Μια έκθεση βιβλίου στην Αθήνα, αλλιώτικη από τις άλλες
Η Ζωή στην πόληΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Στο νέο επεισόδιο του «Η Ζωή στην πόλη», η Μαργαρίτα Αθανασίου και η Λυδία Πανάγου μάς συστήνουν το Athens Art Book Fair, μια διαφορετική έκθεση βιβλίου στην Αθήνα. Τι συμβαίνει όταν το βιβλίο ξεφεύγει από τα συνηθισμένα. Πώς και πού ανακαλύπτουμε νέους τρόπους να διαβάζουμε, να ξεφυλλίζουμε, να σκεφτόμαστε, να δημιουργούμε; Και ποιοι είναι οι άγραφοι κανόνες συμπεριφοράς σε μια τέτοια έκθεση;
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Γεια σας! Ελπίζω αυτή τη χειρτικό να σας βρίσκει καλά. Ακούτε το podcast της Ζωής στην Πόλη του News247. Η πόλη μας απασχολεί είναι η Αθήνα. Οι άνθρωποι της που την διαμορφώνουν και οι ιστορίες τους, όσα νέα προκύπτουν σε αυτή, αλλά και σταθερές αξίες της, τα καλά και τα δύσκολα της. Και η ζωή είμαι εγώ, η Παρασίδου. Να επιλέγεις το θέμα, αλλά και το χαρτί, να αποφασίζεις πώς και ποια εικόνα θα τυπωθεί, να δίνεις σημασία στην τυπογραφία και να φροντίζεις την βιβλιοδεσία.
Να φτιάχνεις ένα αντικείμενο που κάποιος άλλος θα πάρει στα χέρια του, θα ξεφυλήσει, θα μυρίσει, μπορεί και να τσαλακώσει από τη χρήση. Υπάρχει κάτι το ρομαντικό στο να φτιάχνεις ένα βιβλίο από το μηδέν ή μήπως όχι, μήπως τελικά δεν είναι και τόσο παράδοξο ήδον και χωτικό να ασχολείσαι με τις καλλιτεχνικές και DIY εκδόσεις σε μια εποχή που η εικόνα και το κείμενο μπορούν να δημιουργηθούν, να κυκλοφορήσουν και να φτάσουν σε χιλιάδες ανθρώπους μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.
Σε κάθε δράση σχεδόν υπάρχει και μια αντίδραση. Και όσο ο κόσμος στρέφεται στην ταχύτητα, τόσο μεγαλύτεροι εγωητοί ασκούν σε κάποιους το αναλογικό και όσα συνδέονται με αυτό. Σε αυτό το τοπίο κινείται εδώ και 7 χρόνια μια έκθεση βιβλίου διαφορετική από όσους έχει συνηθίσει η Αθήνα. Ένας χώρος όπου το βιβλίο συναντά την οικαστική τέχνη, τη φωτογραφία, την ποιήση, την έρευνα, το design και εκδοτικές πρακτικές που δεν χωρούν σε καμία ταμπέλα Το γεγονός ότι δεν πρόκειται για πολυδιαφημισμένες δουλειές ή μαζικές εκδόσεις Δεν σημαίνει ότι οι διοργανώτρες και οι δημιουργοί που συμμετέχουν απορρίπτουν οτιδήποτε ψηφιακό, κάθε άλλο Η Μαργαρίτα Αθανασίου δημιουργεί έντυπα και βιντεοδοκίμια ενώ έχει παρουσιάσει δουλειές της στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και στο Brooklyn Academy of Music.
Η Λυδία Πανάγου πειραματίζεται με έντυπα που συνδυάζουν το φωτογραφικό κολλάς με την ποιήση ενώ παράλληλα παράγει και επιμελείται εκθέσεις. Μαζί με τη Ζίνα Σαρή που με το ψευδόνιμο Lonely Cooks Collected αυτοεκδίδει Ζινάκια όπως το αποκαλούν οι συλλέκτες τους αποτελούν την ομάδα πίσω από το Athens Art Book Fair που επιστρέφει το Σάββατο 17 και την Κυριακή 18 Οκτωβρίου στη Δημοτική Αγορά Κυψέλης από τις 11 το πρωί ως τις 9 το βράδυ με ελεύθερη είσοδο.
Η Μαργαρίτα Κελιδία λοιπόν είναι η καλεσμένη στο σημερινό επεισοδίου προκειμένου να συζητήσουμε μαζί για ένα φεστιβάλ που διοργανώνεται με πολύ κόπο και επιμονή αλλά και ενθουσιασμό από το 2019 και το οποίο έχει καταφέρει να αναδείξει τη σύγχρονη καλλιτεχνική εκδοτική παραγωγή εδώ. Καλώς την βρήκαμε. Ευχαριστούμε πολύ για την πρόσκληση.
Αποφασίζεται πριν από 7 χρόνια να στήσει μια διαφορετική έκθεση βιβλίου σε μια εποχή που μπορεί να μην υπήρχαν ακόμα τα ρίλες έτσι όπως υπάρχουν σήμερα, αλλά ήδη λέγαμε ότι ο κόσμος είναι κολλημένος στο κινητό του και στο streaming. Τι είναι αυτό λοιπόν που σας έκανε τότε να πιστέψετε ότι υπάρχει χώρος για μια διοργάνωση αφιερωμένη στο καλλιτεχνικό βιβλίο και τις ανεξάρτητες εκδόσεις.
Αρχικά να πω ήταν οκτώ χρόνια πριν γιατί χάσαμε ένα λόγο COVID. Οπότε συνέβη οκτώ χρόνια πριν αυτό. Ξεκίνησε από μία δική μου προσωπική ανάγκη. Είμαι καστιχός και ασχολούμαι με το έντυπο και δεν υπήρχε πουθενά ουσιαστικά να παρουσιάσω τη δουλειά μου. Το ίδιο ήσχυε και για τους ανθρώπους γύρω μου. Δεν εφήβρα το κόνσεπτ.
Προφανώς τα Artbook Fairs είναι πολύ διαδεδομένες εκθέσεις σε όλο τον κόσμο οπότε κάναμε adapt ένα ήδη υπάρχον concept στο συγκείμενό μας και εντάξαμε την Αθήνα σε αυτό το διεθνές δίκτυο υπήρχε ανάγκη για αυτό το πράγμα και φάνηκε από την πρώτη και όλα σου χρονιά γιατί πήγε πάρα πολύ καλά με 0 marketing όταν λέω 0 ίσως είναι και μείον marketing Μείον τέσσερα marketing.
Ναι, είχε πάει πάρα πολύ καλά. Το πρώτο που είχε γίνει? Ήταν στο Ακαΐρι. Είχαμε κλείσει τρεις διαφορετικούς χώρους σε τρεις ορόφους. Κάναμε ένα πολύ ωραίο σλάμ στο ισόγειο με τη μπαταρία. Το queer-beat-co-project. Είχαμε πρόγραμμα παρουσιάσεων, ομιλιών και 60 καλλιτέχνες και εκδόντες από όλο τον κόσμο. Ήταν οριακά από τις πιο αγχωτικές περιόδους της ζωής μου Και δεν είχα ιδέα πώς η δουλειά ήταν αυτό το πράγμα Μάλλον μπήκα και μπήκα μέσα αυτό πολύ αθώα Και αυτό το project αγκαλιάστηκε πολύ γρήγορα από την πόλη Και μεγαλώνει, ουσιαστικά οι συνθήκες το κρατάνε κάπως μικρότερο μεγαλώνει από μόνο του πολύ οργανικά και πολύ φυσικά.
Άρα Μαργαρίτα πώς θυμάσαι την πρώτη διοργάνωση, τι σε δυσκόλεψε, τι σε εξέπληξε, τι πήγε προς δοκίτα καλά και τι δεν είχες υπολογίσει καθόλου. Όλες πολύ καλές ερωτήσεις. Δεν είχα ιδέα τι έβαλα να κάνω καθόλου. Η ομάδα στελεχώθηκε από τα κοντινά μου άτομα, το Μότση Γεωργίου, τη Ζήνα Σαρή που ακόμα εμπλέκονται στο ΦΕΡ και οργανώσαμε μια διεθνή έκθεση καλλιτεχνικού βιβλίου με DIY ήθος, με DIY στρατηγική, γιατί αυτό ξέραμε να κάνουμε.
Εμπλεκόμασταν όλοι σε αυτά τα events, σε αυτοργανωμένα φεστιβάλ, οπότε ακολουθήσαμε τις ίδιες τεχνικές για να κάνουμε κάτι άλλο. δεν είχα ιδέα με ποιο τρόπο προσεγγίζει κανείς μεγάλους διεθνείς εκδοτικούς οίκους. Κατάλαβες, δεν ξέραμε πώς πρέπει να ετοιμάσουμε ένα press kit, πώς το επικοινωνούμε στον τύπο, ότι πρέπει να κάνουμε συνετεύξεις.
Δεν είχαμε ιδέα για τίποτα. Το κομμάτι της προσεγγίσης με ενδιαφέρει. Για πες. Πώς το έκανες, πώς το κάνατε όλο αυτό. Το κάναμε στα τυφλά με ένα open call. και είναι αυτό που λένε invite them and they will come they came και από την πρώτη χρονιά ήταν λειτουργεί με open call το Athens Art Book Fair γιατί ουσιαστικά δεν και στην Ελλάδα δεν είναι ότι ξέραμε όλους τους ανθρώπους που ασχολούνται με αυτό το πράγμα ήταν η πρώτη χρονιά που τους είδαμε όλους αυτό ήταν κάτι που με εξέπληξε ήταν η πρώτη χρονιά που είδαμε μαζεμένους και μαζεμένες και μαζεμένα.
Κάτω από την ίδια στέγη όλους τους ανθρώπους που ασχολούνται με το καλλιτεχνικό έντυπο, στην Αθήνα τουλάχιστον και κάποιους εκτός Αθήνας, και είδαμε το φάσμα αυτής των πρακτικών. Αυτό είναι το πιο όμορφο. Αυτό μας εξέπληξε. Εντάξει και ίσως όταν ξεκινάς μια τέτοια πρωτοβουλία, η άγνοια που υπάρχει για τις δυσκολίες, το κάνουν λίγο πιο προσιτό νομίζω.
Δηλαδή μπαίνεις κατευθείαν σε κάτι που δεν ξέρεις τι κλίμακα μπορεί να έχει και βρίσκεις τις λύσεις, βρίσκεις τον τρόπο στην πορεία. Και αυτό ας πούμε νομίζω ότι είναι από τα δύσκολα αλλά και από τα πολύ ενδιαφέροντα που έχουν να κάνουν με το DIY, μια ανεξάρτητη πρωτοβουλία, κάτι πιο... Από τα κάτω. Ναι, ναι ακριβώς Η Ιβία έτριχε το Fade Radio παλιότερο Ξέρουνε, είναι έτσι μια κοινή, ένας κοινός τρόπος πως ξεκινάς τα πράγματα Γιατί και εμείς τότε είχαμε ξεκινήσει χωρίς να γνωρίζουμε τι σημαίνει αυτό Τι ανταπόκριση ας πούμε μπορεί να έχει από τον κόσμο Αλλά και πρακτικά στα πολύ απλά πράγματα Στα νομικά ποιοί Δηλαδή το ότι πρέπει να κάνεις εταιρεία Ναι, ακριβώς Ποιοί Καταλαβαίνω λοιπόν ότι έχει τη γοητεία του όλο αυτό το ψάρισμο Ναι, είναι μαγικό Δύσκολο αλλά και μαγικό Και πιστεύω κιόλας ότι αυτό ας πούμε που Ένα μεγάλο κίνητρο Είναι ότι είσαι και σήμερος αυτού Δηλαδή αυτό που είπε η Μαργαρίτα Ότι είναι και η ίδια οικαστικός Και ασχολείται με το έντυπο όλα αυτά τα χρόνια
Οπότε είναι και η δική σου ανάγκη Να δημιουργήσεις ένα πλαίσιο για να μπεις μέσα σε αυτό, να ενταχθείς μέσα σε αυτό. Ναι και πέρα από αυτό έχει και το στοιχείο της ενδυνάμωσης. Δηλαδή σαν δικαστικός αισθανόμουν ότι περίμενα να με επιλέξει κάποιος. Δεν άντεχα αυτή τη δυναμία. Ήθελα να δημιουργήσω τη δική μου συνθήκη. Το φετινό φερ ήταν προγραμματισμένο να επιστρέψεις στα τέλη Σεπτεμβρίου, σωστά?
