Έλενα, 8 μήνες μαμά | Αναπάντεχη εγκυμοσύνη, διαβήτης κύησης, προεκλαμψία, επείγουσα καισαρική, θηλασμός | το ταξίδι της μητρότητας
Μαμάδες στο blender. Καλώς ήρθατε στο χάος!Σχετικά με αυτό το επεισόδιο
Σε αυτό το επεισόδιο του «Μαμάδες στο blender» φιλοξενούμε την Έλενα, 29 χρονών, μαμά ενός μωρού 8 μηνών, που μιλάει ανοιχτά για τη μητρότητα, χωρίς φίλτρα, χωρίς manual και χωρίς τελειότητα.
Συζητάμε για:
- 🤰 Μια αναπάντεχη εγκυμοσύνη μόλις 2 χρόνια μετά τη γνωριμία με τον σύζυγό της
- 🩺 Διαβήτη κύησης & προεκλαμψία: συμπτώματα, φόβοι και πώς τα αντιμετώπισε
- 🚑 Επείγουσα καισαρική και μια εμπειρία που ακούγεται αγχωτική
- 💔 Την απώλεια του πατέρα της και το ΠΗΤ του μωρού που συνέπεσε με τα γενέθλιά του
- 🍼 Τον θηλασμό, τις αποκλειστικές αντλήσεις, τη φόρμουλα και την ψυχολογία πίσω από τις αποφάσεις
- 🏡 Τη μητρότητα μακριά από την οικογένεια
- 👶 Το χάος της καθημερινότητας με ένα παιδί 8 μηνών
- 🎲 Το παιχνίδι «Γρήγορα & Ειλικρινά» και 3 λέξεις που περιγράφουν τη λέξη μαμά
Ένα επεισόδιο για όλες τις μαμάδες που ένιωσαν φόβο, μοναξιά, ενοχές αλλά και δύναμη μέσα στη μητρότητα.
Για περισσότερο περιεχόμενο γύρω από τη μητρότητα, την καθημερινότητα των γονιών και περισσότερες ιστορίες μαμάδων ακολούθησε το «Μαμάδες στο blender» σε:
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Μαμά, δεν στο μπλέντερ! Και σήμερα έχουμε μαζί μας την Έλενα, μαμά ενός οκτώμινων μωρού και είσαι από την Αθήνα, αλλά ζεις στη Θεσσαλονίκη. Τέλεια! Και πήκες στη μητρότητα έτσι λίγο γρήγορα, λίγο αναπάντεχα, έζησες την εγκυμοσύνη με περιπέτειες διαβήτης κύησης, προεκλαμψία. Θα τα πούμε όλα αυτά, έχεις και έναν έτσι επίγοντο καιτό, οπότε τα πράγματα δεν πήγανε αυτό που λέμε πολύ ήρεμα και ωραία.
Αλλά είσαι έτοιμη μου, είπες να μιλήσεις γι' αυτό ανοιχτά, να μοιραστείς την ιστορία σου μαζί μας. Καλώς ήρθες Έλενα Καλώς σας βρήκα Ναι η αλήθεια είναι ότι δεν μπήκα στη μητρότητα έτσι όπως θα φανταζόμουν πιο μικρή Αλλά ok δουλεύουμε με ό,τι έχουμε κάθε φορά στην κατάσταση υπερχόμαστε Είναι εμπειρίες ζωής αυτά και νομίζω ότι όσο και να προσπαθούν να μας πείσουν ότι η μητρότητα έχει ένα συγκεκριμένο πάτερ, το ζούνε όλες με ένα συγκεκριμένο τρόπο.
Η εγκυμοσύνη κλασικά είναι η καλύτερη περίοδος της ζωής μιας γυναίκας. Έχω ακούσει αρκετές ιστορίες μέχρι τώρα. Είχα ούτως ή άλλως την εντύπωση ότι δεν ισχύει αυτό, αλλά έχω ακούσει αρκετές ιστορίες που μου αποδεικνύουν ότι η εγκυμοσύνη δεν είναι ζάχαρη, δεν είναι μέλι μόνο. Ισχύει, ότι υπάρχει μια έτσι στρευλή εικόνα για την εγκυμοσύνη και για τη μητρότητα και υπάρχει μια τάση αυτής της λίγο τοξικής θετικότητας ίσως το ότι όλα πρέπει να είναι καλά που η αλήθεια είναι ότι εγώ είμαι ένας άνθρωπος που την ευχαριστήθηκα την εγκυμοσύνη σε γενικές γραμμές αλλά πάντα, στα πάντα υπάρχουν τα άλλα, τα ίσως που συνθέτουν τελική εικόνα για το οτιδήποτε.
Θα πω εδώ ότι η πραγματικότητα αυτή είναι. Η ζωή αυτό μας διδάσκει ότι δεν είναι όλα ρόδινα. Υπάρχουν και ανησυχίες και προκλήσεις και γενικότερα η μητρότητα νομίζω ότι είναι ακριβώς αυτό το ταξίδι. Δεν είναι μνέφθια γραμμή. Να πάρουμε όμως λίγο την ιστορία από την αρχή Είσαι με τον σύντροφό σου λίγο διάστημα Και μαθαίνετε τα θετικά νέα ότι είσαι έγκυος Πώς ήταν όλο αυτό, ποιά ήταν τα συναισθήματα Θα σου πω, εγώ είμαι ένας άνθρωπος Ο οποίος από πάντα, από πολύ μικρή Είχα ακραία φοβία προς το γεγονός της εγκυμοσύνης και δει στούτο και τού.
Ήμουν ένας άνθρωπος που πάντα σαν παιδάκια, ας πούμε, που μου λέγανε για μωράκια και και, έλεγα, εγώ θα πάρω έτοιμο. Εγώ θέλω να υιοθετήσω. Δεν θέλω να κάνω παιδάκια. Οπότε καταλαβαίνεις ότι στο άκουσμα του ότι είμαι έγκυος, πέρασε από μπροστά μου όλος μου ο φόβος του ότι εγώ τώρα πρέπει να εγκυμονώ και θα πρέπει να γεννήσω εν τέλει ένα μωρό.
Οπότε κάπως γινόταν στο μυαλό μου πάρα πολύ μεγάλο ήδη από το τεστ. Ήταν κάτι όπως είπες που δεν το περιμέναμε, δεν το είχαμε προγραμματίσει. Ήρθε έτσι μετά από ένα ταξέδι που είχαμε κάνει, το πρώτο μας και όλα στο εξωτερικό. Οπότε ήρθε κάπως σαν κεραυνός στο σπίτι. αλλά προσπαθήσαμε κάπως να να πούμε ότι εφόσον αποφασίζουμε ότι θα προχωρήσουμε σε αυτό κάπως να το αγκαλάσουμε και να να το βρούμε στο στο συλλογικό δηλαδή να καταλήξουμε ότι ξέρεις κάτι εφόσον παίρνουμε αυτή την απόφαση θα κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε και θα ανακαλύψουμε ίσως λίγο πιο πρόωρα μια πτυχή του εαυτού μας που δεν γνωρίζουμε και οι δύο, και ο ένας για τον άλλον και ο καθένας για τον εαυτό του και νομίζω ότι μπαίνει το ζευγάρι σε μια άλλη διαδικασία μετά γιατί αλλάζουν οι προτεραιότητες, αλλάζουν οι ισορροπίες και χρειάζεται αρκετή συζήτηση όταν είσαι ειδικά φαντάζομαι στο αρχικό στάδιο που μαθαίνεις τον άλλον ως ένα διάστημα στο πως θα γίνει, θα κρατηθεί αυτή η ισορροπία
πως θα συνενοηθούμε έχοντας έναν τρίτον ομές άμας ίσχυε η αλήθεια είναι ότι αυτό ήταν από τα μεγαλύτερα μου άγχοι ότι ξέρεις κάτι αν στην πορεία δω κάτι και με θορυβήσει αν στην πορεία ανακαλύψω ότι τελικά δεν κολλάμε σε αυτό το κομμάτι όπως κολλάμε γιατί το να είσαι με κάποιον μαζί συντροφικά, ερωτικά είναι τελείως διαφορετικό από το να είσαι γονιός να είσαι μαζί του σε αυτό το ταξίδι οπότε κάπως ήταν από τις μεγαλύτερες μου φοβίες το να καταλήξω ότι ξέρεις κάτι άμα σε κάτι δεν συμφωνούμε και είναι πολύ κέριο αυτό που δεν συμφωνούμε είναι πολύ βασικό για μένα τι θα κάνω μέσα στιγμής ευτυχώς δεν έχω ανακαλύψει κάτι τέτοιο οπότε είναι πολύ θετικό προς το παρόν το πως πηγαίνει για το πόσο απότομα ξεκίνησε.
Κοίταξε, είναι πάρα πολύ σημαντικό αυτό που λες, αλλά νομίζω ότι δεν έχει να κάνει απαραίτητα με το πόσο διάστημα είσαι με κάποιον. Θα έλεγα ότι είναι πολύ σημαντικό γενικότερα όταν προκύψει αυτό, από τη στιγμή που δεν ανήκεις στα ζευγάρια που το προετοιμάζουν και περιμένουν, που ενδεχομένως μια συζήτηση να γίνει και αφθόρμητα από τη στιγμή που μπαίνουν σε αυτή τη διαδικασία.
Όταν έρχεται κάτι έτσι αναπάντεχα, νομίζω ότι εκεί έχει να κάνει με το πόσο διατεθειμένο είναι το ζευγάρι να μπει σε αυτή τη διαδικασία και να πει ωραία, κάνουμε ένα μωρό. Όχι ποιες είναι οι αξίες σου, ποιες είναι οι αξίες μου να τις βάλουμε σε ένα τραπέζι, αλλά πώς μπορούμε να παντρέψουμε αυτή τη διαφορετικότητα που έχουμε ως προσωπικότητες σε κάτι το οποίο είναι ομαδικό πλέον και ονομάζεται οικογένεια από εδώ και πέρα.
θεωρείς ότι θα μπορούσες να είσαι πιο προετοιμασμένη ή και πιο γενικά να το δούμε θεωρείς ότι υπάρχει πολλοί κόσμος εκεί έξω που γίνεται γονιός και είναι απροετοίμαστος για όλο αυτό το ταξίδι θα σου πω σίγουρα είμαι της άποψης ήμουν πάντα και είμαι ακόμα της άποψης ότι επειδή μπορείς δεν σημαίνει ότι πρέπει να κάνεις και ένα παιδί δηλαδή επειδή εγώ είμαι γόνιμη και επειδή ο σύζυγός μου είναι γόνιμος, δεν σημαίνει ότι είμαστε κατάλληλοι για να μεγαλώνουμε παιδιά.
Έχοντας πει ωστόσο αυτό, θεωρώ τον εαυτό μου ότι θα μπορώ να μεγαλώσω ένα παιδί. Γι' αυτό και επέλεξα να συνεχίσω με την εγκυμοσύνη. Θεωρώ ότι είμαι κατάλληλος άνθρωπος, με την έννοια ότι, πώς θα σου πω, όχι ακριβώς είμαι προετοιμασμένη αλλά επειδή κάπως καταλαβαίνω τι χρειάζεται το μωρό και όχι με την έννοια ότι ξέρω τι θέλει το μωρό κατανοώ τις βαθύτερες ανάγκες και είμαι διατεθμένη να τις εκπληρώσω δηλαδή καταλαβαίνω ότι ένα μωρό έχει ανάγκη από αγάπη, από στοργή και πρακτικά πράγματα εννοείται, τροφή, στέγη, όλα αυτά.
Είμαι διατεθειμένη να τα καλύψω. Από εκεί και πέρα κοιτάω και το δικό μου, το προσωπικό κομμάτι, ότι ξέρεις κάτι, πρέπει να είμαι εγώ σταθερή για να μπορώ να μεγαλώσω ένα παιδί το οποίο θα είναι ευτυχισμένο, θα είναι χαρούμενο, θα είναι και αυτό σταθερό. Θεωρώ ότι σαν ζευγάρι, στη στιγμή που μας ήρθε, και σαν μονάδες και σαν ζευγάρι λειτουργούμε κάπως έτσι και η αλήθεια είναι ότι μ' αρέσει μέχρι στιγμής το πως έχει πάει το ντουέτο με την προσθήκη της μικρής δηλαδή θεωρώ ότι λειτουργεί πάρα πολύ καλά εννοείται με φούλοι δυσκολίες εννοείται με σκαμπανεβάσματα αυτή είναι η αλήθεια αλλά κάπως μ' αρέσει πολύ η νέα συνθήκη στο πώς βλέπω το μεταξύ μας.
Είναι πάρα πολύ ωραίο γενικά να υπάρχει ασφάλεια αλλά και κατανόηση. Και νομίζω ότι για μένα αυτές οι δύο λέξεις καλύπτουν ακριβώς αυτό το ταξίδι της μητρότητας ή της γονεϊκότητας γιατί είναι και ο μπαμπάς που αντίστοιχα μπαίνει σε αυτή την προετοιμασία. Αλλάζουν πράγματα και για τον ίδιο, έτσι. Οπότε νομίζω ότι η ασφάλεια δίνει αυτή τη σταθερότητα που χρειάζεται στο οικογενειακό περιβάλλον και από εκεί και πέρα το ανακαλύπτεις όλο αυτό.
Είναι ένα ταξίδι που και οι δύο μαθαίνουν. Και γι' αυτό είναι σημαντικό να υπάρχει κατανόηση και από τις δύο πλευρές. Μαθαίνεις λοιπόν ότι είσαι έκειος, αρχίζεις, ζεις όλο αυτό το στάδιο, που όλοι ξέρουμε ότι ειδικά τον πρώτο καιρό είναι λίγο άστατο. Έχεις ναυτίες, έχεις καούρες, έχεις πράγματα, διάφορα. Είμαι, είμαι. Πώς ήταν όλο αυτό το κομμάτι για σένα και πώς φτάνουμε στο σημείο να μάθεις ότι έχεις διαβίτικη ίσης Γενικά εμένα το πρώτο τρίμηνο κύλησε αρκετά γρήγορα και σχετικά νόδινα Εννοείται φουλάνε κατωσούρες, είχα ακραία υπνηλία Σε σημείο που πραγματικά μπορεί και να κοιμούν και όρθια Δεν υπήρχε αυτό, δεν υπήρχε Ήταν τέτοιο το συνέστημα της κούρασης λες και αφού έλεγα συγγνώμη άμα τώρα είμαι έτσι όταν πραγματικά θα έχω βάρος πόσο μπορεί να κοιμάμαι, σπόιλερ δεν κοιμάμουν καθόλου μετά, δεν μπορούσα, αλλά γενικά ήταν η εγκυμοσύνη μου αρκετά καλή, είχα μόνο μια μικρή έτσι ψιλοαποκόλληση που για λίγο με καθήλωσε σε καναπέ, αλλά ήμουνα σε γενικές γραμμές καλά
και το ξυπέρασα και γρήγορα οπότε περνούσα μια κοιμωσίνη αρκετά καλή άργησα κιόλας να φουσκώσω που εντάξει τότε, εγώ τώρα το λέω και χαίρομαι αλλά τότε ήτανε το δράμα μου πήγαινα κάθε εβδομάδα στη γιατρό και της έλεγα με λένε εγώ γιατί δεν φουσκώνω γιατί δεν την βλέπουμε μου λέει Ελένα κάνε υπομονή σε λίγο θα με παρακαλάς να την πάρω την κοιλιά Μου κοιτάς από τώρα Και η αλήθεια είναι ότι έχει δίκιο Αλλά μπορώ να σου πω ότι ήμουν αρκετά καλά Δεν είχα κανένα σύμπτωμα που θα μπορούσες να πεις ότι ενδέχεται και να έχω διαβήτη Δηλαδή δεν έκανα ούτε ας πούμε ένιωθα ότι κάνω κάποια υπογλυκαιμικά Ούτε είχα ας πούμε ιδιαίτερες λιγούρες να πεις ότι έτρωγα πάρα πολύ Ούτε έβαζα πάρα πολύ γρήγορα κιλά γενικά δεν είχα κάποια ένδειξη το έμαθα καθαρά και μόνο από την καπήλη ζαχάρου που πήγα και έκανα και ουσιαστικά δεν το περίμενα κιόλας δηλαδή εγώ περίμενα ότι θα πάει ξέρω εγώ άντε να είναι ψηλοριακά γιατί έχω και ένα ιστορικό όσπου ο μπαμπάς μου και ο παππούς μου
είχαν ζάχαρο και λέω άντε να το είχε επηρεάσει αυτό και να είναι ψηλοριακά αλλά δεν πίστευα ότι ενδέχεται και να έχω διαβιωτική εγώ έβγαλα τρεις και τις τρεις τιμές εκτός ορίων το καλύτερο ας πούμε ήταν τις νηστείες μου που ήταν σχετικά κοντά στο όριο, τα άλλα δύο ήταν ήταν πολύ πιο πάνω αλλά ήταν κάτι το οποίο με ξάφνιασε, δεν μπορώ να σου πω δηλαδή ότι το περίμενα οπότε συναισθηματικά φαντάζομαι υπάρχει αυτό το οχτώρα τι μου συμβαίνει ας πούμε και στα πρακτικά δηλαδή τι σου πρότεινε η γιατρός πώς το αντιμετώπιζες όλα αυτά με παίρνει έρχεται κάτι τηλέφωνο και μου λέει Έλενα οι εκστάσεις δεν είναι και πολύ καλές και θα πρότεινα να μιλήσεις με έναν ενδοκρινολόγο, μόλις μου λέει έτσι της λέω ότι ξέρεις κάτι γιατί να μιλήσεις με ενδοκρινολόγο τι σχέση, μου λέει έλενα να είσαι ξύπνα για διαβήτη εκεί ουσιαστικά ήταν και η πρώτη φορά που ένιωσα ότι εγκυμοσύνη δεν είναι απλά έχω ένα μωρό στην κοιλιά μου και το μεταφέρω και εννιά μήνες το μεγαλώνω και μετά το γεννάω.
Άρχισα να συνειδητοποιώ ότι ενδέχεται να έχω και θέματα. Πήγα στον ενδοκρονολόγο ο οποίος μου πρότεινε για αρχή, επειδή δεν ήταν τρομακτικά αυξημένες οι τιμές μου, μου πρότεινε για αρχή να κάνουμε κάποια διατροφή, λίγο πιο προσεχμένη και να κάνω τις μετρήσεις μου. και αν δούμε ότι δεν υποχωρεί μέσα σε μια εβδομάδα, δέκα μέρες που θα έκανα τη διατροφή τότε θα προχωρούσαμε σε ενσουλήνη.
Την ενσουλήνη ήταν ένα κομμάτι το οποίο εγώ δεν το πολύ ήθελα πιο πολύ γιατί είμαι λιγόψυχη και δεν μπορώ να κάνω... Δεν είναι φάριστο. Δεν μπορούσα, η αλήθεια είναι. Και ήδη είχα κάνει τρομερή υπέρβαση που έπαιρνα βιταμίνες, χάπια, έκανα, έρανα δηλαδή έπαιρνα πολλά πράγματα που δεν συνήθιζα σαν άνθρωπος δηλαδή εγώ δεν παίρνω ούτε ντεμπόν οριακά και ξαφνικά βρέθηκα με ένα φκασμό φάρμακα οπότε το να κάνω κινησουλίνη ήταν κάτι που με στεναχωρούσε και με άγχωνε πολύ σαν σενάριο, το είχα πει και στο γιατρό και ήταν κάτι το οποίο ήθελα να το αποφύγω η αλήθεια είναι βέβαια χωρίς να σημαίνει αυτό ότι θα έθετα ποτέ σε κίνδυνο τη μικρή δηλαδή αν μου λέγανε ότι ξέρεις κάτι πρέπει δεν είναι τελειός εννοείται ότι θα το έκανα τελικά ήταν κάτι όμως που το αποφύγαμε έμεινε σχετικά ρυθμισμένο καλά το ζάχαρο μέχρι και το τέλος με διατροφή και με τις μετρήσεις τις οποίες παντρεύτηκα μέχρι και που γέννησα μετριόμουν και μετριόμουν και μετά γιατί θέλανε να δουν ότι έχω επανέφερ
ήταν διαβήτης κοίησης όμως δεν υπήρχε κάποια πιθανότητα αυτό να μείνει και μετά Μου είχαν πει ότι καλό είναι να το κοιτάω και να το ελέγχω και μετά τη γέννα γιατί σε πάρα πολλές περιπτώσεις, ειδικά όταν υπάρχει και ιστορικό, πολλές φορές μένει μπορεί να μην μείνει σαν διαβήτης στη μετέπειτα ζωής σου να μείνει σαν προδιαβήτης ή ακόμα και να εξελιχθεί άμα δεν το προσέχεις οπότε ήταν κάτι που εντάξει, με θορύβησε Λογικό και εκείνη τη στιγμή Ξέρουμε όλοι Ότι κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης Οι ορμόνες πάνε πάνω κάτω Ψυχολογικά αρχίζεις Αλλάζεις αρκετά Τα άγχη σου, οι ανησυχίες σου Μεγαλώνει κάτι μέσα σου τέλος πάντων Και αρχίζεις και εσύ Να προσαρμόζεσαι Και να σκέφτεσαι τι μου συμβαίνει Και σωματικά και ψυχολογικά Μου ανέφερες όμως Και την προεκλαμψία Και να μην ειλικρινείς, γιατρός δεν είμαι, αλλά διάβαζα online ότι κάποιες φορές ίσως ο διαβήτης κύησης συνδέεται με την προεκλαμψία. Ήταν έτσι στη δική σου περίπτωση?
Όχι, στη δική μου περίπτωση δεν συνδέονται. Για την προεκλαμψία ήταν κάτι το οποίο ήταν ήμουν ενημερωμένη από την αυγενική κιόλας. είχα κάνει κάποιες μετρήσεις και μου είχε πει ο γιώτρος τότε ότι ξέρεις κάτι υπάρχουν αυξημένες πιθανότητες γι' αυτό αλλά δεν είναι κάτι που χρειάζεται να σ' αγχώσει. Παίρνεις μου λέει μια αγωγή την οποία την παίρνεις μέχρι και να γεννήσεις και έχεις πολύ καλές πιθανότητες να το αποφύγεις.
Εγώ πήρα κανονικά την αγωγή μου συστηματικά. όντως το απέφυγα μέχρι και όσο έπαιρνα την αγωγή απλά επειδή αυτό είναι ένα χάπι το οποίο πρέπει να το κόψεις για να γεννήσεις εγώ ουσιαστικά με το που το κόψα την επόμενη εβδομάδα έκανε επεισόδιο οπότε ήταν κάτι το οποίο ναι μεν δεν μπορούσαμε να το αποφύγουμε αλλά δεν μπορούσαμε και να το προβλέψουμε δηλαδή δεν είναι κάτι που μπορούσε η γιατρός μου να πει ότι ξέρεις κάτι θα γίνει τότε το κόβουμε και σε μια εβδομάδα ξέρω ότι θα έχεις επεισόδιο οπότε θα σε βάλω νωρίτερα να γεννήσεις είναι κάτι το οποίο δεν το γνωρίζαμε έπρεπε να κοπεί για να μπορέσω να γεννήσω οπότε και δεν το περιμέναμε κιόλας γιατί γενικά ήμουνα οκ δεν έκανα πιέση δεν είχα ιδιαίτερα συμπτώματα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και τελείως τυχαία κιόλας καταλάβουμε ότι είναι το επεισόδιο, δηλαδή το πιάσαμε ακριβώς στην αρχή του το επεισόδιο.
Όταν λες επεισόδιο για να καταλάβουμε περισσότερο. Ουσιαστικά η προκλαμψία είναι τα κύρια συμπτώματα της είναι η ψηλή πίεση. Και η πρωτεΐνη στα ούρα έχω διαβάσει. Ναι, την οποία εγώ είχα σε ακραίο βαθμό. Δεν είχα προλάβει να κάνω την εξέταση. Γιατί ουσιαστικά σε βάζουν να κάνεις την εξέταση ούρων σε 24 ώρες βάση. δηλαδή μαζεύουν σε 24 ώρα τα ούρα για να ελέγξουν για την πρωτεΐνη.
Εγώ δεν είχα προλάβει να το κάνω αυτό και μπήκα κατευθείαν για νοσηλεία, οπότε μου τα μαζέψανε εκεί πέρα. Και πριν τον τοκετό ακριβώς, δηλαδή την ίδια μέρα, αφού βγήκα εγώ από την Κυσταρική, βγήκαν τα νούμερα που είχα λίγο πριν πω. Και μου είχε πει τότε, θυμάμαι γυναικολόγος μου, ότι, ξέρεις Κάρη, αυτό το νούμερο δεν υπάρχει.
Είναι τρομακτικό. Εσύ πέγες ρεκόρ δηλαδή Και στο διαβήτη κοίησης Και στην προεκλαμψία Ήσουν για τα μεγάλα τσάρτς Ή πάμε για την πρωτιά Ή δεν πάμε Αυτά Γελάμε τώρα και προσπαθώ να το ελαφρύνω Αλλά φαντάζομαι τότε ήταν Δεν ξέρω Ήταν άγχος, ήταν πίεση Πώς το νιώθες Ήταν κάτι πολύ τρομακτικό Με την έννοια ότι καταλαβαίνεις ότι κάτι δεν πάει καλά Αλλά ταυτόχρονα ακριβώς επειδή καταλάβαινα ότι είναι θέμα πίεσης, οπότε προσπαθούσα να κρατάω τον εαυτό μου όσο πιο ήρεμο γίνεται για να μην το επιβαρύνω.
Γιατί έχω σκέψει ότι όταν έφτασα να νοσηλευτώ μπήκα ζωστικά στην κλινική με 17 πίεση. Κάτι που δεν ήταν καθόλου επιθυμητό, οπότε προσπαθούσα πολύ με τα φάρμακα να την ελέγξουν. να σκέψω έπαιρνα αντιπροτασικά ανά δυο-τρεις ώρες και η πίεση μου εξακολουθούσε και ήταν εκεί, στο 16-17. Οπότε προσπαθούσα να μην το επιβαρύνω.
Αλλά σκεφτόμουν συνεχώς ότι ξέρεις κάτι το σώμα μου με προδίδει, το σώμα μου με εγκαταλείπει, το σώμα μου έχει κουραστεί και όταν πλέον ήρθε η στιγμή να μου πουν ότι ξέρεις κάτι πρέπει να πάρουμε το μωρό γιατί δεν γίνεται να είναι άλλο σε αυτό το περιβάλλον Πρισκάρουμε αυτή τη στιγμή Ναι, αλλά πρέπει να το πάρουμε Η αλήθεια είναι ότι στεναχωρέθηκα σε τρομερό βαθμό δηλαδή σκεφτόμουν ότι ξέρεις κάτι μέχρι χθες αυτό το μωρό ήταν στο σπίτι του ήταν η κοιλιά μου ήταν ουσιαστικά η ασφάλειά του ήμουν το ασφαλές του μέρος και τώρα είμαι κάτι αφιλόξενο, είμαι κάτι επικίνδυνο οπότε εννοείται ότι το πήρα πάρα πολύ άσχημα το γεγονός ότι έπρεπε να βγει το μωρό ουσιαστικά χωρίς τη θέλησή του χωρίς να το χύει Ήτανε αρκετά πρόωρο ή είχες κλείσει η εβδομάδα, ήσουν κοντά Ήμουνα στο μήνα μου είχα μπει δηλαδή στο μήνα μου γέννησα 38 και 4 απλά ουσιαστικά δεν πήγε όπως το είχα στο μυαλό μου ότι θα πάει αυτό ήταν το κύριο μέλημά μου ότι δεν έγινε έτσι όπως το φανταζόμουν
δεν είχα κανένα τρομερό όραμα δεν ήμουν από τους ανθρώπους που έλεγα ότι θέλω να γεννήσω με κεσαρική υποχρεωτικά ή θέλω να γεννήσω φυσιολογικά υποχρεωτικά από την αρχή είχα πει ότι θα πάω όπως με πάει το μωρό και θα ακολουθήσω το μωρό σε αυτό και θα κάνω ό,τι χρειαστεί απλά δεν περίμενα κάτι τόσο ιατρικοποιημένο δεν περίμενα κάτι τόσο ευγεστικό περίμενα ότι θα το απολαύσω λίγο παραπάνω και δεν συνέβη κάτι τέτοιο δεν το απολαύσα Τι θεωρείς ότι έγινε καλά και ως ένα σημείο ένιωσες άνετα μέσα σε όλο αυτό το πανικό που ζούσες εκείνη τη στιγμή και τι είναι αυτό που θα ήθελες πραγματικά να αλλάξει για να είναι η εμπειρία σου πιο ομαλή Να σου πω την αλήθεια δεν ξέρω αν υπάρχει κάτι που θα μπορούσε να απαλύνει εκείνη τη στιγμή το πως ένιωθα εγώ ήμουνα συνεχώς με φάρμακα ένιωθα ωριακά σαν ζόμπι δεν μπορούσα από μια φάση και μετά να αντιδράσω Δηλαδή μου λέγανε θα μπούμε με κεσαρική αύριο το πρωί 9 η ώρα και εγώ ήμουν απλά έτσι και κουνούσα το κεφάλι μου τύπου ok και δεν μπορούσα καν να αντιδράσω. Δεν ξέρω αν θα μπορούσε κάτι να με κάνει να νιώσω καλύτερα σε εκείνη τη φάση.
Ωστόσο, αυτό που αναγνωρίζω σίγουρα Είναι το πόσο πολύ μου στάθηκε Ο γιατρός μου σε όλο αυτό Το ότι ερχόταν συνέχεια να με βλέπει Το ότι με έπαιρνε τηλέφωνο Ακόμα και όταν δεν ήταν εκεί Να μου μιλάει, να μου εξηγεί Ότι ξέρεις κάτι, κάνουμε αυτό, αυτό και αυτό Και το κάνουμε για σένα και για το μωρό Και εγώ κάνω αυτά τα βήματα Γιατί θα γίνει έτσι, έτσι και έτσι Δηλαδή μου τα εξηγούσε όλα Ότι είχες την ενημέρωση Ναι, ναι και νομίζω ότι αυτό με βοήθησε πάρα πολύ το να σκέφτομαι ότι ξέρεις κάτι το έχει η Μελίνα, το έχει την εμπιστεύομαι το ότι εκείνη τη στιγμή μπορούσα να νιώσω ότι κάπου ακουμπάω και με έχει, με κρατάει αυτός που ακουμπάω ειδικά όταν είναι ο γιατρός σου είναι πάρα πολύ σημαντικό και πως ήταν οι πρώτες μέρες ο πρώτος καιρός έχεις το μωρό στην αγκαλιά ψυχικά και σωματικά πώς ήταν η επαναφορά ας πούμε πίσω σε μια ας το πούμε φυσιολογική πραγματικότητα αυτή που αναγνώριζες.
Θα σου πω για μένα το κομμάτι της κεσαρικής σαν κεσαρική σαν ανάρρωση ήταν αρκετά γρήγορο. Σηκώθηκα αμέσως, η τομή μου γενικά σε γενικές γραμμές δεν με πόνεσε, είχα πολύ καλή επούλωση. οπότε στα πρακτικά του πράγματος και στα σωματικά έμεινα πάρα πάρα πολύ καλά το μόνο που με καθυστέρησε ήταν η προεκλαμψία η οποία μου άφησε ένα πρίξιμο το οποίο έμεινε για τουλάχιστον έναν άμυση μήνα αλλά πρίξιμο σε σημείο που δεν το διανοήσα δεν εννοώ το απλό πρίξιμο που έχουν οι τελειόμενες που είναι φυσιολογικό εννοώ πρίξιμο που μέχρι το γόνατο να μην μπορεί να λυγίσει η κλίδωση του γονάτου, ακριβώς επειδή ήταν πρισμένο.
Οπότε κάπως σωματικά ενώ μπορούσα από άποψη Κεσαρικής να σηκωθώ και να φροντίσω, δεν μπορούσα από άποψη της προκλαμψίας. Οπότε αυτό με έριχνε πάρα πολύ, το ότι δεν μπορούσα να έχω τη φροντίδα του μωρού όσο ήθελα, το ότι δεν μπορούσα να κάνω τα πράγματα που ήθελα μόνη μου και έπρεπε να έχω βοήθεια. με έριχνε πάρα πολύ ψυχολογικά και δεν του ευχαριστήθηκα όσο θα ήθελα το πρώτο διάστημα με τη μικρή σύνωτοι ακριβώς επειδή έγινε όλο πολύ βιαστικά μπήκα με τόσο υψηλή πίεση δεν ευχαριστήθηκα ούτε το κομμάτι στον τοκετό που έλεγα ότι ξέρεις κάτι, τουλάχιστον θα τραβήξω θα πάρω το μωρό πάνω μου και θα τα ξεχάσω Και περίμενα αυτό το bonding, περίμενα αυτό το θα στη βάλουν πάνω σου και θα τα ξεχάσεις και επειδή έπρεπε να με κοιμήσουν για να ολοκληρώσουν, δεν πρόλεγα καν να τη δω. Δηλαδή μου τη φέρανε, μου λένε δώσε σε ένα πεταχτό φιλί και την παίρνουμε.
Και εγώ έμεινα κάγκελο, λέω δεν θα την κρατήσω, δεν θα την πάρω. Οπότε συνεχώς έπαιζε πολύ αυτό, το ότι έχει ξεκινήσει στραβά, δεν έχω δεθεί με το μωρό, γιατί δεν νιώθω αυτή την ευτυχία, γιατί δεν νιώθω ολοκληρωμένη, γιατί κάτι μου φταίει. γιατί πέρασες πολλά για να έρθει αυτή η ψυχή στον κόσμο έχω να πω εγώ και εκεί θίγησε ένα πάρα πολύ μεγάλο ζήτημα του πώς πρέπει να είναι αυτή η στιγμή και το πώς πρέπει να νιώθει μια μαμά και πολλές φορές ακούω ομάδες που λένε δεν ένιωθα κάτι τις πρώτες μέρες ναι το αγαπάω αυτό το παιδί, είναι το παιδί μου αλλά χρειάζομαι χρόνο να καταλάβω ποια είμαι, τι μου έχει συμβεί Το σώμα μου έχει περάσει μια τεράστια αλλαγή, γιατί είτε γεννήσεις φυσιολογικά είτε με κεσαρική.
Δεν θα πάψω να το λέω. Είναι σαν να έχεις τρέξει μαραθώνιο, είσαι καταβεβλημένη. Χρειάζεσαι χρόνο να καταλάβεις τι έχει αλλάξει στη ζωή σου, να επανέρθεις σωματικά, γιατί κατά ψέματα πουλώνονται πληγές. με την έννοια ότι το σώμα σου έχει αλλάξει έχεις περάσει από ένα χειρουργείο για παράδειγμα όταν έχεις γεννήσει από κεσαρική οπότε όλο αυτό χρειάζεται ένα διάστημα πώς ήταν για σένα όλη αυτή η ψυχολογική διαδικασία για να φτάσεις ας πούμε να πεις ότι οκ το βιώνω όλο αυτό είναι κάτι έντονο που νιώθω αλλά χρειάζεται να αρχίσω να νιώθω φυσιολογικά πάλι.
Πώς ήταν όλο αυτό το wake up call που λέμε. Ουσιαστικά όταν άρχισα να συνειδητοποιώ ότι ξέρεις κάτι, όλο αυτό με καταπίνει και κάπως πρέπει να βγω στην επιφάνεια για να καταφέρω να επιβιώσω και εγώ και κατά συνέπεια να κρατήσω ζωντανό και αυτό το πλάσμα που έχει βγει και ακόμα καλά δεν ξέρει ότι έχει βγει. Δηλαδή είναι σε αυτή τη φάση τους που πραγματικά υπάρχουν και ούτε καν ξέρουν ότι υπάρχουν.
Και εσύ ακόμα δεν έχεις καταλάβει τίποτα, οπότε προσπαθούσα να λέω στον εαυτό μου ότι ξέρεις κάτι, τώρα πρέπει λίγο να αρχίσεις να συνέρχεσαι, πρέπει λίγο να αρχίσεις σιγά σιγά να πατάς στα πόδια σου περισσότερο. περισσότερο. Αυτό δεν έγινε από τη μια στιγμή στην άλλη αλλά βοήθησε πάρα πολύ όταν είπα ότι θα ξαναρχίσω τη ψυχοθεραπεία την οποία την είχα σταματήσει απλά για να γεννήσω απλά δι'αξ κράτησε λίγο παραπάνω το διάστημα της αποθεραπείας αλλά όταν ξαναάρχισα ουσιαστικά τη ψυχοθεραπεία κάπως ξεκλείδωσαν πολλά πράγματα μέσα μου. Αρχικά κάπως απενοχοποίησα το ότι κλαίει το μωρό δεν σημαίνει ότι κάνω κάτι λάθος σημαίνει ότι απλά επικοινωνεί αρχικά θα έπρεπε να χαίρεσαι που κλαίει γιατί σημαίνει ότι είναι ζωντανό σε πρώτη φάση και κατά δεύτερον επικοινωνεί μαζί σου ουσιαστικά αυτό μου έδωσε να καταλάβω εκείνη τη στιγμή η ψυχολόγος μου που δεν το καταλάβαινα ότι ξέρεις κάτι, κάθε φορά που κλαίει θα λες τέλειο έχω ραντεβού με την κόρη μου πάω να τη γνωρίσω
πάνω μάθω τι θέλει τώρα τι χρειάζεται, τι εννοεί και έτσι κάπως άρχισα να ξεκλειδώνω και να βρίσκω ξανά τον εαυτό μου σε καινούρια συνθήκη και δεν έχει πάντα το σκέφτομαι αυτό, δεν έχει διάστημα του να συμβεί αυτή η συμμετοπίση καθόλου δεν υπάρχει ότι στους πρώτους δύο μήνες θα αισθανθείς καλύτερα ή για να σε πάω και στο άλλο κομμάτι του θυλασμού θύλασε τρεις μήνες να εδραιωθεί ο θυλασμός και μετά θα είναι όλα με λιγάλα θα νιώθεις τέλεια και έρχεται ένα ωραίο sleep regression του μωρού στο τρίτο τέταρτο μήνα και το ζείτε όλοι μαζί αν θέλεις να μοιραστείς την ιστορία σου στείλε μου μήνυμα και έλα να κάνουμε το επόμενο επεισόδιο μαζί πες μου λίγο πως ήταν αυτή η εμπειρία που οκ έχεις κάνει τη συνειδητοποίησή σου και τώρα έρχεται και σε χτυπάει η πραγματικότητα που λέει ότι αυτό το μωρό ξυπνάει ανά μία ώρα, ανά δύο ώρες, δεν ξέρω πώς ήτανε, για σένα η εμπειρία αυτή, και πρέπει να το θυλάσεις και να το προσέξεις και τι σημαίνει αυτό στις πρώτες μέρες,
πώς είναι για σένα. Η αλήθεια είναι ότι είναι απαιτητική. Όχι τόσο με την έννοια ότι μπορεί να ξυπνούσε ανά μία, δύο ώρες, σαράντα λεπτά, όσο το ότι είχε ένα τόσο διαπεραστικό κλάμα και εξακολουθεί και έχει όταν κάτι θέλει είναι τόσο διεκδικητική που δεν μπορείς καθόλου να αγνοήσεις τίποτα δηλαδή εγώ δεν μπορούσα καν που δεν θα το εφαρμόσω δεν μπορούσα καν να εφαρμόσω το άσπρο να κλάψει δεν μπορείς να το αφήσεις να κλάψει αυτό το μωρό με τίποτα αρχικά αλλά μου ενεργοποιούσε τόσο έντονα το αίσθημα το ότι πρέπει να επιβιώσω πρέπει, είμαι σε πάλι που δεν ευχαρισιόμουν καθόλου το κομμάτι του θυλασμού δηλαδή την έβλεπα και θυμάμαι ότι όσο ακόμα ήμασταν ξέρεις εκεί που δεν έχεις αραντήσει ακόμα οπότε είναι όλα σου τα συναισθήματα, κλαίς με το παραμικρό θες να φωνάξεις είσαι αλούνταλου ότι την έβλεπα να έρχεται να θυλάσουμε, την έφερε η μαμά μου και απλά έκλαιγα και της έλεγα μα μάμι θέλω και από τη μία την ήθελα γιατί ήθελα να τη θυλάσω σαν τρελή από την άλλη έλεγα
δεν θέλω, δεν θέλω ήταν τόσο ανάμεικτα τα συναισθήματα μου που δεν ξέρω εν τέλει πως θα μπορούσε να έχει λειτουργήσει καλύτερα η ιστορία του θυλασμού με εμάς δεν ξέρω τι θα πω ήταν δύσκολο ήταν οι πολλές ώρες ήταν το πιάσιμο όχι ήταν το πιάσιμο θεωρώ ήταν ένα παιδί που έπιασα αμέσως αρχικά δεν είχε θέμα με το πως να πιάσει απλά ήταν πολύ λέμαργη οπότε κατά συνέπεια με τραυμάτισε αρκετά τα πρώτα 24 ώρα οπότε εγώ έχοντας περάσει και ότι έχω περάσει δεν ήθελα καθόλου δεν ήθελα να πονάω δεν ήθελα καθόλου να προσπαθήσω δεν ήθελα τίποτα Οπότε βάλαμε ψευδοθυλές να προσπαθήσουμε κάπως να ανακουφίσουμε και το στήθος, να θυλάσω κι εγώ, να είμαστε κάπως όλοι ευχαριστημένοι.
Αυτό. Αυτό δεν λειτουργούσε τόσο καλά, δηλαδή το καταλάβαινα ότι και το μωρό εκνευρίζεται περισσότερο, δεν της θέλει. Κατά συνέπειο όταν τις έβγαζα επειδή ήταν ήδη εκνευρισμένη, με τραυμάτιζε περισσότερο. Οπότε κάπως αυτό δεν μπορούσαμε να βρούμε. Έβαλα νωρίς τη θύλαστρο γιατί η Μέα μου το πρότεινε από άποψη ψυχολογική ότι ξέρεις κάτι βάλ' το να αποσυμφορηθείς να μπορέσεις να κινηθείς να δώσεις παράλληλα και το γάλα να μην νιώθεις ότι δεν το δίνεις και κάπως ήρθε και έμεινε επί της ουσίας δηλαδή κάπως μέχρι και τους δυόμισι μήνες η μικρή έτρωγε αποκλειστικά από θύλαστρο με κάποιες προσθήκες σκόνης.
αλλά έτρωγε κατά κύριο λόγο έτσι και επειδή εγώ φοβόμουν πλέον ότι θα τη βάλω στο στήθος ότι θα πονέσω δεν θέλω να πονέσω κάπως το είχα συνδέσει έτσι και παρέμεινε έτσι δηλαδή δεν το προσπάθησα ξανά όταν το προσπάθησα βέβαια αργότερα ήταν και αργά είχε έτσι σύγχυση δειλών δεν ήξερε τι να το κάνει αυτό το πράγμα που μου βάζει η κυρία στο στήθος στο στόμα οπότε κάπως δεν επέλειξε ότι δεν το θέλει πλέον, δεν την πίεσα παραπάνω.
Αποδέχτηκα ότι έκανα αρκετά λάθη σε αυτό το κομμάτι και συνέχισα. Ένιωθες τύψεις ότι δεν θύλασα και όλη αυτή την κοινωνική πίεση που νιώθουμε όταν κάποιες γυναίκες τέλος πάντων λένε ότι ξέρεις κάτι, ένα ο θυλασμός δεν μου κάνει, δύο δεν θέλω, τρία, Όπως η περίπτωση δική σου, προσπάθησα, δεν μου βγήκε, το άφησα. Μπήκες στη διαδικασία να αισθανθείς ενοχές ή αυτό ήταν και η προχώρηση σου.
Αισθανόμουν φουλ ενοχές και ακόμη και το θύλαστρο αισθανόμουν ενοχές που το έβαζα. Ο άντρες μου ήταν εκείνος ο οποίος πίεζε αρκετά για το θύλαστρο, με την έννοια ότι εκείνος ήθελε να το κάνει σαν μετάβαση, μέχρι να σταματήσω επιτουσιαστικά το θύλαστρο. γιατί έβλεπε ότι ψυχολογικά δεν μπορούσα να το αντέξω. Εκείνος το έβλεπε πολύ πιο καθαρά από μένα.
Εγώ που ήμουν μέσα σε αυτό δεν το καταλάβαινα. Δεν καταλάβαινα ότι, ξέρεις κάτι, δεν κάνει καθόλου καλό ούτε σε σένα ούτε στο μωρό. Η στιγμή σας που είναι για να φάει να είναι ακριβώς γεμάτη πίεση, γεμάτη κλάματα, γεμάτη πόνο, δεν είναι νορμάλ και δεν θα έπρεπε να υπομένει ούτε το μωρό ούτε εσύ κάτι τέτοιο κάπως ο άντρας μου το έβλεπε αυτό εγώ δεν ήθελα να το δεχτώ δεν ήθελα να δεχτώ ότι δεν θα φάει από εμένα γι' αυτό και το πάλεψα τόσο πολύ με τις άντλησεις βέβαια έχω να πω ότι η άντληση είναι ένα εκατομμύριο πιο εξωθενωτική από το φυλασμό χαίρομαι πάρα πολύ που το λες θα συμφωνήσω μαζί σου 100% όπου το έχω πει, μα μου λένε τι είναι το πιο εύκολο όχι, όχι, όχι δεν είναι εύκολο έχει αποστήρωση έχει πρόγραμμα ειδικά αν πεις ότι θα το κάνεις αποκλειστικά και δεν θες να χάσεις παραγωγή και θες να μπορείς να σε τίζεις αποκλειστικά το μωρό σου από αυτό θέλει πρόγραμμα ακραίο είναι σαν να θυλάζεις βασικά, δεν έχει διαφορά και πρέπει να έχεις το συγκεκριμένο
πρόγραμμα για να κάνεις την άντληση αντί να κάνεις το θυλασμό. Ναι. Δηλαδή δεν κοιμάσαι επιτουσιασό όπως νομίζουν ότι θα βάλω θύλαστρο και θα κοιμάμαι, θα ξεκουράζομαι. Όχι. Εξακολουθείς και έχεις πρόγραμμα αυστηρό. Έτσι. Έτσι. Οπότε το βίωσες όλο αυτό μέσα στο ότι οκ, έχω την ενοχή μου μπαίνω σε μια διαδικασία να βρω λύση όμως.
Τι θα έλεγες σε μια μαμά η οποία ζει το ίδιο, δηλαδή ποιο είναι το μάθημα που σου διδάχθηκε μέσα από όλο αυτό Σίγουρα ότι το όλο point στην υπόθεση είναι το μωρό να τρώει και να μεγαλώνει, δεν έχει σημασία πως τρώει, δεν έχει σημασία αν του δίνεις το γάλα σε μπουκάλι αν το δίνεις από το στήθος αν δίνεις δικό σου, αν δίνεις ξένο αν δίνεις, δεν έχει καμία σημασία το όλο point της υπόθεσης είναι στο τέλος της ημέρας να είναι χορτάτο, με όποιο τρόπο γίνεται.
Και αυτό πλέον, τουλάχιστον προσπαθώ να το εφαρμόζω τώρα που τρώω ας πούμε στερεές, να μην ψυχαναγκάζομαι σε αυτό το κομμάτι. Δηλαδή λέω ότι, οκ, ψυχαναγκάστηκες τόσο πολύ με το θυλασμό, τώρα με τα υπόλοιπα θα το έχεις στο μυαλό σου. Το θέμα είναι να τρώει. Δεν σε νοιάζει τι, πόσο, πόσο συχνά, δεν είναι με ρολόι αυτό το πράγμα, τρώει όποτε θέλει, όσο θέλει, δεν πιέζεις και στο τέλος της ημέρας αυτό έχει σημασία. Το τι θα έχεις δώσει δεν θα το θυμάσαι ούτε εσύ μετά από λίγο, ούτε εκείνη μετά από λίγο.
Είναι πολύ σημαντικό αυτό που λες Γιατί και εγώ κάποια στιγμή είχα πάρα πολύ Έτσι άγχος για το αν τρώει το παιδί σωστά Αν ξέρεις Τα κάνω όλα τέλεια Το νερό ήταν ένα άλλο θέμα Πότε θα δώσεις νερό στο παιδί Γενικά πολλά άγχοι γύρω από τη διατροφή Γενικά ναι Ναι ναι ναι ξέρω Ξέρω ότι ξέρουμε τι εννοούμε Αλλά ένας παιδίατρος λοιπόν Ο παιδίατρος που έχουμε στην Ελλάδα Και παρακολουθεί το μικρό μου είχε πει ότι ξέρουν τα παιδιά με την έννοια ότι αν πεινάσει θα στο ζητήσει δεν είπαμε να φτάσουμε σε ακραίες περιπτώσεις να μην τρώει καθόλου το παιδί και να θα μου πει ότι πεινάει αλλά κατά έναν τρόπο είναι ένας ανθρώπινος οργανισμός με ανάγκες που οκ μπορεί να έχει κάποιες προτιμήσεις σε ένα διάστημα κάποιες άλλες μπορεί να πίνει λίγο παραπάνω γάλα και να μην τρώει τόσο πολύ μετά μπορεί να αλλάξει αυτή η ισορροπία με την έννοια ότι εμπιστεύσου λίγο και τον οργανισμό αυτού του παιδιού και μην αρχίζεις να βρίσκεις προβλήματα και να γιγαντοποιείς ας πούμε καταστάσεις
εμπιστεύεσαι το σώμα του επί της ουσίας ότι ξέρεις κάτι αν έχει ανάγκη πόσο μάλλον εγώ αυτό προσπαθούσα να λέω στον εαυτό μου ότι ξέρεις κάτι είναι ένα μωρό που όταν έχει ανάγκη την κάνει πάρα πολύ αισθητή την παρουσία της αποκλείεται να πεινάει και να μην στο λέει Οπότε προσπαθούσα να καθισχάζω τον εαυτό μου με αυτόν τον τρόπο.
Οπότε σίγουρα σε μια μαμά που περνάει κάτι παρόμοιο ή έχει ένα αντίστοιχο άγχος, άσχετο με το θυλασμό ή με το φαγητό, θα έλεγα ότι παρατήρησε το παιδί σου και εμπιστεύσου τους αυτό που σου δίνει. Δηλαδή αυτή η φωνή μέσα σου που λίγο ψιθυρίζει και σου λέει ξέρεις κάτι, δεν πεινάει όσο νομίζεις. ή δεν χρειάζεται αυτό τώρα εμπιστεύσου τη λίγο παραπάνω αυτή τη φωνή όχι αυτή που τσιρίζει και σου λέει δεν έχει φάει τίποτα το μωρό σου αυτή όχι αυτή στο μνιούτ την άλλη που ψιδιρίζει που δεν στα λέει δυνατά και στα λέει σ' άσχητες φας αυτή είναι η φωνή της λογικής σου τέλειο εγώ θα το κρατήσω να ξέρεις να μίλησες την ψυχή μου γιατί έχω και τις δύο φωνές η μία φωνάζει από εδώ η άλλη από εκεί Πιστεύω όλες οι μαμάδες έχουν και τις δύο φωνές.
Όχι αυτή που τσιρίζει οπότε, την άλλη. Αυτό, έτσι, στο μιουτ, στο μιουτ, η άλλη. Ανέφερες τη μαμά σου κάποια στιγμή που μιλάγαμε για το θυλασμό. Μου είπες ότι είσαι από Αθήνα, ζεις στη Θεσσαλονίκη. Πώς είναι να μεγαλώνεις παιδί μακριά από τους γονείς, μακριά από το χωριό και αυτούς που είναι πολύ κοντινοί σου. Είναι αρκετά δύσκολο, ειδικά για μένα που είμαι ένας άνθρωπος που είμαι πολύ δεμένη με την οικογένειά μου, με τα αδέρφια μου, με τη μητέρα μου, είμαι πάρα πολύ της οικογένειας.
Δεν μου αρέσει, δεν είναι κάτι που με ευχαριστεί και επίσης τη στεναχωριά μου πολύ όταν το σκέφτομαι σε σχέση με το πώς μεγαλώνει η μικρή, θα ήθελα να είμαι κοντά στους δικούς μου. Θα ήθελα να είμαι κοντά σε φίλους που έχω μεγαλώσει και μένουν και εκεί, στην Αθήνα. Πέρα από το κομμάτι των δυσκολιών, δηλαδή, πέρα από το ότι δεν έχεις βοήθεια, πέρα από όλο αυτό το κομματιό και το συναισθηματικό με ρίχνει πολλές φορές, ότι, ξέρεις κάτι, δεν έχω να πω, θα πάρω τηλέφωνο τη μαμά μου και θα της πω, είσαι σπίτι, έρχομαι μια στιγμή να πιούμε έναν καφέ.
Δεν το έχω αυτό τόσο εύκολα και εντάξει λίγο με στεναχωρεί. Βέβαια είναι μια μαμά και μια γιαγιά που έρχεται αρκετά συχνά, δηλαδή κάθε μήνα είναι εδώ, τουλάχιστον μία φορά. Οπότε εντάξει κάπως παίρνουμε τις ανάσεις μας. Είναι πολύ σημαντικό αυτό να μπορείς έστω και αυτό που λες κλεφτά μέσα στο μήνος να έχεις κάποια στήριξη.
γιατί είναι αυτό που λέμε πολλές φορές δεν είναι να έχεις κάποιον αποκλειστικά εκεί να σε βοηθάει αυτό που παλιά μπορεί και να υπήρχε έτσι πιο έντονα με τις γιαγιάδες να ζουν με το ζευγάρι, να βοηθάνε και τα λοιπά είναι αυτή η μία ώρα που μπορεί να θέλεις να πάρεις μια ανάσα να βγεις, να πας μια βόλτα ένα τέταρτο και να πεις μαμά, μπαμπά, δεν ξέρω εγώ τι φίλε, φίλη, έλα κράτησε το παιδί να πάω τη βόλτα που βρε παιδί μου να πάω να κάνω τις δουλειές μου χωρίς να έχω βάλει το παιδί στο κάθισμα, βγάλε το παιδί από το κάθισμα.
Βρες που θα παρκάρεις. Το πιο απλό, εμείς χθες είχαμε ραντεβού για ταυτότητες στο αστυνομικό τμήμα, έπρεπε να την ξυπνήσουμε τις 7.30 του πρωί, να της έρνουμε μαζί μας, για κάτι που θα μπορούσε, ας πούμε, αν είχα διαθέσει με την μαμά μου, να της πω, κράτα τη, κοιμάται, μέχρι εκείνη την ώρα, της δίνεις αυτό και φεύγω εγώ.
Ναι, ισχύει, είναι μεγάλη βοήθεια αυτό, η αλήθεια είναι. Και μιας μιλάμε για τη μαμά, θα σε πάω στο κομμάτι που μου ανέφερες ότι η πιθανή ημερομηνία το και τού της κόρης σου στην ουσία έπεφτε στα γενέθλια του μπαμπά που έχεις χάσει. και είτε κάποιος πιστεύει στις συμπτώσεις είτε όχι. Θα πω ότι εμένα με συγκίνησε πάρα πολύ όλο αυτό και θέλω να μείνουμε λίγο και να μιλήσουμε για αυτούς τους ανθρώπους που χάνονται πριν έρθει το μωρό αυτό στον κόσμο.
Πώς είναι όλο αυτό για σένα? Είναι πολύ ανάμεικτα τα συναισθήματα σε αυτό το κομμάτι με την έννοια ότι η κόρη μου εκτός από το ότι υπηθαίνει τη σημερομηνία έτας στα γενέθλια του μπαμπά μου, του μοιάζει καταπληκτικά. Ενώ εμφανισιακά είναι απίστευτη η ομοιότητα που είχε, ειδικά σαν βρεφάκι, λεχουδάκι, ήταν ίδια, ολόιδια.
Οπότε αυτό ήταν κάτι πολύ δύσκολο που είχα να αντιμετωπίσω γιατί από τη μία χαιρόμουν από οι στεφτά, γιατί είχα κάτι καθημερινά επί 24 ώρες να μου θυμίζει κάποιον που αγαπά πολύ, από την άλλη ήταν τόσο δύσκολο να σκέφτομαι ότι αυτοί οι δύο δεν θα βρεθούν ποτέ στον ίδιο χώρο, που αυτή η σκέψη με τυραννούσε πάρα πολύ. Με στεναχωρούσε πάρα πολύ το γεγονός ότι δεν θα το γνωρίσει.
ακόμα με στεναχωρεί δεν είναι κάτι που έχω λύσει 100% μέσα μου και σίγουρα υπάρχουν μέρες που είναι πάρα πολύ δύσκολες και ξέρεις δεν το διαχειρίζεις δεν το διαχειρίζεις αυτά τα πράγματα πάντα τέλεια προσπαθώ όμως να τις μιλάω για εκείνον προσπαθώ να τις δείχνω φωτογραφίες βίντεο προσπαθώ δηλαδή να κρατάω κάποιο κάποια έτσι ας πούμε υποτυπώδη επαφή έστω να το γνωρίσω όπως τον ξέρω εγώ έστω να το γνωρίσω από μένα έχουμε μια παρόμοια ιστορία στην οικογένειά μας η αλήθεια είναι ότι εμάς δεν ήταν η μέρα το και του ήτανε οι ημερομηνίες σύλληψης πάρα πολύ κοντά στο τέλος πάντων στις ημερομηνίες που πέθανε ο πεθερός μου και πολλές φορές νιώθω και εγώ αυτό το ότι κοίτα να δεις τώρα ας πούμε.
Είναι τρομερές οι σύμπτωσες. Είναι, ναι, η σύμπτωση και λες πώς συνδέεται τώρα, είναι συνέχεια. Το έχω στο μυαλό μου σαν κάτι έτσι πολύ μαγικό να συμβαίνει. Εγώ σε αυτά τα θέματα επιλέγω πάρα πολύ συνηθιτά το κομμάτι του μαγικού, ενώ γενικά είμαι πολύ ρεαλιστής. Έτσι, τετράγωνη και λογική. Ναι, σε αυτά τα θέματα επιλέγω πάρα πολύ τη μαγεία, δηλαδή οτιδήποτε σχετικά με αυτό, λέω ναι.
ο μπαμπάς μου την έστειλε ναι μου την έστειλε ο μπαμπάς μου για να απαλύνει λίγο τον πόνο μου χωρίς επίσης ήταν ένα θέμα το οποίο είχα πολύ μέσα μου το ότι δεν θέλω να επιλέξω να την κρατήσω επειδή θέλω να γεμίσω ένα κενό που δεν γεμίζει με τίποτα για να μην περάσω και αυτό το μήνυμα το οποίο δεν είναι στις προθέσεις μου δεν κρατάμε ένα παιδί για να καλύψουμε κάτι κάποιο κενό αλλά κάπως όντως σαπαλή είναι το πόνο να ξέρεις ότι συνεχίζει το κύκλος και συνεχίζει τη ζωή και μετά από κάτι τόσο τραγικό έρχεται κάτι τόσο υπέροχο.
Επίσης σε μένα η κόρη μου έχει γεννηθεί με ένα εμαγκίωμα εδώ στο σβέρκο, το οποίο το έχω ίδιο κι εγώ και στο ματάκι της, εδώ σε αυτό το κόκαλο, στο φρύδι και μου είχε πει, δεν θυμάμαι ποιος κάποια θεία μου νομίζω μου είχε πει όταν την είχε δει μου λέει ξέρεις τη διάβασα ότι τα μωρά που γεννιόνται λέει με το μαγείωμα είναι ότι τα φυλάει κάποιος στον ουρανό πριν τα φέρεις εσύ στη ζωή κάποιος που αγαπάς πολύ και λέω τέλεια, διαλέγω τη μαγεία σε αυτό και θα πω ότι ο παπάς μου τη φίλησε ο παπάς μου τη φίλησε γιατί ήταν ο πρώτος που τη γνώρισε πολύ γλυκό αυτό που είπες και η αλήθεια είναι ότι όπως είπες δεν ξέρω αν τα ξεπερνάς αυτό το κομμάτι του δεν θα γνωριστούν αυτοί οι δύο από την άλλη όμως το να χτίσεις και μια όμορφη ιστορία γύρω από αυτό εγώ το βρίσκω πολύ όμορφο γιατί κάνεις αυτή τη σύνδεση ανάμεσα σε αυτούς τους δύο ανθρώπους τον έναν που αγάπησες τη ζωή σου και δεν είναι πια κοντά και στη συνέχεια αυτής τη ζωή αν θέλεις, τη λατρεία που υπάρχει
γιατί νομίζω ότι λατρεύουμε τα παιδιά μας με την έννοια ότι είναι ότι πολύ τιμότερο έχουμε και είναι πάρα πολύ ωραίο να δίνει συνέχεια σε όλο αυτό όπως είπαμε μια μαγική ιστορία βάρεινε λίγο το κλίμα θα πω εγώ λίγο ναι μην ξεχνάς να ακολουθείς το Μαμάδες στο Blender σε Facebook, Instagram, TikTok και YouTube Hit Με το μωρό.
και με εκτροχιάζει και εμένα από αυτό το κομμάτι, είναι μια ανάγκη η οποία για εμένα είναι πάρα πολύ δύσκολη όταν τη στερούμε. Έχω πολύ μεγάλο πρόβλημα με τη στέρηση του ύπνου και βλέπω ότι πάει πολύ λάθος όλη μέρα όταν δεν έχουμε κοιμηθεί και ίδια καλά. σε γενικές γραμμές όμως είναι αυτό που είπες είναι ότι συνέχεια μαθαίνεις πράγματα είναι τρομερό τρομερό το πόσο υπέροχο είναι να βλέπεις έναν τόσο δα άνθρωπο να μαθαίνει τα πάντα από την αρχή πράγματα που εσύ τα θεωρείς δεδομένα και τα κάνεις κάθε μέρα στη ζωή σου εκείνη τα ανακαλύπτει εκείνη τη στιγμή πρώτη φορά και ποτέ δεν ξέρεις πότε θα είναι η τελευταία φορά που θα κάνει κάτι Το συζητούσα πρόσφατα με τον άντρα μου ότι μου άρεσε πάρα πολύ η φάση που έκανε συνέχεια στα πάντα έτσι.
Έκανε όλες τις υφές έτσι. Και τρελενόμουνα, μου άρεσε πάρα πολύ. Λέω, τι μπορεί να της φαίνεται τόσο τέλειος αυτή την κίνηση που νιώθει τις υφές. Και δεν θυμάμαι πραγματικά πότε ήταν η τελευταία φορά που το έκανε. Και πολύ στεναχωριέμαι που δεν ξέρω. ξέρω όλες τις πρώτες φορές αλλά ποτέ δεν ξέρω τις τελευταίες και η αλήθεια είναι ότι είναι έτσι έχει τα σκαμπανεβάσματά του αλλά είναι τόσο υπέροχο ταξίδι είναι τόσο μεγάλη ευχαρίστηση που σου δίνει και τόσο πολύ γεμίζεις με απλά πράγματα εγώ που είμαι κιόλας ένας άνθρωπος ο οποίος επειδή μεγάλωσα και στην Αθήνα είχα έτσι πιο γρήγορους ρυθμούς Πιο χαομένη. Αναγκάζομαι τώρα και κάνω slow down σε πάρα πολλά πράγματα και μ' αρέσει πάρα πολύ που έχω χρόνο να παρακολουθώ και να παρατηρώ πράγματα και σε μένα και σε εκείνη και στο περιβάλλον που δεν θα τα έβλεπα γιατί έτρεχα.
οπότε σε γενικές γραμμές νομίζω ότι κάπως βρίσκω τη θέση μου σιγά σιγά, άργησα αλλά βρίσκω λίγο τη θέση μου σιγά σιγά και αν δεν το δεις όλο αυτό παίζει πάρα πολύ ρόλο και ο σύντροφος δηλαδή ο άλλος γονιός για να μην τον μπλέξουν, ο άλλος γονιός έχει πάρα πολύ σημασία στο πως θα είναι το ταξίδι σου στην γονεϊκότητα αν είναι μοιρασμένα αν είσαι μόνη σου, αν νιώθεις ότι παλεύεις με τον άλλο γονιό και είστε, δηλαδή έχει πάρα πολλή σημασία το πώς συμπεριφέρεται και εκείνος στις καταστάσεις και για μένα είναι πολύ σημαντική η συνεργασία που έχουμε το ότι καταλαβαίνει ότι ξέρεις κάτι δεν θα την παλέψει άμα δεν κοιμηθεί σήμερα σε ρή και θα την πάρει και θα είναι εκείνος περισσότερο μαζί της θα κάτσει δίπλα της ή θα ξυπνήσει εκείνος ο Τέις το βράδυ.
Είναι πολύ σημαντικό. Και το κάθε ζευγάρι κάνει ό,τι λειτουργεί για την οικογένειά του. Εννοείται, δεν λειτουργεί για όλους. Αλλά νομίζω ότι αυτό συνθέτει τη μητρότητα και τη γονεϊκότητα. Το μαζί, το πώς λειτουργούν και οι δύο γονείς, όχι μόνο η μαμά. Αλλάζει η εμπειρία σου πάρα πολύ όταν έχεις στήριξη σε όλο αυτό. Δηλαδή φαντάζομαι ότι μια και έχω στο μυαλό μου μια πολύ συγκεκριμένη μονογονωική οικογένεια Πέφτει όλο το βάρος σε ένα άτομο Και αν δεν έχεις βοήθεια Όχι απαραίτητα σε αυτό που λέμε στα πρακτικά κομμάτια Στο να ταΐσεις ένα μόνο ό,τι χρειάζεται να κάνεις Συμπολογικά περισσότερο Ακριβώς να ξέρεις ότι έχεις ένα αποκούμπι Ότι αν έρθει εκείνη η δύσκολη στιγμή μπορείς να πάρεις ανάσα να φύγεις από την κατάσταση αυτή γιατί πολλές φορές δεν θίγουμε αυτό το πνίξιμο που νιώθουμε καμιά φορά και λόγω ορμωνών θα πω εγώ αλλά συμβαίνει και στον καθένα δεν απαραίτητα στη μαμά ότι συσσωρεύονται πράγματα αλλάζει η καθημερινότητά σου πάρα πολύ απότομα από τη μέρα δεν έχουμε
μωρό στην αγκαλιά με το έχουμε ένα μωρό στην αγκαλιά και τι σημαίνει από εδώ και πέρα πρώτες μέρες και είναι πολύ σημαντικό να έχεις το περιθώριο να βγεις από όλο αυτό να βγεις από το δωμάτιο, να βγεις από το σπίτι που συμβαίνει όλο αυτό Να έχεις πάρα πολύ δίκιο Και όντως δεν μιλάμε πολύ γι' αυτό και όταν μιλάμε, μιλάμε με τύψεις, μιλάμε με...
Με ενοχές, γιατί νιώθεις περίεργα και γιατί... Δηλαδή ακόμα και τώρα που το περιγράφεις Δεν το ήθελες, εσύ το ήθελες αυτό το παιδί, δεν φύγεις από το παιδί σου. Ακόμα και τώρα που το περιγράφω, δηλαδή που λέω να φύγεις από το δωμάτιο, να φύγεις από το σπίτι, είμαι σίγουρη ότι σε κάποιους μπορεί να ακούγεται, μα τι εννοείς να φύγεις από τι.
Να κρασάει, ναι, ναι. Δηλαδή γιατί να έχεις τέτοια συναισθήματα ενώ έχεις ένα μωρό στην αγκαλιά. Και θέλω να το θίγω εδώ γιατί είναι πολύ σημαντικό να αναγνωρίζουμε ότι αυτά τα συναισθήματα είναι φυσιολογικά, συμβαίνουν γιατί αλλάζει η καθημερινότητά σου, αλλάζει το είναι σου, αλλάζει η πραγματικότητά σου. και θα ήταν πάρα πολύ περίεργο μια τέτοια σχέση γιατί η σχέση που έχει μια μαμά γιατί εντάξει σαν παπάς δεν μπορώ να μιλήσω αλλά σαν μαμά μπορώ μια μαμά με το παιδί της είναι δεν ξέρω αν υπάρχει κάτι αντίστοιχο εγώ δεν έχω νιώσει αντίστοιχα συναισθήματα για κανέναν άνθρωπο στη ζωή μου θα ήταν πάρα πολύ περίεργο να μην έχεις έντονες εξάρσεις στις δυστηματικές δηλαδή θα ήταν περίεργο να μην υπάρχουν μεταπτώσεις θα ήταν περίεργο να είναι όλα ρόδινα, πάντα ρόδινα και να μην λες ποτέ δεν αντέχω, δεν μπορώ δεν γίνεται δηλαδή κάτι πάει τρομερά λάθος άμα τα πάντα τα υπομένεις και ποτέ δεν υπάρχει πρόβλημα δεν ξέρω, έχω κάπως έτσι το έχω στο μυαλό μου και σε αυτό βοήθησε πολύ ο άντρες μου
να το αποενεχοποιήσω και να πω ότι ξέρεις κάτι, δεν είμαι κακή μαμά άμα δεν αντέξω τώρα και θέλω να βγω έξω να πάρω δυο ανάσες στο μπαλκόνι και να μην ακούω ένα μωρό να κλαίει πάνω μου συνέχεια δηλαδή όταν αρρώστησε η μικρή που την είχαμε πρόσφατα τις γιορτές άρρωστη έκλεισα κοντά στις 30 ώρες που την κρατούσα πάνω μου για να κοιμάται, για να ρυθμίζεται για να είναι ηρεμή, για να ξεμπουκώνει για για για και κάποια στιγμή είχα φλιπάρει, δεν την πάλευα άλλο και έλεγα στον άντρα μου πάρτι, δεν μπορώ άλλο, θέλω να πάω του αλέτα σαν άνθρωπος, θέλω πολλά πράγματα.
Και την πήρε και ένιωθα φουλάσχημα μετά, έκλαιγα και μου έλεγε ότι ξέρεις κάτι, δεν είναι νορμάλ, δεν είσαι φτιαγμένη για να κρατάς ένα μωρό πάνω σου 30 ώρες και να μην κάνεις κανένα διάλειμμα για τον εαυτό σου. Πώς θα δώσεις άμα δεν γεμίσεις. Αυτό είναι το θέμα σε αυτές τις καταστάσεις. Τι είναι αυτό που σε κουράζει περισσότερο αυτή την περίοδο που η μικρή πλέον είναι 8 μηνών, υπάρχει ένα χάος με αστερές τροφές φαντάζομαι, αλλαγή προγράμματος.
Φουλ, φουλ. Αρχικά δεν υπάρχει πρόγραμμα. για λίγο πιστέψαμε ότι θα υπήρξε έτσι έτσι όχι δεν υπάρχει πρόγραμμα αυτό εμένα λίγο με αποσυντονίζει είμαι ένας άνθρωπος που τα θέλω όλα σε ρουτίνα τα θέλω όλα βαρετά να προναλαμβάνονται σε αιδιαστικό βαθμό θέλω να γίνεται το ίδιο ακριβώς πράγμα είμαι άνθρωπος που βλέπω 500 φορές την ίδια σειρά γιατί μ' αρέσει η προβλεψιμότητα την θέλω, οπότε τώρα με το μωρό, τα έχω δει όλα σε αυτό το ντομέα, δεν μπορώ να προβλέψω τίποτα με τρελαίνει αυτό επίσης έχει αρχίσει και έχει φουλ άγχος αποχωρισμού πολύ δεν μπορείς να χαθείς καθόλου από μπροστά της, τίποτα δεν πιάνει ούτε όταν της μιλάς ούτε όταν της μιλάς από μακριά τίποτα εννοείται ότι αρχίζει μπαμπαλίζει, μαμαλίζει λέει διάφορα, οπότε ζητάει κιόλας, είναι μα μα μα όλη την ώρα κάνει έτσι το ευτύχημα βέβαια σε όλο αυτό είναι ότι κάπως βλέπω ότι διώνει ένα μικρότερο σε μικρότερο βαθμό άγχος αποχωρισμού και με τον μπαμπά της, που αυτό με χαροποιεί πολύ γιατί σημαίνει ότι νιώθει ασφάλεια
μαζί του για να τον ψάχνει και να τον ζητάει και μ' αρέσει πάρα πολύ αυτό δηλαδή μπορεί να είναι λίγο δύσκολο να παθαίνει άγχος αποχωρισμού και με τους δύο αλλά Απ' παράλληλα σημαίνει ότι κάτι λειτουργεί καλά στο δεσμό μας, οπότε προσπαθώ να το σκέφτομαι θετικά. Ακόμα δηλαδή και αυτό που είναι σαν δυσκολία στην καθημερινότητα, προσπαθώ κάπως να το γυρνάω στο μυαλό μου και να λέω ότι ξέρεις κάτι, νιώθω ασφάλεια μαζί σας και κάτι έχει πετύχει εδώ πέρα.
αλλά σε γενικές γραμμές νομίζω ναι σε γενικές γραμμές νομίζω ότι την προτιμώ τώρα σε σχέση με το πως ήταν πιο πριν νιώθεις κάπως ότι σου δίνει και πίσω απλώνει τα χέρια της να σε πάρει εγκαλιά συζητάει σου μιλάει έχεις αλληλπίδραση ενώ μου άρεσε πολύ αυτή η φάση που είναι τόσο εύθραυστα και θες τόσο να τα ζουζουνίζεις και να τα κάνεις αυτό το ότι δεν μπορούν να αντιποκριθούν καθόλου, δεν καταλαβαίνουν ότι σε βλέπουν, δεν σου γελάνε, δεν σου μιλάνε, είναι ανέκφραστα κάπως δεν μου ταιριάζει τόσο πολύ ενώ τώρα που τη βλέπω και τη δράει στα πάντα, χαίρεται βλέπει σκυλάκια και τσιρίζει και θέλει να τα πιάσει με τρελαίνει, μου αρέσει πάρα πολύ χαίρομαι πολύ που το λες γιατί πολλές μαμάδες έχουν μπει στη δίκαση να πούνε μα καλά γιατί δεν το απολαμβάνω αυτό το στάδιο το μορουδιακό που είναι στο λίπνο τους ή στην αγκαλιά σου και έτυχε να μου το πει η φίλη μου αυτό δηλαδή ήταν σε φάση ξέρεις κάτι εμένα δεν είναι το καλύτερο με αυτό το στάδιο από εκεί και μετά μπορούμε
να δούμε αντιδράσεις να συνενοηθούμε το απολαμβάνω περισσότερο και τότε όταν το άκουσα πρώτη φορά δεν είναι ότι είπα κοίτα να δεις Μια μεγάλη αλήθεια υπόθηκε μπροστά μου αυτή τη στιγμή Γιατί δεν το ακούς εύκολα Από μαμάδες Είναι πάρα πολύ δύσκολο να παραδεχτεί Η άλλη με θάρρος ότι ξέρεις κάτι Όχι δεν είναι το αγαπημένο μου στάδιο το μορδιακό Τι θα κάνουμε τώρα Θα το φροντίσω το παιδάκι μέχρι και που πρέπει Αλλά εγώ δεν περνάω καλά μέσα σε όλο αυτό Δεν πιλένομαι κιόλας δηλαδή Ε εντάξει Όχι είναι πολύ σημαντικό αυτό που λες και είναι σημαντικό να θίγουμε λίγο έτσι αυτά τα έντονα συναισθήματα Μ' αρέσει η συζήτησή μας σήμερα γιατί είναι πολύ γύρω από τα συναισθήματα που μπορεί να έχει μια γυναίκα τον πρώτο καιρό και να είναι αληθινά αυτά τα συναισθήματα να μην τα κρύβουμε πίσω από το η μητρότητα είναι τέλεια η μαμά είναι πάντα ευτυχισμένη Ισχύουν αυτά Ότι χρειάζεται περισσότερο φως η πλευρά της μητρότητας η οποία έχει και έντονα συναισθήματα και όχι πάντα
ακραίας αγάπης και θετικότητας διότι υπάρχουν και ημέρες ή στιγμές μες τη μέρα γιατί μπορεί να μην κρατήσει όλη τη μέρα, να σου κρατήσει μια ώρα αλλά το σημαντικό είναι να μην το βάλεις στο περιθώριο, να μην μπεις στον εαυτό σου ότι κάτι κάνεις λάθος δεν είσαι μάνα δεν είσαι, όχι ίσα ίσα πιστεύω ότι άμα έχεις αυτά τα σκαμπανεβάσματα άμα έχεις αμφιβολίες άμα έχεις συνέχεια αναρωτιές και σκαλίζεις και κάνεις, αν τα κάνεις όλα σωστά σημαίνει ότι κάτι κάνεις σωστά, γιατί οι άνθρωποι οι οποίοι κάνουν λάθη σε ακραίο βαθμό δεν αναρωτιούνται θεωρούν ότι είναι σωστοί δεν τους καίει να μάθουν αν τα κάνουν σωστά δεν τους επασχολεί δεν νοιάζονται Ισχύει Η αμφιβολία η αλήθεια είναι η αρχή του παντός Αρχίζεις και αναρωτιέσαι για πράγματα Οπότε υπάρχει μία διάθεση Να μάθεις Έχω να πω εγώ Και πάνω απ' όλα έχει σημασία να έχουμε ανθρώπινα συναισθήματα Γιατί τα άκρα Είναι λίγο ιδιαίτερα θα πω εγώ Ναι Μέσα στο φάσμα της καθημερινότητας Είτε έχεις παιδιά είτε δεν έχεις
Τα συναισθήματά σου έχουν μια ποικιλία δεν είμαστε ούτε στην υπερβολική αγάπη και αγαπάμε τους πάντες ούτε μισούμε τους πάντες από την άλλη έτσι έχουμε συναισθήματα ενδιάμεσα και αυτό είναι που μας κάνει και μοναδικούς νομίζω ως ανθρώπους οπότε έχει σημασία και ως μαμάδες να αποδεχόμαστε ότι θα είμαστε διαφορετικές δεν θα είμαστε η φωτοτυπία η μία της άλλης επειδή γίναμε μαμάδες και έχει σημασία αυτό το πράγμα να επιτρέπεις να το δει και το παιδί δηλαδή να επιτρέπεις στο παιδί δηλαδή, ότι η μαμά μου δεν είναι αχαχάχουγουγου όλη την ημέρα αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είσαι διαθέσιμη δεν σημαίνει ότι δεν το αγαπάς σημαίνει ότι, ξέρεις κάτι, του δείχνεις ότι η μαμά είναι κουρασμένη τώρα η μαμά έχει ανάγκη να κάνει και αυτό εκτός από το να σε έχει αγκαλιά για παράδειγμα, θέλει να σε έχει αγκαλιά αλλά θέλει και να φάει θέλει και να κάνει μπάνιο και έτσι με το αγαπάει λιγότερο ακριβώς τέλεια θα σε πάω στο αγαπημένο μου κομμάτι σε κάθε επεισόδιο που παίζουμε έτσι πολύ γρήγορα
και ειλικρινά να απαντάτε και θα σου πω λοιπόν το μεγάλο δίλημα ύπνος ή ντουζ ύπνος δεν υπάρχει δίλημα καφέ ζεστός ή 8 συνεχόμενες ώρες ύπνου 8 συνεχόμενες ώρες ύπνου δεν υπάρχει δίλημα ένα σπίτι ανω κάτω ή να έχεις ένα ήσυχο παιδί να έχεις ένα ήσυχο παιδί αν πρόκειται για το δικό μου δηλαδή να είναι ήσυχο θέλεις βοήθεια ή τα κάνω όλα μόνιμο πριν τη μητρότητα ήμουν να τα κάνω όλα μόνιμο Μετά τη μητριότητα έμαθα ότι ο χρυσός κανόνας είναι να ζητάς βοήθεια.
Έτσι. Σημαντικό. Τι θα άλλαζες στο ταξίδι σου μέχρι τώρα? Αυτό είναι κάτι που το σκέφτομαι οριακά και κάθε βράδυ. Ήταν μια ερώτηση που με τυραννάει. Απ' τη μία θέλω να τα αλλάξω όλα, τα πάντα, όλα. Από την πρώτη-πρώτη στιγμή της εγκυμοσύνης μέχρι και την τελευταία μέρα που είμαστε σήμερα. Από την άλλη σκέφτομαι ότι ό,τι επιλογή και ό,τι συνθήκη βρέθηκα είναι αυτό που με έχει φέρει μέχρι στιγμής εδώ και εδώ που βρίσκομαι είμαι καλά, είμαι πλήρης.
Οπότε δεν ξέρω αν θα άλλαζα επιτυσσίες και κάτι. Ίσως αν όντως πρέπει να αλλάξω κάτι, αν όντως ήθελα να αλλάξω κάτι, να προσπαθούσα λίγο διαφορετικά την προσέγγιση με τον θυλασμό. και να προσπαθούσα με λίγη παραπάνω ψυχική ηρεμία. Αυτό νομίζω ότι θα άλλαζα περισσότερο. Δεν νομίζω ότι θα ήθελα και να αλλάξω κάτι διαφορετικά να κάνω.
Και τι είναι αυτό που κρατάς ως φυλαχτό από όλη αυτή την εμπειρία μέχρι τώρα. Ότι μπορεί να μην το πιστεύεις Αλλά έχεις τρομερή δύναμη μέσα σου Η οποία ξεκλειδώνει απίστευτα μπροστά στα μάτια σου Μόλις γίνεσαι μαμά Δεν πίστευα πάρα πολλά πράγματα Ότι μπορώ να τα κάνω μέχρι που έγινα μαμά Είναι κάτι το οποίο δεν περιγράφεται Δεν μπορείς να το αποτυπώσεις Σε αλλάζει Λες και αλλάζει Το DNA σου Είναι πράγματα τα οποία πραγματικά δεν πίστευες Ότι μπορείς να τα κάνεις Και βρίσκεις κουράγιο Όχι απλά τα κάνεις Τα κάνεις άϊπνος Τα κάνεις αφαγόσωριακά Είναι πράγματα Που είναι απίστευτα στο κεφάλι σου Και μπορούν να συμβούνε Και αυτό το κρατάω πραγματικά σε φυλακτό και για την εγκυμοσύνη δηλαδή αν υπάρχει κάποια κοπέλα που μπορεί να μας ακούει και να φοβάται το όλο κόνσεπ του τοκετού και της εγκυμοσύνης θα πω ότι εγώ σε ακραίο φοβικό άτομο στο κομμάτι του τοκετού πραγματικά ανακάλυψα μια υπέρτατη δύναμη μέσα μου που μου έλεγε ότι θέλω να το γεννήσω αυτό το παιδί, πρέπει να γεννηθεί
μπορώ να το κάνω είναι τρομερό, δεν το πιστεύεις μέχρι τη στιγμή που συμβαίνει μπροστά στα μάτια σου δεν το πιστεύεις άλλωστε η εγκυμοσύνη σε προετοιμάζει γι' αυτό είναι μια μήνες που αλλάζεις αρκετά σαν άνθρωπος όσο και αν νιώθεις ίδιος γιατί δεν έχεις δει τη μεγάλη αλλαγή το ότι σε περιμένει μετά αφού έρθει ένα παιδί η γυναίκα μπαίνει στη διαδικασία και καλό είναι με όποιον τρόπο γίνεται να συμμετέχεις σε όλο αυτό και ο εκάστοτε σύντροφος δίπλα σου να προετοιμάζεται ψυχολογικά για αυτό που έρχεται για να μην είναι μια απλά έκπληξη στο τέλος οπότε ποιες είναι αυτές οι τρεις λέξεις που περιγράφουν τη λέξη μαμά για σένα λοιπόν θα πω σίγουρα τη λέξη μεταμόρφωση σίγουρα τη λέξη μεταμόρφωση εεε δεν θέλω να πω τη λέξη αγάπη γιατί θεωρώ πραγματικά δεδομένη για τη μητρότητα δηλαδή νομίζω ότι είναι ταυτόσιμες θα πω τη λέξη ασφάλεια και νομίζω ότι θα βάλω και τη λέξη άγχος γιατί όσο χαλαρή και να είναι μια μαμά όσο cool και να είναι δεν υπάρχει στιγμή της ημέρας
που να μην αγχώνεσαι έστω για κάτι ακόμα και άμεσα ανάγκη του παιδιού να μην είναι δεν υπάρχει περίπτωση να μην αγχωθείς έχεις ζεστό νερό να την πλύνω έχουμε αρκετά μωρό μάντιλα πήρα μεγάλα έφαγε αρκετά δεν υπάρχει στιγμή της ημέρας που να μην κάνεις κάποια από αυτές τις ερωτήσεις οπότε θα τα πω είπες μεγάλη αλήθεια δεν την περίμενα σαν λέξη πραγματικά όμως σπότ on που λένε ένα μόνιμο άγχος ζεις από την ημέρα που θα γεννηθούνε Μέχρι και μετά που θα αρχίσουν να βγαίνουν Αυτά τα κλασικά που λέμε δεν κινήθηκα Σε περίμενα αγάπη μου Σίγουρα είμαι σίγουρη θα κάθομαι στον καναπέ Έτσι για μένα τελείωσε ο ύπνος Θα είμαι έτσι στον καναπέ Και θα περιμένω Και θα λέω μα τι ώρα είναι αυτή που γύρισε Σε περίμενα Μου έχεις κόψει τη χωρί Τα κάνανε και οι μαμάδες μας αυτά Και δεν τα εκτιμούσαμε τότε Ενευριάζομαι και όλα Δεν μπορούσα να τα καταλάβω Ναι ισχύει και εγώ έτσι έκανα Στην έλεγα και από πάνω Ήδες Τροχός είναι Τα λούζω με τώρα όλα Ρόδα είναι και γυρίζει Ελένα
Σε ευχαριστώ πάρα πολύ Που μοιράστηκες την ιστορία σου Μαζί μου και μαζί μας Με τόσο Αληθινές λέξεις θα πω εγώ Αλήθεια Με άγγιξε είναι πολύ ωραίο να γνωριζόμαστε μέσα από ένα μήνυμα στο instagram και να καθόμαστε εδώ και να μιλάμε με όλη αυτή την ειλικρίνεια και όλη αυτή την αγάπη γύρω από αν θες πολύ σημαντικό θέμα για μένα που λέγεται γοναϊκότητα Σε ευχαριστώ πολύ για την ευκαιρία και χάρηκα πραγματικά που σε γνώρισα, που σε είδα που μιλήσαμε όντως είναι τρελό που ένα μήνυμα φτάνεις και μιλάς για τόσο σημαντικά πράγματα Και εύχομαι έστω και λίγο να νιώθει κάποια κοπέλα εκεί πέρα λιγότερο μόνη.
Ότι κάπως λίγο ταυτίστηκε με κάτι από όσα είπαμε. Έτσι. Υπέροχο η μικρή τελείωσε το επεισόδιο μόνη της. Αλλά θα το τελειώσω κι εγώ αφού έβαλε το stop η μικρή. Θα δώσω κι εγώ λοιπόν το... Γιατί είσαι μεν ακούστηκε. Αλλά αυτό εννοώ όταν έχει τα περαμέντο το παιδί. Λοιπόν έχει τα περαμέντο. Μ' αρέσει πάρα πολύ η μικρή. Μ' άρεσε και η κουβέντα μας και θα κλείσω λέγοντας ότι η μητρότητα δεν είναι η ίδια για όλες.
Αν πραγματικά ένιωσες όπως είπες και εσύ και σε άγγιξε η ιστορία της Έλενας ή οι ιστορίες όλων των υπόλοιπων μαμάδων που έχουμε μιλήσει και θα μιλήσουμε στο μέλλον είναι πολύ σημαντικό να νιώθεις ότι δεν είσαι μόνη σε όλο αυτό. Για περισσότερες λοιπόν μαμαδίστηκες ιστορίες, για περισσότερο χάος της γονεϊκότητας Σε ακολούθησε το Μομάδες στο Blender, σε Spotify και YouTube και στα social media, Instagram, TikTok, είμαστε παντού.
Και μέχρι το επόμενο επεισόδιο, να ζεις, να γελάς και να προσέχεις τον εαυτό σου. Αυτά από μας. Φιλάκια πολλά. Bye bye.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα