Πώς μια οικογένεια έκανε το street food καθημερινότητα

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Φίλοι φούντις, πώς είστε? λίγο μεράκι, δεν θα φας καλά. Οπότε όταν έφυγα την πρώτη μου σταθερή δουλειά στο κέντρο της Αθήνας, έπρεπε να βρω ένα μέρος στο οποίο να τρώω γρήγορα μεν, αλλά ποιοτικά. Και για να μην το βαρεθώ και για να τρώω καλά. Και κάπως ένα χρόνο μετά που είχα πάει σε αυτό το γραφείο ανοίγει ένα ταχυφαγείο, το ποιοτικότερο εκείνης της περίοδος στο κέντρο και πιστεύω ότι παραμένει.

01:30 Άνοιξε το 2014 κάτω από την Αιόλου, εκεί που στη γωνία που σχηματίζουν τα δύο μικρά στενά της Καρόρη με την Αγάθονος. Και εκεί εμφανίστηκε η οικογένεια του Φεϊρούς με τα λαχματζούν και τα πιντελίτης, με τις σούπες της και το ρύζιβο σπόρου που είναι πολύ αγαπημένο μου. Η οικογένεια αυτή κρατεί από την Αλεξανδρέα της Αντιόχειας και νομίζω πως όσοι κινούνται στο κέντρο δεν χρειάζονται πάρα πολλές συστάσεις.

01:56 γιατί την ξέρουν, έχουν εισβήσει εκεί την πείνα τους και μετά έρχονται και άλλα πράγματα ήρθαν τα γλυκά το καζαντιμπί που εγώ το βρίσκω εθιστικό ο μπακλαβάς, το γαλακτομπούρεκο και τώρα πιο πρόσφατα ήρθε ένα δικό σου πολύ αγαπημένο μαγαζί από την ίδια οικογένεια το Μύρλο καλεσμένος του δεύτερου επεισοδίου της σεζόν ο Ανδρέας Κιλτσικτής είναι μια πρόκληση να πούμε το επιθετώ σου Ανδρέα Ναι, Αντρέα, τις χέρουμε τόσα χρόνια Το κάνουμε λίγο πρόβα Να ξέρεις ότι εγώ πάντα σε έχω γραμμένο Σε επαφές φεϊρούς Και όταν σε στέλνω μήνυμα μου απαντάει φεϊρούς Μου αρέσει πολύ Είναι η κατάρα του να Έκυσες τη μητέρα σου μαζί Και να διαχειρίζεσαι τις οικογενειακές επιχειρήσεις Οπότε όλοι με έχουν γράψει με το όνομα της μητέρας μου Στο κινητό Και δώρο όπως αποδείχθηκε όμως Συμφέστατα Σίγουρα να σας ευχαριστήσω για την πρόσκληση Το καταφέραμε και είναι πολύ μεγάλη μου χαρά Γιατί σας ακούω και όλα στο αυτοκίνητο Πολλές φορές έτσι βάζεις το podcast και μ' αρέσει πολύ Αγαπημένο επεισόδιο

03:01 Αγαπημένο επεισόδιο Τζάνγκο, μ' άρεσε πάρα πολύ Ο Κωνσταντίνος που τον αγαπάω και πολύ και συνεργαζόμαστε Πολύ στενά Η δική μου εμπειρία Από το Φεϊρούς Που τώρα που λες και εσύ Δίνε 12 χρόνια Διανύουμε το 13ο 13ο Είναι ότι δεν ένιωσα ποτέ Ότι τρώω, ξέρεις πως το μυαλό μου Είχαμε το street food παιδί μου Κάτι Δεν ξέρω αν είναι τόσο ποιοτικό Νιώθαμε και λίγο τύψεις Και όλα αυτά και νομίζω ότι ήταν η πρώτη φορά Που για μένα ισχύει 13 χρόνια μετά Ότι τρώω κάτι θρεπτικό Σαν να μαγειρεύει μαμά μου Απλώς αυτό το Απλά μαγειρεύει μαμά μου Ναι, απλώς επειδή δεν είμαι πολύ φαν εγώ ποιοί λαδερά φασολάκια ε, μ' αρέσει όταν είναι μέσα στη ζύμη δηλαδή αυτή η σκέψη νομίζω ότι κέρδισε πάρα πολλούς από εμάς που θέλουμε να φάμε λίγο λαδερό αλλά τελικά γίνεται λίγο όλο πιο νόστιμο το βούτα φασολάκι Μου θύμισε στην έναν τη Δημητρίου που δεν ήξερα καν ποια είναι τότε και ήταν στον κλάδο και όταν δοκίμασε την πρώτη φορά μου μου λέει τι έχετε κάνει εδώ ρε Ρίσι να φέρεις στα πρώτα βήματα του Φεϊρούς

04:17 και ήταν και μια άλλη Αθήνα τότε στο κέντρο. Πολύ, θα μιλήσουμε γι' αυτό. Ναι, ναι, ναι. Πάρα πολύ, οπότε εμάς μας έδωσε πάρα πολύ κουράγιο γιατί μπήκαμε με έναν τελείως διαφορετικό στόχο και σκοπό στην εστίαση. Εγώ ενώ είχα δουλέψει πάρα πολλά χρόνια, από 16 χρονών είμαι στην εστίαση, αλλά μέσα από μια άλλη ιδιότητα, του DJ κυρίως, έχω κάνει μπαρμανιλίκια και πολύ αργότερα βρέθηκα σε ένα υπέροχο ζαχαροπλαστείο για να δω λίγο τι γίνεται με την πραγματική πλευρά της αιστείας.

04:41 Θα λέω πραγματική εννοώ χωρίς τη νύχτα μέσα και όλη αυτή η προετοιμασία που χρειάζεται για να δώσεις ένα τελικό προϊόν που έχει ουσία. Και εκεί είναι που μπαίνει και το κομμάτι της τρέψης που λες μαγείρεψε η μάνα μου αλλά δεν είναι η μάνα μου. Νομίζω ότι είναι η πρόθεση όταν φτιάχνεις ένα προϊόν. και είχε πάρα πολύ ενδιαφέρον το ότι άνθρωποι που τελικά αποδείχθηκε ότι είχαν ταξιδέψει, ήταν του χώρου, μας δώσαν ένα οκ και είπα, άρα όντως κάτι γίνεται, δεν είναι μόνο στο μυαλό μου και η ιδέα μου, γιατί καμιά φορά φτιάχνεις ένα δικό σου μικρό κόσμο και λες, είναι σούπερ αυτό που έφτιαξα, είναι ωραία η μουσική που έγραψα και τελικά βρίσκεσαι με τα ξαδέρφια σου στο σαλόνι και καμαρώνουν όλοι που ξάδερφος έχει γράψει ένα τραγούδι.

05:18 Δεν ήταν έτσι όμως Από την αρχή φάνηκε ότι υπήρχε μια τέτοια ανάγκη Στο κέντρο της Αθήνας νομίζω Καλά υπήρχε γιατί είχατε ουρές Σταθερά Το θυμάμαι Μην είστε τοπεινός υπήρχε ουρά Ναι υπήρχε ουρά Ωστόσο οι εξυπηρέτησαν πάντα πάρα πολύ γρήγοροι Εγώ αυτό θαύμαζα Έμπαινες έβλεπες και αυτόν τον κόσμο Που εντάξει στην Αθήνα δεν ξέρουμε να κάνουμε και ουρές στην πραγματικότητα και πάνε όλοι και λες ποιος έχει σειρά παιδιά και κοιτάζομαστε μεταξύ μας, αλλά πάντα υπήρχε μια τρομερή εξυπηρέτηση.

05:50 Επίσης, ένα αυτό που μου άρεσε και μου άρεσε ακόμα στους φερούς είναι ότι υπήρχε κάτι για όλους, δηλαδή και το χορτοφαγικό κομμάτι που δεν ήταν τότε αυτονόητο. Και δεν είναι ακόμα. Ναι. Αυτή η σούπα η μαχλούτα που ξέρεις είναι αυτό που δεν νιώθεις πολύ καλά και λες τώρα τι θα φάω για να γίνω καλά και είναι αυτή ωραία η ζεστή σούπα πολύ ωραίες σαλάτες όταν θα φάω κάτι λίγο πιο χαλαρό και εντάξει προφανώς τώρα τα γλυκά με πρώτο και αγαπημένο μου τον Ασουρέ που νιώθω ότι τρώω και λίγο σούπερ φούντο έχει τόσο γλυκό καλά κάνεις σούπερ φούντο πώς είναι ρε σύ Αντρέα να τρέχει μια οικογένεια ένα μαγαζί που το λέω και το ξαναλέω εδώ μαλώνουμε τα αδέρφια μας στη ζωή δεν έχεις Δεν έχω Και η αλήθεια είναι πως όταν ανοίξατε Ήταν και πολύ ωραίο, έβγαζε μια αλήθεια στα σκιά Επειδή δεν υπήρχε πια αυτό Το βλέπαμε παλιά στα ταβέρνες ας πούμε Δεν λείπαμε μια οικογένεια να τρέχει πια μαγαζιά στο κέντρο Ωστόσο, συγγνώμη που διακόπτω Το βλέπαμε παλιά στα ταβέρνες Αλλά αυτό που είδαμε σε εσάς

06:55 Γιατί ξέρεις, υπάρχει και μια Και μια τοξικότητα Στην ταβέρνα Δεν είναι τα πράγματα τόσο Ναι δεν ξέρω τι γινόταν Διαφήμιση ναι Δεν ξέρω τώρα τι γινόταν από πίσω Πάντως εσείς μπροστά Ο καθένας έβλεπε ότι ο καθένας είναι στο πόστο του Και υπήρχε και ένας σεβασμός Και μια ηρεμία Ταξ τώρα Πώς είναι λοιπόν να δουλεύεις Με την οικογένεια Ωμπο είναι Βασικά με βάζει σε μια κατάδυση τώρα Γιατί είναι μια άλλη εποχή εκείνη Λέω το φίλους αριθμή Έχει φτάσει να έχει και 22 άτομα προσωπικό όταν ξεκινήσαμε ήμασταν πέντε άτομα μιλάμε για το 2014 από το 2013 ξεκίνησε η προσπάθεια εγώ θα έλεγα ότι υπάρχουν δύο πολύ βασικά σημεία από πίσω πριν την έναρξη ο πρώτος σταθμός νομίζω ότι είναι το 2012 που πηγαίνω στο Βερολίνο για πρώτη φορά και κάνω μια βόλτα στο Κρόιτσμπερκ με την τότε κοπέλα μου και καταλαβαίνω ότι σε πολύ μικρούς χώρους μπορείς να έχεις πολύ μεγάλες γεύσεις έμπαινα σε ένα μαγαζί ας πούμε και έβλεπα απλώς ένα ψυγείο παντοπολίου και καθότανε δίπλα μια μητέρα

08:08 γύρω στα 50-55 και έλεγες τα ξέρω αυτά, είναι σαρμάδες, είναι ντολμάδες είναι τυριά ήτανε Τούρκοι προφανώς η οικογένειά μου έρχεται ανάμεσα από την Τουρκία και από τη Συρία οπότε έχουμε όλο αυτό το συνορθήλευμα από γεύσεις, από διαφορετικές φυλές είναι μια από τις 29 παγκόσμιες πρωτεύουσες μέσω της UNESCO προτείνεται για την γαστρονομία της γιατί ακριβώς έχει όλες τις φυλλές και πάρα πολύ μεγάλο κομμάτι θρησκειών άρα και νηστείων οπότε όταν μπαίνω σε ένα τέτοιο χώρο αναγνωρίζω ακόμα και τα τοπικά χαρακτηριστικά της οικογένειας από που έρχεται και λέω φυλλα αυτή είναι πάρα πολύ καλή ιδέα μικρός χώρος μεγάλη γεύση και επειδή μουσικός είμαι και ήμουνα και τελείωσα τεχνολόγος ήχου και μουσικών οργάνων Κατάλαβα ότι υπάρχει ένας μηχανισμός από πίσω που μπορείς να υποστηρίξεις Και όσο έκανα τις βόλτες μου στην Αθήνα Γιατί μέχρι το 7-8 ήμουν στην Κεφαλονιά σαν σπουδαστής Όταν άρχισα να βλέπω τι γίνεται στην Αθήνα Κατάλαβα ότι όλοι είχανε βολευτεί με την ιδέα του pre-assembled food

09:10 Αυτό το εθνικό φαγητό που είναι το σουβλάκι Το οποίο στις περισσότερες περιπτώσεις ήταν έτοιμο Με πίτες έτοιμες όπως θα μου επιτρέψει να πω συνεχίζει και είναι μέχρι σήμερα σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό και επειδή με ενδιαφέρει πάρα πολύ το κομμάτι της performance και έτυχε και από το 9 για πολύ καλή μου τύχη έτυχε να είμαι και στο ΚΕΘΕΑ συστροφή μάλιστα σαν υπεύθυνος ραδιοφώνου οπότε με ενδιαφέρει πολύ και ο λόγος και η αφήγηση και η ιστορία πίσω από το τι κάνω και πώς το στείλεις όλο αυτό δηλαδή μια λεπτική επικοινωνία είπα να πάω όλες μου τις αγάπες μαζεμένες και να τις παντρέψω με την μεγάλη αγάπη της μητέρας μου που συνταξιδοτήθηκε στα 52 της σαν καθαρίστρια στο Λαλαούνι η μητέρα μου καθαρίζει χρυσαφικά πλέναμε σκάλες από μικρή έκανε τη ζωή της μετανάστριας με όλα τα χαρακτηριστικά που έχει αυτή η ζωή δεν τη βλέπαμε τα Χριστούγια να γίνει τη δούλευε, δεν τη βλέπαμε το Πάσχα ήταν παρούσα μέσω του φαγητού της πάρα πολύ και μιλάμε για μια γυναίκα γιατί νομίζω ότι αξίζει τον κόπο να ακουστεί αυτό

10:12 πως μας έδωσε και εμάς είναι μια Λένα ρε παιδί μου την έχω πολύ σαλιοντάρη στο μυαλό μου ήρθε εδώ στα 19 παντρεμένη με προξενιό με τον πατέρα μου και βρέθηκε σε μια Αθήνα χωρίς να ξέρει τη γλώσσα εμάς τα αραβόφωνη και τουρκόφωνη και πολλοί από τους διαβασμένους ξέρουν ελληνικά ο πατέρας μου ήταν ένας από τους ανθρώπους που έφυγε από τα 9 του χρόνια από την Αντιόχια από ένα μικρό χωριό το Κατσίλη που λέμε από ένα χριστιανικό χωριό και βρέθηκε στο Πατριερχείο της Αντιόχιας για να σπουδάσει εκεί πέρα σαν ρωμιός της πόλης οπότε έμαθε τα ελληνικά είχε έρθει εδώ από το 1977 το 1982 έρχεται εδώ πέρα η μητέρα μου αλλά δεν ξέρει τίποτα οπότε η μοναδική σύνδεση που έχει είναι το φαγητό κουβαλάει όλη αυτή την κουλτούρα του φαγητού και της ένωσης με τη γεύση και με την πρώτη ύλη ορειμένος ο πατέρας της, ήταν ένας καταπληκτικός τραγουδιστής.

11:08 Και καταλαβαίνω ότι έφτιαξε τη δικιά της πατρίδα μέσα από την αφήγηση του φαγητού. Όταν λοιπόν στα 52 βρέθηκε να τελειώσει με την προηγούμενη ζωή της που είχε να κάνει με τη συντήρηση και την αυτοσυντήρηση και αυτό που ονομάζουμε πρώτη ανάγκη την είδα ότι είχε φοβερή ανάγκη να εκφραστεί διαφορετικά και επειδή είμαι και ο πρωτότοκος και έχουμε πολύ μικρή διαφορά ηλικία και με έκανε στα 20 της, ήμασταν πάντα πολύ κοντά μου κλειστωμάτηκε μου είπε εγώ είμαι έτοιμος να κάνουμε κάτι στο κέντρο εγώ τότε σκέψω ότι δούλευα στο ΚΕΘΕΑ τα απογεύματα, το πρωί έφτιαχνα μουσικά όργανα και τα βράδια έπαιζα μουσικές σε ρεμπετάδικα είχαμε μπλουζ μπάντες, είχαμε ρεμπετικά πειραματιζόμασταν και πολύ γρήγορα κατάλαβα το δεύτερο σημείο λοιπόν μετά το Βερολίνο είναι ότι διαπίστωσα με τα μάτια μου πηγαίνοντας για πρώτη φορά στο Φαλαφέλλας που θεωρώ ότι είναι οι μπαμπάδες μας για το street food γιατί ο Γιώργος και ο Άρης είναι οι μπαμπάδες μας για να τους ευχαριστήσουμε πολύ γι' αυτό

12:02 είναι η πρώτη μονοπροϊοντική επιχείρηση εστίαση στην Ελλάδα κατά τη γνώμη μου που ο κόσμος περίμενε σε ουρά για να πάρει ένα μοναδικό προϊόν το οποίο δεν μπορούσε να βρει αλλού στην ίδια ποιότητα. Το έλεγε η Μάρο πριν μισή ώρα. Αυτό συζητάγαμε. Είναι ξεκάθαρο και οφείλουμε να αναγνωρίζουμε τους ανθρώπους που άνοιξαν τον δρόμο.

12:22 Γιατί μέχρι τότε ήταν ταμπού το street food. Αυτό που είπες εσύ ότι δεν αισθανόμασταν να είναι να μπούμε σε ένα ταχύφαγιο εγώ θεωρώ ότι πολύ κακός γιατί τώρα αυτό είναι και ένα δικό μου μανιφέστο. Μου θυμίζει πολύ αν θυμάμαι καλά ήταν σου εδώ σε ένας προπονητής που έλεγε που το ρωτήσανε πώς αισθάνεσαι που δεν πήρατε ούτε ένα χρυσό στους Ολυμπιακούς είπε προτιμώ να είναι όλα τα γυμναστήρια της χώρας γεμάτα με αθλητές και να μην έχω ούτε ένα παρά να έχω πέντε αθλητές που είναι χρυσοί Ολυμπιονίκες και δεν είναι κανένας στον αθλητισμό οπότε με τον ίδιο τρόπο μια πόλη κατά τη γνώμη μου δεν δείχνει το χαρακτήρα της στο γαστρονομικό μόνο γιατί χρειάζεται να πω εδώ από το Fine Dining και από τα στέρια Miss Ellen αλλά πολύ περισσότερο από αυτό που βρίσκεις στον δρόμο καθημερινά και θρέφεσαι όσο πηγαίνεις στη δουλειά σου, στη βόλτα σου.

13:12 Έχει βγει ένα πολύ ωραίο ρεπορτάζ στο Inside Story για το γύρο που τρώμε που αξίζει να το διαβάσετε και τις συνθήκες πίσω από αυτό και αυτό το λέω γιατί προφανώς το πρώτο street food που όλοι ξέρουμε είναι το σουβλάκι Συμφωνώ μαζί σου Στο ότι είναι μετρημένα στα δάχτυλα Τα ποιοτικά σου βλατζίδικα Και γι' αυτό θέλω να πάω Και να σε ρωτήσω Είναι πάρα πολλές οι δυσκολίες Του να έχεις μια δική σου επιχείρηση Ακόμα και μέσα σε λίγα τετραγωνικά Που πει λοιπόν, εντάξει εσείς Δεν είστε πια σε μέσα σε λίγα τετραγωνικά Παρόλα αυτά όμως μέσα σε αυτά τα δεκαετία Είδαμε να ανοίγουν και να κλείνουν μαγαζιά με μεγάλη ευκολία και δυσκολία.

14:02 Πώς κρατήθηκε το Φεϊρούς και αναπτύχθηκε και εξελίχθηκε. Εδώ έρχεται, γιατί δεν έδωσα την απάντηση ουσιαστικά στην προηγούμενη ερώτησή σου, εδώ έρχεται το μεγάλο αβαντάζ που έχει η οικογενειακή επιχείρηση. Είτε ανοίγεις μια επιχείρηση πια για να είσαι αυταπασχολούμενος, το οποίο φαίνεται από τα ανούμερά σου, δηλαδή άμα δουλεύεις για να βγάλεις ένα μισθό και πρέπει να τρέχεις σαν τον τριπλόπρακτορα, τερματοφύλακα.

14:30 Θεωρώ ότι πλέον ξεκάθαρα δεν αξίζει τον κόπο. Ή θα πρέπει να κινηθείς προς ένα σχηματισμό που βλέπεις να μεγαλώνει κάτι. Δεν είναι απαραίτητα καλό να μεγαλώνεις πάντα. Το έχω ζήσει κι εγώ πολύ έντονα αυτό σαν ερώτημα. Εμείς είχαμε το εξής, έτσι, σαν μεγάλη βοήθεια. Ο καθένας ήξερε να κάνει κάτι συγκεκριμένο. Ο αδερφός μου ήταν 19 χρονών όταν άνοιξα με τον Σάββας.

14:53 Λέγω, είναι περσόνα του Φεϊρούς. Πηγαίνουμε στο τελευταίο εστιατόριο ή ταβέρνα στην Ικαρία και θα το γυρίσει κάποιος θα του πει ο Σάββας και ο Αντρέας, είσαι ο αδερφός του Σάββας. Επίσης δεν είμαι. Είμαι ή ο γιος της Φεϊρούς ή ο αδερφός του Σάββα. Από τότε που έφυγα από τα φώστα τις πολλές ώρες. Παρ' όλα αυτά ο Σάββας, και ρωτήκαν μια βρήκε το δρόμο και τη φωνή μέσα από εμένα και από αυτό που αγαπούσε πάρα πολύ που ήταν η θρέψη μέσα από τη μητέρα του και βγήκε και το έκανε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο βρήκε την αφήγηση και την απαγγελία η μητέρα μου δεν βγαίνει από την κουζίνα ούτε άμα της κόψει τα χέρια πως το είναι παιδί μου θυμάμαι ότι μέσα στον κόβιτ έπαθε κόβιτ και την ακούσαμε να κλαίει που η μάνα μου δεν υπάρχει τώρα να δείξει τέτοια δυναμία, πάει στο νοσοκομείο και μετά έρχεται στην κουζίνα.

15:42 Την ακούσαμε να κλέφτει, λέμε, γιατί, μην ανησυχείς, υπάρχει τρόπος, έχουμε γιατρούς. Όχι, λέει, δεν μπορώ να πάω στην κουζίνα γιατί θα κολλήσω τους υπόλοιπους. Οπότε καταλαβαίνεις ότι μιλάμε για μια τεράστια αγάπη στα όρια της παθολογίας, μπορείς να πεις. Αλλά ζει μια δεύτερη ζωή αυτή η γυναίκα. Οπότε εμείς μπήκαμε περισσότερο σαν κυφήνες γύρω γύρω Από ένα βασίλειο το οποίο είχε να κάνει με το πως Ένα προσωπικό όνειρο μπορεί να γίνει ένα συλλογικό όραμα Μεν αυτή ήταν η πρόκλησή μου σαν τεχνικός και σαν τεχνολόγος Και σαν μηχανικός του εγχειρήματος φερούς Γιατί έτσι το βλέπω δεν με βλέπω σαν εστιατόρα Οπότε οι προκλήσεις αυτές ήθελα πολύ να το δω Πώς θα ήταν να τις αντιμετωπίσω μόνος μου Φτιάξαμε το franchise το 2023 που ήταν μια τεράστια πρόκληση γιατί κάναμε μια βουτιά στα βαθιά όσον αφορά το F&B και την οργάνωση όρο του back office, τι σημαίνει database τι σημαίνει F&B, P&L Στη Θεσσαλονίκη βεβαίως λειτουργούν τα παιδιά στην Μητροπόλαιο Σγενική Φόρ Φωκά

16:40 πάνε για τον τέταρτο χρόνο τους Πολύ ωραίο σημείο και γι' αυτό δέχτηκα και όλα σε ένα πολύ μεγάλο βάθμο πέρα από τις υπέροχες συνεργάτηδες και πλέον με το μύρλο αντιμετωπίζω πολύ πιο ξεκάθαρα αυτές τις προκλήσεις που λες για το τι γίνεται τι σημαίνει να ανοιγοκλίνεις, τι προκλήσεις έχεις όταν δεν είναι η μητέρα σου οπότε μπορείς να τσακωθείς μεν αλλά ξέρεις ότι θα είναι αύριο εκεί είναι ένα άλλο πράγμα εντάξει Να πούμε ότι το μύρλο είναι σε μια πλατεία που πολλοί αθηνείς δεν γνωρίζουν στην Κουλούρη βέβαια την ξέρουν όσοι έχουν Υπηρεσία στιγμή και αυτή η πλατεία δεν ήταν στο ραντάρ μας μέχρι που εμφανίστηκε εκεί το μύρλο με τα θεϊκά όπως έχω ξαναπεί και μπαπτου είναι πραγματικά θεϊκά και μοιάζει, λες και είναι δίπλα στην Πειραιός λες και είσαι σε χωριό είναι τα τζίκια που δίνουν στην αυλία δεν περνάνε πολλά αυτοκίνητα από εκεί είναι όλο το σκηνικό είναι αυτό το μπλε που έχει το μύρλο που σε τραβάει προς το σημείο η πιο ωραία εικόνα που έχω από το Μύρλο είναι ακριβώς απέναντι

18:17 έχει χαμηλά σπίτια όπου βγαίνουν, είχα πετύχει τέλος πάντων μια γιαγιά, μια μαμά και το παιδάκι να παίζει μπάλα και να ρίχνεται σουτάκια και να φέρνεις και το γιος σου να γνωρίζεις το παιδάκι και να παίξουνε δεν ξέρω πού μπορείς να το δεις πλέον αυτό το Νασλάν είναι η καινούργια μου αδυναμία εκεί παιδιά είναι ένας τουρκομαχαλάς στην πραγματικότητα ζουν πολλοί απόγονιοι μουσουλμάν της Κομοτινής είναι άνθρωποι που έρχονται και από τις γενιές των εργαζομένων μέσα στο Φωταέριο μιλάμε για πολύ δύσκολες συνθήκες Κομοτινή, Αλεξανδρούπολη όλοι αυτοί οι άνθρωποι ήρθαν και μένουν εκεί πέρα οπότε σκέψου τώρα ήταν μια πολύ ωραία φάση αυτή γιατί όταν πήγα εγώ ήταν ξενή και στο τρία χρόνια ήταν ένα παλιό σουλατζίδικο όταν πήγα νομίζω ότι με αντιμετωπίσανε με αρκετή καχυποψία δεν ξέρω ότι είμαι τουρκόφωνος όμως και αραβόφωνος οπότε βλέπω έναν άνθρωπο να πάει να φτιάξει από την αρχή γιατί το κτίριο το διαλύσαμε, το φτιάξαμε από την αρχή όλο όταν σου λέω όλο, όλο

19:20 το εξηκώσαμε στον αέρα, κάναμε πλήρη αναγκαίνιση και μέσα σε ένα χρόνο ξανά άλλαξε αυτό το κτίριο πήραμε και τον πίσω χώρο τώρα ο οποίος θα εγκαινιαστεί όσον ούπο κάνουμε άλλα πράγματα στη μέσα πλευρά, να τα πούμε αλλά μου αρέσει πάρα πολύ η ιδέα ότι τελικά βρέθηκα σε έναν χώρο που ενώ με αντιμετωπίζαν σαν το κλασικό επιχειρηματία που θα φέρει το gentrification στην περιοχή καταλαβάν νομίζω γιατί έχουμε πολύ καλές σχέσεις με τους γειτόνους ότι ήρθε ένας τύπος ο οποίος καταρχάς μπορεί να επικοινωνήσει τη γλώσσα τους και δεύτερον φέρει ένα προϊόν το οποίο αξίζει να μυρίζει σε αυτή τη γειτονιά δεν βγήκα και κανένα μπέργκερ μες στο τουρκό μαχαλά έχουμε καβουρμάδες, έχουμε κεμπάπια έχουμε μουχαμάρες έχουμε βαμβαγανούς, έχουμε πράγματα τα οποία όσοι έχουν βρεθεί λίγο πιο μέσα στην Τουρκία σίγουρα θα τα έχουν δοκιμάσει ή από τα ξαδέρφια μου ενδεχομένως που βρίσκονται στην Κωνσταντινούπολη, έχουμε πολλούς μαγείρους ξαδέρφια και θείους και θείες που έχουν εστιατόρια

20:18 στην πόλη οπότε μου αρέσει πολύ αυτό το κοντράστ ότι ο κόσμος περιμένει να βρει ένα πράγμα που είναι brand based αλλά στην πραγματικότητα είναι βασισμένο πάρα πολύ στην κουλτούρα της περιοχής όπου φιλοξενείται. Επίσης, εμένα αυτό που μου αρέσει και έχω ένα κόλλημα, είναι ότι κανένα από τα μαγαζιά που έχετε, δεν έχει επεκτατικές διαθέσεις όσον αφορά τον κοινό χωριστό χώρο.

20:49 Αυτό είναι πολιτικό που λες. Είναι έτσι όπως το λες. Πολιτικά για μένα ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που έχει δημιουργήσει η εστίαση Είναι η καταστρατήγηση τέτοιων νόμων και περιορισμών Που στο όνομα του να βγάλω περισσότερα χρήματα Που το καταλαβαίνω μεν Γιατί υπάρχει και ένας περιορισμός καμιά φορά που δεν αιτιολογείται Από μεριάς κράτους Κάποιες φορές υπάρχουν κάποιες παράλογες περιορισμοί Γιατί λες θα μπορούσα να βάλω δύο τραπέζια Τώρα παιδί μου δεν έχω 50 Ας βάλω 12, μην βάλω 10 Απ' την άλλη θεωρώ ότι είναι και ένας τρόπος Για να διαλέξεις το χώρο που θέλεις να πας να φας φίλε Συμφωνώ Και νομίζω ότι για μένα ξεκινάει Από τον άνθρωπο που στείλει το μαγαζί Γιατί τώρα κακά τα ψέματα Όταν βλέπεις το χώρο σου εξ αρχής Γνωρίζεις ότι δεν μπορείς να βάλεις Τραπέζια έξω Ή ότι δεν μπορείς να βάλεις 30 τραπέζια με το κάνεις εκεί εξ αρχής Συμφωνώ απόλυτα Είναι πολύ μεγάλη ζήτηση αυτή για την εστίαση Δηλαδή μιλάω με συναδέλφους και μου λέει και τι έβαλες ας πούμε αυτό το πιάτο

21:59 σαν 18 ευρώ γιατί δεν βγαίνω Τι σημαίνει βγαίνω, define βγαίνω Μπορώ να έχω λίγο το λογαριασμό και έναν υπεύθυνο που θέλω να ρωτήσω Άμα είναι για να βγεις να πρέπει να σε λυγίσεις στο κοινό χριστό χώρο των υπολείπων ανθρώπων που είναι συμπολιτών σου για να το πούμε έτσι γιατί αυτό είναι είναι πρόβλημα. Σημαίνει ότι κάτι δεν έχεις φροντίσει σωστά από την αρχή στο business planning σου για να το πούμε απλά. Και δεν γίνεσαι και συμπαθής στη γειτονιά και δεν έχεις και τη γειτονιά που διεψευσέ με αλλά νομίζω ότι πρέπει να έρχεται σε σένα.

22:36 Εδώ μπαίνουμε σε ένα άλλο κομμάτι βέβαια ότι τι γειτονιά έχει μείνει στο κέντρο της Αθήνας. Δηλαδή που θέλουμε να σε ρωτήσουμε αυτό και επίσης αυτό που είπες για το κράτος προφανώς το έχουμε ξαναπεί ότι έχουμε κάνει και ανάλογο επεισόδιο για τα δυσβάσταχτα χρέη χρέη λέω συγγνώμη κόστη και επίσης βλέπω ότι δεν υπάρχει και πάντα δικαιοσύνη δηλαδή συνεχίζουν να λειτουργούν μαγαζιά που τα τραπέζια τους είναι πάνω στον οδηγό δευστιφλών και μπορείς να βγάλεις μια καρακλίτσα έξω και να φας ένα πρόστιμο που να είναι να σκοστίσει.

23:14 Οπότε πάντα έχουμε δύο μέτρα και δύο σταθμά. Ναι, δεν αισθάνομαι ακριβώς ότι το κράτος είναι αντίον του επιχειρηματία, εγώ θα πω. Όπλο του είσαι, για πέστη. Ναι, ναι, ναι, το αισθάνομαι έτσι ακριβώς. Νομίζω ότι οι ίδιοι που αυτοπεριγραφόμαστε σαν επιχειρηματίες δεν έχουν οροκληρώσει τις προτάσεις, γιατί αυτοί οι άνθρωποι, νομίζω, οι οποίοι ορίζουν το καθεστώς στο οποίο θα ζήσουμε εμείς επιχειρηματικά δεν έχουν καμία σχέση με το αντικείμενό μας οπότε έχεις και μια ευθύνη να ενημερώσεις δεν ξέρω κατά πόσο μπορεί να σου ακουστεί λίγο τραβηγμένο αυτό αλλά εάν φέρεις έναν υπουργό να τρέξει το μύρλο νομίζω ότι θα αναβαγίσει μέσα στο επόμενο εξάμεινο φίλε το λέω πολύ ειλικρινά δεν ξέρω αν καταλάβεις δηλαδή αυτό το τρέξιμο που χρειάζεται για να διατηρήσεις να το κρατήσει στη ζωή ένα τέτοιο χώρο εστίασης είναι φίλε έπρεπε άνθρωποι που ζουν τις προάλληλες κάναμε μια συζήτηση με τον Βασίλη του Στεφανάκη και τον Άντα με τον Ογκοντοβά και η πρώτη ερώτηση που μου κάνει που κάθα με το Βίτκας

24:20 μου λέει πως αισθάνεσαι που έχεις ένα από τα λίγα μαγαζιά που αντέξανε πάνω από πέντε χρόνια και λέω όπα τι εννοείς του λέω γιατί μου λέει φίλε κλείνουν στην τριετία τα μαγαζιά Και λέω έχει δίκιο φίλε Κλείνουν στην τριετία και προφανώς δεν αντέχουν Δεν υπάρχει διαχείριση Πολλές φορές δεν ξέρεις και όρας τι κάνεις Λες έχω κάποια χρήματα στην άκρη να μπω Πέθανε αυτό το μοντέλο υπάρχει απόλυτη διδικοποίηση νομίζω Πάμε στην PNL εποχή Οπότε νομίζω Ότι έχουμε και εμείς μια ευθύνη για το γιατί μπαίνουμε Πώς μπαίνουμε μέσα στο χώρο Και δεν μπορείς απλά να κατηγορήσεις τον άλλον γιατί εκεί μπαίνεις πάλι στη μητρική αγκαλιά και λες φταίει η μαμά δεν φταίει η μαμά φίλε, είσαι ενήλικας και πρέπει να κινητοποιηθείς και πολιτικά είναι ζώρικο το αντικείμενο Μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια πριν μας πεις πως έχει αλλάξει στο κέντρο και αν έρχονται πλέον κάτοικοι της πόλης να φάνε στο Φεϊρούς τι άντεξε τελικά ποιο street food ποιο είδος δεν πήγε καλά έχεις κάποια εικόνα

25:20 Συνολικά σαν ότι τα μπέργκερ δεν πήγαν Ναι ναι ναι Ή κάτι που να πήγε να μπόρεσε να αντέξει Κοίταξε ζήσαμε τη μεγάλη έξαρξη του Φαλάφιλ Τότε που ξεκινήσαν ο Γιώργος και ο Άρης Διαλύθηκε το θέμα μετά Αυτόν έβλεπα κάθε βδομάδα και του έλεγα πως στάνεις Άλλοι δύο άνοιξαν Εντάξει για γέλια Είναι καθαρά βαλκανικό μοντέλο Δεν ξέρω αν συμβαίνει αυτό στο εξωτερικό Το πέτυχε ο διπλανός Ναι και πάμε να κάνουμε 10 στη σειρά Εμείς δεν είχαμε τέτοιο θέμα ευτυχώς Ανοίξαν άλλοι 4 με λαχματζούν Και κλείσανε μέσα στα 6 μήνα Δεν το καμαρώνω για την καταστροφή των ανθρώπων Αλλά από την άλλη Το θεωρώ και δίκαιο Γιατί πας να μπεις σε ένα πράγμα που επειδή Πουλάει δηλαδή υπάρχει και μια πολύ μεγάλη ζήτηση Γύρω από το τι σημαίνει επιτυχία τελικά Τι είναι επιτυχημένο πετυχημένο είναι ένα πράγμα που βγάζει απλώς λεφτά πετυχημένο είναι κάτι που καταφέρνει και διατηρεί την ενέργειά του ακόμα και αν δεν είναι τόσο εμπορικά πετυχημένο πετυχημένο είναι να συνεχίζεις με την ίδια αγάπη να κάνεις το ίδιο πράγμα που γουστάρεις

26:26 χωρίς να βγάζεις πολλά χρήματα τι είναι επιτυχία τελικά εκεί θέλει λίγο γιατί ξέρεις όταν άνοιξα το ζαχαροπλαστείο μιας και ερώτησης ήρθε πάρα πολλοί κόσμος και τη μεσογραφή και μου λέει καλά χαζόσαι γιατί άνοιξες άλλο αντικείμενο λέω παιδιά όταν άνοιξες το Λαχματζούν δεν το ήξερα το αντικείμενο ανοίγουμε για να μάθουμε και εμείς μπορεί να μην πάει καλά το επόμενο όχημα δεν έχει σημασία παίρνεις δικαιώμα να ξαναπροσπαθήσεις γιατί αλλιώς είσαι εχμάλωτος της επιτυχίας σου και πρέπει να είσαι συνέχεια εκεί από εκεί πέρα που είσαι ο άνθρωπος που πέτυχε γιατί έσπασε το κουτάκι Οπότε θεωρώ ότι άνθρωποι που δεν είχαν αυτό το μηχανισμό και απλώς πήγαν να επαναλάβουν πράγματα, τους ζήσαμε αυτό πολύ με το φαλάφιλ και ζήσαμε και πάρα πολύ αυτό με το γοκ.

27:16 Με το φαγητό της Ατολής, με το μπάσταρδο, αυτό πράγμα το οποίο έκανε ένα τεράστιο μπραφ και εξαφανίστηκε πάρα πολύ γρήγορα επίσης. Δεν μπορώ να σκεφτώ άλλο τρέν που χάθηκε γρήγορα. Η περιοχή πώς τη βλέπεις εσύ? το εμπορικό τρίγωνο δηλαδή ναι εντάξει νομίζω ότι είναι μια μεγάλη καταστροφή αυτό που ζήσαν εγώ μπορώ να δηλαδή μπορώ να δακρύσω με αυτή την ιδέα και δεν το λέω έτσι δακρύβρεχτα το λέω γιατί θυμάμαι την Αθηνά που ήταν απέναντι πάνω από το Μαμαρού και είχε στον πέμπτο όροφο μια επιχείρηση του παππού της που είχε 70.000 διαφορετικά κουμπάκια μόνο αυτή στην Ελλάδα και άμα έκαισες φάρει το κουστούμι του παππού σου κληρονομιά και ήθελες το ίδιο κουμπί πήγαινες εκεί, χανόσουν για όρους και το έβρισες στο κουμπί. Αυτό για μένα συνεπάγεται, είναι ξεκάθαρο, είναι η λέξη μνήμη.

28:15 Δηλαδή ήξερες θα πας εκεί και θα συναντηθείς με τη μνήμη του παρελθόντος. Αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που δημιουργήθηκε μετά τον COVID για μένα. Άλλαξε η πρόθεση της Αθήνας, του κέντρου αν το κέντρο έχει δύο λόγους υπάρξεις. Πρώτον είναι να φιλοξενεί τις καινοτόμες ιδέες και να έχει τον παλμό της καινοτομίας και το δεύτερο είναι να φιλοξενεί τη μνήμη των ανθρώπων για να μπορέσουν αυτά τα δύο να αλληλεπιδρούν.

28:40 Αυτό είναι που έχει να κάνει ένα κέντρο κατά τη γνώμη μου. Αυτό εξαφανίστηκε και από τις δύο πλευρές. Γίναμε ένα θεματικό στο μεγαλύτερο βαθμό πάρκο χωρίς υποδομές για να υποστηρίξει μια τόσο μεγάλη αλλαγή με φοβερά θέματα αποχέτευσης με φοβερά θέματα ηλεκτροδότησης με άπειρα ξενοδοχεία είναι χαρακτηριστικό ότι γύρω από το Φεϊρούς 7 στα 8 κτίρια πλέον είναι ξενοδοχεία και με ανθρώπους οι οποίοι δίναν τον παλμό του κέντρου με όλο αυτό το ενδιαφέρον και τη χαρά του να συντηρήσουν παλιές επιχείρησεις να φτιάξουν καινούριες εξαφανίστηκαν φίλε και μάλιστα χωρίς λόγο κατά τη γνώμη μου Ήταν τα παιδιά από το Vice Versa από πάνω Δημήτρης Νοσοφάνο Ήταν η Κατερίνα Ελατόφ που μας έφτιαγε τα κεραμικά από πάνω Τώρα μιλάμε για ανθρώπους με ονοματεπώνυμο Και με προσωπικότητα Ήταν ο Χρήστος Μιχαηλίδης που έκανε ιδιαίτερα στα παιδιά Ολόκληρη σχολή για προετοιμασία στην καλό τεχνό Αυτοί οι άνθρωποι βρισκόταν μες στο χώρο σου Καθημερινά το Φερούς διάλεξαν να ανοίγει Κυριακή

29:34 γιατί δεν τον ενδιέφεραν οι άνθρωποι που ήταν αλεξιπτοτιστές του κέντρου διαλέξαμε στο μεγάλο δίλημα Δευτέρα ή Κυριακή Δευτέρα γιατί είχαμε ανθρώπους που τους ταΐζαμε όλη τη βδομάδα Εγώ έγιναν Airbnb Είχαμε την Ποπαγκάντα μιας και αναφέρεις και δεν θες να το πεις αλλά να πω ότι ο Φώτης Βαλάτος το φίλουμε πάρα πολλά και σε εσένα και στην έναν την Δημητρίου θεωρώ ότι είναι μια τριάδα ανθρώπων που από την αρχή όταν είπατε είναι περίεργο γιατί όταν πετυχαίνει κάτι δεν θυμόμαστε την αρχή του είναι ψέματα ότι το Φεύρους πέτυχε από την αρχή τους πρώτους 8 μήνες ήταν πολύ περίεργα τα πράγματα γιατί δεν ξέραμε ακριβώς τι γίνεται μετά τον ένα το μήνα λοιπόν που έγινε η πρώτη αναφορά στην Ποπαγκάντα ο Μαϊντανός θυμάσαι Μάρκο Ρώση και η Δανάη Ισάρη καταπληκτικές αναφορές Εδώ υπάρχουν άνθρωποι που καταλάβαν την αισθητική μας Που διαμορφώνεται Και αυτό ήταν το ευτύχημα Ότι δεν ξέραμε, δεν ήταν διαφημιστικό κόλπο Ο Φώτης δεν ήξερα ποιος είναι Όταν κέτρωγε και δεν έλεγε ποιος είναι

30:34 Ακόμα τον ευχαριστώ για αυτό Εξαιτίας τους γίνανε οι ούρες Γιατί τότε ήθελαν να σπρώξει μου το μαγαζί Όταν είσαι στην αρχή Ξεχνάς μετά Γιατί είναι μια πονεμένη διαδικασία Αν δεν ήταν ποτέ έτσι Πετύχαμε την αρχή, όχι φίλε, είχε πολύ ξύλο στην αρχή Πολλές ώρες Πολλά διλήμματα Και θεωρώ ότι μας βοήθησε πάρα πολύ Ότι η Αθήνα ήταν μια άλλη Αθήνα Είχε φοβερή ανάγκη για τέτοιο φαγητό Εσύ πόσο καιρό έχεις να κατέβεις Στο κέντρο και να κάνεις βόλτα και να φας Ζώντας, έχοντας ζήσει στο κέντρο Όλη μου τη ζωή Και από δουλειές και από φίλους Και από εξόδους και αυτά το σύνταγμα για μένα ήταν η γειτονιά μου δηλαδή λέγαμε καλημέρα πηγαίναμε, παίρνεις καφέ κάποιος θα μικρώσει το φαγητό εσείς ήταν η πιο μακρινή απόσταση που θα την διανύαμε έτσι κι αλλιώς θα έρχονταν και ο Μάρκος με το μηχανάκι και ξαφνικά νιώθω ξένη δηλαδή δεν υπάρχει πουθενά κάποιος άνθρωπος που να μπορούμε να χαμογελάσουμε και να πούμε θυμάσαι λέμε απλά α εδώ ήταν αυτό εδώ ήταν το άλλο δεν απευθύνεται για μένα

31:46 δεν απευθύνεται το κέντρο της Αθήνας στους κατοίκους όπως στους κατοίκους που το αγάπησαν έτσι γιατί προφανώς κατεβαίνουν δηλαδή προφανώς δεν σταματάνε οι άνθρωποι να το επισκέπτονται αλλά δεν έχουν ζήσει αυτό δεν ξέρω Κοιτάξτε όμως υπάρχει μια μεγάλη απόσταση πρώτον ίσως θα είναι και για καλό αυτό τώρα που το σκέφτομαι έχουν τονιστεί πάρα πολλοί σχέσεις με τις τοπικές αγορές Δηλαδή ο Παγκρατιώτης θα πάει πολύ στο Παγκράτη Δεν είναι τυχαίο ότι ανέβηκε το Παγκράτη και η Κυψέλη Θεωρούνται κέντρο αλλά δεν αντιμετωπίζονται ως κέντρο Αντιμετωπίζονται ως Μέρος που θα πάνε οι θαμόνες Και οι κάτοικοι της Κυψέλης Και των εξαρχείων Τα εξάρχεια λίγο πιο πολλοί δουλεύουν σαν κέντρο Νομίζω ότι είναι το νέο κέντρο πια Και δεν είναι απαραίτητα μόνο για καλό Αλλά θεωρώ ότι είχε ένα ενδιαφέρον ότι αλλάξαν οι πιάτσες απλώς χάθηκε αυτό το καινοτόμο και ένα τεράστιο πρόβλημα που δημιουργήθηκε για την γνώμη μου είναι όλο το μεγάλωμα των ενοικίων στο όνομα μιας υποτιθέμενης ανάπτυξης

32:45 και με αποτέλεσμα και εμείς μετά από 12 χρόνια συνεχούς παρουσίας στο συγκεκριμένο χώρο του φύρους φύγαμε έκλεισε το πρώτο φύρους που με έμεναν να μου άφησε ένα τεράστιο τραύμα αυτό βέβαια και ψυχολογικό και συναισθηματικό έγινε για καλό τελικά μαζευτήκαμε απέναντι αλλά εδώ είναι αυτό που λες για το κράτος δηλαδή τι να έλεγε το κράτος αυτό το προηγούμενο ιδιοκτήτη ότι ρε φίλε ο άνθρωπος είναι εκεί 12 χρόνια και δουλεύει, συνέχισε τη σχέση όχι αποφάσισε να το δώσεις σε έναν άνθρωπο που δεν τον γνώριζε στο όνομα του χρήματος και δεν μπορείς αυτό να το κρίνεις έτσι απλά απλά δεν υπάρχει πια ο χώρος τελικά Με αποτέλεσμα αν αύριο μεθαύριο ανεβούν όλα τα ενίκια Να κλείσουν μαγαζιά Ελπίζω όχι όπως ο Κρίνος Με τους λουκουμάδες Φαντάσαι τώρα να φύγει ο Κρίνος Να φύγει η Στάνη ας πούμε Με πνευμόνια επειδή δεν έχει να πληρώσει το ενίκιο Εμείς θα βάλουμε τα κλάματα Εμμα ναι ρε φίλε Αυτό το podcast θα βάλει τα κλάματα Πρόβλημα Εγώ λέω να επιστρέψουμε στις γεύσεις

33:38 Πάμε Ναι Τι είναι τελικά το κεμπάπ στα αλήθεια Θεωρώ ότι η κληρονομιά που θα μπορούσε να μεταφερθεί Από τους πρόσφυγες γιατί αυτοί ευθύνονται Για όλο αυτό το Κατά τη γνώμη μου το πλούτο το γαστρονομικό Που γευόμαστε τώρα Δεν κατάφερε να φτάσει μέχρι τις μέρες μας Οπότε Μείναμε στην επιφάνεια λίγο Οπότε ενώ κεμπάπ στην πραγματικότητα σημαίνει το ψητό Και θα μπορούσε να είναι οτιδήποτε ψήνης Κατέληξε να είναι ο κοιμάς στην Αθήνα Το κοιμαδένιο είναι ο κοιμάς στην Αθήνα Αν πας στη Λιβαδιά Φερυπίνου Έτσι βγάλαμε το κοντοσούβλακι Ένας από τη Λιβαδιά μου είπε Αν θα βάλεις κεμπάπ όπως βλέπω στην ταμπέλα Πρέπει να βάλεις κοντοσούβλη Γιατί εμείς στη Λιβαδιά τα κοντοσούβλια τα λέμε κεμπάπια Λοιπόν είμαι στα μεσάγκαλα Έξω από τη Λάρισα αυτό που λέγαμε πριν και κάνει ο θείος μου θα φτιάξω κεμπάπ και του λέει τώρα η μαμά μου αυτό του λέει δεν είναι κεμπάπ είναι κοντοσούβλη είπες κάτι ξέρει η μαμά μου από φωκίδα κατάλαβες εγώ λέω περίμενα να δω κυμά μου λέει αυτό είναι κεμπάπ

34:42 ναι αυτό είναι ένα πολύ ωραίο πράγμα γιατί εγώ βρίσκω αυτές τις κρύπτες προσπαθώ να βρίσκω στη δουλειά μου που μετασχηματίζουν ένα εμπορικό εγχείρημα σε κάτι που έχει και λίγο ιστορική σημασία λίγο λαογραφική λίγο μια προσωπική συνείδηση και εμένα με τις γεύσεις που λατρεύω αλλά δεν μπορώ να τις γευθώ όπως θέλω ή όπως σε έχω γευθεί πιο μικρός Δεν το κάνουμε περισσότερο το κάνουμε για να μάθουμε εμείς όχι για να πούμε πως γίνεται να σου πω ζωή γιατί πολλοί μπορεί να βρουν ένα δάχτυλο σηκωμένο και να πούνε να σε κάνει μάθημα δεν είναι καθόλου έτσι κάνεις μια έρευνα, τώρα μάλιστα γράφεται και ένα βιβλίο γύρω από αυτό προσπαθώ λίγο να να μαζέψω όλη την πληροφορία που έχω από όλα αυτά τα βιβλία που διαβάζω και τις διαφορετικές κατευθύνσεις και νομίζω ότι υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος και ένας χώρος ο οποίος είναι χαμένος μέσα στον χρόνο υπάρχει ένα φοβερό βιβλίο της Μαριάννας Γερασίμου το οποίο μιλάει για την παλατιανή κουζίνα των Οθωμανών είναι μια φοβερή συγγραφέας

35:42 το προτείνω δηλαδή όποιος το έχει διαβάσει πρέπει να το διαβάσει ειδικά όσοι πάνε και προφέρουν τη νέα ελληνική κουζίνα και όλο αυτό είναι λίγο εμένα με ανατριχιάζουν λίγο τις περιγραφές βαθιά συναισθηματικές που έχουν και πολιτικές αποχρώσεις λίγο τις φοβάμαι στις μέρες μας που λέει ότι όποιος θέλει να μιλήσει για την ελληνική κουζίνα σίγουρα θα πρέπει να συμβουλευτεί ένα περσικό λεξικό πολλές φορές και ένα τουρκικό για να μπορέσουμε να δούμε για τι πράγμα μιλάμε και αυτό δεν είναι υποτιμητικό για αυτό που συμβαίνει τώρα απλώς βρίσκεις τις ρίζες φαντάζεσαι τι θα ήταν η Λέντ Ζέπελν χωρίς το Τζόνι Λι Χούκερ αυτό για να το πω μουσικά δηλαδή αν δεν ξέρεις την μπλουζ πως μπορείς να πας στο ροκεντρόλερ παιδί μου Ποιο είναι η λαβαρχίδα του Μύρλο τώρα εμπορικά ή δημιουργικά πες και τα δύο Άντε πες.

36:31 Ε κοίταξε φτιάχτηκε για να φτιάξει ένα γιαουρτλό όπως το είχα στο μυαλό μου. Ναι. Ναι γιατί είχα κοραστεί λίγο με αυτό το βασίλειο του γιαουρτιού. Θέλαμε κάτι το οποίο να αναδείξει πιο πολύ την τριλόγια. Όλο αυτό που είχε σκεφτεί και ο ίδιος ο Ισκεντερόλου με το Ισκεντέρ και παπα. Και νομίζω ότι το πετύχαμε αυτό. Δηλαδή το τρώω τώρα και λέω πω τι ωραία το φτιάξαμε.

36:51 Δημιουργικά θα έλεγα ότι είναι το Σασλικ Τάκο και το Ζυριαμπή Το Σασλικ Τάκο είναι ότι πήραμε μια τεχνική που πρότεινε ο Γιρμάζο Τανκότσιν Ένα φοβερό μάστορα μέσα ο οποίος ψήνει τα τελευταία 20 χρόνια στις στέικ χάουσες Στην Τουρκία, Σμυρνιός, φοβερός Με τεχνικές από πίσω, παραδοσιακή οθωμανική εκπαίδευση κτλ ο οποίος βρέθηκε εδώ πέρα και για καλή μου τύχη βρίσκεται στην κουζίνα μας και πρώτο είναι το σασλικ που έχει να κάνει με τη μαρινάδα που κάνουν με τα κρεμμυδόζουμα αυτή και μαλακώνουν και γίνονται καταπληκτικά και είπα εγώ εφόσον μας έχουν ζαλίσει κανονικά για το πότε θα κάνετε τη λυχτά πάμε να βάλουμε το τάκος μάλιστα το στάδα που είναι τραγανό και φτιάξαμε ένα κορδάκι με χαϊντάρι μέσα παίξαμε λίγο με δροσιές, με πίκλες με καυτέρα και μου άρεσε πολύ γιατί ήταν η νέα εποχή του Μύρλο, γιατί στην πρώτη φάση ήμασταν μαζί με τον Ανδρέα τον Νικολόπουλο και τον Βασίλη τον Χαμάμ και ο ένας έβαζε, ο άλλος έβγαζε και φτιάξαμε μέσα σε μια εβδομάδα ένα πρώιμο μενού

37:53 το οποίο βελτιστοποίησαμε με τον Ανδρέα, ο Ανδρέας ήταν καταπληκτικός δηλαδή στην διαδικασία και μέσα από την έρευνα και το πλέισο που βάλαμε αλλά τώρα η ομάδα αποφασίζει που θέλει να πάει το πράγμα όπως και το Ζηριαμπή που έχει μέσα το φρούτο με τα γλάσσα που τον Ανδρέας Ζαφυρόπουλου μας δίνει τα μέλια του. Έχει πολύ ζουμί ακόμα. Νομίζω ότι περνάει την πολύ πρώιμη περίοδο το Μύρλου.

38:13 Πες μας τι είναι το Ζηριαμπή. Το Ζηριαμπή είναι ένας από το τι μου εναφορώ τιμής τον άνθρωπο που εμπνεύστηκα το όνομα αλλά και συνολικά τον τρόπο ζωής του. Μου αρέσει πάρα πολύ αυτό σαν ιστορία γιατί είναι μια άγνωστη φιγούρα και προσωπικότητα μόνο αν τον ψάξεις θα τον βρεις ούτε οι ίδιοι οι Αραβοπέρσεις δεν τον ξέρουν και σηματοδοτεί ακριβώς αυτό το πάντρεμα το φαντασιακό και την παράδοση ένας τύπος ο οποίος έζησε στον 8ο αιώνα μετά Χριστόν στην Περσία υπάρχουν διάφοροι μύθοι για το αν έζησε, πώς έζησε, αν ήταν σκλάβος αν απελευθερώθηκε μέσω της φωνής του αλλά το ψευδόνι μου ήταν Ιζηριάμ που σημαίνει μαυροκότσιφας είχε πολύ ωραίο έντονο γυαλιστερό χρώμα λέει στο δέρμα του σκουρόχρωμος και ήταν και φοβερός τραγουδιστής. Παίζε ούτι, άλλαξε τη διαδικασία με το ούτι, έβαλε την έκτη χορδία έκανε τρομερά πράγματα και εφόσον τον εξορίσανε για διάφορους λόγους, ένας από αυτούς είναι ότι ισχυρίστηκε ότι ακούει τις μελωδίες των Ήπνων ταυταντζίν και έπαιξε καλύτερα

39:09 από το δάσκαλό του με το δικό του όργανο μπροστά στον βασιλιά εξορίστηκε και πήγε στην Ανταλουσία που τον είπανε με το αραβοανταλουσιανό του όνομα το Μύρλο έξω και το όνομα του μαγαζίου που σημαίνει μαυροκότσιφας. Μου άρεσε πολύ αυτό το από την Ανατολή στη Δύση όπως η φαμίλια μου και το φέρω μουσική και φαγητό και δεν φοβάμαι και πειραματίζομαι.

39:33 Το Μύρλο το γνωρίσαμε και ένας θεατώριο τσέπης όπως το λέει είναι τέλειο και μέσα σε ένα χρόνο μεγάλωσε οπότε θες να μας πεις τι έχει στο μυαλό σου για το πως θα εξελιχθεί και για το τι μπορεί να έχει διαφορετικά πρώτα απ' όλο να πούμε ότι εξαρχίστηκε και το φεϊρούς αλλά και στο μύρλο προφανώς ότι κάποιος μπορεί να πιει και πολύ ωραία κρασιά Ναι, οπότε επίσης τώρα που μπορεί ο επισκέπτης να μπει μέσα Εντάξει, ας δει και αυτό το πολύ ωραίο πάτομα Ας δει τη φορεσιά Ήταν το νηφικό Της προγιαγιάς του πατέρα μου Της προγιαγιάς είναι σε μια προθήκη Φοβερό Ναι, να πούμε ότι μιλάμε για τον δεύτερο χώρο του Μύρλο Κοίταξε, λίγη ανησυχία να έχεις όταν βλέπεις ότι τα οχήματα που φτιάχνεις θέλουν ακόμα χώρο Πρέπει να το κάνεις κάτι γνώμη και να τα ακούσεις έχουμε τη μεγάλη τύχη και χαρά να στεγαζόμαστε σε ένα κτήριο του 50 και καταφέραμε και ξεκλειδώσαμε και ανακαινήσαμε πλήρως έναν χώρο που έχει εσωτερική αυλή φτιάξαμε την καινούργια μας κουζίνα γιατί είχαμε ανάγκη από αποθήκευση

40:45 και φτιάξαμε μια μικρή τραπεζαρία 8 θέσεων που θέλουμε να κάνουμε διάφορα project με βάση τον ήχο και το φαγητό στην αυλή στείνεται ένα μικρό σινεμά 20 θέσεων που θα έχει να κάνει με τη λεβαντίνικη παράδοση που προσπαθούμε να πρεσβεύουμε, διαφορετικές περιοχές με κινηματογράφο και φαγητό. Βρήκα επιτέλους τον χώρο που στέγασα, το χώρο μου, το γραφείο, το man cave που λέει η γυναίκα μου, το man cave.

41:13 Πήρα τις κιθάρες μου, τα βιβλία μου, τα αυτά μου, που υπήρχε πολύ μεγάλη ανάγκη αυτό μετά την απόλυα του Φεϊρούς που ήταν το γραφείο. Και μιλάμε για έναν χώρο που είναι κάτι ανάμεσα στο όνειρο και στην πραγματικότητα, γιατί εκεί που κάθεσαι Και παίζεις και ακούς βινίλιο, ανοίγει πόρτα, ακούς μαχαιροπύρουνα Τσιρτσιρίσματα από το κοντοσούβλι που γίνεται, που φτιάχνεται Φώτα ωραία Μου αρέσει πάρα πολύ αυτό Και αυτό θέλω να δει και ο κόσμος ότι υπάρχει και μια άλλη Αθήνα Υπάρχει μια άλλη εστίαση Που έχει να κάνει πολύ και με το σεβασμό στο παρελθόν Και με το παιχνίδι Οπότε θα παίξει όλο αυτό Τρώσεις και άλλου κεμπάπ Τρώω γενικά Μου αρέσει πολύ, είμαι ψαχτήρις αυτά Αλλά Δυστυχώς έχασα το αγαπημένο μου κεμπάπ Και ευτυχώς έπεσε πάνω Στην περίοδο που έφτιαξα το Ποιο ήταν αυτό Το καλύτερο κεμπάπ που Με έχει κάνει και έχω κλάψει Πραγματικά δηλαδή έχω κλάψει και έχω γυρίσει Στην αιστεία πίσω Αυτό που λέμε νόστιμο Ήταν η μικρά Ασία Στην Μουσχονησία Μετά που χάθηκε ο μπαμπάς

42:19 Και έφυγε και η κόρη και η μητέρα από την επιχείρηση νομίζω ότι χάσαμε ένα μικρό θησαυρό στην Αθήνα Δεύτερο αγαπημένο που να υπάρχει να μας δώσεις μια διεύθυνση Κεμπάπ Στον Τονερτζή έφαγα καλά πολύ στη Νέα Σμύρνη Μια πιο παραδοσιακή χρειά που μου άρεσε Τώρα εγώ έχω στο μυαλό μου καιμπάπ και σκέφτομαι και σουβλάκια Ναι, μα δεν τα λύσαμε πριν Αυτό το θέμα Να βάλω ένα στεράκι Αυτός που επειδή λέει μύρλο κεμπάπ Ας μην περιμένουμε Γιατί περιμένουμε να δούμε όντως μόνο κεμπάπ Οπότε τώρα νομίζω ότι το κάπως το φτιάξαμε όλο αυτό Το διελευκάναμε Αυτός ήταν ο σκοπός της Προβοκάτσια είναι παιδιά Για πες μας λοιπόν το αγαπημένο σουβλάκι Μου αρέσει πάρα πολύ ο Λευτέρης ο πολίτης Που τρώει και σε μένα ο Τάσος πάρα πολύ Θεωρώ ότι κάνει αυτό που θα ήθελα να κάνω πάρα πολύ Αυτό το μόνο προϊοντικό φαντάζομαι τον εαυτό μου να φωνάζω στα παζάρια δίπλα γιατί αυτός είναι αυτή είναι η μήτρα των του street food είναι τα παζάρια λαχματζούν, κεμπάπ κασερόπιτα παστουρμαδόπιτα

43:26 αυτό σκέφτομαι όταν σκέφτομαι τον τάσο με τη μονοπροϊοντική του έτσι και με την προέλευση αυτή που έχει από την πόλη φοβερό φοβερό πληθωρικό για μένα ναι σουλάκι όταν σκέφτομαι το λευταίρι σκέφτομαι Λοιπόν, έχεις μια εβδομάδα ρε πω και μπορείς να πάρεις τον κουμπάρο και τον μπάκουλη και θα πάνε σε πέντε μέρη στην Αθήνα Σε πέντε μέρη ε που τα λαχταράς έτσι και τα έχεις πεθυμίσει Το έχουμε κάνει αυτό και τα αναπολόκημα αρέσουν πολύ Kitchen οπωσδήποτε Αγαπημένο μου Μήτρης τώρα εκεί πέρα, καταπληκτικά παιδιά φοβερό φαγητό, ωραίο γκρουβ κρασιά κτλ Ανακαλύψουμε τα παιδιά στο podcast Οποδήποτε παιδιά είναι φοβερή Επίσης βασανάκια της εστίασης Φοβερή φοβερή Εντάξει με το κίτσεν είναι Ασιατικό, παν-ασιατικό βασικά Κανάρι στο πυραιά Στην παρούσα φάση θεωρώ Ότι ο πιο φορμαρισμένος μάγειρας Κατά τη γνώμη μου αν θέλετε Είναι στο φύτα Λατρεύω φύτα Δημήτρης Δημητριάδης Τρελαίνομαι Με τα ζουμιά του τρελαίνομαι Εξαιρετικός μάγειρας, γνώστη Είσαι πολύ ωραία Γνωρίζουμε άλλους και άλλους

44:37 Και δεν γνωρίζω προσωπικά έναν άνθρωπο Πολύ ταπεινός άνθρωπος για όλα αυτά Που κάνει, αγαπάει τα προζύμια του Πάρα πολύ Πολύ νόστιμος Πολύ Θα πήγαινα Σίγουρα θα διάλεγα να πάμε λιγάκι Άκρα Λουκάκης Παιδιαντιτάκης Ναι Εντάξει, full progressive κατάσταση Έχω νιώσει την πιο έντονη γευστική εμπειρία Που έχω νιώσει ποτέ στη ζωή μου Με τον τράγο εκεί πέρα Στο Παγκράτη Αυτή είναι μια νέα ελληνική κουζίνα Ναι, το συζητήσαμε πριν Ενώ έχει τις δικές τους πνευμές Πόση ώρα έχουμε Έχει ένα δικό βεσχολή αυτό Ναι, ναι, ναι Εγώ να πω ότι το αγαπώ Κυρίως για το πρωινό, μου αρέσει πάρα πολύ Στο πυρός είναι εξαιρετικό Ναι, ναι, ναι. Αλλά το πρωινό...

45:26 Τέλειο. Άλλα δύο έχεις. Άλλα δύο έχω, ε. Θα μου άρεσε να δω αυτό. Έχουμε κάνει ένα καταπληκτικό γεύμα στο Birdman, παιδιά. Στον Άρη. Ωραία, ναι. Έχουμε κάνει ένα καταπληκτικό γεύμα και με μένα ήταν κάτι τελώς καινούριο και είχα τον Νικόλα δίπλα μου που μου λέγε λοιπόν αυτό το τρώνε και στην Ιαπωνία με αυτόν τον τρόπο. Είναι σαν ντοκιμαντέρ τώρα εκεί πέρα.

45:54 Άμα θέλετε να πάτε πάρτε και τον Νικόλα δηλαδή μαζί σας οπωσδήποτε Και από εκεί ξεπήδησε και ένα viral smash burger Ναι βέβαια, αυτή που είναι η αμπονική Ο Άρης που είναι μπαμπάς μας και μεγάλος πρωτοπόρος του F&B κατά τη γνώμη μου Με πολύ συγκεκριμένο τρόπο που κινείται Αλλά νομίζω είναι τεράστια η συνεισφορά του Δεν έχουμε μεγάλη διαφορά ηλικίας Αλλά έχει ένα τεράστιο εκτόπισμα Από ότι τον αντιμετωπίζει σαν κάτι που προηγείται της γενιάς του και τελευταίο σκέψε το καλά ξέρεις τι, μου αρέσει πάρα πολύ η μαγειρική του Γιώργου του Γκάτσουριση έκλεισε η φάμπρικα το αναμένουμε τώρα ανοίγει καινούριο χώρο το μάθατε πρώτη φορά ναι, ναι, ανοίγει ένα καινούριο χώρο που θα έχει τα μαγειρευτά του να το πούμε αυτό, γιατί όσον ο Νούπο θα είναι έτοιμος πριν τα Χριστούγεννα, από ό,τι ξέρω αλλά μου αρέσει πάρα πολύ αυτή η προσέγγιση η θρέψη που λέμε και εσύ τώρα που έχεις κάνει αυτό το ποιοτικότατο street food που μας έχει χορτάσει εκείνες τις ημέρες που πηγαίναμε με γραφείο και δεν θα γυρνάγαμε σπίτι μας

46:55 μέχρι το επόμενο πρωί γιατί κάπου μας έβγαζε η νύχτα τι τρως σε δεν ξέρω αν θα πω ξενύχτη θα πω όταν δεν σε βλέπουν οι άλλοι ποια είναι η ένοχη απολαυσί σου η ένοχη φάση μου είναι ότι όταν με πιάνει η αλλεργία μου παιδιά πρέπει να ακουβάω με παγωτό σοκολάτα γιατί είναι το μόνο πράγμα που μπορώ να νιώσω λόγω της αλλεργίας και πάω στο σπίτι και κλείνομαι παίρνω αντισταμινικό και κουμπώνω 1,5 κιλό παγωτό για να νιώσω ρίχνω και λίγο αφράλατο από πάνω που έχω κρυτής και έτσι τη βγάζω ναι ναι λίγο ωραία πρόταση πολύ ωραία πάντσι που δεν περίμενα με ενθουσίασε Αντρέα ευχαριστούμε πάρα πολύ όπως πάντα Ευχαριστώ να είσαι πάντα εκείνητος, να μην είσαι στα κουτάκια και να βρίσκεις συνέχεια νέα πράγματα να μας ενθουσιάζεις.

47:44 Ευχαριστώ πάρα πολύ Κορίτσια, πέρασα πολύ ωραία. Ήταν ένα επεισόδιο της σειράς podcast «Καρτούλα ή Μετρητά» του One Man. Για να μην χάνετε κανένα επεισόδιο και να ξέρετε πάντα πού να βγείτε για να φάτε και να τα πείτε, ακολουθήστε μας στο Spotify και στα Apple Podcasts.