Η τέχνη στη θεραπεία: Μια συζήτηση με τον ζωγράφο Γιάννη Καμίνη - Μέρος Α

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Είναι τα podcast της Athens Voice. Είμαι ο Θανάσης Δρίτσας εδώ στα podcast της Athens Voice, στο podcast κάτω από γενικό τίτλο Ιατρική και Ανθρώπινο Πρόσωπο. Σήμερα έχω τη χαρά και την τιμή να φιλοξενώ τον Γιάννη Καμίνη, έναν αγαπητό φίλο καταρχάς και οικαστικό, ψυχαναλητή, σύμβουλο επικοινωνίας, γνωστός πολύ για το οικαστικό του έργο.

00:49 Γιάννη, καλώς όρισες. Καλώς σας βρήκα, ευχαριστώ πάρα πολύ την πρόσκληση. Θανάση μεγάλη μου χαρά και τιμή να είμαι κοντά σου και εγώ χαίρομαι πάρα πολύ έτσι μετά από μακροχρόνια επικοινωνία που έχουμε σήμερα με αφορμή και την τελευταία σου έκθεση ζωγραφική στο Δήμο Πεύκης θέλω να μιλήσουμε γενικότερα έτσι για την θεραπευτική διάσταση της τέχνης ιδιαίτερα στα οικαστικά μέσα από τη μεγάλη σου εμπειρία γιατί πέρα από οικαστικός έχεις και μακρά εμπειρία στις θεραπείες μέσω τεχνών, μεγάλη προσέγγιση, εμπειρία, εκπαίδευση και θέλω να στραφώ πιο πολύ στα οικαστικά, αλλά να δώσω ένα ρόλο και στην ιδιότητά σου ως ψυχαναλυτή και εκεί ένα άλλο κομμάτι, γιατί είσαι πολύ ιδιαίτερος με όλα αυτά που συνδυάζεις και πες μου έτσι δύο λόγια πώς πρώτο ήρθες σε επαφή με τον οικαστικό κόσμο.

02:03 Πότε άρχισες να ζωγραφίζεις, πότε είδες τον εαυτό σου να στρέφεται προς αυτή την κατεύθυνση. Ναι, άρχισα να ζωγραφίζω όταν ήμουν παιδί όπως όλοι μας. Βέβαια ξεκίνησα να εκθέτω το Δεκέμβρη του 2014 και τώρα έχω ολοκληρώσει 11 χρόνια με εκθέσεις στην Ελλάδα, στο εξωτερικό από Νέα Υόρκη μέχρι Κορέα, Σεούλ και από Σαουδική Αραβία μέχρι Ευρώπη εκθέτω κάθε χρόνο σε διάφορα μέρη της γης και όλο αυτό το ταξίδι με έχει βοηθήσει να γνωρίσω πολλούς ανθρώπους και ως αποδέκτες της δουλειάς μου αλλά και ως συνεργάτες ιστορικούς τέχνης, επιμελητές και παελέγοντας.

02:54 Τώρα πολλές ερωτήσεις, τις πιάσουμε μία-μία. Ας ξεκινήσουμε από το γιατί είναι σημαντική η τέχνη. Εγώ θα ήθελα να ξεκινήσω με αυτό και να πω ότι η τέχνη είναι ένα κομμάτι που είναι απαραίτητο στη ζωή μας. Και έτσι το βίωσα και εγώ ως άνθρωπος, όπου σε ένα προσωπικό μου αδιέξοδο δεν είχα άλλο τρόπο να μετουσιώσω αυτό που μου συνέβαινε ή να το εκφράσω ή να μπορέσω τουλάχιστον να έχω ένα βήμα σε σχέση με αυτό.

03:28 Παρόλο που βρισκόμουν στο χώρο της ψυχανάλυσης, παρόλο που βρισκόμουν στο χώρο της επικοινωνίας, χρειαζόμουν σύν κάτι το οποίο θα μπορούσα πηγαία και αυθόρμητα να εκφράσω στο ποιόν μου όπως ακριβώς είναι. και αυτό το δρόμο μου τον έδωσε η τέχνη. Αυτή ήταν η πρώτη και πιο άμεση θεραπευτική της αξία για εμένα που θεωρώ ότι είναι και η πρώτη και πιο άμεση θεραπευτική αξία της τέχνης για τον κάθε άνθρωπο.

03:59 Δηλαδή να μπορέσει την ενέργειά του να μην την κάνει καταστροφή, το αδιέξοδό του να μην το κάνει πόλεμο και σύγκρουση, να το κάνει δημιουργία. Να πάρει δηλαδή ό,τι του συμβαίνει στη ζωή του και να μπορέσει να το εκφράσει δημιουργικά. Η ενέργειά μας άλλωστε αν δεν εκφραστεί δημιουργικά εκφράζεται καταστροφικά. Και εκεί έχουμε σωματοποιήσεις οργανικές, ψυχοσωματικά όπως τα γνωρίζουμε και εσύ πολύ καλά το επάγγελμά σου.

04:32 και σε αυτό το πεδίο στην πορεία ανακάλυψα πως στην ουσία ο κάθε άνθρωπος έχει όλες αυτές τις πτυχές, το σύνολο των θεμάτων που τον αφορούν και τον απασχολούν, εγγεγραμμένο στο ενεργειακό του, ηλεκτρομαγνητικό του πεδίο, κάτι το οποίο συνδυάζεται άμεσα με την κάθε σωματοποίηση. και αυτό αν το πάρουμε στο χώρο των εικαστικών δηλαδή της ζωγραφικής, του χρώματος θα δούμε ότι υπάρχει μια αντιστοιχία και μια αλληλουχία και αυτό επίσης συνδέεται και με τις εικαστικές μου σειρές Ωραία, είναι πολύ ενδιαφέρον ότι ξεκινάς εσύ σπούδασες επικοινωνία στο Πανεπιστήμιο του Κόβεντρι και μετά μεταπτυχιακά στο Μάρκετινγκ στο Πανεπιστήμιο του Ουέστμινστερ αν δεν κάνω λάθος όπως βλέπω στο βιογραφικό σου Πολύ σωστά Πού πήγες, από πού ξεκίνησες, πώς συνδέθηκαν αυτά, πώς έγινε αυτή η πορεία Αυτά συνδέονται πολύ στενά, καθότι και διότι Η επικοινωνία είναι ο πρώτος χώρος για εμένα όπου μπόρεσα να ασχοληθώ και να εμβαθύνω Με αυτό που λέμε σημαίνων, σημενόμενο, σημείο, έτσι

05:57 Το νόημα δηλαδή και την ουσία πίσω από κάθε τι που βλέπουμε. Αυτό έχει την επέκτασή του στη δόνηση. Και το χρώμα έχει νόημα και για την κάθε κουλτούρα αλλά και ακόμα περισσότερο για τον κάθε άνθρωπο. Το ίδιο είναι και ο ήχος και η φωνή μας. Όπως ξέρουμε και στη μουσική, η μουσικοθεραπεία έχει όλο αυτό το νόημα, να το πω έτσι, τη διάσταση της ερμηνείας που χρειάζεται να έχουμε, ώστε να κατανοήσουμε βαθύτερα έναν άνθρωπο και να τον αποδεχτούμε όπως είναι.

06:37 Οπότε όλα αυτά ήταν τα πρώτα μαθήματα, να το πω έτσι, στις σπουδές μου, για να μπορέσω να έχω μία αναλυτική ματιά και σκέψη, που στη συνέχεια βέβαια συνεχίστηκε με τις σπουδές μου στην ψυχανάλυση. Πήγες στην ψυχανάλυση μετά άρχες να εκθέτεις τα οικαστικά σου σε απασχόλησε αυτή η πλευρά στην οικαστική δημιουργία ή απλώς τις συνάντησες δηλαδή τη σχέση που έχει αυτό που κάνεις το οικαστικό σου τελικό αποτέλεσμα με την ψυχολογία και τη θεραπεία σε απασχόλησε από την αρχή ή το βρήκες καθοδόν Να εξηγήσω καταρχήν Το είδες αισθητικά αρχικά Άρα, ή πήρες υπόψη σου και αυτή την πλευρά για την οποία συζητάμε.

07:25 Δεν θα μπορούσα να αποποιηθώ καμία πλευρά της σταδιοδρομίας μου, καθότι είμαι ο ίδιος άνθρωπος. Απλά, η πορεία μου και οι σπουδές μου συνθέτουν το ποιος είμαι εγώ. Συνεπώς, αυτό έρχεται και στην τέχνη μου ως επέκταση και σήμερα ξέρω, όπως για παράδειγμα με την τελευταία μου έκθεση στη Δημοτική Πινακοθήκη Λυκόβρης Πέφκης, που ήταν ατομική έκθεση, με περισσότερα από 40 έργα, είχα τη δυνατότητα να ξεναγήσω τον κόσμο σε διαφορετικές σειρές.

08:01 Τελευταία σειρά, που λέγεται Φως, που λέγεται Χρυσός, αφορά στο φως. Το φως στην ψυχή μας, το φως στη ζωή μας. Η ψυχή μας είναι φως. Και αυτό είναι το σύμβολο, το βαθύτερο να το πούμε έτσι, Και τα έργα που έχουν δημιουργηθεί, και θα μιλήσω για το κομμάτι της δημιουργίας, αφορούν στο τι θα κάνουμε με αυτό το φως, δηλαδή με τη δική μας την ενέργεια.

08:30 Τι επιλογές θα κάνουμε και έτσι προκύπτει και ένα πανανθρώπινο μήνυμα. Άρα είναι άρκετα συνδεδεμένη η ζωή μου με τις σπουδές μου, με τον τρόπο ζωής μου, με την τέχνη μου. Οπότε θεωρώ ότι όλα αυτά είναι μαζί. Πιστεύεις ότι σε βοήθησε η σπουδή του marketing στο πώς βλέπεις τη ζωή σου και την οικαστική σου δημιουργία Η σπουδή του marketing ήταν πολύ χρήσιμη τότε για εμένα γιατί το marketing έρχεται σαν ένα ψυχολόγο να το πούμε έτσι να διερευνήσει τις ανάγκες μιας επιχείρησης ή ενός επαγγελματία σε σχέση με το κοινό του Άρα αναζητά τις ανάγκες για να μπορέσει να συνθέσει και να δημιουργήσει έναν χώρο νοήματος.

09:23 Οπότε είναι και αυτό συνδεδεμένο. Για μένα το μάρκετινγκ υπήρξε μεγάλο κομμάτι ζωής μου, γιατί εργάστηκα ως σύμβουλος σε μεγάλα ευρωπαϊκά έργα που βοηθούσαν τις διάφορες χώρες που συνεργάζονται με την Ευρωπαϊκή Ένωση να αλλάξουν την ομοθεσία. και εγώ φρόντιζα για το κομμάτι της επικοινωνίας σε αυτό το επίπεδο αλλά και κάποιοι με γνωρίζουν από την πορεία μου στο χώρο της διαφήμισης Χρησιμοποιείς ακριλικά χρώματα σε καμβά δημιουργώντας κάποια έργα που σύμφωνα με αυτά που που εσύ δηλώνεις και εξηγείς βασίζονται σε αρχέτυπα, διάφορα σύμβολα, την ενεργειακή δυναμική των χρωμάτων.

10:19 Πιο πολύ με το χρώμα δουλεύεις μέσα στον πυρήνα της δημιουργίας σου. Αυτή είναι μια πάρα πολύ καλή ερώτηση και είναι καλή ευκαιρία για εμένα να εξηγήσω πώς δουλεύω γιατί στην ουσία η προσέγγιση μου στην τέχνη έχει μια καινοτομία. Δεν έχω προσχέδιο δεν έχω σκητσάρι δεν έχω σκεφτεί τι θα κάνω αλλά τι κάνω αλλάζω επίπεδο συνείδησης στη στιγμή βρίσκομαι δηλαδή σε ένα χώρο όπως είμαστε όταν κοιμόμαστε μεταξύ ύπνιου και ξύπνιου με ειδικές τεχνικές μια τεχνική που μπορεί ο καθένας να κάνει είναι η προσευχή όταν προσευχόμαστε αλλάζουμε επίπεδο συνείδησης.

11:09 Έτσι. Και εκεί μπορούμε να βρεθούμε σε ένα χώρο πνευματικό. Ο πνευματικός χώρος που βρισκόμαστε έχει περιεχόμενο. Έχει πράγματα που χρειάζεται να έρθουν στη γη με μάσεν διάμεσους ώστε να περάσουν κάποια μηνύματα. Οπότε η διαδικασία της ζωγραφικής μου έχει να κάνει με την εσωτερική μου διαδικασία. Πού θα βρεθώ εγώ ψυχικά, ώστε να μπορέσω να αποτελέσω ένα όχημα δημιουργίας για αυτό που χρειάζεται να μετουσιωθεί.

11:47 Με αυτή την έννοια, αυτό που θα δημιουργηθεί, με ξεπερνά και εμένα. Δεν γνωρίζω τι θα κάνω. Μου παίρνει δύο με τρεις εβδομάδες να δω τι έχει δημιουργηθεί, πώς έχει μια αυτοτέλεια, νόημα, αρχαίτυπο μήνυμα, άρα να του δώσω και τον αντίστοιχο τίτλο και όλο αυτό ξεκινάει από το πρώτο πεδίο που έχει να κάνει με το συντονισμό του χώρου στον οποίο πηγαίνω.

12:17 Να εξηγήσω τι εννοώ με αυτό. Η σειρά χρυσός που είναι η τελευταία σειρά έχει να κάνει με το φως. Όπως ξέρουμε οι Άγιοι έχουν χρησιμοποιούνται και στις αγιογραφίες το χρυσό χρώμα. είναι ένα χρώμα το οποίο συμβολίζει το φως αυτό λοιπόν αυτή η τελευταία σειρά έχει συμβολισμούς που αφορούν στο σύνολο δηλαδή ένα από τα έργα λέγεται μουσική έτσι και έχει δημιουργηθεί ένας άνθρωπος μια οντότητα που στην ουσία παίζει μουσική αλλά δεν παίζει μόνο μουσική, εκπέμπει μουσική γιατί χρειάζεται η φωνή μας, η μοναδική μας φωνή να μπορέσει να ακουστεί σε αυτόν τον κόσμο.

13:06 Και αυτό είναι ένας χώρος που αφορά τον κάθε άνθρωπο, που χρειάζεται να βρει τη φωνή του και να την εκφράσει. Ένα άλλο έργο λέγεται «Ο ήλιος σε σένα», όπου εκεί βλέπουμε ένα ζευγάρι, όπου ο ένας αντανακλά το φως του στον άλλον και αυτή η αντανακλάση πολλαπλασιάζει το φως και οι δύο οντότητες γίνονται μία και έχουμε ένα αποτέλεσμα εκθαμβωτικό θα λέγαμε, όπως όταν δύο άνθρωποι ερωτεύονται.

13:35 Ένα άλλο έργο μιλά για τη διάσταση του έρωτα, glimpse of desire, η κεραυνοβόλα ματιά, όπου εκεί στην ουσία αρχίζουμε μετά και μπαίνουμε σε μία διάσταση να χαθούμε ο ένας μέσα στον άλλον. Και εδώ έρχονται ερωτήματα. Ποιον ερωτευόμαστε, ερωτευόμαστε την αντανάκλασή μας των άλλων, τον εαυτό μας, δηλαδή με άλλα λόγια. Με τι επενδύουμε αυτόν τον έρωτα.

14:00 πώς υπάρχει ο συσχετισμός πηγαίνεις λίγο στο πλατωνικό συμπόσιο τα ερωτήματα που βάζει και ο Σοκράτης βεβαίως από που έρχεται που πάει ο έρωτας ποιο είναι το αντικείμενο το υποκείμενο πολύ σωστά και όπως λέει και ο Λακάν έρωτας είναι να δίνεις αυτό που δεν έχεις σε αυτό που δεν το χρειάζεται δηλαδή αυτό που σου λείπει που αναζητάς το φοράς σε κάποιον που δεν ξέρει καν για τι πράγμα του μιλάς γιατί έχουμε απολέσει τη μήτρα μετά τη γέννησή μας, έχουμε απολέσει το στήθος της μητέρας, έχουμε χαθεί στην ουσία αναζητώντας αντικείμενα επιθυμίας.

14:39 Και εκεί έρχεται η απάντηση από αυτή τη σειρά με το έργο Ειδήποδας, όπου ο Ειδήποδας ως γνωστόν σκότωσε τον πατέρα του, παντρεύτηκε τη μητέρα του. Στο έργο λοιπόν που έχει προκύψει, χωρίς την δική μου πρόθεση, έχουμε μία μορφή του Ειδήποδα που αν το γυρίζεις από την άλλη το έργο, βλέπεις τη μητέρα του. Είναι οι δύο μαζί.

15:03 Και εδώ είναι το κομμάτι του κενού που μας αφορά. Έτσι, το υπαρξιακό μας κενό με τι θα το γεμίσουμε. Και έρχεται το έργο το άρμα του φωτός. Πού θα πάμε την ενέργειά μας, σε τι επενδύσεις, σε τι επιλογές, ώστε να λειτουργήσει. Ο τρόπος που δηλώνεις η κοσμοθεωρία σου, δηλαδή το πώς δημιουργείς, κάπου παραπέμπει και στην αυτόματη γραφή λίγο των ποιητών.

15:27 ποιητών, δηλαδή υπάρχει ένας αυθορμητισμός, κάτι που έρχεται από το υποσυνείδητο, ξεκινώντας και μορφοποιείται. Είναι σαφώς, είμαστε όλοι συνδεδεμένοι στο χώρο του ασυνείδητου, το ασυνείδητο είναι συλλογικό και αυτό είναι το κομμάτι στο οποίο εγώ δίνω χώρο με τη δουλειά μου και ο χώρος που προκύπτει, ναι, μπορεί να έχει την υπογραφή μου ως έργο, αλλά σίγουρα έχει ποιότητες και μηνύματα που μπορεί να είναι χρήσιμες για τον κάθε άνθρωπο.

16:09 Με πας τώρα στη διδασκαλία του αγαπημένου μου αείμνηστου πλέον που έφυγε πρόσφατα σε μεγάλη ηλικία καθηγητή μου στη σύνθεση της μουσικής του Γιάννη τον Ιωαννίδη που έλεγε ότι η τέχνη είναι μορφοπλαστικό επίτευγμα και ότι πρέπει να διακρίνουμε την αισθητική εμπειρία από την καλλιτεχνική εμπειρία και να κρίνουμε μορφοπλαστικά όπως έλεγε ένα έργο τέχνης να μην μας παρασύρουν μόνο οι αισθήσεις αλλά και κάτι βαθύτερο που συνιστά την καλλιτεχνική εμπειρία.

16:45 Καλλιτεχνική εμπειρία έχει να κάνει με κάτι που ο αποδέκτης δεν το γνωρίζει. Αλλά η ουσιαστική εμπειρία της τέχνης είναι η σύνδεση με τον αποδέκτη. Και εκεί μπορεί η τέχνη ως ερέθισμα να αποτελέσει σημείο κίνησης για έναν άνθρωπο για την προσωπική του αναζήτηση ή ίσως και μία απάντηση στην αναζήτησή του. Δηλαδή η τέχνη ως κομμάτι του πολιτισμού και η ζωγραφική τέχνη ακόμα παραπάνω με αυτή την έννοια που τη συζητάμε μπορεί να λειτουργήσει για κάθε άνθρωπο και ως όχημα δημιουργίας αλλά και ως όχημα έμπνευσης.

17:31 Πώς θα έβλεπες την εφαρμογή των οικαστικών θεραπευτικά σε μια κλινική, σε ένα νοσοκομείο που είναι κάτι το οποίο ιδιαίτερα στη χώρα μας δεν απασχολεί. πώς είναι σχεδιασμένα τα νοσοκομεία, το χρώμα απουσιάζει, υπάρχει μια μονοτονία. Αντιμετωπίζουμε τα νοσοκομεία κυρίως σαν τόπο που θα πάμε να πεθάνουμε, όχι που θα πάμε να ζήσουμε, σαν να είναι στερημένα από χρώμα.

18:01 Έτσι. Έτσι δεν είναι. Πολύ σωστά. Και εμείς στερούμαστε από τα εργαλεία που χρειαζόμαστε, τα χρώματα και τα πινέλα, όπως και οι ασθενείς. Δηλαδή τι σημαίνει αυτό, σημαίνει ότι το ιστορικό μας παιδί ανεξαρτήτου ηλικίας και ψυχοπαθολογίας ή πάθησης είναι εκεί και μας περιμένει και θέλει να εκφραστεί και μας λέει σε χρειάζομαι δώσε μου το χώρο, δώσε μου το βήμα να μπορέσω να λειτουργήσω αυθεντικά.

18:34 οπότε ο ασθενής σε ένα κρεβάτι μπορεί να έχει μπροστά του μια παλέτα και μπορεί να έχει και ένα καμβά ή ένα μολύβι ή κάποια χρώματα και να μπορέσει ο ίδιος να βρει το κουράγιο γιατί χρειάζεται κουράγιο για τη δημιουργία να λειτουργήσει βήμα βήμα προς όφελός του και σαφέστατα τα νοσοκομεία θα μπορούσαν να ανοίξουν προς αυτό το δρόμο έχω δημιουργήσει ένα workshop που το έβαλα πρώτη φορά σε εφαρμογή σε ένα ξενοδοχείο στην Ελούντα σε συνεργασία με τον Θάνο Λούδο που έχει γκαλερία εκεί στα ξενοδοχεία Doms όπου στην ουσία κάναμε βιωματικό εργαστήριο, ταξίδι στο ασυνείδητο με τη μουσική ανάδυση των εσωτερικών χρωμάτων του κάθε ανθρώπου και εφαρμογή τους στο γκαμβά Αυτό αντίστοιχα θα μπορούσε να λειτουργήσει σαφέστατα και σε χώρους εραπευτικούς, γιατί είναι ένα εργαλείο εσωτερικής σύνδεσης και πηγές δημιουργίας εκ των έσω.

19:42 Όχι δηλαδή με την αναζήτηση εξωτερικού αντικειμένου, το αντίθετο, με την ενίσχυση του κέντρου μας, της ψυχής μας, και τη δυνατότητα σε αυτή την ψυχή να εκφραστεί όπως είναι, με ό,τι χραυματάκια αν έχει. Δεν θα ξεχάσω μια γυναίκα που ήρθε από την Παλαιστίνη και έκανε φανταστείτε μια μπλε θάλασσα με μια κόκκινη τελεία. Λέω, τι θέλει να πει το κόκκινο στο μπλε και άρχισε να κλαίει.

20:14 Και το άλλαξε όλο το έργο μετά, έγινε μια έκρηξη, εξέφρασε όλο της τον πόνο για την πατρίδα της που είναι σε πόλεμο, για τους συγγενείς που έχει χάσει. μπόρεσε δηλαδή μέσα σε μία ώρα βιωματικά η ίδια να περάσει το δικό της γολγοθά με όλα αυτά που της έχουν συμβεί και να καταλήξει με ένα εργοτέχνος που πλέον είναι σε ένα καμβά άρα έχει φύγει από το σύστημά της και πέρα από την αισθητική του αξία είχε και την καλλιτεχνική του αξία είχε και νόημα για αυτόν τον άνθρωπο γιατί μπόρεσε να εκφράσει αυτό ακριβώς που της συνέβαινε Εγώ μιλάω βέβαια Σε να αφορά το νοσοκομείο της κλινικές Και για το περιβάλλοντα Χώρο Δηλαδή εσύ τοποθετήθηκες Απέναντι στη δημιουργική σχέση Ναι θα μπορούσαν και ασθενείς να δημιουργήσουν Αλλά υπάρχει διαφορεία Και για το περιβάλλον Το χώρο Πώς μπορεί να επηρεάσει Την κλινική έκβαση Το χρώμα στο χώρο Κανείς δεν ασχολήθηκε σοβαρά λίγοι αρχιτέκτονες παγκόσμια δίνουν έμφαση στο πώς θα σχεδιαστεί ένα νοσοκομείο, πώς θα είναι η μονάδα εντατικής θεραπείας, από χρώματα, από υλικά.

21:33 Έτσι δεν είναι, είναι πολύ σημαντικό. Είναι πολύ σημαντικό και μιας και μιλήσαμε για σύμβολα, σκεφτείτε πώς μια άλλη πλευρά λέει θα έχουμε παντού νεκροκεφαλές, σε όλα μας τα ρούχα, στους τείχους, στα φλιτζάνια, στα μολύβια, Έτσι, σκεφτείτε λοιπόν τη δόνηση μιας νεκροκεφαλής ως σύμβολο και σκεφτείτε και ότι άλλο σας αρέσει ως σύμβολο ή σας δίνει μια ψυχική ανάταση ως εικόνα και πόσο έχουν πασχίσει όλοι μας να είμαστε περικυκλωμένοι από σημαίνοντα που έχουν βαριές ενέργειες.

22:12 Ποιες είναι οι βαριές ενέργειες? Οι ενέργειες που βαραίνουν την ψυχή μας. Οι ενέργειες που δίνουν ανάταση και χώρο στην ψυχή μας να μπορέσει να ανέλθει σχετίζονται με άλλες εικόνες. Αυτό είναι αποδειδηγμένο. Τα πειράματα του ντόκτορ Μασάρου Ιμώτο έχουν αποδείξει περίτρανα ότι η μοριακή δομή του νερού για παράδειγμα, τοποθετημένο πάνω σε μία εικόνα, αλλάζει τη δόνηση.

22:42 και η δόνηση που αλλάζει τη μοριακή διάσταση του νερού αποδεικνύεται σε ένα μικροσκόπιο. Άρα αν βάλουμε μία νεκροκεφαλή από κάτω, τι θα προκύψει και ένα μαύρο τείχο ή ένα άσχημο χώρο ως φωτογραφία, τι θα προκύψει. Είναι εύκολο να τα αλλάξουμε. Υπάρχουν πάρα πολλοί καλλιτέχνες, υπάρχουν πάρα πολλά έργα τέχνης που είναι διαθέσιμα και είμαι σίγουρος ότι κάθε νοσοκομείο θα μπορούσε να έχει στους τοίχους του υπέροχα έργα.

23:19 Συζητώντας όλα αυτά τα όμορφα και σπουδαία με τον Γιάννη Καμίνη που είναι φιλοξενόμενός μου, πέρασε ο χρόνος και δεν το καταλάβουμε και εδώ θα κλείσουμε το πρώτο μέρος αυτής της συνομιλίας για να προχωρήσουμε στο δεύτερο μέρος.