Γυρίσατε; Τα λέμε στο Αγοραφοβικό
Η Ζωή στην πόληΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Στο νέο επεισόδιο του «Η Ζωή στην πόλη», ο Άρης Νικολόπουλος και η Vassilina μιλούν για το Αγοραφοβικό που εδώ και τέσσερα χρόνια μαλακώνει την επιστροφή μας στην Αθήνα, για το πώς στήνεται ένα ανεξάρτητο φεστιβάλ χωρίς χορηγούς, για τα απομεσήμερα στον Βοτανικό, αλλά και για το μεγαλύτερο ψέμα που λέει ένας διοργανωτής στον εαυτό του μέχρι να φτάσει στην επόμενη διοργάνωση.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Γεια σας! Ελπίζω αυτήν την χειρτικό να σας βρίσκει καλά. Ακούτε το podcast της Ζωής στην Πόλη του Νιούς 24-7. Η πόλη μας απασχολεί είναι η Αθήνα. Οι άνθρωποι της που την διαμορφώνουν και οι ιστορίες τους, όσα νέα προκύπτουν σε αυτή, αλλά και σταθερές αξίες της, τα καλά και τα δύσκολά της. Και η ζωή είμαι εγώ, η Παρασύν.
Είναι εδώ και 3 Σεπτέμβριδες που μετά τις διακοπές έχουμε να περιμένουμε ένα φεστιβάλ το οποίο μας οδηγεί σε ένα βιομηχανικό χώρο στο πρώην εργοστάσιο των πλακτηρίων Ιφαντηρίων Αθηνών στο Βοτανικό. Δεν ήταν να γίνει το γραφοβικό φθινόπορο αλλά μετά την πρώτη διοργάνωση του 2023 που δεν πρόλαβαν ασθήνω ρήτερα έχει πια καθιερωθεί ως αυτό που μαλακώνει την επιστροφή πολλών από εμάς στην πόλη.
Ακόμα και μόνος του να πάει κανείς στο διήμερο φεστιβάλ που στείνεται στο πλήθα θα βρει δικούς του. Δεν είναι από εκείνα τα φεστιβάλ που ακόμα και σε hold out Σου προκαλούν ασφυξία και σε κάνουν να χάνεσαι στο πλήθος Προφανώς και δεν είναι από αυτά που συγκεντρώνουν ράντον κοινό Κάτι θέλεις να ακούσεις και να δεις και βρέθηκες εκεί Άρα γύρω υπάρχουν μπόλικοι γνωστοί και ομοειδεάτες σου Το αγοροφοβικό είναι ανεξάρτητο και εναλλακτικό Ωστόσο δεν διατείνεται πως φέρνει κάτι το νέο στην πόλη Δηλώνει πως είναι εμπνευσμένο τους προκατόχους του πώς θέλει να στήσει την ατμόσφαιρά τους, έχει τις DIY καταβολές του και κάποιες αρχές.
Στις τρεις σκηνές του που λειτουργούν παράλληλα, οι καλλιτέχνες και τα σχήματα που εμφανίζονται είτε προέρχονται από την Ελλάδα είτε έχουν άμεση σχέση με ό,τι συμβαίνει εδώ. Επίσης δεν υπάρχουν χορηγοί. Κάθε χρόνο αναλαμβάνει και ένας διαφορετικός μουσικός την επιμέλεια του προγράμματός του και γι' αυτό στο πρώτο αγοροφοβικό κυριάρχησε η ίντι σκηνή, στο δεύτερο ηλεκτρονική και στο τρίτο hip-hop.
Κάθε χρονιά όμως, όταν δεν υπάρχει κάποιο σχήμα επί σκηνής, από τα ηχεία του φεστιβάλ δεν ακούγεται τίποτα. Και εκεί είναι που βρίσκεις το χρόνο να πεις τα νέα του καλοκαιριού με τους γνωστούς που πέτυχες εκεί. Τέσσερα χρονιά είναι πολλά. Και μέχρι να έρθει η φθορά και ο μαρασμός, Όπως αναφέρεται και στο κείμενο που μας προετοιμάζει για τη φετινή διοργάνωση, το Αγοροφοβικό επιστρέφει για τέταρτη χρονιά, την Παρασκευή 18 και το Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου, στο Πλήφα.
Και γι' αυτό σήμερα, καλισμένοι του σημερινού επεισοδίου, είναι ο εμπνευστής και διοργανωτής του Αγοροφοβικού, Άρης Νικολόπουλος, και η Βασιλίνα, η οποία, εκτός από ότι θα κλείσει το φεστιβάλ, είναι και η φετινή του curator. Καλώς ήρθατε λοιπόν Καλώς σας βρήκαμε Άρη, ξέρω πως τα έχεις ξαναπεί αλλά θα κάνω σαν να μην τα ξέρω οπότε θέλω να ξεκινήσουμε με το πώς πρόκειψε το ανομογραφοβικό και πώς γεννήθηκε και η ιδέα για αυτό το φεστιβάλ Ήταν ένα αποθυμένο σου?
Ναι, ήταν ένα αποθυμένο κατά με έννοια το οποίο όμως έγινε αποθυμένο με το που γεννήθηκε η ιδέα με το που έγινε η συγκεκριμένη ιδέα Εγώ ήμουν ένας άνθρωπος ο οποίος έφτιαχνε στο θρανείο του φεστιβάλ με τα αγαπημένα του συγκροτήματα είτε υπήρχαν είτε όχι. Σκέψου έβαζα πάνω πάνω Nirvana, από κάτω Joy Division, πιο κάτω Radiohead και έφτιαχνα τέτοια line up, όπως ένα viral πράγμα που είχε γίνει κάποιο καιρό τέλος πάντων στα social.
Μετά, πηγαίνοντας σε πρώτο μου φεστιβάλ, όπως το BIOS Festival σε κάποια φάση, ή το SYNC αργότερα, άρχισα να ερωτεύω με την... το να υπάρχουν πολλαπλές σκηνές και το να μην είσαι προσλεμμένος σε ένα πράγμα αλλά να μπορείς να φύγεις να πας σε κάτι άλλο και να επιστρέψεις κλπ. και ξαφνικά όταν μετά από πολλά χρόνια έχοντας φτιάξει μία playlist που ήταν κατά βάση φίλοι μου οι άνθρωποι που συμπεριλαμβάνονταν σε αυτή, σκέφτηκα ότι αυτό θα μπορούσε να είναι ένα φεστιβάλ αυτό κατευθείαν έγινε μία ανάγκη να πρέπει να γίνει μία διοργάνωση η οποία να έχει και αυτά τα χαρακτηριστικά, την πολλαπλότητα των σκηνών κλπ.
Τώρα για το όνομα, το όνομα εντάξει, είναι λίγο αυτοναφορικό, έχει να κάνει με το ότι έχω μια δυσκολία με τους πολλούς ανθρώπους. Δεν είναι κάτι κλινικό. Το αντιμετώπισα στην πορεία στην ερώτηση ότι και τι έχεις να πεις για το ότι για κάποιους ανθρώπους η αγροφοβία είναι μια ασθένεια που πρέπει να αντιμετωπίσεις, μια κατάσταση που πρέπει να αντιμετωπίσεις έτσι.
όχι πολλά είναι ένα μικρό αυτοειρονικό σχόλιο για το πως ένας άνθρωπος που δυσκολεύεται με τους πολλούς ανθρώπους πάει και κάνει μια τόση μεγάλη χαζουμάρα στο να κάνει φεστιβάλ Και λες ότι θα την κάνεις αυτή τη χαζουμάρα ποιον παίρνεις πρώτα τηλέφωνο Λοιπόν αυτό ξεκίνησε μέσα στο πλαίσιο το ασφαλές πλαίσιο του συντροτήματος που είχαμε για πάρα πολλά χρόνια με τον φίλο μου Τελωνίδα που ό,τι θέλαμε να κάνουμε λέγαμε θα το κάνουμε έχω αυτή την ιδέα πάντα να την κάνουμε οπότε ο πρώτος που πήρα ήταν η Λεωνίδας και ξεκινήσαμε στην αρχή να το να το δουλεύουμε μαζί στην πορεία λοιπόν έμεινα μόνος μου στη διαδικασία γιατί η διοργάνωση δεν είναι ένα project που είναι τόσο απλός όταν να να είσαι εργαστής να φτιάξεις κάτι καλλιτεχνικό, έχει και άλλα πράγματα μέσα και μετά άρχισαν να μπαίνουν οι άλλοι άνθρωποι στην πορεία, η ομάδα όπως είναι ο Νίκος που κάνει τα τεχνικά, όπως είναι η Νατάσα που κάνει την παραγωγή όπως είναι η Κατερίνα που κάνει την επικοινωνία
όλοι αυτοί οι άνθρωποι που άρχισαν να υπάρχουν γύρω από το φεστιβάλ και να μπορεί να στηθεί το φεστιβάλ. Τώρα αν η ερώτηση είναι για τους καλλιτέχνες Ήταν αρκετά εύκολο Οι καλλιτέχνες του πρώτου φεστιβάλ ήταν όλοι φίλοι Κάποιοι γνωστοί, περισσότεροι φίλοι Οπότε δεν θυμάμαι τι σειρά γίνονταν Δεν κουβαλάς δηλαδή κάποιο σταυρός διοργανωτής Για να τους συγκεντρώσεις και για να στήσεις αυτό το φεστιβάλ Το πρώτο όχι, ήταν πάρα πολύ εύκολο το να στήσεις Ήταν μερικά τλεύχνα Μετά?
Μετά ήταν ένα τηλέφωνο Πήρα το φίλο μου το Θωμά, το Metaman Και ήταν πάρα πολύ Απλά τα πράγματα Μετά στην πορεία Νομίζω άλλαξε και το τοπίο λιγάκι Σταμάτησε να είναι τόσο αθώο Γενικότερα όχι μόνο στο Στο indie Ας πούμε Αναφορούσε μόνο το indie το γραφικό τα πρώτα χρόνια Και Ξέρεμε να μιλάμε με περισσότερους manager Ξέρεμε να μιλάμε με Αρχίσανε να δυσκολεύονται πράγματα Ωραία Σε γνωρίζει κάποιος έξω Ή στις διακοπές σου Και εκεί που σε ρωτάει τι κάνεις με τη διασχολή Του λες ότι διοργανώσεις αυτό το φεστιβάλ Πώς το περιγράφεις σε κάποιον που δεν έχει έρθει κοντά Σαν μια κατάσταση περισσότερο Σαν μια συναυλία Που ξεκινάει από τις 7.30 ώρα Και τελειώνει μία το βράδυ Και στην οποία μπορείς να πας Σε πολλά πράγματα ταυτόχρονα αυτό. Έτσι το νιώθω εγώ το φεστιβάλ.
Πασιλίνα, πώς σου φάνηκε στην αρχή η ιδέα να αναλάβεις το φετινό curation? Πάντα ήθελα να κάνω ένα curation. Γιατί τον τελευταίο καιρό, αλήθεια πίστευα ότι έκανα manifesting. Γιατί απλά έλεγα, είχα να βάζω και ένα story στους ταινούς μου και έλεγα, πρέπει κάποιος να μου δώσει ένα φεστιβάλ. Δεν ξέρω, νομίζω ότι το είδε ο Άρης, κάποιος το είπε.
αλλά στην αρχή τέλος πάντων με πήρε ο Άρης out of the blue και για να κάνω μια σκηνή και μετά είχα νοηθήσει τόσο πολύ και πρότεινα πολλά ονόματα και ο Άρης νομίζει ότι αυτό λέει οκ, θες να δούμε και τα υπόλοιπα ο Μαμένος ξέρεις ξεκίνησε κάπως ναι, η λογική ήταν να προτείνει 8 ονόματα και έστειλε μια λίστα με 60 σίγουρος ναι αυτό και είχα χαρεί πάρα πάρα πολύ γιατί Νομίζω ότι αυτό σαν μουσικός Κάπως Εντάξει πάντα Κρίνεις όταν βλέπεις κάποιο φεστιβάλ Και τα λοιπά Και είχε γεννηθεί πολύ και η ανάγκη Μες με το ότι βλέπει Συνέχεια είτε παρόμοια acts Που τα έχει ξαναδεί και ότι δεν γίνεται representation Σε άλλα acts και το αγροφοβικό Η αλήθεια ήταν το μόνο φεστιβάλ Θεωρώ τη σύνη της σκηνής Το οποίο κάπως Ανοίγει τα ωριά του Και θεωρώ ότι είναι και το πιο σημαντικό φεστιβάλ το οποίο γίνεται αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα προσωπικά για τη σκηνή μας.
Επομένως, ξέρεις, ήταν και μεγάλο σχολείο γιατί είναι διαφορετικό να τα λες όλα αυτά σε θεωρητικό πλαίσιο και να λες, α, εγώ αν είχα να φύσει πάλι θα έκανε αυτό και άλλο αν το βλέπεις στην πράξη. Δηλαδή, όντως κάπως είχα ενθουσιάστητα πάρα πολύ σε διαδικασία και το έχω πει και στον Άρλιο, είμαι πάρα πολύ αφιγνώμη γι' αυτό.
Άρα φαντάζομαι ότι έχοντας στείλει 60 ονόματα ότι πήγε καλά μετά το πρόγραμμα και το πλάνο Ε, αυτό, μεγάλη ήταν και μια διαδικασία δηλαδή ήταν συλλογική, δεν ήταν ότι την έκανα μόνη μου, σαν μια περίπτωση δηλαδή, και αυτό είναι και το ωραίο πράγμα που κάνει και ο Άρης δηλαδή, μας βοηθάει και σε μια ομάδα με όλους και τους προηγούμενους κυριατές και υπάρχει ένα όμορφο πλαίσιο ομάδας και φιλιάς κάπως, παρόλο που εμείς δεν ήμασταν φίλοι αλλά ξέρεις την νιώθεις κατευθείαν included και βλέπεις κάπως αυτό το κομμάτι το γοροφυλικό που είναι μουσική προς μουσικούς το ότι προσπαθούμε όλοι κάπως να κάνουμε κάτι για τη σκηνή και να φέρουμε κάτι καινούριο ή κάτι στη νέα γενιά και στην παλιά γενιά και κάπως να ενωθεί αυτό το πράγμα αυτό έτσι το έξαλεβα εγώ προσωπικά Και ποιος είναι ο χαρακτήρας που ήθελες συναδοθεί στο φετινό πρόγραμμα.
Κοίτα, σίγουρα εμένα μου γενικά αυτό που μου αρέσει με το αγοροφοβικό και αυτό και με τους curators ήταν ότι κάθε φορά και κάθε χρόνο έβλεπα ότι κάθε curator σε βάζει και το δικό του στοιχείο. Δηλαδή θυμάμαι ότι όταν έγινε αυτό πιο ξεκάθαρο όταν το ανέλαβε πρώτη φορά ο Μέταμαν και μετά η Φένια ότι ας πούμε φαινόταν ότι στο Μέταμαν είχε πιο ηλεκτρονικό εσάνς.
Επομένως σίγουρα ήθελα κάπως εγώ να προτείνω names τα οποία έχουν να κάνουν και με τη δική μου σκηνή και νιώθω ότι η δική μου σκηνή αν πω ότι είμαι σε κάποια σκηνή έχει αυτό το πιο dark το πιο dark κομμάτι σε σύγκριση με το πιο pop της και νιώθω ότι αυτές οι δύο σκηνές είναι πολύ αντίθετες μεταξύ της και πολλές φορές δεν συναντιόνται και νομίζω ότι κάπως αυτό, δηλαδή θεωρώ ότι αυτό είναι και το όμορφο που το ένιωθα πολύ και στο πρώτο και σε όλα τα αγόρφωρκα που έχουν γίνει ότι έβλεπες ότι πήγαινα σε μια σκηνή και έβλεπες κάτι τελείως άλλο και μετά κάτι τελείως άλλο και έβλεπες ξεφνικά ανθρώπους που μπορεί να ήταν λίγο να μην πήγαιναν, να μην το επέλεγαν γιατί μπορεί να σνόπαραν ή το οτιδήποτε να γίνονται ένα και να βλέπουν άκρες που δεν θα τα έβλεπαν δεν θα έδιναν ευκαιρία να τα δουν.
Επομένως αυτό νομίζω για μένα that was my goal. Πραγματικά, θε κιουρέτωρα αφήνει το δικό του αποτύπωμα οπότε Άριον, κάποιος σου έλεγε το γραφοβικό είναι περισσότερο μια σειρά από διαφορετικά φεστιβάλ παρενενιαίου θα το θεωρούσες επιτυχία ή ντεφό? Έτσι το έχω και εγώ στο μυαλό μου όπως το περιέχει και η Βασιλίνα ότι ο καθένας περνάει μια δικιά του ταυτότητα όχι ολοκληρωτικά βέβαια νομίζω ότι δεν είναι για παράδειγμα πέρσι που το ανέλαβε η Φένια δεν σκέφτηκε να κάνει ένα φεστιβάλ ένα ραπ φεστιβάλ που είναι το στήλη της. Προσπάθησε να το προσαρμόσει σε αυτό που είναι ήδη το φεστιβάλ και νομίζω και αυτό έκανε και η Βασιλίνα, αυτό έκανε και ο Θωμάς μετά μαν και θα μου άρεσε να υπάρχει αυτή η λογική ότι είναι διαφορετικά φεστιβάλ χωρίς ωστόσο να φύγει τελώς.
Για παράδειγμα, με ένα θα μου άρεσε το επόμενο να είναι κάποιος στονεράς ο επόμενος κιουρέιτορ. Αλλά δεν θα ήθελα ένα στονερ φεστιβάλ. Νομίζω ότι είχε και πολύ ενδιαφέρον όταν το κάναμε μαζί με τον Άρη. Το πώς κάναμε κάπως τριάδες. Δηλαδή ψάχναμε να βρούμε το πώς οι τριάδες θα συνδεθούν και θα περάσουν. Να δει πώς κάθε είδος συνδέεται κάπως.
αλλά προσθέτει και κάτι καινούριο δηλαδή αυτό έχει πολύ ενδιαφέρον στο πως ψάχνουμε τα ποιο όνοματα είναι πιο δερύτερα γιατί όντως αυτή η λίστα που υπήρχε υπάρχουν πάρα πολλά ταλέντα και πάρα πολλοί αξιόλογοι άρτης που ξέρεις αλλά ναι, έχει πολύ ενδιαφέρον το πως ήταν σαν πάζλ Υπάρχουν και ονόματα που επιστρέφουν ξανά στο γρηφοβικό φέτος Προσωπικά είμαι πάρα πολύ χαρούμενος που επιστρέφει η Λένα Πλάτωνος αρχικά.
Τη θεωρώ την σπουδαίότερη μουσικό εν ζωή αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα. Ενεξαρτήτως είδους κλπ. Είχα τη χαρά να περάσω και ένα πολύ ωραίο απόγευμα στο σπίτι της στο τέλος του καλοκαιριού που κάναμε κάποια γυρίσματα μήπως και γίνουν ένα μικρό πρώμο βίντεο για το φεστιβάλ και ήταν από τα πιο ωραία πράγματα που μου έχουν συμβεί κατά τη διαδικασία της διοργάνωσης όλων των διοργανώσεων.
Ήταν ένα μαγικό απόγευμα. Χαίρομαι πάρα πολύ που επιστρέφει ο Παναγιώτης, ο Παμπάν, μετά την πρώτη διοργάνωση. Υπάρχει άλλη επιστροφή που δεν είναι μέσα από άλλο project. Υπάρχουν άνθρωποι που επιστρέφουν μέσα από άλλα project σχεδόν σε όλα τα αγροφοβικά, αλλά προσπαθώ να θυμηθώ αν υπάρχει... Η Ντολιβάρα επιστρέφει. Την άκουσα πρώτη φορά στο αγροφοβικό εγώ.
Και μετά είχα κολλήσει και προσπαθούσα να αποστηθήσω το κλικ κλικ Ήταν δύσκολο δεν το κατάφερα Πολλά λόγια Ήταν φανταστική η εμφάνιση εκείνη Αλλά θα παρουσιάσουν και κάπως θα είναι λίγο διαφορετικό Δηλαδή θα είναι μαζί με τη Σάρα και θα κάνουν ένα mix and match Και γενικά αυτό μου αρέσει πολύ στη ραπ σκηνή Ειδικά στη Femurap που το κάνουν Δηλαδή νιώθω ότι ενώ έχω δει Purple Spur στην τόλη Κάθε φορά που την βλέπουμε άλλα act που το κάνουν μαζί σε line up Είναι κάτι άλλο, which I love.
Δεν ξέρω να το θυμάστε, στην προηγούμενη εμφάνιση που έκανε η Λένα Πλάτωνα στο γορφοδικό, θα ήμουν από κάτω και να είναι κάποιος στο κοινό και να της φωνάζει, Λένα είσαι κάυλα! Και αυτή να του λέει, είναι ένας κύριος που κάτι λέει, αλλά δεν τον ακούω καθαρά, μπορείτε να έρθετε πιο κοντά. Και τότε να συνεχίζει, Λένα είσαι κάυλα!
Ήταν φανταστικό να το ξεχάσω ποτέ. ήταν μια από τις καλύτερες στιγμές όλων των φεστιβάλων έχετε άλλα highlight ποιά σας να μου πείτε εγώ είχα πάθει μια τρέλα με την Κρίστα Παπίστα στο πρώτο φεστιβάλ ήταν απίθανη την είδα και πρόσφατα συνεχίζω να σκέφτομαι τέτοια πράγματα για τα live της αλλά είναι πολλά τα live που έχω δει στο γραφηβικό και έχω σκεφτεί ότι είναι πάρα πολύ ωραία όπως συμβαίνει αυτό το φεστιβάλ και μπορούν και γίνονται με αυτόν τον τρόπο τα live που γίνονται.
Κριστόφια, παράδειγμα, μου άρεσε πάρα πολύ το live. Καπέτ, μου άρεσε πάρα πολύ. Λιμπής. Αλλά πιθανόν να μην τελειώσει ποτέ αυτή η λίστα, αν ξεκινήσω τώρα να σου... Μπορείς να μας πεις, να μας πείτε για μια από τις αγαπημένες στιγμές του φεστιβάλ που δεν είναι κάτι που βλέπουμε εμείς σαν κοινό που ερχόμαστε. Το μεσημέρι, ανάμεσα στα soundcheck και πριν να ανοίξουν οι πόρτες, που που ξαπλώνω και κοιμάμαι και σε ένα καναπέ.
Είναι η αγαπημένη μου στιγμή, δεν με νοιάζει τίποτα και είναι υπέροχα. Αυτό είναι το καλύτερό μου. Εγώ είμαι μυσικός μετά την προηγούμενη χρόνια. Νομίζω ότι... Ναι, είναι όταν περιμένεις να βγεις, ίσως, που έχεις τελειώσει όλη την προετοιμασία, κάπως έχεις συμμετηθεί, έχεις βαφτεί, έχεις κάνει τα πάντα Και θα πιείς ένα τζιντεόρνικ εκείνη την ώρα.
Είναι κάπως... Λες, α, αυτό. Αυτό. Πίσω στο backstage. Και είστε όλη μουσική. That's cute. Ναι. Άρα μια και το ανέφερες, τι συμβαίνει το μεσημέρι στη γειτονιά γύρω από το πλήφα. Γιατί εμείς έρχομαστε το βράδυ, οπότε δεν ξέρουμε πώς είναι με το φως της μέρας. Εντάξει, υπάρχουν βιοτεχνίες γύρω-γύρω. Υπάρχουν άνθρωποι που δουλεύουν εκεί που είναι το...
Είναι μια πολύ ζωντανή γειτονιά. Κυρίως το από μεσήμερο μπορώ να σου πω τι συμβαίνει, που είναι ένα από τα αγαπημένα μέρη στην Αθήνα, το μαγαζί που υπάρχει απέναντι από την Πλήθα, ο Γαρούφος. Εκεί ήθελα να καταλήξουμε. Δεν ξέρω αν κάνουμε καλά που το αναφέρουμε τώρα εδώ. Είναι ένα από τα καλύτερα μέρη στην Αθήνα. Γιατί?
Γιατί είναι καλύτερο δεν ξέρω, γιατί είναι υπέροχο πας κάθεσαι εκεί, ξεχνάς τα πάντα με διαφορετικό τρόπο από ό,τι μπορεί να συμβεί είναι σαν να είσαι στα 80 επίσης, ας πούμε μου βγάζει αυτή την αίσθηση Και παίζει και βαριά λαϊκά Ναι, ναι, ναι, συμβαίνουν διάφορα πράγματα μπορεί να δεις ανθρώπους να χορεύουν ζεμπέκικο μέσα στη μέση του δρόμου με φωτιές γύρω γύρω από ενόπνευμα μπορεί να πετάνε χρωτοπιτσέτες αλλά δεν είναι αυτό το βασικό κλου το βασικό είναι αυτό το που είμαστε σήμερα η ησυχία που έχει εκεί που είναι μαγικό πράγμα στην Αθήνα για την Αθήνα μόνο Ποιοι έρχονται στο αγροφοβικό ποια είναι για σας η ανθρωπογεγραφία του φεστιβάλ Εμένα αυτό που μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση ήταν αυτό που είπα και πριν ότι βλέπεις πάρα πολύ διαφορετικές ηλικίες διαφορετικές σκηνές που ξαφνικά βγάζουν νόημα να είναι όλες μαζί. Δηλαδή είναι σαν πραγματικά να φαίνει πάρα πολύ κόσμο που ίσως δεν γνωρίζει ότι θα μπορούσε να είναι όλοι μαζί.
Και αυτό είναι για μένα η μαγεία του. Δηλαδή πραγματικά νιώθω ότι είναι ένα φεστιβάλ που πολλοί κόσμοι από την Αθήνα, είτε είσαι φοιτητής είτε είσαι over 40 το περιμένεις κάθε χρόνο και υπάρχει αυτή, τουλάχιστον εμένα σαν μουσικός πάντα πού λέω, α τι θα κλείσουμε φέτος στο γραφοβικό για να πάω. Υπήρχε πολύ αυτό που I think it's a big success για την local screen.
Ναι, είναι. Σου πάω σαν την ερώτηση γιατί θα ήθελα να μην υπάρχει αυτό το ποιος είναι ο κόσμος που έρχεται στο γραφοβικό. Θα ήθελα να είναι λίγο πιο, να είναι ανοιχτό εντελώς. Οκ. Και είχες πει πέρυσι ότι δεν θες και το γραφοβικό να εδρεωθεί. Γιατί έννοια του θεσμού είναι πάγια για την εξουσία. Ναι, τώρα αυτό ακούγεται πολύ πολιτικό πολύ πολιτική θέση που δεν είναι ακριβώς αυτό που θέλω να πω Θα ήθελα να μην μου γίνει προσωπικό βάρος το αγροφευκό Το γεγονός ότι το αγροφευκό δεν έχει χορηγούς πιστεύεις ότι συμβάλλει θετικά στην εμπειρία για το κοινό ή έχει να κάνει απλά με μια δική σου αρχή Με ενοχλεί πάρα πολύ προσωπικά όλη αυτή η φασαρία οπτική κλπ Από τις χορηγίες Τον σταματάν Να δοκιμάσεις Το να βλέπεις κάτι Και να υπάρχει δίπλα σου Με αυτή την επιγραφή Όλο αυτό το κομμάτι με χλυπάρα πολύ Έχω καταλάβει Ότι είναι εντελώς απαραίτητο Διότι χωρίς αυτό Είναι μη διώσιμο Η διεργάνωση Παρ' όλα αυτά επιμένεις Άλλο αυτό Και ποιο είναι το μεγαλύτερο ψήμα που λέει ένας διοργανωτής
Στην εαυτότητα για να αντέξει μέχρι την επόμενη διοργάνωση Ότι θα βγει Αν τελείωνε αύριο το γροφοβικό Θα ήθελες ο κόσμος να πει ευτυχώς που υπήρξε Ή κρίμα που τελείωσε Θα απαντήσω έτσι πρώμα κατά ορικά Θα ήταν ωραία να πει ευτυχώς που τελείωσε Νομίζω αυτό είναι κάτι που θα πεις εσύ στον εαυτό σου νιώθω, έτσι πώς με τα λέμε τώρα.
Όχι, ήταν μεγάλη επιβολή η απάντηση. Βασιλίνα, αν έπρεπε να διαλέξεις μόνο ένα act περιμένεις με αγωνία, πρέπει να διαλέξεις ένα. Ένα! Ναι, ναι, ναι. Σε αναγκάζουμε. Και θες να δεις πώς θα εξελιχθεί και πώς θα ενδράσει αυτό ο κόσμος. Ποια θα ήταν αυτό για φέτος. Νομίζω αυτό που είπα και πριν, κάπως ανυπομονώ, να δω την Baby Ninth κυρίως, όχι μόνο από προσωπική προτίμηση κατά τέτοιο γιατί όλα τα άκτς μου αρέσουν και γιατί δεν παίζει δεν έχει τύχει να τη δω live προσωπικά αλλά πιστεύω ότι θα παρουσιάσει δηλαδή έχω ακούσει αυτό που ετοιμάζει και είναι μια πολύ σημαντική φωνή για την σκηνή και ξέρεις ανυπομονώ κι εγώ ίδια να δω πώς θα το φέρει αυτό στη σκηνή του Αγροφοβικού Επομένως ναι νομίζω ότι δηλαδή είναι ένα όνομα που πολλοί κόσμοι ίσως δεν την έχει δει πέρα από τα τζανζάκια της σκηνής της Αρή έχει υπάρξει ποτέ καλλιτέχνης κάποια χρονιά που δεν τον θεωρούσε προφανή επιλογή για το φεστιβάλ αλλά τελικά σε διέψευσε Όχι γιατί θέλω να νιώθω ότι το φεστιβάλ είναι
ανοιχτός σε οτιδήποτε ότι είναι πάρα πολύ μεγάλη η παρένθεση που χωράει τα πάντα έχουμε συζητήσει κατά καιρούς με όλα τα παιδιά που έχουν λάβει την επιμέλεια ονόματα που είναι οτιδήποτε από το Χρυστοδουλόπουλο και τη Βύση μέχρι οτιδήποτε, θέλω να μην φτάσω στο αντίθετα ίσως σε πολιτικό επίπεδο και πολιτικές απόψεις να υπήρχε ένα πλαίσιο μου αρέσει να λέω ότι αποκλείουμε τους αποκλεισμούς πάλι ούτε με σίγουρα σημαίνει αυτό αλλά νομίζω ότι θα ήμασταν ανοιχτοί σχεδόν σε οτιδήποτε μου άρεσε πάρα πολύ ο του Νάς εμένα σαν επιλογή που δεν το περίμενα η αλήθεια είναι το δω στον κορυφικό ήταν φανταστικός και σε προσωπικό επίπεδο και...
Ναι, γιατί δεν το περίμενες. Ξέρω, κάπως δεν το περίμενα, δεν μπορώ να σου πω γιατί, αλλά κάπως δεν το περίμενα. Ήταν μια ευχάριστη έκπληξη και μου άρεσε πάρα πολύ. Ήταν πρωτοπόρος μουσικός ο Τρουνάς και ήταν φανταστικός. Και ήρθε για να σας κάνω τις ερωτήσεις ρουτίνας αυτή του ποντ. Είσαι για μια μέρα δήμαρχος Αθηνέου. Ποιο είναι το πρώτο και το μοναδικό πράγμα που παλλάζετε.
Εσύ εγώ θα πω τώρα Όντως το πεζοδρόμι Δεν γίνεται Πέφτω και περπατάω και στραβά Δηλαδή σκέφτομαι που παίρνω αυτό We don't have πεζοδρόμια Για να φτάσεις στο πλήθα Πώς θα φτάσεις Ναι εντάξει Εμένα μου βγαίνουν πιο Επιθετικά Τέλεια Μέσα ανοιχτή να τα ακούσουμε Δεν νομίζω ότι είναι πολυδημιουργικά Δηλαδή θα άφηνε την πόλη να γεμίσει κουπίδια Θα δημιουργήσει ένα Πολύ εχθρικό περιβάλλον Ώστε να σταματήσει να είναι Να είναι αυτό που είναι τώρα Που προσποιείται ότι είναι φιλική Με αποτέλεσμα να προσκαλεί Όλο αυτό το πλήθος των ανθρώπων Που έχει διώξει όλους τους υπόλοιπους Φανταζόμαι ότι υπάρχουν πολύ πιο Σωστή τρόπο να γίνει αυτό δεν θα σε ψηφίσει ο Άρη δεν έχει πει κανείς κάτι αντίστοιχο σε αυτό το podcast δεν έχει πει κανείς κάτι αντίστοιχο ναι όχι σε συγκεκριμένες περιοχές εννοείς προσποιείτε τη φιλική μιλάω για όλο το κέντρο μου μου λείπει πάρα πολύ το κέντρο που γνώρισα στις αρχές του 2000 και θα έκανα οτιδήποτε κλιματικές ενέργειες για να γυρίσω εκεί
ωραία ενδιαφέρουσα προσέγγιση Αγαπημένη διαδρομή στην Αθήνα Εμένα μου αρέσει πολύ Να πηγαίνω από τα εξάρχεια Να την περπατάω όλο Και να πηγαίνω στην πνίκα Πολύ Πνίκα τύπου Δεν ξέρω νιώθω Τουρίστρια Αλλά νιώθω υπέροχα Νιώθω κάπως ότι χάνομαι Δίνω τους αγαπημένους μου γλώφους Ναι και εγώ από τα εξάρχεια θα ξεκιναγα αλλά θα πήγαινα μάλλον προς πλατεία Κοντζιά ή Μοναστηράκη για να περάσω από την αγαπημένη πλατεία που είναι ο Κλαθόνος Αυτό Επίσης δεν την έχει αναφέρει κανείς σαν αγαπημένη του πλατεία Μας έχεις δώσει πολύ ιδιαίτερες απαντήσεις Και ποια γειτονιά της Αθήνας δεν ξέρατε ή δεν ξέρετε ακόμα κατά που πέφτει Εγώ άπειρες παιδιά δεν έχω καθόλου καλό προσανατολισμό δεν έχω ιδέα που πέφτει σε αίρες που είναι η πόλη μου και νομίζω δεν ξέρω που βρίσκεται ο Άγιος Δημήτριος είναι κοντά μας πάμε μια βόλτα στον Άγιο Δημήτρια το δεν γνωρίζω η Λαμπρινή που είναι μπράβο και εγώ σας ευχαριστώ πολύ και εύχομαι του χρόνου τέτοια εποχή να μιλάμε για την πέμπτη σεζόν
του φεστιβάλ Να δούμε.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
