Η λογοτεχνία της ασθένειας: Συνομιλία με την καθηγήτρια Τζίνα Καλογήρου - Μέρος Β

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:30 Είμαι ο Θανάσης Δρίτσας εδώ στα podcast της Athens Voice στη σειρά podcast με γενικό θέμα ιατρική και ανθρώπινο πρόσωπο. Συνεχίζω την καταπληκτική για μένα συζήτηση με την προσχετλημένη μου, την καθηγήτρια νεολυνικής λογοτεχνίας κυρία Τζίνα Καλογύρου. Τζίνα, θέλω να σε ρωτήσω γιατί κάναμε μια τρομερή εισαγωγή με το Μαγικό Βουνό αλλά και την Αστροφεγγιά, δύο έργα.

01:02 Πώς η λογοτεχνία πιστεύεις ότι μπορεί να βοηθήσει τη ζωή μας πέραν μιας αισθητικής προσέγγισης. Πώς μπορεί να βοηθήσει ενός ανθρώπου τη ζωή. Με ποιους τρόπους. Με ποιους τρόπους. Νομίζεις εσύ. Με όλους τους τρόπους. Ο Γιώταμιου Παναγιωτόπουλος, επειδή αναφερθήκαμε στην Αστροφεγγιά, λέει χωρίς την τέχνη και τη λογοτεχνία δεν μπορούμε να ζήσουμε. Δεν είμαστε πλασμένοι για να ζούμε μια ζωή φυτική.

01:37 Θυμάμαι πάντα με έτσι με θαυμασμό ένα βιβλίο που είχα διαβάσει παλαιότερα του Αλέντε Μποτόν πώς ο Προύστ μπορεί να αλλάξει τη ζωή σου. Ναι το έχω διαβάσει κι εγώ αυτό. υπέροχο βιβλίο υπέροχο βιβλίο όταν το είχα πρωτοπάρει έτσι στα αγγλικά μετά από λίγο καιρό μεταφράστηκε και στα ελληνικά και κυκλοφορεί νομίζω από τη σύμπροση Σπατάκη και βεβαίως ο τίτλος μπορεί να ακούγεται παιγνιώδης είναι σαν να μας κλείνει το μάτι ο συγγραφέας αλλά για μένα εμπεριέχει αλήθεια Έτσι μπορεί να σώσει τη ζωή μας η λογοτεχνία.

02:28 Καταρχάς γιατί μας κάνει, θα το πω έτσι πολύ απλά, καλύτερους ανθρώπους. Μας κάνει να συνειδητοποιήσουμε την ανθρωπινότητά μας. Να στοχαστούμε βαθιά πάνω στην ανθρώπινη κατάσταση. Να αναλογιστούμε το παρελθόν. να συνδιαλλαγούμε καλύτερα με το παρόν και γιατί όχι να οραματιστούμε το μέλλον και το πώς μπορεί το μέλλον να γίνει βιώσιμο, να γίνει πιο συμπονετικό, πιο ανθρώπινο.

03:15 νομίζω ότι η λογοτεχνία μας βοηθάει πάρα πολύ γιατί μας βοηθάει να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας το λογοτεχνικό βιβλίο είναι όπως συνηθίζω να λέω και στους φοιτητές και τις φοιτητριές μας ένας καθρέπτης αλλά είναι και ένα παράθυρο προς τον κόσμο και προς τον άλλον άρα αυτογνωσία και έτερογνωσία εξυπηρετούνται θαυμάσια και καλλιεργούνται μέσα από την ανάγνωση των λογοτεχνικών βιβλίων και βεβαίως και η αισθητική, η καλαισθησία, το καλό γούστο είναι για μένα εξίσου σημαντικό.

04:04 Το ότι η λογοτεχνία και η τέχνη μας εξασκεί και μας εθίζει στην ομορφιά. Η ομορφιά είναι υπέρτατη αξία, η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο, το έχουν πει πάρα πολλοί συγγραφείς. Ο Ελίτης λέει χαρακτηριστικά ότι η ποίηση με το μόνο επαναστατικό μέσον που διαθέτει, την ομορφιά, μπορεί να μετασχηματίσει την πραγματικότητα, να κάνει τη ζωή μας, να κάνει τον κόσμο όμορφο από την αρχή, στα μέτρα της καρδιάς.

04:45 Μπορεί η λογοτεχνία λοιπόν να μας κάνει και θα χρησιμοποιήσω εδώ έναν τίτλο και το λέω για πρώτη φορά δημοσίως, το λέω με πάρα πολύ χαρά, με πάρα πολύ συγκίνηση και αδειμονία. συμμετέχω σε μια εξαιρετική ομάδα συγγραφής των νέων βιβλίων, των νέων διδακτικών πακέτων με βάση και το νέο πρόγραμμα σπουδών για τη λογοτεχνία στο γυμνάσιο για το οποίο ήμουν επόπτρια, είμαι η επόπτρια ένα από τα τρία τέφχη αυτών των βιβλίων διδακτικών πακέτων που φτιάξαμε και που εγκρίθηκαν για τα σχολεία, για τα γυμνάσια της χώρας έχει τον τίτλο «Ξεμαθαίνοντας τον κόσμο της φθοράς».

05:34 Πολύ ωραίο. Έτσι, άρα η λογοτεχνία είναι ακριβώς αυτό. Μας βοηθάει να ξεμάθουμε τον κόσμο της φθοράς. Άρα έχει μια λυτρωτική επίδραση πιστεύω στη ζωή μας. Πέρα από το ότι σε καθημερινό επίπεδο Μας προσφέρει χαρά, απόλαυση, ανάταση, ονειροπόληση, παραμυθία, προβληματισμό, συγκίνηση, κλάμα, γέλιο. Εδώ συμφωνώ απόλυτα με αυτά τα υπέροχα και βαθιές παρατηρήσεις που έκανες.

06:09 Θέλω όμως να σταθούμε στο ότι διεθνώς τα προγράμματα ανθρωπιστικών σπουδών δυσκολεύονται όσον αφορά την κρηματοδότησή τους. Παρόλα αυτά τα οποία συζητάμε εδώ και τη μεγάλη αξία που έχουν για τη ζωή, για τη θεραπεία και τα οποία είπες, προείπες ένα σωρό υπέροχες διαπιστώσεις. οικονομικά κάποια τμήματα και διεθνώς ζορίζονται γιατί υπάρχει μια προτεραιότητα κρηματοδότησης τεχνοκρατικά ή οικονομικά ή σε θετικών επιστήμων προγράμματα.

06:51 Θα ήθελες κάτι να παρατηρήσεις ή να σχολιάσεις. Να συμφωνήσω με αυτήν την δυστυχώς θλιβερή, πικρή διαπίστωση που είναι μία πραγματικότητα, το βλέπω και εγώ και βλέπω και τον αγώνα που κάνουν κάποιοι φίλοι και συνάδελφοι που υπηρετούν σε έδρες νεοελληνικών σπουδών σε πανεπιστήμια του εξωτερικού. Είναι πάρα πολύ δύσκολη η κατάσταση.

07:20 Οι έδρες κλείνουν, έχουν ήδη κλείσει πάρα πολλές, ας πούμε στην Ιταλία και όχι μόνο. και γενικότερα υπάρχει μια μικρότερη επένδυση στις ανθρωπιστικές επιστήμες. Όπως έχει πει, αν θυμάμαι καλά, ο Wolfgang Iser, η λογοτεχνία δεν αποτελεί πια παράδειγμα όπως αποτελούσε στο παρελθόν, λέει, για καθώς το ενδιαφέρον έχει στραφεί προς την οικονομία, την τεχνολογία, δηλαδή σε θετικές επιστήμες, στις ψηφιακές τεχνολογίες, σε παιδεία και επαγγελματικές περιοχές και ζώνες που μπορούν να εξασφαλίσουν άμεση επαγγελματική αποκατάσταση, Διοχωρισμό, χρήματα περισσότερα.

08:20 Δυστυχώς έτσι είναι. Δυστυχώς. Αλλά εμείς πρέπει να αντισταθούμε. Όπως λέει και ο Κατσαρός ο Μιχάλης, αντισταθείτε. Έτσι. Εμείς αντισταθούμε. Με όποιο τρόπο μπορούμε. Καταρχάς μέσα από τη διδασκαλία στα πανεπιστήμια. Φαίνεται ότι και στην ιατρική υπάρχει παγκόσμια μία τάση όσον αφορά την εκπαίδευση των γιατρών να μπουν και προγράμματα ανθρωπιστικών σπουδών, όπως είναι τα προγράμματα αφηγηματικής ιατρικής, που η λογοτεχνία κυριαρχεί, της Ρίτα Σάρων, από τις Ηνωμένες Πολιτείες, με μια εξαιρετική δουλειά, το Narrative Medicine.

09:00 Το θέλω πάρα πολύ να μου το πεις κάποια στιγμή. Είναι καταπληκτικό αυτό. Θέλω, με ενδιαφέρει πολύ. Με λογική από πίσω, η λογοτεχνία βοηθάει τον γιατρό να μπει στα παπούτσια των ασθενών του Να μην είναι ένας ψυχρός διεκπαιρεωτής επαγγελματίας αλλά να θεραπεύει τελικά όχι τη διάγνωση την ασθένεια αλλά το πρόσωπο που πάσχει.

09:26 Γιατί θεραπεύουμε ασθενείς και όχι ασθένειες. Αυτό είναι πολύ σημαντικό. Κάθε άνθρωπος ας έχει την ίδια διάγνωση δεν έχει την ίδια νόσο. Ακριβώς. Το ίδιο κάνουμε και εμείς, οι δάσκαλοι. Έτσι δεν είναι. Πολύ σωστά. Διδάσκουμε τον έναν μαθητή. Όχι τους μαθητές της τάξης μας, τον έναν μαθητή. Η εξατομήκευση της μάθησης, της διδασκαλίας και της μάθησης.

09:57 Είναι το άλφα και το ωμέγα, νομίζω. Άρα κάνουμε και εμείς το ίδιο. Και αυτό είναι που νομίζω είναι πάρα πολύ σημαντικό. Αν και έχουμε και παραδείγματα που έρχονται από τον ίδιο τον ιατρικό χώρο και ήθελα έτσι να σε ρωτήσω να σχολιάσουμε κάποιους γιατρούς λογοτέχνες που έχουν προσφέρει σημαντικό έτσι με ενδεικτικά παραδείγματα.

10:24 Έχουμε πολλούς γιατρούς, να πούμε Έλληνες, εντάξει όλοι γνωρίζουν νομίζω, τον Αναγνωστάκη, τον Μανώλη Αναγνωστάκη, τον Σινόπουλο, τον Μάρκο Αυγέρη, τον Γεράσι Μορυγάτο. Ο Καρκαβίτσας είχε σχέση με νομίζω με ιατρικό επάγγελμα. Ο Μανώλης Πρατικάκης. Έτσι είναι. Θα αναφέρω και τον Τάσο Γερμενή, αν και εκείνος θέλει να αποκαλείται επιστήμονας και όχι τόσο γιατρός.

11:03 Θεραπεύει την επιστήμη της ιατρικής και της έρευνας και ο κύριος που έχω απέναντί μου αυτή τη στιγμή. Πιστεύεις ότι η ίδια η λογοτεχνία Αποτελεί μια ψυχοθεραπευτική διαδικασία Και μια καθαρτική διαδικασία Βάζοντας την ίδια τις κάρτες για τον ίδιο το δημιουργό Γράφοντας Το θεραπεύεται Αναμφίβολα Ο δημιουργός Αναμφίβολα Δεν ξέρω αν μόνο εγώ το βλέπω έτσι Θα συμφωνείς πιστεύω Συμφωνώ, συμφωνώ Ο Φρόιντ στο δοκίμιο του ο ποιητής και οι φαντασιώσεις λέει ότι η τέχνη, η λογοτεχνία, η τέχνη είναι για το δημιουργό μία επιστροφή στο παιδί που υπήρξε, μία επιστροφή και μία αναβίωση του παιχνιδιού της παιδικής ηλικίας, μία παλινώστηση στον χλωρό παράδεισο της παιδικής ηλικίας.

12:08 Και νομίζω ότι αυτή η επιστροφή, αν υφίσταται, μπορεί να λειτουργήσει και ως αφετηρία για αυτήν την αυτοθεραπευτική διάσταση της συγγραφής. και σίγουρα μέσω της γραφής ο κάθε άνθρωπος νομίζω μπορεί να βάλει σε τάξη το χάος της εσωτερικής του εμπειρίας, του εσωτερικού του κόσμου, να διαχειριστεί, να αναψηλαφίσει τα τραύματα και νομίζω ότι αυτή η θεραπευτική, η αφηγηματική, η αφηγηματική, η ιατρική θέλω να μάθω πολλά περισσότερα για αυτήν, μου κινεί το ενδιαφέρον και πιστεύω ότι βασίζεται Εν πολλής μπορεί να κάνω και λάθος, αλλά έτσι όπως το ακούω τώρα, σε αυτήν την θεραπεία, ιατρική προσέγγιση μέσω της αφήγησης, μέσω της αυθιστόρησης ενδεχομένως του υποκειμένου, του ασθενούς.

13:16 Πολύ σωστά. Κάπως έτσι. Εδώ έχουν να καταθέσουν πολλά και οι παραμυθάδες που ήταν τρομεροί αφηγητές και κάποιοι από αυτούς οι μεγάλοι παραμυθάδες που είχαν αυτό το χάρισμα. Εγώ θυμάμαι Χέρμανέσε στο Σιντάρτα που λέει εκεί κάποια στιγμή ότι άκουγε τον γκουρού ο οποίος μόνο τον άκουγε, η μεγάλη δυνατότητα της ακρόασης. Γιατί η ακρόαση είναι πολύ σπουδαίο πράγμα.

13:52 λέει ότι ρουφούσε τα λόγια του όπως το δέντρο τη βροχή μια καταπληκτική στο συντάρτα είναι αυτό είναι καταπληκτικό και ήθελα να σε ρωτήσω όπως μιλάει και γι' αυτό το μάτι που έχουμε εδώ ο Χερμανέσε εδώ στο μέτωπο έχουμε αυτό το το μάτι που έχει να κάνει με την ενόραση την ικανότητα που πρέπει να την έχουμε όλοι να την αναπτύσσουμε της ενσυναίσθησης έτσι να μπαίνουμε στη θέση του άλλου και να τον ακούμε η ακρόαση αυτό που είναι εξίσου ίσως και περισσότερο σημαντική από την αφήγηση ο ακροατής σε αντιπαράθεση με τον αφηγητή έτσι δηλαδή εγώ το λέω πάντα στους φοιτητές αυτό και στις φοιτήτριες πρέπει να μάθουμε να ακούμε τον άλλον αλλά με με γνήσιο ενδιαφέρον μπαίνοντας στη θέση του.

14:57 Στα παπούτσια του. Τι μπορώ να κάνω, τι θα έκανα εγώ στη θέση σου. Σε ακούω, νιώθω το πρόβλημά σου και προσπαθώ να βρω μία λύση σαν να ήμουν εγώ. Είναι πολύ σημαντικό να ακούμε και νομίζω ότι οι άνθρωποι που δεν σε ακούν είναι αρρωστημένα και με έναν ασπαρακτικό τρόπο ναρκηση. Σωστό. Και όσοι έχουν, έχουμε συμβιώσει με τέτοιες περιπτώσεις, ακρεφνούς ναρκησισμού θα το πω, έχουμε καταλάβει ότι ο άλλος δεν μας ακούει, είμαστε για τον άλλον αόρατοι.

15:46 Περιστρέφονται μόνο γύρω από το εγώ. Ακριβώς, το εγώ εμποδίζει την ακρόαση Είναι σαν να κατεβάζει Μου έλεγε ένας φίλος μου Συζητούσαμε ότι έχει έναν πελάτη Με τον οποίο δεν μπορεί να συνεννοηθεί Διότι ό,τι κι αν λένε, ό,τι κι αν συμβαίνει Αυτός λέει εγώ Εγώ, εγώ, εγώ Δεν γίνεται, πρέπει να βγούμε από το εγώ Αυτό είναι αν και είναι οδυνηρό και δύσκολο.

16:38 Θέλει μια μακροχρόνια διαδικασία. εδώ η ασκητική ζωή στην Ορθοδοξία, η παράδοση των ασκητών είναι όλος ο ασκητικός βίος αφιερωμένος σε αυτό πώς θα βγεις από το εγώ σου. Εκεί αρχίζει πλέον η πραγματική ότι υπάρχεις σαν ένας άνθρωπος με άλλο φως και άλλη διάσταση. Δεν είναι εύκολος ο δρόμος και ήθελα να σε ρωτήσω αν σε ρώταγε κάποιος γιατρός ή νοσηλευτής Κυρία Καλογύρου, τι βιβλία θα μου προτείνατε να διαβάσω αρχίζοντας.

17:17 Κάποιος που, δυο-τρία, ίσως το Μαγικό Βουνό που το είπες ήδη. Το Μαγικό Βουνό, έτσι, οπωσδήποτε. Αλλά πρέπει να έχει υπομονή, έτσι, γιατί είναι ογκοδέστατο. Έχουμε και μία νεότερη έκδοση η οποία βγήκε νομίζω πρόπερση με αφορμή την επέτειο από τα πόσα χρόνια, νομίζω εκδόθηκε το 1924. Είναι 100 χρόνια πάνω κάτω. Ναι, σίγουρα λοιπόν το Μαγικό Βουνό, θα έλεγα την Πανούκλα.

17:55 Αλμπερ Καμή, Πανούκλα. Έτσι, γιατί εκεί έχουμε, αν θυμάμαι καλά, και την μορφή ενός γιατρού, ο οποίος είναι πολύ κοντά στους ασθενείς έτσι όπως πρέπει να είναι ο γιατρός όπως το είπες και εσύ προηγουμένως βάζει τη δουλειά του πάνω από τη ζωή και την επιβίωση και με αλτρουισμό μάχεται για τους ασθενείς για να τους κάνει να υποφέρουν λιγότερο και να τους θεραπεύσει οι δυνατών και φυσικά θα έλεγα το υπέροχο υπέροχο υπέροχο το Αδριανού από Μνημονεύματα της Μαργκερίτ Κιουρσενάρ το είχα διαβάσει πρώτη φορά πριν από πάρα πολλά χρόνια το έχασα το βιβλίο και το ξανασκεφτόμουν σήμερα το πρωί ξύπνησα με τη σκέψη του καθώς σκεφτόμουν ότι θα έρθω εδώ και τι θα συζητήσουμε και το έχω παραγγείλει αυτή τη στιγμή γιατί το θέλω οπωσδήποτε και θυμάμαι ο Αδριανός πεθαίνει από καρδιακή ανεπάρκεια και εσύ γνωρίζεις πάρα πολύ καλά και έχεις ζήσει από κοντά ασθενείς που στην ουσία πεθαίνουν που είναι στην τελική φάση της ζωής τους από καρδιακή ανεπάρκεια και είναι ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα

19:29 Γιατί είναι αυτός ο αυτοκράτορας ο οποίος αποδέχεται το αδίρυτο του θανάτου με στοικότητα, με ηρεμία και επιδίδεται σε έργα τα οποία έχουν να κάνουν με την ομορφιά, με την τέχνη, με την παιδεία, με την ομοθεσία, με ευγενείς πλευρές της. δράσεις και τις πράξεις ενός δημόσιου ανδρός, ενός αυτοκράτορα. Δεν είναι δηλαδή ο στρατιλάτης.

20:12 Επιπλέον, το μυθιστόρημα αυτό έχει συγκλονιστικές αναφορές και περιγραφές στο πώς ο ίδιος βιώνει την αδυναμία του σώματος, τη γύρανση του σώματος, πως παλεύει για να πάρει μια ανάσα. Έτσι μια ανάσα όταν δεν σου φτάνει η ανάσα σου, δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς την ανάσα σου. Το έχει πει και ο Σεφέρης στην ομιλία του για τον Όμπε.

20:38 Λέει η πίεση είναι σαν την ανθρώπινη ανάσα και χωρίς την ανάσα μας δεν μπορούμε να ζήσουμε. Πολύ σημαντικό. Η ανάσα είναι σημαντική και είναι βέβαια και ερωτευμένος με τον Αντίνο και στην πραγματικότητα. Αυτό πως ας πούμε ο αυτοκράτορας αυτός γέμισε τον κόσμο με αγάλματα υπέροχα για να αποτυπώσει την πλαστική ομορφιά του Αντίνου, ο οποίος είχε πεθάνει και θυμάμαι και το άγαλμα που υπάρχει στο Μουσείο των Δελφών το Αντίνο θέλω να πω ότι είναι ένα συγκλονιστικό έργο και θα το πρότεινα ανεπιφύλακτα όπως και πάρα πολλά άλλα έχουμε και ποίηματα ας πούμε Καριωτάκη, την Οχρά Σπυροχέτη έτσι αυτά που είπες είναι πολύ σημαντικά αυτά τα λίγοι είναι ατέλειωτη η λίστα είναι ατέλειωτη η λίστα Ζωζέ Σαραμάνγκου το περί τυφλότητος αριστούργημα είναι και αυτό είναι έτσι έργα που πραγματεύονται με αλληγορικό τρόπο βέβαια έτσι την νόσο την ασθένεια τώρα συζητώντας για το Ανδριανό από πνευμονεύματα που ανέφερες και την έννοια της ανάσας με πήγες σε ένα περιστατικό από τη δική μου ιατρική ζωή, το πόσο κάθε άνθρωπος αντιλαμβάνεται

22:15 τον ουδό της ανυμπόριας του και πολλές φορές στεναχωριέμαι που βλέπω ανθρώπους μεγάλης ηλικίας να γκρινιάζουν για ασήματα. Είχα έναν ασθενή που ήταν στο τελικό στάδιο της καρδιακής ανεπάρκειας, που δεν μπορείς, κουράζεσαι με το που κάνεις λίγα βήματα και είχαμε αλλάξει την αγωγή του με τα διορρητικά και πήγαινε καλύτερα.

22:43 Και του λέω πώς αισθάνεστε, πώς αισθάνεστε και μου λέει γιατρέ μου υπέροχα, μπορώ να πάω στην τουαλέτα. Το μέγεθος δηλαδή της ευτυχίας του που δείχνει και τη σχετικότητα των πραγμάτων. Κάποιοι γκρινιάζουν και είναι απογοητευμένοι για μικροπράγματα και άλλοι είναι ευτυχισμένοι έχοντας ένα μεγάλο σταυρό που μπορούν λίγο και τα βγάζουν πέρα.

23:07 Αυτό με έχει συγκλονίσει αυτή η ιστορία. Είναι συγκλονιστικό. Γιατρέ μου είμαι πάρα πολύ καλά, μπορώ και πηγαίνω στην τουαλέτα. Εκεί που τον εξυπηρετούσαν στο κρεβάτι, σηκωνόταν και πήγαινε στην τουαλέτα και το θεωρούσε ένα θαύμα. Πω πω, είναι συγκλονιστικό πραγματικά. Και τώρα έτσι κλείνοντας, επειδή είμαστε στο τέλος, θα ήθελα να μου πεις λίγα λόγια για αυτή την πολύ ωραία δουλειά που κάνεις με τη σειρά εκδηλώσεων το ΕΚΠΑ στην πόλη, που είχε και εγώ την τύχη να γίνω μέρος αυτής.

23:37 Και ευχαριστούμε πάρα πάρα πολύ. Είναι μία λαμπρή πρωτοβουλία και ιδέα του καθηγητή Αχιλέα Χαλδεάκη, ο οποίος υπηρετεί στο τμήμα μουσικών σπουδών του ΕΚΠΑ, του Πανεπιστημίου μας, και είναι και μέλος του Εσωτερικού Συμβουλίου Διοίκησης του ΕΚΠΑ. Εκείνος είχε την ιδέα, τη σύλληψη, την πρωτοβουλία. Συμπεριέλαβε και εμένα μέσα σε αυτή τη δράση, τη πολύ σημαντική δράση και πραγματικά νιώθω ευγνώμων, νιώθω τυχερή.