Σωστά Στο δημόσιο καπνόργοστάσιο Στα μέση Σεπτεμβρίου όμως ανακοινώσετε Τη διοργάνωση αναβάλλεται Για τον Οκτώβριο του 1927 Τι συνέβη Τι συνέβη Λυδία Νομίζω ότι αυτό Δεν ξέρω, υπήρχαν πάρα πολλά πράγματα Έτσι Αρκετά layers Πολυπαραγωγικό το ζήτημα Ναι ναι ναι Αρχικά αυτοί θα ήταν Από τις μεγαλύτερες διοργανώσεις Από άποψη χώρου, κλίμακας Τα είχαμε Πάνω από 100 εκθέτες Και ένας χώρος που θα μπορούσε Έτσι πολύ όμορφα νομίζω Να φιλοξενήσει Το φεστιβάλ Αλλά νομίζω ότι Θέλει το τσάι τώρα Θα το πούμε Λοιπόν Ήταν τρεις συλλόγοι Εγώ συνήθως επιμένω σε έναν και η Λυβία επιμένει σε έναν άλλον και η τρίτη συνεργάτη δάμας η Ζήνα επιμένει σε έναν άλλον αλλά στην πραγματικότητα είναι τρεις λόγοι ο πρώτος ήταν ότι φέτος το Υπουργείο Πολιτισμού γενικά δεν μας χρηματοδοτεί ιδιαίτερα μπορεί να μας δώσει 4.000 ευρώ φέτος αποφάσισε να μην μας δώσει τίποτα πράγμα που μας ενόχλησε δείχνει μια αδιαφορία για τη δουλειά που έχουμε κάνει τόσα χρόνια γιατί δεν είναι μικρό πράγμα μια ομάδα τριών ανθρώπων
και μερικές φορές τεσσάρων ή πέντε να οργανώνει ένα τόσο μεγάλο διεθνές φεστιβάλ για το οποίο ταξιδεύουν από δεκάδες χώρες για να έρθουν. Οπότε υπήρχε μια ενόχληση εκεί ότι βρισκόμαστε σε ένα συγκείμενο που δεν μας εκτιμά. Ταυτόχρονα μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια υπάρχει και το πιο ψυχόσωματικό Σίγουρα, burnout. Δηλαδή, εντάξει, σε αυτό που λέει η Μαργαρίτα, να πούμε ότι η σειρά των πραγμάτων αναγκαστικά δεν είναι ότι ζητάμε χρηματοδότηση, έχουμε την απάντηση και μετά ξεκινάμε τις προετοιμασίες για το φεστιβάλ.
πρέπει όλα αυτά τα πράγματα να γίνουν παράλληλα για να μπορέσουμε να έχουμε σε σημερομηνές που θέλουμε το φεστιβάλ έτοιμο με τους εκθέτες, με όλο το πρόγραμμα. Να έχει την πράγματοπομή μου ένα open call τον Απρίλιο. Τελειώνει αυτή η διδικασία τον Ιούνιο. Το Υπουργείο Πολιτισμού μας ενημερώνει άντε τον Αύγουστο, μη σου πω τον Σεπτέμβριο, για το αν θα μας δώσει χρηματοδότηση.
Οπότε εμείς πρέπει να το έχουμε όλο έτοιμο. όταν κάτι που δεν μπορούσαμε να προβλέψουμε υπάρχει ένα ρίσκο κάθε χρόνο και πέρα από αυτό προφανώς δεν έχουμε άλλες χορηγίες το οποίο είναι μια θέση δική μας ναι οπότε ναι ο ένας και ο πιο σημαντικός λόγος είναι αυτός μετά είναι το Μπέρναοτ όπως είπαμε γιατί αυτή η διοργάνωση τα τελευταία 8 χρόνια την τρέχουμε σε εθελοντικό Ναι και δεν έχουμε σταματήσει ας πούμε, δεν έχουμε κάνει κανένα διάλειμμα.
Θεωρούσαμε ότι ο ρυθμός αυτός με τις απολαβές που είχαμε δεν ήταν βιώσιμος για εμάς συναισθηματικά, οικονομικά έως και κοινωνικά. Νομίζω ότι και υπήρχε και το τρίτο πράγμα που ήταν το κερασάκι. Το πιο πρακτικό ας πούμε πράγμα. Ο χώρος μας άρεσε πάρα πολύ, είχαμε μια πολύ ωραία συνεργασία με την βιβλιοθήκη της Βουλής αλλά δεν είχαμε καταλάβει το extends το οποίο ο χώρος υπόκειται στα ίδια μέτρα ασφαλείας με το κτίριο της Βουλής γιατί το καπνιεργοσφάσιο ανήκει στη Βουλή και συνειδητοποίησαμε ότι θα έπρεπε ουσιαστικά να υπάρχει αστυνόμευση και έλεγχος ταυτότητων για όλους και όλες και όλα τα επισκέπτα μας και στην τελική έπρεπε να πάρουμε μια απόφαση αν μπορούμε να το σηκώσουμε αυτό πολιτικά και κοινωνικά και να φέρουμε το κόσμο μας σε αυτό το πλαίσιο.
Μας άρεσε πάρα πολύ ο χώρος. Ήταν σούπερ για να κάνουμε την τέλεια μεγάλη μας δήλωση. Ήταν τέλειος. Εγώ προσωπικά έθελα ότι φλούσα αρκετά γιατί ήταν όνειρό μου να το κάνουμε και το φέρ από την αρχή. Αλλά αποφασίσαμε να μην το κάνουμε. και πιστεύω ότι ήταν η σωστή απόφαση και μας ήταν πολύ δύσκολο αλλά κρατάμε το πρόγραμμα όσο είχε και είμαστε σε αναζήτηση ενός άλλου χώρου για το χρόνο 30 Σεπτέμβρη όμως επιστρέφετε με ένα νέο post με ένα we're back και παρουσιάζετε μια πιο τοπικά εστιασμένη εκδοχή της διοργάνωσης ακριβώς νομίζω ότι ενώ στην αρχή το πλάνο μας ήταν πραγματικά να ακυρώσουμε την διοργάνωση και να γίνει το 2027 να την αναβάλουμε να την ακυρώσουμε μας ήταν σημαντικό να μην χαθεί αυτή η χρονιά εξ ολοκλήρου ας πούμε θέλαμε τουλάχιστον για την τοπική κοινότητα να υπάρχει αυτός ο χώρος και αυτή η ευκαιρία πολλά άτομα είχαν προετοιμαστεί ήδη για τους Επιτρέμβρους Ναι, είχαν πάρει παραγωγές περιμένοντας το φέρ και δεν θέλαμε να τους κρυμμάσουμε
και είναι και ένας εναλλακτικός εμπορικός χώρος δηλαδή δεν υπάρχουν πολλές ευκαιρίες για κάποιους από αυτούς τους καλλιτέχνες τους εκδότες να πουλήσουν τη δουλειά τους οπότε δεν θέλαμε να χαθεί αυτό ήταν πολύ σημαντικό να στηρίξουμε την κοινότητά μας αλλά και να βρεθούμε όλοι μαζί Δηλαδή όταν το πήραμε απόφαση ενθουσιαστήκαμε Πλέον είχαμε μόνο ένα μήνα να το οργανώσουμε γιατί δεν βρήκαμε ημερομηνίες πιο μετά Ακριβώς Αλλά οκ, το έχουμε Ναι, ναι, ναι Εντάξει, ναι, όλα καλά Έχει 46 συμμετοχές από την Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Ταγιάννα, τη Μυτιλίνη, τη Σύρο και από άλλες περιοχές Τι σας αποκάλυψε αυτή η διαδικασία για το πού και πώς παράγονται σήμερα τα καλλιτεχνικά έντυπα στην Ελλάδα Φέτος παρουσιάζουμε κάποιες νέες πρακτικές έχουμε κάποιες νέες εισαγωγές ας πούμε στο πρόγραμμα αλλά ο μεγαλύτερος αριθμός των εκθετών που παρουσιάζουμε είναι μαζί μας χρόνια έχουμε το πόληθι ας πούμε είναι ότι αν είσαι local και μπεις στο fair μετά παραμένεις μαζί μας μέσα στα χρόνια
οπότε δεν είναι ότι ανακαλύψαμε πολλά καινούργια πράγματα η λίστα βγήκε από τους εκθέτες που είχαν από τα άτομα που είχαν κάνει αίτηση για να συμμετέχουν στη μεγάλη διεθνή έκδοση Εμείς ξέρουμε όχι μόνο με βάση στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς ότι τα καλλιτεχνικά έντυπα που γενικά είναι έντυπα μικρότερης απεύθυνσης παράγονται στα μεγάλα αστικά κέντρα Δηλαδή τα περισσότερα παράγονται στην Αθήνα Άντε και κάποια έχουν και αυτή η Θεσσαλονίκη δυνατές δουλειές αλλά αριθμετικά είναι περισσότερα από την Αθήνα.
Εμείς προσπαθούμε να το προσπεράσουμε αυτό μέσω του ανοιχτού καλέσματος. Δηλαδή έχουμε ένα... Όταν βαθμολογούνται, ας πούμε, οι αιτήσεις αν είναι εκτός αστικών κέντρων έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να... Βαθμολογούνται παραπάνω. Έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να μπουν στο φέρε. Αλλά, ναι... Είναι υπάρχει μια ποσόστηση, ας πούμε, κάπως.
Ναι. αλλά και για να δώσουμε κίνητρο σε πρακτικές εκτός των μεγαλοπόλεων να ανθίσουν Τι είναι για εσάς λοιπόν ένα art book και τι είναι αυτό που εξτάζει να προφασίζετε ότι μια έκθεση γίνεται σε αυτό το χώρο το δικό σας Λόγιο ερώτημα Ναι Γιατί υπάρχει το artist book που είναι τα βιβλία καλλιτεχνών ουσιαστικά είναι ένα μέσο αντί να ζωγραφίσει κάποια ή να φτιάξει ένα γλυπτό δημιουργεί μια έκδοση αυτή η έκδοση ή ένα βιβλίο αυτό το βιβλίο μπορεί να είναι χειροποιητό και μοναδικό μπορεί να είναι χειροποιητό και σε λίγα αντίτυπα μπορεί να χρησιμοποιεί σε εισαγωγικά βιομηχανικές παραγωγές και πάλι να εκτυπωθεί σε μικρότερο τυράστι 500 αντίτυπα αλλά αυτός είναι ο ορισμός του artist book Αλλά τώρα ο όρος Artbook όπως χρησιμοποιείται στα πλαίσια ενός φεστιβάλ καλλιτεχνικών εκδόσεων, a.k.a. Artbook Fair, είναι πιο πολύ σαν ομπρέλα που ενώνει παρά να ορίσει.
Οπότε όπως είχε εξελιχθεί μέσα στα χρόνια μέσα από αυτούς τους θεσμούς των εκθέσεων καλλιτεχνικών βιβλίων, σημαίνει και αυτό που ψάχνουμε και εμείς στις επιμέλειές μας είναι μία ανεξάρτητη διάθεση προς το μέσο, το έντυπο και εκδοτικό μέσο. Δεν είναι κάτι που μπορεί να απαντηθεί έτσι μέσα σε λίγες λέξεις. Είναι αρκετά ευρύ και νομίζω και με τα χρόνια το φάσμα μεγαλώνει όλο και περισσότερο και εμείς τα τελευταία χρόνια έχουμε αγκαλιάσει ακόμη περισσότερα πράγματα και πειραματιζόμαστε με αυτά.
Αλλά νομίζω η λέξη πειραματιζόμαστε είναι σημαντική. Ναι, πειραματισμός. Ναι, μας ενδιαφέρουν πρακτικές που είναι πειράματα ή έχουν μια τάση διαμεσική, δηλαδή ξεφεύγουν από το ένα μέσο, γέρνουν προς την ποιήση, προς την φωτογραφία, τα εγκαστικά. Δηλαδή δεν θα δεις αμυγός λογοτεχνικά βιβλία στο Book Fair ή δεν θα βρεις.
Παρ' όλα αυτά θα βρεις δοκίμια για την τέχνη. Γιατί θεωρούμε ότι, π.χ. η εκδόση Φουτούρα, κυρίως έχουν δοκιμιακά βιβλία και ιστορικά. θεωρούμε ότι είναι σημαντικό να παρουσιάσουμε και αυτή την πρακτική που πλαισιώνει τις υπόλοιπες που παρουσιάζονται στο ΦΕΡΣ αυτά τα πλαίσια Σου απαντήσαμε ή ήταν πάρα πολύ γενικό αυτό που είπαμε Μου απαντήσατε Έχετε να μου δώσετε παραδείγματα για τους μη κατηγορηποιήσιμους εκδοτικούς πειραματισμούς Τι σημαίνει αυτό Εννοείται Αρχικά ψηφιακές εκδόσεις που είχαμε εντάξει το 2024 αν δεν κάνω λάθος.
Ναι, το ξεκινήσαμε, είχαμε κάνει μια έκθεση. Ναι, ναι, ναι. Οπότε θέλαμε πάρα πολύ να δούμε πώς θα λειτουργήσει αυτό και τι ενδιαφέρον θα υπάρξει από τον κόσμο γιατί και αυτό έγινε μέσω του open call, ανοιχτού καλέσματος οπότε οι άνθρωποι μπορούσαν να μας προσεγγίσουν μέσω αυτού. οπότε οι ψηφιακές εκδόσεις σίγουρα είναι κάτι τέτοιο μετά είναι το ράδιο που όπως σας είπαμε πριν εγώ ήμουν και είμαι μέρος του Fade Radio που είναι μια ανεξάρτητη έτσι πλατφόρμα που αφορά σε ανεξάρτητους καλλιτέχνες οπότε εντάξαμε και το μέσο του ράδιο Δηλαδή, ας πούμε, το 22, ήταν η πρώτη χρονιά, το 22 που κάναμε την έκδοση μας στο Οδείο Αθηνών.
Εκεί ήταν η πρώτη φορά κάναμε live μετάδοση του δημόσιου προγράμματος. Ομιλίες, performance, μουσικά, event, όλα. Ακριβώς, από τον χώρο του Οδείου στο in-platform του ράδιο. Οπότε αυτό ήταν ένας τρόπος να δούμε πώς λειτουργεί ο ήχος σαν μέσο στο φεστιβάλ, αλλά παράλληλα θέλαμε να δώσουμε και πρόσβαση σε ανθρώπους που δεν μπορούσαν να βρίσκονται εκεί ή που θα ήθελαν να παρακολουθήσουν το πρόγραμμα σε δεύτερο χρόνο.
Οπότε ας πούμε δημιουργήσαμε ένα αρχείο ηχητικό Και είναι πολύ ενδιαφέρον γιατί ζητήσαμε από τους εκθέτες μας Το ράδιο το συνεχίσαμε και τις επόμενες χρονιές Και κάθε χρόνο ζητάμε από τους εκθέτες μας να χρησιμοποιήσουν αυτό το μέσο Λίγο σαν πειραματισμό και παιχνίδι Να ηχογραφήσουν έτσι, να κάνουν αφιλτρικόντινγκ του τρόπου που εκτυπώνουν ή βρίσκονται τέλος παντού σε αυτή την επεξεργασία της παραγωγής ή να μας μοιραστούν μια playlist την οποία χρησιμοποιούν για να δημιουργούν τους εμπνέοι.
Οπότε βρίσκουμε κάθε χρόνο έτσι ωραίους τρόπους να γεφυρώνουμε το έντυπο, αυτό που είναι σαν πυρήνας προφανώς του φεστιβάλ με κάτι λίγο πιο διαφορετικό. Γενικά υπάρχουν πολλές εκδοτικές πρακτικές που συμβαίνονται αμυγός με τον ήχο. Είναι μουσική που παράγουν εκδόσεις είτε εκδόσεις που αφορούν συγκεκριμένα τον ήχο. Υπάρχει αυτό σαν είδος.
Οπότε μέσω του ραδιοφωνικού μας προγράμματος μπορέσαμε να παρουσιάσουμε και την άλλη έκφανση των πρακτικών αυτών των εκθετών. αλλά και δώσαμε χώρες στους υπόλοιπους να μοιραστούν άλλα πράγματα και να γίνουν μέρος του φεστιβάλ και να γίνουν μέρος του αρχείου μας. Οπότε, ας πούμε, υπήρχαν και άτομα τα οποία θα μιλούσαν για τη δουλειά τους ή θα μοιράζονταν ένα απόσπασμα αυτής, κάποιο ποίημα και αυτό για εμάς είχε αρκετό ενδιαφέρον.
Ναι. Αν το σκεφτούμε και το ραδιόφωνο και η τυπογραφία είναι τεχνολογίες διάχυσης της πληροφορίας και έχουν αποτελέσει και τα δύο βοηθήματα και καλλιτεχνικά αλλά και επαναστατικά οπότε είναι πολύ συγγενικά μέσα και φαίνεται και από τις δουλειές αυτό οπότε μας ήταν πάρα πολύ σημαντικό να δημιουργήσουμε και αυτό το χώρο Μαργαρίτα, σήμερα η ανεξάρτητη έκδοση στην Ελλάδα είναι μια συνηθιτή καλλιτεχνική και πολιτική επιλογή ή προκύπτει ως μια ανάγκη από τους περιορισμούς της αγοράς και των μεγάλων εκδοτικών Καταρχήν να πω ότι η λέξη ανεξάρτητος μάλλον δεν σημαίνει τίποτα πλέον δηλαδή και εγώ το χρησιμοποιώ καταχρηστικά οπότε μάλλον εδώ εννοούμε ανεξάρτητος όπως λέμε είμαστε μια μικρή ομάδα είμαι ένας άνθρωπος, ένας καλλιτέχνης ή μια καλλιτέχνη που δουλεύω μια έκδοση και έχω απόλυτη υποπτία αυτού που κάνω σωστά και δεν και ίσως αυτό χρηματοδοτούμε κιόλας στο μυαλό μου έτσι είναι και σίγουρα δεν υπάρχει κάποιο είδους ανάθεση ότι πρέπει να βγει αυτό το κάνεις από το μηδέν
Σωστά. Για μένα και για μας, ναι, είναι μια θέση. Όλοι οι άνθρωποι που συμμετέχουν στο φεστιβάλ μας είναι άνθρωποι που αγαπάνε πάρα πολύ τις εκδόσεις. Είναι... Δεν θα σχολιόταν κάποιος με αυτό το πράγμα που κοστίζει πολλά λεφτά και δεν σου δίνει τίποτα οικονομικό σε μεγάλο βαθμό πίσω, αν δεν το αγαπάς πάρα πολύ. Ναι, ναι, ναι, ακριβώς.
και επίσης το να δημιουργείς έτσι σε έναν εξάρτητο πλαίσιο έχει και ένα κόστος προφανώς που είναι και ψυχολογικό γιατί δεν σημαίνει ότι αυτό που θα κάνεις θα έχει την απήχηση που μπορεί κάτι άλλο να έχει έτσι πιο established ή πιο βάζει νόημα αυτό. Ναι ότι δεν παράγονται με σκοπό την... Ναι, κάπως έτσι και υπάρχει και το οικονομικό κόστος που εντάξει είναι ξεκάθαρο, οπότε νομίζω ότι είναι αυτό που λέει η Μαργαρίτα, ότι πρέπει να το αγαπάς και να το θες πολύ για να το κάνεις και παράλληλα αυτό που θα μπορούσε να κάνει μια δουλειά ανεξάρτητη είναι και η παραγωγή, ότι βρίσκεται σε μαζική...
Σε μικρή κλίμακα. Ναι, είναι πάντα σε μικρή κλίμακα, δεν υπάρχει αυτό το mass produced πράγμα που μπορεί να βλέπουμε συνήθως. Και το κοινό που ενδιαφέρεται για αυτές τις εκδόσεις ποιο είναι, φαντάζομαι, βασικά ξέρω ότι έχετε πολύ νέο κόσμο. Ναι. Έχετε δει μεγαλύτερος να σας επισκέπτονται, να ψάχνονται. Νομίζω πως ναι. Ναι.
Κάποιους πολύ μεγάλους έχουμε, ίσως δεν έχουμε τη μέση. Κοίτα υπάρχουν οι άνθρωποι που έρχονται στη διοργάνωση Και ξέρουν πάρα πολύ καλά που βρίσκονται Γνωρίζουν ας πούμε και κάποιες πρακτικές πιο συγκεκριμένα Έτσι έχουν ένα ενδιαφέρον, ανακαλύπτουν και καινούργια πράγματα Υπάρχουν και πάντα οι άνθρωποι που δεν γνωρίζουν Αλλά ενδιαφέρονται να ανακαλύψουν Ή μπορεί και να μην ενδιαφέρονται να ανακαλύψουν Μπορεί να έχουν βρεθεί τυχαία στο χώρο γιατί και οι τελευταίες μας εκδόσεις έγιναν σε έναν αρκετά προσβάσιμο χώρο, σε ένα πέρασμα, γιατί ήταν σε στοά.
Οπότε νομίζω ότι και αυτό μας ενδιαφέρει. Η τυχαιότητα. Ναι, και το να υπάρχουν άνθρωποι που δεν καταλαβαίνουν, αλλά υπάρχει μια περιέργεια. Να δούνε τι είναι αυτό, τι είναι αυτό που είπαμε μόλις, τι είναι ένα art book και αυτό το περιεχόμενο που μερικές φορές ας πούμε είναι σαν κολλάς πραγμάτων είναι φωτογραφία, είναι όλο αυτό που είπαμε οπότε έχει ενδιαφέρον όταν γράφουμε αιτήσεις και μας ρωτάνε ποιο είναι το κίνημα, σε ποιον απευθύνες μου είναι τρομερά δύσκολο να το περιγράψω δεν ξέρω, δηλαδή δημογραφικά μπορώ να στο απαντήσω ηλικιακά μπορώ να στο απαντήσω αλλά δεν ξέρω πώς αλλιώς να περιγράψω αυτά με άλλους ανθρώπους με βάση τα ενδιαφέροντά τους που είχε Ίσως Πιστεύετε ότι απευθύνεστε ας πούμε σε αυτούς που θέλουν να αφήσουν λίγο το κινητό και να ξεφυλήσουν πράγματα Πιστεύω δεν υπάρχουν αυτοί οι άνθρωποι Όχι, ναι, κάποιοι Κοίτα Κάποιοι ναι Αλλά νομίζω ότι επειδή οι πρακτικές αυτές καθ' αυτές Δεν νομίζω ότι αποκλείουν την ψηφιακότητα Το κατάλληλο θα λέω ότι δεν είστε δογματικές
Νομίζω ότι πολλές πρακτικές αγκαλιάζουν ή αντιλαμβάνονται λίγο πιο κριτικά τον ψηφιακό κόσμο Οπότε κάπως τα άτομα που έρχονται σίγουρα ενδιαφέρονται για το έντυπο σιλικό αλλά δεν νομίζω ότι είναι άτομα που δεν ενδιαφέρονται για τον ψηφιακό κόσμο για τα social, είτε αν τα χρησιμοποιούν πρακτικά είτε και πιο κριτικά, γιατί υπάρχει και αυτό το κομμάτι, πιο κοινωνικά.
Εγώ αυτό που έχω παρατηρήσει είναι ότι έχει πιο πολύ να κάνει με την ανακάλυψη. Δηλαδή και η υλικότητα έχει σημασία, αλλά έχει να κάνει με το ότι ανακαλύπτεις κάτι στο οποίο κανονικά δεν θα είχες πρόσβαση. Δεν θα σου... Που δεν πρέπει να είσαι να είσαι μπροστά σου. Ναι, δεν θα εμφανιστεί διαφήμιση στο feed σου για αυτό το ζήν, ποτέ.
δεν θα το βρεις κάπου αλλού ποτέ οπότε είναι μια ευκαιρία να ανακαλύψεις αλλά και να γνωρίσεις τους ανθρώπους πίσω από τα βιβλία και να τους μιλήσεις δηλαδή μας λένε οι εκθέτες μας από το εξωτερικό μας λένε ότι το κοινό της Αθήνας είναι από τα πιο πραγματικά ζεστά είναι διψασμένο για πληροφορία και ενδιαφέρεται πραγματικά κάνει ερωτήσεις θέλει να μάθει θέλει να γνωρίζει τους καλλιτέχνες Δηλαδή οι άνθρωποι που έρχονται στο φεστιβάλ μας έχουν έναν ενθουσιασμό Αυτό είναι κάτι που το περιγράφει Και επίσης ας πούμε ποιοί περπατώντας στο φεστιβάλ μπορείς να δεις πολλούς εκθέτες οι οποίοι έχουν έτσι αυτοκόλλητα με memes Ή τέτοιου τύπου πράγματα τα οποία προφανώς όλοι κάνουμε relate πλέον και νομίζω ότι, ξέρεις, έχει ενδιαφέρον από την άποψη ότι δεν διαχωρίζονται.
Πιο πολύ εγώ θα έλεγα ότι με έναν τρόπο ενώνονται οι δύο αυτοί κόσμοι. Φαντάζομαι ότι έχει να κάνει πολύ και με το να νιώσεις μέρος μιας κοινότητας, δηλαδή ακόμα και αν δεν είσαι δημιουργός. Ναι, σίγουρα, ναι. Ναι, παίζει πολύ αυτό και γι' αυτό νομίζω λειτουργεί το φερ παρότι μέχρι σήμερα Δεν χρησιμοποιούμε διαφημίσεις, δηλαδή ο κάθε εκδότης ή εκδότρια φέρνει το δικό του κύκλο.
Όταν ξεκίνησε νομίζω το Athens Art Book Fair, ο κόσμος που το επισκεπτόταν ήταν πιο συγκεκριμένος και στοχευμένος, ανήκει ας πούμε στην καλλιτεχνική σκηνή κλπ. Ίσως τα τελευταία χρόνια επειδή είναι ένα δρόμενο, καθιερωμένο πλέον στην Αθήνα, γίνεται κάθε χρόνο, Νομίζω ότι ο κόσμος είναι πιο ευρύς πλέον Έρχεται και για να ανακαλύψει και για να κάνει μια βόλτα Που και αυτό εμείς το αγκαλιάζουμε νομίζω Δηλαδή όχι δεν το αγκαλιάζουμε Το αγκαλιάζω Είναι το χειρότερο μου όταν κάνουν μια βόλτα μπροστά στο τραπέζι μου Ή μιλάνε συνήθως μεταξύ τους Και κόβουν τη ροή ή μιλάνε στο τηλέφωνο είναι το αγαπημένο μόλις έδωσες ένα τιπ τι να μην κάνετε σ' τέτοιου σφαίρου τι να μην κάνετε σας παρακαλώ μη στέκεστε μπροστά στο τραπέζι από τη Μαργαρίτα συγκεκριμένα από κανέναν είναι but it's rude αλλά ξέρεις αυτά τα άτομα που έρχονται έτσι για τη βόλτα αλλά τελικά ανακαλύπτουν κάτι ενδιαφέρον ή βρίσκουν μια σύνδεση και ξανά έρχονται ας πούμε την επόμενη χρονιά και λοιπά
νομίζω ότι αυτό ξέρεις είναι μέρος όλου αυτού γιατί όντως το το art book ας πούμε θέλει θέλει το χρόνο του δηλαδή όπως και κάθε βιβλίο και ένα λογοτεχνικό βιβλίο πρέπει να το ανοίξεις για να το ανακαλύψεις δεν θα σου έρθει η πληροφορία έτσι κατευθείαν ξεκάθαρα για το τι είναι Υπάρχει κάτι άλλο που δεν πρέπει να κάνουμε σε ένα τέτοιου είδους φεστιβάλ ή κάτι που πρέπει να κάνουμε και συνήθως παραλείπουμε.
Λοιπόν, νομίζω το να πίνουμε καφέ πάνω στα βιβλία ή να τα αφήνουμε στον πάγκο. Να αφήνεις τον καφέ σου πάνω στα βιβλία του άλλου. Δηλαδή ο άνθρωπος που είναι εκεί και σε κοιτάζει πρέπει να περνάει πολύ στρες εκείνη τη στιγμή, το οποίο δεν δείχνει. Let's not do this. Ναι, ο καφές νομίζω Και το hanging out without interacting.
Ισχύει. Ισχύει. Τι άλλο. Έχει κάτι άλλο. Όχι, συμπαθούμε τα σκυλάκια, τα παιδάκια, welcome. Ναι, ναι, ναι. Τα παιδάκια ίσως να μην... Να μην σκίζουν. Να μην σκίζουν τα ζυνάκια. Αλλά δεν μπορεί να... Αυτό είναι ο διοίκητος γονείς. Δεν μπορούμε να το ελέγξουμε, αλλά ας είναι. Αλλά εντάξει, είναι αστείο κιόλας πως τα παιδιά κάνουν τόσο ενθουσιώδες interact με τα έντυπα γιατί τα πολλά έντυπα έχουν πολλά χρώματα, έχουν πολλά format περίεργες σελίδες κάποιες φορές οπότε νομίζω περνάνε πάρα πολύ καλά και πάλι για το άτομο που κάθεται εκεί και τους κοιτάζει πολύ αγχωτικά Υπάρχει κάτι που σας εξέπληξε ιδιαίτερα στις φετινές συμμετοχές?
Νομίζω ότι αυτό συζητάγαμε με τη Μαργαρίτα ότι αυτό που δεν μας εκπλήσει τόσο αλλά μας χαροποιεί πάρα πολύ είναι ότι βλέπουμε τους πολλούς ίδιους εκθέτες πολλούς ίδιους ανθρώπους μέσα στα χρόνια να συνεχίζουν ενεργά να έχουν πρακτικές γιατί όπως είπαμε και πριν όλο αυτό επιφέρει ένα κόστος και πολλές φορές μπορεί να νιώσεις απογοήτευση ή να ξενερώσεις πολύ απλά και να το σωματίσεις, να κάνεις κάτι άλλο, να φερνούσεις αλλιώς το χρόνο σου ας πούμε.
Αλλά το ότι υπάρχουν όλες αυτές οι πρακτικές μέσα στα χρόνια νομίζω είναι το πιο σημαντικό. Ναι, είναι υπέροχο. Είναι υπέροχο που μπορούμε να παρακολουθήσουμε πώς εξελίσσονται οι δουλειές όλης μας κοινότητας Και το πιο απρόσμενο ή αδυνατό να κατηγορηθεί έντυπο που έχετε συναντήσει όλα αυτά τα χρόνια Ήταν του Σάσα Χάντορφ, ο οποίος είχε βρει κωδικούς δολαρίων, των 100 δολαρίων και είχε γράψει η έκδοση αυτή συμπεριλαμβάνει κωδικούς δολαρίων οι οποίοι όλα τα δολάρια μαζί φτάνουν τα 1 εκατομμύριο δολάρια οπότε είχε βάλει αυτό ας πούμε σαν project να βρει όλα αυτά τα δολάρια να τα φωτογραφίσει, να κρατήσει τους κωδικούς και να φτιάξει μια έκδοση αφιερωμένη σε αυτό πράγμα Η κωδική είναι ένας 7 ψήφιους αριθμός, είναι κάτι τέτοιο δεκαψήφιους αριθμός οπότε είναι μια έκδοση με ένα εκατομμύριο δεκαψήφιους αριθμούς ναι ναι ναι αλλά ναι τι άλλο εγώ πάντα θυμάμαι αυτό που είχε φτιάξει το Μότσι είχε κάνει μια έκδοση που ήταν μέσα σε κουτί από γλυκάκια ζαχαροπλαστείου
και είχε βάλει διάφορα πράγματα μέσα οπότε δεν ήταν έκδοση με τη γραμμική έννοια έσπαγε το μέσο και μία από τις ψηφιακές που είχαμε που ήταν διαδραστική και πάταγε στη λέξη και έβγαινε ήχος και γύριζε σελίδα και μετά πάλι υπήρχε μία μη γραμμικότητα του Αυτού του Καναδού ο Φόρτνερ Άντερσον αλλά είναι πάρα πολλά δεν μπορούμε να τα θυμηθούμε τώρα, συγγνώμη ήρθε έτσι κι αλλιώς η ώρα να σας κάνω τις ερωτήσεις ρουτίνας του ποντ, σας δίνουμε για μια μέρα τη Δημαρχία της Αθήνας ποιο είναι το ένα πράγμα που αλλάζετε Κοίτα, όταν είδαμε την ερώτηση Εγώ το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα Ενστικτόδοστα Ήταν τα πεζοδρόμια Δεν θέλει πάρα πολύ να αλλάξει τα πεζοδρόμια Θέλει τα πεζοδρόμια να αλλάχτουν Να υπάρχουν και να μην πέφτει Το νερό από τα ρικοντήσεων στο κεφάλι Ωστόσο το ξανασκέφτηκα Και νομίζω Αυτό που είναι σημαντικό Και στην παρουσιασή συζήτηση Είναι έτσι θα καθιέρωνα να υπάρχει πρόσβαση σε πολύ σημαντικούς χώρους στο κέντρο και ιστορικούς και αρχιτεκτονικούς
και θα έδινα πρόσβαση ας πούμε μέσω πολιτιστικών εγχειρημάτων ή δρόμενων δρόμενων δρόμενων δρόμενων δρόμενα δρόμενα και συμπεριλαμβάνοντας του δικού μας πιθανόν θα μας έδινες κρηματοδότηση Λυβία Πες την αλήθεια, αν ήσουν η δήμαρχος Θα έδινα σίγουρα Αλλά θα παρήχα το χώρο έτσι και σαν Αν μας έδινες το ζάπιο Θα το έδινα Θα παίρναμε το ζάπιο Θα ελευθερώναμε τα ζώα Από το ουρνά Τι είναι αυτό εκεί Στο ζωογραφικό σκήπος Αυτές οι κελώνες Θέλω να τις απελευθερώσω Νομίζω κάτι τέτοιο Αγαπημένοι διαδρομοί στην Αθήνα Λοιπόν, νομίζω ταιριάζουν οι απαιτήσεις μας είναι το πεδιο του Άρεως από κυψέλη προς εξάρχεια αλλά εγώ κάπως τελευταία έτσι έχω ενδιαφέρον και για την Πατησίων αλλά και για τα στενά της κυψέλης γιατί υπάρχουν έτσι πολλές λεπτομέρειες και πράγματα να ανακαλύψεις Ναι, εμένα με χαροποιεί πάρα πολύ όταν διασχίζω το πεδίο μου αρέσει πάρα πολύ Και ποια γειτονιά της Αθήνας δεν ξέρετε ή δεν ξέρετε ακόμα κατά που πέφτει This is the humiliation part of the podcast
Παιδιά, εγώ δεν Εγώ μπερδεύομαι με την Πετρούπορτη Όλοι όσοι έρχονται σε αυτό το podcast Μπερδεύονται με τα δυτικά Κι εγώ έχω γράψει το περιστέρι Ενώ το έχω επισκεφτεί ξέρω πως είναι Το περιστέρι είναι τέλειο Απλά κάπως το χάνω Όχι με τον προσανατολισμό Δεν θα καταλάβω ποτέ πώς φτάνω εκεί. Νομίζω το περιστέρι είναι... Έχει τρεις στρατμούς μετρό.
Είναι κοντά. Ναι, αλλά ξέρεις τι, το παίρνεις το μετρό και φτάνεις εκεί. Το θέμα είναι να έχεις και την αντίληψη που βρίσκεσαι χωρικά ή γραφικά. Εγώ το μπορεί να παθαίνει σε αυτό το περιστέρι για σένα να χάνουνε η πόλη το polarity τους και η πηξίδα σου να μην λειτουργεί. Ναι, μπορεί να έχει να κάνει με το ότι έχω και μια δυσκολία με τα περιστέρι.
Ισχύει η Λυδία μισεί τα περιστέρια Η Λυδία δεν έχει να κάνει με τη γειτονιά Μισεί στα περιστέρια Μπορεί Εγώ νομίζω σχετικά με τη Μετρούπολο Τι είχα παιζει να πηγαίνει και ψή εκεί Και πάλι δεν ξέρω Έχουμε μια άρνηση Γιατί μας κάνεις αυτές τις ερωτήσεις Αυτό δεν είναι τελευταίο Το ξέρω Σας ευχαριστώ πολύ κορίτσια που ήσασταν εδώ Ευχαριστούμε πάρα πολύ Ήταν πολύ ωραίες οι ερωτήσεις Ναι. Και εννοείται σας περιμένουμε και στην εκδήλωση, η οποία είναι αυτή τη Σαββατοκύριακο 17 και 18 Οκτωβρίου, στη Δημοτική Αγορά Κυψέλης.
Ακούσατε ένα επεισόδιο της σειράς podcast «Η Ζωή στην Πόλη». Για να μην χάσετε τα επόμενα, ακολουθήστε μας στο Spotify και στο Apple Podcasts, εκεί όπου μπορείτε να βρείτε όλες τις σειρές podcast του News247.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
