Skip to content
PodBase
7 μύθοι για τη μητρότητα που καταρρίπτουμε χωρίς φίλτρα με τη μαμά Σοφία

7 μύθοι για τη μητρότητα που καταρρίπτουμε χωρίς φίλτρα με τη μαμά Σοφία

Μαμάδες στο blender. Καλώς ήρθατε στο χάος!
Σεπτέμβριος 05, 2026 01:03:48 Σεζόν 4 Επεισόδιο 1
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Σε αυτό το επεισόδιο του Μαμάδες στο Blender, μαζί με τη Σοφία, μαμά δύο παιδιών και δημιουργό περιεχομένου που μιλά για τη μητρότητα με ρεαλισμό και χωρίς φίλτρα, καταρρίπτουμε 7 από τους μεγαλύτερους μύθους γύρω από τη μητρότητα.💜 Σε αυτό το επεισόδιο συζητάμε:Μύθος #1: «Το δεύτερο παιδί είναι πιο εύκολο.»Μύθος #2: «Η μητρότητα έρχεται φυσικά σε όλες τις γυναίκες.»Μύθος #3: «Όταν έρθουν τα παιδιά, η σχέση δυναμώνει από μόνη της.»Μύθος #4: «Η καλή μαμά τα προλαβαίνει και τα καταφέρνει όλα μόνη της.»Μύθος #5: «Αν χρειάζεσαι χρόνο μακριά από τα παιδιά σου, κάτι κάνεις λάθος.»Μύθος #6: «Η Ελλάδα είναι μια χώρα φιλική προς τις οικογένειες.»Μύθος #7: «Οι διακοπές με παιδιά είναι ξεκούραση.»Μέσα από αυτούς τους μύθους μιλάμε για:- τις διαφορές ανάμεσα στην πρώτη και τη δεύτερη εγκυμοσύνη, τη σχέση του ζευγαριού μετά τα παιδιά και πώς μπορεί να παραμείνει δυνατή, την ανάγκη για βοήθεια και προσωπικό χρόνο χωρίς ενοχές, τη γονεϊκότητα στην Ελλάδα, τις υποδομές και τη νοοτροπία γύρω από την οικογένεια, αλλά και το αγαπημένο μας παιχνίδι «Γρήγορα & Ειλικρινά», όπου η Σοφία απαντά αυθόρμητα σε σύντομες ερωτήσεις.Ένα επεισόδιο για κάθε μαμά και κάθε μπαμπά που έχει αναρωτηθεί αν αυτό που ζει είναι φυσιολογικό. Γιατί πίσω από τους μύθους κρύβεται η πραγματική ζωή, και αυτή αξίζει να ακούγεται.💜 Αν σου άρεσε το επεισόδιο, ακολούθησε το Μαμάδες στο Blender σε Spotify και YouTube και μοιράσου το με έναν γονιό που πιστεύεις ότι θα ταυτιστεί.Για περισσότερο περιεχόμενο γύρω από τη μητρότητα, την καθημερινότητα των γονιών και αληθινές ιστορίες μαμάδων, ακολούθησε το «Μαμάδες στο Blender» σε:⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Facebook⁠⁠⁠⁠⁠⁠ | ⁠⁠⁠⁠⁠⁠Instagram⁠⁠⁠⁠⁠⁠ | ⁠⁠⁠⁠⁠⁠TikTok⁠⁠⁠⁠⁠⁠ | ⁠⁠⁠⁠⁠⁠YouTube⁠⁠⁠  @mamadesstoblender  Θα βρείτε την Σοφία στο ⁠⁠Instagram⁠⁠ (@sofia_vak) και στο ⁠⁠TikTok⁠⁠ (@sofia.vak)

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

7 βασικούς μύθους γύρω από τη μητρότητα, το ζευγάρι, τα παιδιά και δεν είμαι μόνη μου. Σήμερα έχω μαζί μου τη Σαφία. Καλώς ήρθες Σαφία. Χαίρετε. Χαίρεμαι που είμαι εδώ. Μαμά δύο παιδιών λοιπόν και δημιουργός περιεχομένου. Και θα πω εγώ είσαι και από τις μομάδες content creator που λατρεύω και θαυμάζω ταυτόχρονα. γιατί δείχνεις την αληθινή πλευρά του τι είναι μητρότητα, τις δυσκολίες αλλά και τις εύκολες στιγμές που είναι έτσι ωραίες και τρυφερές.

Σε ευχαριστώ πάρα πολύ. Μεγάλη μου τιμή που το λες. Δεν είναι έτσι, το κάνω λίγο καιρό τώρα, οπότε δεν έχω συνηθίσει να βλέπει κάποιος το περιεχόμενό μου και να έχει άποψη. Οπότε μου κάνει εντύπωση όποτε τα κόλλω. Σε ευχαριστώ πραγματικά πάρα πολύ. Χαίρομαι και εγώ πάρα πολύ που είσαι εδώ και θα προσπαθήσουμε έτσι όπως είπαμε να καταρρύψουμε κάποιους μύθους γιατί καλό είναι να τα συζητάμε κι αυτά και να μην είμαστε μόνο οι μαμάδες που γκρινιάζουν γιατί δεν απολαμβάνουν το ρόλο τους και στοχοποιούνται λίγο γι' αυτό ή από την άλλη οι μαμάδες που λατρεύουν όλες αυτές τις cute στιγμές και σε όλα αυτά υπάρχει το άκρο, η υπερβολή.

Πάμε να δούμε λίγο πού είναι η μητρότητα στη μέση. Ακριβώς, ακριβώς όπως τα λέσουν. Πάμε λοιπόν να ξεκινήσουμε με το μύθο τον πρώτο που λέει ότι το δεύτερο παιδί είναι πιο εύκολο Ισχύει Για μένα ισχύει Βέβαια θεωρώ ότι το δεύτερο παιδί είναι πιο εύκολο εφόσον υπάρχει μεγάλη διαφορά από το πρώτο Δηλαδή αν έχεις δύο παιδιά κατά τον τρία όχι, με τίποτα Δεν μπορώ καν να το φανταστώ να το ζω αυτό Εγώ έχω ένα παιδί που είναι 5,5-6 χρονών και ένα παιδί που είναι κάτω των ένα, οπότε καμία σχέση και σίγουρα παίζουν ρόλο και οι συνθήκες έτσι, δηλαδή εμείς που τώρα έχουμε παιδιά που είναι 5-6 χρονών γεννήσαμε στο COVID δεν είναι το ίδιο με το να είναι όλα καλά οπότε...

Υπήρχε περισσότερος χρόνος φαντάζομαι με την έννοια ότι στο COVID ήμασταν όλοι μέσα λίγο περιοριστικό θα πω αλλά από την άλλη ήσουν εκεί Δεν μπορούσες να έχεις βοήθεια όμως Στον κόβιτ Και υπήρχε και πολύ απομόνωση Και υπήρχε και πολύ άγχος Του τι συμβαίνει, τι θα συμβεί Τι σημαίνει αυτή η υπηρεσία του παιδιού μου Αν ερωστείς τι θα γίνει Οπότε αυτά Δηλαδή στον κόβιτ περάσαμε μεγάλα ζόρια Όλη η ανθρωπότητα Όχι μόνο οι μαμάδες Οπότε για μένα ήταν Είναι πιο εύκολο το δεύτερο Αλλά μόνο είναι ξεκάθαρο στο μυαλό μου ότι είναι επειδή είναι συνθήκες καλύτερες και επειδή έχω ένα μεγάλο πρώτο παιδί.

Ναι, υπάρχει αυτή η διαφορά ηλικίας που έχω συζητήσει και με άλλες μανούλες και λένε ακριβώς αυτό, ότι φτάνεις σε ένα στάδιο που μπορείς να συνενοηθείς με το πρώτο παιδί. Υπάρχει μία ανεξαρτησία ως ένα σημείο, προφανώς σε θέλει κι αυτός το παιδί, πάντα θα σε θέλει, αλλά τουλάχιστον δεν είναι και τα δύο σε ένα στάδιο τόντλερ φάση που δεν ξέρω τι μου συμβαίνει και τι θέλω από τη ζωή μου.

Ναι, νομίζω ότι εγώ ένα παιδί μετά τα τέσσερα κάπως ισορροπεί η κατάσταση. Οπότε εμένος στόχος μου αρχικά ήταν να έχουν τέσσερα χρόνια διαφορά. Δεν μου βγήκε. Δεν κατάφερα να μείνω έγκυσος, πούμε, τόσο γρήγορα. Ήταν εκεί ο στόχος μου όμως. Δηλαδή, από τα τέσσερα και μετά αλλάζει πάρα πολύ η μητρότητα. Η γονικότητα, θα πω.

Κάτω από τα τέσσερα είναι άλλη. Μια δυσκολία. Χαίρομαι που τα ακούω, χαίρομαι που τα ακούω. Το μέλλον δείχνει λίγο πιο αισιόδοξο. Σίγουρα. Αν έπρεπε λοιπόν να περιγράψεις έτσι με μία φράση, με λίγα λόγια, την πρώτη και τη δεύτερη εγκυμοσύνη, ποια θα ήταν αυτή? Κυρίες και κύριοι, η πρώτη εγκυμοσύνη θα την πω αγχωτική. Εγώ σκέψου έμεινα έγκυος, έμαθα ότι είμαι έγκυος το Μάρτιο του 20.

Ήμουν ταξίδι του Μέλιτος. Γυρνάμε πίσω, τότε που κλήραν τα σύνορα, αν το θυμάστε, που λέγανε μένουμε σπίτι. Γυρνάμε πίσω γιατί μας στείλανε, μας εγκυρώσαν τα ξενοδοχεία, τις πτήσεις, όλα. Είναι ο άντρας μου, 10 μέρες με πειρετώ και πάμε στον Ευαγγελισμό τι συμβαίνει. Και στον Ευαγγελισμό μου λένε ότι έχω COVID και είμαι έγκυος.

Τα λέω θα την ίδια μέρα. Δειχνώ. Ναι, το ότι σκέψου εμείς ήμασταν, ξέρω εγώ, το 200ο κρούσμα στην Ελλάδα, κάτι τέτοιο. Κανείς δεν ήξερε να μου πει αν ο COVID θα πειράσει την εγκυμοσύνη. Ναι, βέβαια. Οπότε ήταν πολύ αγχωτικό, σύν' όλο το περιβάλλον έτσι που δεν ξέραμε τι θα γίνει. Η δεύτερη εγκυμοσύνη μπορώ να σου πω ήταν ακριβώς το ανάποδο, επειδή δυσκολεύτηκα πάρα πολύ να μείνω έγκυος στο δεύτερο παιδί.

ο άπαξ και κάναμε την αυγενική και είδαμε ότι είναι όλα καλά και είναι μια γεμισή μου που θα μείνει ήταν ηρεμία ότι τα κατάφερα τώρα θα κάνω το δεύτερο παιδάκι που τόσο πολύ θέλω και ήμουν πάρα πολύ ήρεμη και χαρούμενη και τι ωραία που είμαι έγκυος και θα κάνω δεύτερο παιδί και ήταν φτυχαρά οπότε κατά κάποιο τρόπο έχω ζήσει και τα δύο και το όλα χάλια δεν μπορώ δεν κάνω διεράνο και το αχ τι ωραία μου αρέσουν μέχρι και οι ναυτίες να σου το πω έτσι Μ' αρέσει πάρα πολύ που το λες αυτό γιατί πραγματικά είναι πολύ σημαντικό και συνέχεια το λέω να καταλάβουμε ότι οι εγκυμοσύνες ανάμεσα σε δύο γυναίκες είναι διαφορετικές οπότε δεν έχει νόημα να μπαίνεις στη διαδικασία σύγκρισης για το πως το έζησε κάποια άλλη και ταυτόχρονα αυτό που λες ότι δύο εγκυμοσύνες από τον ίδιο άνθρωπο και έχεις μια τελείως διαφορετική εμπειρία.

Και δεν είναι μόνο θέμα, είναι και θέμα συνθήκων, αλλά είναι από εκεί και πέρα και το πόσο ήρεμοι ήσουν στη δεύτερη φάση, ότι τώρα θα το ζήσω, αφού μου δίνεται η ευκαιρία ας πούμε. Ποιες θα έλεγες ότι ήταν οι μεγαλύτερες διαφορές λοιπόν αφού ήρθαν τα παιδιά στον κόσμο, κάνοντας έτσι ένα φλάσπακ πίσω και ζώντας αυτές τις πρώτες μέρες στο σπίτι.

Δηλαδή στο μεγάλο οι πρώτες μέρες στο σπίτι είχαν πολύ ενθουσιασμό Αχ! Είναι ένα μωρό εδώ πέρα στο σπίτι και είναι δικό μας Μας φαινόταν τις πρώτες πρώτες μέρες δηλαδή μιλάω τώρα τις δύο πρώτες εβδομάδες το θυμάμαι πολύ χαρακτηριστικά που λέγαμε καλά έλα μωρέ τι λένε όλοι ότι είναι δύσκολο να έχεις παιδί πώς κάνουν έτσι όλο γκρινιάζουν σιγά τι κάνει το μωρό κοιμάται όλη μέρα τις δύο πρώτες βομμάδες θα το τονίσω όταν πέρασαν αυτές οι δύο βομμάδες η πραγματικότητα και άρχισε το παιδί να υπάρχει κανονικά εκεί τα είχαμε δει όλα δηλαδή πω πω και δεν μπορώ και δεν κοιμάμαι και δεν αυτό εγώ γενικά με τον ύπνο στο πρώτο παιδί πολύ κλάμα ξύπναγα το βράδυ και έκλαγα και έλεγα Χριστέ μου πότε θα ξανακοιμηθώ ζώα είναι νεφιάλτη δεν γίνεται με έφτιανε και μία παράνοια και έχω ξαναπεί αυτό ότι είμαι πάλι έγκυος παράνοια, όπως καταλαβαίνεις δεν μπορείς να είσαι με δύο μηνών μωρό και να είσαι έγκυος και έλεγα, νιώθω το μωρό να κουνιέται ξύπναγα το βράδυ και έλεγα

νιώθω το μωρό να κουνιέται πριν δύο μηνών είχα γεννήσει παραφροσύνη γιατί δεν ήξερα τι είναι την αρυπνία, την κούραση ακριβώς Τώρα στο δεύτερο παιδί δεν είχαμε αυτόν τον ενθουσιασμό των πρώτων ημερών το αχ Χριστέ μου έχουμε ένα μωράκι στο σπίτι δηλαδή μπήκαμε πολύ γρήγορα στο ότι έχουμε καλό ένα παιδί δεν το ζήσαμε με τόση πολύ χαρά από την άλλη δεν είχαμε και το άγχος και την παραφροσύνη δηλαδή μπήκε πολύ εύκολα σε ροή αυτό που λέγαμε τότε είναι ότι όταν γεννήθηκε ο μεγάλος είχαμε προτεραιότητα τον μεγάλο και τώρα που γεννήθηκε ο δεύτερος έχουμε προτεραιότητα το μεγάλο πάλι.

Δηλαδή η ζωή μας κάπως συνέχισε να κινείται γύρω από το πρόγραμμα του μεγάλο οπότε δεν ήρθε τεράστια διαφορά. Τον ύπνο τον περίμενα, οπότε δεν έπαθα αυτό το σοκ που είχα πάθει τότε ότι χριστέ μου τι θα κάνω που δοκιμάμαι. Μπορώ να σου πω το αντίθετο ότι όταν τον πρώτο καιρό κοιμήθηκε κάτι τρία ώρα ήμουνα προκαρούμενη. Έλεγα, Αρίση, το μωρό κοιμήθηκε τρεις ώρες. Τι ωραία!

Ενώ όταν κοιμόταν ο μεγάλος τρεις ώρες, μου φαινόταν δραματικό. Ναι, ναι. Ήξερες τι να περιμένεις. Είναι πολύ σημαντικό η αλήθεια, είναι να είσαι λίγο προετοιμασμένος. Βέβαια στο πρώτο, δεν ξέρω, διέψευσέ με αν δεν ισχύει για σένα, αλλά νομίζω ότι όσο και να σε προετοιμάσουν, επειδή είναι το πρώτο σου και δεν το έχεις ζήσει δεν μπαίνει πληροφορία στον εγκέφαλο δεν κάνει register λες όχι δεν θα είναι έτσι το δικό μου το παιδί θα νίκησε αυτά που θα κοιμούνται και θα είναι ήρεμα ισχύει πάρα πολύ αυτό που λες γιατί πραγματικά και εγώ έκανα μαθήματα μας είπανε ότι θα είναι δύσκολα μας εξηγήσανε πως λειτουργεί και ο θυλασμός οπότε ξέρεις έχεις μια έννοια ότι είναι ένα 24x7 μια 24-7 συνθήκη αυτή που θα έχεις ειδικά αν επιλέξεις να θυλάσεις και παρόλα αυτά νομίζω ότι η συνειδητοποίηση γινόταν μέρα με τη μέρα ζώντας το πριν ήταν εντάξει θα δούμε νομίζω ότι κάπως δεν θέλεις και να το πιστέψεις και ίσως και το κάνει και η φύση διότι αν το πιστέψεις ίσως να μην κάνεις και παιδί από το φόβο σου

και εμένα για αυτό είναι και ο λόγος μου να ξέρεις πότε τώρα φίλες μου περιμένουν παιδί δεν έχω πολλές φίλες σε αυτή τη φάση αλλά δεν τους λέω δεν χρειάζεται να τους πω τι να περιμένουν ενώ όταν το ζήσουν θα είμαι εκείνο να τους πω ότι μην ανησυχείς και εμένα ήταν έτσι αλλά δεν μπαίνω στη διαδικασία να τους πω ούτε θετικά ούτε αρνητικά τίποτα γιατί δεν θα ακούσουν και όλας μόνο ότι είμαι εδώ, ότι χρειαστείς πρέπει να το βρούμε μαζί αλλά δεν χρειάζεται να πεις ακοιμάται, ακοιμάται τι θα το πιστέψει και κανείς αυτό που λες ακριβώς Και ξέρεις τι, δεν το γνωρίζεις κιόλας Γιατί το κάθε παιδί είναι διαφορετικό Έχουμε τελείως διαφορετικές εμπειρίες Και νομίζω ότι αυτό που λες το να είσαι εκεί Για την άλλη μαμά Αυτό είναι κάτι που δεν συνειδητοποιεί η άλλη μαμά Ότι αυτό που θα χρειάζεται σε τελική ανάλυση Δεν είναι να της πεις ποια θα είναι η εμπειρία της Αλλά ότι θα είσαι εκεί να την ακούσεις Ό,τι κι αν θέλει να πει Κι ας μην είναι αυτά απαγορευμένα Που λέμε πορές πορές

Πάμε λοιπόν σε έναν δεύτερο μύθο που έτσι πολύ εύκολα έρχεται με αυτό που συζητάμε, ότι η μητρότητα έρχεται πολύ φυσικά σε όλες τις γυναίκες, είμαστε όλες έτοιμες να γίνουμε μαμάδες. Τι είναι αυτό που δεν περίμενες εσύ ποτέ ότι θα ανακαλύψεις για τον εαυτό σου μέσα από τη μητρότητα. Κοίτα να δεις τώρα. Την πρώτη φορά που έγινα μαμά είναι πολύ αντίθετα αυτό που θα πω.

Την πρώτη φορά ενώ ένιωθα πάρα πολύ αυτοπεποίθηση ότι το έχω, όταν θυματικότατα το έζησα, επειδή είμαι και ένας άνθρωπος που, στο είπα και πριν, είμαι λίγο φιτουκλάκι, είχα κάνει τα μαθήματα, είχα τις σημειώσεις μου κτλ. Κατάλαβα ότι δεν έχω ιδέα αντίποτα να το διαχειριστώ. Και έπαθα δηλαδή ότι δεν μπορώ να το διαχειριστώ αυτό το πράγμα.

Και είναι κάτι που δεν μου είναι εύκολο να το πω. Σε κομμάτια, ας πούμε, δουλειάς κτλ. Πάντα νιώθω ότι το έχω. Αντίθετα, αυτή την αυτοπεποίθηση που πήγε στον πάτομα με το πρώτο παιδί, στο δεύτερο μου είχε γίνει ακριβώς ανάποδο. Τώρα νιώθω τέρμα αυτοπεποίθηση. Ότι τώρα ναι, μπορώ να το διαχειριστώ. Μπορεί να περνώ δύσκολα, αλλά έχω γνώμη, έχω άποψη.

Δεν επηρεάζομαι με αυτά που μου λένε. Στο πρώτο παιδί, αν μου έλεγε μία περαστική, πάνε και στο δρόμο και μου έλεγε, «Α, το παιδί πεινάει», θα σκεφτόμινα τρεις μέρες αν το παιδί πεινάει. Τώρα, αν μου πει η παιδίατρος «Το παιδί πεινάει», θα πω «Έλα μωρέ, δεν ξέρω εγώ αν το παιδί μου πεινάει ή όχι». Δηλαδή, πολύ ανάποδα αυτά τα δύο, αλλά πραγματικά πήγα από το μηδέν αυτοπεποίθηση στο εκατό.

Είμαι σίγουρη. Σαγωγικά το εκατό. Ναι. Και είναι πολύ μεγάλη αλλαγή για μένα. Δηλαδή το ότι δεν μπορώ να τα ελέγξω, δεν τα έχω under control, δεν μπορώ να έχω πρόγραμμα, ήταν πολύ σοκ να το αποδεχτώ. Αλλά άπαξ και το αποδέχτηκα, τώρα νιώθω την αυτοπεποίθηση ότι μπορώ. Μπορώ να το διαχειριστώ και χωρίς πρόγραμμα. Και χωρίς να ξέρω 100% τα πάντα.

Δεν ξέρω αν έχει λογική έτσι που σου το λέω. Καταλαβαίνω ακριβώς τι λες, γιατί έτσι που έχουμε ανταλλάξει κάποια μηνύματα σου είπα και εγώ ότι ήμουν ένας άνθρωπος που... Μ' αρέσει το πρόγραμμα, μ' αρέσει να ξέρω τι κάνω. Η αυτοπεποίθηση αυτή που λες του γνωρίζω γιατί μιλάμε, θέλω να είναι εκεί. Και η μητρότητα ήρθε και μου έδειξε και εμένα ακριβώς αυτό το πράγμα, ότι χαλάρωσε και λίγο με όλο αυτό το κομμάτι, άσε τον εαυτό σου, δες και πώς αλληλοπιδράς με το παιδί, αυτό που λέμε το go with the flow, έχει γίνει μότος ζωής πλέον, ενώ πριν δεν το είχα ακριβώς έτσι.

και αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό που λες για τη μητρότητα να καταλάβει η κάθε μαμά είτε είναι να γίνει μαμά είτε είναι ήδη μαμά και ζει όλη αυτή την αντίθεση και τις ενοχές που νιώθουμε ότι χρειάζεται να δώσουμε χώρο στον εαυτό μας να καταλάβει αυτή τη νέα συνθήκη στην οποία βρίσκεται γιατί δεν είναι όλα κουτάκια είμαστε άνθρωποι και σαν άνθρωποι εξελισσόμαστε και γνωριζόμαστε μαζί δεν ξέρω αν ακούγεται πολύ φιλοσοφικό ίσως ακούγεται αλλά ένα πράγμα που έτσι εφαρμόζω, ας το πούμε έτσι, για να νιώθω κι εγώ καλύτερα, είναι ότι δεν μπορώ να προδιαγράψω το πώς θα είναι το παιδί μου μεγαλώνοντας.

Το χτίζουμε μαζί, οπότε αντίστοιχα πρέπει να αφαιθώ κι εγώ σε αυτή τη σχέση. Και είναι το μόνο που έτσι με κρατάει σε ένα sanity, γιατί όλο το υπόλοιπο είναι ένα χάος, έτσι, το ξέρουμε. Σε κάθαρα. δεν μπορούμε να βάλουμε σειρά στο χάος δηλαδή από που να το πιάσεις από την αϊπνία σου και την κούρασή σου ή από τα tantrum thirst και το ότι δεν ξέρουν τι θέλουν οι μέρες και ώρες της ημέρας είναι λίγο περίεργο αλλά είναι αυτή λοιπόν η μεγαλύτερη αλήθεια που έμαθες εσύ αφού έκανες παιδιά ή είναι και κάτι ακόμα τώρα λίγο αυτό με δυσκολεύει η μεγαλύτερη αλήθεια, λες και είναι μία ας πούμε ενώ έρχονται στη ζωή σου τα πάνω κάτω τι νομίζω ότι υπάρχει μια αλήθεια μπορώ να σου πω ότι ανακάλυψα το ότι προσαρμόζεσαι σε όλα το ότι όλα είναι flow και ότι όλα σήμερα είναι έτσι, αύριο θα είναι αλλιώς μετά αύριο θα είναι αλλιώς αυτό που νομίζεις ότι τώρα είναι μόνιμο μετά δεν θα είναι και όλο αυτό ότι πρέπει να προσαρμόζεις τις καταστάσεις και όχι να προσπαθείς να τις ελέγξεις.

Αλλά πραγματικά είναι πολλά πράγματα που αλλάζουν. Δεν θα πω ότι αυτό είναι το ένα μεγαλύτερο, ας πούμε. Χαίρομαι πάρα πολύ που το λες. Ήταν λίγο ερώτηση παγίδα. Είναι πολύ σημαντικό το να μην γενικεύουμε και να λέμε «Α, έχω βρει τα πέντε tips που θα σε κάνουν την τέλεια μαμά. Τα δέκα tips που θα λύσεις αυτό το πρόβλημα με το παιδί σου».

Και έχω αρχίσει να... Δεν ξέρω πώς νιώθεις εσύ, αλλά έχω αρχίσει να κουράζομαι λίγο με αυτά τα 5 και 10 tips που... Το guidebook της γονεϊκότητας λίγο. Είναι καλό να τα γνωρίζουμε και να προσπαθούμε λίγο να τα βάλουμε σε σειρά, αλλά δεν νομίζω ότι... και δεν πιστεύω ότι υπάρχουν guidebooks που μπορούν να βοηθήσουν στην κάθε περίπτωση που...

Ρε συ, το έχω πει ότι άμα ήταν έτσι, στο μεφτύρα μαζί με το μωρό, θα μας δίνανε και ένα τόμο. Και θα λινώσαν όλα μας τα προβλήματα. Βέβαια, Βάσκη Βάσκη Βάσκη Βάσκη Ήσ 있지만 κάθε συνδυασμός οικογένειας Άρα αυτό που δουλεύει για τη δική μου οικογένεια Δεν σημαίνει ότι θα δουλέψει για τη δική σου Άρα αυτό που δουλεύει για το δικό μου παιδί Δεν σημαίνει ότι θα δουλέψει για το δικό σου Υπάρχουν κάποια πολύ βασικά πράγματα που πρέπει να κρατάμε Όπως π 있지만 πρέπει τα παιδιά πρέπει να πέφτουν στο καρκλάκισσο του αυτοκίνητου Και να φοράνε ζώνη Δεν μπορούμε να πούμε ότι αυτό είναι αν δουλεύεις στη δική σου οικογένεια δική σου, αλλά πέρα από θέματα ασφάλειας και υγείας, τα υπόλοιπα πρέπει να προσαρμόζονται κάθε παιδί στην κατάσταση, στην ηλικία, στον μπαμπά, στη μαμά, δεν είναι τόσο απλό.

Ακολούθησε το Μαμά Δεστομπλέντερ στο Spotify ή κάνε στο κανάλι στο YouTube για να μην χάνεις κανένα επεισόδιο. Και μην ξεχνάς να κάνεις like, share και να αφήνεις σχόλια. Ναι, είναι πολύ σημαντικό η αλήθεια είναι. και μας οδηγεί λίγο σε αυτό που λέμε ότι υπάρχει μια εικόνα ότι οι μαμάδες πρέπει να είναι τέλειες οι γονείς πρέπει να είναι τέλειοι πώς σου φαίνεται όλο αυτό και τι πραγματικά σε ενοχλεί σε όλο αυτό Κοίτα να δεις, έμεινε αυτό ακριβώς που λες τώρα είναι και ο λόγος που ξεκίνησα να κάνω περιεχόμενα σε social media δηλαδή όταν είχα το μεγάλο που δεν ήμουν στα καλά μου όπως νομίζω κάναμε σταύλες πριν έβλεπα στα social media και πραγματικά ένιωθα σκουπίδι.

Έλεγα, ρε φίλε, εγώ γιατί νιώθω τόσο χάλα, εγώ γιατί δεν μπορώ να κάνω το παιδί να κινηθεί. Έβλεπα πράγματα που δεν σου λέει ότι ο άλλος τα κάνει για να νιώσεις άσχημα. Αλλά σε social media πάντα διαχρονικά μας αρέσει να δείχνουμε τα ωραία. Δηλαδή θα ανεβάσεις τη φωτογραφία που είσαι όμορφη. Δεν ανεβάσεις τη φωτογραφία που δεν νιώθεις εσύ όμορφη να σε βλέπεις.

οπότε αντίστοιχα ανεβάζουν κόσμους πράγματα που είναι πιο θετικά όμως στην ψυχολογία μιας νέας μαμάς που δεν ξέρει που της πάνε τα τέσσερα και μπαίνει λανθασμένα αλλά ανθρώπινα στη διαδικασία να συγκριθεί λες ρε φίλε εγώ γιατί και οι άλλοι μπορούν και έτσι τώρα στο δεύτερο παιδί που νιώθω και όλη αυτή την αυτοπεποίθηση που σου είπα ότι το έχω βρει πολύ καλύτερα και είμαι και πιο συντοπιμένη Είμαι και πιο μεγάλη που και αυτό παίζει ρόλο.

Δηλαδή άλλο ένα παιδάκι, μία μαμά κάτω των 30, άλλο μία μαμά πάνω των 30. Υπάρχουν διαφορεά αντικειμενικά μιλώντας. Ήθελα να κάνω αυτό το περιεχόμενο που εγώ τα έβλεπα όταν ήμουν σε αυτή την κατάσταση και θα με έκανε να αισθάνομαι καλύτερα. Και γι' αυτό προσπαθώ να δείχνω και τα πιο δύσκολα. Δεν είναι πάντα εύκολο και για μένα.

Δεν μπορείς όταν γίνεται, όταν είσαι χάλια να βάζεις μια κάμερα και να αρχίσεις να γράφεις γιατί είναι και έκθεση δικιά από τους οικογένειάς σου και τα λοιπά αλλά προσπαθώ να βρω έναν ισορροπημένο τρόπο να το κάνω γιατί θέλω η μαμά που θα το δει να πει ότι είναι φίλε δεν είναι όλα τέλεια με ενοχλεί εμένα δεν είναι και σωστό που με ενοχλεί με ενοχλεί που βλέπω κάτι vlogs από τέλειες μαμάδες με τέλεια χτυνισμένα μαλλιά με ένα σπίτι στην Πένα με ενοχλεί Από την άλλη λέω, εντάξει, αυτό θέλουν να δείξουν, αυτό νιώθουν άνετα.

Δεν μπορούν να είναι όλοι υποχρεωμένοι να δείχνουν τα δύσκολά τους. Αυτό που θα ήθελα να κάνανε, να είμαι ειλικρινής, το έχω λίγο. Από τη στιγμή που πιστεύω, εννιά στις δέκα τουλάχιστον, τα καταφέρνουν γιατί έχουν βοήθεια. Πιστεύω. Ωραία, δείξε τη ρημά αυτή τη βοήθεια. Δείξε ότι είναι το σπίτι σου τέλειο, ότι τα μαλλιά σου τα έχεις χτενεί στο κομμωτήρο φανταστικά ότι είσαι βαμμένη, το δέχομαι πες όμως ότι το σπίτι το αχτοπίσε η κυρία που έρχεται και μας καθαρίζει ή τα παιδιά είναι στον παππού και τη γιαγιά και εγώ είχα χρόνο να περιπληθώ τον εαυτό μου μην το παίζεις ότι τα έχεις καταφέρει όλο μόνο σου είναι ok το ότι δείχνεις αυτό αλλά πες ότι τα καταφέρνω με βοήθεια πολύ σημαντικό το χωριό που είναι δίπλα σου γιατί δεν μπορεί να λες ότι τα καταφέρνεις όλα και θα καταρρύψουμε και αυτόν τον μύθο που λέει ότι οι μαμάδες τα κάνουν όλα τέλεια και μόνες τους γιατί βάζει μεγάλη πίεση σε πολλές μαμάδες όλο αυτό ακριβώς όχι χαίρομαι χαίρομαι πραγματικά είναι αυτό που είπα

εξ αρχής λες τα πράγματα όπως είναι υπάρχει αλήθεια εκεί αυτό μ' αρέσει πάρα πολύ γιατί δεν είναι το κρύβουμε από πίσω ότι να εγώ τα καταφέρνω να εγώ μπορώ να κάνω και κόντεντ γιατί και αυτό Είναι πολύ σημαντικό να λέμε ότι βοηθάει να έχεις ανθρώπους δίπλα σου για να μεγαλώσεις τα παιδιά γενικά και να μην παρουσιάζουμε αυτή την εικόνα, την ψεύτικη του είμαστε όλοι τέλειοι και τα καταφέρουμε.

αλλά νομίζω ότι και τα social media έχουν μια τέτοια μορφή, ας το πούμε έτσι, του να υπάρχει τελειότητα. Περιμένει και ο κόσμος λίγο να δει το τέλειο, πιο πολύ από το raw content που λέμε πολλές φορές. Εδώ είμαι άβαφη και ταλαιπωρημένη ας πούμε γιατί δεν κοιμήθηκα όλη νύχτα. Και θα σε πάω σε αυτό που λέγαμε πριν, ότι από όλα όσα μπορεί να έχεις περάσει μέχρι τώρα, θυλασμός, αποθυλασμός, εισαγωγής στερεές τροφές ή ο ύπνος που έχουμε ξεχάσει όλοι τι είναι αν είχε αποχωρισμού ή τα κιλά της εγκυμοσύνης που έχεις μιλήσει και γι' αυτό ποιο θεωρείς ότι είναι το πιο δύσκολο πράγμα που έχεις ζήσει και γιατί και για μένα έχει σε κάθαρενο το θέμα του ύπνου εγώ είχα ένα μεγάλο παιδί που άρχισε να κοιμάται σε ρίμμετα τα τέσσερα έτη τον πρώτο χρόνο ξύπνε για ένα μία δύο ώρες Ήταν πάρα πολύ δύσκολο γιατί δεν μπορείς να είσαι μετά functional, λειτουργικός πειράζει τη διάθεσή σου επειδή ο δυορμόνις σου δεν είναι απλό το να μην κοιμάσαι και τώρα έχω και ένα δεύτερο παιδί

που δεν είναι στα ίδια χάλια δηλαδή αυτό το ανά μία-δύο ώρες ήδη δεν μου το κάνει που είναι τώρα 10 μηνών θα κοιμηθεί τρεις ώρες αλλά δεν μου το έπρεπε πάρα πολύ δύσκολο και ήταν και πάρα πολύ μακροχρόνιο Στο μεγάλο είχα ξεκινήσει και δουλειά Όταν ήταν 5,5 μηνών Είχα γυρίσει τη δουλειά ήδη Οπότε είχα μια δουλειά, δύο ώρες ύπνου Ένα παιδί αυτό Μετά, δηλαδή ήταν Είχα ζοριστεί πάρα πάρα πολύ Με το θέμα του ύπνου Από την άλλη, ας πούμε το στερεές που λες Είμαι τυχερή, έχω δύο παιδιά που τρώνε Δηλαδή στο μωρό θεωρώ Άμα του σερβίρω μια ιδία Του φάει, δεν υπάρχει τα κοιλά της αγκημοσύνης που λες δεν θέλω καν να με ρωτάνε γι' αυτό δεν με ενδιαφέρει δεν με ενδιαφέρει δηλαδή αυτό το σώμα έχει φέρει στη ζωή δύο παιδιά δεν με ενδιαφέρει εάν χέστηκα αν θα χάσω τα κοιλά ή όχι είναι το τελευταίο πράγμα που με απασχολεί με απασχολεί να είμαι υγιής με απασχολεί να είμαι υγιές πρότυπο για τα παιδιά μου ότι τρώω σωστά, ότι δεν ξεσπάσω το φαγητό έχω περάσει πάρα πολλά χρόνια

που ήμουν αρκετά κοιλά δεν ήμουν ποτέ μια δυνατή κοπέλα παλιά ήμουν και 90 90 πλάς κοιλά ας πούμε αλλά είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου που δεν με νοιάζει αυτό είναι η τελευταία προτεραιότητα αυτό το κομμάτι, με νοιάζει πάρα πολύ το να κοιμάμαι όμως, πάρα πολύ θέλω να βρω και να τρώω παιδιά για να κοιμάμαι ας ξεκινήσουμε ένα κλαμπ μαμάδων που κοιμούνται κάπως βρίσκουν τον τρόπο δεν υπάρχει τρόπος είναι όντως το πιο δύσκολο κομμάτι γιατί είναι αυτό που λες ότι δεν νιώθεις ο εαυτός σου δεν είσαι ο εαυτός σου δεν μπορείς μετά να διαχειριστείς και με ψυχραινεί όλα αυτά που σου συμβαίνουν εγώ το βρίσκω πάρα πολύ δύσκολο πολλές φορές είμαι σε φάση τώρα τι κάνω το μόνο που θέλω να κάνω σε αυτή τη ζωή είναι να κοιμηθώ και να ξεκουραστώ δεν θέλω να λύσουμε το πρόβλημα γιατί δεν σε αρέσει αυτό το παιχνίδι και θες κάτι άλλο ας πούμε θέλω και μισθό αυτό, αυτό ακριβώς και αυτό μας οδηγεί λίγο στο μύθο που λέγαμε πριν και ανέφερα ότι η καλή μαμά τα προλαβαίνει και τα καταφέρνει όλα μόνη της

και θα πω εγώ τι μεγάλο ψέμα είναι αυτό τι σημαίνει για σένα όμως βοήθεια είναι το χωριό που λέμε δίπλα με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει συγγενείς, φίλοι, παππούδες, δεν έχει σημασία ένας παιδικός είναι το να πεις παιδιά κουράστηκα βοήθεια για μένα είναι εξωτερική βοήθεια ρε εσύ καταλάβεις ότι δεν είναι βοήθεια η συμμετοχή του μπαμπά στο μεγάλο αματοπαιδιόν του και στο σπίτι που μένει δεν είναι βοήθεια γιατί μου το γράφουν στη σχόλια και μου ανωβαίνει το νερό στο κεφάλι ο άντρας μου δεν με βοηθάει μεγαλώνει τα παιδιά του και κάνει τις δουλειές στο σπίτι που μένει.

Το βγάζουμε. Όλη η υπόλοιπη εξωτερική βοήθεια είναι βοήθεια. Και για μένα πρέπει οι μαμάδες να παίρνουμε βοήθεια από όπου μπορούμε να μάθουμε να ζητάμε τη βοήθεια γιατί πολλές δεν τη ζητάνε ενώ τη θέλουν και να μάθουμε και να τη δεχόμαστε γιατί πολλές τις προσφέρονται και δεν τη δέχονται. Δηλαδή όταν κάποιος σε βοηθήσει και στους κρατήσει τα παιδιά δεν θα κάνει τα πράγματα όπως θα θες εσύ.

Και αυτό πρέπει να μάθεις να το δέχεσαι. Να το αποδέχεσαι. Να το αποδέ... Ακριβώς. Ότι προκειμένου να έχω βοήθεια θα βάλω λόγο νερό στο κρασί μου. Πέρα που πιστεύω κράδοντα ότι είναι καλό τα παιδιά να έχουν διαφορετικά ερθίσματα. Δηλαδή το παιδί καταλαβαίνει ότι όταν είμαι με τη μαμά ιστούν αυτοί οι κανόνες. Όταν είμαι με τον παππού και τη γιαγιά υπάρχουν αυτοκανόνες, όταν είμαι με την ΩΝΑ υπάρχουν άλλα κανόνες.

Δεν υπάρχει θέμα. Αλλά πρέπει να... και εμείς να είμαστε οκέι σε αυτό, έτσι. Γιατί υπάρχει ένα κομμάτι το ότι δεν έχω βοήθεια και υπάρχει το ότι έχω, αλλά δεν τη χρησιμοποιώ γιατί δεν θα αυτό και θα κίνη... Έχω τα δικά μου. Ξεκάθαρα. Για μένα βοήθεια είναι εξωτερική. Δηλαδή εγώ τώρα στη φάση που είμαι έχω βοήθεια... Την περισσότερη βοήθεια την έχω από τον κολλητή μου φίλη, η οποία δεν υπάρχει το πόσο με έχει βοηθήσει.

Από το ότι επειδή μένει κοντά μου, μου αφήνει το πρωί τα περάκια στην πιλωτή και μου λέει κατέβα κάτω σου έχω φύσει φαγητό. Χωρίς καν να της το ζητήσω. Εξαιρετική. Από το ότι έρχεται εδώ πέρα, καλά ειδικά το πρώτο καιρό που θέλω ζωή η μέρα, έρχονταν εδώ τη Σαββατοκύρια και μου καθάριζε όλο το σπίτι έφτιαχνε τρία φαγητά και έφευγε ξέρω εγώ δεν να της φέρει ένα μεγάλο μπράβο είναι πολύ σημαντικό καλά είναι θεά δεν υπάρχει εν τω μεταξύ όταν κάνει αυτή η παιδιά έχω πολλή δουλειά να κάνω πάλι καλά θα έχουν μεγαλάσει τα δικά μου και θα είμαι θα είμαι χαλαρή αλλά έχω φοβερή βοήθεια από αυτή μου τη φίλη έχω βοήθεια από τους γονείς μου που επειδή ακόμα δουλεύουν δεν είναι αυτό το ότι είναι πάντα διαθέσιμη αλλά το βρίσκουμε δηλαδή ένα Σάββατο να το κρατήσουν ο μπαμπάς μου έρχεται δύο πρωινά τη βδομάδα για να πάω γυμναστική και κάθεται με τα παιδιά και επίσης βοήθεια είναι και εξωτερική πληρωμένη βοήθεια την οποία επίσης δεν τι λέει κανείς ότι κανείς σε αυτό το πλανήτη

δεν πληρώνει ταντάγια να το κρατήσει τα παιδιά μόνο εγώ το κάνω εγώ λοιπόν το κάνω πείτε ό,τι θέλετε, δεν με ενδιαφέρει εμείς ας πούμε έχουμε μια κοπέλα που την ξέρουμε πάρα πολλά χρόνια η οποία μπορεί να έρθει μια μέρα είτε πρωί, είτε απόγευμα, είτε βράδυ να κάτσει με τα παιδιά για να κάνουμε εμείς κάτι χωρίς τα παιδιά και πραγματικά τη λατρεύω την κοπέλα που έρχεται κάθε φορά θέλω να της φιλώσω τα χέρια, δηλαδή της λέω αν δεν σ' είχα, τι θα έκανα πολύ σημαντικό είναι πάρα πολύ σημαντικό και αυτό μας οδηγεί σε δύο πράγματα.

Το ένα είναι που λέω κάθε φορά ότι και η μαμά θέλει τον προσωπικό της χρόνο και θέλω να μου πεις πόσο σημαντικό θεωρείς ότι είναι αυτό και τι κάνεις ας πούμε για να έχεις αυτόν τον προσωπικό χρόνο. Και το άλλο κομμάτι που θα πάμε λίγο πιο μετά είναι το πώς δημιουργεί αυτό που είπες χώρο για το ζευγάρι να νιώσει πάλι ζευγάρι.

Αλλά ας μείνουμε λίγο στο δικό σου προσωπικό χρόνο. Μην ξεχνάς να ακολουθείς το Μομάδα στο Blender για περισσότερο μομαδοπεριεχόμενο σε facebook, instagram και tiktok και να δεις εγώ καταρχάς όσο θύλαζα προσωπικό χρόνο δεν είχα να το πούμε και αυτό και είναι φυσιολογικό δεν μπορείς όσο θυλάζεις να έχεις προσωπικό χρόνο τουλάχιστον τους πρώτους μήνες τώρα φαντάζομαι ότι μετά εγώ 8 μήνες θύλασα αλλά φαντάζομαι ότι όσο περνάει ο καιρός που θυλάζει πιο ωραία το παιδί και τα λοιπά γίνεται αλλά τώρα μην το ακούσει το πόντο κας καμία μαμά με τριών μηνών μωρό και πει καλά πώς γίνεται να έχεις προσωπικό χρόνο αφού όλη μέρα θυλάζουν το παιδί δεν γίνεται είναι η απάντηση άποψε ξεπεράσουμε αυτό το στάδιο κοίτα εγώ για να έχω προσωπικό χρόνο είτε αφήνω τα παιδιά με τον παπά τους και τον άντρα μου είτε παίρνω αυτή την κοπέλα όπως σου είπα και μπορεί να είναι από το να κάτσω στο σπίτι και να γυρίσω βίντεο γιατί είναι ένα χόμπι που μου αρέσει πάρα πολύ αυτή την περίοδο και μου δίνει πολύ

πουστάρισμα. Είτε μπορεί να είναι να βγω με τις φίλες μου είχα πάρει την κολλητή μου αυτή που με βοηθάει και είχαμε πάει στο λουτράκι στα σπά, ας πούμε. Γενικά κάνω πράγματα. Όχι όλη την ώρα. Δηλαδή θα κάνω μία φορά τη βδομάδα θα τον έχω όμως και το διεκδικόφω το χρόνο, δεν τον χαρίζω. Θα είναι κάποιος να κρατήσει τα παιδιά, θα πάρω την κοπέλα αλλά τον χρειάζομαι διαφορετικά.

θα κλατάρω. Δεν θα είμαι καλή μαμά μετά. Χαίρεμαι πάρα πολύ που με αυτή τη φράση καταρρίπτεις έναν ακόμα μύθο που λέει ότι αν χρειάζεσαι χρόνο έτσι μακριά από τα παιδιά σου, κάτι κάνεις λάθος. Δεν είσαι πολύ καλή μαμά. Και μ' αρέσει η λέξη διεκδικό. Είναι σημαντικό να νιώθεις άνεση, να πεις ότι χρειάζομαι το δικό μου χρόνο, χρειάζομαι χρόνο μακριά από τα παιδιά μου, να κάνω reset, να θυμηθώ ποια είμαι, να κάνω κάτι χωρίς να έχω την έγνοια του που είναι το παιδί, έφαγε το παιδί, ήπια νερό το παιδί, πώς είναι το παιδί τέλος πάντων.

Να φύγει αυτή η έγνοια γιατί και αυτό είναι αυτό που λέμε πολλές φορές, είσαι 24x7 alert για το τι συμβαίνει. Σε αυτό το παιδί, στα παιδιά και δεν έχει σημασία πόσα παιδιά έχει ο καθένας, είναι αυτό το μόνιμο, δεν θέλω να το πω άγχος, η μόνιμη έγνοια. είναι το mental load που λέμε έχεις φοβερό ακόμα και να μην κάνεις κάτι έχεις πολύ βάρος στις πλάτες σου να είναι όλα σε μια σειρά και αυτό χρειάζεται break αλλιώς θα κάνεις break αλλιώς θα σπάσεις, δεν γίνεται είναι το σημείο που λες ότι θα σπάσεις και πάντα το βάζω λίγο στο σπέκτρουμ ότι ένα ζευγάρι συνήθως τις περισσότερες φορές γιατί έχω πει απίρες φορές ότι όταν μια μαμά ή αντίστοιχα ένας μπαμπάς είναι single dad ή αποφασίζει να κάνει ένα παιδί μόνος του, αυτό δεν μπορώ και δυσκολεύομαι, αυτή είναι η ειλικρινή μου πλευρά, να πιστέψω πώς το καταφέρνω όλο αυτό.

αλλά πάμε να ασχοληθούμε με το τυπικό ζευγάρι τι άλλαξε περισσότερο όταν γίνατε γονείς και πόσο μακριά είναι η άποψη του ότι όταν έρθουν τα παιδιά η σχέση δυναμώνει σε αντίθεση με αυτό που εγώ μπορώ να σου πω ότι δεν δυναμώνει η σχέση αλλάζει θα σου πω μια φράση που μου είχε πει ο δερφός μου πριν κάνω παιδιά και δεν την καταλάβαινα Λέει το παιδί λειτουργεί σαν μεγεθυντικό φακό Μεγενθύνει Τα καλά Τη χαρά Τον θυσιασμό Μεγενθύνει και τα κακά Τις διαφωνίες, τις διαφορές Όλα το μεγενθύνει Και θα σου πω κατά ακόμα εδώ Νομίζω ότι αυτό που αλλάζει περισσότερο Είναι ότι πλέον πρέπει να συμφωνήσετε Σε πάρα πολλά πράγματα Που παλιά δεν χρειαζόταν Δηλαδή ένα ζευγάρι που δεν έχει παιδιά Είναι ok να διαφωνεί Ξέρεις, αρκετά πράγματα της καθημερινότητας δεν χρειάζεται.

Πώς να σου το πω, από το τι φαγητό θα φάμε, μέχρι το τι θα δούμε στη λόρα, στο πώς στη λόρα θα βγούμε, πώς θα βγαίνουμε κτλ. Πλέον όμως, όταν έχεις ένα παιδί, πρέπει να έχεις μια... Πρέπει. Είναι καλό να έχεις μια κοινή γραμμή. Ναι. Και όσον αφορά τη διαπαιδαγώγηση του παιδιού, να συμφωνούν οι δύο γονείς. και εκεί αρχίζουν και βγαίνουν στην επιφάνεια όλες τις διαφορές που έχουν οι γονείς μεταξύ τους.

Μέχρι τώρα δεν χρειάζονταν να συμφωνήσουμε σε όλα. Είναι και το πώς έχουν μεγαλώσει οι ίδιοι, δηλαδή τι φέρνεις στο τραπέζι ως προσωπικότητα. Ποιες είναι οι εικόνες που είχες από τη δικιά σου οικογένεια. Και εκεί λίγο είναι η τρομακτική συνειδητοποίηση που κάνουμε πολλοί που λέμε «Μα έμοιασα στους γονείς μου, μιλάω σαν τη μαμά μου, μιλάω σαν τον μπαμπά μου».

Και όλο αυτό που λες, νομίζω ότι έρχεται στη συζήτηση και εκεί είναι που αρχίζουν οι διαφορές του τι έχει βιώσει ο ένας με τον άλλον. Γιατί το να είσαι ζευγάρι, αποκτάς κάποια κοινά ενδιαφέροντα από το point zero που λέμε, ξεκινάτε στην αφιτερία μαζί. Το background πίσω είναι τελείως διαφορετικό που μπορεί να έχετε. Ακριβώς. Και αυτά φαίνονται μετά τα παιδιά βγαίνουν στην επιφάνεια.

Πριν δεν υπάρχει κάποιο trigger να βγούνε. Και εκεί αρχίζει μια φοβερή δουλειά που πρέπει να γίνει στο ζευγάρι για να συμφωνήσουν και πώς θα το διαχειριστεί ο καθένας. Θα κάνει διάλογο, θα θέλει να επιβάλλει το δικό του, θα κάνει πίσω, δεν θα κάνει πίσω. εκεί αρχίζω και ζωρίζω πολύ το πράγμα και νομίζω ότι επίσης ισχύει και το εξής το οποίο θα ήθελα να μην ισχύει αλλά ισχύει στο πρώτο παιδί, καλός ή κακός κακός μάλλον, χωρίς το καλός κακός, επομίζεται περισσότερο η μαμά κακός, ξαναπώ γιατί είναι έτσι κοινωνία φτιαγμένη μακάρι να τα αλλάξουμε εγώ προσπαθώ πολύ από την Χάνο, ξεκάθαρα στο δεύτερο παιδί αναγκάζεται αναγκαστικά να μπει και ο μπαμπάς πιο δυναμικά στο μίξ. Γιατί πολλές φορές ο ένας έχει το ένα παιδί και ο άλλος έχει το άλλο.

Και εκεί έρχεται ένα δεύτερο κύμα. Διότι αρχίζει και πιέζεται και ο μπαμπάς στην καθημερινότητα του περισσότερο πόσο πριν. Και μετά αρχίζει και βγαίνει η καταπίεση, η κούραση, εις διπλούν. Περνάς πολλές φάσεις. Περνάς πολλές φάσεις. Από την άλλη, ξέρεις τι Αν δεν είχες δύο παιδιά να σε ενώνουν Θα το παρατούσες πολύ πιο εύκολα Και πλέον, νομίζω Έτσι πως Δεν ξέρω τώρα, δεν ξέρω αν ακούγω μη μεγάλη Που δεν είμαι καθόλου Που λέει για την νεολαία Αλλά αυτό που βλέπω από τις single φίλες μου Δεν κάθεται να το παλέψεις τόσο πολύ Σου λέει, όχι, δεν μου κάνετε μαντία Πάω στην επόμενη Όταν έχεις δύο παιδιά Δεν έχει Δεν συμφωνούμε, μου τη σπάει μου αυτό έλα φιλάκια σπίτι σου όχι εδώ μέχρι να το λύσουμε θα κάτσεις και μία και δύο και 22 φορές γιατί πρέπει να βγάλουμε μια άκρη γιατί δεν είμαστε μόνοι μας και είπες πάρα πολλές μεγάλες αλήθειες μέσα σε μια πρόταση και δεν ξέρω που να σε πρωτοπιάσω το ένα είναι ότι όντως υπάρχει ένα pattern γενικά ότι ο κόσμος εγκαταλείπει

τις σχέσεις πολύ γρήγορα θεωρώντας ότι ακόμα και όταν βλέπουν ένα ζευγάρι να στο πάω λίγο διαφορετικά για να το συνδέσουμε, που είναι αρκετά χρόνια μαζί. Μου έχει γίνει πάρα πολλές φορές η ερώτηση του, πώς θα καταφέρνετε και είστε πάντα μέλη ας πούμε και όλα πάνε τέλεια. Και η απάντησή μου είναι ότι ποιος που το δε στο μέλη και ότι πάνε όλα τέλεια.

Ακριβώς δηλαδή. Είμαστε πολλά χρόνια μαζί, αλλά η προσπάθεια είναι συνεχόμενη. Δηλαδή, με το σύζυγό μου ας πούμε, περάσαμε χρόνια που ήμασταν πάρα πολύ καιρό απλά ένα ζευγάρι, τώρα είμαστε σε μια άλλη φάση ζωής έχοντας ένα παιδί αλλά δεν σταμάτησε ποτέ μα ποτέ η συζήτηση του τι είναι αυτό που φέρνεις εσύ στο τραπέζι τι είναι αυτό που φέρνω εγώ να το βρούμε κάπου στη μέση η απολυτότητα θέλω να πω και το διατηρούμε και ιδίως το εγώ μας έτσι όπως νομίζουμε ότι είναι το εγώ μας διαμορφωμένο δεν μπορεί να συντηρήσει μια σχέση αυτή είναι η αλήθεια δεν ξέρω πως ήταν η πραγματικότητα πριν τα παιδιά για σας αλλά πάντα ένιωθα την ανάγκη, ας το πούμε έτσι, να συζητήσουμε πράγματα και να προσπαθήσουμε να βρεθούμε κάπου στη μέση.

Κοίτα, εμείς έξι, ξέρεις, τα κάναμε λίγο γρήγορα όλα, στον πολύ τον έρωτα που σε έχει βαρέσει κατά κούτελα. Οπότε δεν προλάβαμε θεωρώ να... εγώ δεν προλάβαμε να ενοχληθώ από τις διαφορές μας μέχρι να κάνουμε παιδιά. Δηλαδή εντυπωσία κάναμε και κάτι τρελά ταξίδια και τέτοια ήταν πολύ wow. Νομίζω πιο μετά άρχισε και ήρθε αυτό το ότι όχ τώρα πρέπει λίγο να τα βάλουμε σε μια σιγά δεν είναι όλα αεροπλάνα και σύννεφα.

Εκεί λοιπόν θα σου πω κάτι το οποίο έχω συζητήσει και με άλλες μωμάδες Το πόσο σημαντικό είναι όταν προκύπτει πλέον ότι είσαι έγκυος βρε παιδί μου Περιμένετε ένα παιδί Και αυτό μας το είχαν πει πάρα πολύ και στα μαθήματα που έκανα Ότι ξεκινήστε όχι να βάλεις τις αξίες σας κάτω Τι πιστεύω εγώ, τι πιστεύεις εσύ Αλλά μια συζήτηση του πώς να προετοιμαστείς για το ότι θα έρθει ένα παιδί στον κόσμο η πραγματικότητα είναι αυτό που κάνουμε στο μάθημα που μας λένε ότι θα θυλάζω, ότι θα είμαι άϊπνη, θα θα θα θα και ξεκινήστε να σκεφτείτε λίγο πως θα είναι αυτή η ισορροπία.

Και τι εννοώ στα πολύ πρακτικά. Θα κοιμάται ο μπαμπάς σε ξεχωριστό δωμάτιο γιατί πρέπει να πάει στη δουλειά του ή θα κοιμόμαστε στο ίδιο δωμάτιο και μία εξυπνάω εγώ, μία εξυπνάς εσύ. Είναι τι δουλεύει στο κάθε ζευγάρι προφανώς, αλλά είναι μια συζήτηση που αν γίνει πριν σου προκύψει το πρόβλημα, κάπως βγαίνει λίγο καλύτερα.

Γιατί είστε προετοιμασμένοι και οι δύο για αυτό που θα ζήσετε. Τώρα σε αυτό λέγω δεν θα συμφωνήσω. Δεν ξέρω αν δείτε τη διαδικασία να το κάνετε. Θα σου πω, θεωρώ ότι στη θεωρία είναι όλα πολύ εύκολα να τα συζητήσεις και να τα συμφωνήσεις, αλλά έρχεται η πράξη και λίγο τα γκρεμίζει όλα. Αυτό πιστεύω. Εμείς αυτό που κάναμε, πριν μείνω έγκυος, όταν λέγαμε, εμένα γενικά όταν ήμουν από την πολλή αρχή που ήμασταν μαζί, μου λέγε πότε θα κάνουμε παιδιά, πότε θα κάνουμε παιδιά.

Εγώ είμαι 25 χρονών, δεν σκεφτόμουν να κάνω παιδιά. Τι σκέφτεσαι να σαρπέβουν. Τι παιδιά, ξέρεις. Αλλά επειδή αυτός ήθελε, έτσι ήταν πολύ ψημένος. Διαβάζαμε βιβλία γονεϊκότητας πριν μείνω έγκυος, όταν ακόμα ήταν στη θεωρία. Ένας διάβαζε και άλλος άκουγε. Και μετά τα συζητάγαμε. Πάρα πολύ ωραία. Καμία σχέση με το τι... Είναι ένα βιβλίο γλωσσοκοτήτας.

Τα λέει όλα. Ναι. Εμένα μ' αρέσει και είμαι πέρτου να διαβάζεις τέτοια βιβλία. Και πολλά πράγματα από εκεί που έχω διαβάσει έχουν επηρεάσει τον τρόπο που διαχειρίζουμε τώρα τα παιδιά. Αλλά δεν μπορεί το βιβλίο γλωσσοκοτήτας να σου λύσει τα θέματα που θα προκύψουν μετά. ούτε πιστεύω ότι μπορεί να τα συμφωνήσεις δηλαδή το βλέπεις και λίγο στην πράξη νομίζω θέλει live να γίνεται αυτό που λες ότι ωραία είναι η κατάσταση έτσι πως το διαχειριστούμε τώρα, θέλει να είσαι ομάδα και να είσαι από κοινού, αλλά νομίζω δύσκολο να τα έχεις συμφωνήσει από πριν δεν μιλάμε για συμβόλαιο μιλάμε για την συζήτηση που ότι ξέρεις κάτι δεν μπορεί να ξυπνάω μόνο εγώ κάθε βράδυ ας πούμε, χρειάζομαι βοήθεια γιατί και αυτό το να το πεις με όσες μαμάδες έχω μιλήσει μέχρι τώρα υπάρχει και ένας δισταγμός του τύπου ότι είναι ο ρόλος μου μαθηλάζω γιατί να θέλω βοήθεια ξέρεις θα του πάρω όλο αυτό το βάρος που λες πάνω μου οπότε εκεί θέλω να τσιγκλίσω λίγο την κατάσταση και να πω ότι μαμάδες μιλήστε

είναι μέρος αυτού που λέγαμε πριν ότι αν νιώθεις ότι δεν μπορείς να το σηκώσεις όλο αυτό το βάρος, μίλα, ζήτα βοήθεια. Όμως γιατί είναι ευθύνη της μαμάς να μιλήσει. Γιατί είναι ευθύνη της μαμάς να μιλήσει. Δηλαδή οι άντρες δεν μπορούν να σκεφτούν ότι έχεις δίπλα σου μια γυναίκα η οποία είναι ασυλλοχεία, θυλάζει, κάνει μαρθώνους συλλοσμούς ή δεν ξέρω τι, δεν κοιμάται.

Δηλαδή πρέπει να σου το πει ότι θέλει βοήθεια. Εκεί μου τις πάει. Δεν είναι ευθύνη της μαμάς μόνο. ειδικά όταν αναφερόμαστε στους συντροφούς μας γιατί εντάξει, η φίλη σου δεν είναι υποχρεωμένη να σε βοηθήσει χωρίς να της το ζητήσεις αλλά ο μπαμπάς του παιδιού τι χρειάζεται να του πεις ότι χρειάζουμε βοήθεια στο ίδιο σπίτι ζούμε το ίδιο κατάσταση ζούμε, πρέπει να σου το πω τι ωραία έχουμε βάλει στη θέση μου πολύ μου άρεσε αυτό αλλά σε αυτό είμαι πολύ δεν μπορώ να διαβάζω σχόλια και να μου στέλνουν μηνύματα ο άντρας μου που δεν κάνει τίποτα.

Εβάζοντας το βίντεο λίγο παραπάνω, να τον βλέπουν, να είναι σίγουροι ότι βοηθάει ότι είναι εκεί. Καλά, δεν είναι πολύ τον social, τον βάζω καμιά φορά αλλά δεν είναι πολύ. Δεν έχει καν. Εν τω μεταξύ δεν βλέπει τι ανεβάζω, το μαθαίνει από τους άλλους. Τέλειο. Σκέψου. Δεν ξέρει τι γίνεται. Την γυναίκα σου. Τέλειο. και να σου πω τώρα επειδή μιλάμε για το σύζυγο και μου αρέσει πάρα πολύ η ενότητα που λες τι κάνουμε για να μην φτάσουμε στο διαζύγιο πραγματικά τα λατρεύω αυτά τα βίντεο τι είναι αυτό που κάνετε στην πράξη για να προστατεύσετε αυτή τη σχέση είναι μια λίστα πραγμάτων του κάθε μήνα θα κάνουμε ένα από αυτά είναι να το βρίσκετε λίγο μεταξύ σας ακόμα και αν δεν κάνετε τίποτα πως έρχεται στην πραγματικότητα όλο αυτό και συμβαίνει Δεν είναι πάρα πολύ οργανωμένο, δεν έχω δηλαδή λίστα κτλ.

Αλλά προσπαθούμε έτσι μια φορά τη βδομάδα να βγαίνουμε χωρίς τα παιδιά. Δεν χρειάζεται υποχρεωτικά να κάνουμε κάτι wow. Τώρα προφανάζω, μπαίνω σε τη δικασία να κάνω βίντεο όταν είναι κάτι που αξίζει σαν πρόταση. Διαφορετικά δεν ενδιαφέρει κανέναν ότι εμείς πήγαμε στη μαγαζί απέναντι και φάγαμε μια πίτσα ξέρω εγώ. Αλλά προσπαθούμε έτσι μια φορά.

είναι και τα πιο ρελιστικά αλλά αξίσκησε σε social θέλει και ένα τυράκι για να το δει ο άλλος αλλά στη ροναντικότητα προσπαθούμε μια φορά τη βδομάδα να αφήνουμε τα παιδιά είτε στην κοπέλα που έρχεται και τα κρατάει είτε στους παππούδες για να κάνουμε κάτι δυό μας δεν το καταφέρουμε κάθε βδομάδα ας μικροεδευόμαστε το άλλο που κάνουμε είναι ότι προσπαθούμε κάθε καλοκαίρι να πηγαίνουμε διακοπές οι δυο μας δηλαδή δεν θα πάμε δέκα μέρες αλλά θα πάμε ένα τριήμερο τώρα ας πούμε έχουμε κανονίσει το Σεπτέμβριο να φύγουμε ένα τριήμερο χωρίς τα παιδιά και το άλλο που δεν είναι κάτι ιδιαίτερο θα σου πω ότι το βράδυ γενικά καθόμαστε στο σολόνι δεν κάνουμε δουλειές το οποίο μας σχίζει γιατί θα είναι χάλια κουζίνα μετά θα ξυπνήσεις το πρωί και θα βρεις μια κουζίνα με μυγάκια ας πούμε αλλά εκεί ας πούμε το ισορροπείς Και λες τώρα να κάτσουμε να κάνουμε δουλειές Πλυντήρια, να πλώσουμε ρούχα, να μαζέψουμε Ή να κάτσουμε μια ώρα στο σαλόνι Να μιλήσουμε Να δούμε κάτι στην τηλεόραση

Και τις περισσότερες φορές Απλά καθόμουν στο σαλόνι και το σπίτι Κι έγινε ας πούμε Δεν πειράζει Problem of another day είναι η φάση Για πολλά ζευγάρια Αλλά χαίρομαι πάρα πολύ που ακούω Η προστασία του προσωπικού χρόνου Ως ζευγάρι γιατί χρειάζεται κι αυτό ξεχνάμε λίγο μέσα στο χάσος καθημερινότητα στα πράγματα που έχουμε να κάνουμε και είσαι λίγο έφτασε 10 η ώρα το βράδυ, 11 ξέρω εγώ είσαι κουρασμένος και λες ωραία κοιμήθηκε για το παιδί, τι κάνουμε τώρα πάμε για ύπνο κάποιες φορές λέω, πάμε όντως για ύπνο δηλαδή ειδικά το διάστημα που είχαμε το μωρό που ξυπνούσαμε μια ώρα κοιμόμασταν όταν μπορούσαμε δεν υπήρχε αυτό το κομμάτι ή κοιμάμασταν και λίγο ο ένας με ο άλλος.

Μιλάμε τώρα υπό φυσιολογικές συνθήκες. Όταν έχεις ένα μωρό που ξυπνά έχει την αίκια. Δεν υπάρχουν αυτά. Ούτε βγαίνουμε οι δυο μας, ούτε καθόμαστε στο σαλόνι. Υπάρχει επιβίωση. Αλλά αυτό είναι για κάποιες μήνες. Δεν θα φτάσεις στο διαζύγιο επειδή πέντε μήνες ζωή σκίζει με το παιδί προφανώς. Το λέω μήτε το βλέπει καμία πάλι και σου πει «Ρε φίλε, τι λες, μου ξυπνάω κάθε μέρα το βράδυ, θα κάτσω στον καναπέ, θα πέσω σε κόμμα».

Εννοείται αυτό. Τα πράγματα γίνονται καλύτερα. Αυτό είναι δεδομένο στη μητρότητα, στη γονεϊκότητα. Γενικά όταν έχεις παιδιά, παιδί μου, κάπως κάτι βελτιώνεται, κάτι χαλάει, κάπως έτσι πάει. Εγώ τουλάχιστον αυτό ζω, ότι εκεί που κερδίζεις κάτι, χάνεις κάτι άλλο. Αλλάζουν τα παιδιά και έχουν διαφορετικά στάδια. οπότε είναι σημαντικό να αποδεχτούμε αυτή την αλήθεια ότι θα το βρεις μην βιάζεσαι και σε πάω σε αυτό που είπες για τις διακοπές υπάρχει ένας ακόμα μύθος ότι οι διακοπές με τα παιδιά είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να σου συμβεί και βλέπουμε και βίντεο τόσα καλοκαίρια, τόσες στιγμές εμένα μου προκαλούν άγχος και δεν μπορώ να... στρέξη δεν μπορώ, δεν μπορώ θέλω να το κάνω report αυτό το βίντεο Φίλοι μου, θα σας κάνω λοιπόν την κλασική ερώτηση. Υπάρχουν πραγματικά διακοπές με τα παιδιά ή απλώς μεταφέρεις την καθημερινότητα τους παιδιούς σε ένα άλλο σημείο.

Και δεν ευείς, αν πας σε all inclusive, είναι διακοπές. Όχι οι διακοπές που θα έκανες χωρίς τα παιδιά, αλλά είναι διακοπές. Αν πας οτιδήποτε άλλο, πέρα από all inclusive, δεν είναι διακοπές. Δηλαδή, εξοχικό, εντάξει, δεν το συζητώ. Εξοχικό με παιδιά θεωρώ δεν πας. τουλάχιστον δεν πας για διακοπές να το πω έτσι πας για να αλλάξεις αυτό να κάνεις την πάνια ευχαριστώ βεβαίως αλλά τώρα στο ξεχικό με παιδιά δεν είναι διακοπές το να πας σε ένα all inclusive να έχεις έτοιμα τα φαγητά να μην έχεις να κάνεις δουλειές να είσαι όλη μέρα σε μια παραλία το ακούω πάλι εδώ θα σου πω ότι δεν είναι το ένα και το άλλο δεν είναι ή δεν είναι καθόλου διακοπές χάλια ή είναι τέλεια υπάρχει το ότι είναι πιο δύσκολες.

Και βέβαια έχει να κάνει και με την ποσότητα των παιδιών. Δηλαδή, άλλο έχουμε ένα παιδί και μία κάθεται σε ξεπλάωστρα, είμαι εγώ. Μία κάθεται όλο σε ξεπλάωστρα, είμαι εγώ. Και άλλο έχω δύο-τρία παιδιά, οπότε... Είμαι πάντοτε. Είμαστε και δύο έτσι. Άλλο πάω διακοπές με τον παππού και τη γιαγιά και τρέχουν αυτοί με τα παιδιά και εγώ ξεκουράζομαι.

Υπάρχουν πολλά μοντέλα. Απλά το μόνο που δεν ακούω Σε όλο αυτό το κομμάτι Είναι που λένε ότι τι μωρέ τι πας Δεν θα τα θυμάτε το παιδί Εμένα αυτό δεν με αγγίζει και πολύ Γιατί θα τα θυμάμαι εγώ Και όντως εμείς με τον μεγάλο Δεν έκανα περιεχόμενο τότε Αλλά έχουμε κάνει ταξίδια στο εξωτερικό Και έχουμε περάσει πάρα πολύ ωραία Δεν έχουμε ξεκουραστεί Δεν το λογίζω σαν διακοπές Ότι πήγα να ξεκουραστώ αλλά πραγματικά πέρασα πολύ όμορφα γιατί ξαφνικά βλέπεις έναν χώρο με τα μάτια του παιδιού και το παιδί εκεί που θα πας εσύ σε ένα ξενοδοχείο το έχω ζήσει αυτό στο Αμπουντάμπι μπαίνουμε σε ένα ξενοδοχείο και αρχίζω και λέω πω πω πως είναι έτσι και το χαλί είναι σκισμένο και ακούγονται πολύ δυνατά το ψυγείο και ήταν ένα παιδί που χοροπήρε για χτυπή τέλεια ξαφνικά έλασες φίλε Αυτό το παιδί το φαίνεται ένα τέλεια.

Ναι. Και είχα περάσει πολύ ωραία. Δεν είχα ξεκουραστεί, εννοείται. Δεν είναι για ξεκούραση, η αλήθεια είναι. Οι διακοπές με τα παιδιά είναι για να γεμίζουμε εμπειρίες. Και αυτό που έχω πει πάρα πολλές φορές, παιδί μου, είναι ότι είναι αυτά που θα μείνουν σε μια οικογένεια. Οι κοινές αναμνήσεις σου θα είναι αυτό το μέρος που πήγες και ζήσεσαι στο χειρότερο τάντρο, ας πούμε, σε μια κεντρική πλατεία σε μια άλλη χώρα και θα έχεις να το θυμάσαι και να γελάς μετά από κάποια χρόνια εκείνη τη στιγμή θα σου φανεί δύσκολο θα πεις γιατί το έκανα αυτό στον εαυτό μου το έχω πει, γιατί πήρα το παιδί μου σε μια φάση που κάνει άλμα να το πάω διακοπές δεν το υπολόγησε όμως, δεν ξέρω ποια εβδομάδα θα μου τύχει το άλμα ανάπτυξης αλλά το κάναμε, το ζήσαμε και αυτή τη στιγμή έχουμε να μιλάμε για τις εμπειρίες μας ας πούμε σε μια άλλη χώρα, σε ένα άλλο μέρος που είδαμε κάτι διαφορετικό.

Και βλέπεις και άλλα πράγματα, δηλαδή σαν γονιός μετά βάζεις προτεραιότητα να πας σε μουσεία, να απασχολείς το παιδί. Είναι λίγο διαφορετικές τις διακοπές. Τις προσαρμόζεις σίγουρα, δεν μπορείς να κάνεις το ίδιο πρόγραμμα που έκανες, αλλά δεν σημαίνει ότι δεν θα περάσεις και καλά. Και πάντα εξαρτάται και από την ηλικία του παιδιού.

Ας πούμε έναν πολύ μικρό μωρό, πιο εύκολο το πας στο εξωτερικό από ένα πιο μεγάλο παιδί. Εκεί που δεν έχουν άποψη, ταχώνεις έναν μάρσιπο και πας, κάνεις ό,τι θέλεις. Εγώ δυστυχώς το μεγάλο δεν μπορούσα να το κάνω αυτό λόγω του COVID. Αλλιώς έχω πάει πολλά ταξίδια. Μετά όταν αρχίζουν και περπατάνε και κουράζονται και έχουν άποψη και θέλουν αυτό, δυσκολεύει.

Και μετά όταν μεγαλώσουν λίγο ξανά γίνεται πιο εύκολο. ότι τώρα μπορούμε κάπως να το διαπραγματευτούμε, θα πάμε στο ντάδεπεδότοπο για σένα και μετά θα πάμε στο μουσείο για μας, ξέρω εγώ. Βέβαια εγώ δεν πηγαίνω σε μουσείο γενικά, οπότε δεν έχω πει για θέματα, αλλά κατάλαβες. Θα κάνουμε κάτι διαφορετικό βρε παιδί μου. Και θα σε πάω λίγο στα εντός τώρα, που στο μεγάλο μύθο της Ελλάδας, ότι είναι γενικά μια χώρα φιλική προς τις οικογένειες.

και σε τι αναφέρομαι στις οικονομικές συνθήκες που μπορεί να επικρατούν γενικότερα στη χώρα όλοι ξέρουμε ότι η χώρα έχει περάσει κρίση τα τελευταία πάρα πολλά χρόνια στους δρόμους και στα πεζοδρόμια που πάρα πολλούς γονείς έχω δει να κάνουν περιεχόμενο γιατί δεν έχουν που να περπατήσουν με τα καρότσια και στις υποδομές που υπάρχουν γενικότερα αυτή είναι η δική μου άποψη για αυτόν τον μύθο του πόσο φιλική είναι η Ελλάδα προς τις οικογένειες αλλά δεν ζω εκεί. Ποια είναι η δική σου εμπειρία?

Κοίτα να δεις τώρα, ο καθένας έχει τη χώρα που μένει δεν μπορώ να συγκρίνομαι άλλες. Εγώ δεν θεωρώ ότι η Ελλάδα είναι καθόλου φιλική προς τους γονείς. Υπάρχουν και όποια πολύ βασικά προβλήματα. Για μένα το νούμερο ένα είναι το ωράριο δουλειάς με τις ώρες που μπορεί να απασχολήσει το παιδί σου. Όχι μόνο ώρες αλλά και μέρες.

τα σχολεία κλείνουν τρεις μήνες του κλοκαίρι τέσσερις εβδομάδες με μέση χρονιά συν σκόπιες σκόπιες μέρες και οι δύο άδειες των γονιών μας δει δεν επαρκούν για να τις καλύψουν και δεν υπάρχει καμία κρατική μέρημνα για το τι θα κάνεις δηλαδή είναι κόψη στο κεφάλι σου από την άλλη στη ζουλή σχολάς πέντε έξι ώρα τα σχολεία το πρόγραμμα είναι μέχρι τι ώρα είναι μία δύο ξεροχώ μετά υπάρχει φύλαξη μέχρι τις 4 και αν το σχολείο και φόσον και δεν ξέρω εγώ τι μέχρι τις 5 η κίνηση στους δρόμους είναι έτσι δεν μπορείς να ασυνορίσεις το σπίτι οπότε αυτό είναι ένα πρόβλημα που μέχρι να φτάσεις να το αντιμετωπίσεις δεν το συνειδητοποιείς αλλά στην πράξη πραγματικά είναι δεν λύνεται δεν υπάρχει λύση, όντως δεν υπάρχει λύση στην Ελλάδα νομίζω οι περισσότεροι έχουν τη λύση του παππού και της γιαγιάς Ποσοί την έχουν Ξέρεις, δεν την έχουν όλοι Μπορεί να έχεις γονείς που δουλεύουν Μπορεί να είναι οι γονείς σου σε άλλη πόλη Μπορεί να είναι πολύ μεγάλης ηλικία Και να μην έχουν εντοχές

Και μετά είναι το πληρώνω κάποιον για να το κάνει Που πλέον ούτε κι αυτό το βρεις εύκολα Πόσο θα τον πληρώσεις αυτό Και πόσο λεφτά θα βγάζεις Για να μπορείς να τον πληρώσεις Ξέρεις, αυτό το κομμάτι για μένα Δεν μπορεί να εξυπηρεσθεί επειδή εμείς τώρα είναι η πρώτη χρονιά που ο μεγάλος θα είναι σε δημοτικό και θα το αντιμετωπίσουμε δεν ξέρω βασικά βασικά δεν ξέρω όταν γυρίσω γιατί τώρα είμαι σε ματέρνητη λόγω του μωρού δεν ξέρω τι θα κάνουμε ακόμα και είναι ένα που το συζητάμε και είναι όλοι σε φάση δεν ξέρω τι θα κάνω δεν ξέρω από που να το πιάσω βασικά γιατί είναι αυτό που λέμε ότι δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη κρατικά τι θα γίνει με το ότι θα διασχολάνε νωρίτερα από την πληθώρα των γονιών που δουλεύουν μέχρι πολύ αργά στα γραφεία.

Και επειδή επίσης δεν δουλεύω στην Ελλάδα και το έχω μεγάλη απορία, πώς είναι η αντιμετώπιση γενικά από τους εργοδότες, αν παίρνεις έτσι από φίλους, συγγενείς που μπορείτε να μιλάς, υπάρχει έτσι ένα flexibility ας το πούμε έτσι, ότι α, επειδή είσαι γονιός χρειάζεται να φύγεις λίγο νωρίτερα, είναι αυστηρά τα πράγματα. εξαρτάται από την εταιρεία και εξαρτάται και από τον manager που έχεις δηλαδή αν έχεις manager με παιδιά σίγουρα θα έχει περισσότερη κατανόηση άμα έχεις manager και περιβάλλον που δεν έχουν παιδιά δεν θα υπάρχει τόσο αλλά υπάρχει και το εξής το οποίο εγώ το ακούω πάρα πολύ σου λέει ο άλλος εγώ που δεν έχω παιδιά γιατί να έχω διαφορετικές συνθήκες από σένα που έχεις παιδιά και το καταλαβαίνω δεν είναι πρόβλημα για να το λύσει ο μάνατζερ ή η εταιρεία είναι πρόβλημα που πρέπει να λυθεί κρατικά και δεν θα έλεγα ότι η λύση θα ήταν να είναι τα παιδιά στο σχολείο μέχρι τις 6-7 γιατί ούτε αυτό δεν είναι φυσιολογικό να είναι τα παιδιά όλοι μαζί στο σχολείο

το πρόβλημα είναι γιατί σε αυτή τη χώρα για να κάνεις παιδιά πρέπει να δουλεύουν δύο γονείς full time και παραπάνω και πάλι να μην σου φτάνουν έτσι, έκτος από τις καλές περιπτώσεις δεν είναι φυσιολογικό. Θα έπρεπε να μπορείς να δουλεύεις λιγότερες ώρες. Ίσως που λες για άγνωστους και φίλους. Ξέρω μέσα στην Ελβετία μπαμπάς που σου λέει δουλεύω το 80% των ώρων και είναι οκέι η εταιρεία με αυτό.

Όταν λέμε ότι είναι οκέι, ενώ ότι συνεχίζει η καριέρα του και οι προαγωγές του και αυξήσεις του κανονικά, απλά δουλεύεις το 80% του χρόνου. με το 80% των αρμοδιοτήτων, δουλεύεις το 80% του χρόνου με το 150% των αρμοδιοτήτων, όπως θα γινόταν στην Ελλάδα, γιατί πρέπει να είναι διαθέσιμος για το παιδί του. Εδώ πέρα, σκέψου να πάω σε μια τυρά και να τους πω, λοιπόν, επειδή έχω δύο παιδιά, θέλω να δουλεύω 30 ώρες τη βδομάδα.

Θα μου πούν τι θα κάνουμε τώρα. Πάρα πολύ ωραία. Εγώ είναι η απολυσσή σας, περάστε από το λογιστήριο. Χαρήκαμε που σας γνωρίσαμε. Εγώ γενικά για να είμαι ειλικρινής έχω καλή αντιμετώπιση μέχρι τώρα σε αυτό το κομμάτι αλλά με πολύ αυτοθυσία που δεν είμαι άνθρωπος που μιλάω για θυσία και ότι είμαι η μάνα θυσία καθόλου αλλά στη δουλειά ας πούμε όταν είχα τον μικρό μιλάμε ότι έφευγα πολύ νωρίς σχέση με τους υπολείπους αλλά μετά καθόμουν και δούλευα το βράδυ και μέχρι τις 2-3 ώρες του πρωί το θεωρώ φαιντικό στη φάση που είμαστε ότι δεν μου έλεγε ο μάνατζέρ μου ότι γιατί φεύγεις τόσο νωρίς γιατί ήξερε ότι η δουλειά μου θα βγει αλλά δεν μου έλεγε μετά μη δουλεύεις μέχρι το πρωί και μη στέλνεις τη μέλη στις 3 ώρα το πρωί αυτό που περιγράφεις είναι πρόβλημα έχω να σου πω γενικότερα ανά την Ευρώπη να μην μπω και από τον κόσμο που γενικά υπάρχει μια πίεση στη νέα γενιά να κάνει παιδιά να λύσουμε προβλήματα υπογεννητικότητα να έχουμε αυτές τις τέλειες οικογένειες και ταυτόχρονα βλέπεις ότι δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη, καμία στήριξη και θα πω ότι το θετικό τουλάχιστον είναι ότι ακούγονται κάποιες φωνές που προσπαθούν να αλλάξουν λίγο αυτό, να υπάρξει έτσι λίγο αλλαγή στο σύστημα και μιλάω και πανευρωπαϊκά αν έχεις παρακολουθήσει, υπάρχουν πάρα πολλές συζητήσεις και στο Ευρωκοινοβούλιο.

Στην Ευρωκοινοβούλη, λέω, ρε εσύ, βγήκε πρόσφατα μία, δεν θυμάμαι από ποια χώρα, και μίλησε για αυτό το θέμα που σου λέω. Όπως και βγήκε άλλη με το μωρό της που φύλαζε. Υπάρχει, αλλά λύσεις δεν βλέπω να έρχονται. Αυτό, αυτό. Ταξί, υπάρχουν οι φωνές, ως ένα σημείο κάπως ξεκινάει το θέμα να είναι δημόσια εκεί έξω και να μην είναι στα μικρά πηγαδάκια μεταξύ μαμάδων που ξέρουν τι ζουν και πολλές φορές φοβούνται και να το πούνε.

Και βλέποντας το χρόνο λίγο, θα πάμε να παίξουμε έτσι λίγο το αγαπημένο μου παιχνίδι, που έτσι λίγο γρήγορα και ειλικρινά απαντάμε τις ερωτήσεις. Και ξεκινάμε λοιπόν με το ποιο είναι αυτό που θα ήθελες να θυμάται κάθε μαμά. Να ζητάει βοήθεια. Σημαντικό. Δύο στιγμές της μητρότητας που δεν θα ξεχάσεις ποτέ. Σίγουρα η μία είναι όταν γνωρίστηκαν τα δύο παιδιά μεταξύ τους πρώτη φορά και σίγουρα η γέννα, η πρώτη γέννα.

Τι θα ήθελες να θυμούνται τα παιδιά σου όπως εσένα. Ότι ήμουν εκεί, ότι ήμουν παρούσα. Η αλήθεια είναι ότι είναι το number one. Και εκπαίδευση ύπνου ή τι μας λες τώρα. Τι μας λες τώρα? Στερεές τροφές. BLW ή κουτάλι. Ό,τι νιώθει άνετα αυτός που τα είδε. Και το πιο υποτιμημένο πράγμα που χρειάζεται μια μαμά. Παρέα. Το πιο υπερεκτιμένο parenting advice.

Κοιμήσω όταν κοιμάται το μωρό. Τέλειο. Μια συμβουλή που βαρέθηκες όμως να την ακούς. Δώσ' το ένα ντουμπερό να κοιμηθεί. Και μία φράση που λες στα παιδιά σου κάθε μέρα. Λέω, πες μου τι έγινε, πες μου, τι έγινε, πες μου. Η μανούλα είναι εδώ για σένα. Και η μεγαλύτερη ενοχή της μαμάς είναι... όταν φωνάζει ίσως όλες το έχουμε κάνει και αν είχες μια μέρα ολομόναχη πως θα την περνούσες τι θα έκανας πως αυτό δεν ήρθα να απαντήσω κάτι πολύ φάνση γιατί έχω μέρες που είμαι μόνη μου δεν είναι ότι μου λείπουν basic πράγματα σήμερα συγκεκριμένα αν ήμουν μόνη μου θα τα χτυπήσω το σπίτι.

Αλλά είναι πολύ δεν καθόλου φάνση απάντηση. Δεν χρειάζονται φάνση απαντήσεις. Είναι από αυτά που λες τώρα έχω το χρόνο να το κάνω με ηρεμία. Οπότε η ηρεμία είναι σημαντική. Και πάντα με όλες τις μαμάδες κλείνω με αυτή την ερώτηση. Ποιες είναι αυτές οι τρεις λέξεις που περιγράφουν τη λέξη μαμά για σένα. Σχεδόν μονολεκτικά.

Φροντίδα. Υπομονή Και αγάπη Θα συμφωνήσω Πολύ σημαντικό Και κάπου εδώ λοιπόν φτάσαμε στο τέλος της συζήτησης Που θα μπορούσα να μιλάω Και μαζί σου Ώρες Αλλά προσπαθώ λίγο έτσι να Να συντομεύσουμε τις απαντήσεις Γιατί τα θέματα που ανήξαμε τεράστια μπορώ να πω Από δικής μου πλευράς αλλά να σου πω ένα τεράστιο ευχαριστώ για την ειλικρίνεια και τον τρόπο που απάντησες όλες αυτές τις ερωτήσεις δεν θεωρώ δεδομένο από καμία μαμά να ανοίγει την καρδιά της και τις απόψεις της έτσι ανοιχτά εγώ σε ευχαριστώ πάρα πολύ που με κάλεψες και πάρα πολύ που έτσι αρέσει το περιεχόμενό μου μου δίνει πολύ boost γιατί δεν είναι τελελόγινο ξέρω εγώ σε ευχαριστώ πάρα πολύ και σε ευχαριστώ πάρα πολύ που κάνεις αυτό το podcast γιατί δεν είπαμε ότι υπάρχουν τέτοια podcast στην Ελλάδα για μαμάδες.

Κάπως δεν το έχει πιάσει κανείς έτσι τόσο απλοϊκά να μιλήσουμε πραγματικά πώς είναι. Υπάρχουν όλο κάτι διαφημιστικά που λένε για πολλοί τέτοια. Οπότε σας ευχαριστούμε κι εμείς πολύ για όλη την προσπάθεια που κάνεις. Ευχαριστώ πάρα πολύ. Και εμένα μου δίνει έτσι ενέργεια και διάθεση να συνεχίσω αυτό που κάνω. Όπως όλα τα πράγματα και στο content, γιατί έχω ακούσει πάρα πολύ να στοχοποιούνται αρκετές μαμάδες.

παίρνει χρόνο υπάρχει προφανώς υπάρχουν και μαμάδες που το κάνουν αυτό γιατί έρχονται και κάποιες συνεργασίες και χρήματα και τα λοιπά όλα αυτά τα σχόλια αλλά νομίζω το πιο σημαντικό που κάνουμε όλες οι μαμάδες που μιλάμε για αυτό που ζούμε είναι να υπάρχουν εκεί έξω όλα αυτά τα βιώματα και όποια μαμά το ακούει να μην νιώθει ότι είναι μόνη της και το ζει μόνη της οπότε ο σκοπός αγιάζει τα μέσα που λένε είναι σημαντικό να μιλάμε για όλες αυτές τις εμπειρίες γιατί μέχρι τώρα οι μαμάδες μας αν το σκεφτούμε δεν θα πάμε πολύ πίσω ίσως να το ζήσαν αυτό λίγο βουβά να σηκώσανε βάρος που δεν μπορούσαν να σηκώσουν αλλά δεν είχαν και βοήθεια και ποτέ καμία μόνη εγώ αυτός είναι ο λόγος που κάνω όλο αυτό που κάνω να μην νιώθει καμία μόνη Τέλεια Μαμάδες στο blender λοιπόν φτάσαν στο τέλος τους Ακολουθήστε το Vidcast Σε Spotify και Youtube Πάντα θα έχουμε έτσι Αληθινές και όμορφες ιστορίες Και μέχρι το επόμενο επεισόδιο Να θυμάστε ότι δεν υπάρχει καμία τέλεια μαμά

Κάνουμε ό,τι μπορούμε Ό,τι καλύτερο μπορούμε Με αγάπη για τα παιδιά μας Φιλάκια πολλά Bye bye

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00