24:18 Έχει αλλάξει η ζωή μου από αυτό εν πολλής. Και είναι μία σύμπραξη του ΕΚΠΑ με το Δήμο Αθηναίων, το ΕΚΠΑ στην πόλη. Η σειρά για την οποία είμαι υπεύθυνη έχει τον τίτλο «Πίηση, το αρνητικό της σιωπής» και έχει το στόχο μέσα από διάφορες εκδηλώσεις να προβάλλει την πίηση, να προβάλλει ποιητές, σημαντικές φυσιογνωμίες στον χώρο της ποίησης.

24:50 Έχουμε κάνει μέχρι στιγμής με πολύ μεγάλη επιτυχία εκδηλώσεις, αφιερώματα στον Τίτο Πατρίκιου, στον Κυριάκο Χαραλαμπίδη, τον σπουδαίο Κύπριο ποιητή, στον Τάσο Γερμενή και μάλιστα με πολύ πολύ χαρά έτσι κρατήσαμε στα χέρια μας μόλις εχθές προχθές και ένα βιβλίδιο, ένα ατομίδιο που εκδώσαμε στο πλαίσιο του «Έκπα στην πόλη, ποιήση το αρνητικό της σιωπής» είναι η πρώτη έκδοση της σειράς.

25:27 Ευελπιστούμε ότι θα υπάρξουν κι άλλες. Και γενικότερα το «Έκπα στην πόλη» έχει πάρα πολλές δράσεις και πολλές διαστάσεις. Η ποιήση, το αρνητικό της σιωπής είναι η μία πλευρά. έτσι εμείς εστιάζουμε στην ποίηση. Να ακουστεί η ποίηση στο ηχοτοπείο της πόλης. Να συνομιλήσει με την κοινωνία του Πανεπιστημίου, έτσι, βγαίνει προς την κοινωνία.

25:54 Και μάλιστα πρέπει να πω το εξής, ότι είχαμε προχτές, στις 20 Μαρτίου, δηλαδή μία ημέρα πριν την Εαρηνή Ισημερία και την Παγκόσμια Υμέρα Ποιησης, Για την Παγκόσμια Υμέρα Ποιήσης το ΕΚΠΑ στην πόλη και ο κύριος Χαλδιάκης υλοποίησε για τρίτη χρονιά τον τρίτο μαραθώνιο ποιήσης όπου και πάλι επιδοθήκαμε σε αναγνώσεις ποιημάτων όλοι μας, όποιος ήθελε, ακόμη και οι περαστικοί, φοιτητές, καθηγητές, όλα τα μέλη του ΕΚΠΑ και της Αθήνας, Αθήνας οι πολίτες έρχονται εκεί μπροστά στα προπήλαια και διαβάζουν τα ποίηματα που θέλουν ή τα απαγγέλουν.

26:46 Εδώ θέλω να σε ευχαριστήσω πάρα πολύ, αγαπητή Τζίνα, αγαπητή κυρία Καλογύρου. Σήμερα προσκεκλημένη μου στο podcast ήταν η κυρία Τζίνα Καλογύρου, καθηγήτρια Νεοελληνικής Λογοτεχνίας και Διδακτικής στη Σχολή Επιστημών της Αγωγής στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης στο ΕΚΠΑ και κάναμε μια μεγάλη πορεία διανύοντας σήμερα ένα δρόμο που αφορούσε τη λογοτεχνία με κύρια έμφαση στην λογοτεχνία της ασθένειας και του πόνου και τον πόνο ως τραύμα και πώς εμπνέει τη λογοτεχνία αλλά μιλήσαμε γενικότερα και για τη λογοτεχνία στη ζωή μας και ένα σωρό άλλα πολύ όμορφα, αυθεντικά και ενδιαφέροντα και σε ευχαριστώ πάρα πολύ που ήσουν εδώ.

27:34 Εγώ ευχαριστώ πάρα πολύ για την πρόσκληση. Το χάρηκα πάρα πολύ. Ευχαριστώ πολύ. Ήταν ένα podcast της Athens Voice. Ακολουθήστε μας στο Spotify, στο Apple Podcasts, στο YouTube και στο AthensVoice.gr.