς μια σειρά από γεγονότα που εξελίσσονται όπως τα περίμενες. Και όπως το καταλαβαίνω, είναι ότι μια ιστορία αρχίζει Ξεκινάει τη στιγμή που εμφανίζεται μία ανατροπή.
Όταν προκύψει ένα εμπόδιο, όταν συμβεί κάτι που αναγκάζει τους χαρακτήρες να αυτοσχεδιάσουν. Και αναρωτιέμαι, μήπως ισχύει ακριβώς το ίδιο και για τη ζωή. Γιατί εδώ που τα λέμε, σχεδόν όλες οι ιστορίες που αφηγούμαστε ξεκινούν με μία φράση όπως «Και τότε έγινε κάτι που δεν το περίμενα». Σχεδόν ποτέ δεν ξεκινούν με το και μετά όλα πήγαν ακριβώς όπως τα είχα σχεδιάσει.
Και κάποια στιγμή είχα κάνει μια κουβέντα πριν από αρκετό καιρό με μια φίλη και μου λέει, ρε εσύ, δεν θα ήθελες να ξέρεις τι θα συμβεί στο μέλλον. Αν θα πάρεις αυτή τη δουλειά, αν θα είσαι με αυτό το σύντροφο, αν θα καταφέρεις τελικά να κάνεις όλα αυτά που έχεις ονειρευτεί. και χωρίς δεύτερη σκέψη της είπα όχι. Γιατί στην αρχή σκέφτεσαι ότι ίσως θα ήθελες να ξέρεις εκ των προτέρων τα άσχημα.
Λογικό είναι. Αν γνωρίζω τι αρνητικό πρόκειται να συμβεί και πότε, μπορώ θεωρητικά τουλάχιστον να προετοιμαστώ καλύτερα γι' αυτό και κυρίως να μην χτίσω προσδοκίες που λίγο αργότερα θα διαψευστούν. Μετά όμως αυτό που συνειδητοποίησα είναι πως αν γνωρίζω τον μέλλον μου γενικά, αυτό σημαίνει ότι θα γνωρίζω εκ των προτέρων και τα ωραία και τα άσχημα.
Και να σου πω κάτι, ε, δεν θα ήθελα να τα μάθω αυτά τα ωραία εκ των προτέρων. Γιατί αν γνωρίζω από σήμερα όλες τις χαρές που θα έρθουν στη ζωή μου, τότε είναι σαν αστερό από τη ζωή τη δυνατότητα να με εκπλήξει. Και όσο περισσότερο το σκέφτομαι, τόσο περισσότερο πιστεύω πως ένα μεγάλο κομμάτι της χαράς βρίσκεται ακριβώς εκεί, στην έκπληξη, στο αναπάντηχο.
Όχι μόνο στο γεγονός αυτό καθ' αυτό ότι συνέβη κάτι ωραίο, αλλά στο γεγονός ότι αυτό το όμορφο που συνέβη δεν το περίμενες. Σκέψου το λίγο. Αν ήξερες ότι σε πέντε χρόνια θα πάρεις τη δουλειά που ονειρεύεσαι, θα ένιωθες την ίδια συγκίνηση όταν θα χτυπούσαι το τηλέφωνο. Αν ήξερες ποιον άνθρωπο θα ερωτευτείς, θα έχεις την ίδια ανυπομονησία στο πρώτο ραντεβού.
Και αν ήξερες εξ αρχής ότι μια δύσκολη κατάσταση θα έχει τελικά καλή έκβαση, θα ένιωθες την ίδια να ακούφεις όταν θα έφτανες εκεί. Προσωπικά δεν είμαι καθόλου σίγουρη γι' αυτό. Και έχω την αίσθηση ότι όλοι δεν θα ήμασταν λίγο πιο flat συναισθηματικά. Γιατί νομίζω ότι η αυθεντική χαρά δεν γεννιέται μόνο από αυτό που τελικά συμβαίνει.
Ένα κομμάτι της γεννιέται ακριβώς από το γεγονός ότι δεν το ήξερες. Ότι η ζωή κατάφερε να σε ευνηδιάσει με κάποιο τρόπο. Γιατί όπως σου φέρνει αναπάντεχα αρνητικά γεγονότα, έτσι σου προσφέρει και αναπάντεχα ευχάριστες εκπλήξεις. Ίσως τελικά το αναπάντεχο να μην είναι ούτε καλό, ούτε κακό. Αλλά είναι απλώς αυτό που διακόπτει την ιστορία που είχαμε ήδη γράψει στο μυαλό μας.
Κάποιες φορές μας θερεί κάτι που περιμέναμε και κάποιες άλλες μας φέρνει κάτι που δεν θα τολμούσαμε ποτέ να φανταστούμε πόσο μάλλον να σχεδιάσουμε. και ξέρεις ποιο είναι το περίεργο. Όταν κοιτάμε τη ζωή μας προς τα πίσω, σχεδόν ποτέ δεν αφηγούμαστε τις μέρες που κύλησαν ακριβώς όπως τις είχαμε προγραμματίσει. Μη σου πω δεν τις θυμόμαστε καν, γιατί δεν είναι αυτές που λένε την ιστορία μας.
Οι ιστορίες ξεκινάνε συνήθως εκεί που γίνεται η ανατροπή. Εκείνη τη στιγμή που παίρνεις αποφάσεις που δεν φανταζόσουν ότι θα χρειαστεί να πάρεις, που γνωρίζεις ανθρώπους που δεν περίμενες να συναντήσεις που χάνεις κάποια πράγματα ενώ βρίσκεις κάποια άλλα και πολλές φορές ανακαλύπτεις και πλευρές του εαυτού σου που ούτε εσύ ήξερες ότι υπήρχαν και μετά από όλα αυτά να σου πω που καταλήγω κοιτάζοντας πίσω ίσως συνειδητοποιείς ότι οι πιο καθοριστικές στροφές της ζωής σου δεν ήταν εκείνες που είχες οργανώσει καλύτερα αλλά εκείνες που δεν είχες δει ποτέ να έρχονται.
Οπότε, αν με ρωτήσεις σήμερα αν θα ήθελα να ξέρω το μέλλον μου, η απάντησή μου παραμένει η ίδια. Όχι. Και όχι επειδή δεν με δυσκολεύει η αβεβαιότητα. Φυσικά και με δυσκολεύει. Αλλά επειδή δεν θέλω να αποκλείσω από την καθημερινότητά μου και την αναπάντεχα ευχάριστη έκπληξη. Και από ό,τι φαίνεται, η αβεβαιότητα είναι το κόστος που πρέπει να πληρώσω γι' αυτό.
γιατί ξέρεις στο τέλος της ημέρας το αναπάντηχο μπορεί και να μην διακόπτει την ιστορία μας αλλά ίσως και να είναι αυτό που τη γράφει τα λέμε στο επόμενο επεισόδιο
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα