Πέρασε και δεν ακούμπησε

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:30 τους θέλουν όλο το πακέτο και στο άλλο άκρο υπάρχουν και εκείνοι που δεν το φωνάζουν. Τυπούς, δεν το λέμε παρά έξω, είναι μια μέρα σαν όλες τις άλλες, θα περάσει, μην το κάνουμε θέμα, δεν βάζω ημερομηνία γέννηση στο facebook γιατί γνωστός μεγάλος προδότης και τα σχετικά. Προσωπικά, θα έλεγα ότι μάλλον είμαι προς την πρώτη κατηγορία.

00:56 Τώρα, μην φανταστείς κάτι ακραίο, αλλά το παραδέχομαι. μου αρέσουν τα γενέθλιά μου. Είναι μία μέρα γιορτής. Οπότε μέχρι πρόσφατα τουλάχιστον έκανα σχέδια αρκετές μέρες πριν μπορώ να πω. Βέβαια, ξέρεις, μεγαλώνοντας συνειδητοποιώ όλο και περισσότερο ότι τα σχέδια υπάρχουν για να αλλάζουν. Μη σου πω είναι και κανόνας. Αλλά αυτό είναι θέμα για ένα άλλο επεισόδιο.

01:20 Και θέλω τώρα να σου πω δύο ιστορίες από δύο διαφορετικά γενέθλια. και όσο διαφορετικά και αν ήταν αυτά τα γενέθλια έχω την αίσθηση ότι στην πραγματικότητα μιλάνε για ακριβώς το ίδιο πράγμα. Πριν από κάποια χρόνια που λες είναι τα γενέθλιά μου και αποφασίζω να κάνω το τραπέζι σε κάποιους φίλους και ήθελα να δοκιμάσω ένα εστιατόριο που δεν έχω ξαναπάει οπότε μπαίνω στο ίντερνετ, ψάχνω, βρίσκω ένα το οποίο μου γέμισε λίγο το μάτι και εκεί που είμαι στη φάση που το επεξεργάζομαι, δεν το έχω αποφασίσει ακόμα, βλέπω ότι στη σελίδα με την ηλεκτρονική φόρμα κράτησης, ότι έχει ένα πεδίο που λέει παρακαλούμε ενημερώστε μας σε περίπτωση που γιορτάζεται κάποια ειδική περίσταση.

02:02 Εννοείται ότι με το που το είδα, λέω, προφανώς και θα πάω εδώ. Δηλαδή, αν έχουν και ειδική φόρμα που σε ρωτάνε αν υπάρχει κάποια ειδική περίσταση, σημαίνει ότι είναι το ιδανικό σενάριο για μένα. οπότε συμπληρώνω τα στοιχεία της κράτησης και γράφω ως υποσημείωση ότι εκείνη την ημέρα είναι τα γενέθλιά μου περνάνε οι μέρες έρχεται η ώρα να πάμε στο εστιατόριο φτάνουμε όλα καλά, μια χαρά τίποτα που να ξεφεύγει έτσι από το αναμενόμενο αλλά κάπου εκεί στα μέσα του γεύματος πρέπει να ήταν εγώ δεν έχω ξεχάσει και κάθομαι και σκέφτομαι και λέω ναι αλλά ρε παιδί μου τους είπα ότι είναι τα γενέθλιά μου με ρώτησαν μάλιστα Άρα λέω δεν μπορεί. Κάτι θα κάνουν γι' αυτό, έτσι. Ένα χρόνια πολλά βρε αδερφέ.

02:49 Εν πάση περιπτώσει τελειώνουμε με τα κυρίως. Έρχεται το επιδόρπιο. Έρχεται ο λογαριασμός. Έρχεται η ύστατη ώρα της πληρωμής. Μπορείς να μαντέψεις τι δεν ήρθε ποτέ. Ούτε καν ένα χρόνια πολλά. Δεν χρειάζεται να σου πω πώς ένιωσα. Νομίζω καταλαβαίνεις. καταλαβαίνεις. Τώρα, ένα χρόνο πριν από αυτά τα γενέθλια, το 2022 ήταν, αυτά τα γενέθλια που λες ήταν λίγο διαφορετικά.

03:17 Και αυτό γιατί εκείνη τη χρονιά έπρεπε να λείπω στο κατά αριά επαγγελματικούς λόγους για το παγκόσμιο κύπελο ποδοσφαίρου για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα. Και για να σε βάλω λίγο στο κλίμα, φαντάσου τώρα είναι η παραμονή των γενεθλίων μου, μόλις έχω φτάσει σε αυτό το καινούριο μέρος για εμένα και τώρα ξέρεις πώς πάνε αυτά λίγο η αλλαγή του περιβάλλοντος λίγο η αλλαγή της ώρας με γυρώφερνε και μια ωραιότατη ίωση, με αυτά και με αυτά καταφέρνω να κοιμηθώ πόσο, κάνα δύο ώρα την επόμενη μέρα που λες μετά τη νύχτα που δεν τελείωνε ποτέ πηγαίνω για πρωινό στο ξενοδοχείο με διάθεση, μιλάμε χάλια, έτσι και έρχεται ένας κύριος να με σερβίρει ο οποίος ήταν έτσι με το που τους βλέπεις ανοίγει η καρδιά σου, έτσι δεν είναι.

04:09 Ένας τέτοιος άνθρωπος λοιπόν έρχεται και μου λέει «Καλημέρα, πώς είσαστε σήμερα». Τώρα μεταξύ μας χαλιαχάλια, αλλά αφορμή έψαχνα και εγώ να πω ότι είναι τα γενέθλιά μου. Οπότε του λέω «Όλα καλά, μια χαρά, ξέρετε είναι και τα γενέθλιά μου σήμερα». «Ω, μου λέει χρόνια πολλά» και αρχίζει και μου λέει ένα σωρό ευχές με υγεία, αγάπη, ευτυχία κτλ.

04:27 και εκεί άρχισα να νιώθω λίγο καλύτερα. Λίγη ώρα αργότερα, πρωτού ολοκληρώσα το πρωινό μου, πιάνω με την άκρη του ματιού μου τον κύριο αυτό μαζί με μια κυρία με ένα ψηλό λευκό καπέλο, ήταν η executive chef, όπως έμαθα αργότερα, να έρχονται προς το τραπέζι μου κρατώντας ένα πιάτο, το οποίο το τοποθετούν μπροστά μου. Στο πιάτο είχε ένα cupcake και από κάτω είχαν γράψει happy birthday με σιρόπι καραμέλας, είχαν κάνει έτσι και μια καρδούλα και μου λένε αυτά είναι από όλους εμάς για τα γενέθλιά σας, χρόνια σας πολλά και μου τραγουδάνε και το happy birthday μπορείς να φαντάσεις πως ένιωσα ποια ήωση, ποια αϊπνία τώρα είναι τα γενέθλιά μου ένιωσα σαν να είμαι πραγματικά στο σπίτι μου πόσο συγκινητικό αυτό που έκαναν, δεν συμφωνείς Και ξέρεις, με αφορμή αυτά τα δύο περιστατικά, άρχισα να σκέφτομαι τι κάνουμε όταν ένας άνθρωπος μας δίνει μια πληροφορία για τον εαυτό του, πώς συμπεριφερόμαστε.

05:37 Πόση σημασία δίνουμε τελικά σε αυτή την πληροφορία. Την ακούμε πραγματικά, κάνουμε κάτι γι' αυτό ή απλά την προσπερνάμε. Γιατί εδώ που τα λέμε, αν το καλοσκεφτείς, και στις δύο περιπτώσεις που μόλις σου ανέφερα, υπήρχε ακριβώς ίδια πληροφορία. ότι έχω γενέθλια. Η διαφορά όμως ποια είναι, ότι στη μία περίπτωση κάποιος έκατσε και σκέφτηκε και είπε «Ωραία, τι μπορώ να κάνω εγώ με αυτό», ενώ στην άλλη περίπτωση δεν έκανε τίποτα.

06:09 Και να σου πω κάτι, όσο περισσότερο το σκέφτομαι, τόσο περισσότερο συνειδητοποιώ ότι αυτό συμβαίνει συνέχεια γύρω μας. Δηλαδή, οι άνθρωποι ανταλλάσσουμε πληροφορίες όλη μέρα. Οι άλλοι μας δίνουν πληροφορίες όλη μέρα. Μας λένε τι τους αγχώνει, τι περιμένουν, τι τους ενθουσιάζει, τι τους φοβίζει, τι τους ενοχλεί, τι τους δυσκολεύει.

06:30 Μιλάμε χαμός από πληροφορίες. Και τι κάνουμε με τις περισσότερες από αυτές τις πληροφορίες? Απολύτως τίποτα. Και η ηρωνία είναι ότι μπορεί να θυμόμαστε ακριβώς, τι να σου πω, ποια τσάντα θεωρείται must σύμφωνα με το TikTok αυτή την εβδομάδα ή ποια αθλητικά παπούτσια υποτίθεται ότι περπατάς 10 χιλιόμετρα και πετάς. Αλλά να μην θυμόμαστε ότι η Χριστίνα μας έλεγε πριν από δύο εβδομάδες ότι δεν αντέχει άλλο στη δουλειά.

07:02 Και να σου πω, δεν βγάζω την ουρά μου απ' έξω. Δεν το λέω φιψιλού. Γιατί δυστυχώς πολλές φορές έχω πιάσει τον εαυτό μου να το κάνει. Ακριβώς το ίδιο πράγμα. Δεν ξέρω τι φταίει. Σκέφτομαι ότι έχουμε γίνει λίγο αδιάφοροι. ότι μας ενδιαφέρει μόνο η παρτάρα μας, ότι έχουμε καταλήξει να ξέρουμε τι έφαγε ένας influencer στον παλί που πήγε, αλλά να μην ξέρουμε αν ο φίλος μας πέρασε τελικά εκείνη τη συνέντευξη που τον άγχωνε.

07:33 Είμαστε πια σε τέτοια υπερδιέγερση που δεν προλαβαίνουμε να επεξεργαστούμε ούτε τα μισά από όσα ακούμε μέσα στην ημέρα. Δεν ξέρω, αλήθεια στο λέω. Σκέφτομαι ότι η πιθανότατα είναι λίγο από όλα. Αλλά απ' την άλλη να σου πω τι αναρωτιέμαι Μήπως τελικά το κατά πόσο προσέχουμε τους άλλους Είναι και λίγο θέμα επιλογής Να σου πω τι εννοώ Ξέρω ανθρώπους οι οποίοι έχουν, τι να σου πω Ακοή νυχτερίδας Μιλάμε, φίλο να πέσει από τον πλάτανο τρία τετράγωνα πιο κάτω Ε, θα το ακούσουν Ακούνε μέχρι και το σακουλάκι με τα πατατάκια Που μπορεί να ανοίξει ο γείτονας στο διαμέρισμα του κάτω ορόφου Ε, παρόλα αυτά μπορεί να τους μιλάς, να τους λες ξέρω εγώ κάτι σημαντικό για σένα και η πληροφορία να περάσει και να μην ακουμπήσει.

08:26 Να την καταπιεί το σύμπαν ένα πράγμα. Και όποτε τους λες θυμάσαι που σου είπα, η απάντησή τους είναι στάνταρ θύμησέ μου. Και για να σε προλάβω, μη μου πεις τώρα ότι υπάρχουν άνθρωποι που μιλάνε πολύ κτλ. Οπότε χάνεσαι από την πολλή πληροφορία, γιατί προφανώς δεν μιλάω για αυτή την περίπτωση. Και απ' την άλλη, έχω έναν άνθρωπο στον κύκλο μου, ο οποίος δεν ακούει καλά.

08:53 Κυριολεκτικά όμως, με ιατρικούς όρους. Πολλές φορές μάλιστα χρειάζεται να επαναλάβεις αυτό που είπες. Ε, δεν έχω συναντήσει καλύτερο ακροατή. Δεν θέλει να χάσει λέξη από αυτά που λες. Και τώρα που το λέω, αναρωτιέμαι αν αυτή η συνειδητή προσπάθεια να ακούσεις, σε κάνει τελικά καλύτερο ακροατή. Τι να πω, μπορεί. Τέλος πάντων, ο συγκεκριμένος άνθρωπος όχι μόνο θυμάται πράγματα, δηλαδή ναι μεν μπορεί να θυμάται μία λεπτομέρεια που ανέφερες έτσι κάποτε, αλλά το πιο εντυπωσιακό είναι ότι κάνει κάτι με αυτή τη λεπτομέρεια που θυμάται.

09:35 Δηλαδή μπορεί να σου στείλει ένα μήνυμα, ένα εντελώς άσχετο απόγευμα και να σου πει η τάδε αεροπορική έχει βγάλει προσφορά, αν θες να κλείσεις για το ταξίδι που μου έλεγες. ή ξέρεις κάτι, είδα ότι βγήκαν εισιτήρια για εκείνη τη συναυλία που ήθελες να πας και σκέφτηκα να σου το πω πριν εξαντληθούν. Και εκεί αυτό που καταλαβαίνεις είναι ότι η διαφορά δεν είναι ούτε η ακοή, ούτε η μνήμη που έχει ο άλλος.

10:01 Η διαφορά είναι ότι κάπου ανάμεσα σε όλα όσα είχε να σκεφτεί μέσα στη μέρα του βρήκε τρόπο και χρόνο να κάνει μία σύνδεση. Να συνδέσει κάτι που είδε ή που άκουσε με κάτι που του είχες πει. Και τελικά, με εσένα. Γιατί το θέμα δεν είναι να θυμάσαι ότι κάποιος σου είπε κάτι. Χαίρομαι πολύ. Αν είναι έτσι, χρησιμοποιώ και ένα CRM και καθάρισα.

10:38 Και μεταξύ μας, καλύτερη δουλειά θα κάνει το CRM από μένα στην καταγραφή πληροφοριών. Σκέφτομαι ότι το θέμα είναι να πάρεις αυτό που σου είπε και κάποια στιγμή να το μετατρέψεις σε πράξη. Γιατί εκεί συνειδητοποιείς ότι ο άλλος δεν θυμήθηκε απλώς μια πληροφορία. Θυμήθηκε εσένα. Και κάπου εκεί συνειδητοποίησα ότι ναι, οκ, η ενεργητική ακρόαση είναι πράγματι σημαντική.

11:07 αλλά πιστεύω πως καμιά φορά μπορεί και να μην είναι ο τελικός προορισμός. Γιατί το ζητούμενο δεν είναι μόνο να είσαι παρόν όταν ο άλλος σου μιλάει. Ορισμένες φορές έχει να κάνει με το τι μένει από αυτή την παρουσία όταν η κουβέντα έχει πια τελειώσει. Γιατί στο τέλος της ημέρας μία πληροφορία από μόνη της δεν έχει και ιδιαίτερη αξία, έτσι δεν είναι.

11:33 Η αξία της πληροφορίας κρίνεται από το τι θα κάνεις με αυτήν. Αλλιώς, είναι αυτό που λέμε η άχρηστη πληροφορία της ημέρας. Και μετά από όλα αυτά, να σου πω που καταλήγω. Ότι τελικά το ενδιαφέρον προς έναν άλλο άνθρωπο δεν φαίνεται μόνο από αυτά που ξέρεις για εκείνον. φαίνεται και από αυτά που κάνεις με όσα γνωρίζεις για εκείνον.

12:05 Όπως έγινε στα γενέθλιά μου. Γιατί η πληροφορία έχει δοθεί και στις δύο ιστορίες. Απλώς στη μία περίπτωση παρέμεινε πληροφορία. Με άλλα λόγια πέρασε και δεν ακούμπησε. Ενώ στην άλλη, η πληροφορία δεν πέρασε. Αλλά έμεινε. Και σίγουρα με ακούμπησε. Τα λέμε στο επόμενο επεισόδιο.