Μικρές πόλεις μέσα στην πόλη: Οι στοές της Αθήνας

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Γεια σας! Ελπίζω αυτό το ηχητικό να σας βρίσκει καλά. Ακούτε το podcast της Ζωής στην Πόλη του News247. Η πόλη μας απασχολεί είναι η Αθήνα. Οι άνθρωποι της που τη διαμορφώνουν και οι ιστορίες τους, όσα νέα προκύπτουν σε αυτή, αλλά και σταθερές αξίες της, τα καλά και τα δύσκολά της. Και η ζωή είμαι εγώ, η Παρασύνδου. Διαφορετικές γραμματοσυρές, υλικά τα οποία συχνά μαρτυρούν τα είδη των καταστημάτων που στεγάζουν και ένας τρόπος τοποθέτησης χωρίς ιδιαίτερη συνοχή, αυτό μόνο κριτήριο είναι μια επιγραφή που να χτυπάει στο μάτι.

00:29 Κάπως έτσι είναι φτιαγμένες τα μπέλες της εισόδου των στοών του κέντρου της Αθήνας. Και παρόλα αυτά αποτελούν από εκείνα τα στοιχεία της πόλης που συχνά προσπερνάμε, ακόμη και όσο συναντάμε καθημερινά κάποια από αυτές πηγαίνοντας στη δουλειά μας. Πριν από περίπου μία δεκαετία, μία δραστήρια Αθηναία της φωτογράφησε και της κατέγραψε Έτσι έχει στο αρχείο τους ακόμα και εκείνες που δεν υπάρχουν πια, καθώς η πόλη άλλαξε και συνεχίζει να αλλάζει Γενικά, εις το έστης Αθήνας, αυτά τα στεγασμένα περάσματα με τα μικρά μαγαζιά που διατρέχουν το κέντρο της πόλης Ακολουθούσαν το μεσαιωνικό μοντέλο που ήθελε κάθε δρόμο να έχει και τη δική του εξειδίκευση Άλλους με τα υφασματάδικα, άλλους με τα μπαχαράδικα, άλλους με τα πομολάδικα.

01:05 Κοντά στην πλατεία Κλαθμόνος και πάνω από την πλατεία Αγίων Θεοδόρων, η οδός Αριστίδου ήταν ο δρόμος των τυπογραφίων. Τόσο σε αυτήν όσο και στη Στοά Ανατολής λειτουργούσαν κάποτε 11 τέτοια. Σήμερα επιβιώνουν μόλις δύο. Γύρω από τη Στοά Ανατολής, όπου μπορούμε ακόμη να διακρίνουμε ένα τμήμα από τα τείχη της Αθήνας, κυκλοφορούσαν διάφοροι αστικοί μύθοι τους οποίους οι παλαιότεροι της ΣΤΟΑΣ αρέσκονται να αναπαράγουν και να συντηρούν.

01:28 Μία ιστορία που θα ακούστηκε στο καφενείο της λέει ότι την έκτησε ένας αρχιτέκτονας ο οποίος έχοντας ως πρότυπο μία ΣΤΟΑ της Αλεξάνδριας στην Αίγυπτο θέλησε να μεταφέρει την εικόνα της στην Αθήνα. Και αν δείτε την κατοψή της έχει διαφορετικό σχήμα από τις υπόλοιπες αθηναϊκές στοές, τέτοιο που σε κάνει να χάνεσαι μέσα της.

01:45 Μπορεί αυτή η ιστορία να μην ισχύει, όμως οι τυπογράφοι της στοάς δεν ήθελαν να αφήσουν την αλήθεια να τους χαλάσει μια καλή ιστορία. Έτσι διακόσμησαν τη σκάλα που οδηγεί στο υπόγειο επίπεδό της με μια εικόνα από τις πυραμίδες της Γίζας. Η στοά αυτή αποτελείται από δύο κτίρια. Σύμφωνα με έναν ακόμα αστικό μύθο, πριν χτιστεί το διπλανό κτίριο μπορούσε κανείς να βλέπει μέσα από αυτή την ανατολή του ήλιου.

02:04 Τόσο ανοιχτή ήταν. Η πραγματική ιστορία για το που σπήρε το όνομά της είναι πολύ πιο πεζή. Το οικόπεδο απλά άνοιγε στην ομώνυμη κατασκευαστική εταιρεία. Όλα αυτά δεν τα γνώριζα μέχρι πριν από τρία χρόνια. Τα έμαθα από την Αναστασία Παπά, η οποία από το 2015 μέχρι σήμερα έχει μάθει τις στοές της Αθήνας απέξω και ανακατοτά και τις έχει αναδείξει όσο λίγοι.

02:23 Στο υπόγειο της στο Άς Ανατολής η Αναστασία έχει δημιουργήσει το δικό της βιβλιοπολείο. Με γραμματοσυρά και τοποθέτης που θυμίζουν εκείνες των παλαιότερων επιγραφών έχει γράψει με μοβμπογιά, επιθυμητά, οδηγή, χάρτες, τοπία, περιηγήσεις, εκδόσεις. Το βιβλιοπολείο αυτό είναι, κατά κάποιο τρόπο, η φυσική συνέχεια της δικής της διαδρομής αυτήν την πόλη.

02:42 Άλλωστε, έχει περπατήσει πολύ την Αθήνα, μια και αυτή είναι η μέθοδος της έρευνάς της. Γι' αυτό και το μότο της είναι Read to Walk and Walk to Write. Με την καλεσμένη του σημερινού επεισοδίου θα συζητήσουμε για τους κρυμμένους μικρόκοσμους της Αθήνας, αλλά και για το πώς μπορούμε να ανακαλύπτουμε με διαφορετική ματιά τις γειτονιές και τις διαδρομές μιας πόλης, είτε είναι οι δικοί μας, αυτοί στην οποία έχουμε μεγαλώσει και εργαζόμαστε, είτε κάποια άλλη που επισκεπτόμαστε.

03:04 Γεια σου Αναστασία, χαίρομαι πολύ που είσαι εδώ. Γεια σου, ευχαριστώ για την πρόσκληση. Αν γυρίσουμε πίσω δεκαέντεκα χρόνια, πριν από τις ξεναγήσεις, το βιβλιοπολείο, τα περιοδικά, ποια ήσουν? Ένας άλλος άνθρωπος. Ήμουν ένα κορίτσι που είχα μεγαλώσει στα προάστια, αλλά δεν άντεχα ούτε λεπτό να βρίσκομαι εκεί πέρα, οπότε με την πρώτη ευκαιρία, με το που βρήκα μια εργασία στο εμπορικό Τριγωνο, στην Μελανθίου την αγαπημένη ήρθα στο κέντρο μετακόμιστος αφησίου και έτσι σε αυτό που μου έλειπε τόσο πολύ τα πράσινα, να βρίσκονται όλα δίπλα μου να έρχονται οι φίλοι μου στο σπίτι μου εντάξει το κέντρο ήταν και μια άλλη κατάσταση τότε, στην Μελανθίου με τα δημιουργικά γραφεία του Ψηρί οπότε μου άρεσε πάρα πολύ αυτή η ζωή και σιγά σιγά ούτως ή άλλως μπήκα στα βιβλία που ήταν και ο στόχος μου της αρχής.

03:55 Και οι ιστορίες πώς προκύπτουν, θυμάσαι κάποια στιγμή κάποια συγκεκριμένη βόλτα που σου έκανες κοιτάξεις αλλιώς. Ήταν τα Χριστούγεννα του 12, είχα έρθει διακοπές στην Αθήνα γιατί τότε ήμουνα στην Ολλανδία για το μάστερ μου έκανα γραφιστική σε σχέση με το δημόσιο χώρο και είδα μια Αθήνα της κρίσης Η οποία εντάξει, εμένα κάπως παρότι ήταν άσχημες εποχές, είχε κάτι που μου έλειπε από το βορρά.

04:22 Ήταν μια πόλη που είχε ψυχή ακόμα και τότε. Από ότι άρχισα να χάνομαι λίγο στις στοές. Ένιωθα ότι εκεί ο χρόνος σταματούσε. Έβλεπες παλιά μαγαζιά, παλιές επιγραφές που εντάξει είναι μια από τις αγάπες μου. Όταν στην Ολλανδία ήταν όλα designed, τέλεια, δεν είχαν κανένα πρόβλημα απολύτως. και εγώ ήμουν σε ένα πανεπιστήμιο που μας μάθανε πώς να λύνουμε τα προβλήματα στις πόλεις και με ζητούσαν στις...

04:47 Και δεν είχες. Δεν είχα προβλήματα και στο σχέδιο του ζητούμενος στα γραφεία που είχα δουλέψει ήταν να δημιουργώ μια μεσογειακή κατάσταση στην Ολλανδία. Τον δρόμο ας πούμε της Ελλάδας στο Ρότερνταμπ, της Αθήνας στο Ρότερνταμπ. Και για μένα αυτό δεν είχε νόημα, το έκανα κάποιες φορές προφανώς αλλά νιώθω ότι η δικιά μου πόλη που μου είχε λείψει φυσικά το είχε πολύ περισσότερο ανάγκη δηλαδή ουσιαστικά σε σημείο που θυμάστε το που γινόταν το 2012 είχαμε άπειρα σκουπίδια, καθαρίζαμε τα οικόπεδα κάναμε βόλτα στην πόλη με ποδήλατα είχαμε φανταστεί κάπου μια άλλη πόλη και κάπως κόλλησα σε αυτό και ο δικός μου τρόπος, ο δικός μου φίλτρο ήταν στο S τότε Και πέρα από τις επιγραφές που σε τράφηξαν στο S γιατί σου αρέσουν πολύ Ήταν και κάτι άλλο, ήταν το ότι εκεί μέσα κρύβεται κάτι Αυτό που κρύβεται είναι νομίζω η ιστορία της πόλης μας Η πρόσφατη ιστορία της πόλης μας Η οποία προφανώς δεν έχει καταγραφεί Οπότε ήθελα κάπως μια σύνδεση με τη δικιά μου πόλη στο τώρα

05:50 Και όχι με αυτά που φανταζόμουν Αυτό ότι η Αθήνα είναι η Ακρόπολη Και αυτό το ένδοξο παρελθόν κλπ Οπότε με τράβηξε αυτό το κομμάτι Αυτά τα θράσματα της ιστορίας αυτής της εμπορικής ιστορίας, ίσως το πούμε έτσι και φυσικά οι άνθρωποι οι οποίοι την μετέδιδαν από στόμα σε στόμα δηλαδή πληροφορική ιστορία και όχι κάποιο αρχείο ή κάποιο βιβλίο Και το 2015 κυκλοφορεί στο Εντός το ΩΑΣ που είναι ένα βιβλίο με κατόψιση 40 στον, χωρίς κείμενο που άφηνε τον αναγνώστη να φτιάξει τη δική του διαδρομή Πώς γεννήθηκε αυτή η ιδέα?

06:25 Καθαρά προσωπική ας πούμε ανάγκη, δεν είχα σκοπό να βγάλω βιβλίο είχα ξεκινήσει αυτή η καταγραφή των στον απλά επειδή μου άρεσαν, έβγαζα φωτογραφίες μιλούσα με κόσμο, έκανα χάρτες γιατί αυτή είναι η δουλειά μου να σχεδιάζω χάρτες δηλαδή πάντα με ενδιαφέρε πως η εμπειρία της πόλης αποτυπώνεται σε κάποιο ας πούμε σχέδιο, σχήμα, χρώμα κλπ οπότε σε κάποια φάση είχαμε ζητήσει αρκετό υλικό είχα γεμίσει έναν τείχο στο δωμάτιό μου τεράστιο με στοές και έτυχε τότε και συνέβαιναν τα ίχνη εμπορίων θυμάσαι στο αεμπόρων οπότε μου ζητήθηκε από τον Τάσο Παπαϊωάνο από το Athens Dance Bibliotheque μιας και είμαι σχεδιάστρα βιβλίου να σχεδιάσω ένα βιβλίο για το στοές γιατί είχε δει αυτό το τρελό τείχο στο σπίτι μου και του λέω πολύ ωραία ιδέα θα παρουσιάσω αυτή τη δουλειά μου και θα κάνω αυτό από 10-13 μήνες και δείσα αυτό το βιβλίο το οποίο δεν είχε σκοπό να έχει κάποιον αναγνώστη το έκανα πιο πολύ για καταγραφή δικιά μου αλλά όταν μπήκα στη δικασία του και έφτασα να τυπωθεί, θα βγήσα και τάντι

07:22 τι θα το πάρει ο κόσμος σκέφτηκα τι ήθελα να βγάλω μέσα από αυτό και ήθελα κάπως να δείξω την εμπειρία που είχα εγώ να μπαίνεις σε έναν χώρο που είναι άγνωστος δεν είναι ξεκάθαρο αν έχει κάποια έξοδο Γενικά όλο το βιβλίο έχει μόνο τη διαμπερίστοες Στον πορικό τριγώνου Συνδέονται δύο δρόμους Οπότε ήθελα να βγάλω αυτή τη μαγεία του Να ξεδιπλώνεται μπροστά σου ο χώρος Να μην ξέρεις τι έχει μέσα Να μην πας σε μία στο Άγιον Γιατί έχει ένα διάσημο φούρνο Ή δεν ξέρει ένα διάσημο βιβλίο πολύ Αλλά να πας περισσότερο για να την ανακαλύψεις εσύ Και ο κενός χώρος στο βιβλίο είναι για φωτολόγιο να γράφεις τη δικιά σου ιστορία και εκείνοι που μπερδεύτηκαν τα βιβλιοπωλία Πόσο αντιμετώπισαν τα βιβλιοπωλία Ήταν δύσκολο ήταν το πρώτο μου βιβλίο που έκανα και διαχειρίστηκα και τη διανομή από ένα σημείο και μετά δηλαδή στην αρχή την είχε το χαρτοβασίλιο αλλά μετά την έλαβα μόνη μου πηγαίνω στα βιβλιοπωλία που ήξερα ότι έχουν το βιβλίο και δεν το έβρισκα και κατάλαβα ότι υπήρχε ένας διχασμός

08:18 μεταξύ travel guide, σημειωματαρίου design book art book, ό,τι θες οπότε δεν υπήρχε κάποια ροή και το βιβλίο παρέμενε στις αποθήκες δεν μπορούσε όσο θα πρέπει να πουλάει οπότε πήγαινα στο βιβλίο και λέω μπορείτε να το βάλετε εδώ γιατί είναι όλα αυτά μαζί είναι και σημειωματάριο και οδηγός πόλης και design book πως να το πεις οπότε ναι έγινε λίγο χαμός αλλά η δουλειά μου μονίμως είναι έτσι έχει αυτά τα hybrid formats που τώρα θεωρώ ότι δεν είναι πρόβλημα τώρα τα βιβλία πολύ γνωρίζουν αυτό το φορμά ή έστω αυτό το πειραματισμό στα βιβλία τότε ήταν λίγο δύσκολο Ναι, είναι άλλη φάση, πάμε και περισσότερα εξειδικευμένα Ναι, τότε δεν υπήρχαν βιβλία πολύ αυτά που βλέπουμε σήμερα Πρωτοπόρησες κι εσύ το 2015 Παρ' όλα αυτά βγήκε από τις κούτες, έφτασε μέχρι ένα πανεπιστήμιο design στη Γερμανία που σου ζήτησε να παρουσιάσεις την δουλειά σου και κάπως έτσι προέκυψε και η πρώτη ξενάγηση Ακριβώς Αυτό είναι επίσης το αστείο που συμβαίνει σε αυτή την πόλη, χώρα είναι ότι πρώτα σε μαθαίνουν έξω

09:22 και μετά σε μαθαίνουν εδώ δηλαδή στις πρώτες εβδομάδες με βγήκε αυτό το πανεπιστήμιο μέσα από το newsletter μου με ένα τέτοιο τρόπο τρελό και είχαν έρθει για η δρομή στην Αθήνα αρχιτέκτονες για να κάνουν έρευνα στην πόλη Οπότε μου ζητήθηκε να κάνω μια παρουσίαση του βιβλίου Επειδή δίδασκα και design Και έτσι έκανα μια περιήγηση μέσα στην πόλη Δείχνοντας όλη τη διαδικασία της έρευνας Πώς μιλούσα με τους ανθρώπους Τι έβλεπα στις επιγραφές Πώς ανακάλυπτα το χώρο Και κατάλαβα ότι αυτό ήταν ένα φανταστικό format Για κάποιον που κάνει τέτοια έρευνα Προφορικής ιστορίας, καταγραφής κλπ Γιατί αμέσως είχα 20-25 άτομα που βλέπανε άλλα πράγματα στην Αθήνα το οποίο μπορείς να φανταστείς πόσο ριφρέσινγκ πόσο ανανεωτικό είναι ειδικά για κάποιον που μένει σε μια πόλη που είναι η πόλη της κρίσης, που τα βλέπει λασκούρα, ξαφνικά όλοι βλέπανε το Παρίσι στην Αθήνα δεν ξέρω, διάφορα πράγματα το Βερολίνο οπωσδήποτε οπότε υπήρχε αυτός ο διάλογος του να προβάλλεις την μια πόλη πάνω στην άλλη

10:28 και μέσα από αυτό υπήρχε αυτή η κριτική στο τι σημαίνει δημόσιος χώρος, γιατί τα μαγαζίνα είναι άδεια, τα πυροδρόμια είναι όπως είναι. Και το πήρα ως μέρος ερευνάς μου και το άνοιξα και στο κοινό. Οπότε μετά σχεδιάστηκε ως περιπατητική διάλεξη και για φοιτητές, έτσι ξεκίνησε, και για τουρίστες, αλλά και για τους ανθρώπους της πόλης μας, το πιο δύσκολο κοινό.

10:53 Πότε έρχονται οι ντόπιες αυτές τις διαλέξεις? Ήρθαν πολύ σύντομα στην αρχή γιατί το βιβλίο ήταν διαθέσιμο σε ένα μεγάλο κατάστημα το οποίο διοργάνωσε μια λογοτεχνική περιήγηση ας πούμε για το βιβλίο εκεί είχαν έρθει δύο στα τρίαντα άτομα τελείως διαφορετικός κόσμος, καθόλου designers, είχαν δει τις στοές μετά αυτό χάθηκε, αλλά επειδή μου είχε κρατηθεί αυτή η εικόνα του να έρχονται οι ντόπιοι στην ξενάγηση και να χρησιμοποιούν αύριο αυτά τα τυπογραφεία την κυρία που φτιάχνει ζώνες το παλαιοπολείο κλπ το έβαλα λίγο στόχο να προσελκύσω πιο πολλοί κόσμο από την Αθήνα Υπήρχαν δηλαδή ανάμεσα τους άνθρωποι που δεν είχαν επίσης το ΕΣ ή που δεν γνώριζαν τίτλους καταστήματα υπήρχαν σε αυτές Υπήρχαν άνθρωποι που μου λέγανε και δεν είναι ένας και δύο συμβαίνει για πολύ καιρό τώρα εργάζομαι δίπλα δεν είχα δει ποτέ αφετιστό ή δεν είχα μπει ποτέ μέσα ή αντί ωραίο μαγαζί αυτό, δεν είχα ιδέα και έχει πλάκα γιατί κάθε Χριστούγεννα κάνω μία special που με περιήγησε στις στοές

11:56 που είναι για να ψωνίσεις, τα θερώτα Χριστουγέννων και είναι αστείο γιατί ποτέ δεν έχω κόσμο σε αυτή τη ξενοήξη φοβερό, δηλαδή σε όλες τις άλλες πάντα γίνεται χαμός σε αυτήν τίποτα και το κάνω, γιατί θέλω να αποδείξω ότι πραγματικά μέσα στις στοές μπορείς να βρεις τα πάντα πραγματικά τα πάντα, δηλαδή έχω βρει μουσικό όργανο από την Ισπανία.

12:15 Έχω βρει χαρτί περί τελείγματος που δεν βρίσκω πουθενά άλλου για να μην μιλήσω τώρα για τα δερμάτινα είδη και ρούχα κλπ. Οπότε θεωρώ ότι είναι κάτι που δεν το πιστεύουμε εμείς. Και θέλω να το βγάλω προς τα έξω. Και να βρίσκει κάτι ξεχωριστό που δεν είναι μας marketer κυρίως. Ναι, έχουμε πάρα πολλά τέτοια. Και το άλλο αστείο που δεν είναι τόσο αστείο είναι ότι Αυτά τα μαγαζιά θα κλείσουν όσοι εμείς δεν πάμε Και είναι η κλασική ιστορία Όπου κλείνει μια ταβέρνα Και κλαίμε ναι Και κλαίμε και λέμε Αχ ήταν η αγαπημένη μου ταβέρνα Και τους λες πήγες τα τελευταία πέντε χρόνια Δεν σου λέω ένα χρόνο Αχ όχι ήθελα πάρα πολύ να πάω Δεν έτυχε δεν είχε χρόνο Και αυτό που λέω συνέχεια τελευταία Είναι αυτό η παρουσία στο χώρο Δηλαδή λέμε ότι η Αθήνα αλλάζει Ότι δεν είναι αυτό που ήταν αλλά και εμείς δεν είμαστε αυτό που ήμασταν δεν είμαστε τόσο παρόντες πλέον οπότε αυτό που σκοτώ να κάνω μέσα από τις περιηγήσεις μου είχες πει ότι θεωρείς ότι αυτές τις περιηγήσεις

13:12 είναι και μια κοινωνική πράξη εντάξει δεν ξέρω αν θα το λέω έτσι ότι είναι ένας τρόπος να ξαναζωντανέψουν οι στοές ναι σε έναν βαθμό δεν μπορώ να σου απαντήσω αυτό μπορώ να σου πω ότι βλέπω τα άτομα που έρχονται και μένουν στην πόλη για τα λίγα άτομα γιατί δεν είναι πολλοί ότι τις χρησιμοποιούν μετά οπότε για μένα αυτό είναι σίγουρα μεγάλη νίκη αλλά κυρίως για μένα είναι να μην χαθεί αυτή η ιστορία δηλαδή μπορεί να κλείσει μια στο Α αλλά να ξέρουμε τι ήταν εκεί να έχουμε μιλήσει με τους ανθρώπους τώρα σήμερα ήμουν το πρωί σε ένα κοσμοματοπολείο στη Σταμπολάνη 55 χρόνια το οποίο κλείνει κλείνει γιατί οι άνθρωποι βαίνουν σε σύνταξη δεν είναι ότι πέσαν τα καραβιά έξω και βλέπεις θα φύγει ένα κομμάτι που πραγματικά χαρακτηρίζεται η στοά οπότε είναι ωραίο αυτοί που έχουν έρθει μέχρι τώρα και το έχουν δει σήμερα τυχαί ήταν και ανοιχτό γιατί δεν ήταν κλειστό είναι ωραίο να υπάρχει αυτή η εικόνα και μετά να τη λες και στους επόμενους ας μην υπάρχει ξέρεις

14:09 Τι έχεις μάθει από τους ανθρώπους που δουλεύουν τόσο χρόνια στις στοές δηλαδή σου ελπίσεις συναναστραφεί αρκετά Ένα που έχουν κοινό Είναι ότι Έχουν αυτός που είναι το πάθος Για τη δουλειά τους, ενδιαφέρει πάρα πολύ το αντικείμενό τους Η σκέψη ότι αυτοί οι άνθρωποι Δουλεύουν μακριά από τον ήλιο Δηλαδή το έλεγα και παλιά Ως παρατηρητής, αλλά τώρα που έχω το δικό μου βιβλίο Πολύ σε στοά, αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό Δεν ξέρω πως το Εγώ δηλαδή τελευταία δεν περνάω πολύ καλά Χωρίς τον ήλιο Οπότε για να είσαι σε μια στοά πρέπει να είσαι πάρα πολύ εφοσιωμένος. Και αυτό είναι και το ωραίο κομμάτι ότι τελικά έχεις ένα προϊόν το οποίο αξίζει να πάρεις. Έτσι τώρα από εκεί πέρα κάθεσαι το αν είναι μικρόκοσμος, μια μικρή οικογένεια που μπορείς να φανταστείς τι σημαίνει αυτό με τα καλά και τα κακά.

14:56 Αλλά ναι, κυρίως αυτό έχω κρατήσει την αφοσία στο στο κραφτ, στο προϊόν στο ότι είναι αυτό. Ε ναι και αν είσαι εκρημένος πρέπει να το επικοινωνήσεις και λίγο παραπάνω. Ναι, αν και πολλές φορές η πολύ καλή είναι γνωστή. Δηλαδή ξέρεις ότι για να πας να κάνεις ροχό επί διόρτου δερματίνου, ο δερμάτων θα πας εκεί. Ή ότι είναι αυτό που κάνει ο άλλος.

15:22 Δηλαδή είναι πολύ δυνατό το word of mouth. Υπάρχει κάποια συνάντηση, κάποια ιστορία που θυμάσαι ιδιαίτερα, που την ξεχωρίζεις? Υπάρχει μια συνάντηση κάθε φορά που μου κετστούν οι μυαλότα μου που κάνουν αυτήν την ερώτηση. Είχα πάει μια φορά... γενικά με ενδιαφέραν να πιάνω και στα υπόγεια για το στο, γιατί ψάχνω επιγραφές κυρίως. Και έρχεται ο Νικήμα αρέσει στα μαγαζάκια που είναι κάποια πάρα πολύ μικρά το πώς έχουν τα ράφια τους, η εργονομία και όλα αυτά. Και είχα πάει στο υπόγεια το Τρίστρατο, το οποίο τρίστρατο πλέον είναι γνωστό γιατί για όταν ήταν εκεί το Artbook Fair έχει τώρα κάποια μαγαζιά, δηλαδή είναι πλέον πιο έτσι ανοιχτό στο κοινό.

15:57 10 χρόνια πριν δεν ήταν ακριβώς έτσι πήγα στα υπόγειο, ευτυχώς δεν ήμουν μόνη μου ήμουν με ένα φίλο μου και κλασικά φωτογράφησα, τι ωραία, πολύ έτσι ναήβ και βγαίνει ένας άνθρωπος από τα βαθιά σκοτάδια με την πιτζάμα του και αρχίζει και μας λέει ιστορίες ιστορίες οι οποίες υποτίθενε ιστορικά δεδομένα που δεν είναι πάρα πολύ καλά μεταξύ τους, οπότε είναι ένα κομμάτι της προφορικής ιστορίας αυτό, αλλά ταυτόχρονα είναι και λίγο έτσι απροζόκητη συνάντησης σαν υπόγειο στο ΆΣ να βρεθεί ένας άνθρωπος.

16:26 Περιμένεις ότι είναι εγκαταλειμμένο εκεί. Ε, ο άνθρωπος προφανώς εκεί ζούσε, δεν ξέρω. Είχε το εργαστήριό του και μετά συνέχισε από το σπίτι του, δεν μπορώ να φανταστώ, ο οποίος εμφανίστηκε πολλά χρόνια μετά όταν είχα πάλι ένα πανεπιστήμιο και τις κατέβασα κάτω γιατί έχει τα τείχη των Αθηνών κάτω αυτή η στοά και ξαναεμφανίστηκε και πάλι σε ιστορίες αυτή τη φορά. Οπότε έχει και αυτό το στοιχείο του πιο σουρεάλ η ΣΤΟΑ.

16:48 Έχω δει σε ιστορίες να ασθενούνται και φοβερά αυτοσχέδια τραπέζια και όχι από καφενία. Ναι. Οι ανθρώπους που δουλεύουν εκεί. Α, νομίζω αυτοσχέδια. Ναι, ναι, ναι. Αυτό είναι πολύ μεγάλο κομμάτι. Στο Άσπιο παλιά. Ναι, τώρα δεν το πετυχαίνω αυτό το πολύ αυτοσχέδιο. Το είδε πρόσφατα Στη Γεραννίου Τι λέει, καλά, Γεραννίου εντάξει Οι οποίοι καθόντουσαν και σε όροφο Άντε, τέλειο Επίσης τώρα που το λες αυτό υπάρχουν μαγαζάκια σε όροφο στο ΩΝ Δεν τα ξέρει κανείς Και είναι και αυτά πάρα πολύ ιδιαίτερα Και για φαγητό και για υλικά Για φαγητό, να μην είναι ακόμα και ηλικία Ναι Ακούτε τώρα Ναι, ας πούμε είναι ένα στην πιανευτοραιή Ρόμβης ή Θησέως που βλέπεις κάτω τα τραπεζάκια αλλά θέλει μια σκέψη για να πας να κάτσεις όπου η κουζίνα είναι πάνω στον μη όροφο, ούτε κάνεις τον μη όροφο θα πιάσω διάβαστη, θα το ψάξω σίγουρα το ξέρεις και φτάνουμε στις το Ανατολής που είναι η αγαπημένη σου όχι δεν είναι η αγαπημένη μου είναι αυτή στην οποία αποφάσισες να κατασταθείς

17:49 και να φτιάξεις το δικό σου εξειδικευμένο βιβλιοπωλείο ναι οπότε τι βρήκες εκεί Τι βρήκα εκεί Νομίζω ότι αυτή η στόμα βρήκε Μ' αρέσει να το λέω έτσι Αυτή η στόμα Το βιβλιοπολίσιο βρίσκεται σε ένα χώρο Που ήταν ένα πολύ μικρό εργαστήριο Για επισκευή Γραφομηχανών Και ταμιακών και τέτοια Που είχε πολύ ενδιαφέρον γιατί ήταν γεμάτο Γραφομηχανές, γεμάτο σκόνη Ο άνθρωπος αυτός είχε να έρθει τέσσερα χρόνια Γιατί είχε περάσει και κόβιτ και όλα αυτά Τον είχα πετύχει εγώ αυτό πιο παλιά Αλλά αντρεπόμουν να το μιλήσω Οπότε δεν είχα πάρα πολλή ιστορία Σε κάποια φάση του είχα μιλήσει Και ήταν πολύ αστείο γιατί είναι πολύ γλυκούλης τελικά αυτός Αλλά από μακριά ξέρεις φαινόταν λίγο Που να μην το μιλήσει Και μια μέρα βλέπω λίγη κίνηση Και λέω να δεις που θα νοικιαστεί και θα γίνει αποθήκη Το κλασικό Και με έπιασε λίγο το ότι μην γίνει και αυτό αποθήκη Να φέρουμε λίγο ζωή Γενικά η στοά εκεί στο υπόγειο έχει αρκετή ζωή Είναι όλα τα τυπογραφία Και ρωτάω τον τυπογράφο απέναντι

18:51 Τι γίνεται, λοιπόν νοικιάζεται Μου λέει το θέλεις, ναι του λέω Δεν είχα ιδέα, δεν ήθελα να κάνω μαγαζί Εγώ είχα σκοπό να βγάζω βιβλία Να κάνω τις περιγύσεις μου Και έτσι με αυτό το ναι που μετά το μετάγισα σπίτι μου Άνοιξε κάποιο πλειοπολίωτο Και μου άλλαξε όλη τη ζωή Ναι, αυτό Με βρήκε λοιπόν Πώς σου άλλαξε η ζωή Γιατί εκεί που ήμουν σχεδιάστρια Ξαφνικά ήμουν πολίτρια Α, έτσι το λες τόσο πρακτικά Πρακτικά αρχικά Και μετά έχει αλλάξει και όλη η πρακτική μου Νομίζω μετά από αυτό Δηλαδή το στοιχείο της επαφής με τον κόσμο Του community ήταν κάτι που με ενδιαφέρε Που δεν το είχα σαν στόχο Αλλά με βρήκε λίγο να με το πανεπιστήμιο που ήρθε Ξεκίνησα περιηγήσεις Μετά άνοιγε το βιβλιοπολείο και επειδή έχει σχεδιαστεί με τρόπος να κάθεσαι και να μιλάς με τον άλλον οι περισσότεροι κάθονται και δεν βλέπουν το βιβλίο και αρχίζουμε και μιλάμε για πόλεις οπότε πάλι το θεωρώ ένα σημείο έρευνας δημιουργεί αυτή τη μικροκοινωνία που με ενδιαφέρει να αρχίσουμε σε επαφή

19:55 οπότε ξεκίνησα σιγά σιγά να κάνω εργαστήρια writing clubs τι άλλα κάνουμε συναντήσεις κάνουμε παρουσιάσεις κάποιων βιβλίων που έχω στο μαγαζί Παράλληλα με τις περιηγήσεις δημιούργησες και το Desired Landscapes ένα περιοδικό που προσεγγίζει τις πόλεις μέσα από διαφορετικές οπτικές Τι ήταν να έβρισκες στους νηθισμένους οδηγούς πόλης που ήθελες να το κάνεις εσύ Κοίτα και αυτό το περιοδικό όπως νομίζω και περισσότερα έργα που έχω κάνει προκύπτουν πάλι από προσωπική ανάγκη δηλαδή κάνω τις αυτές τις περιηγήσεις μιλώντας για την πόλη ταυτόχρονα δίδασκα design οπότε ταξίδευα σε άλλες πόλεις, σε άλλες χώρες για να μιλάω για την ιστορία του design κλπ.

20:38 Ερχόμουν σε επαφή με πάρα πολλοί κόσμο και μάζευα πολύ ωραίες ιστορίες. Οπότε αυτό ήθελα κάπου να το καταγράψω. Έτσι δημιουργήθηκε αυτός που είναι ημερολόγιο πόλεων, που έχει και προσωπικές αφηγήσεις αλλά και πιο ακαδημαϊκά κείμενα σχετικά με την εικόνα της πόλης. Πάντα ήθελα να κάνω ένα περιοδικό Είχα κάνει και ένα πιο πριν Αλλά δεν το είχα πραγματικά εκδώσει Οπότε απλά το ένα φορμάτ Βρήκε το περιεχόμενο που Με ενδιαφέρει εκείνη τη στιγμή Και ξεκίνησε αυτό το περιοδικό Σε αυτό που πες πριν σε μια πόλη που δεν είχε βιβλίο πολύ για περιοδικά Και αρχίσαμε πάλι Ότι αυτό δεν είναι περιοδικό και είναι βιβλίο Και που θα το βάλετε και αυτά Έγινε γνωστό στο εξωτερικό περισσότερο γιατί εκεί είχα τα πολύ εξειδικευμένα καταστήματα περιοδικών και art books πήγαινα σε book fairs και σιγά σιγά άλλαξε η πόλη μας έχει τώρα πάρα πολύ ωραίο βιβλιοπολείο έχει ωραία καφέ υπάρχει χώρος για να υπάρχουν αυτά τα έντυπα και συνεχίζω λίγο πιο πολύ βάσει στην Αθήνα έξω και το βιβλιοπολείο

21:40 δηλαδή ήταν η εποχή που έλεγα ωραίο το εξωτερικό αλλά θέλω λίγο να το φέρω σε μια βάση αυτό γιατί πλέον μπορώ να βρίσκομαι εδώ και να κάνω αυτό Και από την μέχρι τώρα εμπειρία σου μέσα από το περιοδικό, πόσο διαφορετικά έχεις δει ότι μπορούμε να αντιλαμβανόμαστε δύο άνθρωποι την ίδια πόλη Απολύτως διαφορετικά, πραγματικά Ναι, είναι φοβερό ότι υπάρχουν τόσα κλισέ για πόλεις και τελείως διαφορετικά Ναι, και είναι και αυτό που μου αρέσει τις περιγύσεις, γιατί βλέπεις όλες αυτές τις πλευρές Για την Αθήνα δηλαδή ποιο είναι το μεγαλύτερο κλισέ Αχ δύσκολη ερώτηση Κοίταξε πολύ Εμείς τι λέμε οι ντόπιοι Ότι είναι πολύ άσχημοι Πολύ βρώμοι και πολλά άλλα αυτά τα ωραία Και μάλλον δεν έχω ένα σημείο Στην περιήγηση για τις στοές Που λέω τι βλέπετε αυτή τη στοά Πώς είναι και λοιπά και τι λέμε εμείς για την πόλη μας Αλλά πώς είναι πραγματικά αυτή η στοά Και τι μας προσφέρει Δεν είναι καν μια γνωστή στοά Είναι μια που είναι παράλληλη Με το δρόμο σκέψου αλλά σου προσφέρει αυτή την άνεση να περπατήσεις, να κοιτάξεις ψηλά, να έχεις ισχυό, να έχεις ένα είδος αέρα επειδή δημιουργείται αυτό το ρεύμα.

22:45 Οπότε ναι, νομίζω ότι έχουμε πολλά τέτοιου δύσκληση που δεν ισχύουν. Και πώς έχει εξελιχθεί το Desired Landscapes μέχρι τώρα? Το Desired Landscapes έχει βγάλει μέχρι τώρα 8 τεύχη, δηλαδή ξεκίνησε ως περιοδικό από μια πάλι προσωπική ερώτηση για την εικόνα της πόλης. ακριβώς αυτό που με ρώτησες τα κλισέ των πόλεων τι βλέπεις μια καρποστάλ και τι βλέπεις πραγματικότητα σε αυτήν την πόλη η ιστορία των πόλεων που γίνεται ξαφνικά το κουτάκι για αυτές τις πόλεις αλλά στην πραγματικότητα είναι κάτι άλλο ακόμα και ένα ποτάμι σε μια πόλη όπως έχουμε την Πασοβία πως χωρίζει το ποτάμι στα δύο την πόλη τα θυμάμαστε τα έχουμε συνδύσει αυτά ενδιαφέρον δεν πάει ο κόσμος από την μια πλευρά στην άλλη Οπότε μου προτείνανε οι συγγραφείς να πάνε σε όλες τις διέφυρες, δεξιά-αριστερά του ποταμού και έχουμε ένα άρθρο που είναι χωρισμένος στην σελίδα, δεξιά-αριστερά ποταμού στη Βαρσοβία.

23:47 Γιατί θα πω αυτά τώρα. Γενικά μας ενδιαφέρεται αυτό η εικόνα. Ή ας πούμε το Σαν Φρασίσκο που βλέπεις τον χάρτη και είναι όλα τα τραγωνάκια τέλεια και λες ωραία θα πάω από εδώ μέχρι εκεί σε 10 λεπτά. Και ξεκινάς και είναι λόφος και φύγαμε μισή ώρα. Οπότε πώς η εικόνα της πόλης δημιουργεί αυτό το λάθος ας πούμε Και πώς οι λέξεις μπορούν να σας το φέρουν σε μια ισορροπία Ή πώς ένας άλλος ιδιασμός, ένας χάρτη μπορεί να επικοινωνήσει την εμπειρία Και όχι τόσο την πραγματικότητα, την γεωμορφική Έτρεξε αυτό για οχτώ τεύχη Ενδιάμεσα έπηξε μια πανδημία, υπερτουρισμός και όλα αυτά τα ωραία Οπότε για μένα άρχισε να αλλάζει το ζητούμενο Θεωρούσα ότι η εικόνα πλέον έχει καεί, να το πούμε έτσι.

24:33 Δεν έχει πολύ σημασία πλέον η εικόνα για ένα μέρος. Βρίσκεται παντού, δηλαδή παντού μπορείς να έχεις πρόσβαση σε οποιαδήποτε πόλη θες. Και τελικά αυτό που έχει σημασία και το έβλεπε και το Design Landscapes βέβαια, είναι η εμπειρία αυτής της πόλης. Οπότε αποφάσισα να κλείσω αυτό το περιοδικό που είναι για τις εικόνες και να ανοίξω ένα νέο κύκλο που έχει να κάνει με τις λέξεις.

24:53 Οπότε τον τελευταίο χρόνο διδάσκω πώς να γράψεις με τον τρόπο που γράφουμε στο Desire Landscapes Δηλαδή με μια προσωπική ματιά αλλά με πηγές, με ιστορία, με ανεφορές Και τελικά να γίνεται αυτό το κείμενο κάπως πιο ανοιχτό στον αναγνώστη Δηλαδή να μην γράφεις τη δικιά σου προσωπική ιστορία Πήγα στη Μαδρίτη και έσπασε το πόδι μου Αλλά τι έγινε με τη Μαδρίτη που έσπασε και το πόδι σου και τι είδες και πόσο συνέβη κλπ πώς άλλαξε η πόλη της ζωής σου και πέρασε ένας χρόνος που τρέχω φυταγρόξιμος και λέω δεν κάνεις και μια νέα έκδοση και έτσι βγήκε το Desired Essays Journal δεν τόλμησα να το πω περιοδικό για να μην ξαναβγεί σε ένα χρόνο αλλά είμαι σίγουρη ότι θα ξαναγίνει και αυτό, είναι μια νέα σειρά λοιπόν που έχει να κάνει με πόλεις και λέξεις πώς εκφράζεις την πόλη Καλή αρχή λοιπόν. Ευχαριστώ Θέλω να επιστρέψουμε στη Στοά, στη Στοά Ανατολής πνίδικιά σου στο Α και να μου πεις αν υπήρξε στιγμή που οι παλιοί ένκυσοι αντιμετώπισαν με καχυποψία.

25:58 Ποτέ, θα πω εγώ, είσα το αντίθετο. Δεν με αφήνουν σε ησυχία και τι χρώμα είναι αυτό που βλέπεις στο μαγαζί σου και διάφορα αλλά έτσι ωραία και κλαφυρά. Οπότε ναι, είσα, νομίζω ότι αυτή σε ένα βαθμό φταίνε που βρέθηκα εκεί πέρα. Δηλαδή με έκανα να νιώσω άνετα ότι ξέρεις πάρε το μαγαζί, Ήταν ωραία Είναι ωραίο γιατί όταν κάνω και διάφορα Ειβέντες στο μαγαζί ανοίγουμε τις πόρτες Καθόμαστε δίπλα στην Πανενιά Δηλαδή απλωνόμαστε λίγο Γιατί το μαγαζί είναι πάρα πολύ μικρό Να το πούμε και αυτό Οπότε είναι λίγο δημόσιος χώρος όλο αυτό Και περιέχει και τον κόσμο που βρίσκεται Εκεί Έχει αλλάξει ωστόσο η σχέση σου Με τις στοές γενικά Από το που έγινες και εσύ μία Από τους μόνιμους αυτές Από όπως ναι Να διαβάσεις τα μάτια μου Είναι πολύ δύσκολο να είσαι σε μια στοά Είναι ωραία αυτή η νοσταλγία Αχ τι ωραία που είσαι εδώ Τι ωραίο που είναι το μαγαζάκι Αχ τα παλιά τα καφενεία κλπ Αλλά καθημερινά να έχει κάποιος ένα κατάστημα σε μια στοά Είναι πολύ δύσκολη πίστα Εντάξει έχω το προβάτησμα γιατί βγάζω ένα έντυπο που είναι γνωστό στο εξωτερικό

27:08 Οπότε η Ασίνα ξαφνικά έχει γίνει το κέντρο Όλοι αυτοί οι άνθρωποι έρχονται και μας επισκέπτονται. Οπότε έχω αυτή τη ροή κόσμου. Αλλά δεν έχω τον περαστικό που μπορείς να έχεις έξω. Ούτε τον ήλιο. Θα ξαναπώ για τον ήλιο. Δεν τον θεωρώ πολύ σημαντικό. Κι εγώ θα τον θεωρούσα σημαντικό αυτό. Ναι. Δεν του φαίνεται στην αρχή.

27:28 Αλλά είναι. Και γι' αυτό βλέπεις και πολλά καταστήματα με γραμματώσιμα και τραποστά. Γιατί είναι εχθρός του. Γιατί τα χαλάει. Α, δεν το είχα σκεφτεί ποτέ. Ναι, θέλω να είσαι στο έσκληστα. Πότε και εγώ με τα βιβλία είμαι σε αυτό το σημείο. Αλλά εμπορικά δεν είναι το βιβλίο πολύ που ξέρεις θα έχεις μια αγωνία και θα περάσει οποιοςδήποτε.

27:47 Οπότε υπάρχει αυτή η πρόκληση. Και αντίστοιχα μπορώ να πω ότι όσα μαγαζιά βρίσκονται σε στοά και είναι γεμάτα κόσμο και δυνατά και μένουν χρόνια σημαίνει ότι κάνουν κάτι πάρα πολύ καλά. γιατί δεν υπάρχουν στο χάρτη αυτά τα μαγαζιά τα ψάχνεις να τα βρεις και δεν ξέρεις πώς μπαίνεις μέσα εμένα με ψάχνουν και δεν με βρίσκουν γιατί είμαι στο υπόγειο, είναι λίγο λαβύρινθος έχει δύο εισόδους διφτάνουν στη Στοά, ξένοι τώρα και Έλληνες, αλλά κυρίως ξένοι και δεν καταφέρνουν να πάνε στο υπόγειο φοβερό έπρεπε να κάνεις ένα reel, είναι ο νέος τρόπος για φήμηση πώς να με βρείτε έχω κάνει κάνα τέτοιο σε κάποιες φάσεις αλλά είναι και μετά αυτό ότι κάτσε εξερεύνησε λίγο δηλαδή βες δηλαδή μ' αρέσει που είμαι σε στόχο και γι' αυτό το λόγο ότι δεν θα μου έρθει ο άλλος με το χάρτη έτσι και θα πει α έφτασα θα έχει κάνει μια προσπάθεια Τι πιστεύεις ότι χάνουμε όταν μια πόλη οργανώνεται όλο και περισσότερο γύρω από την κατανάλωση ή τον τουρισμό και τις γρήγορες μετακινήσεις

28:46 Χάνουμε αυτόν τον περαστικό που λέγαμε νομίζω Δηλαδή δεν περπατάμε τόσο πολύ πια στις πόλεις Αυτό που περιγράφεις Μεριέχει και ένα κομμάτι Της πόλης Με την έννοια ότι Όταν ένα κτίριο Εκεί που έχει μια στοά Με πολλά μαγαζάκια μέσα Ξαφνικά γίνεται ξενοδοχείο Και είναι ξενοδοχείο, εστιατόριο Αποκόβεται από το δικό μας Από τον τόπιο Δηλαδή δεν υπάρχει λόγος να μπεις μέσα Εκτός αν θες να πας στο ξενοδοχείο Ή στο εστιατόριο Αυτό τι κάνει, μεγαλώνεται τετράγωνα των πόλεων Οπότε εγώ αντί να κόψω δρόμο και να πάω μέσα Και ταυτόχρονα να αγοράσω ξύλους καρπούς Να κάνω μια φωτιστική ή οτιδήποτε Πρέπει να κάνω γύρω γύρω Σίγουρα θα μου σπάσουν τα νεύρα με τα αυτοκίνητα Με τα σκουπίδια, με τα πεζοδρόμια Οπότε αλλάζει πάρα πολύ το ρυθμό της πόλης Άρα για μένα δεν είναι τόσο το αν είναι καταναλωτικό αλλά το πώς έχεις την εμπειρία του να περπατάς γύρω από αυτό φυσικά το τι θα τι κατανάλωση έχει θα δημιουργήσει και τον τόνο της περιοχής αλλά ναι κυρίως αυτό Εσύ όταν βγαίνεις έξω

29:55 επειδή σαν σαύπος που περπατάς παρατηρείς, καταγράφεις επιστρέφεις σε ίδια σημεία όταν βγαίνεις έξω ποιο είναι το πρώτο πράγμα που κοιτάς σε μια πόλη Σε εξωτερικό ε Αυτό που γενικά κάνω κυρίως επειδή βοηθάει Είναι ότι δεν διαβάζω πριν πάω Οπότε θέλω να πάω και να αφήσω το δρόμο λίγο να με κινήσει Οπότε κάθε φορά είναι διαφορετικό Πάλι το δρόμο βλέπω, δεν βλέπω Μπορεί να ξέρω κανένα δύο μαγαζιά και να έχω κάποιους στόχους Αλλά πιο πολύ θα δω αυτό το πώς περπατάω στο δρόμο Τις βιτρίνες, επιγραφές Δεν έχω κάποιο Προτείνεις να είμαστε αυθόρμητοι δηλαδή Δεν είναι και εύκολο ταυτόχρονα Δηλαδή πολλές φορές το έχω κάνει αυτό και μετά έχω πει Και τι είδα σήμερα Δηλαδή είναι λίγο ξέρεις ρουλέτα Αλλά είναι πιο αληθινό νομίζω Αληθινό προς τον εαυτός Ότι κάπως είσαι σε επαφή λίγο Δεν είσαι μέσα στο χάρτη Ναι δεν έχεις και διαρκώς στόχους Ναι ναι Και να έχεις στόχους συνέχεια είναι και αυτό εξαιρετικό Δηλαδή αν πας για τηλεκοπές Είναι λίγο δύσκολο να πηγαίνεις από το ένα μέρος στο άλλο συνέχεια

31:03 Συμφωνώ και πίσω στην Αθήνα τι είναι αυτό που σε κάνει ακόμα να θέλεις να την εξερευνάς υπάρχει αυτό βασικά ερωτηματικό θα βάλω εδώ είμαι κουρασμένη την Αθήνα θα το πω παρά τα αυτά ας σου πάρω μόνο ότι στο έσουλ λέω που είναι κάτι που το κάνω για τη δουλειά μου το κάνω σχεδόν καθημερινά δηλαδή βλέπω τα ίδια μέρη εδώ και πόσα 13 χρόνια είναι πάντα διαφορετικά και δεν υπερβάλλω το εννοώ και μάλιστα όποιος έρχεται στην περιήγηση έχει lifetime pass μπορεί να ξανάρθει όποτε θέλει και την επόμενη μέρα δωρεάν γιατί είναι άλλη πόλη, γιατί είναι και άλλοι άνθρωποι που θα είναι στο γκρου οπότε αυτό με κρατάει λίγο στην Αθήνα αλλά δεν μπορώ να μην βλέπω την εικόνα της Αθήνας τώρα δηλαδή αυτό το εφήμερο και καλά εντυπωσιακό τα αυθινά υλικά, στην αρχιτονική ναι, μου λείπει λίγο αυτό που είχαμε πριν, τα στέκια Ωραία, αυτό το έτυχες, υπάρχει κάποια πλευρά που θεωρείς ότι κινδυνεύουμε να χάσουμε του κέντρου πως θεωρείς πλευρά του κάποιο είπες για τα στέκια και εγώ ψεύω πια ότι το κέντρο

32:11 με την πολύ στενή του ένια δεν απευθύνεται στον Αθηναίο για να βγει να διασκεδάσει να ψυχαγωγηθεί ναι νομίζω πάνε όλοι λίγο πιο έξω ναι σίγουρα χάνεται αυτό αυτή η σύνδεση και νομίζω πλέον γιατί και εσύ κυκλοφορείς το κέντρο Δεν βλέπω και γνωστούς στο δρόμο Παλιά περπατώ στην Εόλου Και βλέπα όλους μου τους φίλους Ναι, είχατε γραφεία Τώρα δεν τα έχουμε πια Και μέρη που θα πήγαινες για φαγητό Αντίστοιχα Και μπαρ που ήταν εννοώ πολύ Για τον τόπο Και εσύ το πιστεύεις, έχει χαθεί αυτό Το πιστεύω και με στεναχωρεί Ναι, πιστεύεις ότι θα αλλάξει Γιατί ό,τι συνέντευξες Αν γυρνάει Μακάρι, μου φαίνεται πάρα πολύ δύσκολο Ναι.

33:01 Γιατί παγιώνεται μια κατάσταση, παγιώνεται μια αισθητική. Πόσο να αλλάξει. Ναι. Και αυτό είναι και κάτι άλλο που γενικά συζητάω. Ας πούμε, είναι μια στα όπου είχε τον τελευταίο ράφτη του Τριγώνου, ο οποίος έπρεπε να φύγει γιατί υπήρχε ένα ξενοδοχείο που θα έπρεπε να πάει. Θα έπρεπε, ήθελε να πάει σε αυτό το χώρο. Και να ρωτήσαμε, αυτό το ξενοδοχείο δεν σκέφτηκε ότι μπορεί να ενσωματώσει αυτό το ράφτη και να κρατήσει ένα κομμάτι της πόλης και να το διαφημίσει σου λέει και να το κάνει εμπορικό ας το κάνει τι θέλει. Αλλά να μείνει εκεί αυτός ο άνθρωπος διπώλουπα χρόνια μέχρι να πάρει σύνταξη τίποτα, τρία χρόνια έχει ο άνθρωπος.

33:35 Αλλά ναι, γίνεται μονότονο μετά. Και ψεύτικο. Ψεύτικο εννοώ όντως για τα υλικά. Ναι, γιατί σίγουρα πολλά από αυτά τα πράγματα είναι ευκαιριακά. Ναι, ναι. Και αυτό είναι το άλλο που με στεναχωρεί ακόμα περισσότερο Γιατί βλέπω αυτό που γίνεται Αλλά επειδή βλέπουμε Και το έχει γίνει πιο πριν και τους κύκλους Έξερε ότι θα τελειώσει κάποια φάση Και άμα δεν θα είχε περισσότερο το ruin Αυτούν παρά το ίδιο Που συμβαίνει τώρα Εδώ ήμασταν να το δούμε Ναι για να δούμε Δεν ανυπομονώ σίγουρα Αν μπορούσε να αλλάξει ένα πράγμα Στον τρόπο που βιώνουμε την Αθήνα τώρα Ποιο θα ήταν Πάλι θα έχει να κάνει με το περπάτημα Θα ήθελα να μπορώ να έχω πιο πολύ πρόσβαση Ό,τι και σημαίνει πρόσβαση Είτε να μπορώ να μπω μέσα σε μια ιστοά Είτε να είναι ένα πεζοδρόμιο το οποίο να μην έχει παρακαλισμένα αυτοκίνητα Ή μηχανάκια Είτε ένα έξτρα φανάρι Ή μια έξτρα διάβαση Αυτό κάπως Τρώθος ρομαντική Τώρα θα σε βάλω να ξαναλάξεις κάτι Γιατί είσαι για μια μέρα δημαρχός μας Δημαρχός της Αθήνας

34:39 Ξέρω τι θα κάνω. Με ενδιαφέρει πάρα πολύ το κομμάτι, που είναι άσχετο με αυτά που κάνω, το κομμάτι της κυπουρικής, παιδιά. Δηλαδή, ας φτιάξουμε λίγο τα δέντρα μας, τα φυτά μας. Στην μάθη Αθηνάς, που ήταν εμόβ κάποτε, η Αθηνάς κάθε άνοιξη γινόταν εμόβ. Γιατί το δέντρο, συγχωρέστε μου που δεν θυμάμαι όμως το λένε, που είχε εφητομόβ λουλούδι.

35:00 Και μία χρονιά τα κλαδέψαν διαφορετικά, οπότε δεν ξαναβγάζαν ακριβώς την ίδια πυκνότητα. Ήταν η μαγική, ήταν η Απονία. Εντάξει, όσοι μας ακούνε και την ξέρουν, την εικόνα αυτή μπορεί να γελάνε, αλλά εγώ έτσι το έβλεπα. Και συμβαίνει και σε άλλα σημεία. Ας πούμε, εγώ τώρα, εκεί που μένω στο κουκάκι, ήταν ένα φανταστικό δέντρο που είχε ένα λουλούδι ροζ, πραγματικά σαν η Απονία, το οποίο με τις βροχές λίγο κάπως έπεσε όχι το δέντρο όλο, κάποια κλωδιά το κουρέψανε όλο έχει με αυτός ο κορμός που μένεις που έχεις τύπου εξ' το πόντους κορμό του καταλαβαίνει αυτό το πράγμα Τους σε ζαρντινιέρες βάλανε στο μεγάλο περίπαντο δεν είστε ευχαριστημένοι με τίποτα οι Αθηναίοι Άλλο ξανά, γκρεμίστε τα φέρτε και άλλους φήνικες Αγαπημένης η δρομή στην Αθήνα Αυτή την πηγή ήταν αναγκαστικά με χαρά δηλαδή και αναγκαστικά από το μαγαζί δηλαδή το εμπορικό τρίγωνο περνάω τη Βύση περνάω και λίγο αγάθανος αγαπημένος δρόμος βγαίνω βορειοού Αθηνάς και μετά πλάκα δηλαδή όλο και το

36:08 κομμέρσελ και το τουριστικό Είναι ακόμα το εμπορικό τρίγωνο εμπορικό Ε δεν είναι αλλά έχουνε μείνει πράγματα Ναι, εντάξει δεν περπατάμε την ίδια χαρά που περπατούσα Αλλά συνεχίζει να με ελκύει κάτι εκεί Μου αρέσει αυτή η μικρή κλίμακα που υπάρχει ακόμα Που θεωρώ ότι χάνομαι σιγά σιγά Και ποια περιοχή της Αθήνας δεν ήξερες ή δεν ξέρεις ακόμα που ακριβώς πέφτει Πολλές τέτοιες περιοχές, δεν μπορώ να πω Για κάποιο λόγο που έχω αρχίσει να καταλαβαίνω που πέφτει Δεν θα ξέρω να το λες Αθήνα Προς Παιανία, προς όλα αυτά Ναι, αυτά τα new age.

36:47 Ναι, για πολύ καιρό δεν είχα ιδέα που πέφτουν. Γιατί από τη μία έχει σημαίνει το μετρό που σε πάει εκεί. Αλλά αν πας οδικός είναι τελείως άλλη αντίληψη του χώρου. Οπότε ακόμα δεν ξέρω να σου πω που βρίσκεται ακριβώς. Προς αεροδρόμια. Είναι προς αεροδρόμια ή προς βόρεια. Προς αεροδρόμια δεν είναι. Εσύ. Τέλεια. Ευχαριστούμε ότι είμαστε τρεις.

37:07 Με γνωρίζει και η αεροδρόμια πριν από είνα. Αυτό με μπερδεύει, δηλαδή υπάρχει αυτή η στάση αλλά με το αυτοκίνητο πας πρώτα προς Αγία Παρασκευή πας σε άλλα μέρη μου φαίνονται με ένα άλλα μέρη ίσως Ναι, μπορείς να πηγαίνεις από την Αγία Εκεί το χάνω μετά, κάπου στρίβεις Σε ευχαριστώ πάρα πολύ Εύχομαι να έχεις μόνο ωραίες πηραγίες στην πόλη Καλά να μείνει αυτή η Αθήνα ή τουλάχιστον αυτή που μας αρέσει και να έρχεσαι και εσύ στην πόλη, στα στέκια που θα γίνουν