Μένουμε δίπλα-δίπλα. Αλλά γνωριζόμαστε;
Η Ζωή στην πόληΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Στο νέο επεισόδιο του «Η Ζωή στην πόλη», η Μαίρη Πατρικίου, δημιουργός του Osek Tutu, μιλά για την ανάγκη να γνωρίσουμε ξανά τους ανθρώπους που ζουν δίπλα μας: από την αμηχανία της πρώτης γνωριμίας με έναν άγνωστο γείτονα μέχρι τις σχέσεις που μπορούν να γεννηθούν σε μια γειτονιά. Γιατί έχει σημασία να μπορείς να πιεις μια μπύρα δέκα λεπτά από το σπίτι σου με κάποιον που γνωρίζεις; Και πόσο διαφορετική γίνεται η ζωή στην πόλη όταν αρχίζεις να χαιρετάς ανθρώπους στον δρόμο που μένεις;
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Γεια σας! Ελπίζω αυτό το ηχητικό να σας βρίσκει καλά. Ακούτε το podcast της Ζωής στην Πόλη του News247. Η πόλη μας απασχολεί είναι η Αθήνα. Οι άνθρωποι της που τη διαμορφώνουν και οι ιστορίες τους, όσα νέα προκύπτουν σε αυτή, αλλά και σταθερές αξίες της, τα καλά και τα δύσκολά της. Και η ζωή είμαι εγώ, η Παρασύν. Δεν έχει περάσει πολλής καιρός από τότε που κάνοντας ένα ρεπορτάζ για τους τελευταίους κατοίκους του Αθηναϊκού Κέντρου, από το Σύνταγμα μέχρι την περιοχή του Ψηρί κατάλαβα πως ένας από τους λόγους που κάποιοι επιμένουν να ζουν τόσο κεντρικά είναι ότι παρά την έντονη τουριστικόποίηση της γειτονιάς τους έχουν αναπτύξει σχέσεις και δεσμούς με τους αναπομείνοντες γύρω τους λες και ζουν σε ένα μικρό τόπο.
Η καλημέρα που ανταλλάσσουν με τους παλιούς εμπόρους ή με τους νέους δημιουργικούς ανθρώπους που αναπτύσσουν τις ιδέες τους στο κέντρο όπως και η ευκολία με την οποία μπορούν να αφήσουν μια σακούλα με τα ψώνια τους ή να παραλάβουν ένα δέμα από το απέναντι καφενείο που πια φιλοξενεί βέβαια περισσότερες επισκέπτες της πόλης παρά γηγενής είναι πράγματα πολύ σημαντικά στην καθημερινότητά τους.
Αν έχεις 5 με 10 γνώριμες φυσιογνωμίες στην πολυκατοικία, στο τετράγωνο δεν γίνεται πιο ευχάριστη καθημερινότητα. Αν νιώσεις συνδεδεμένος με τη γειτονιά σου και εμπιστεύεσαι τους διπλανούς σου δεν νιώσεις πιο ασφαλής Και αν νιώθεις πιο ασφαλής δεν είναι πιο πιθανό να μοιραστείς, να ανοιχτείς, να σεβαστείς Μέσα στο 2025 μια Αθηνέ που επαναπατρίστηκε από το Λονδίνο βρέθηκε να διερευνά το πρόβλημα της χαμηλής ικανοποίησης από την καθημερινή ζωή τις αποσύνδεσες από τοπική κοινότητα και τις κρίσεις της μοναξιάς στις αστικές γειτονιές.
Και κάπως έτσι γεννήθηκε τόσο εκ τούτου που θέλει να φέρει την εμπειρία της ζωής στο χωριό στις αστικές αθηναϊκές γειτονιές χωρίς το κουτσομπολιό. Ψάχνοντας για αντίστοιχες πρωτοβουλίες στο εξωτερικό βρίσκουμε το Nextdoor ένα κοινωνικό δίκτυο με επίκεντρο τις γειτονιές το οποίο χρησιμοποιείται πλέον από περισσότερες από 110 εκατομμύρια απαλληλευθευμένους χρήστες σε 11 χώρες.
Στο δεύτερο τριμήνο του 2026 η πλατφόρμα είχε 22,9 εκατομμύρια εβδομαδιαίους ενεργούς χρήστες, αριθμός αυξημένος κατά 5% σε σχέση με ένα χρόνο νωρίτερα. Στο Ενωμένο Βασίλειο, όπου η πλατφόρμα είναι διαθέσιμη από το 2016, περισσότερο από 10 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν χρησιμοποιήσει το Nextdoor. Έπειτα υπάρχουν και τοπικά WhatsApp ή Facebook groups, άλλοτε γενικής θεματολογίας και άλλοτε πιο συγκεκριμένα Το πρόβλημα όμως είναι ότι αυτές οι πλατφόρμες δεν προάγουν απαραίτητα τη συμμετοχή και τη σύνδεση με τον τρόπο που την εννοούμε εδώ Δεν θέτουν ως προϋπόθεση και δεν καθιστούν απαραίτητη διαζώση στην αναστροφή Υπάρχουν και εφαρμογές σαν το 2-2-2 που συνδέουν κόσμο σε πόλεις όπως το Λονδίνο, το Τορόντο, η Νέα Υόρκη, η Βοστόνη και το Όστιν χωρίς προφίλ ή άμεση επιλογή ατόμων αλλά χρησιμοποιώντας τεχνητή νοημοσύνη και τες προσωπικότητας.
Ουσιαστικά, δίνεις ραντεβού στα τυφλά και παρτάρεις με αγνώστους που ζουν κοντά σου. Το Αθηναϊκό Σεκτούτου δοκιμάζει να τα βάλει με τη μοναξιά και φαίνεται πως οι λόγοι που κάνουν Αθηναίους από διαφορετικές περιοχές της πόλης να το έχουν αγκαλιάσει επικύλουν. Πήγα σε ιδιωτικό σχολείο και δεν ξέρω κάποιον στην γειτονιά Δουλεύω μακριά και δεν αντέχω να βγαίνω σε άλλη περιοχή το βράδυ Μόλις επέστρεψα από το εξωτερικό και νιώθω σαν να ξεκινάω από την αρχή Αυτά και πολλά ακόμη οδηγούν τους Αθηναίους συναντήσεις του ως εκ τούτου που μας επιτρέπει να κάνουμε φίλους στην πλατφόρμα όσοι έχουμε γνωρίσει πρώτα στην πραγματική ζωή με στόχο να έρθουμε πιο κοντά στη γειτονιά μας με ουσιαστικό τρόπο και να αναπτύξουμε σχέση σε απόσταση λίγων λεπτών με τα πόδια από το σπίτι μας.
Καλεσμένη του σημερινού επεισοδίου είναι η Μέρη Πατρικίου, η εμπνεύστρια του ως εκ τούτου, που όπως μου είχε πει πριν ένα από ένα χρόνο, τη διαόλυζε το παράδοξο της κατάστασης, ότι στη χώρα του ήλιου και του όπα η Αθήνα βρίσκεται στον πάτο μιας λίστας ευρωπαϊκών πόλεων όσον αφορά το πώς ζούμε, πώς συνδεόμαστε και πώς νιώθουμε στις γειτονιές μας.
Καλώς ήρθες Μέρι. Καλώς σας βρήκα. Θέλω αρχικά να μου πεις αν εσύ γνωρίζεις όλους τους γείτονες. Καταρχάς δεν θέλω να τους γνωρίζω όλους. Αλλά όχι, δεν τους γνωρίζω όλους. Από τότε που ξεκίνησε τόσο τούτου, μπορώ να ονοματίσω τουλάχιστον δέκα που θα τους πω με μεγάλη χαράγια στο δρόμο, που δεν τους ήξερα από πριν προφανώς.
Ωραία. Πότε κατάλαβες ότι λείπει κάτι από τον τρόπο που ζούμε στις γειτονιές μας και ότι θέλεις να κάνεις κάτι με αυτό. Ποια ήταν δηλαδή η αφορμή για να γεννηθεί τόσο εκ τούτου. Εγώ γύρισα από την Αγγλία που ήμουν σχεδόν δύο δεκαετίες το 2023 στην Αθήνα και νόμιζα ότι γυρνάω στο χωριό μου. Back to village. Αλλά εκεί συνειδητοποίησα και γυρνώντας και ως μαμά το οποίο είναι μια άλλη περίοδος ίσως απομόνωσης για τις γυναίκες.
Αυτά τα δύο συνέπιψαν Και γύρισα μάλιστα εκεί που είχα μεγαλώσει Και ένιωσα ότι αυτό που είχα αφήσει πίσω μου δεν ήταν αυτό που είδα Δηλαδή οι προσδοκίες μου και η πραγματικότητα είχαν ένα μεγάλο κενό Και κάποιες στιγμές, ενώ είχα πολλούς φίλους στην Αθήνα Και είχαν γυρίσει και πολλοί από το εξωτερικό Ένιωθα σαν μια κοκκίδα στο χάρτη χαμένη Αλλά δεν το είχα καταλάβει Δηλαδή δεν είναι ότι είχα σκοπό να κάνω κάτι είχα τη δουλειά μου, είχα τους φίλους μου καταλάβαινα τέποτε να διανύσω μεγαλύτερες αποστάσεις για να τους δω όπως στην καθημερινότητα αυτό δυσκολεύει και πάντα υπήρχε ένα whatsapp group στο οποίο γινόταν ένας μεγάλος χαμός να βρούμε κοινές ώρες να κάνουμε πράγματα και διαπραγμάτευση αν θα το κάνουμε πάνω, βόρεια, νότια, στο κέντρο όμως κάτι μέσα μου αναρωτιόταν εγώ άφησα στο Λονδίνο όπου ήμουν μετανάστρια Μία γειτονιά πολύ ζωντανή για μένα Η εμπειρία μου εκεί δηλαδή ήταν να ήμουν κομμάτι της κοινότητας Και με άλλες μομάδες όταν ήρθε αυτή η ώρα
Αλλά και πριν Ανά πάσα στιγμή μπορούσαμε να πούμε Πού είσαι, έλα, πάμε κάτω Σε αυτό το καφέ στο δίπλα πάρκο Αυτό δεν συνέβαινε στο αυριλίσιασμο Και μίλαγα με κόσμο και καταλάβαινε ότι δεν είμαι η μόνη Που το αντιλαμβάνεται ή το βιώνει έτσι Επομένου σιγά σιγά άρχισε να μπαίνει λίγο ένα σποράκι μια ιδέα Αλλά στο Astrid Lab Founders πέρσι στο φθινόπωρο Μπορούσα να το πλαισιώσω και να καταλάβω το πρόβλημα Ότι είναι ένα κοινωνικό πρόβλημα και είναι πολύ μεγαλύτερο από τη δική μου προσωπική εμπειρία Και να αρχίσω να σκέφτομαι και να σκαρφίζομαι λίγο ιδέες Για αυτό που με διαλύζει πώς να το μετατρέψω σε μια πιο θετική εμπειρία Και τι μόρφη μπορεί να πάρει αυτό Άρα ήταν μια δυσανδιακή διαδικασία Δεν ήταν μια στιγμή που Πες μου τι είναι Διαδικασία που χρειάστηκε στο Άστιλα Προκειμένου να καταλάβεις ότι υπάρχει αυτό το κοινωνικό θέμα Και να ελοπίθει τελικά το Σεκτούτο Η μεθαδολογία Επίσημα μιλώντας Ξεκινάει με το να Και μας το είχε πει και ο Αδάμ Ομαρκάκης που το έτριχε
Ότι πρέπει να ερωτευτείς το πρόβλημα που θες να λύσεις Και όχι να έχεις κολλήσει με μια λύση. Επομένως, εγώ το πρόβλημα που άρχισα να σκέφτομαι και μετά άρχισα να διαβάζω πάρα πολύ και να κάνω πολύ deep, βαθιά έρευνα, ήταν το πρόβλημα της αστικής απομόνωσης. Αλλά εγώ το βλέπω από την άλλη πλευρά, ότι δεν υπάρχει πια αυτή η χαρά, το joy μέσα στην καθημερινότητά μας.
Αυτό που παίρναγε η γιαγιά, χαιρέταγε τον παππού, καθόντουσαν να παίξουν πρέφα στο καφενείο, που χαιρετάγεσαι κάποιον από τον μπαλκόν ενώ απλώνεις τα βρακιά δεν υπήρχε αυτό ήταν όλοι κλεισμένοι στα καβόκια τους σπίτι, δουλειά, αυτοκίνητο, γυμναστήριο τώρα εντάξει κι εγώ ζωγραφίζω μια πολύ αρνητική εικόνα της καθημερινότητας αλλά θεωρώ ότι κάποιοι έχουμε τέτοιες μέρες και δεν θα πρέπει να είναι ντροπή φυσικά υπάρχουν και οι μέρες που γλέντε και χαρά αλλά είναι σαν αυτά τα δύο να είναι ξεχωριστά Εγώ ήθελα η χαρά να είναι κομμάτι, να είναι, πώς πω, ραμμένη μέσα στο ύφασμα της καθημερινότητας.
Οπότε κάπως έτσι το ονόμασα, ότι θα ήθελα να το επαναφέρω και μία από τις πρώτες λύσεις, μάλιστα πώς και αυτή, ήταν να κάνουμε πανηγύρια στις γειτονιές. Το παρκάρω αυτό για ίσως μια άλλη ερώτηση. Επομένως πήρα λοιπόν το επίσημο πρόβλημα της μοναξιάς και από τον Διεθνή Οργανισμό Υγείας Όλες τις έρευνες που έχουν γίνει σε πανευρωπαϊκό επίπεδο Και έβλεπα ότι η Ελλάδα είναι στον πάτο σε πάρα πολλά συνταστικά Είτε αυτό είναι η ικανοποίηση από τη ζωή, ειδικά στην Αθήνα Δηλαδή υπήρχε μεγάλη διαφορά από το Ηράτιλο και την Αθήνα Αλλά και από την Αθήνα και τις πόσες δεκάδες χώρες της υπόλοιπης Ευρώπης Και σε θέματα μοναξιάς μοναξιάς. Φυσικά υπάρχουν και παράγοντες που τόσο αυτού του δεν θα λύσεις ποτέ, όπως η οικονομική κατάσταση και λοιπά.
Αλλά εγώ το είδα λίγο πιο, ας το πούμε όχι επιφανειακά, αλλά πιο στο θέμα της διασκέδασης και της σύνδεσης των ανθρώπων. Που είναι ένα πρώτο στάδιο, ένα κομμάτι από αυτό το μεγάλο πρόβλημα. Έτσι δεν μιλάμε τώρα και να το πω αλλιώς. Διαβάζοντας τόσο πολύ για το θέμα, συνειδητοποίησα ότι εάν ξέρεις τους γειτονές σου, σε υπερτοπικό επίπεδο δηλαδή αν συνδεθούμε με τους ανθρώπους λύνονται πολλά άλλα παράπλευρα και δεν σημαίνει ότι αν έχεις ήδη κατάθλιψη αυτό θα λυθεί δεν είμαστε ο αντίδοτος σε ένα τόσο μεγάλο κοινωνικό πρόβλημα ή ψυχικής υγείας αλλά μπορεί να προνοήσουμε να μην υπάρχουν τόσες πολλές διαγνώσεις ψυχικών νοσημάτων στο μέλλον ειδικά και στη νέα γενιά που είναι με το κινητό ακόμα περισσότερο. Ήτανε μεγάλη διαδικασία λοιπόν του πρώτα παντρεύω με το πρόβλημα, το καταλαβαίνω το πλαισιώνω, το ορίζω δηλαδή και μετά γράφω όλες τις ιδέες που θα μπορούσαν να αποτελέσουν λύσεις και μετά τις σκοτώνω μία-μία. Είχαμε πάρα πολλά κριτήρια και στο κομμάτι του επιχειρήν για το αν θα μπορέσει
να επιβιώσει αλλά και σε θέματα κατά πόσο λύνουν το κοινωνικό πρόβλημα που θέλεις να λύσεις και αν αυτό μπορεί να πάει παγκόσμια είναι κάτι πολύ συγκεκριμένο και τοπικό. Και εν τέλει το ως εκ τούτου προέκυψε σαν τη λύση την οποία εγώ ήθελα να τη δοκιμάσω. Και στις 8 εβδομάδες έπρεπε κάπως την 5η ή 6η να λανσάρουμε το πρωτότυπο.
Ένα minimum viable product, δηλαδή μια βασική μορφή αυτής της ιδέας για να το τεστάρουμε στην αγορά. Και εγώ έκτισα μέσα σε δύο νύχτες την εφαρμογή γιατί υπάρχει και ψηφιακό προϊόν. Και από την εφαρμογή ενημέρωσα τον κόσμο της γειτονιάς ότι γίνεται το πρώτο event στην Κυψέλη. Στις 14 Νοέμβρη-Πέρση έχουμε τα γενέθλιά μας, δύο μήνες.
Και γράφτηκαν άνθρωποι, γέμισα δηλαδή, έκανα spamming, αλλά αναλογικό spamming, όλη τη δροσοπούλου με αφήσεις και μαζευτήκαμε όλοι σε εκείνο το event. Και έτσι ξεκίνησαν και συνέχισαν τα υπόλοιπα event και από τότε έχουν ανοίξει και άλλες γειτονιάς. Το ακούω όλο αυτό που είπες, ότι ενώ ζούμε πιο στριμωχτά από ποτέ, είμαστε πιο απομονωμένοι από ποτέ, ωστόσο επειδή πρέπει να ζούμε στο Λονδίνο, εγώ ως τουρίστρια πάντα αυτή την πόλη τη βλέπω ως κάτι χαοτικό, που έχει τεράστιες αποστάσεις να διανύσεις και λέω, πω πω στην Αθήνα, αρέσει, δεν το έχουμε αυτό, εντάξει, κάπως είναι καλά.
Αχ, φανταστική είπασαι για να πω κάτι για τις γειτονιές. Το Λονδίνο σαν πόλη είναι ούμπερ χαοτικό Και οι αποστάσεις είναι όντως μεγάλες Τώρα αν έχει κίνηση δεν έχει, αν δουλεύουν τα μωμού μου καλύτερα Ξέρεις αυτή είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα Σας την κάνουμε άλλη φορά Όμως σε υπερτοπικό επίπεδο Οι Λονδρέζοι που μένουν εκεί και έχουν επενδύσει στη γειτονιά τους Το ζουν σαν να είναι στην κόντσα Δηλαδή εγώ στο Ντάλστον Που είναι μια γονίτσα στο Χάκνη Το οποίο είναι ο πιο μεγάλος δήμος Στο που με borrow στην Αγγλία Δεν ένιωθα ότι έπρεπε να πάω και στο Peckham Και στο Brixton Και στο West End Για να κάνω πράγματα Τα είχα όλα εκεί Άρα η κόνητσα του Χάκνη Μου προσέφερε Κοινωνικές συνδέσεις Αθροποννές επαφές, πάρκα Όλες τις υπηρεσίες Και για διασκέδαση Club, bar, να φάω, να πιω Τέλειο αρτοποιείο Τη γυμναστική μου τα πάντα, όλα με τα πόδια εγώ δεν οδήγησα ποτέ στο Λονδίνο μόνο για να κάνω μετακόμιση που και πάλι μπορούσα να πάω με τα πόδια αλλά ήταν καν να πες
επομένως καλό το point όλα στην Αθήνα έχουμε μάθει να πρέπει να πάμε από τη μια μεριά στην άλλη γιατί αν δεν μένεις πανκράτη και ψέλη κάπου που είναι έτσι λίγο μαζεμένα και αν δεν σε αρέσει εκεί που μένεις και οι φίλοι σου είναι αλλού, είναι σκορπιχόρι ενώ στην Αγγλία δεν χρειάζεται να είναι Και εσύ μου δίνεις τελεία πάσα για να σε ρωτήσω Τι πάει να πει μικρογειτονιά για τόσο εκ τούτου Και γιατί έχει τόσο μεγάλη σημασία η μικρή απόσταση Λοιπόν, η εγκύτητα είναι μεγάλο κομμάτι αυτό που κάνω Και είναι και σχεδόν αυτοπεριορισμός Τι εννοώ Θα μπορούσα να το κάνω σε όλη την πόλη Και οι 800 σχεδόν κοκκίδες που έχουμε αυτή τη στιγμή Να μπορούν όλες να έρχονται σε ίδια event και να γίνεται ένα μεγάλο τζέρτζιλο όπως σε κάθε event.
Αυτό όμως δεν νομίζω ότι υπάρχει την υπηρεσία και την αξία που εγώ θέλω να προσφέρω και να βιώσω κι εγώ ίδια. Η εγκύτητα και συγκεκριμένα η απόσταση του ας το πούμε ένα-ένα μίση χιλιόμετρο έχει επιστημονικά αποδεχθεί από μια πολύ μεγάλη έρευνα που έχει γίνει στην Αμερική από το Harvard ότι αν έχεις ένα φίλο ο οποίος είναι χαρούμενος μέσα στο μήλι, οπότε 1,6 χιλιόμετρα, είσαι και εσύ 25% περισσότερο πιο πιθανό να είσαι ευτυχισμένος.
Άρα η χαρά του φίλου σου είναι και η δική σου χαρά. Αν έχεις έναν ευτυχισμένο συνάδελφο στη δουλειά, τίποτα. Είναι σαν να μην υπάρχει. Επομένως, η εγκύτητα παίζει ρόλο όχι μόνο πρακτικό, διότι μια τρίτη μπορεί να θέλεις να πας κάπου και οι φίλοι σου να είναι οδηγοί ήδη κάπου, Όλα αυτά να έχεις γυρίσει κουρασμένο, να έχεις παρκάρει και να μην θέλεις να ξανασεκωθείς, να μπεις στα μάξια και να πας εκεί που είναι οι φίλοι σου.
Το να μπορείς να πας μετά το γυμναστήριο που μπορεί να είναι στη γειτονιά σου, με τα πόδια να περάσεις από ένα μπαρ, μια καφετέρια, να πιεις μια μπίρα, να κάτσεις μία ώρα. Έτσι με τις φόρμες από το γυμναστήριο, να πεις δύο κουβέντες με δύο γνώριμες φατσούγλες και να γυρίσεις στο σπίτι σου. Αυτό είναι μια πολυτέλεια που θα πλήρωνα εγώ για να την έχω προσωπικά.
Επομένως η οικογένειά όχι μόνο επιστημονικά αλλά και βιωματικά κάνει μεγάλη διαφορά στο να αποφευθεί η τριβή και το εμπόδιο του να το κανονίσεις κάτι να το κάνεις. Απλά περνάς, είναι στο δρόμο σου. Η μικρογειτονιά δεν υπάρχει επίσημα στο λεξικό μου. Αλλά η λέξη γειτονιά δεν μου έφτανε. Προφανώς και τη χρησιμοποιώ έτσι εναλλάξ.
Αλλά εγώ ήθελα να είναι πιο μικρό λόγω αυτού του χιλιόμετρου Χώρισα λοιπόν όλο το χάρτη σε κουτάκια Τα οποία το καθένα είναι σχεδόν ένα τετραγωνικό χιλιόμετρο Απλά δεν είναι τετράγωνα Ο μηχανικός μέσα μου τσινάει όταν λέω τετραγωνικό χιλιόμετρο και είναι παραλληλόγραμμα Και το καθένα από αυτά τα μικρά πλακίδια, ας πούμε, οι κουτάκια Είναι μικρή γειτονιά Άρα αν εσύ έχεις 15 κουκίδες στη γειτονιά σου και όλες κανονίζετε να πάτε κάπου ή με αφορμή του ως εκ τούτου κάνετε την εμφάνισή σας σε μια συνέβρεση της γειτονιάς ξέρεις ότι μένουν στα 5, maximum 10 λεπτά από σένα.
Αν όμως στα στιγμή και αυτοί ξέρουν ότι είσαι κοντά και εσύ ότι αυτή είναι κοντά. Πολύ ωραία. Άρα τι συμβαίνει σε μια συνάντηση του ως εκ τούτου και πώς φτάνουμε σε αυτή τη συνάντηση. Γράφεσαι στο ως εκ τούτου. Γίνεσαι κουκίδα. Βλέπεις το χάρτη που είσαι και πόσες κουκίδες είναι και γύρω σου Μπορεί να είσαι μόνος σου Μπορεί να είναι άλλο 100 Όπως συμβαίνει στο κεντρικό πλακίδιο του SkipSales Διαλέγεις από τις επερχόμενες συναντήσεις και συνευρέσεις Ποιο format σε ενδιαφέρει και σου ταιριάζει για την πρώτη φορά Γιατί όλοι μπορούν να έχουν και έτσι λίγο μια μηχανή αν θες Για κάποιους είναι πιο εύκολο να έρθουν σε κάτι κοινωνικό φαΐ ποτό, καφές, co-working κάτι που είναι εστίαση ας το πούμε άλλοι μπορεί να προτιμούν να υπάρχει μια δομή να υπάρχει μια τζέντα, πάμε για μαθήμα ζωγραφικής και ο καθένας το χαβά του και το γκαμβά του οπότε πως κρυβόμαστε πίσω από μια οθόνη για να αποφύγουμε το eye contact μέσα στο μετρό ή στο ασανσέρ ο άλλος μπορεί να θέλει να ζωγραφίζει
και άμα θέλει να μιλήσει επομένως υπάρχουν για όλους και για όλα τα άτομα επιλογές Άπαξ και αποφασίσεις που θες να πας Και μπορείς να έρθεις Γράφεσαι Και έρχεσαι Όταν έρχεσαι υπάρχει πάντα ένας οικοδεσπότης ή μια οικοδέσποινα Η λεγόμενη host Η οποία είναι είτε μέλη λεμονάκια Που είναι τα άτομα τα οποία έχουν έρθει τρεις φορές σε ένα event Και έχουν πάρει το παράσημο του Ότι τώρα μπορούν αυτοί να σηκώνουν δικά τους event Είτε είμαι εγώ Είτε είναι η επίσημη super host του Παγκρατίου Η Ιωάννη Έρχεσαι σε καλώς ορίζουν Δεν υπάρχει καμία Θαμφάρα να σου το πω και έτσι στην αρχή Δεν είναι έλα τώρα λοιπόν όλοι λένε με το όνομά μας Όλοι έρχονται μέσα σε ένα μισάρο Υπάρχει προσέλευση οπότε δεν είναι όλοι ταυτόχρονα Εκεί δεν υπάρχει έναρξη ημερολόγη Συστήνονται σαν κανονικοί άνθρωποι Αμηχανία δεν υπάρχει Τα σπάμε το πάγο Και θα σου πω γιατί Από σχεδιασμό Οι συναντήσεις αυτές έχουν ανθρώπους που έχουν ένα κοινό μένουν κοντά η πρώτη λοιπόν και η πιο obvious ερώτηση
είναι σήκουμα ένις εγώ στην Ιφαλονίας τι λες εγώ μένω ξερογός στην Κερκύρας καλά εντάξει έμενας στην Σικίνου τώρα έφυγα στα νησιά αλλά την Κυψέλη η Βελουσιώτησα λέει δρόμους από την Κυψέλη το γεγονός τι γίνει επομένως αυτό τους περνάει αμέσως το είμαστε γείτονες και το αντιλαμβάνονται βιωματικά τώρα έχω παρατηρήσει πάει στα 100.
Ότι αργεί πάρα πολύ και καμιά φορά δεν συμβαίνει καν, δηλαδή το συνειδητοποιούμε στο τέλος η ερώτηση, εσύ τι κάνεις για τη δουλειά, δηλαδή με τι ασχολείσαι. Είναι δευτερεύουν. Ασχολούνται περισσότερο με το ποιοι είναι οι άνθρωποι και με το που μένουν, τι ξέρουν για τη γειτονιά, ανταλλάσσουν ιδέες, απόψεις, κάτι που άλλαξε, τον καλύτερο δοντίατρο.
Κάπως κυλά η συζήτηση στην αρχή, αυτό το δηλαδή ή το small talk που λέμε, έχει να κάνει με τη γειτονιά. Και αυτό παρακάμπτει λίγο αυτή την προφανή αμοιχανία που μπορεί κανείς να νιώσει. Οι οικοδέσποινες ή οι οικοδεσπότες, αν κάποτε νιώσουν κάποιου πιο συναισθαλμένο άτομο, που ίσως δεν μιλάει, δεν συνεισφέρει στη συζήτηση, τα κοινωνικό μας skills, που αυτά τα δουλεύουμε γιατί είναι εμείς, τα εξασκούμε σε αυτά τα event.
Δηλαδή ακόμα και να μην είσαι φυσικά γεννημένος για να είσαι οικοδεσπότης ή οικοδέσποινα Όταν δεις ότι ο Κώστας ή η Μαρία έχουν λίγο αποτραβηχτεί Κάπως μας φουλάνε το φαγάκι τους Μπορεί να πεις εσύ Κώστα ή εσύ Μαρία για πες πόσο καιρό είσαι εδώ ή βρήκες σπίτι εύκολα Τι κάπως ανοίγεται η κοβέντα και νομίζω όλοι νιώθουν ότι συνδέονται με αυτό το βασικό πύρινα της γειτονιάς Και να σου πω μια καταλήθεια επειδή πολλές φορές έχουμε event με πολλές θηλυκότητες, με πολύ θηλυκή ενέργεια μετά από μία ώρα εγώ συνειδητοποιώ ότι αν κάποιος μας άκουγε από δίπλα δεν θα καταλάβαινε ότι αυτοί είναι άνθρωποι που όσο πει το πλήστρο μόλις γνωριστήκαν ή ένα μίξ άνθρωπο που έχουν βρεθεί έξι φορές και κάποιοι καινούργοι ή 26 γιατί έχουμε και τέτοια θα νόμιζα ότι είναι reunion από κορίτσια που πηγαίνανε μπαλέτο μαζί στο λύκειο, δηλαδή Υπομηχανία ξέρω ότι υπάρχει, μάλλον κρατάει μέχρι να φτάσει και να κάτσεις.
Το δύσκολο είναι να γραφτείς και να έρθεις, όχι αφού έρθεις. Τι κόσμος έρχεται ηλικίες, επαγγέλματα? Τώρα επαγγέλματα τι, δεν έχω πει περι. Τα πάντα. Ναι, θα το πω το επαγγέλματα γιατί είναι ενδιαφέρουσα ερώτηση. Δεν έχω προφανώς αναλήτηξη για τα επαγγέλματα, αλλά τις παρατηρήσω και λίγο από ό,τι θυμάμαι. Υπάρχει μεγάλο κοινό που ασχολούνται με πιο κοινωνικά πράγματα Είτε με θέματα Τους αφορά έστω και σαν χόμπι Σαν side gig Γιατί εμένα με ενδιαφέρει το ποιος είναι καθολικά Δεν είναι τη δουλειά κάνεις για να βγάλεις χρήματα Είναι και με τι ασχολείσαι γενικά Με τι παθιάζεσαι ρε παιδί μου Οπότε ο κόσμος αυτός έχει συνήθως κάποιο ενδιαφέρον Είτε για την τοπική κοινωνία Είτε είναι πιο ενεργοί πολίτες με τον τρόπο που αυτοί το θεωρούν υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι από tech startup γελάμε γιατί πολλοί είναι developers και εγώ έχω χτίσει την πλατφόρμα και πάντα μην μου πεις τι έχεις δει που δεν δουλεύει γιατί εγώ δεν είμαι δεν είναι ότι γράφω κώδικα τουλάχιστον δεν ήταν το επαγγελμάτι μου ποτέ τώρα
τυχαίνει έχουμε ανθρώπους που είναι ψυχοθεραπευτές, ασχολούνται με τις τέχνες και άλλους που έχουν δουλειές που μπορεί να μην κατατάσσονται σε κάτι Αλλά σαν άνθρωποι είναι πάρα πολύ καλοτεχνικές ψυχές Γενικά από όλα είναι η απάντηση Από όλα έχει ο Μπαξές Ηλικίες αν έπρεπε να το βάλω λίγο σε ένα Να το πλησιώσω 25 με 45 πλάς θα έλεγα Δηλαδή κάτω από 25 είναι λιγότερο Είναι μειονότητα Διότι είναι ακόμα φοιτητές συνήθως Και έχουν αυτοκίνητο περίγυρο Ναι δηλαδή με το που πας δουλειά Φύγεις από το σπίτι ή από εκεί που έμενες Κοντά στη σχολή και τα λοιπά τότε αρχίζει ίσως λίγο αυτό να κάνει ένα shake up η κοινωνική σου ζωή έχουμε πολλοί κόσμο που έχει σχέση με το εξωτερικό είτε έμενε, είτε είναι ζευγάρια που είναι μισά μισά είτε είναι expats αλλά που είναι δοσμένοι δηλαδή στη κοινωνία όχι digital nomads που έρχονται για τρεις μήνες και φεύγουν έτσι, μπιμ τριμπόμ αυτοί που έχουν έρθει και έχουν είναι ακόμα πιο ενεργοί αν θες στην τοπική κοινωνία και κοινότητα
από ότι οι Έλληνες μπορεί να έχουν γεννηθεί εκεί και καινούριους είμαι δύο χρόνια στη γειτονιά έμενα στον νέο κόσμο είχα πάρα πολλούς φίλους εκεί ήξερα και το φούρναρι και τώρα είμαι στην Κυψέλη και ακόμα δεν νιώθω ότι ανήκω και για να κοινωνικοποιηθώ ας πούμε μια καθημερινή ή θα πάω στον νέο κόσμο ή θα πάω κάτω στον καναπέ μου και κυρίως όλοι οι άνθρωποι εννοώ 80% θα πω για να μην υπερβάλλω είναι πολύ εξουκαρδιά αυτό με εξέπληξε Έχουν φίλους, έχουν ενδιαφέροντα Είναι πάρα πολύ ενεργοί, έχουν ενέργεια Μιλάνε όλη την ώρα δηλαδή Είναι λίγο, ξέρεις ποιος τα προλάβει Υπάρχουν και εξαιρέσεις σε αυτό Αλλά λύνονται Επομένως θέλουν πολύ αυτό που τους προσφέρει το σεκτουτου Στη γειτονιά Όχι ότι θέλουν να κάνουν φίλους και να μείνουν για πάντα φίλοι Να έχουν κάπου να αφήσουν τα κλειδιά τους Να νηστούν μια ζάχαρη που λέγανε παλιά Ναι, να πιάσουν ένα λεμόνι Μπούν στο λεωφορείο και να συναντηθούν και να πούνε γεια.
Και να κάνουν πράγματα αυθόρμητα. Αυτό έχει χαθεί. Να κάνουν αυθόρμητα πράγματα στη γειτονιά και να μοιραστούν τα χόμπι τους ή και τις ιδέες. Δηλαδή άνοιξαν και νούλοι στον τοίο κεραμικής. Πάμε μπορέ να το δοκιμάσουμε μαζί. Καταλαβαίς. Ή αχ τι ωραία αυτό το καφέ. Μ' αρέσει και εμένα να πηγαίνουμε μαζί καφετρίτη. Απλά πράγματα.
Δεν είναι όλα τα event ως εκ τούτου Ίσως η εξαίρεση είναι Το bingo ήταν μια μεγάλη εξαίρεση Τα event ως εκ τούτου δεν είναι υπερπαραγωγές Το event από μόνο του Οι άνθρωποι που έχονται το κάνουν Δηλαδή την εμπειρία Την δημιουργούν, τη συνδημιουργούν Οι άνθρωποι με την θετική τους ενέργεια Και τις σκέψεις που μοιράζονται Αλλά έχει λίγο φιλτράρει Ίσως το λίγο καλτ αφισάκι Ίσως το ύφος του brand γενικά Έχει φιλτράρει με την καλή έννοια Τόσο ποιον κόσμο Απευθύνεται Και ταιριάζουν απρόσμενα πολύ Δηλαδή εγώ εντάξει περίμενα Θα είναι και λίγο πιο καρδιάς καρύδι Και φυσικά πάντα είναι Εκπρότιζε το βλέπεις Αλλά είναι άνθρωποι που δεν θα γνωρίζουν τον υπό άλλες συνθήκες Αλλά τελικά ταιριάζουν πολύ περισσότερο Από ό,τι περίμεναν και αυτοί Υπάρχει ωστόσο κάποιο event Που δοκιμάσατε στο πλαίσιο τόσο εκ τούτου Το format δεν είναι το πρόβλημα σημείθως Δηλαδή όλα τα format κάνουν για κάποιους ή για κάποιες Και γι' αυτό και διαλέγεις Και είναι άλλο το ότι ταιριάζει σε κάποιον που έρχεται πρώτη φορά
Και άλλο το ότι ταιριάζει σε κάποιον που θα έρθει δεκατηπέμπτη Αυτή που θα έρθει δεκατηπέμπτη φορά είναι πολύ απαιτητική Έκανα πρόσφατα μια πολύ μικρή έρευνα με τέσσερις ερωτήσεις Και πήρα πάρα πολύ ανατροφοδότηση για το τι παραπάνω format θέλετε να δείτε Τα κυψελιωτάκια που έχουν έρθει Στο 15-20 event Θέλουν τώρα να το βαθύνουμε Ενώ Αυτοί που δεν έχουν έρθει ακόμα ότως σε ένα Πιο πολλοί θέλουν να πάμε για ποτά Κατάλαβες Δεν θέλουν να κάνουμε book club Και αυτό αλλάζει ένα γειτονιά Εγώ λοιπόν δεν με νοιάζει Πόσοι θα έρθουν, αν θα έρθουν Με νοιάζει αφού είμαστε εκεί Ποια είναι η ενέργεια στο δωμάτιο ή στο χώρο Αυτό λοιπόν που για μένα δεν έχει πετύχει στο ένα και βασικό σκοπό του να συνδεθούν οι άνθρωποι ουσιαστικά είναι event που είναι playdate και για παιδάκια και για γονείς στο οποίο η προσοχή των άνθρωπων είναι πάρα πολύ μοιρασμένη. Γιατί κυνηγάνε τα παιδάκια. Τώρα όταν έχεις παιδί 2, 3, 4, 5, 6 γεια, ανοίγουμε συζήτηση φεύγει το παιδί, τη συνεχίζουμε
μετά με κάποιον άλλο. Αυτό όμως δεν είναι ότι έφταιγε το format ή τόσο εκ τούτου και αυτό προσπαθεί να κάνει είναι στη φύση της ζωής αυτών των ανθρώπων σε αυτή τη φάση να έχουν αυτή τη δυσκολία. Παρ' όλα αυτά μπορούν και το κάνουν και αντί να πάνε να παίξουν με τα παιδάκια σκούνιες χωρίς να έχουν και καινούργιους ανθρώπους να γνωρίσουν γνωρίζουν δηλαδή και το κάνουμε με πικνίκ δηλαδή το προσαρμόζομαι έτσι ώστε να υπάρχει και λίγο μια συσπήρωση.
Σε ποια γειτονιά έγινε αυτό? Έγινε και στη Βρελσία και στο Παγκράτη. Το σημαντικό του για μένα δεν είναι τι συμβαίνει στη συνάντηση αλλά τι γίνεται την επόμενη μέρα Έχεις δει ανθρώπους να συνεχίζουν να συναντιούνται μετά Έχουν προκύψει φιλίες, συνεργασίες, σχέσεις Ναι και με πιάνει και λίγο φόμου γιατί νιώθω ότι θα έπρεπε να είμαι και εγώ εκεί όταν άλλοι συναντιούνται το οποίο προφανώς δεν στέκει αλλά είναι δικό μου τώρα πολύ ευάλωτο statement Κάνουν πράγματα αυτόνομα Έχουν γνωριστεί τόσες πολλές φορές και έχουν συναντηθεί τόσες φορές και έχουν γνωριστεί τόσο καλά και έχουν συμπαθηθεί που απλά κανονίζουν να κάνουν πράγματα είναι στη γειτονιά επανειλημμένο συμβαίνει αυτό και μου το λένε, ήμουν χθες με την Κατερίνα ήξερα εγώ πήγα και εγώ την Παναγιώτη αλληλοστηρίζονται, διδικά εγώ έχω πάρει πάρα πολύ σοβαρά και τους επαγγελματίες, τους φριλάντσερ ας πούμε της κάθε γειτονιάς, τους ανθρώπους που σπαθούν να χτίσουν κάτι δικό τους. Την καλερί, τον stand-up comedian, την κοπέλια
που κάνει yoga, την κοπέλια που θέλει να ξεκινήσει να κάνει coaching για αγωνίς. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι που ίσως να δυσκολεύονται στην αρχή, όπως όλοι μας, να βρουν το δικό τους πελατολόγιο και να μαθευτούν στη γειτονιά ή και σε όλη την Αθήνα, αποκτούν ένα κοινό. Και αυτό το κοινό το αποκτούν οργανικά. Είναι άνθρωποι που γνωρίστηκαν, οπότε αν στη συνάντηση εγώ πω είμαι υδραυρικός όταν αύριο κάποιος θα του σπάσει το σφόνι θα πάρει με ένα τηλέφωνο άρα αλληλοστηρίζονται και σε επαγγελματικό επίπεδο μου στέλνουν ειδικά στην αρχή είδα το Γιώργο το μικρό στο λοφορείο ή είδα χτες τη Μαρλένα αυτό συμβαίνει επαγγελματικά συνεργασίες είναι στα σκαριά κάποια πράγματα τα οποία έχουν προκύψει μέσα από τις γνωριμίες του ως εκ τούτου αλλά είναι συνήθως, βασικά πάντα, αμοιβές υποστηρίξεις.
Και πιστεύω ότι έχω πολλά παραδείγματα στο μυαλό μου που οι άνθρωποι έχουν γίνει φίλοι. Φίλοι, κανονικοί φίλοι. Όπως θα το θεωρούσες εκτός ως εκ τούτου. Σε ένα σύμπαν κανονικής ροής. Δεν είναι φοβερό ότι κάποτε ο κόσμος έρχονταν στην Αθήνα για να μην τον ξέρει ο διπλανός του και τώρα υπάρχει αυτή η ανάγκη να τον γνωρίσουμε και να έχουμε μια επικοινωνία.
Κάτσε Όντας στο Λονδίνο Αυτή η ωραία πλευρά της ανωνυμίας Εμένα μου λείπει εδώ Εδώ δεν είναι ότι δεν ασχολούνται μαζί σου Είναι ότι δεν σε ξέρουν Αλλά και να μη σε ξέρουν Θα μιλήσουν για σένα Στο Λονδίνο, αλλά εγώ βάλω το βρακί μου ανακότα Και αν θέλετε κόψτε το και πείτε Αν εγώ βάλω φτερά και πούπουλα στο κεφάλι μου Ρε παιδί μου μπορεί και να μην με κοιτάξουν Κατάλαβες, δεν θα ασχοληθεί κανείς Ποια είναι, τι κάνει, τίποτα Εδώ, εμ δεν σε γνωρίζουν Εμ θα ασχοληθούνε Έλα να μου μιλήσεις, μπορεί να καταλάβεις γιατί φοράω Φτερά και πούπουλα Άρα θεωρώ ότι Η ανωνυμία της μεγάλης πόλης Αν υπήρχε στο σωστό βαθμό Με τη σωστή μορφή στην Αθήνα Μπορεί να μην μας πειράζει τόσο Τώρα υπάρχει Ανωνυμία, επωνυμία Και έλλειψη σύνδεσης Είναι διαφορετικό, έχει άλλη έκφανση έχοντας στο μυαλό μου και λίγο το σημείο να φοράω στις Αγγλίες Συμφωνώ, είπα και εγώ να κάνω δικηγόρο του διαβόλου Ε, κάντο Υπάρχει κάποια ιστορία που σου έχει μείνει από άνθρωπους που νορίστηκαν μέσα στο Σεκτούτου
Ναι Υπάρχει μια που τη θεωρώ κάπως συγκινητική και ίσως δείχνει και το βάθος αυτό που χτίζεται γιατί οκ, λέμε ποιος θα μου ταΐσει το γατή ποιος θα μου ποτίσεις γλάστρες στον Άγγος το οποίο θα είμαστε στον ΣΥ και θα έχετε τα κλειδιά Α, εμένα μου έχουν πάρει τρεις φορές και μου έχουν πει έχεις τα αλάρμο νυχτά, καλή ώρα Συμβαίνει ρε παιδί μου είναι ωραίο να σε ξέρει κάποιος στο δρόμο σου ή να περνάει και να αναγνωρίσει το αυτοκίνητό σου ή το σπίτι σου ότι έχεις αφήσει τα παντζούρια και έχεις φύγει Υπάρχει όμως και κάτι λίγο πιο βαθύ και αυτό το παράδειγμα θα το μοιραστώ φυσικά χωρίς καθόλου ονόματα Στη κοινότητα μιας από τις γειτονιάς η οποία έχει δεθεί πολύ και οι άνθρωποι σε διάφορους συνδυασμούς έχουν εμπρεθεί αρκετές φορές είχαμε μια ανησυχία πολλοί από εμάς και όχι με κουτσομπολιό για ένα συγκεκριμένο ζευγάρι κυρίως θέμα ασφάλειας για έναν κορίτσι δεν μας πέφτει λόγος επισήμως αλλά είναι και αυτό που όταν κάτι το παρατηρείς δεν μπορείς και να το αφήσεις και αν είσαι μόνος μπορείς να μην κάνεις τίποτα
αλλά το ότι ήμασταν αρκετοί και το παρατηρήσαμε και διακριτικά ο ένας και ο άλλος το επικοινωνούσαμε μας έκανε να να ανησυχήσουμε περισσότερο να το συζητήσουμε γιατί μια κοπέλα μπορεί να είναι δικηγόρος η άλλη μπορεί να έχει μια άλλη εμπειρία όλοι είχαμε δηλαδή αυτό το duty of care πως το λες το duty of care το νιάξιμο ρε παιδί μου όχι με την νομικήστική έννοια με την ανθρωπινή εννοία και συζητώντας το κάναμε μία παρέμβαση με ομαλό τρόπο αρχικά και όταν χρειάστηκε συμφωνήσαμε ποιος θα κάνει τι και βρήκαμε κάποιες γραμμές βοήθειας που υπάρχουν, ενημερωθήκαμε εμείς πρώτα για να μπορέσουμε να βοηθήσουμε και να ενημερώσουμε το κορίτσι δεν μπορούσαμε να κάνουμε κάτι παραπάνω αλλά είπαμε πολύ απλά, 4-5 άτομα εμείς είμαστε εδώ, αν κάτι χρειαστείς γνωρίζουμε και είμαστε δίπλα σου θα έχει συμβεί αν δεν υπήρχε αυτό το πλαίσιο της κοινότητας. Καλό είναι να σου ποτίζουν τα φυτά αλλά καλό είναι και να ξέρουν όχι τι συμβαίνει μες στο σπίτι σου αλλά αν εσύ χρειάζεσαι κάτι και πώς νιώθεις
μέσα σε αυτό. Ναι, πολύ σημαντικό αυτό που λες. Γιατί πόσο περιπτώσεις έχουμε ακούσει που οι γείτονες δεν γνώριζαν τίποτα και δεν επικοινώνησαν να κάνουν. Ακριβώς. Είμαι σίγουρη ότι να ρουλιάξουμε στο σπίτι μου οι γειτονές μου δεν θα κάνουν τίποτα Τις έχω λίγο μαζεμένες σήμερα Δεν χρειάζεται να συμπαθήσουν όλους τους γείτονες Όχι Και δεν τους θέλουμε και όλους τόσο εκ τούτου Δηλαδή αυτοί που θα γραφτούν και θα έρθουν έχουν ήδη περάσει δύο κριτήρια χωρίς να τους έχεις ρωτήσει Μόνο και μόνο οι πράξεις τους δηλώνουν διάθεση για σύνδεση Αυτό τους καθιστά entry level tick tick, καταλαβαίνεις Είναι σαν να περνάς πίστα με το που εμφανίζεσαι Πες μου και ποιες είναι οι διαφορές που παρατηρείς από γειτονιά σε γειτονιά Η αγαπημένη μου και η χειρότερη μου ερώτηση Καταρχάς για μένα η Κυψέλη είναι η πρωτοτοτική κόρη Οπότε δεν μπορώ να τη συγκρινώ και δεν είναι και δίκιο να τη συγκρινώ με τα Βραγλήσια Παρόλο που είμαι από εκεί και μένω εκεί Ούτε με το Παγκράτη αλλά και είναι και πολύ πιο όριμη η κοινότητα εκεί
όπως οι οποίοι έχουν και περισσότερες απαιτήσεις από το Ωσέκτου του Να σας πω αλλιώς, η γειτονιά έχει το δικό της χαρακτήρα αν μιλήσουμε έτσι λίγο πιο συλλογικά Προφανώς ο κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός και οι ανάγκες του καθενός είναι διαφορετικές και της καθεμιάς αλλά η Κυψέλη έχει μια ταυτότητα και η συλλογική ανάγκη εκφράζεται με άλλο τρόπο Έχουν μια πολύ μεγάλη περιέργεια και μια πολύ δυνατή συμμετοχή δηλαδή εγώ δεν θεωρώ τόσο ότι το κάνω μόνη μου προφανώς υπάρχουν κάποια πράγματα που τα κάνω και οφείλω να τα κάνω μόνη μου αλλά νιώθω πολύ ότι το κάνω μαζί με την Κυψέλη και είναι αρκετά συγκινητικό αυτό γιατί σκέφτομαι και τους ανθρώπους έναν ένα στο μυαλό μου περνάνε τώρα οι φατσούλες τους αλλά νιώθω ότι όλοι μαζί το κάνουμε είναι λίγο πιστά τα άτομα εκεί σε αυτό που χτίζουμε και συνεισφέρουν με ιδέες, με φανταστικά event, δίνουν το χρόνο τους και μοιράζονται τις δεξιότητές τους με τους γείτονες. Δηλαδή φέρνουν, ας το πούμε, content στην κοινότητα.
Έκανα κι εγώ μια πελπισμένη προσπάθεια να συνεισφέρω. Κανείς δεν θέλει να μάθει τα corporate πράγματα που έκανα εγώ για δουλειά. Δεν καταλαβαίνουν καν και δεν αφορούν και κανένα. Αλλά επειδή μου αρέσουν πάρα πολύ τα 80's σαν εποχή Και η αεροβική γυμναστική Jane Fonda Ήθηκα μια μέρα Jane Fonda Και έκανα σε όλους που γράφτηκαν σε αυτό το φανταστικό event Στο πεδίο του Άρεως 80's Aerobics Ελπίζω πραγματικά να μην υπάρχει φούταλτς Από αυτό το...
Έλατε και στον Κίζη Για να μπορέσουν να έρθουν Δεν θα το ξανακάνω αυτό Ήταν μια δύσκολη στιγμή για μένα Προτιμάζω, ήμουνε δύο εβδομάδες Για να βγάλω τη μουσική και το τέμπο Και τα βήματα και τα χάσα όλα τα βήματα, αλλά γελάσαμε. Όμως αυτό ήταν ένα παράδειγμα, ίσως λίγο ακραίο, κάποιου μέλους που ξέρει κάτι, όχι επαγγελματικά, και θέλει να το μοιραστεί και να το προσφέρει.
Οπότε κάνανε όλη η τσάμπα ένα τέιστερ 80's aerobics. Σε δύο-τρεις εβδομάδες έχουμε ένα καταπληκτικό εργαστήριο κομικής γραφής από ένα μέλος στην Κυψέλη, το οποίο κάνει stand-up comedy ο Παναγιώτης και θέλει να μοιραστεί μαζί μας το πώς γράφεις ένα καλό αστείο ρε παιδί μου και άμα σηκωθείς και πάνω με το πίσω ακόμα καλύτερα Άρα για να γυρίσω στις γειτονιές, η Κιψέλη συμμετέχει και καπώς βουίζει ρε παιδί μου Η Κιψέλη είναι όλα αυτά τα άτομα μαζί που μόνο με ιδέες έρχονται και διαμορφώνουν το κάλενταρ της γειτονιάς Το Παγκράτη είναι λίγο πολυάμορους αν το παρομοιάσω λίγο με dating χαρακτήρα Θέλουν πολύ την κοινωνική πλευρά τους εκ τούτου Δεν έχουν ακόμα Δεν είναι όσο πιστά τα μέλη Φυσικά υπάρχουν κάποια Και είναι και πιο νέα η γειτονιά Από τότε τώρα έχουν αρχίσει να εμβαθύνουν Στο τι εστί και το πώς το νιώθουν Αλλά έχει πάρα πολλά άτομα που θα γραφτούν Θα έρθουν μια φορά δύο Θα ξαναρθούν Αλλά δεν είναι ακόμα ταγμένα τα άτομα Το ίδιο όπως με την Κυψέλη
Αλλά ούτε η Κυψέλη στην αρχή ήταν απαραίτητα Τα βρυλίσια Είναι διάσωσα περίπτωση Και είναι σκοπίμος στην τριπλέτα Σαν πιλωτική γειτονιά Γιατί αν δεν δουλέψει τόσο εκ του του Σαν κόντσοπ τα βρυλίσια θα δουλέψει στο Μαρούστο Στο Χαλάντης, στον Υγεία Παρασκευή Δεν είναι όλα κυψέλη και παγκράτη Είναι πιο δύσκολο Είναι λίγο πιο καχύποπτα Είναι λίγο πιο δύσκολα τα ωράρια Και γιατί υπάρχουν πάρα πολλές οικογένειες και έχω πάρει πάρα πολύ feedback από μαμάδες οι ώρες δεν μας βουλεύουν.
Δηλαδή εκείνη τη στιγμή που μας λένε να έρθουμε να πιούμε ποτά ξέρεις, με αφέλεια εγώ είμαστε το ένα πόδι με το παιδί στο μπάσκετ και το άλλο πόδι ξέρω εγώ κλείνει το λάπτοπ και παίρνει το μικρό παιδί που το σέρνει από τον παιδικό σταθμό. Το αντιλαμβάνομαι πάρα πολύ και εγώ μαμά είμαι και ξέρω πόσο δύσκολο είναι να κάνεις όλο αυτό το juggling της καθημερινότητας Και γι' αυτό έχουμε βάλει πολύ περισσότερο πράγματα που είναι ευπρόσδεκτες οι οικογένειες και είναι targeted σε ανθρώπους με μικρά παιδάκια.
Έστρεψα να γνωριστούμε με το καπέλο που φοράμε στη χειτονιά μας που είναι το μαμά, μπαμπάς, παιδί ή παιδιά. Αλλά οι άνθρωποι που έρχονται στα πιο κοινωνικά, όχι στα playdate, ειδικά τα γόρια είναι ανάληπώς εκεί. Δεν έχω απουσίες Το οποίο είναι επίσης συγκινητικό Αλλά είναι μια άλλη μερίδα Τα βρελίσια είναι περίεργα Στο ποιος μένει εκεί για δημογραφικά και όλα Αυτά για τις γειτονιές Και ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια για το Σεκτούτου Σε ποια άλλες γειτονιές θα πάει Εγώ έχω μια πάρα πολύ συγκεκριμένη λίστα 33 γειτονιών Στην Αττική Τα οποία τα έχω διαλέξει με πάρα πολύ συγκεκριμένα κριτήρια Και τέλος πάντων πάρα πολύ βαρετή αυτή η ιστορία Όμως Κατουσίαν Στις γειτονιές που θα πάμε μετά Την απόφαση την παίρνει η ίδια γειτονιά Δηλαδή το Παγκράτη δεν θα ήταν Ενεργοποιημένο τώρα Αν δεν ήταν δύο σούπερ κουκίδες από τη γειτονιά Που είπανε θα το σηκώσουμε εμείς Όταν μου στείλανε θέλουμε και εμείς εδώ στο Παγκράτη Βέντηπα Τι να κάνω εγώ τώρα δεν μπορώ Να το κάνετε εσείς
Ναι. Με πάρα πολλή στήριξη από τα κεντρικά, σε πολλά εισαγωγικά για όσους δεν με βλέπουν, κολλήσαμε τις αφήσες, σε όλα τα σημεία που θεωρήσαμε ότι εκεί είναι ο κόσμος που θέλουμε. Μια κοπέλα είναι μαμά, η άλλη δεν είναι. Επομένως και σε καφετέρες και σε μπάρα, αλλά και στο άλσος και σε κούνιες. Έγιναν πάρα πολλές εγγραφές και όταν άρχισε να ζωντανεύει ο χάρτης με τις κουκίδες στο Παγκράτη, Κάνουμε το πρώτο event και από τότε δεν έχουμε σταματήσει Άρα αν στον νέο κόσμο ή στο κουκάκι Αρχίσουν και πληθαίνουν οι κουκίδες Επειδή υπάρχει το πόστερ δηλαδή Το κατεβάζεις από την εφαρμογή Συνήθως πας στο δρόμο σου και το βάζεις Στο αγαπημένο σου καφέ, εκεί που πας Γιόγκα, στην πολυκατοικία σου άμα του σου συμπαθείς Τα βάζεις εκεί που θες Και γίνονται εγγραφές και γίνονται τα event Είναι δηλαδή και λίγο δεν είναι push είναι pull Το τραβάει η γειτονιά.
Άμα το τραβάει η γειτονιά, θα γίνει. Και θα βρεθεί ο τρόπος να γίνει. Και τι σου έχει μάθει σένα τόσο εκ τούτου για τους ανθρώπους. Τους ανθρώπους. Δεν λείπει η διάθεση. Ούτε η αντίληψη ή η παραδοχή ότι αυτό πιθανώς είναι κάτι που το χρειάζονται. Και θα τους κάνει ένα τσίκι πιο ασχολουμένους. Λείπει όμως η αφορμή. Το τόσο εκ τούτου λοιπόν έρχεται και λέει.
Οκ, εσύ μπορεί να θες. Εσύ θες να ξέρεις την απέναντι κυρία Όχι την κυρία Κάποιον που είναι απέναντι και έχεις θεωρήσει Την μπορεί να είναι ενδιαφέρον άτομο Μπορεί να θες Σκέψου όμως τι απαιτείται για να το κάνεις αυτό Να πας, να μ' αφήσεις το κουδούνι Ή να την πετύχεις στον δρόμο Να της σταματήσεις, γιαψτε, πόσο λένε Να της πεις θες να μου δώσεις τηλεφωνό σου Θες να πάμε για ένα καφέ Όλα αυτά τα βήματα που όλους περιέγραψα μπορεί στη σημερινή κοινωνία να σε καθιστούν και λίγο οριακά περίεργοι.
Και να μην το τολμήσεις. Παρόλο που εγώ θα το θεωρήσω φανταστικό όνομα το κάνει κάποιος και το έχω κάνει. Αλλά εντάξει, πες εγώ είμαι εγώ. Το Ωσέπτουτο τι κάνει, παρακάμπτει την ανάγκη να πρέπει να κάνεις όλα αυτά και σου δίνει απλά το μέρος το πότε για να έρθεις. Άμα θέλεις έρχεσαι. Και ο άλλος που θα έρθει είναι το άλλο άτομο που αντίστοιχα θα το έκανε αλλά κάπου κολλάει.
Άρα η διάθεση που έχουν οι άνθρωποι να συνδεθούν υπάρχει κάπως υποβόσκι. Αυτό που χρειάζεται και εγώ το παρατηρώ πάρα πολύ όταν έρχονται και μου λένε «Ρεσί τι ωραία, πόσο θέλω να κάνω πράγματα ειδικά τις καθημερινές, είδη το Σόβοτο Κυριακό ή whenever στη γειτονιά, τι ωραία που τώρα έχω γνωρίσει έτσι, τι ωραία άτομα». δηλαδή αυτό το feedback είναι το πιο σημαντικό αλλά οι ίδιοι άνθρωποι αυτοί μπορεί να μην είχαν κάνει κάτι για αυτό γιατί δεν είναι και εύκολο οπότε εμείς το παρακάντουμε με λίγο την τεχνολογία τι να κάνουμε αλλά η εφαρμογή η πλατφόρμα δεν έχει στα στόχο να κάτσεις και να κάνεις talking content από τους γειτονές σου και να μιλάς για αυτούς ο στόχος ήταν να έρθεις να δώσεις το παρόν και να σε μάθουν και να τους μάθεις και να συνδεθείς στην πραγματική ζωή Και αυτό διαφορεποιεί και από τις εφαρμογές που υπάρχουν στο εξωτερικό Ναι, κοίτα, το time left για παράδειγμα, το οποίο υπάρχει και στην Ελλάδα Τη δίνει τη δυνατότητα να γνωριστείς διαζώσεις
Δεν το κάνεις σε επίπεδο γειτονιάς Αλλά αν θέλεις να φας ένα ντίνερ ή να κάνεις κάτι άλλο Με αγνόστους από την Αθήνα μπορείς Επομένως υπάρχουν και άλλες περιπτώσεις εφαρμογών Που το καθιστούν δυνατό και δημιουργούν αυτήν την αφορμή Είναι ένα παγκόσμιο τρέντ το να προσπαθήσουμε να λύσουμε ένα παγκόσμιο πρόβλημα Είμαστε ανοβλαμμένοι σαν ανθρωπότητα Εάν δεν κάναμε τίποτα για αυτό Είναι μπροστά στα μάτια μας το πρόβλημα Ο καθένας το προσεγγίζει διαφορετικά Το ως εκ τούτου είναι αταγμένο στο να το προσεγγίσει υπερτοπικά Ξέρεις, όλα μαζί προς κάπου καλύτερα θα μας πάνε Αλλά οι άνθρωποι χρειάζονται εφορμή Τη διάθεση την έχουν Αυτοί που την έχουν, όχι όλοι Γυρνάω από τη δουλειά, από γυμναστική, κρατάω τρεις τσάντες, ψάχνω τα κλειδιά μου και βλέπω κάποιον να κρατάει την πόρτα, την εξώπορτα και λέω τέλεια θα μπω.
Και είναι η γειτόνισσα και με ρωτάει μένετε εδώ. Και της λέω ναι φυσικά, πού. Της λέω στον πρώτο δύο χρόνια και μου έκλεισε την πόρτα γιατί δεν με πίστευε. Σε αυτή την κυρία αν μας ακούει Παρακαλούμε μην γραφτείτε στο σοκ τούτου Ή αν γραφτείτε ελάτε πρώτα σε ένα event Να μιλήσουμε κάτι διεύρυντα Είναι καχύποπτος ο κόσμος Είναι καχύποπτος ρε σύ Αλλά εντάξει τώρα βλέπεις μια κομπένα με τρεις τσάντες Δεν πάει να κλέψεις πάνω Δώσε τελική έλα τώρα Και ήρθε η ώρα για να σου κάνω τις ερωτήσεις Ρουτίνας του ποντ Ωχ αυτές είναι πιο δύσκολες Είσαι για μια μέρα δημαρχός μας Ποιο είναι το πρώτο και το μοναδικό πράγμα που αλλάζεις Μοναδικό Υποχρεωτικά Μία μέρα το χρόνο Όλοι Είμαι δημαρχός Αθηνότη Δεν είσαι εναθνή Δεν μπορώ να είμαι δημοσιογραφός Τώρα είναι για την Αθήνα το πόδι καστρική Υποχρεωτικό Πανηγύρι σε όλες τις γειτονιές στον Άγιο ή στον whatever όποτε αποφασίσει η κάθε γειτονιά κάθε χρόνο ένα συμμετοχική διοργάνωση συλλογικό το αποτέλεσμα όλοι μαζί γλεντάνε ένα βράδυ
και το έχουν κάνει παιδιά και μεγάλοι μαζί στο προάβλιο του κάθε σχολείου Θα το κάνεις αυτό με το πανηγύρι σε επίπεδο μικρόγειτονιάς Stay tuned Μπορεί, το αφήνεις ανοιχτό Αγαπημένη διαδρομή στην Αθήνα Όλες γιατί κάνω πολλές επειδή χρησιμοποιώ τα μου μου μου και υποτέτα μου μου είδαμε πάνω στον τελικό μου προορισμό οπότε υπάρχει πάντα ένα 20 λεπτό, 30 λεπτό περπάτημα από το μετρό στον προορισμό μου απολαμβάνω να παρατηρώ ανθρώπους, πινακίδες, καινούρια μαγαζιά παλιά μαγαζιά, αγαπημένα, καθόλου αγαπημένα και να έχω το κινητό σκοπίμως στην τσέπη επί τούτου και ως εκ τούτου να αφουγκράζομαι λίγο την αίσθηση αυτής της διαδρομής χωρίς να ασχολούμαι με το που είμαι αλλά δεν έχω καμία αγαπημένη διαδρομή απλά να περπατάω και να παρατηρώ Και ποια γειτονιά της Αθήνας δεν ήξερες κατά που πέφτει ή δεν ξέρεις ακόμα Πέρσι έμαθα που είναι το Ήλιον και ότι είναι άξιολη μεγάλη γειτονιά τώρα ξέρω και ωραίο ωραίο μέρος και ακόμα πιστεύω ότι η Αργυρούπολη η Πετρούπολη και η Ήλιούπολη είναι το ίδιο πράγμα και είναι όλα μαζί
Συγγνώμη σε όλους από εκεί Η Πετρούπολη είναι προς το ήλιον Δίπλα Γενικά σε αυτό το podcast Στο Σιέρχοντου έχουν προβλήματα τα δυτικά προάστια Εμέναν πρέπει να φυσικά πηγαίνουν τα δυτικά προάστια Να μάθουν ποιο είμαστε αγόρια Είμαι εγώ από τα δυτικά προάστια Σε ευχαριστώ πολύ Μέρη Εύχομαι να έρθουμε πιο κοντά μέχρι το τέλος του 27 Εύχομαι να κάνεις και το πανηγύρι Ενώ στις γειτονιές Συγγνώμη, μέχρι το 26 Χάσαμε έναν χρόνο από τη ζωή μας Σε ευχαριστώ πολύ Ακούσατε ένα επεισόδιο της σειράς podcast Η ζωή στην πόλη Για να μην χάσετε τα επόμενα Ακολουθήστε μας στο Spotify και στο Apple Podcasts Εκεί όπου μπορείτε να βρείτε όλες τις σειρές podcast του News247
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
