Αλεξάνδρα, μαμά με 6 μηνών μωρό | Επιλόχειος κατάθλιψη, το άγχος της νέας μαμάς, και πως είναι να μεγαλώνεις με δύο διαφορετικές κουλτούρες

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:30 Καλώς ήρθες λοιπόν Αλεξάνδρα. Να μην μιλήσουμε όμως μόνο για την καταγωγή σου, να πούμε ότι είσαι και μαμά ενός έξι μηνών αγοριού, πολύ πρόσφατα, πρώτη φορά μαμά και είσαι εδώ να μοιραστείς την εμπειρία σου μαζί μας, να μας πεις για όλη αυτή τη διαδρομή από τα παιδικά χρόνια ως παιδί μεταναστών και χωρισμένων γονιών μετέπειτα.

00:53 τα έπειτα μέχρι τη στιγμή λοιπόν που θα μιλήσουμε για το δικό σου ταξίδι Μητρότητας και πως είναι αυτή η εμπειρία είσαι έτοιμη να μιλήσουμε για όλα αυτά να ταξιδεύσουμε στο παρελθόν έτσι μπράβο θα πούμε λοιπόν για το παρελθόν θα μιλήσουμε για το παρόν που φαντάζομαι είναι έτσι πολύ έντονη η εμπειρία και θα κλείσουμε όπως πάντα έτσι με λίγο χαλαρό και φιλοσοφικό όπως μας αρέσει η ύφος Πάμε λοιπόν να ξεκινήσουμε Να μας πεις την εμπειρία σου Πώς είναι να μεγαλώνεις στην Ελλάδα Ως παιδί μεταναστών που έρχεται από τη Σλοβακία Πώς ήταν όλο αυτό το μείγμα Των δύο διαφορετικών Διαφορετικές κουλτούρες τέλος πάντων Από τους γονείς σου και από αυτό που βρήκες Εγώ όταν βρήκα Με προετοίμαζε η μαμά μου Από πριν, πριν έρθει Με πηδή βούλευε εδώ Στην Ελλάδα ως ξυναγός μου έφερνε βιβλία ώστε να μπορέσω να μάθω δύο-τρεις λέξεις, να μην έρθω έτσι, ξεκάρφωτα.

01:58 Όταν ήρθα εδώ, η αλήθεια είναι ότι δεν με δέχατε πολύ θερμά στο σχολείο, στο δημοτικό, γιατί το πρώτο μέρος που μίλιαμε ήταν ένα χωριό, στις Ερκοχώρες. Και η αλήθεια είναι ότι από τότε είχε ξεκινήσει λίγο το bullying. Φαντάζομαι. Κλειστή κοινωνία. Αυτό και εγώ, ναι. Οπότε ένα ξένο παιδάκι που δεν ξέρει καλά ελληνικά, δεν ξέρει να γράφει, δεν το βίωσα πάρα πολύ ωραία όλο αυτό την αγαπηκή.

02:38 Αλλά εντάξει, γεια σε γεια έτσι με το χρόνο και μετά προσαρμόστηκα, έκανα φιλίες. Πολύ σημαντικό αυτό. Πώς ήταν στην αρχή, ας πούμε, το να μαθαίνεις μια καινούργια γλώσσα ενώ ζεις αυτό το πράγμα στο σχολείο, που δεν υπάρχει αποδοχή εκεί. Έχεις σίγουρα ένα άγχος της αποδοχής. Θες να μάθεις να τα γράφεις όσο τα έχεις γιατί ξέρετε ότι μπορείς να σε ακολουθήσεις κάτι.

03:09 Θέλεις να μάθεις να τα λες, να μην λάβεις τα δεξιές, ό,τι μπορεί να σε κορεύει, δε έτσι κάποιοι παιδί. Και όταν υπάρχει αυτό είναι πολύ δύσκολο, αλλά όταν προσπαθείς και έχεις και άτομα που σε βοηθάνε σε αυτό, αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό. Δηλαδή είχα πολύ καλές δεσκάλες, σε μια-δυο πυρές που έκανα έτσι με βοήθησαν πάρα πολύ και η μαμά μου με βοήθησε πολύ με τα βιβλία που μου έφερνα από πιο πριν, οπότε...

03:38 Υπήρχε τουλάχιστον το περιβάλλον να υποστηρίξει ως ένα σημείο όλη αυτή τη μετάβαση, η οποία είναι δύσκολη γενικότερα. Βλέπουμε και πόσο αντίστοιχα έχουν, και ενήλικας να είσαι δηλαδή θέλω να πω, όταν μετακομίζεις σε μια άλλη χώρα, το πάντρεμα αυτής της διαφορετικότητας που υπάρχει μεταξύ της κουλτούρας από την οποία προέρχεσαι, με την κουλτούρα που συναντάς και πόσο μάλλον σε μια τόσο τρυφερή ηλικία.

04:07 Αυτό που θέλω να ρωτήσω είναι, ένιωθες πάντα ότι ανήκεις κάπου πιο πολύ από εκεί που είσαι ή ήσουν αυτό που λέμε και νιώθουμε οι περισσότεροι ανάμεσα στις δύο κουλτούρες που δεν ξέρεις τι περισσότερο, τι λιγότερο είσαι. Αυτό ακριβώς. Μέχρι και πριν από κάποια χρόνια, λίγα χρόνια, πολύ πρόσφατα, ακόμα δεν ήξερα τι και πού.

04:35 Δηλαδή, ελαχπηρούχα πάρα πολύ να πηγαίνω εκεί πέρα, ζήλευα λίγο τον τρόπο που μένουν εκεί άνθρωποι που δεν κάνουν κάτι στην ουσία. Στην αστυνομία, στη δουλειά. Η Γερμανία στηρίζει. Έτσι είναι η ζωή εκεί. Δεν βγαίνεις σε ξεμάρια, δεν είσαι σε πάλασα. Είναι πολύ διαφορετική η ζωή εκεί πέρα. Παρ' όλα αυτά, έτσι είχα μια λαχτάρα να μείνω εκεί πέρα και να δω πώς θα ζούσα εκεί πέρα.

05:04 Από την άλλη, εντάξει, εδώ ζήτησα μια διαφορετική ζωή. και μόλις μετανάστησα την οικογένειά μου, τότε καταστάλαξα και κατάλαβα πιο καλώς. Ισχύ, μπορώ να σου πω ότι ως μετανάστης κι εγώ από Ελλάδα στην Αγγλία, που νομίζω δεν θα καταλήξω ποτέ στο ποια κουλτούρα, δεν υπάρχει δηλαδή η σωστή απάντηση ότι μου ταιριάζει μια κουλτούρα περισσότερο από την άλλη.

05:30 Είναι οι καταβολές σου, είναι η οικογένειά σου η μια κουλτούρα και η άλλη είναι αυτή που έχεις προσαρμοστεί, Όπως λες έχεις κάνει την οικογένειά σου, δουλεύεις, έχεις τις καθημερινές προσλαμβάνωσες γιατί ζεις στην αντίστοιχη χώρα. Οπότε ναι νομίζω ότι δεν υπάρχει μαγική απάντηση. Απλά ήθελα, είναι αυτό που λες, για να δω υπάρχουν και άλλοι εκεί έξω που σκέφτονται παρόμοια με εμένα.

05:53 Εκεί που θέλω να πάμε όμως είναι στο πώς όλο αυτό επηρέασε έχοντας και χωρισμένους γονείς όλη αυτή την προσαρμογή. Πώς είναι να μεγαλώνεις εντός εισαγωγικών σε μια άλλη χώρα έχοντας χωρισμένους γονείς που έχεις πάρα πολλά πράγματα να διαχειριστείς μέσα σε όλο αυτό που περιγράφω ας πούμε. Πώς ήταν για σένα? Εγώ δεν ήμουν ποινής, επειδή δεν ήταν η κοινή μου ηλικία. Πολύ τριχερή, να το πω έτσι, και ευθάρρυκτη.

06:32 Για εμένα ήταν από τη μία και καλό όλο αυτό, δηλαδή που ζούσα με χωρισμένους γονείς και σε άλλη χώρα. οπότε δεν το μου έρθετε από σβάρι από σπίτι να μην έχω και τους δύο γονείς στο σπίτι ήταν καλό αν μπορώ να το θέσω έτσι σε πολλές καταστάσεις θα πω εγώ πάρα πολλά παιδιά χωρισμένων γονιών λένε ότι καλύτερα που οι γονείς μου χώρισαν και ζούσα μια πιο ήρεμη ζωή από ό,τι μπορεί να ξέρουμε που υπάρχουν καταστάσεις έντασης, διαφωνίας, πολλά πράγματα, ό,τι ζει ο καθένας και έχει, ας πούμε, σαν ιστορία να μοιραστεί.

07:25 Υπήρχαν δυσκολίες, πέρα από την προσαρμογή που νιώθεις ότι σε έχτισαν, σε διαμόρφωσαν σαν άνθρωπο, ζώντας αυτή την εμπειρία του να μεγαλώνεις στην Ελλάδα. Όπως προείπα και πριν, να του δείχνω αρκετά δύσκολα χρόνια, ειδικά, είτε με τον γονείς μου, είτε αφού ήρθα μελωστή στην Ελλάδα, που συνεχίστηκε όλο αυτό για αρκετό καιρό, ή ό,τι θέλε.

07:51 Μέχρι το 2015, δηλαδή, δεν έζησα όμορφα. Ζούσες σε αυτές τις καταστάσεις, ναι. Δεν απόλαυσα, έτσι, την αθωότητα, και τη δική μου πουλιά, μη έχουμε ευκαιρία για αυτά. Όλο αυτό, μιχαλώνοντας, θεωρώ ότι με έχει κάνει εξαιρετικό την αυτή, πιο ανεξάρτητη σίγουρα, από πάρα πολύ με το πλαίδι, είμαι και νιώθω ανεξάρτητη σαν άνθρωπο.

08:21 Πάντα νομίζω ότι μέσα μας βρίσκουμε αυτή τη δύναμη και αυτό το στοιχείο που ό,τι κι αν ζούμε, το γυρίζουμε ως ένα σημείο σε θετική χρειά, Να υπάρχει έτσι μια διαφορετική διάθεση από αυτό που παίρνουμε ως αρνητικό βίωμα. Και αυτό που λέω πάντα είναι ότι όλες οι εμπειρίες ζωής, ό,τι και να ζούμε, θετικό, αρνητικό, δεν έχει σημασία, είναι αυτό που μας διαμορφώνει στο μέλλον και αυτό που μας κάνει ως άνθρωπο.

08:53 Και όσο μπορούμε να κρατάμε τα θετικά. Ακριβώς Είναι πολύ σημαντικό Ειδικά όταν βιώνεις κάτι που είναι έτσι αρκετά έντονο Σαν παιδάκι Και σαν έφηβος έχω να πω Που εκεί έρχονται και τα δικά σου τα πράγματα Και γίνεται ένα πάρα πολύ ωραίο κράμα Ευτυχίας Πώς όπως έχει επηρεάσει Όλη αυτή η εμπειρία οικογενειακή Το πώς πλέον Προσπαθείς ή μεγαλώνεις Τον μικρό Σίγουρα θέλω ο μικρός μου να μεγαλώσει πιο ελεύθερος. Θα προσπαθήσω να μην γίνω καπεπλήστητη μαμά.

09:37 Το άγχος όλων των γονιών. Όχι το παιδί μου βάζει το κέντρο σου και που είσαι έφτασες, θα πάει όλοι για πόση, για αυτό εντάξει. Αλλά ναι, θέλω το παιδί μου να νιώθει ελεύθερο, έχει να νιώθει ελεύθερο να μου μιλάει. Αυτό θεωρώ ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό για ένα παιδί να νιώθει ελεύθερο να μιλάει στους παιδιούς του, είτε σε εμένα είτε στον μπαμπά του.

10:00 Δεν μπορεί να είναι χαζουμάρα, μπορεί να είναι κάτι σοβαρό. Οπότε θέλω σίγουρα πετυσσότερη αγάπη από ό,τι έλαβα εγώ. Αλλά πιο πολύ αυτό θέλω να νιώθει ελεύθερο σαν παιδί και αργότερα το μεγαλωθώ μόνθιβος. Είναι πάρα πολύ σημαντικό να υπάρχει ο χώρος και να νιώθει ένα παιδί αυτό που λες την ελευθερία ας πούμε και το θάρρος να μοιραστεί το οτιδήποτε.

10:35 από το έκανα τη βλακία που όλοι ξέρουμε και έχουμε κάνει ως μικροί που λες πω πω τώρα πώς θα τους το πω και καλύτερα να μην τους το πω, να υπάρχει τουλάχιστον αυτό το περιθώριο ας πούμε να ανοιχτεί ένα παιδί και να μοιραστεί τα άγχη του, τις ανησυχίες του, αυτό που λέω τι έκανα τώρα και πώς θα το διορθώσω. Έτσι, πολύ σημαντικό. Θεωρείς λοιπόν ότι πώς μάλλον σε έχει αλλάξει όλο αυτό και γίνεσαι μαμά ας πούμε. Τι αλλάζει στη ζωή, τι αλλάζει το πώς αντιμετωπίζεις εσύ τα πράγματα πλέον.

11:14 Τι αλλάζει. Προσπαθώ κυρίως να μην με καταβάλει το άγχος. Να τα καταφέρνω. Δύσκολο θα πω. Πολύ δύσκολο διότι το βιβλίο γίνεται. Γενικά έχω αλλάξει πολλές τρόπες. Ίσως και τρόπες που έλαφα από τους γονείς μου. Μπορεί να... Τρίτο λόγο και κάποιες... κάποια πράγματα... μεγαλώνοντας το μικρό... έχοντας πλέον... τη γνώση της μικρότητας και το...

11:57 Ισχύει γιατί είναι... Εγγραμμάνεται μια μαμά, το παιδί... Είναι πάρα πολύ σημαντικό να μην ξεχνάμε ότι και οι γονείς μας Οι γονείς μας υπήρξαν σε αυτή τη θέση που λέγεται πρώτη φορά γονιός, κάποιοι και δεύτερη φορά αλλά κάνεις άλλα λάθη με το δεύτερο. Γενικότερα όλη αυτή η διαδικασία της γονεϊκότητας δεν είναι εύκολη. Το ξέρουμε από πρώτο χέρι, όποιος δηλαδή το ζει.

12:23 νομίζω ότι καταλήγει σε αυτό πόσο δύσκολο πράγμα είναι να μεγαλώνεις παιδιά και λέγοντας αυτό τι είναι αυτό που δεν σου είχε πει κανείς για τη μητρότητα και θα έλεγες βρε παιδί μου μα γιατί κανείς δεν βρέθηκε να μου πει Αλεξάνδρα δεν βρέθηκε κάποιος να μου πει το δεν χρειάζεται να το κάνεις όλα τα παιδιά εγώ όταν γέννησα Εγώ γενικά είχα στο μυαλό μου αυτό το να το σπίτι μου καθαρό για να μπορέσω εδώ να ξεκουράζομαι.

12:58 Γιατί όταν είναι το σπίτι ανάσταγη, το μυαλό μου με εμένα είναι πρέπει να το κάνω. Είχα στο μυαλό μου ότι θα γυρίσουμε στο σπίτι και θα καθαρίσω και θα πλένω, θα κάνω για να είναι πάντα στην εμπερία, για να είμαι κι εγώ ήρεμη και το μωρό να νιώθει πιο καλά. Διαφήμιση της Pampers έχω να πω εγώ. Όχι, δεν μου είπε κανείς ότι θα έρθει το 24ωρο εκεί να με χωρίσω και όλος στη δουλεύτα να πάω ώρες-ώρες.

13:32 Αυτό πιο πολύ θα έλεγα. Ισχύει, η αλήθεια είναι ότι έχουμε όλοι μία ψευδαίσθηση του τι σημαίνει γοναϊκότητα και πόσο τέλεια δείχνουν όλα στις διαφημίσεις, αλλά όχι στην πραγματικότητα. Ακόμα. Τι είναι αυτό όμως που σου έμαθε η πορεία αυτή των έξι μηνών ας πούμε όντας μαμά. Να έχεις μεγάλη υπομονή. Είναι πολύ σημαντικό.

14:01 Η υπομονή, η επιμονή για πολλά πράγματα. Αλλά κυρίως η επιμονή είναι το πάντα. Είναι αυτό κάτι που σε δυσκόλεψε ή υπάρχει κάτι άλλο που λες αχ. Πρέπει να προσπαθήσω λίγο ακόμα, ας πούμε, σε αυτό. Κάθε μέρα προσπαθώ. Κάθε μέρα με δυσκολεύει η κατάσταση της μητρότητας, αλλά πάμε παρακάτω σε επόμενο θέμα. Όχι, όχι, όχι. Θα σου πω ότι δι κάθε μέρα δεις κάτι διαφορετικό.

14:36 Γιατί είναι μωρό και εργάζει κάθε μέρα. και τώρα ειδικά στον έκτο μήνα έχω ένα άλλο παιδί που είχα τον προηγούμενο μήνα και είναι διαφορετικό ζούμε και το άγχος το αποχωρισμό οπότε κάθε μέρα η αλήθεια είναι ότι αυτή την περίοδο δυσκολεύουμε ακόμα πιο πολύ η μικρή εμπειρία μου έχοντας ένα δυόμιση σχεδόν ετών παιδάκι έχω να σου πω ότι δεν έχω σταματήσει να ζω μία ακόμα μέρα, μία ακόμα καινούργια μέρα μέχρι και τώρα, έχω την αίσθηση ότι αυτό δεν τελειώνει ποτέ.

15:15 Πρέπει να είσαι προετοιμασμένη. Δεν θα το πω, δεν θα το πω. Έχουμε λοιπόν λίγα χρόνια μπροστά. Και λάθη να κάνουμε και να μάθουμε και να ξαναπροσαρμοστούμε. Ναι, νομίζω ότι μιλώντας και με γονείς που έχουν μεγαλύτερα παιδιά, λένε ακριβώς το ίδιο πράγμα, ότι κάθε μέρα είναι κάτι διαφορετικό. Δηλαδή ξυπνάς και δεν πας με τη λογική ότι τι γνωρίζω μέχρι τώρα. Ό,τι γνωρίζω μέχρι τώρα είναι τα εχέγγυά μου, η βοήθειά μου, σε περίπτωση που χρειαστεί να βγάλω τον άσορτο μανίκι.

15:49 Το κοιτάω το πρώτο και λέω πως κοιμήθησες σήμερα, τι θα μου πεις. Ακριβώς. Να σε πάω όμως λίγο έτσι στην αρχή. Πώς ήταν η εμπειρία με το θυλασμό τις πρώτες μέρες. Λοιπόν, ας παθήσω λίγο πιο αλύτερα. Μην ξεχνάς να ακολουθείς το Μαμάδες στο Blender σε Facebook, Instagram, TikTok και Youtube. Hit Εγώ προσωπικά όταν έμεινα έγκυος δεν είχα ποτέ στο κεφάλι μου ότι πρέπει να φυλάξω.

16:31 Είχα πει ότι θα το προσπαθήσω και αν πάνε καλά τα πράγματα, αν ο μικρός μου σε λύσει και μπορέσω και εγώ, θα το κάνω. Εάν δεν γίνει, δεν είχα κανένα πρόβλημα να του δώσω φόρμουλα. Έτοιμο γραμματάκι. Οπότε εμένα, Εμείς ζήτηκαν και ένα συμβούλος εργασμού, η οποία είναι και από διδατρός μας. Οπότε είχα μία βοήθεια από εκεί πέρα.

16:58 Οπότε μόλις γέννησα, ζωνίσαμε και σαρικοί. Μου φέρανε κατευθείαν, τραγίστη με σάρου μου φέρανε το μικρό σώμα του και προσπαθήσαμε να το μόλυμε σε σπίτι. Απλά ο μικρός γεννήθηκε αρκετά μικρούλης, 2,600. Και δυστυχώς δεν συνεργαζότανε όλα εδώ το σύστημα. για να μπορέσει να φυλάσει. Και πεινούσε, οπότε είπα στις νέες να τον πάνε μέσα, να τον παίξει, να κάνει ένα θέμα, μέχρι να δω τι και πώς.

17:33 Η παιδιά, προς αυτό που μου σύστησε, ήταν ξεκοπηλιάς. Οπότε, ξύπνησα με τις ξεκοπηλίες, ο μικρός τις πήρε κατευθείαν και άρχισε να πεινει. Είχα από μία μέρα πριν γυμνήσω πάρα πολύ γάλα. Ααα, έχεις ήδη ξεκινήσει. Ροή τεράστια. Βλέπασα σοκ. Βλέπασα σοκ. Αλλά στην αγωγή μου, με το δικαίωμα μικρός ζητών, μπορούσα να ξεχάσω την κυλία.

18:07 Οπότε, αφού επιλέξαμε να πάμε με τη ψυχακυλία, Ξεκινήσαμε όλο αυτό, ο μικρός έπινε, έπινε, έπινε, αλλά εγώ, με κάποιο λόγο, πήγε στο νου μου, στο κεφάλι μου, το πήρα όλο άκουσα αυτό, ότι μέχρι να αποφυλάσει, θα πρέπει να με βάλει, να βγάλει από το κεφάλι μου. από το κύριο σε όσο δεν κολλάει, πως βάλει από εκεί. Και ενώ έλεγε και δύο φορές, ότι δεν θα νομίζω η έξη σε λίγες μέρες, θα στρώσει, θα πάρει φόρμα, θα φυλάσει μόνος του, δεν θα φύγει.

18:45 Εγώ για κάποιον λόγο, από ότι ξεκίνησα να νομίζω έτσι μια μικρή κατάφευξη οργάνες, δεν ξέρω τι μιλάω, ξέρω ότι πάνε στο νοσοκομείο. Συμβαίνει σε όλες τα σου πω εγώ. Όλες κάπως έτσι το ζούμε. Και τα σκέφτεσαι μετά και λες, μα γιατί είχα κολλήσει σε αυτό, αλλά νομίζω είναι νορμάλ. Εγώ δεν άκουγα η αλήθεια. Είναι ότι το κεφάλι μου ήταν κολλημένο. Είπα ότι εγώ θα είμαι μια ζωή έτσι και δεν μπορούσα να βέζω δίσκο όλο αυτό.

19:17 Και δεδομένου ότι μου τως γεννήθηκε αρκετά μικρούληση και πεινούσα και πάρα πολύ, πάρα πολύ. Να δούμε, θα με πεις ότι δύο μέρες στην Οεστήριο έπαιρνα 40 και 60. Ήθελα να μεγαλώσει ο μικρούλης. Λέγε πρέπει να πάρω δυνάμεις, θερμίδες από όπου βρω. Ήθελα να μην είμαι 150 γραμμάρια παραπάνω. Και στην οχοριό μου, να δεν ξέρω, ήταν λίγο λάθος.

19:42 Οπότε προσπάθησες για ένα μεγάλο διάστημα με τις ψευδοθυλές ή προσπαθούσες λίγο απ' όλα, μπουκάλι κτλ. Πώς πήγε αυτό για... Την πρώτη μέρα με τις ποσοφυλές και δώσαμε το εικόνα μέχρι να το βρω εγώ λίγο. Την επόμενη μέρα δεν έδωσα καθόλου ξένο γάλα ήμουν μόνο με τη σακοφυλή και τον κράτησα μόνο το βράδυ για να μπορέσω να ξεκουραστώ λόγω των ίσων και θα ήμουν λίγο κουρασμένη σωματικά.

20:19 και την επόμενη μέρα αποφάσισα ότι δεν θέλεις να συνεχίσεις γιατί ήξερα που θα οδηγήσει όλο αυτό οπότε ξεκίνησες μπουκάλι αυτή ήταν η πραγματικότητα για εσάς χαίρομαι που το λες και θα σου πω με ποια είναι γιατί ακούω διάφορες ιστορίες εγώ ήμουν στο κλαμπ που είχα βάλει στόχο θα θυλάσω που ο κόσμος ανάποδα να έρθει. Θα πρέπει να βρούμε τρόπο να το κάνουμε να δουλέψει και γι' αυτό ανέφερα το κομμάτι του πώς κολλάμε γιατί είναι οι ορμόνες, είναι η ευαισθησία που έχει ο καθένας.

21:01 Είναι, ξέρεις, οι αποφάσεις που έχεις πάρει από πριν και λες μα δεν γίνεται να μην μου βγαίνει ο θυλασμός και χαίρομαι που ακούω ότι αποφάσεις και είπες δεν δουλεύει δεν δουλεύει. Θα βρω άλλη λύση για να με ήρεμι. Και θέλω να το πω γιατί είναι σημαντικό σε όποια μαμά, mom to be ή ήδη μαμά μας ακούει ότι θα συμβεί, μπορεί να συμβαίνει, αλλά καλό είναι ως ένα σημείο να προσπαθούμε ακούγοντας αυτές τις φωνές που μπορεί να είναι η δική σου που λες δώσε μπουκάλι, η δική μου που λέω ότι το προσπάθησα και κοίτα να δεις ρε παιδί μου μπήκα σε μεγάλο γολγοφά.

21:40 να κάνουμε ένα βήμα πίσω καμιά φορά και να ακούμε αυτό που λέει ότι δεν χρειάζεται αυτό που είπες πριν ότι θα θυλάσω ή πρέπει να θυλάσω ή πρέπει να δώσω μπουκάλι να το πηγαίνεις μέχρι τέλος καλό είναι να αλλάζεις και γνώμη στην πορεία αν αυτό εξυπηρετεί την ησυχία σου, την ηρεμία σου εγώ μπορούσα να το έκανα λίγο γρήγορα για να είμαι ηλικρινή αλλά δεν το νομίζω δεν είναι κακό Ό,τι δουλεύει για την κάθε μία έχω να πω εγώ.

22:12 Το μωρό το πάει, θα μεγαλώσει. Ακριβώς. Σημαντικό είναι να τρώει το παιδί. Τώρα τι θα τρώει, και τα δύο είναι αποδεκτά σε αυτή τη φάση. Θα σε πάω σε ένα άλλο κομμάτι που μου ανέφερες όμως, που θέλω να μου πεις λίγο και αν συνδέονται όλα αυτά. ανέφερες ότι πέρασες επιλόγιο κατάθλιψη το οποίο δεν είναι εύκολη κατάσταση δεν το έχω ζήσει αλλά ό,τι έχω διαβάσει και έχω ακούσει δεν περνάς καλά όταν περνάς επιλόγιο κατάθλιψη θεωρείς ότι συνδέεται λίγο υπήρχε η ματέωση του δεν θύλασα πήρα την απόφαση να δώσω μπουκάλι ή ήτανε και άλλα πράγματα ψυχολογικά που έπαιξαν ρόλο να σου πω την αλήθεια δεν ξέρω γιατί έγινε όλο αυτό.

23:02 Ο θυλασμός ήταν ένα λιθαράκι. Ναι. Δεν ξέρω γιατί... Δεν ξέρω αν υπάρχει γενικά κάτι τέτοιο. Φαντάζομαι πως όχι. Εμένα ξεκίνησε πλόσιος από την αυτοίρια. Επειδή, όπως είπαμε, Δεν πιάστηκε να έχουμε στην ελόγη μας ότι έτσι πρέπει να είναι και να τα βάζουμε με τούμπλακια και με τα ονόματα και με αυτά. Γιατί οπότε δεν ξέρεις πόσο θα σε παίρνει η ζωή. Καθόλου.

23:39 Όποτε καλό είναι να καταστηνάτε σήμερα. Εγώ ήθελα πάρα πολύ να γεννήσω φυσολογικά. Πάρα πολύ. Δυστυχώς δεν τα κατάφερα. Δεν έγινε. και έκανε την Κυσσαρική. Τον βράδυ λοιπόν που γέννησα, ενώ ο μικρός ήταν μέσα και κοιμόταν, γιατί ήρθαν τα κορίτσια, ήμουν μόνη στο δωμάτιο και ξαφνικά, επειδή η κλινική που γέννησα είναι στην ουσία ένα μικρό κτίρι εδώ στη Καβάλα, είναι σαν ένα δυόρροφο σπίτι, καλάδι, ακούγονται τα πάντα.

24:17 Και ακριβώς από πάνω μου ήταν η άκουσα του κετού. Και εκείνο το βράδυ λοιπόν που χαλάρω να τον προσπαθούσα να αρχινθώ, άκουγα μια γυναίκα από πάνω μου να γεμάει. Και δεν ξέρω εκείνη τη στιγμή κάτι, κάτι ήταν ρε λες που μου γύρισε, δεν ξέρω, ένιωσα σφιχτικά και ακριβά. Και από εκεί ξεκίνησαν οι πτήρες, γιατί δεν μπορούσα να γίνω ψηλογικά, γιατί θα έπαιρνα μικρόφυλλή.

24:57 Και από εκεί ξεκίνησα η εξοπλισία. Έχω πολλές ερωτήσεις. Θα ξεκινήσω όμως από την ερώτηση του ότι ήταν επιλογή η κεσαρική, ήταν μονόδρομος η κεσαρική ή ήταν, εννοώ πώς προέκυψε η κεσαρική. Γιατί ακούσαμε πρόσφατα και ένα 65% ποσοστό κεσαρικών και πάντα κάνω ένα γκάλοπ όλες τις μαμάδες. Να καταλάβω το λόγο της κεσαρικής, κατάλαβες.

25:26 Πώς ήταν αυτή η εμπειρία για σένα ενώ όπως κατέληξες στην κεσαρική. Εμένα ο μικρός τις τελευταίες δύο εβδομάδες, από τις 38 μέχρι τις 40 δεν έβαζε καθόλου ούτε γραμμάδες. Δεν κατέβαινε, η θέση είχε, δεν είχε πάρει, είχα τα λάθη μου και τα καθάρισαν, καθόλου, τέλος πάντων δεν είχε πάρει, δεν είχε δραφεί. Οπότε είπαμε να περιμένουμε έτσι μια-αύγιο μέρος ακόμα και αν δεν θα πάμε να κάνουμε πρόκληση.

25:59 Είχα πάει 40 και μία μέρα, ο μικρός είχε βόλευτη μέσα μου χαρά, οπότε λέμε με την γυμνή κολάβο μου να πάμε να κάνουμε πρόκληση. Εγώ έγινε την εβδομάδα, παρόλα αυτά είχα συσπάσεις που τις ένιωθα. Πηγαίνοντας λοιπόν στην πλημμυκή, μου βάζουν το καρδιατοκόρρατο και είχα κάνει 70, 80, 100, πάνω αν είσαι σπράσιμη. Δεν τις ένιωθα πάρα πολύ, αλλά τις ένιωθα. Οπότε μου λέει, μία κορίτσι μου δεν τη χρειάζεται ούτε να την τρόπις, θα πάμε κανονικά.

26:41 Μόνον είσαι έτοιμη, ναι. Τέλος πάντων, περνάει το βράδυ, έρχεται η Βιά, με ξαναεξετάζει και βλέπει ότι η συσπάσεις δεν έχει γίνει κατά και μου λέει θα βάλουμε και ένα ανελπώθετο ειδημομονικό πρόκλησο, συνορώ, για να βοηθήσουμε λίγο τη διαδικασία. Τέλος πάντων, μου γίνεται αυτή η διαδικασία και μετά από 2-3 ώρες, τις εισπάσεις, μηδέν.

27:12 Ήτανε λες και μου μπλόκαρε τα πάντα. Εξαφανίστηκαν όρες. Περιμέναμε, περιμέναμε, μετά έφεπες μικρολόγος μου, βάλεμε και ένα δεύτερο υπόθετο μήκος και περιμέναμε πάλι γύρω στις 5 ώρες. Τίποτα. Οπότε... Έπρεπε να επέμβουν σε αυτή τη φάση φαντάζομαι. Θα μπορούσα να πάω στο σπίτι μου. Ναι. Θα μπορούσα να πάω στο σπίτι μου και να περιμένω και μια βομμάδα.

27:46 Αλλά είχα ταλαιπωρήσει πάρα πολύ, ήμουν πάνω από 24 ώρες στη σκη. Και δεν είχα ψημερό, ήμουν μόνο με τους ορούς και με αυτά. Λέω, πάμε να τελειώνουμε. Πάμε να γεννήσουμε. Η αλήθεια είναι ότι σε καταλαβαίνω και καταλαβαίνω και πάρα πολλές που μπορεί να μας ακούνε και να είναι στον ένα το μήνα. Είναι δύσκολος μήνας. Ειδικά, ούτε κάνω μήνα.

28:09 Αυτές οι τελευταίες δύο εβδομάδες πριν γεννήσεις που έχεις βαρύνει, σου φταίνε όλα. Εγώ είχα πάρει μία μπάλα από αυτές τις μεγάλες, τέλος πάντων, που σου λένε να χοροπηδάς πάνω κάτω. Δεν τη συμπάθησα σε όλη μου την εγκυμοσύνη, δεν την ήθελα και τα ζόμασταν και την απέφευγα. Την τελευταία εβδομάδα την αγάπησα. Λέω θα χοροπηδήσω, μπας και δουλέψεις και αυτό και κατέβει αυτό το μωρό να βγει.

28:34 Για να σε πάω όμως και να στο συνδέσω λίγο γιατί είναι σοβαρό αυτό που ανέφερες πριν. Απλά ήθελα να καταλάβω λίγο το πώς προέκυψε η Κεσαρική. Ακούς όλο αυτό, ότι μεν άλλη γυναίκα να γεννάει, έχεις τις τύψεις σου γιατί εγώ δεν γέννησα αυσιολογικά ενώ ήθελα και ήταν αυτό που πραγματικά ο τρόπος που ήθελα να γεννήσω τέλος πάντων δεν πιάνει ο μικρός ανησυχία και εκεί θεωρείς ότι υπήρχε κάπου έλλειψη ενημέρωσης ότι θα μπορούσες να έχεις παραπάνω στήριξη σε αυτά τα κομμάτια του να καταλάβεις ότι ναι μεν και οι δύο είναι τρόποι και ο φυσιολογικός και η κεσαρική για να γεννήσεις και το νόημα είναι να γεννήσεις και από την άλλη όλο αυτό το κομμάτι στήριξης του θυλασμού για να μην γίνεται που σε πολλές μας γίνεται πιο μεγάλο ζήτημα από ότι είναι θεωρείς ότι κάπου εκεί θα μπορούσες να έχεις παραπάνω βοήθεια όσον αφορά το πως γεννάμε και γιατί γεννάμε και τι σημαίνει το θυλασμό δεν ξέρω γενικά μέχρι ένα σημείο και με τα αυτοεξαιτημωσίες, με τα αυτοεξαιτημωσίες, με όλα αυτά τα νοτιούδια της ερικής.

29:48 Και τώρα, αν με ρωτήσεις, δεν με ενδιαφέρει καθόλου, αρκεί να έχω φυσιολογικά παιχνιό. Αυτός είναι ο πρόβλημας. Και είναι η γη. Αλλά όπως είπα, με οι ορμόνες και με αυτά που περνάει η ζωμιακά καταπτύριακη εξαιτημωσίες και όλα αυτά που αλλάζουν το σώμα της, το πώς προετοιμάζεται ο εγέφαλος. Και πάλι ήμουν εκεί κολλημένη. Ήθελα να ζημίσω το θελυκά. Ήθελα να ζήσω το πρόξευγένι.

30:15 Όχι, όχι την αδρεναλίνη που μπορεί να γίνει κάτι. Παίρνοντας τη ζωή το μωρό και σήμερα ας πούμε, στο τραπέζι, και να κοιτάω το ταβάνι ή τους παραμπούς μου. Έτσι ένιωθα αυτό. Αλλά, τώρα αν με ρωτήσεις, δεν με διαφορεί καθόλου. Η αλήθεια είναι ναι, ότι έχει σημασία να έρχονται στον κόσμο αυτά τα παιδιά ασφαλή. Βέβαια, εγώ θα το ξαναπώ, το 65% και σαρικές δεν δικαιολογείται σε ένα σημείο, δεν θα σταματήσω να το λέω.

30:57 Μου ακούγεται ότι στη δικιά σου περίπτωση δεν ήταν αυτό το ποσοστό που λέμε το προγραμματισμένο κτλ. Από την άλλη πιστεύω ότι η επιλογή πρέπει να είναι εκεί γιατί είναι ένας τρόπος να γεννηθούν παιδιά κάπου πρέπει να το βρούμε στη μέση και να και να μην γίνονται άσκοπες και σαρικές σε γυναίκες που δεν το θέλουν και αντίστοιχα να μην φτάνουν μέσα Να φτιακόψω σε αυτό το σημείο θέλω να πω ότι θα αλλάξω γυναικολόγο γιατί ελπίζω να το δει φαγματικά Δεν μπορώ να στείλω και ένα μίσμα. Όλο αυτό που είπες ότι δεν πρέπει να γίνονται άσκοπες τις αρκετές.

31:41 Δεν είναι... Τα χρήματα δεν είναι πάντα το πάνω. Δηλαδή, ας μην θέλουν και τις μονιλές να... Αφού μπορούν, ας τις ζήσουν. Γιατί είναι... Ο δικός μου είναι το λόγο που έτσι να αλλάξω. Το 1980 έφεραν τις αρκετές. Ξέρεις τι, δεν θέλω να διαλέγω στρατόπεδο σε αυτό, γιατί έχω μιλήσει και με ομάδες που μου λένε ότι ξέρεις κάτι, δεν άντεχα να πάω για φυσιολογικό κετό.

32:10 Το φοβόμουν τόσο πολύ που προκειμένου να διαχειριστώ το άγχος μου, επέλεξα να πάω σε κάτι προγραμματισμένο. Γι' αυτό και λέω ότι δεν είναι θέμα να διαλέξουμε ποιο είναι καλό απέναντι σε κάτι άλλο. Σημασία έχει να μπορούμε να ενημερωθούμε ως μέλουσες μαμάδες για το τι επιλογές έχουμε, ποια είναι τα ρίσκη της μίας και της άλλης πλευράς, τι θα γίνει αν υπάρχει επιπλοκή και πρέπει να επέμβει ο γιατρός και να πει παίρνω την απόφαση πάμε για κεσαρική, αλλά να μην γίνεται αυτό που λες, μία μηχανή παραγωγής, μία βιομηχανή, ...τη γέννα με άσκοπα προγραμματισμένα ραντεβού που υπό άλλες συνθήκες με μια καλή ενημέρωση θα ήταν ένας συλλογικός τοκετός και είμαστε όλοι happy και υπάρχει και ένας ρόλος που δεν θα σταματήσω να το λέω, Επίσης της ΜΕΑς εκεί να βοηθήσει όχι μόνο με το κομμάτι του το και του και με όλο το υπόλοιπο κομμάτι που είναι αυτό που συζητάω ότι όλη αυτή η ψυχολογία η έντονη που υπάρχει μετά τη γέννα με τις ορμόνες να ανεβοκατεβαίνουν και μαμάδες να νιώθουν αν θέλεις χωρίς στήριξη σε όλο αυτό το κομμάτι του θυλασμού νομίζω ότι αν η ΜΕΑ είχε έτσι λίγο πιο κεντρικό ρόλο στο να σε ενημερώσει όχι προσωπικά εσένα σαν μαμά.

33:34 του τι σημαίνει θυλασμός, του πόσο δύσκολο ταξίδι είναι αυτό που επιλέγεις να κάνεις, γιατί δεν είναι εύκολο πράγμα, τίποτα δεν είναι εύκολο από τη στιγμή που γυρίσεις μαμά και έχει σημασία να έχεις τους σωστούς επαγγελματίες δίπλα, να σε στηρίξουν σε όλο αυτό και θα σε πάω σε κάτι σε μία ερώτηση που θέλω πραγματικά να την κάνω συζητώντας όλο αυτό Ποιο είναι το μήνυμά σου λοιπόν σε όλες αυτές τις γυναίκες, μομάδες που βιώνουν επιλόγιο κατάθλιψη, τι είναι αυτό που διδάχτηκες μέσα από αυτή την εμπειρία.

34:17 Το κυριότερο πράγμα που το έκανα και εγώ είναι να ζητήσουν κάποια βοήθεια. Αν δεν υπάρχει στήριξη, δηλαδή, από κάποιον πέρα, από το γύρω περιβάλλον, στους συγγενείς, με κάποιους φίλους, φίλοι, και έχουν τη δυνατότητα, καλό είναι να ζητήσουν μια βοήθεια, γιατί πραγματικά εγώ προσωπικά, με λίγο ηθική κατάσταση, δεν θα πω ότι κι εγώ είμαι 40% τέλεια ακόμα, αλλά βοηθάει, δηλαδή να ζητήσουν βοήθεια και να μην έχουν στο μυαλό τους ότι είναι κακές μανούλες ή ότι δεν τα καταφέρνουνε ή ότι κάμουνε κάτι λάθος.

35:05 Αυτό καμία δεν είναι κακό ανήμα. Καμία. Είναι μόνο σε κεφάλιση εκείνη τη στιγμή. Πραγματικά, πολλές φορές να κάνεις κάτι αφελά σου, με δηλαδή, θυμώνεις που βγαίνουν από την απλώς δεκατάσταση και είναι σε πιο προχωρημένο στάδιο, και να σε στήψεις και να λες πού είμαι κακιά νομάδα ή τι έκανα, νομίζετε. Δεν είσαι κακιά νομάδα, απλά και είναι τη στιγμή που το μυαλό σου είναι άλλο.

35:43 Γίνει από το σώμα σου, πώς να σου το εκδηλείς. Οπότε αυτό, να ζητήσουν εμπολισιά, το κυριότερο. Πόσο διάστημα κράτησε έτσι οι έντονοι, τα έντονα συναισθηματικά, ας πούμε, σκαμπανεβάσματα για σένα. Τέσσερις μήνες. Τέσσερις μήνες. Είναι μεγάλο διάστημα να νιώθεις περίεργα. Και ποια είναι τα συναισθήματα, Αλεξάνδρα, που έχεις κυρίως, απογοήτευση, ενοχές.

36:17 Να είσαι σαν αυτές σίγουρα. Απογοήτευση, εγώ προσωπικά, την αρχή ένιωθα έτσι. Εκεί λόγω του φυλασμού για κανένα μήνα, ενάνηση, ένιωθα έτσι έντονα αυτό το απογοήτευσις. Είναι φιλός και με τον εαυτό σου, με όλα. Όλα δυστυχώς σου φτάνει. Είναι δύσκολα συναισθήματα να διαχειριστείς και πόσο μάλλον όταν έχεις ένα μικρό πλασματάκι που, τα έχω πει και άλλες φορές, σε έχει ανάγκη 24 ώρες στο 24ωρο, είναι κολλημένο εδώ πάνω, ειδικά τον πρώτο καιρό, και μέσα σε όλο αυτό πρέπει να διαχειριστείς και τα δικά σου συναισθήματα, αν ζεις κάτι τέτοιο.

37:12 Όπως είπα, δεν το έχω διώσει. Αυτό που ακούω είναι ότι γιατί παρόμοια συναισθήματα έχεις και χωρίς να περνάς απαραίτητα επιλογή ο κατάθλιψης, ενώ σε βαθμό που χρειάζεσαι όντως κάποια βοήθεια. Όλες αυτές οι ενοχές είναι εκεί, όλα αυτά τα συναισθήματα του πώς πρέπει να είσαι, πώς πρέπει να συμπεριφέρεσαι, τι πρέπει να νιώθεις.

37:33 Έχω ακούσει ας πούμε εμπειρίες από άλλες μαμάδες που μου λένε, τον πρώτο καιρό ένιωθα αποστροφή, δεν ήθελα να κρατάω το μωρό, δεν ένιωθα κάτι και παρόλα αυτά και από τον κύκλο μου, ξέρεις, πώς λένε οι συγγενείς, γιατί δεν είσαι χαρωμένη αφού έχεις το μωράκι στην αγκαλιά σου, που είναι αθώες οι κουβέντες. εγώ τις βάζω στο αθώο ότι δεν το λένε για να προσβάλλουν τη μαμά αλλά όταν είσαι σε αυτή την ευαίσθητη φάση όλα αυτά ηχούν πολύ μεγαλύτερα από τι είναι και νομίζω δεν ξέρω πως το βλέπεις εσύ αλλά θεωρώ ότι είναι σημαντικό να τα λέμε είτε από την πλευρά αυτού που δεν το έχει ζήσει αλλά από την πλευρά και αυτού που το έχει ζήσει και γενικότερα να νορμαλοποιούμε λίγο όλα αυτά τα συναισθήματα που υπάρχουν τις πρώτες μέρες γιατί υπάρχουν είναι σημαντικό αυτό και θα το κλείσω έτσι γιατί τα συναισθήματα αυτά υπάρχουν και θα τα αφήσουμε εκεί και θα πρέπει να τα βγάλει προς τα έξω και πραγματικά να είναι πολύ λαχρύτεροι έτσι είναι πολύ σημαντικό να μπορούμε να τα εξωτερικεύουμε

38:47 όλα αυτά να νιώθουμε αληθινοί να μην βάζουμε όλα αυτά τα στερεότυπα που υπάρχουν εκεί έξω στο πώς πρέπει να είμαστε και να είμαστε και πολύ τελειότητα θα πω εγώ δεν είναι τα social media όπως πολλές φορές θα πούμε αχ αυτά μας έχουν είμαστε σαν άνθρωποι λίγο ότι όταν δεν ζούμε κάτι και είμαστε απ' έξω κρίνουμε με μια τελειότητα στο κεφάλι μας τον οποιονδήποτε βλέπουμε να περνάει κάτι ότι έτσι έπρεπε να είσαι μα γιατί το σκέφτεσαι αυτό τέλος πάντων τα συναισθήματα υπάρχουν καλό είναι να τα εξωτερικεύουμε και να ζητάμε βοήθεια όταν δυσκολευόμαστε να τα διαχειριστούμε το Vidcast ομάδες στο Blender είναι εδώ για κάθε μαμά ώστε να μην νιώθει μόνη της γι' αυτό θέλω να ακούσω τη γνώμη σου θέλω να μου πεις στα σχόλια τι σου άρεσε, τι δεν σου άρεσε τι άλλο θες να συζητήσουμε είναι σημαντικό για σένα.

39:49 Γράψε μου στα σχόλια κάτω από το επεισόδιο στο Spotify, στο YouTube, στα social media τη γνώμη σου. Θα σε πάω όμως λοιπόν σε κάτι που θέλει πραγματικά διαχείριση και τι εννοώ ένα έξι μηνών παιδί δεν μπορείς παρά να μου πεις ότι χρειάζεται την απόλυτη διαχείριση τον απόλυτο συντονισμό. Πώς είναι λοιπόν μια τυπική μέρα με ένα έξι μηνών παιδί Μια τυπική μέρα. Λοιπόν, έρχοντας μπή λοιπόν τον εκτομήνα, όπως είπατε, έχουμε ξεκινήσει το άγχος του αποχωρισμού, για τα καλά θα πω εγώ.

40:37 Οπότε με το που με χάνει και από το παιδικό του παιδί, λίγο αρχίζει να γκρίνει λίγο και φωνάζω εγώ. Ναι, παιδί μου, έρχομαι σε όλο το σπίτι της, για να μην ξεχωρίζει. Δεν ξέρω αν βλέπετε κάποιον που πω πάντως ότι παιδί μου. Οπότε, ναι, είμαστε όλη μέρα με φωνές και αυτά. Πολύ γκρίνια. Όλη τη μέρα όλους τους ύπνους που κάνει, είτε είναι τρεις, είτε είναι τέσσερις, είναι πάνω μου.

41:08 Ακόμα από εγωγέννητο. Κουνάμε, δηλαδή, φουλ. Κλασικά. και κοιμάται πάνω μου, μένει δύο ώρες πάνω μου, εγώ έτσι το για να παίρνω. Παίζουμε πάρα πολύ, προσπάθω δηλαδή τώρα έτσι με τον... αφού παρατηρεί λίγο πιο πολύ, έχει άργα αντίληψη, ξεκινάει λίγο σιγά σιγά δειλά να κάθεται, οπότε παίζουμε έτσι με τα παιχνιδάκια, χθες μου τα τέριαζε, μου τα έβαζα από δω εδώ όλα μαζί, έτσι είναι και λίγο πιο ωραία το καθένα μεταξύ μας υπάρχει μια αλληλεπίδραση σε αυτό το στάδιο που έτσι αρχίζεις και συνεννοείσαι μέσα σε όλο αυτό λοιπόν που περιγράφεις την τυπική μέρα βρίσκεις λίγο χρόνο για σένα είναι μεγάλος μύθος αυτός προσπαθούμε όλες να βρούμε χρόνο κάπου μες στο 24ωρο το βράδυ δεν είχαμε εκείνο το τέταρτο όσο αντέξω έχουμε κανονίσει με τον μπαμπά του επειδή λείπει όλη μέρα είναι στη δουλειά έχουμε κανονίσει κάθε μέρα 9 η ώρα το βράδυ που πάει έπαιρνονται ο μπαμπάς του οπότε κάθομαι εγώ κάθε βράδυ τουλάχιστον 1 τέταρτα στο μπαλκόνι είτε έχει κρυώσει είτε όχι παίρνω κάτι να πω

42:35 και απλά ηρεμόμαι τους πυλωμούς μου λίγο φρέσκο αέρα παιδιά Μαζί μου, μπράβο και χαζεύω. Είναι σημαντικό η αλήθεια είναι. Και με τις τεραιές τροφές έχετε ξεκινήσει, πώς πάει αυτό? Βέβαια, ξεκινήσαμε βασικά με το πρωτόκρεμα και το μεσημεριανό του. Το φρούτο δεν μας αρέσει καθόλου, καθόλου όμως. Και το μεσημεριανό μπορώ να πω ότι έχει ξεκινήσει εδώ και μία μισή εβδομάδα περίπου και το τρώει όλο.

43:06 Ό,τι είναι πράσινο του αρέσει. Έχει προτίμηση το χρώμα. Σανάκι, μπρόκολο, όλα αυτά τρελαιόμαστε. Ωραία, οπότε η εμπειρία είναι θετική δηλαδή. Προς το παρόν. Ξεκίνησες με BLW δηλαδή να έχει κομματάκια μπροστά και αναπέζει ή βάζουμε και κουτάλι όπου χρειαστεί. Όχι η αλήθεια είναι, δεν το κατακρίνατε που τα δεν κατακρίνατε.

43:35 Απλά εγώ προσωπικά δεν είμαι αυτής της τακτικής. Είμαι έτοιμη να του δώσω τα έννοια μου για να γυαλίσω. Και όταν νιώσω ότι είμαι έτοιμος, θα είμαι έτοιμη να τον δίνω έτσι λίγο πιο μη πολιτοποιημένα τόσο πολύ. Και να τον δίνω έτσι κομματάκια, γιατί έχω λίγο το άγχος. Όλες μας νομίζω δεν είναι εύκολη η διαδικασία οι στερεές τροφές.

44:02 η εμπειρία μου είναι αντίστοιχα και εγώ πριν ξεκινήσουμε είχα άγχος στη διάρκεια ψιλοχαλάρωσα λίγο όταν τον είδα πως αντιδράει αλλά πάντα είχα στο πίσω μέρος του μυαλού μου τώρα προσφέρω τα σωστά τρώει σωστά έχουμε επικοινία στις τροφές που δοκιμάζει τάξει ακόμα δυσκολευόμαστε ακόμα η επικοινία είναι που φτιάχνουμε και εγώ τι να φάει σήμερα κάτι διαφορετικό μήπως εντάξει καλά, καλά, καλά μια προτίμηση προς το σουβλάκι την έδειξε μικρός όποτε υπήρχε πιο πικάντικη γεύση από τα πλέιν που του έδινα εγώ τα απλά το παιδί απολάμβανε το φαΐ πάρα πολύ ωραία εμένα πάλι δεν του αρέσει το μασχάρι εντάξει, δεν το έχω φαίει ακριβά γούστα από μικρά εντάξει, είναι μια ιδιαίτερη φάση αυτή όταν ξεκινάνε τις θερές τροφές γιατί φοβάσαι αυτό και το γκάγκινγ που κάνουνε καμιά φορά γιατί μαθαίνουν να καταπίνουνε και εσύ είσαι σε φάση μην πνίγεις τώρα και τρέχουμε νερό νερό αυτό είναι και το νερό ένα άλλο ζήτημα δεν ξέρω αν το έχεις εσύ πότε θα δώσεις νερό στο παιδί αν είναι η κατάλληλη στιγμή

45:22 τώρα ή κάνουμε φόκους στο να μάθει να τρώει γενικότερα δεν ξέρω Εμείς από την πρώτη μέρα θα ξεκινήσαμε, έδωσα και το νερό, δεν του άρεσε καθόλου. Από την τρίτη μόδα το νερό του είναι το αγαπημένο του γάλα. Αυτό, το αγαπημένο του. Ναι, έτσι, ωραία. Είναι μέχρι να ανακαλύψουν λοιπόν τι γίνεται σε αυτή τη ζωή. Ναι, ναι, ναι.

45:43 Και είναι αυτό το νερομένο γάλα. Ναι, η αλήθεια είναι, έχεις μια μίξη εκεί, γάλα, νερό, δεν ξέρεις τι... Προσφέρεις τα πάντα και ό,τι συμβεί, ό,τι προκύψει. Θα σε πάσω ένα άλλο κομμάτι όμως που λέγεται ύπνος που νομίζω ότι βασανιζόμαστε όλοι σε οποιαδήποτε φάση και ηλικία. Πώς τα πάτε εσείς με αυτό. Όπως είπα και πριν την ημέρα κοιμάται μόνο πάνω μου.

46:17 Δηλαδή έτσι το να κομμήσω κάτω ούτε δέκα λεπτά θα ξυπνήσει. Έχουμε κάνει και σεμινάριο, συνεδρία μας πρόσχευσε σε μινάριο, έτσι με συμβούλο ύπνου. Δεν λειτουργεί τίποτα στο μικρό και προσπαθώ άπειρες ώρες και μέρες. Έχω καταλήξει απλώς απ' το ότι δεν συνεργάζεται ρε παιδί μου το μικρό, δεν θέλει. Δεν θέλει να κοιμηθεί.

46:44 Αυτή τη στιγμή, δηλαδή σε μια στιγμή όταν το δέχουμε κάθε στιγμή, θα το κάνει μόνος του. Δεν θέλει. Δεν θέλει, εντάξει. Το βράδυ μας είναι καλό θα πω. Τώρα λίγο, δεν ξέρω αν περνάμε μάλλον κάποιο άλμα αυτή την περίοδο. Ένα μεγάλο άλμα. Και ξυπνάει έτσι λίγο πιο τακτικά τη νύχτα. Δεν πίνει γάλα το βράδυ, όπως σε δύο μήνες περίπου, να λιγοκοκκόψει.

47:16 αλλά είναι έτσι λίγο πιο ανήσυχος και κάνουμε σμήνες. Πολύ σημαντικό να καταλαβαίνουμε ότι υπάρχουν αυτά τα άλυματα, τα οποία εκεί που λες, αχ έστρωσε ο ύπνος λίγο, τσουπ, το άλυμα ανάπτυξης και πάμε πάλι από την αρχή. Και αυτό νομίζω είναι στάνταρ μέχρι μια αρκετά μεγάλη ηλικία των εισαγωγικών, ότι μέχρι και τα τρία τέσσερα αυτό συμβαίνει δηλαδή είναι στο παιδί από ένα σημείο και μετά αλλά ναι ναι ναι η εμπειρία μου λέει αυτό ότι τα λεμπορείς γιατί και εγώ το είχα λέω καλή άσπρα και αυτό βράδυ μπήκαμε στο τέταρτο τελείωσε εγώ το έχω πει κάθε φορά που μαθαίνει κάτι καινούριο ξέρω ότι το βράδυ μας δεν θα πάει πολύ καλά δηλαδή κάθε νέο σκυλ κάθε νέα δεξιότητα για μένα σημαίνει ταλαιπωρία μες στη νύχτα δεν ξέρω ποιο είναι το πιο αστείο που έχει ζήσει αλλά εγώ πραγματικά κάποια στιγμή όταν ξεκίνησε να πιάνεται για να σηκωθεί και να μάθει να περπατάει το έκανε sleepwalking στον ύπνο του δηλαδή ξύπναγε στη μέση της νύχτας σηκωνόταν επάνω στην κούνια και έπρεπε από το μόνιτορ που τον παρακολουθούσα

48:37 μη δικά τον πρώτο καιρό μεγάλο διάστημα πάνω από την οθόνη έτσι και τον έβλεπα να σηκώνεται καταλάβαινε ότι ήταν μες στον ύπνο του όλο αυτό και τρέχαμε στο δωμάτιο τουλάχιστον να τον πιάσω στο αέρα ήταν τρομακτικό δεν ξέρω αν έχει ζήσει κάτι τέτοιο αλλά προετοιμάσου ναι εννοείται ήταν όλο ένα στον ύπνο του συμβαίνει σηκώνω με τρομάζει μαμά μου αυτό και με το που καθόταν και του χάιδευα λίγο την πλατούλα τσουπ ξανακοιμότανε Ήταν για να περάσω εγώ τον κεφαλικό.

49:13 Έτσι, έτσι, μοιράζομαι γνώση. Ό,τι έχω ζήσει τραυματικό, το μοιράζομαι. Να σε πάω όμως στο κομμάτι του πώς επηρεάζει τη δικιά σου ψυχολογία και καθημερινότητα, όλες αυτές οι αφυπνήσεις και όλο αυτό το τακτικό, ο τακτικός πανικός μέσα στη νύχτα. Του ξύπνησε το παιδί, πάμε πάλι. Το έχω αποδεχτεί. Θα πω αυτό μόνο. Αποπληστική η απάντησή σου. Έβαλες τη θέση μου. Το αποδέχτηκα λοιπόν.

49:47 Πριν από τρεις ημέρες, για πρώτη φορά μετά από... πρασικά όχι, πρώτη φορά που το έκανε γενικά νομίζω, ξύπνησε στις 4 η ώρα και ξυπνήθηκε στις 6, γιατί έκανε κάτι τέτοια. Αλλά αυτό έμαθε εκείνη την ώρα. Τρελή δεξιότητα! Νομίζω ότι φταίμε εμείς που δεν το εκτιμάμε. Ναι, συγγνώμη. Οπότε ήθελα να το κάνει πράξης και να είτε ότι δεν κοιμήθηκα ό,τι και εγώ για να τον βλέπω, να τον ακούω.

50:23 Χαζομαμάκης ή λοιπόν καθόσουν εκεί και λέξεις αχ το παιδί μου κάνει. Γιατί ξέρω ότι δεν τον έβγαλα καν από το κρεβάτι και αυτά, ήμασταν δίπλα στο κρεβάτι, κρεβάτι λείπνο. Αλλά δεν. Οπότε κατέληξα αυτό ότι δεν πρόκειται να κοιμηθείς ήρεμα ξανά. οπότε δεν με αγχώνει πλέον εντάξει θα ξυπνήσω το προηγουγό κομμάτια αλλά συνεχίζεται η μέρα γελάει ποτέ και όλα καλά ναι ναι ναι ναι ναι πραγματικά το πιστεύω είναι πλέον αυτό το στάδιο που έχεις φτάσει που λες δεν θέλω καφέ δεν θέλω ύπνο είμαι ξύπνια και active 24 ώρες 24 ώρες μαμά δεν ξέρω πως μας συμβαίνει αυτό τέλειο Λοιπόν, θα σε πάω στα μεγάλα διλήμματα. Καφές ή ύπνος, λοιπόν, ποια είναι η επιλογή.

51:17 Καφέ θα πω. Τώρα. Έτσι. Ενέργεια και πάμε παρακάτω. Επιλέγεις τη βόλτα, δηλαδή να βγεις έξω ή τον καναπέ και την ησυχία στο σπίτι. Καναπές. Κάποιες φορές βοηθάει θα πω εγώ αυτή η ηρεμία. Ρουτίνα ή αφορμητισμός μέσα στην ημέρα. Τις περισσότερες φορές ρουτίνα. Αναγκαστικά. Η αλήθεια είναι. Σε αυτή τη φάση. Μπορεί να αλλάζει λίγο πιο μετά έχω να σου πω εγώ.

52:00 Αλλά η ρουτίνα βοηθάει. Θα συμφωνήσω. Βοηθάει. γουγκλάρεις τα πάντα ή εμπιστεύεσαι λίγο και το ένστικτο και καθισχάζεσαι και λες το έχω όχι το εμπιστεύουμε το ένστικτο αλλά το γουγκλάρω όλα και τσάτσι μπι τίμι το ξεχνάμε αυτό πλέον είναι ο ψυχολόγος φίλος όλων και όλα συζητήσεις γιατί έκανε αυτό ξεκάθαρα και είναι φυσιολογικό για όλα τα παιδάκια της ηλικίας για να επιβεβαιώσει και την πηγή.

52:36 Ξέρω, ξέρω γιατί μιλάμε. Θα σε πάω λοιπόν σε μια άλλη ερώτηση. Ποια είναι η πιο εύκολη και η πιο δύσκολη στιγμή της ημέρας. Η πιο εύκολη είναι όταν θα πάει το βράδυ για ύπνο. Γιατί πραγματικά το 99% δεν δυσκολεύεται καθόλου. Θα πιει γάλα. Και ας είναι εξύπνωση θα κοιμηθεί στο λίκνο του. που πολύ σπάνια είχα ζητήσει βοήθεια, ας πούμε, ή θα γκρινιάξει.

53:07 Και οι πιο δύσκολοι είναι τα μεσημέρια μας. Τα μεσημέρια μας που θα βγούμε βόλτα έξω με το καρότσι γιατί δεν θέλει, κλαίει. Εκεί σφιγγόμαστε. Δηλαδή είμαι με το χρονόμετρο. Δύο ώρες παραμένει ξύπνη. Πρέπει σε δύο ώρες να έχω βγει έξω, να έχω πάει για ψώνια, να μην προλάβει να νηστάξει. Ναι. Πάρ' τα. Είναι αυτό που περιγράφεις, πραγματικά μίλησες στην καρδιά μου.

53:41 Είναι αυτό που λέω, οι εξισώσεις και τα μαθηματικά που λύνεις, για να μπορέσεις να συντονίσεις όλο το πρόγραμμα. Γιατί αν δεν βγει... Η ταινία... Ναι, αν δεν βγει σωστά. Το hand-woven στην ταινία ο... ο Ζάκαν, δεν κάνω λάθος, ο λάθος που είναι στο καζίνα και έχει διάφορες πράξεις για να έχει το μιμ που κάνει αυτό. Αυτό ακριβώς.

54:06 Αντιπροσωπεύει όλες μας αυτό το μιμ, νομίζω. Ειδικά στην πρώτη φάση ζωής που δεν μπορείς να τα οργάνε. Πρέπει όλα να είναι ρολόι για να λειτουργούν έτσι λίγο πιο αρμονικά. Συγκρίνεις λοιπόν τον εαυτό σου με άλλες μομάδες. Όχι. Και θα ρωτήσω εγώ, είναι επιλογή το όχι, είναι ασφάλεια, πώς το έχτισες μέσα σου όλο αυτό. Στην αρχή το σύντερν, δηλαδή, της πρώτης ένας δύο, μην είναι σίγουρα, αλλά μετά κατέληξα και πραγματικό ότι επειδή κάθε παιδί είναι διαφορετικό και κάθε μαμά είναι διαφορετική, το πώς διαχειρίζεται το παιδί της, δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να συγκρίνεις τον εαυτό σου και το πώς μεγαλώνεις ένα παιδί ή το πώς συμπεριφέρεται το παιδί σου.

54:59 Γιατί πάμε και πορευόμαστε μέσα στην ημέρα και το παιδί, έτσι. Ακριβώς. Πώς θα ξεπέχει, πώς θα είναι. Ακόμα και με το φαγητό μπορεί να μην δέχεται το αλεσμένο, να θέλει BLW. Οπότε και εκεί δεν μπορείς να συγκρίνεις, αν δεν το ξέρεις ειδικά από τον άντρα. και από μια κάμερα και αυτά ακριβώς μα μα εγώ γιατί δεν το κάνω έτσι έτσι έτσι έτσι βλέπουμε και πολλές φορές βλέπει στη μία πλευρά δηλαδή η μία κακή ημέρα μπορεί να μην είναι αυτό που λες να μην το δεις σε ένα βίντεο ή αντίστοιχα κάποιος που είναι πιο κοντινός σου μια άλλη μαμά να μην το μοιραστεί γιατί μπορεί να μην νιώθει και απαραίτητα την ανάγκη να μοιραστεί μια δύσκολη στιγμή της έτσι δεν είναι ότι όλες οι μαμάδες το κάνουν επίτηδες γιατί θέλουν να δείχνουν τέλειες αλλά γενικότερα συμφωνώ στο να μπαίνουμε σε αυτή τη σύγκριση που αδιαμφισβήτητα μπορώ να σου πω ότι το έκανα για ένα μεγάλο διάστημα γιατί ήμουνα σε ένα baby group που ήμασταν πολλές μαμάδες και το έφερνε κουβέντα και όχι απαραίτητα

56:07 ανοιχτά το συγκρίνω είναι αυτές οι σκέψεις που κάνεις και μια φορά και λες γιατί εμένα δεν μου βγαίνει αυτό το κομμάτι καλό είναι να μην το κάνουμε αυτό και όπως είπες να κοιτάμε το δικό μας το παιδάκι να κοιτάμε τις δικές μας τις αντιδράσεις γιατί πολλές φορές είναι και καθρέφτης αυτού που εμείς μπορεί να έχουμε σαν ανασφάλεια και να το βγάζουμε περίεργα ή αντίστοιχα να έχουμε αυτοπεποίθηση σε κάτι παραπάνω συγκριτικά με κάποια άλλη μαμά οπότε να έχει σημασία λίγο να είναι όλα αυτά ατομικές εμπειρίες που λέω και όχι ομαδικές οι ομαδικές είναι να μοιραζόμαστε τον πόνο μας για το πως είναι η καθημερινότητα Τι είναι αυτό λοιπόν που σε κάνει να νιώθεις ότι το έχεις, ότι τα πας καλά Θα σου μιλήσω ειλικρινά κάθε φορά που μπορεί να έχω ακόμα ξεσπάσματα φημού είτε γιατί δεν δέχεται να κοιμηθεί τα μεσημεριά στο λίκνο του όταν προσπαθώ να τον μάθω είτε γιατί γκρινιάζει και εγώ δεν έχω παιδιά να πάω στη φουαλέτα και μπορεί να φωνάξω και μετά μπορεί να τον πάρω αγκαλίτσα

57:18 και να μου κάνει καθώς μια διαδιάγηση και τώρα έχει αρχίσει έτσι να ξανεί και μου χαμογελάει και εκεί λέει εντάξει Λιώνεις κι εσύ Λιώνουμε όλες μας και νομίζω ότι μου άρεσε πάρα πολύ αυτό που είπες γιατί πραγματικά είναι αυτή η στιγμή που τα ξεχνάς όλα Τι θα έλεγες λοιπόν σε μία νέα μαμά που περνάει δύσκολα, αμφισβητεί τον εαυτό της συνέχεια.

57:45 Να έχει, όπως είπα, υπομονή να μην αμφισβητεί τον εαυτό της και να πηγαίνει καθαρά με το πώς νιώθει. Δηλαδή αν νιώθει ότι αυτό είναι σωστό για το παιδάκι της, να το κάνει, να το δοκιμάσει και αν δει ότι δεν βγαίνει, αλλάζει τα κτήκη. Είτε είναι χαλή, είτε είναι ύπνος, είτε είναι αλλαγή πάνω, είτε είναι σαν τα που φροντίζει το μωρό της, την γυρωκρέμες, το οτιδήποτε μπορεί να αγχώνει μια νέα μαμά.

58:22 Οπότε σταδιακά, σιγά σιγά, όσο περνάει και το διάστημα, όσο περνάνε οι μήνες δηλαδή, αρχίζεις και αποκτάς μια άλλη σχέση με το παιδάλι της, ο άτομος που σε πληροφάνεται. Οπότε εκεί αλλάζει και το τρόπο που αισθάνεσαι εσύ ρε παιδί μου. είσαι πιο σίγουρη, έχεις μια άλλη αυτοπεποίθηση. Οπότε αυτό να μην έχει άγχος και να απολαύσει πρώτα και κυρίως την κάθε στιγμή.

58:56 Γιατί δεν καταλαβαίνεις πότε πάει έξι μηνών, δύο χρονών, δέκα χρονών. Είναι τρομερό. Ο καιρός περνάει πάρα πολύ γρήγορα. Συμβαίνει σε όλους και λες, μα πότε το παιδάκι μου μεγάλωσε και κάνει όλα αυτά τα καινούργια πράγματα, ενώ εγώ το θυμάμαι μωρό ακόμα. Και έχει σημασία σε αυτό που θα μείνω στη λέξη να δοκιμάζεις, γιατί πραγματικά θεωρώ ότι είναι σημαντικό.

59:23 Κάτι που δοκίμασες στους τρεις μήνες, μπορεί να το δοκιμάσεις και δεν δούλεψε, μπορεί να το δοκιμάσεις στους πέντε μήνες και να δουλέψει. Αυτό δεν το είχα σαν άνθρωπο, σαν μαμά. Θεωρούσα ότι όταν κάτι δεν δουλεύει, δεν δουλεύει. και προσπάθησε ο άντρας μου να μου το δείξει όλο αυτό και να μου πει, μα έλα να το ξαναδοκιμάσουμε.

59:45 Και μπορώ να πω από εμπειρία τουλάχιστον, από τη δικιά μου εμπειρία, ότι δουλεύει. Όχι πάντα, δεν ισχύει με όλα, αλλά καλό είναι να είσαι ανοιχτός στη δοκιμή και σε αυτό που λέγαμε ότι ωραία η ρουτίνα, αλλά και λίγος αυθορμητισμός με τα παιδιά δεν κάνει κακό. Λίγη δοκιμή. Και το παιδί το χώρα του, το χρόνο του. Ακριβώς. Πολύ σημαντικό να το θυμόμαστε αυτό. Και θα κλείσουμε με μια ερώτηση που αγαπώ πάρα πολύ. Μ' αρέσει να ακούω τις λέξεις σας. Ποιες τρεις λέξεις λοιπόν περιγράφουν τη λέξη μαμά για σένα.

01:00:20 Αγάπη. Μεγάλη αγάπη. Υπομονή. Μεγάλη υπομονή. Επομονή. Σημαντικό Και οι τρεις λέξεις ποτών Χρειάζονται όλες Γιατί είναι δύσκολη η μητρότητα Δεν είναι εύκολο πράγμα Δεν είναι εύκολο ταξίδι Αλλά όταν υπάρχουν αυτά τα στοιχεία Βγαίνει Γιατί σημαίνει ότι είμαστε εκεί Για να κάνουμε και τα τρία Να αγαπάμε, να επιμένουμε και να υπομένουμε Αλεξάνδρα μου σε ευχαριστώ πάρα πολύ για αυτή την όμορφη συζήτηση που είχαμε.

01:01:08 Είναι μεγάλη χαρά να σε έχω εδώ και να μοιράζεσαι την ιστορία σου. Ξεκινήσαμε από το πολύ παρελθόν, παιδικά χρόνια. Πώς είναι να ζεις σε μία άλλη χώρα από αυτή που προέρχονται οι γονείς σου. Πώς είναι να φέρνεις αυτές τις δύο κουλτούρες μαζί. εύχομαι και ο μικρός να πάρει όλη αυτή τη μίξη από τις δύο κουλτούρες γιατί είναι πολύ ωραίο να μεγαλώνουμε τα παιδιά μας με πολυπολιτισμικότητα και αυτό που μου έβγαλε η συζήτησή μας σήμερα είναι μια μητρότητα έτσι χωρίς φίλτρα μια αλήθεια που χρειάζεται δεν ξέρω αν θέλεις κάτι έτσι τελευταίο να μοιραστείς με όποιον μας άκουσε μέχρι τώρα Θα ξαναπώ να μιλάτε.

01:02:26 να αγαπάτε, να προσέχετε τον εαυτό σας φιλάκια πολλά bye bye