Έγκυος σε δίδυμα: «Μου έλεγαν ότι δεν θα τα καταφέρω» | Πρόωρος τοκετός, ΜΕΝΝ & μητρότητα
Μαμάδες στο blender. Καλώς ήρθατε στο χάος!Σχετικά με αυτό το επεισόδιο
Σε αυτό το επεισόδιο του Μαμάδες στο Blender γνωρίζουμε τη Σαμπρίνα - Αγάπη, μια μαμά που στα 23 της έμαθε ότι είναι έγκυος… σε δίδυμα.
Μιλάμε για το αρχικό σοκ και τους φόβους μιας τόσο μεγάλης αλλαγής, την ανασφάλεια για το αν θα μπορέσει να τα καταφέρει με δύο μωρά και όλα όσα άκουσε από τους γύρω της πριν ακόμη γεννήσει: «Δεν θα μπορέσεις μόνη σου», «θα χρειαστείς βοήθεια», «δεν γίνεται με δύο παιδιά».
Μοιράζεται μαζί μας την εμπειρία της εγκυμοσύνης της, το άγχος που βίωσε λόγω της μεσογειακής αναιμίας, αλλά και τη στιγμή που στον 7ο μήνα χρειάστηκε να νοσηλευτεί λόγω κοντού τραχήλου και συσπάσεων.
Συζητάμε για την προωρότητα, την καισαρική, τη ΜΕΝΝ και τις πρώτες ημέρες μακριά από τα μωρά της, αλλά και για μια δύσκολη εμπειρία στο νοσοκομείο που την έκανε να νιώσει ότι δεν ακούστηκε και δεν αντιμετωπίστηκε όπως θα ήθελε.
Και φυσικά, μιλάμε για τη ζωή με δίδυμα σήμερα. Για τις ερωτήσεις που δέχεται καθημερινά από μέλλουσες δίδυμες μαμάδες, για τον φόβο που μπορεί να προκαλούν οι ιστορίες άλλων γυναικών και για το μήνυμα που η ίδια θέλει να τους δώσει:
κάθε εγκυμοσύνη, κάθε γέννα και κάθε ιστορία είναι διαφορετική.
Ένα επεισόδιο για τις δίδυμες εγκυμοσύνες, την προωρότητα, τους φόβους της νέας μητέρας αλλά κυρίως για το πόσο διαφορετική μπορεί να είναι η εμπειρία της γέννας.
🎧 Για περισσότερο περιεχόμενο γύρω από τη μητρότητα, την καθημερινότητα των γονιών και αληθινές ιστορίες μητρότητας, χωρίς φίλτρα, ακολούθησε το «Μαμάδες στο Blender» σε:
Facebook | Instagram | TikTok | YouTube
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Μαμάδες στο μπλέντερ και σήμερα έχουμε μαζί μας τη Σαμπρίνα Αγάπη, μία μαμά μόλις 24 ετών που πριν ακόμα προλάβει να συνηθίσει την ιδέα της εγκυμοσύνης, έμαθα ότι περιμένει δίδυμα. θα μοιραστεί λοιπόν την εμπειρία της για το πως είναι να είσαι μαμά δύο μωρών θα μιλήσουμε για τους φόβους τους δικούς της αλλά και αυτούς που δημιουργήθηκαν από το περιβάλλον γύρω της θα μιλήσουμε για την εμπειρία στο νοσοκομείο, για την προορότητα για το πως σήμερα η ίδια προσπαθεί να δίνει κουράγιο σε άλλες μαμάδες μέσα από την εμπειρία της και γενικότερα λοιπόν έχουμε τη μαμά Σαμπρίνα Αγάπη να μας πει πως είναι να είσαι μαμά στα 24 Καλώς ήρθες Αβρίνα Καλησπέρα Ντομαντία, χαίρομαι και που σε γνωρίζω και από εδώ Σε παρακολουθώ καιρό και ήθελα και εγώ να γίνω λίγο μέρος σας Χαίρομαι, χαίρομαι, μεγάλη μου χαρά που μιλάμε και γνωριζόμαστε και με σένα μέσα από αυτή την κλίση Θα ξεκινήσω λοιπόν λίγο την ιστορία σου πριν γίνεις μαμά να μας πεις λίγο πώς ήταν η ζωή στα 23 και πώς φανταζόσουν τη μητρότητα
πριν κάνουν τις ζήσεις Κοίτα δεν είχα και κάτι το wow δηλαδή δεν έκανα και κάτι το wow πριν λεωλόγος ήμουν δουλειά σπίτι σπίτι δουλειά δουλεύω από τα 16 μου και τώρα που δεν δουλεύω μου φαίνεται βουνό όλο αυτό Ήμουν ένα 23χρονο κορίτσι το οποίο είχε όνειρα, είχε στόχους, ακόμα έχω, δεν πάει να πει ότι έγινα μητέρα και τα παρατάω.
Ήμουν και είμαι σε μια σχέση σταθερή με τον σύντροφό μου. Δεν μπορώ να πω ότι δεν το περιμέναμε ότι θα ερχόταν κάποια στιγμή ένα μωρό, αλλά τελικά ήρθαν δύο. γιατί προσπαθούσαμε περίπου ένα χρόνο, αλλά όταν σταματήσαμε να προσπαθούμε, ήρθε. Τέλειο. Θα ήθελα όμως να μου πεις πώς φανταζόσουν τη μητρότητα πριν καν μπει στη διαδικασία να γίνει το πρώτο υπερηγουγράφημα και να μάθεις ότι είμαι έγκυος.
Για να είμαι ειλικρινής δεν το περίμενα όπως το ζω τώρα το περίμενα πολύ διαφορετικά ειδικά την εμπειρία του νοσοκομείου, δηλαδή τη γέννα το να έχεις το μωράκι σου δίπλα να έρχονται για συγχαρητήρια για να δουν το μωρό σου, για να δουν εσένα και να έχεις το μωρό σου εκεί κάτι που εγώ δεν το έζησα δεν έζησα την εμπειρία της γέννας όπως οι περισσότερες μανούγλες αλλά ξέρω ότι είναι και άλλες μανούλες που βιώσανε το ίδιο με μένα και κάπως μου δίνει κουράγιο αυτό.
Δηλαδή το φανταζόμουν, α θα έχουμε ένα μωρό και θα έρχονται να μας πουν συγχαρητήρια θα βλέπουν το μωράκι μας και εγώ θα το έχω δίπλα. Κι όμως μερικές φορές τα πράγματα δεν πάνε όπως εμείς τα έχουμε στη μυαλό μας και όχι μόνο για το θέμα μητρότητα γενικότερα. και να σου πω την αλήθεια, ακόμα δεν το έχω ξεπεράσει αυτό και δεν ξέρω αν θα το ξεπεράσω ποτέ, γιατί τώρα με βλέπεις να γελάω, να χαμογελάω και να τα λέω, αλλά μέχρι χθες, δηλαδή όταν μιλούσα για αυτό το κομμάτι, ντάκριζα, έκλαιγα, γιατί το βίωσα με άσχημο τρόπο.
Ήτανε από ό,τι μου έχεις πει μια δύσκολη εμπειρία και θα ξετυλίξουμε έτσι λίγο το νήμα αυτής της ιστορίας, να μας πεις ακριβώς τι έγινε, αλλά θα σε πάω λίγο από την αρχή να το πιάσουμε, που είναι το σημείο λίγο πίσω, ναι, που μαθαίνεις ότι είσαι έγκυος και πρέπει να κάνετε το πρώτο σκαν και πάνω εκεί μαθαίνετε μάλλον ότι έχετε δίδυμα ποιες ήταν οι σκέψεις εκεί την ώρα ήσουν ok με αυτό η αδερφή μου έχει δίδυμα, δηλαδή έχουμε κληρονομικότητα Απλά όλοι πιστεύαμε ότι το ότι η αδερφή μου έκανε δίδυμα ήταν τυχαίο.
Δεν περίμενα ποτέ ότι και εγώ θα κάνω δίδυμα. Και χάρηκα πάρα πολύ όταν είδα το θετικό τεστ την Κιμουσίνης, αλλά και αγχώθηκα σε εισαγωγικά, γιατί όπως ανέφερα ήταν η περίοδος που εμείς δεν προσπαθούσαμε, γιατί είχα μάθει ότι έχω κήφωση, σκολίωση και μια κύλη στη μέση και προσπαθούσα να γιορτώσω αυτό. Και βλέπω το θετικό τεστ, πάω στον γιατρό, Με βάζει να κάνω τη β' χωριακή, δύο φορές την κάνω, πάω μόνη μου, ο άντρας μου κοιμόταν Και με ρωτάει τέλος πάντων, έχεις αναγούλες, έχεις το ένα, έχεις το άλλο, μου λέει είναι ψηλές οι τιμές μου λέει Οπότε αυτό πάει να πει ότι πάει καλά η γυμωσύνη, πάει μου λέει να δούμε και τι γίνεται και δεν μου λέει τίποτα τίποτα πολύ απλά μου πετάει ένα έχετε κληρονομικότητα στα δίδυμα για τρέ δεν ξεκίνησες καλά και εγώ απλά έχω μείνει και αυτό που θα πω δεν θα ακουστεί πολύ ωραίο έχω τη Μέα που πλέον τη λατρεύω αλλά εκείνη τη στιγμή όταν θολώνεις δεν ξέρεις και πως θα παντάς γιατί είχα τη Μέα τώρα απέναντι και να με κοιτάει και να γελάει
γιατί εγώ είχα μείνει και της έκανα ότι γελάς. Είχα πάθει τόσο και ήταν ο φόβος μου, γιατί όλοι μου λέγανε από την οικογένεια μου, μακάρι τρίδημα, μακάρι τρίδημα, μακάρι τρίδημα. Και εγώ το είχα, έλεγα εντάξει μωρέ στην πλάκα, τώρα σήγα μη μου τύχει εμένα. Και είχα μείνει, ο γιατρός μιλούσε ωστόσο, μου έλεγε πράγματα, εγώ τίποτα, είχα πάθει σοκ, είχα κολλήσει εκεί στο... Έχετε κληρονομικότητα στα δίδυμα, έχει κάποιος στην οικογένειά σας δίδυμα και μου κάνει... σαμπρίνα σου μιλάει ο γιατρός και κάνω... Τι μου λέει και μου κάνει... Έχετε μου λέει κληρονομικότητα στα δίδυμα Του λέω... Ναι η αδερφή μου Τι εσύ με την αδερφή σου είστε δίδυμες και εγώ τώρα δεν καταλάβαινα τι απαντούσα και του κάνω... Ναι...
Που στροφά είναι Μου κάνει αλήθεια και του λέω... Τι... έχετε δίδυμα, σου λέω όχι αδερφή μου έχει δίδυμα πολύ πιθανό μου λέει ότι θα έχεις και εσύ οπότε παθαίνεις το πρώτο σοκ και εκείνη την ώρα το σοκ αυτό ήταν γιατί σκεφτόσουν ότι πως θα τα καταφέρω με δύο παιδιά πως θα αλλάξει η ζωή μου, δηλαδή τι ακριβώς ήταν ο φόβος που ήρθε εκείνη τη στιγμή να κυριεύσει ας πούμε το συνέστημα του, είμαι απλά έγκυος ρε παιδί μου, σε δίδυμα δεν θα σου πω ψέματα γιατί προτιμώ να είμαι ειλικρινής, ήταν όλα μαζί.
Πολλές φορές όταν με ρωτάνε την ίδια ερώτηση που μου κάνεις τώρα και λέω ότι παιδιά δεν το περίμενα και δεν μπορούσα να το αποδεχτώ για τρεις μήνες δεν μπορούσα να το αποδεχτώ, έκλαιγα. Έκλαιγα γιατί έλεγα δεν θα μπορέσω να τους δώσω την ίδια προσοχή, δεν θα είμαι καλή μαμά, δεν θα μπορώ να κάνω πράγματα για μένα, θα αλλάξει η σχέση μου με τον σύζυγό μου.
αλλά κυρίως ήταν το ότι πίστευα ότι δεν θα μπορέσω να τους δώσω την ίδια προσοχή και ότι δεν θα μπορέσω να τα απολαύσω και τα δύο με τον ίδιο τρόπο ή ότι δεν θα μπορούσα να τους προσφέρω ό,τι θα μπορούσα να προσφέρω στο ένα και όταν το λέω, κάποια φορά αυτό μου λένε ντροπία, αμαρτία να το λες τώρα αυτό και για αυτό ένιωσα, αυτή είναι η αλήθεια, δεν μπορώ να πω ψέματα προφανώς και δεν θα άλλαζα αυτό που ζω τώρα με τίποτα αλλά εκείνη τη στιγμή αυτό ένιωσα οπότε το να πω ψέματα δεν υπάρχει λόγο ακριβώς είναι ένα ειλικρινές συνέστημα είναι όπως λες αυτό που ένιωσες και νομίζω ότι πολλές μαμάδες σκέφτονται το ίδιο πράγμα όταν τους ανακοινώνεται ότι έχουν δίδυμα γιατί κακά τα ψέματα απλά περισσότερες δυστυχώς δεν θα το αποδεχτούμε ότι ξέρεις εγώ δεν μπόρεσα να το χουνέψω ή δεν μπόρεσα να το αποδεχτώ Εντάξει, είναι όντως κάτι το οποίο από εκεί και πέρα είναι στο πόσο, ξέρεις, ειλικρινή σχέση έχεις με τις σκέψεις σου και πώς τις μοιράζεσαι με τον υπόλοιπο κόσμο, αλλά νομίζω ότι έχει σημασία να μιλούν οι μαμάδες που έχουν δίδυμα για όλα αυτά, τουλάχιστον να απενοχοποιείτε ότι το κομμάτι του τι άλλη τα έζησες, μην φοβάσαι να το πεις, δεν είναι κάτι το οποίο θα έπρεπε να ντρέπεσαι για παράδειγμα, γιατί δεν σου κρύβω ακόμα και αυτός που ένα παιδί περιμένει.
Μπαίνει στη διαδικασία σαν άνθρωπος να σκεφτεί ότι πώς θα αλλάξει η ζωή μου, πώς θα αλλάξει το σώμα μου, πώς θα αλλάξει η καθημερινότητά μου. Έχει μια ευθύνη το να μεγαλώνεις ένα παιδί και πόσο μάλλον δύο που εκεί είναι και πρακτικά τα θέματα δηλαδή του πόσο δύσκολο γίνεται και τι πρόκληση υπάρχει οπότε καλό είναι να μιλάμε έτσι ανοιχτά και νομίζω ότι μέσα από αυτό το βίτκαστ γενικότερα προσπαθούμε να δώσουμε έτσι λίγο ρεαλισμό και στα συναισθήματα αλλά και στην καθημερινό ακόμα, το οποίο ήταν ότι έχεις μεσογειακή ανεμία και φαντάζομαι εξ αρχής και αυτό θα ήταν ένα άγχος. Στην αρχή δεν ήτανε, απλά μετά που μπήκαμε στη δικασία του να κάνουμε εξέταση γιατί έβγαινε συνέχεια ο σύνδερος χαμηλός και τα λευκά αιμοσφαίρια και τα λοιπά, μας έβαλε ο γιατρός στη δικασία να κάνω εγώ πρώτα και μετά να κάνει ο Νίκος μέχρι να βγουν τα αποτελέσματα.
δεν μπορείς να καταλάβεις το άγχος γιατί μου είχε αναφέρει ότι αν βγούν και οι δύο θετικοί θα πρέπει να αποφορήσουμε σε μια άλλη εξέταση με την οποία δεν θυμάμαι ακριβώς πως ονομάζεται την οποία παίρνουν υγρό από το σάκο του μωρού για να δούνε εάν το μωρό έχει κάποιο πρόβλημα και εμένα ήταν δύο δεν ήταν ένα και αυτό είναι μια δύσκολη εξέταση η οποία μπορεί και να αποβάλεις αυτό ήταν περισσότερο δηλαδή που με είχε κάνει να νιώσω ότι φταίω, ότι έπρεπε να το ψάξω νωρίτερα αναφέρεις τα άγχη που έχει κάθε νέα μαμά που μένει έγκυος και πάει από εξέταση σε εξέταση ανακαλύπτει πράγματα που πιο πριν Εγώ ειλικρινά θα το πω και εγώ δεν με απασχολούσε να ξέρω ούτε τι εξετάσεις χρειάζεται να κάνει μια γυναίκα, ούτε ποια είναι τα πράγματα που μπορεί, όπως λες, αν έχεις μεσογειακή αναμία είναι κάτι που ίσως πρέπει να τσεκάρεις από πριν ή να ενημερωθείς από πριν.
Είναι πάρα πολλά τα πράγματα που δεν γνωρίζουμε και τα ανακαλύπτουμε στην πορεία της εγκυμοσύνης και είναι απόλυτα φυσιολογικό όλο αυτό να φέρνει και ένα άγχος και μια ανησυχία ας πούμε, τι θα γίνει. Αλλά ένιωσες ότι είχες τη σωστή ενημέρωση και στήριξη από τους γιατρούς γύρω σου ή υπήρχε ένα κενό εκεί και αυτό το άγχος έτσι δημιουργήταν λίγο παραπάνω.
Για να μην μπερδευτούμε και στην πορεία, γιατί εγώ δεν γέννησα εδώ που ζω, δεν γέννησα στην πόλη που ζω, γέννησα στην πόλη που μεγάλωσα. Ο γυναικολόγος που είχα και έχω εδώ πραγματικά είναι άψογος, δεν έχω κανένα παράπονο και ο λόγος που αγχωνόμουν όταν δεν έπρεπε να γεννήσω εδώ ήταν γιατί δεν θα γεννούσα μαζί του, δεν ένιωθα ασφάλεια.
Είναι πολύ δύσκολο να μην γεννείς με το δικό σου το γιατρό Με αυτόν που εμπιστεύεσαι Και όχι Με είχε ενημερώσει για τα πάντα Απλά δεν ήθελε γενικά Να με αγχώνει και όλα μου τα έλεγε στην ώρα του Στην ώρα τους, συγγνώμη Δηλαδή όταν ήταν να κάνουμε Μια εξέταση μου το έλεγε μια εβδομάδα πιο πριν Και μου έλεγε δεν υπάρχει λόγος να αγχώνεσαι Όλα καλά θα πάνε Δηλαδή δεν ήταν από αυτούς τους γιατρούς που σου έλεγαν να θα κάνεις αυτό, αυτό, αυτό, αυτό, αυτό, αυτό και μπορεί να έχεις αυτό, μπορεί να έχεις αυτό.
Ποτέ. Δηλαδή ποτέ δεν με δημιούργησε άγχος. Μου τα έλεγε πάντα με τρόπο. Τώρα το ότι έπρεπε να κάνω αυτή την εξέταση για τη Μεσογειογεννία και εγώ τον ρωτούσα κι άλλα, κι άλλα, κι άλλα, δεν φταίει αυτός και που έπρεπε να μου τα πει αναλυτικά. Προσπάθησε να φύγει να μου τα πει τόσο αναλυτικά, αλλά εγώ επέμενα. Όχι από τον συγκεκριμένο γιατρό, δεν έχω κανένα απολύτως παράπονο Είναι πολύ συγκεκριμένο Αλλά γενικότερα Να εμπιστεύεσαι το γιατρό σου Να θεωρώ ότι θα έπρεπε να υπάρχει ενημέρωση γενικά για τέτοια θέματα Σίγουρα και εκεί έχεις στήξει δύο πράγματα Το ένα είναι η εμπιστοσύνη που έχεις με τον γιατρό και το να μπορεί να καταλάβει πόση πληροφορία μπορείς να διαχειριστείς ταυτόχρονα και το άλλο είναι το πόσο θες εσύ να το ψάξεις, να ενημερωθείς γιατί υπάρχουν μαμάδες και γονείς γενικά που θέλουν τα βασικά να ξέρουν τι πρέπει να κάνουν και μέχρι εκεί και υπάρχουν άλλοι που το ψάχνουν πολύ παραπάνω ανχώνονται και πολύ παραπάνω αν χρειαστεί και δεν βρίσκουν την πληροφορία που θέλουν
αλλά όπως και να έχει, σημασία έχει να έχεις μια καλή σχέση με τους επαγγελματίες υγείας που έχεις επιλέξει και να είναι γύρω σου σε αυτή τη φάση Ναι. Πότε όμως πραγματικά άρχισες να χαίρεσαι έτσι την εγκυμοσύνη, να χαλαρώνεις λίγο με την ιδέα του κάνουμε εξετάσεις και τρέχουμε και πάει καλά από εδώ και πέρα. Το κακό ή και καλό με τη δική μου την εγκυμοσύνη ήταν ότι είχα πάρα πολλούς εμετούς και μόλις ξύπνησα η μικρή μου.
Το Vidcast, ομάδες στο blender, είναι εδώ για κάθε μαμά, ώστε να μην νιώθει μόνη της. Γι' αυτό θέλω να ακούσω τη γνώμη σου. Θέλω να μου πεις στα σχόλια τι σου άρεσε, τι δεν σου άρεσε, τι άλλο θες να συζητήσουμε, τι είναι σημαντικό για σένα. Γράψε μου στα σχόλια κάτω από το επεισόδιο, στο Spotify, στο YouTube, στα social media, τη γνώμη σου.
Είχα πάρα πολλούς αιμετούς και ζαλάδες σε σημείο να μην μπορώ να φάω τίποτα. Έτρωγα μόνο κουλούρι, ψωμί με θέτα. και το γεγονός ότι δούλευα με άγχωνε πολύ περισσότερο γιατί μέχρι να περάσει ο τρίτος μήνας εγώ προφερτικά δεν ήθελα να το μάθουν. Το είχα πει μόνο στους υπεύθυνους και στους εργοδότες μου. Ευτυχώς δούλευα με τον σύζυγό μου, ήμασταν στο ίδιο πόστο ούτως ή άλλως δηλαδή.
Μου είχαν πει, με στηρίζανε πάρα πολύ και οι εργοδότες μου και οι υπεύθυνοι δηλαδή δεν έχω κανένα πολύ το σπαράπωνο. μου λέγανε όταν νιώσεις καλά μπορείς να φύγεις ή και να μην θες να δουλέψεις εμείς θα σε στηρίξουμε ήμουν πολύ τυχερή πάνω σε αυτό το κομμάτι γιατί ακούω πάρα πολλές μαμάδες που λένε ότι με διώξανε, με κάνανε δεν με στηρίξανε στην Ελλάδα δυστυχώς αυτή η πραγματικότητα γίνεται πολύ συχνά αλλά δόξα το Θεό ξαναλέω ήμουν πολύ τυχερή πάνω σε αυτό και αν δεν ένιωθα καλά που προσπαθούσα να με πιέζω και μου είχε δώσει και κάποια χάπια τα νουπεράλ που μας έχουν σώσει όλες για τους αιμετούς νομίζω δεν υπάρχει γυναίκα που είχε αιμετούς στην κοιμωσύνη και δεν έχει πάρει νουπεράλ το σωτήριο και δηλαδή αυτό με άγχωνε πιο πολύ έλεγα και αν κάνω αιμετό τώρα να καταλάβουνε ότι είναι έγκυος και πολλοί στην πορεία γιατί μερικές φορές θέλουν να κρύψουν πράγματα που λένε αλλά έρχονται στα αυτιά μας αργά ή γρήγορα λέγανε ότι ντράπηκε μήπως επειδή δεν έχει παντρευτεί ακόμη
ενώ παιδιά έχω πέντε χρόνια σχέσεις ντράπηκε μήπως επειδή δεν είχε παντρευτεί ακόμη και γι' αυτό δεν ήθελα να το μάθω στην δουλειά όχι παιδιά ο λόγος που εγώ δεν ήθελα να το μάθω ακόμη στην δουλειά δεν ήταν επειδή ντρεπόμουνα Ήταν επειδή χτύπα ξύλο. Εάν το χάσεις πώς θα διαχειριστείς μετά όλους τους υπόλοιπους που θα έρχονται εκεί γιατί το έχασες και τι έγινε και εσύ έφταιγες γιατί δούλευες.
Δηλαδή όλη αυτή τη βαβούρα δεν θα ήθελα να τη ζήσω και αυτός ήταν ο λόγος που εγώ απέφευγα να το μάθω μέχρι να περάσει ο τρίτος μήνας. Ναι. Άρχισα δηλαδή να το ζω λίγο πιο όμορφα μετά τον τέταρτο μήνα που σταμάτησαν και οι αιμετοί και μπορούσα να φάω λίγο κάτι. Ναι. Λογικό, λογικό. Οπότε, ναι, είχα αυτό το ζόρι με τους αιμετούς.
Αλλά μετά τον τέταρτο μήνα μπορώ να πω ότι ήταν η πιο όμορφη εμπειρία της ζωής μου η αγκυμοσύνη μέχρι που ήρθε η στιγμή να πω στο νοσοκομείο. Δηλαδή μέχρι τον 7ο μήνα πέρασα πολύ ωραία. Είναι ούτως ή άλλως και το τρίμηνο που λένε ότι λάμπει η μητέρα, φεύγει το πρώτο τρίμηνο που έτσι όλες έχουμε μια περκόπωση, μια κούραση και γενικότερα ακούγεται φυσιολογικό να λες και εσύ ότι το χάρηκες αυτό.
θα σε πάω όμως πριν πάμε στον 7ο μήνα που ήρθε η στιγμή που μπήκε στο νοσοκομείο σε αυτό που είπες λίγο για τις γνώμες των άλλων ότι ενώ ήθελες να το αποφύγεις όλο αυτό το ξέρεις εσύ έφταιγες που δούλευες και το ζεις όλο αυτό κτλ που ούτως ή άλλως καμία μανούλα δεν μπορεί να σταματήσει να δουλεύει από τον πρώτο μήνα ή το δεύτερο μήνα παρόλο το ότι έχεις εμένους με τέτοια Υπάρχει και λόγος εκτός και αν είναι κάτι που πρέπει να μην είσαι ξάπλαι ή αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα.
Φυσικά. Αλλά θα σε πάω λίγο σε αυτό που είπες για τις γνώμες των άλλων. Τι ήταν αυτό που άκουγες έτσι περισσότερο, το ότι έχεις δίδυμα και δεν θα τα καταφέρεις, είσαι μόνη σου, θα χρειάζεσαι παραπάνω βοήθεια. Τι ήταν όλα αυτά που μπορεί να άκουγες αφού το ανακοίνωσες πλέον. Δεν το άκουγα μόνο από αγνόστους, το άκουγα και από συγγενείς.
Μάλιστα. Του τύπου, πω πω Δίδυμα τώρα ξέχνα τον άντρα σου, ξέχνα τις δουλειές σου, ξέχνα το ένα, ξέχνα το άλλο, δεν θα ξαναβγείς από το σπίτι, δεν θα προλαβαίνεις να τρως, θα κάθεσαι άλλου στη μια εβδομάδα, γενικά δεν θα μπορέσεις. Ρε εσύ, κάποιοι συγγενείς μου έχουν πει θα δεις εσύ που θα μας παίρνεις τηλέφωνο για βοήθεια σιγά μην τα καταφέρεις μόνη σου δηλαδή όλο το πακέτο, τα ακούς τα πάντα, δεν θα ξαναδουλέψεις μέχρι 5 χρόνια δεν θα ξαναδουλέψεις θα τα κάνεις όλα μόνη σου γιατί οι άντρες έτσι λέμε ότι θα βοηθήσουμε, από άντρες άκουγα τέτοια σχόλια και από άντρες, όχι μόνο από γυναίκες Δηλαδή, ώρες-ώρες πίστευα ότι οι άντρες είναι πιο κοντσομπόλιδες στο κομμάτι.
Και τι τους απαντούσες, Αμπρίνα, ενώ έμπαινε στη διαδικασία να απαντήσεις ή απλά περνούσαν τα σχόλια αυτά και δεν σε ακουμπούσαν? Τα περισσότερα δεν έδινα σημασία, γιατί όσο ήμουν έγκυος, ενώ πριν ήμουν πολύ αντιδραστικός άνθρωπος, την υγειομοσύνη προσπαθούσα να μην με αγχώνω, να μην με στεναχωρώ, λόγω του ότι σκεφτόμουν τα παιδιά μου.
Αλλά αν το έχεις πει μία, αν το έχεις πει δύο, αν το έχεις πει τρεις, συγγνώμη, θα σε βάλω στο θέσου. Δυστυχώς έτσι είμαι σαν άνθρωπος και δεν με νοιάζει πώς θα το πάρεις. Δηλαδή εφόσον εγώ θα σου έχω μιλήσει όμορφα και ωραία και σου έχω πει μία, δύο, τρεις, ότι αυτό που κάνεις με ενοχλεί, συγγνώμη, αλλά μετά δεν θα σε λυπωθώ.
Τους έλεγα ότι δεν είναι για όλους το ίδιο. δεν είναι για όλους το ίδιο δεν έχουμε όλοι τους ίδιους συντρόφους δεν έχουμε κάνει όλοι τις ίδιες επιλογές είναι και στο χέρι μας καλός ή κακός είναι και στο χέρι μας έλα γάφη μου και κάνεις multitasking ούτως ή άλλως και αυτή τη στιγμή έτσι ναι και μιλάω και μιλάς και προσέξου τα μωρά πολύ μ' αρέσει αυτή η εμπειρία χαίρομαι που που λες ότι ένα δεν σε επηρέαζαν ως ένα σημείο, αλλά αν γινόταν πιο έντονο ούτως ή άλλως απαντούσες, γιατί είναι σημαντικό έτσι λίγο να βάζουμε κάποιους ανθρώπους στη θέση τους, με την έννοια ότι να μην μεταφράζουν αυτό το οποίο πιστεύουν οι ίδιοι ή έχουν ως εμπειρία, στην πραγματικότητα που μπορεί να έχει μια νέα μαμά, γιατί είναι σαν να της επιβάλλεις τη δικιά σου άποψη και τη δική σου εικόνα του τι είναι να έχεις δίδυμα.
Μερικές φορές, συγγνώμη, πρόσεδε Μερικές φορές οι άνθρωποι σκεφτόμαστε Ότι αυτό που περνάμε εμείς θα το περάσουν και όλοι οι υπόλοιποι Γιατί θα το βιώσουμε Με τον ίδιο τρόπο Και δεν είναι το ίδιο, δεν είναι όλα τα παιδιά το ίδιο Δεν είναι όλες οι μανούλες το ίδιο Δεν είναι όλοι οι μπαμπάδες το ίδιο Δεν είμαστε το ίδιο Πολύ σημαντικό αυτό Και θα το κρατήσω γιατί πραγματικά ισχύει Ότι δεν είναι Η μητρότητα γι' αυτό και η γονεϊκότητα γι' αυτό είναι ιδιαίτερη γιατί είναι τόσο διαφορετική που δεν υπάρχουν κανόνες, ούτε υπάρχουν μπούσουλες και guidebooks για να τα πάρουμε όλοι και να πούμε ωραία, σελίδα 1, ξεκινάμε τα βασικά.
Αυτό ακριβώς. Και θα σε πάω λοιπόν στον 7ο μήνα που ανέφερες ότι ήρθε η ώρα λοιπόν που άρχισαν τα πράγματα να μην είναι, να μην κυλούν ομαλά, χρειάστηκε να νοσηλευτείς και να πας στο νοσοκομείο, θες να μας πεις λίγο έτσι την εμπειρία σου. Εκείνη τη μέρα ήμασταν παραλία. Ήμασταν παραλία στα μέγια μας, πήγαμε για φαγητό και άρχισα να έχω λίγα ποναλάκια.
Το ανέφερα στο γιατρό μου, είχα ούτως ή άλλως έλεγχο εκείνη τη μέρα το απόγευμα. Οπότε μετά την παραλία ήρθαμε, κάναμε τον πανάκι μας και πήγαμε στο γιατρό. Και με βάζει ο γιατρός για καρδιοτοκογράφημα και μου λέει η Μέα ότι κάνει συσπάσεις. Πού να ήξερα εγώ τώρα τι είναι οι συσπάσεις! Πρέπει μου λέει να το δούμε και με αφήνει.
Εκεί ήμουνα, ήταν κι αυτή δίπλα μου εννοείται, μία, μία μισή ώρα κάτσαμε και έβλεπα ότι κάνω συνεχώς συσπάσεις. Μου έλεγε νιώθεις, κάτι σαν τέντωμα. Της λέω ναι, αλλά εγώ νόμιζα ότι ήταν ο Ματέο, γιατί ο Ματέο καθ' όλη την γυμνοσύνη, δηλαδή ήταν πολύ ζωηρός. Και στους υπέρυχους που βλέπαμε και σε όλοι. Και λέει ο γιατρός ξέρω εγώ ότι θα κάνουμε και έναν υπέροχο.
Οπότε κάναμε και τον υπέροχο και είδα ότι είχε κοντίνει ο τράχυλος. Και μου λέει Σαμπρίνα μου θέλω να πάρεις τη βαλίτσα σου. Ακούω βαλίτσα. Πανικώσεις. Και τα χάνω. Έτσι. Ναι, ναι, ναι. Ο άντρας μου να μου λέει ηρέμησε δεν σου είπε ότι θα γεννήσεις. Σου είπε απλώς να πάρεις τη βαλίτσα σου, καλό που ακούω. Μου λέει πρέπει να πας στο Ηράκλειο.
σε ένα από τα δύο γενικά νοσοκομεία, προφανώς δεν μπορώ να αναφέρω ποιο. Δεν έχει και σημασία σε αυτή τη φάση. Όχι, για μένα έχει σημασία, αλλά ας κάνω ότι δεν έχει. Και θα πας μου λέει εκεί, του λέω δεν ξέρω κανέναν γιατρό και δεν θέλω, δεν θέλω να γεννήσω χωρίς εσάς, ούτε χωρίς τη μέα μου, δεν γεννάω χωρίς τη λεπίδα, δεν γεννάω χωρίς εσάς.
Μου λέει Σαμπρίνα μου άκουμε, πρέπει να πας, μου λέει προληπτικά, πρέπει να σε παρακολουθούν πρέπει να είσαι ξάπλο και αν όλα πάνε καλά ξανά έρχεσαι μου λέει για να είμαι μαζί και κάποιος με καθυσίχασε και το πίστεψα εγώ ότι θα γεννήσω εκεί Και πόσο έμεινε Σαμπρίνα στο νοσοκομείο Φεύγουμε Ιράκλειο, με βάζουν κατευθείαν εισαγωγή, ευτυχώς μου σύστησε έναν γιατρό, ο δικός μου γιατρός πολύ καλός και αυτός 20 ή 23 μέρες εισαγωγή.
Πολλές μέρες και ήσουνα στο κρεβάτι δηλαδή. Και απλά σε παρακολουθούσαν. Στο κρεβάτι σε εισαγωγικά. Σου λένε ότι πρέπει να είσαι ξάπλα, αλλά αν τελειώσει ο ορός πρέπει να σηκωθείς και να τους πεις ότι παιδιά τελειώσε ο ορός. Εντάξει, δεν χρειάζεται να αναφερθώ αναλυτικά σε κάποια πράγματα. Σε αυτό το νοσοκομείο, σε γενικές γραμμές, ήταν καλά.
Δηλαδή εφόσον είχα έναν γιατρό που σιγά σιγά άρχισα να εμπιστεύομαι δεν με ενοχλούσε τόσο. Και μετά έπρεπε να μεταφερθείς δηλαδή σε άλλο νοσοκομείο από ό,τι καταλαβαίνω. Μου είχαν κάνει τρεις φορές τα ΕΝΕΣΑΚΙ που σου κάνουν όταν κάνεις πολλές εισπάσεις. Ο λόγος που με διώξανε δεν ήταν ακριβώς αυτός, ήταν γιατί είχε γεμίσει η μονάδα νεογνών και δεν είχαν άλλη θέση.
αλλά είχε γεννήσει γιατί ένας συγκεκριμένος γιατρός είχε τους πελάτες του εκεί τις πελάτησες του και τις έβαλε πιο πριν να γεννήσουν για να μην πιάσουν τα δικά μου μωρά τη θέση και δεν έχει θέση για τα μωρά των πελατών του εγώ βέβαια το έμαθα πολύ αργότερα αυτό και μου λένε αν γεννήσεις εδώ τα μωρά σου θα τα μεταφέρουν στο άλλο νοσοκομείο οπότε διαλέγεις ή θα πας μου λέει και εσύ εκεί ή θα γεννήσεις εδώ και θα σου πάρουν τα μωρά.
Ακούγεται πάρα πολύ δύσκολη εμπειρία αυτό που είχα να πω, σχεδόν σαν να σε βλέπω να παθαίνεις αυτόν τον πανικό, γιατί τώρα εντάξει όταν έχεις πάει και σε ένα νοσοκομείο, έχεις μείνει τόσες μέρες μέσα και έχεις συνηθίσει, δεν είναι πολύ εύκολο να σου πούνε πρέπει να φύγεις, να πας κάπου αλλού, καινούργιο περιβάλλον όταν σου συμβαίνει όλο αυτό.
Ωστόσο όλος ο πανικός έγινε από το πουθενά, Δηλαδή ζήτησα από μία μέα να μου αλλάξει την πεταλούδα Γιατί πονούσε το χέρι μου Και το αγνόησαν όσο καιρό το έλεγαν Ότι παιδιά πονάω, δεν μπορώ να το κρατάω Κάτι έχει πάει λάθος Και μου το είχε βάλει συγκεκριμένη μέα την οποία Δεν ήθελα να την βλέπω, όχι μόνο εγώ Αλλά πολλές γυναίκες που ήμασταν στο ίδιο δωμάτιο Γιατί δεν την ένοιαζε αν πονάς, καν Δεν υπήρχε ενσυναίσθηση Μεταφέρεσαι στο άλλο νοσοκομείο και μπαίνεις στην ουσία για κεσαρική.
Πώς ήταν αυτή η εμπειρία εκεί. Πριν με μεταφέρουν στο νοσοκομείο για να σου εξηγήσω πώς έγινε όλο το χάος, ζήτησαν να μου αλλάξουν μια πεταλούδα και έρχεται η κοπέλα την ώρα που μου κάνουνε καρδιοτοκογράφημα να μου βγάλει την πεταλούδα και της λέω μήπως να μου το κάνεις μετά γιατί θα πονέσω, θα τρομάξω και θα ανέβουνε οι συσπάσεις και...
Νομίζω ήταν το αφισελαικικό αυτό που είπα. Έτσι μου ακούγεται. Η κοπέλα τώρα είδε ότι πήγαν οι συσπάσεις το 1980 και έχει πάει και έχει ενημερώσει υπεύθυνους διευθυντές, γιατρούς, τους πάντες και έχουν μαζευτεί όλοι, έχουν κάνει συνέλευση και έχουν αποφασίσει ότι η Σαμπρίνα θα φύγει από το νοσοκομείο και θα μεταφερθεί στο άλλο.
Ωστόσο ο γιατρός που μου είχε συστήσει, ο δικός μου γιατρός, δεν γνώριζε ότι θέλανε να με μεταφέρουν κατευθείαν. Ήρθε και μου είπε ότι θα σου ξανακάνουμε το ΕΝΕΣΑΚΙ, απλά τώρα πρέπει να προσέχεις και να είσαι εξάπλα. Και με καθυσίχασε ότι εντάξει όλα οκ, δεν θα με μεταφέρουν. Μου έκανε το ΕΝΕΣΑΚΙ, ωστόσο έχουν φωνάξει ήδη το ΕΚΑΒ να έρθει να με μεταφέρει.
Έρχονται να με πάρουν, εγώ κλάμα, κακό, δεν μπορούσα να ηρεμήσω. Προσπαθούσαν και τα κορίτσια που είχα στο δωμάτιο να με ηρεμήσουν, μου λέγανε, Σαμπρίνα, ηρέμησε, εγώ δεν άκουγα τίποτα, τίποτα. Δηλαδή, ό,τι και αν μου λέγανε, εγώ απλά σκεφτόμουν ότι θα πάθουν κάτι τα μωρά μου, ότι κάτι συμβαίνει. Εντάξει, βλέπεις το εκάβου, τώρα να έρχεται να σε πάρει.
Ενώ εσύ δεν πονάς, εγώ δεν πονούσα. με μεταφέρουν στο άλλο νοσοκομείο οι κοπέλες που με υποδεχτήκανε πολύ καλές, μια χαρά με εξετάσανε, μου λένε καλά, είσαι πήγαινα να ξαπλώσεις, περνάει η πρώτη βραδιά χαλαρώνω λίγο, λέω εντάξει, καλά είμαστε το κακό εκεί τώρα ήταν ότι εγώ δεν ήξερα κανένα ούτε γιατρούς, ούτε εμές ούτε τίποτα την επόμενη μέρα με βάζουν το πρωί για καρδιοτοχογράφημα, με αφήνουν μόνοι μου ούτε καν να κάθονται να τσεκάρουν, ας πούμε, τα μηχανήματα και αυτά αν είναι όλοι εντάξει.
Έρχεται για λίγο, βλέπει ότι κάνει συσπάσεις μου λοιπόν, άσκηση, λέει δεν πονάω. Και ωστόσο πριν πω για καρδιοτοκογράφημα, είχε έρθει ένας γιατρός και μας λέει, μας ενημέρωνε τώρα για την κατάστασή μας και ήταν εκεί οι μέες οι οποίες ήταν μαζί μας όταν κάναμε, υποτίθεται, καρδιοτοκογράφημα και τους λέει, Σαμπρίνα, κάνεις συσπάσεις.
και μου λέει αυτός ο γιατρός Σαμπρίνα τις νιώθεις τις συσπάσεις και τους λέω όταν είναι έντονες ναι αλλά αυτή τη στιγμή του λέω δεν πονάω και κάνει εφόσον η κοπέλα δεν πονάει λέει δεν υπάρχει λόγος λέει να την αγχώνουμε και μου λέει κάνεις πολλές συσπάσεις κοπελιά και δεν απαντάω έχει πάει έχει εφημερώσει γιατρούς όσοι εφημερεύανε ότι η κοπέλα είναι για γέννα μου συστήνουν έναν γιατρό μια μέρα από το προηγούμενο νοσοκομείο εγώ δεν τον γνώρισα, δεν τον θυμάμαι καν πρέπει να έχει έρθει να μου μιλήσει αλλά δεν τον θυμάμαι καν φαντάσου στη σοκ ήμουνα κατεβαίνει κάτω και μου λέει ετοιμάσου θα έρθω να σε ετοιμάσω γιατί σε μια ώρα μπαίνεις για κεσαρική είχα νεύρα, άγχος, φόβο τα πάντα και ο άντρας μου προσπαθούσε να με ηρεμήσει μου λέει ηρέμησε βασικά είχε πάνε πάρει καφέ και έρχεται και με βλέπει ένα κλωκ και μου λέει τι έγινε τι έχεις, τι άλλαξε μέσα σε μια ώρα φοβερό μου λέει τι εννοείς, έχεις κάτι πονάς, του λέω δεν πονάω αυτό είναι το πρόβλημα του λέω γιατί να μπορώ να γεννήσω τώρα
και ήρθαν κάτω και προσπαθούσα να μιλήσω ο άντρας μου και του λέγανε αν σπάσουν τα νερά τι θα κάνετε αν κοιμάται και σπάσουν τα νερά δηλαδή το κάνανε tragic προσπαθούσαν να μας φοβήσουν και εμάς Τόση ώρα την ιστορία σου και σκέφτομαι, γενικά έχω αρκετές σκέψεις. Ένα για το πώς μεταφέρουν μια έγκαιο από το ένα σημείο στο άλλο, υπάρχει έλλειψη ενημέρωσης, υπάρχει έλλειψη συνέστησης να σε καθυσυχάσουν, μια ανθρωπιά τέλος πάντων γιατί ακόμα και αν είχες έντονες συσπάσεις και έπρεπε, αυτοί θα κρίνουν έτσι, είναι οι επαγγελματίες υγείας.
αλλά από την άλλη δεν μπορείς να τρομοκρατήσεις εκείνη τη στιγμή έναν ήδη τρομοκρατημένο άνθρωπο, ο οποίος λιθινά και ανθρώπινα σκέφτεται και τι θα γίνει αν πάνε στραβά και χάσω τα μωρά μου. Γιατί αυτό είναι το συνέστημα νομίζω το οποίο σίγουρα είχες στο πίσω μέρος του μυαλού σου. Ναι, μετά που μου είπαν αυτά είπα πρέπει να γεννήσω.
Και τους λέω από τα νεύρα μου, πρώτα θα κάνω μπάνιο και μετά θα έρθει να με ετοιμάσετε. Και εδώ για να μην τρομάξουμε και κάποια μαμά που είτε περιμένει δίδυμα ή κάποια νέα μαμά που ακούει αυτό το επεισόδιο. Θέλω να πω ότι η εμπειρία του καθενός είναι μοναδική. Αυτό που έζησες εσύ δεν σημαίνει έτσι ότι θα το ζήσουν όλες οι μαμάδες που περιμένουν μωρό ή δίδυμα.
Θα το έλεγα και στην πορεία αυτό. Ακριβώς. Το λέω σε όλες τις μανούλες που μου στέλνουν. Εκεί που θέλω να σταθούμε λοιπόν, εφόσον το λες αυτό, είναι ότι πολλές μανούλες γενικότερα όταν μπαίνουν στο νοσοκομείο φοβούνται να εκφράσουν πράγματα όταν νιώθουν άβολα. Τι θα ήθελες λοιπόν να τονίσεις και να τους πεις μέσα από όλη αυτή την εμπειρία που έζησες και σήμερα.
Να μιλάνε και να μην σκέφτονται το ότι, α μετά αν μιλήσω πώς θα μου φερθούμε, γιατί καλός ή κακός, λυπάμαι που θα το πω αυτό, αλλά είτε είσαι σε ιδιωτικό είτε είσαι σε δημόσιο θα δώσεις λεφτά. Δηλαδή εκεί έχουμε καταντήσει. Οπότε είτε δώσεις λεφτά όμως είτε δεν δώσεις είναι υποχρεωμένοι να σας φροντίσουν. Γι' αυτό και βρίσκεστε εκεί πέρα.
Όπως όταν έρχεται ένας γιατρός να πάει έναν καφέ στη δουλειά σου είσαι αναγκασμένος να του το φτιάξεις έτσι και αυτοί είναι αναγκασμένοι να σε φροντίσουν. Οπότε δεν υπάρχει λόγος να φοβάσαι. Πρέπει να μιλάμε η αλήθεια είναι Ναι και η αλήθεια είναι ότι και οι επαγγελματίες υγείας Είτε τους αρέσει η δουλειά τους Είτε δεν τους αρέσει Είτε πληρώνονται καλά Είτε δεν πληρώνονται Γιατί και αυτό είναι μέρος του προβλήματος Από εκεί και πέρα όμως Ο σεβασμός είναι κάτι το οποίο Ούτε στο διδάσκουνε Ούτε αν πληρώνεσαι Χι ποσό ή δύο χι Έχεις και τον αντίστοιχο σεβασμό Ο σεβασμός είναι Απέναντι στον άνθρωπο και εύχομαι να μην υπάρχουν στο μέλλον τέτοιες εμπειρίες ή τουλάχιστον να βελτιώνεται η κατάσταση γιατί έχω μιλήσει με αρκετές μαμάδες και γενικότερα αυτή η αντίληψη του έλα τώρα να κάνουμε αυτό που...
είναι λογικό επέγγελμα της υγείας να νιώθει ότι είναι ένα ακόμα περιστατικό. Είναι η δουλειά του. Είναι η καθημερινότητά του. Αλλά εκείνη τη στιγμή δεν μπορεί να ξεχνάς τον άνθρωπο. Και πόσο μάλλον όταν έχεις και μία μαμά που έχει αυτό το άγχος για το παιδί. Το ζούσα για πρώτη φορά. Ναι, αυτό. Πολύ σημαντικό. Και θα έπρεπε να το γνωρίζουν και οι ίδιοι ποιο είναι αυτό το άγχος που μπορεί να νιώθει μία νέα μαμά που πρώτη φορά μπαίνει σε όλη αυτή τη διαδικασία.
Αλλά θα σου το πάω και στο άλλο σημείο, ότι και δεύτερη φορά μαμά να ήσουνα και να περίμενες το τρίτο μωρό. πάλι ο σεβασμός είναι κάτι το οποίο χρειάζεται η ανθρωπιά, η θαλπορή ενώ να νιώθεις ότι κάποιος εκείνη τη στιγμή σε νοιάζεται γιατί είσαι σε μια έτσι δύσκολη κατάσταση γεννάς, δηλαδή και φυσιολογικά να γεννούσες και πρόωρα να μην ήταν τα παιδιά και μιλώντας λοιπόν για την προωρότητα θέλω να μου πεις λίγο πως ήταν έτσι αυτές οι πρώτες στιγμές πόσο έμειναν τα παιδιά μέσα πώς ένιωθες εσύ αυτές τις πρώτες ώρες και μέρες Είναι και μια ερώτηση που μου κάνουν πολύ συχνά Είμαι σίγουρη στα μηνύματα συνέχεια Αφού μπήκα για Κεσαρκή βγαίνοντας τα περισσότερα δεν τα θυμάμαι γιατί ήταν να μου κάνουν ραχιαία κάνανε τρεις φορές προσπάθεια και δεν τα καταφέρανε ενώ είχα ενημερώσει ότι έχω κύλη μια κύλη, ότι έχω κύφωση ότι έχω σκολίος και ότι θα πρέπει να μου κάνουν ολική νάρκωση παρόλα αυτά αγνοήσανε ό,τι τους είπα μου είπαν έλεγα μωρέ εντάξει καλό θα σου κάνει
πού να καταλάβω εγώ τώρα τι θέλεις να μου πεις αν το λες αστειεύοντας ή αν το εννοείς αυτό που μου λες σαν νέα μανούλα μπαίνουμε κάνουν τρεις φορές προσπάθεια και αφού κάνουν τρεις φορές προσπάθεια αρχίζουν και πως σου λένε στην Κυσερκία αν νιώθεις κρύο ή ζέστη όταν σου περνάνε με ένα πινελάκι νερό και τους έλεγα ότι το νιώθω τρίο μου λέγανε σίγουρα και πήγαιναν σε άλλο σημείο και δεν υπήρχε λόγος εγώ να πω ψέματα γιατί ούτε σε άλλος θα γεννούσα εκείνη τη μέρα ήθελα δεν ήθελα το πολύ θα μου βάζανε όλη την άρκωση και θα γεννούσα οπότε δεν σε έπιανε η αναισθησία δεν έπιανε όχι ναι και αρχίσανε να με τσιμπάνε 7-8 φορές και εμένα τώρα με πιάσε σοκ να πω, δεν ξέρω, δεν το θυμάμαι και πολύ καθαρά γιατί άρχισε και με το ζόρι ανάσυνα και ευτυχώς εκείνη τη στιγμή μπήκε ο διευθυντής μέσα και λέει τι κάνετε, κάνετε τη σολική να έρκωση.
Και μετά θολώσαν όλα, ξυπνάω απλά την ώρα που... Αγάπη μου! Ξυπνάω την ώρα που με βάζουν στο ασανσέρ, που τα νιώθω όλα, νιώθα τα πάντα να κουνάνε και τιμάμαι μόνο ότι πόνεσα και ούρλιαξα Μου πάνε όλοι οι συγγενείς, αναζητούσα τα παιδιά, πού είναι τα παιδιά, πού είναι τα παιδιά, πώς είναι τα παιδιά δεν θυμάνω όμως καμία απάντηση, ξέρω ότι μου απαντήσαν αλλά δεν θυμάμαι τίποτα θυμάμαι μόνο να κλαίω να τα αναζητάω και στο διάδρομο θυμάμαι τον αδερφό μου, να μου λέει κοίτα πήρα παλώνια και του λέω, αρει δεν βλέπω Ναι, ήταν πολύ άσχημη εμπειρία το να μην έχω τα μωρά μου δίπλα να μην έχω ζήσει τη γέννα όπως εγώ τη φανταζόμουν Συμβαίνουν όμως αυτά με την έννοια ότι μια εγκυμοσύνη μπορεί να πάει τελείως όμου αλλά και να ζήσεις αυτό που περιγράφεις τα μωρά δίπλα, ηρεμή μαμά και τα λοιπά αλλά μέσα στο πρόγραμμα είναι και όλα αυτά σημασία έχει ένα να υπάρχει στήριξη προς τη μαμά που ζει κάτι άλλο πέρα από αυτό το αναμενόμενο, το φυσιολογικό, βάλτε το σε ό,τι εισαγωγικά θέλετε με αυτές τις λέξεις
και να μπορεί να τη στηρίξει και το οικογενειακό περιβάλλον αλλά και οι επαγγελματίες υγείας που βρίσκονται εκείνη τη στιγμή εκεί να της εξηγήσουν τι γίνεται. Θεωρείς ότι είχες όλη αυτή τη στήριξη και όλο αυτό το σεβασμό ή... Από τους δικούς μου, ναι, το είχα. Από τους γιατρούς εκεί δεν είμαι καθόλου ευχαριστημένη. εγώ προσωπικά δηλαδή, μπορεί να είχαν πάει να ενημερώσουν π.χ. τον Νίκο τον άντρα μου για κάτι, εγώ δεν θυμάμαι, δεν θυμάμαι να έχει έρθει κάποιος γιατρός και να μου πει αναλυτικά ότι τα μωρά σου είναι μια χαρά, θυμάμαι μόνο τους δικούς μου να έχουν έρθει και να μου πούνε τα μωρά είναι καλά, ηρέμησε, είναι καλά.
Όλες αυτές τις μέρες που ήτανε τα παιδιά στη Θερμοκοιτήδα ας πούμε, δεν υπήρχε έτσι κάποια ενημέρωση, κάποια στήριξη για το τι να περιμένεις. Μέσα στη μονάδα οι παιδίατροι ήταν πάρα πολύ καλοί. Το μόνο καλό στην αυτονοσοκομεία ήταν ότι οι παιδίατροι δεν ανησυχούσαν καθόλου για τα μωρά μέσα, γιατί ήταν πολύ καλοί και φαινόταν ότι τα αγαπούσαν.
Είχαν μωράκι που ήταν έξι μήνες εκεί. Και το είχαν σαν να ήταν παιδάκι τους. Οπότε αυτό μου είχε φύγει λίγο το άγχος, αλλά νομίζω πως κάθε φορά που θα πήγαινα να τα δω θα έκλαιγα. γιατί είσαι με μάσκα, είσαι με γάτια είσαι με μια ρόμπα πως τη λένε, ποδιά και νιώθεις ότι δεν μπορείς να το μυρίσεις, δεν μπορείς να το αγκαλιάσεις δεν μπορείς να νιώσεις αυτό το παιδί μου, ότι αυτό είναι δικό μου συγγνώμη μισό λεπτό συγγνώμη τώρα για τόσες διακοπές αυτό είναι πραγματικά αληθινή ιστορία μαμάδες στο μπλέντερ Αυτή είναι η πραγματικότητα, έτσι κι αλλιώς. Την ξέρουμε όλες.
Είναι γενικά η ιστορία σου, με έχει συγκινήσει πάρα πολύ γιατί ακούω, ξέρεις τι γίνεται. Είναι παντελώς ανθρώπινη, συμβαίνουν όλα αυτά. Δεν θέλω να ωρεοποιώ και να λέω, α στην Ελλάδα συμβαίνουν μόνο αυτά. Γενικά οι εμπειρίες, η εμπειρία της γέννας, της εγκυμοσύνης έχει όλες αυτές τις πτυχές Με την έννοια ότι ακούς διαφορετικές ιστορίες Από εκεί και πέρα όμως έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία αυτό που λέω σε όλο αυτό το επεισόδιο Να έχεις ανθρώπους γύρω σου που θα σε καθυσυχάσουν, θα σε ερεμήσουν Ακριβώς επειδή είναι η δουλειά τους ξέρουν και λίγο τι να περιμένουν και αν προκύψει κάτι που είναι εκτός, ας το πούμε έτσι, της νόρμας, εκτός της κανονικότητας, να είναι εκεί να σε στηρίξουν και γι' αυτό.
Και αυτό που ακούω τόση ώρα είναι μια απουσία. Κακή εμπειρία. Απουσία του συστήματος να στηρίξει τη νέα μαμά, να την ενημερώσει και τέλος πάντων να την πάει βήμα-βήμα, κρατώντας τη στο χέρι σαν, ξέρεις, από μια ανθρώπινη πλευρά, βρε παιδί μου. Δηλαδή να έρθει ο γιατρός και να σου πει, ξέρεις κάτι, ναι γεννήθηκαν προώρα, αυτές και αυτές και αυτές είναι οι επιπλοκές.
Αλλά είναι όλα καλά. Και από εκεί και πέρα όταν βλέπουμε ότι αυτοί οι δείκτες, αυτές οι εξετάσεις και τα λοιπά βγαίνουν φυσιολογικές, δεν αγχωνόμαστε, περιμένουμε. Γιατί είναι αυτό που λες, είναι φυσιολογικό να κλαις σαν μαμά από τη στιγμή που δεν έχεις πιάσει αυτά τα μωρά στην αγκαλιά σου. Ασταμάτητα. Και φαντάζομαι ότι πήρε και ένα μεγάλο διάστημα που μείνανε μέσα στη μονάδα, μέχρι εσύ να μπορέσεις να τα πάρεις σπίτι αυτά τα παιδιά.
Ναι. Πόσο ήταν αυτό το διάστημα? Δόξα τω Θεώ δεν χρειάστηκαν πολύ θερμοκητήδα, δηλαδή ήταν τις δύο πρώτες μέρες τη θερμοκητήδα, μετά τα βγάλανε και τα είχαν σε κανονικό κρεβατάκι. Σημαντικό. θυμάμαι να έχει έρθει ο άντρας μου όταν είχα συνέλθει από την άρκωση με φωτογραφίες και να του λέω ποιο είναι το κορίτσι και ποιο είναι το αγόρι και να κλαίω και να μου λένε σταμάτα θα ανοίξεις το μίσο μην κλαίς, σταμάτα θα ανοίξεις το μίσο όλα είναι καλά τα μωρά είναι καλά είχα κάνει και τα νεσάκια και τα πνευμονάκια οπότε δεν χρειάστηκαν οξυγόνο ή κάτι δόξα τω Θεώ δηλαδή Όλη αυτή η αναστάτωση και όλη αυτή η εμπειρία τουλάχιστον βγήκε σε κάτι καλό.
Τα μωρά ήταν υγιείς, εσύ ήσουν υγιής, το οποίο είναι πάρα πολύ σημαντικό. Τα μωρά τα είδα μετά από τρεις μέρες. Τη δεύτερη μέρα το βράδυ σηκώθηκα και ήταν η χειρότερη μου στιγμή, γιατί σηκώθηκα βράδυ, σηκώθηκα 9 ώρα και το πισκευτήριο ήταν μέχρι τις 8, αν δεν κάνω λάθος. και έχω πάει σέρνοντας να με κρατάει ο άντρας μου στην πόρτα της μονάδας και να λέω σας παρακαλώ αφήστε με να τα δω και μου λένε λυπάμαι αλλά έχει περάσει η ώρα εκεί ήμουνα έτοιμη να λιποθυμίσω ήμουνα δεν μπορώ να το περιγράψω ήταν η χειρότερη μου στιγμή και το άλλο όταν τα πήρα πρώτη φορά αγκαλιά να μην μπορώ να σταματάω να κλαίω γιατί δεν μπορούσα να τα κρατάω πολύ αγκαλιά λόγω της κεσαριφής και ότι ήταν άβολες οι καρέκλες δηλαδή δεν δεν μπορώ να το περιγράψω πραγματικά δύσκολο αυτό που περιγράφεις τα κρατήσανε δύο εβδομάδες τα μωρά δύο εβδομάδες οπότε 16 ημέρες συγκεκριμένα ήταν κάποιες μέρες πιο πολλοί τα κρατήσανε γιατί ήτανε πρόρα ήταν μικρούλια και δεν είχαν δύναμη να πιούνε γάλα
από το πιπερό τους, δίνανε με σωλινάκι αυτός ήταν ο ο κύριος λόγος δηλαδή που τα κρατούσαν πρέπει να παρουν και λίγο βάρος που να έχουν δύναμη να μπορούν να πιούν κανονικά από το πιτερό Να Μην ξεχνάς να ακολουθείς το Μομάδο στο Blender για περισσότερο μομαδοπεριεχόμενο σε Facebook, Instagram και TikTok See you there Πάμε λοιπόν όμως στην πραγματικότητα και στο πως είναι να έχεις δύο μωρά που θέλουν να φάνε ταυτόχρονα που θέλουν τα πάντα εις διπλούν πρέπει να γίνει διχοτόμηση του εαυτού σε εκείνη τη στιγμή.
Πώς είναι αυτή η καθημερινότητα. Είναι μια μεγάλη πρόκληση. Μεγάλη πρόκληση για ένα κορίτσι που... Δεν ξέρω, γενικά ήμουν ανεξάρτητη, οπότε... δεν φοβόμουν τόσο πολύ τον εαυτό μου. Αλλά εννοείται πως με είχαν αγχώσει όλα αυτά τα σχόλια του τύπου δεν θα τα καταφέρεις, θα ζητάς βοήθεια, δεν θα σε βοηθάει ο άντρας σου, δεν είναι το ένα, δεν είναι το άλλο.
Το έλεγα πάντα και θα συνεχίσω να το λέω, ότι αν δεν είχα τον άντρα μου για στήριξη, δεν ξέρω τι θα έκανα τον πρώτο καιρό. Γιατί ήταν πολύ μικρούλια, φοβόμουν πάρα πολύ. Λέγα, αν το στραμπολήξω το χειράκι, πώς θα το πιάσω, αν το κάνω μπάνιο. Αυτός δεν φοβότανε καθόλου, ήταν cool γενικά ο Νίκος, είναι πάρα πολύ cool. Από την πρώτη στιγμή δηλαδή που τον πήρα τηλέφωνο, του λέω, Νίκο είναι δίδυμα.
Μου κάνει εντάξει. Εγώ νυμβρίαζα. κάποιος πρέπει να είναι ψύχρεμος Σαμπρίνα σε αυτή τη φάση δεν μπορεί να είστε και δύο σε πανικό ή σε άγχος ναι αλλιώς δεν βγαίνει τις δύο πρώτες μέρες ήμουνα με τον Νίκο και την τρίτη μέρα ενώ είχε πει ότι θα κάτσει μια εβδομάδα τον φέραμε βουλεύουν και του λένε Νίκο πρέπει να έρθεις για δουλειά δεν έχουμε άτομα σοκ εγώ λίγο γυρνάμε σ' τώρα και τι θα κάνω εγώ μόνη μου και άμα κλάψουν τα αυτόχρονα μου λέει, μην αγχώνεσαι αν γίνει το τίποτα να πάρεις τηλέφωνο.
Εγώ τώρα είμαι από τους ανθρώπους που αν δεν φτάσω στο σημείο που να σε έχω πάρα πολύ ανάγκη, δεν θα σε πάρω τηλέφωνο για βοήθεια. Ποτέ. Φεύγει ο Νίκος, γιατί δουλεύει και βράδυ, είναι bartender. Και είμαι εγώ έτσι, κοιτάω δεξιά, κοιτάω αριστερά. Λέω, είμαι μόνη μου. Τι θα κάνω. Αυτό. και ξυπνάει θυμάμαι ο Ματέο πρώτος τους είχα στο ίδιο κρεβάτι γιατί ήταν πάρα πολύ μικρούλια και τους είχα στο ίδιο κρεβάτι απλά στις φωλίτσες τους και πεινούσε τον ταΐζω και ξυπνάει και η Ζαμπέλα και είδα καλά το άλλο το βγήκαμε τα δύο δεν γινόταν τώρα να μην το ταΐσω το άλλο και να αφήσω το ένα και τι κάνω το ένα το βάζω στο πόδι μου και το άλλο το έχω αγκαλιά έχω φτιάξει γάλα και για τους δύο και τους ταΐζω ταυτόχρονα έτσι και εκεί ξεκίνησε όλη η ιδέα του να ανεβάσω ένα βιντεάκι ξέρω στο TikTok, με ένα τέτοιο βιντεάκι έχει αρχίσει όλο αυτό που άρχισαν μετά να μου γράφουν σχόλια και να μου στέλνουν μήνυμα πως θα καταφέρνεις μόνη σου, εγώ έχω ένα και έχω τρελαθεί και μαμάδες που περιμένουν δίδυμα
να μου λένε όλες αυτές τις ερωτήσεις πες μας την εμπειρία σου και το πρώτο πράγμα που τους έλεγα δεν θα έλεγα πάντα αναλυτικά το τι έχω περάσει δηλαδή πρέπει να είσαι η πρώτη ή η δεύτερη που ακούει αναλυτικά όλα αυτά και δεν έχω πει ούτε το 80% δεν θα κάτσω να ογχώσω μια νέα μανούλα επειδή εμένα μου έτυχε αυτό όλες περνάμε διαφορετικά την εγκυμοσύνη διαφορετικά τη μητρότητα, διαφορετικά τη γέννα και αν έχεις το γιατρό σου δίπλα σου δεν έχεις να βοβάσαι τίποτα αλλά και να μην τον έχεις δεν είναι για όλες η εμπειρία το ίδιο.
Δηλαδή εγώ μπορεί να πονούσα, έχω συγγενή που γέννησε τώρα με κεσαρική και δεν πονούσα. Δεν ένιωθα τίποτα. Έτσι, η ιστορία του καθενός είναι ακριβώς, είναι πολύ διαφορετική. Εγώ θα ήθελα όμως, αν τώρα μας ακούει ας πούμε μία μαμά που περιμένει δίδυμα, τι θα της έλεγες για την καθημερινότητα με τα δίδυμα, Δηλαδή τι είναι αυτό που έμαθες μεγαλώνοντας δίδυμα παιδιά μέχρι τώρα.
Αυτό που έμαθα είναι ότι τίποτα δεν είναι αδύνατο. Δηλαδή, ναι δεν σου λέω ότι είναι το πιο εύκολο πράγμα, όπως και ένα παιδί να μεγαλώσει δεν είναι το πιο εύκολο πράγμα, γιατί το κάθε παιδάκι είναι διαφορετικό το ένα από το άλλο. Και κάποιες δουλεύουν, κάποιες δεν δουλεύουν. Είναι πάρα πολλά πράγματα που παίζουν ρόλο μέσα σε όλο αυτό.
κάποιες έχουν βοήθεια, κάποιες δεν έχουν εμένα οι γονείς μου και οι συγγενείς μου είναι στο Ιράκυλο δεν είναι στο Ρέθινο, δεν έχουν κανέναν αλλά ήταν μια πρόκληση για μένα να πω ότι Σαμπρίνα δεν έχεις άλλη επιλογή πρέπει να φροντίσεις τα παιδιά σου πρέπει να το σκεφτούνε τύπου ότι εννοείται πως θα έρθει η στιγμή που θα δυσκολευτούν αλλά να σκέφτονται ότι είναι απλά μια στιγμή το βρίσκεις όπως όλοι μας βρίσκουμε δεν μαθαίνουν Συγγνώμη, ναι.
Όχι, όχι, συγγνώμη. Δεν μαθαίνουν μόνο τα παιδιά από εσένα, μαθαίνεις και εσύ από εκείνα. Δηλαδή, εγώ θεωρώ ότι έχω αρχίσει και γίνομαι καλύτερος άνθρωπος. Δηλαδή, αλλάζω πράγματα τα οποία θέλω τα παιδιά μου να τα πάρουν σαν παράδειγμα. Δεν θέλω να δώσω στα παιδιά μου ένα σε εισαγωγικά κακό παράδειγμα. Δηλαδή, μπορεί να ήμουν ανευρική, τώρα είμαι πιο cool.
Χαίρομαι. Αυτό, δεν υπάρχει λόγος να ακούνε το τι θα τους πούνε τρίτα πρόσωπο γιατί το κάθε ένα είναι διαφορετική εμπειρία. Χαίρομαι πάρα πολύ που το λες. Αγνοούν όλα. Όταν λέω όλα, όλα. Από το ένα να βγαίνει, από το άλλο να βγαίνει. Και λίγο το ένστικτό μας μας οδηγεί. Δεν είναι όλα, είπαμε, δεν υπάρχουν βιβλία γονεϊκότητας.
Αυτό, δεν το πίστευα το μου το λέγανε. Και όντως έχεις ένστικτο. όταν γίνεσαι μαμά έχει σέντημα υπήρχαν εννοείται στιγμές που έλεγα να κλαίνω ταυτόχρονα και να κλαίω κι εγώ δηλαδή λες και ήταν τρία παιδιά στο σπίτι και όχι δύο να κλαίω να κλαίω να κλαίω και έχει τύχει ας πούμε να γυρνάω ματέο και να με κοιτάει έτσι σε φάση μαμά εγώ είμαι το παιδί εσύ και εκεί εντάξει λίγο λες όπα πραγματικά και αυτό που περιγράφεις έχει πολύ ειλικρίνεια μέσα του όλες έχουμε φτάσει σε ένα σημείο που κλαις μαζί με το παιδί γιατί όλο αυτό που ζεις σου φαίνεται υπερβολικό είναι και οι ορμόνες είναι και το πως νιώθεις είναι και το τι μπορεί να μην έχεις βοήθεια και να μην μπορείς να πάρεις αυτό το προσωπικό χρόνο λίγο να ηρεμήσεις και να σκεφτείς τι είναι αυτό που ζεις και κακά τα ψέματα στη σύγχρονη κοινωνία και οι δύο γονείς τρέχουν και δεν είναι εύκολο γενικότερα το να μεγαλώνεις παιδιά αλλά κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε όλοι θα σε πάω όμως λοιπόν έτσι πολύ γρήγορα
στο παιχνίδι που μου αρέσει πάρα πολύ να παίζω με όλες σας που είναι έτσι γρήγορα και ειλικρινά σας λέω πράγματα και μονολεκτικά σχεδόν απαντάτε και θα ξεκινήσω λοιπόν με το κλασικό καφές ή ύπνος θα πω ύπνος γιατί καφέ δεν πίνω google ή ένστικτο συνδυασμός θα έλεγα Πρωινή βάρδια ή νυχτερινή? Βασίλισκο! Πρωινή! Πρωινός τύπος, βαρές!
Θα τα κάνω όλα μόνη μου ή θα ζητήσω βοήθεια, αν και νομίζω μου την απάντησες ήδη. Θα τα κάνω μόνη μου, μόνο αν φτάσω σε σημείο να είμαι άρρωστη ή να νιώσω ότι κινδυνεύουν τα παιδιά μου ο λόγος, δηλαδή έχει τύχει τώρα να ήμουν, να μην ένιωθα καλά και έχω πάρει τον σύζυγο τηλέφωνο. Ναι. το πιο άστοχο σχόλιο που σου έχουν κάνει για τα δίδυμα είναι πάρα πολύ και δεν ξέρω ποιο να πάω ήμουν σίγουρη διάλεξα ένα, στην τύχη τελείως τα βλέπουν πρώτη φορά και λένε πω πω μοιάζουν πάρα πολύ και λέω ναι ό,τι πεις όταν τους λέω ας πούμε ότι τους δείχνω τα χαρακτηριστικά, τα διαφορετικά μου λένε όχι κάνεις λάθος και το αφήνω εκεί δεν το συνεχίζω αλλά το πρώτο πράγμα όντως που λένε στα δίδυμα είναι μοιάζουν πάρα πολύ ή το πως τα ξεχωρίζεις ναι έλα μου δε παιδιά μου είναι εντάξει κάπως τα ξεχωρίζω εκτός από αυτό βγάλ' το παντελάουνι αν έχουμε φτάσει σε τόσο κακό σημείο έχεις νιώσει ενοχές ως μαμά πάρα πολύ και νομίζω δεν υπάρχει μαμά που δεν έχει νιώσει.
Συγκρίνεις τον εαυτό σου με άλλες μαμάδες. Δεν θα σου πω ψέματα. Τους πρώτους μήνες ναι, τώρα πλέον όχι. Πολύ καλό. Και αν μπορούσες να αλλάξεις ένα πράγμα γύρω από τη μητρότητα, τη γονεϊκότητα στην Ελλάδα, τι θα ήταν αυτό. Να ήταν λίγο πιο νορμάλ το επίδομα μητρότητας, πολύ βασικό, και να μπορούν όλες οι μανούλες να περάσουν χρόνο με τα παιδάκια τους, γιατί από ό,τι έχω ακούσει οι ελεύθεροι επικοινωματίες δεν είναι τόσο εύκολο.
Σημαντικό. Και κλείνοντας λοιπόν αυτή την ωραία συζήτηση, θα σε ρωτήσω ότι ρωτά όλες τις μαμάδες. Ποιες τρεις λέξεις περιγράφουν τη λέξη μαμά για σένα. Πάνω απ' όλα αγάπη, εμπιστοσύνη και φροντίδα. Δεν θα μπορούσε να το έχεις πει καλύτερα. Και κάπως έτσι λοιπόν φτάσαμε στο τέλος αυτής της συζήτησης. Θέλω να σε ευχαριστήσω πάρα πολύ που μοιράστηκες έτσι με μεγάλη ειλικρίνεια την ιστορία σου και με αρκετές λεπτομέρειες.
Και ελπίζω να μην τρομάξαμε καμία. Όχι, όχι δεν υπάρχει λόγος να τρομάζει καμία. να μην το σκέφτεται καν, να το ζήσεις στο φουλ γιατί περνάει ο καιρός πάρα πολύ γρήγορα περνάει σαν νεράκι δεν θα καταλάβεις καν λοιπόν τώρα έχουν έρθει τα πόδια μου, τρεβάν τα πόδια μου να ξέρετε οπότε να το ζήσουν γιατί είναι μοναδική εμπειρία ότι μπορεί μια μανούλα να έζησε μια κακή στιγμή, μια κακή περίοδο δεν πάει να πει ότι θα το ζήσεις και εσύ έτσι κρατάμε λοιπόν ότι κάθε εγκυμοσύνη κάθε γέννα είναι μοναδική και διαφορετική οι εμπειρίες των άλλων είναι εικόνες είναι πράγματα τα οποία ακούμε και βλέπουμε και μαθαίνουμε για να είμαστε έτσι ακριβώς λίγο προετοιμασμένοι αλλά πολύ σημαντικό δεν παίρνουμε την αλήθεια του άλλου για δική μας φιλτράρουμε ακριβώς όπως το είπες ακριβώς μέχρι την επόμενη φορά λοιπόν να ζείτε, να γελάτε, να αγαπάτε δυνατά διπλά θα πω εγώ και τριπλά και τετραπέρα έτσι λοιπόν χάρηκα πάρα πολύ και σε ευχαριστώ και πάλι για την όμορφη συζήτησή μας
και ευχαριστώ πάρα πολύ χάρηκα και εύχομαι να έδωσα ένα θετικό μήνυμα προς τις μανούλες που περιμένουν δίδυμα ή και παραπάνω μωρά και να μην αγχώνονται για τίποτα έτσι λοιπόν, κανένα άγχος φιλάκια πολλά bye bye
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα