Η τρίτη μέρα

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:30 όμως το ότι μου αρέσουν δεν σημαίνει ότι συμφωνώ κιόλας μαζί τους. Ίσα ίσα. Καμιά φορά μάλιστα έχω την αίσθηση ότι οι παροιμίες είναι ο πιο εύκολος τρόπος να τελειώσεις μια κουβέντα. Τι θέλω να πω. Σου λέει ο άλλος ξέρω εγώ ότι γνώρισε μια τύπισσα η οποία τελικά δεν ήταν αυτό που φαινόταν και εσύ πώς απαντάς παίρνεις έτσι ένα στοχαστικό βλέμμα και λες «Ε, ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός».

01:00 Πετάς εκεί τη λαϊκή σου σοφία, κουνάς λίγο και το κεφάλι με νόημα και έλυξε η κουβέντα. Εύκολο δεν είναι. Με άλλα λόγια, όσα δεν φτάνει αλεπού, τα κάνει παροιμία. Και εδώ που τα λέμε, αν το καλοσκεφτείς, η αλήθεια είναι ότι έχουμε μία παροιμία για τα πάντα. Μια φράση που θα κουμπώσει παντού. Θες να βιαστείς. Καλά κάνεις γιατί το γοργόν και χάριν έχει.

01:25 Δεν θες να βιαστείς Πάλι καλά κάνεις γιατί όποιος βιάζεται σκοντά αυτή Θες να πάρεις ρισκό Καλά κάνεις γιατί η τύχη βοηθάει τους τολμηρούς Δεν θες να πάρεις ρισκό Καλά κάνεις γιατί ξέρεις φίλα για τα ρούχα σου να έχεις τα μισά Δεν είναι λίγο αστείο Ε sorry κιόλας ό,τι και να αποφασίσω Υπάρχει ήδη μια παροιμία που θα μου πει ότι καλά έκανα Ποιο το νόημα Και να σου πω από ό,τι φαίνεται δεν έχει και τόσο σημασία ποια παροιμία αποτυπώνει την αλήθεια τελικά.

01:57 Γιατί εμείς θα διαλέξουμε κάθε φορά αυτή που μας βολεύει περισσότερο. Το θέμα μου όμως εδώ δεν αφορά τις παροιμίες. Ή μάλλον, για να το πω πιο σωστά, αφορά μια συγκεκριμένη παροιμία που αναρωτιέμαι αν και σε τι βαθμό έχει μια δόση αλήθειας. Η παροιμία λοιπόν λέει ότι την τρίτη μέρα το ψάρι και ο φιλοξενούμενος βρωμάνε.

02:23 Σκληρή παροιμία, δεν είναι? Και για να είμαι ειλικρινής, για χρόνια μου φαινόταν και λίγο αγενής. Ειδικά μάλιστα για μια χώρα που έχει ως κεντρική αξία την έννοια της φιλοξενίας. Και θα σου πω και κάτι ακόμα χειρότερο. Στην περίπτωση που αυτός ο φιλοξενούμενος είναι ένας φίλος ή μια φίλη, ε, δεν προσβάλλει και λίγο την ιερότητα της φιλίας.

02:45 Γιατί τώρα μεταξύ μας πόσο συχνά το ακούμε και το λέμε, η φιλία είναι ιερή, η φιλία είναι πάνω από όλα. Ξέρεις όμως τι αναρωτιέμαι. Πόσο το εννοούμε τελικά. Πόσο έχουμε ζήσει πραγματικά τις φιλίες. Και πόσο αντέχουν αυτές οι φιλίες κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες. Και το λέω αυτό γιατί αν γυρίσω πίσω στο χρόνο, από τότε που ήμουν φοιτήτρια μέχρι και σήμερα, έχω φιλοξενήσει αρκετούς φίλους στο σπίτι μου.

03:16 Και τις περισσότερες φορές πέρασα πραγματικά υπέροχα. Ειδικά όταν ήμουν μικρότερη. Ίσως γιατί τότε ήμουν και πιο ανεκτική ή ίσως γιατί τότε δεν έδινα σημασία σε πράγματα που σήμερα θα παρατηρούσαμε την πρώτη. Από την άλλη βέβαια, μεγαλώνοντας, μπορώ να πω ότι οι φιλίες μου έγιναν και πιο όρημες, με περισσότερο σεβασμό, ενσυναίσθηση, καλύτερη αντίληψη, οπότε λογικό να υπάρχει μια, ας πούμε, γενικότερη σύμπνοια στη συμβίωση.

03:48 Όμως οφείλω να ομολογήσω ότι υπήρξαν και κάποιες φορές που δεν πέρασα καθόλου καλά Και το περίεργο είναι ότι σχεδόν ποτέ δεν συνέβη κάτι μεγάλο Δεν υπήρξε κάποιος τσακωμός κατά τη διάρκεια της φιλοξενίας Δεν έφυγε κανένας χτυπώντας την πόρτα Συνέβησαν όμως μικρά πραγματάκια Τόσο μικρά που αν σου τα έλεγαμε μονομένα θα έλεγες Ε, εντάξει μωρέ, σιγά τώρα Μικρά, όμως τρανταχτά που το θέμα είναι ότι ερχόντουσαν σε κόντρα με την εικόνα που είχα στο μυαλό μου για συγκεκριμένους ανθρώπους.

04:37 Παράδειγμα, να σηκώνεται η άλλη από το κρεβάτι μόλις έχει ξυπνήσει, να πέφτει το μαξιλάρι κάτω στο πάτωμα και όχι μόνο να μην το μαζεύει, αλλά να πατάει κιόλας πάνω του για να βγει από το δωμάτιο. Ή να τον ενοχλεί ο ήχος του ρολογιού στο σαλόνι και να το κρύβει μέσα σε ένα ντουλάπι και να το ψάχνω εγώ μετά για μέρες, λες και του κατά ποιο υγιεί.

05:00 Ή το αγαπημένο μου που συνέβη είναι να βαριέται ο άλλος και να μου λέει διασκέδασέ με. Τελειό. Και ξέρεις, είναι από αυτές τις περιπτώσεις που στο καπάκι μόλις φύγει ο άλλος ή η άλλη παίρνεις τηλέφωνο έναν άλλο φίλο και του λες ρε δεν θα πιστέψεις τι έγινε. Και πριν καν τελειώσει την ιστορία σου σου λέει ας κάτσε να σου πω κι εγώ τι μου είχε κάνει ένας δικός μου.

05:24 Και ξαφνικά αυτό που συνειδητοποιείς είναι ότι όλοι έχουν μια τέτοια ιστορία να σου διηγηθούν. Και να σου πω ότι έχω αρχίσει και σκέφτομαι κάτι που ομολογουμένως δεν μου αρέσκει πολύ. Γιατί λέω ότι αν εγώ μέσα σε τρεις-τέσσερις μέρες έχω εντοπίσει τόσα πολλά μικρά πράγματα στους άλλους γιατί να μην έχουν κάνει και εκείνοι ακριβώς το ίδιο για μένα.

05:49 Δηλαδή ποιος μου λέει ότι δεν έφυγαν από το σπίτι μου πήραν τηλέφωνο έναν δικό τους φίλο και είπαν «Ρε εσύ, η Λεάννα, μιλάμε, δεν μπαλεύετε». Και μεταξύ μας καθόλου απίθανο. Γιατί σίγουρα όσο εγώ παρατηρούσα τις δικές τους παραξενιές τόσο πιθανότατα παρατηρούσαν και εκείνοι τις δικές μου. Απλώς είναι αυτό που λέμε, ο καθένας είναι ο πρωταγωνιστής της δικής του ιστορίας και ξεχνάει ότι στην ιστορία κάποιου άλλου μπορεί και να είναι ο κακός της υπόθεσης.

06:21 Και κάπου εκεί άρχισα να βλέπω αυτή την παροιμία τελείως διαφορετικά και να σκέφτομαι ότι αν το πάρουμε έτσι λίγο συμβολικά, η τρίτη μέρα μπορεί να είναι η στιγμή εκείνη που τελειώνει η πρώτη εντύπωση. όταν βγαίνει συνήθεια και ο χαρακτήρας τη φόρα. Είναι κάτι σαν το γραφικό μας χαρακτήρα. Ξεκινάς να γράφεις, ξέρω εγώ, κάτι και κάποια στιγμή θα κουραστείς, δεν θα κουραστείς.

06:48 Και από εκεί που οι πρώτες δύο σελίδες είναι φουλ καλλιγραφικές, λες και βγήκαν από τυπογραφείο, παρατηρήσεις ότι στην τρίτη σελίδα ξεκινάνε οι καλλικαντζούρες και τα ορνηθοσκαλίσματα. Λες και το ένα γράμμα μοιάζει να σπρώχνει το άλλο για να πάει στην άκρη. Γιατί στην τρίτη σελίδα πια ξεκλειστράει η αλήθεια και η συνήθεια.

07:09 Και εκεί σταματάς να προσέχεις και να ελέγχεις τα πάντα, έτσι δεν είναι, χαλαρώνεις. Και τότε είναι που αρχίζει να φαίνεται ο πραγματικός σου εαυτός. Πρόσεξε, δεν εννοώ ο χειρότερος εαυτός, αλλά ο αληθινός. Αυτός που έχει και τα καλά του και τα στραβά του. Αλλά τώρα θα μου πεις αγάπα τον φίλο σου με τα λατώματά του. Είπαμε, έχουμε μια παροιμία για όλα.

07:41 Και αρχίσω και αναρωτιέμαι. Υπάρχουν ρε παιδί μου τελικά πραγματικές φιλίες. Ή μήπως όλες αργά ή γρήγορα σκοντάφτουν σε αυτή την τρίτη μέρα. Γιατί μετά από τέτοιες εμπειρίες ξέρεις τι γίνεται. «Όποιος καεί στο χείλο, φυσάει και το γιαούρτι». Τσίμπαλη μια λέει εκεί η Σοφία που κουμπώνει παντού. Σκέφτομαι ότι η τρίτη μέρα μπορεί και να μην είναι το τέλος μιας φιλίας.

08:07 Ίσως να είναι απλά η στιγμή που αρχίζει να φαίνεται τι είδους φιλία είναι αυτή. Γιατί έχω την εντύπωση ότι ένα μέρος του προβλήματος είναι ότι βιαζόμαστε. Λες και έχουμε μια λαχτάρα να δώσουμε στους φίλους και στις φίλες μας προαγωγή. από φίλους να τους κάνουμε κολλητούς. Γνωρίζουμε έναν άνθρωπο, περνάμε καλά δυο-τρεις φορές και τσουπ, κολλητός.

08:35 Και μάλιστα με συνοπτικές διαδικασίες, ε. Κάθε πράγμα στον καιρό το όμως, δεν λέμε. Ε, μάλλον στις φιλίες θα θέλουμε όλα γρήγορα. Δύο καφέδες, μια εκδρομή, τρεις κοινές φωτογραφίες και έχουμε ήδη αποφασίσει ότι βρήκαμε τον κολλητό για μια ζωή. Και να σου πω εδώ ότι Δεν αμφισβητώ ότι υπάρχουν πράγματι τόσο στενές φιλίες που αξίζουν αυτόν τον χαρακτηρισμό.

08:59 Αλλά αναρωτιέμαι μήπως καμιά φορά όταν λέμε κολλητός, είναι σαν να περιμένουμε από έναν άνθρωπο να μπορεί να τα κάνει όλα. Σαν να τον φορτώνουμε με προσδοκίες. Να είναι ο ιδανικός ταξιδιωτικός σύντροφος, ο άνθρωπος που θα συγκατοικήσει σάνετα, αυτός που θα σε ακούει με τις ώρες, που θα βγαίνετε μαζί, που θα περνάτε τέλεια στις διακοπές, που θα τον παίρνεις τηλέφωνο στις τρεις το πρωί.

09:23 Και ίσως τελικά το πρόβλημα να μην είναι οι φίλοι. Ίσως να είναι αυτό που περιμένουμε από εκείνους. Και να σου πω, δεν είναι λίγο άδικο να ζητάμε από έναν μόνο άνθρωπο να καλύπτει τόσο πολλούς ρόλους. Και νομίζω ότι κάπου εκεί με ανακουφίζει αυτό που έλεγε ο Αριστοτέλης για τη φιλία. ότι δηλαδή δεν είναι όλες οι φιλίες οι ίδιες.

09:50 Άλλες βασίζονται στο αμοιβαίο όφελος και άλλες έλεγε στην ευχαρίστηση. Και θεωρούσε ότι κάποιες φιλίες κρατάνε όσο υπάρχει λόγος να κρατήσουν όσο υπάρχει ένα κοινό ενδιαφέρον ή όσο περνάμε καλά μαζί. Και μάλιστα αυτό δεν το έβλεπες κάτι κακό. Το θεωρούσε ίσα ίσα απολύτως φυσικό. Και έλεγε ότι υπάρχουν και κάποιες άλλες φιλίες πολύ πιο σπάνιες.

10:16 χρόνο για να χτιστούν, που δεν στηρίζονται στο ότι ο άλλος είναι τέλειος, αλλά στο ότι συνεχίζεις να τον επιλέγεις ακόμα και όταν είναι ουθεντικός σε αυτός του. Ακόμα και όταν έχεις γνωρίσει τις παραξενιές του και εκείνος έχει γνωρίσει τις δικές σου. Με άλλα λόγια, συμπεραίνω ότι δεν είναι όλοι οι άνθρωποι για όλα. Υπάρχουν φίλοι που είναι υπέροχοι για να τους βλέπεις μια φορά την εβδομάδα για καφέ, άλλοι που είναι ιδανικοί ταξιδιωτικοί σύντροφοι και κάποιοι άλλοι που θα σκεφτείς πρώτους όταν τα πράγματα δυσκολεύουν και φυσικά υπάρχουν και άνθρωποι που μπορεί να τους αγαπάς πραγματικά αλλά αν μείνετε μαζί τέσσερις μέρες στο ίδιο σπίτι στο τέλος δεν θα αντέχει ο ένας τον άλλο και αυτό για μένα τουλάχιστον είναι απόλυτα εντάξει όχι μόνο είναι απόλυτα εντάξει, είναι και δίκαιο και μετά από όλα αυτά επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχια να σου πω που καταλήγω.

11:12 Ότι ίσως την επόμενη φορά να μην φιλοξενήσω ένα συγκεκριμένο φίλο για τρεις μέρες. Ίσως να προτιμήσω ένα ξενοδοχείο ή ένα διήμερο αντί για μία εβδομάδα. Ή ακόμα απλώς να συνεχίσω να συναντιέμαι για έναν καφέ, αραιά και που. Αυτό όμως δεν σημαίνει για μένα απαραίτητα ότι μία φιλία απέτυχε. Σημαίνει απλώς ότι ανακάλυψα ποια μορφή μπορεί να πάρει.

11:36 Οπότε ξέρεις κάτι. ναι είναι εντάξει να υπάρχουν φιλίες που αντέχουν μία μέρα αν αντέξουν δύο θα χαρώ πολύ αν πάλι αντέξουν τρεις ακόμα περισσότερο αλλά να σου πω ότι πάντα θα ελπίζω και θα πιστεύω και σε εκείνες τις φιλίες που θα αντέχουν και την τέταρτη μέρα τα λέμε στο επόμενο επεισόδιο