Ιωάννα | Το ταξίδι της μητρότητας έχει δεύτερη εγκυμοσύνη, παιδί 5 ετών, ζωή στην επαρχία με σύζυγο ναυτικό

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Μαμάδες στο Blender και σήμερα φιλοξενούμε την Ιωάννα. Καλώς ήρθες Ιωάννα. Καλώς σας βρήκα. Να πω εδώ ότι η ιστορία σου έχει λίγο απ' όλα μέσα. Είσαι μαμά ενός παιδιού πέντε ετών, είσαι έγκυος δεύτερη φορά που θα μιλήσουμε γι' αυτό, έχεις το δικό σου κατάστημα ρούχων, γυναικείων ρούχων και αγαπάς τη μόδα πράγματα και θάματα έχουμε να πούμε δηλαδή πολλά, ναι ναι πολλά έτσι και ζεις στην επαρχία, εκεί είναι η καθημερινότητά σου ως μαμά, τα κάνεις λίγο πολύ όλα μόνη σου φαντάζομαι υπάρχει και το χωριό που λέμε δίπλα κάποια βοήθεια ναι ναι ναι ναι, εννοείται δεν θα γινόταν αλλιώς Ακριβώς και να πούμε εδώ ότι ο σύζυγος είναι ναυτικός.

01:01 Πότε ταξιδεύει πολύ, θα μιλήσουμε και για το πώς είναι αυτή η καθημερινότητα και η συνθήκη ας το πούμε έτσι που έχει τόση οικογένεια. Αλλά θέλω να σε ξεκινήσω από τη δεύτερη εγκυμοσύνη. Πώς τη βιώνεις, τι διαφορά έχει από την πρώτη. Γενικά είναι πιο ήρεμη, θα το έλεγα. Δεν ξέρω αν φταίει το ότι πρώτη έπεσε εν μέσω COVID, οπότε ήμουν τελείως μόνη, ο σύζυγος έλειπε και υπήρχαν αλάνχοι.

01:34 Εδώ το έζησα λίγο διαφορετικά, πιο δύσκολα θα το έλεγα σε πρακτικό θέμα, γιατί όταν έχεις ένα πεντάχρονο και είσαι εγγυός, λίγο δυσκολεύεται όλο πράγμα, αλλά είναι και πιο ήρεμα ταυτόχρονα. Έχει γλυκόπικρα συναισθήματα. Δεν ξέρω, ενώ εκεί που νιώθεις πιο χαλαρή κάτι συμβαίνει και λες τώρα τι γίνεται, γιατί το νιώθεις, γιατί γίνεται αυτό και φάσε λίγο.

01:57 Οπότε τα συμπτώματά σου είναι διαφορετικά, νιώθεις όμως ότι έχεις και την εμπειρία να ηρεμήσεις τον εαυτό σου και να πεις αυτό δεν πρέπει να με αγχώνει ας πούμε. Ναι, ναι, ναι υπάρχει άλλη χαλαρότητα νομίζω πάνω στο θέμα θα πρέπει να επανελειφθεί πολλές φορές ένα σύμπτωμα για να πεις τώρα μήπως πρέπει να χτυπήσω να πάρω το τηλέφωνο και να πάρω το γιατρό μου να του το πω μήπως πρέπει να γίνει κάτι τέτοιο αλλά είναι λίγο πιο χαλαρά πιο ήπια Τι είναι αυτό που κάνεις διαφορετικά σε αυτή την εγκυμοσύνη Νιώθω ότι η καθημερινότητά μου μέχρι και πριν το τελευταίο τρίμηνο Ήταν σαν να μείνει μεγγιος.

02:40 Ήταν απλά συνέχιζα την καθημερινότητά μου κανονικά. Ήτανε προτεραιότητα το παιδί και η δουλειά. Τώρα βαδίζοντας τον τελευταίο μήνα, έχει αρχίσει λίγο και κουράζει. Δυσκολεύουν τα πράγματα. Ένιωσα έγκυος. Σχεδόν στον έντατο μήνα. Ένιωσα έγκυος. Η εγκυμοσύνη αυτή, από θέμα συμπτωμάτων, από θέμα του πώς ένιωθες τα πρώτα τρίμηνα, Ήτανε ίδια διαφορετική Ήταν πολύ δύσκολο Το πρώτο τρίμηνο ήταν πολύ δύσκολο Βέβαια ήταν εδώ ο σύζυγος Οπότε πάλι βοήθησε Δεν έλειπε ταξίδι Ήταν και στην πρώτη εγκυμοσύνη έτσι Ελπίζω ότι η δεύτερη θα ήταν διαφορετική Δεν ήταν Σε βοηθά να χτίσεις χαρακτήρα Είναι λίγο ζόρικα τα γόρια μου Και το πρώτο και το δεύτερο Μετά το πρώτο τρίμηνο Όμως ενώ στην πρώτη εγκυμοσύνη όταν όλοι οι εγκυμοσύνοι ζώροι εκεί από άποψη συμπτωμάτων, εδώ ηρέμησε και πανήλθανε το τελευταίο τριμήνω τα συμπτώματα που λένε ότι κάνεις πάλι μια αναδρομή στο παρελθόν.

03:44 Έτσι μου είπε ο γιατρός μου. Πολλές φορές συζητάμε τα συμπτώματα και λες μια πρώτη φορά μαμά θα σου πει δεν υπάρχει περίπτωση, πεθαίνω αύριο το πρωί, τα συμπτώματα μου είναι από άλλο κόσμο, δεν μπορώ να τα αντέξω αλλά νομίζω ότι το έχεις περάσει ήδη πρώτη φορά έχεις ελάχιστο τους λες αλλά κάπως ηρεμείς τον εαυτό σου λίγο πιο γρήγορα γιατί ξέρεις και τι να περιμένεις ως ένα σημείο ποια ήταν τα συναισθήματα λοιπόν μαθαίνεις ότι είσαι δεύτερη φορά έγκυος πως νιώθεις ήταν απόφαση δεν ήταν κάτι ξαφνικό γενικά ήμασταν σαν ζευγάρι της άποψης ότι ίσως έχουμε κλείσει τον κύκλο της οικογένειας με ένα μέχρι που τα βάλαμε κάτι και αποφασίσαμε ότι θα θέλαμε και ένα δεύτερο παιδί.

04:31 Ίσως επειδή είμαι και εγώ μοναχοπέδι και μεγαλώνοντας ο Γιώργος έβλεπα ότι ξαναγίνεται το ίδιο έργο, ότι ζητάει αδερφάκι, ότι ίσως μεγαλώνοντας θα θέλει ένα, όχι παρέα, γιατί είμαι κατά του να κάνω ένα παιδί για να έχει παρέα το πρώτο που λέμε. Το κάνουμε επειδή είμαστε εμείς έτοιμοι να ολοκληρώσουμε την οικογένειά μας.

04:53 αλλά καλώς και ακόμα σε πιο μεγάλη ηλικία ένας αδερφός ή μια αδερφή είναι οικογένειάς όταν φεύγουν οι γονείς μελλοντικά οπότε ήταν μια απόφαση που την είχαμε συζητήσει πολύ και ήταν εις γνώση μας ότι θα προσπαθήσουμε και αν έρθει ας καλώς να έρθει δεν είναι ήταν μια συνειδητοποιημένη απόφαση, χαρήκαμε δεν ήταν τόσο του φόβου τώρα τι γίνεται γιατί ήταν κάτι το οποίο το είχαμε συνειδητοποιήσει Αλλά ναι ήταν και πολύ ωραίο σαν συνέστημα Ότι αν όντως έγινε Ένιωσες ποτέ αυτό που πολλές φορές έχω ακούσει Πώς θα αγαπήσω αυτό το δεύτερο παιδί Όταν έχω ήδη συνδεθεί τόσο πολύ με το πρώτο Ναι Ναι το νιώθω Και νομίζω ότι ακόμα το νιώθω Μην το λες με ενοχή Γιατί πολλές μαμάδες ακούω να το λένε με ενοχή Και λέω ρε παιδί μου είναι φυσιολογικό Σε ένα συμπέραν Ως πρώτη φορά μαμά τα πάντα σου ας πούμε σε αυτό το παιδί, να μάθεις τα πάντα από το μηδέν τα πάντα ένιωθα ότι δεν ήξερα αν θα είναι το ίδιο και δεν ήθελα να μειώσω κάποιο από τα δύο είτε το πρώτο είτε το δεύτερο

06:06 θα μειώσω κάποιο θα είναι όντως αυτό που λένε η αγάπη πολλαπλασιάζεται και δεν διαιρείται ότι είναι άδικο να διαιρεθεί για τους δύο για παράδειγμα όταν έχεις το πρώτο και είναι το διαμάντι σου γιατί είναι ένα διαμαντάκι και λες τώρα πως θα είναι όταν θα έρθει το δεύτερο είναι, είναι, ήταν ένα ένα συνέστημα πολύ περίεργο ένιωσα, ακόμα το νιώθω η αλήθεια είναι, θέλω να έρθει να το δω στην πράξη πως θα είναι έτσι ακριβώς γιατί όπως όλα τα πράγματα χρειάζονται χρόνο, εγώ αυτό πάντα λέω ότι όποια ανησυχία και να έχεις αν αυτό όπως λες και εσύ δεν το ζήσω, δεν έρθει η συνθήκη να μπούμε στη διαδικασία, να γνωριστούμε μεταξύ μας, να νιώσουμε οικογένεια, να βρούμε τις σωρπίες μας.

06:56 Πώς είναι αυτό στο κεφάλι σου, στο μυαλό σου, η ισορροπία. Πώς νομίζεις ή έχεις αυτή τη στιγμή ότι θα βρεθεί αυτή η ισορροπία. Ίσως ένα αρκετά καλό, τουλάχιστον στο δικό μου μυαλό, είναι ότι έχουν μια διαφορά ηλικίας τα παιδιά, θα είναι 5,5-6 χρόνια σχεδόν. Οπότε έχω ένα παιδί το οποίο δεν ζητάει στην καθημερινότητα, σίγουρα ζητάει την προσοχή, όσο έχουν γενναστάσει, ένα παιδί ζητάει την προσοχή από το γονέα και εμείς όταν βρισκόμαστε με τους γονείς μας γίνομαστε παιδιά και ζητάμε την προσοχή.

07:36 Αλλά είναι ανεξάρτητος, οπότε η καθημερινότητα από όψη ρουτίνας θα είναι ίσως λίγο καλύτερη. και επειδή τυχαίνει να είναι ένα παιδί ο Γιώργος πολύ αγαπούλης και προστατευτικός και με άλλα μωρά γενικά, το έχει πάρει πάρα πολύ καλά. Οπότε πιστεύω ότι η ρουτίνα μας θα πάει σε πρώτη φάση καλά. Βέβαια αν δεν το ζήσουμε δεν το ξέρουμε.

07:59 Είναι ένα άγχος και αυτό για το πώς, γιατί στην ουσία μιλάμε για τη μετάβαση από το ένα παιδί στα δύο, που θέλω να πω έχει να κάνει με σένα και το πώς τα διαχειρίζεσαι όλη αυτή την ισορροπία και τα συμφεσθήματα. Και το άλλο κομμάτι είναι το πώς θα αντιδράσει ένα παιδί βλέποντας αυτή την άμεση φροντίδα και την αποκλειστική φροντίδα, ειδικά των πρώτων ημερών.

08:24 Γιατί μετά, δεν ξέρω, έχω στο μυαλό μου, θα μου πεις και στις υποστόχεις, αλλά έχω στο μυαλό μου ότι διευκολύνεται λίγο η κατάσταση γιατί αρχίζουν να βρίσκουν το χώρο τους. Πώς σκέφτεσαι τις πρώτες μέρες? Σκέφτομαι ότι αρχικά είναι πολύ καλό το γεγονός ότι ο μπαμπάς μας όταν είναι εδώ, είναι εδώ 24 ώρες, 24 ώρες. Δηλαδή δεν είμαστε μια οικογένεια με πολύ βαρύ πρόγραμμα και οι δύο.

08:48 Δηλαδή το χόπι του άντρα μου όταν είναι εδώ είναι να είναι μπαμπάς all time. Που σημαίνει ότι θα μπορεί να τον απασχολήσει λίγο καλοκαιριού και όλας. Είναι ωραία η περίοδος έξω, έτσι ώστε να μην βιώνει συνέχεια το δέσιμο μαμάς νεογέννη του. Αλλά θα ήθελα να είναι και παρόν σε όλο αυτό. Ακόμα και να μου εκφράζει και τη ζήλια του, γιατί είναι συναισθήματα που πρέπει να εκφράσει ένα παιδί.

09:17 Δηλαδή θα ήθελα να το ζήσουμε αυτό για να το εκφράσει τώρα και όχι σε μεγαλύτερη ηλικία. Τώρα το πώς το έχω σίγουρα συγκίμηση είμαι όλοι μαζί το πρώτο διάστημα, δεν υπάρχει περισσότερο. Έτσι, αγκαλίτσα όλοι. Ναι, είμαστε όλοι μαζί, οπότε απλά θα προσθέσει άλλο ένα μέλος. Είναι κάτι που δεν θα θέλω να το κόψω, θέλω να αποφασίσει ο μεγάλος μόνος του ότι δεν μπορεί να φύγει από το κρεβάτι τώρα που θα έρθει ένα καινούριο μέλος.

09:46 Θέλω να αποφασίσει μόνος του πότε θα έρθει αυτή τη στιγμή να το κάνει. Μάλλον όταν θα ζοριστούν πολύ τα πράγματα με τα ξενύθια. Ναι, ναι. Αλλιώς θα πάρετε έτσι λίγο πιο μεγάλο κρεβάτι για να χωράτε όλοι όλοι. Ναι, μια προέκταση κάτι. Όμως και απ' την άλλη να σου πω είναι κάτι πολύ ωραίο γιατί κάποια στιγμή όντως φεύγουν.

10:08 Και όταν θα φύγουν δεν ξαναγυρνάνε. Είναι κάποια στιγμή, θα είναι η τελευταία φορά, εγώ έτσι το ξέρουμε. Τη τελευταία φορά της αγκαλιάς του, χαϊδέματος του, καληνύχτα του όλοι μαζί. Είναι κάτι πολύ ωραίο. Χαίρομαι πάρα πολύ που το αναφέρεις. Τουλάχιστον εγώ το ευχαριστιέμαι. Ακριβώς, γιατί λέμε όλοι οι δεσποκούμε, μην αφήνετε τα παιδιά να κοιμούνται μαζί σας, κάντε αυτό, κάντε εκείνο.

10:31 Και υπάρχει και ο αντίποδος σε όλα αυτά, ότι για πόσα χρόνια ακόμα θα το κάνουμε αυτό. Εμείς το είχαμε προσπαθήσει να φύγει. Εννοείται με συζήτηση Όσο μπορούμε να συζητήσουμε Με ένα τετράχρονο Γιατί έγινε πέρυσι η προσπάθεια Είχαμε μπει σε μια ρόη Αλλά και λόγω επαγγέλματος του σύζυγου Όταν φεύγει αναγκαστικά Όχι αναγκαστικά Θέλουν τα σημεία και οι δύο έχουν την ανάγκη να έχουν ένα bonding άλλο Γιος μαμά Οπότε πέστρεφε Και όταν μου είπε Ξέρεις κάτι, εγώ δεν θέλω να κοιμάμαι στο κρεβάτι μου Θέλω να είμαι μαζί σας δεν μπορούσα να το αρνηθώ γιατί το είχε ανάγκη ναι η αλήθεια είναι ότι κάπως έτσι πάει η ροή ζωής αλλά ξέρεις τι πάει η Λούσα και με το δικό μας τώρα που είναι σχεδόν δυο μισή ετών ότι θέλουν το χρόνο τους να φτάσουν στο σημείο που αντιλαμβάνονται τα πράγματα σε βάθος και τι εννοώ με αυτό ότι όποια εκπαίδευση ύπνο, τουαλέτα συγκίνησης, ό,τι και να κάνεις δεν ξέρω πως το βιώνεις εσύ αλλά τουλάχιστον εγώ παρατηρώ ότι ξεκινάς τη συζήτηση υπάρχει αυτό το μπρος πίσω

11:44 εσύ μαμά θες αυτό μπαμπά θες αυτό αλλά εγώ θέλω κάτι άλλο και έρχεται βάροντα του χρόνου το σημείο αυτό που καταλαβαίνεις ότι το έχεις συνειδητοποιήσει όλο αυτό βλέπω πάρα πολύ παιδί μου ότι υπάρχουν γονείς που είναι λίγο πιο απότομοι σε όλα αυτά. Δηλαδή όταν υπάρχει μία απόφαση τελείωσε το κόβουμε και προχωράμε τη ζωή μας.

12:08 Αλλά είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι υπάρχουν και γονείς που αυτή τη μετάβαση είτε οι ίδιοι δεν μπορούν να τη διαχείρισουν τόσο απότομα γιατί είναι και στον άνθρωπο έτσι, αλλά ταυτόχρονα βλέπεις ότι δουλεύει και με το παιδί. Εγώ θεωρώ ότι όταν το παιδί θα το πάρει απόφαση θα είναι μία και έξω. Θα είναι και πολύ πιο εύκολο γι' αυτό. Όταν εγώ θα πω ότι πρέπει να κόψεις την πιπίλα τελείωσε παράδειγμα και δεν είναι έτοιμο το παιδί. Θα δυσκολέψω και τη δική μου ζωή.

12:36 Είναι ήδη δύσκολη. Γιατί να δυσκολέψουμε κάποιου τη ζωή μέσα στο σπίτι. Ναι. Θα το συζητήσουμε. Θα το συζητήσουμε, θα το προσπαθήσουμε. Θα πάμε και ένα βήμα πίσω και ένα βήμα μπροστά. Αλλά όταν θα γίνει, θα γίνει για τα καλά η αλλαγή. εγώ είμαι αυτής της άποψης και αυτής της σχολής ότι θέλει συζήτηση και προσπάθεια έτσι δεν είμαστε όλοι οι ίδιοι και είναι σημαντικό να καταλαβαίνουμε ότι ούτως ή άλλως η μητρότητα η γονεϊκότητα δεν είναι το έχω πει άπειρες φορές δεν είναι μια ευθεία γραμμή έχεις αυτό το παρεδώσε μπρος πίσω γιατί είμαστε άνθρωποι γνωριζόμαστε και αν μη τι άλλο Όσο και πιστεύουμε ότι τα παιδιά δεν ξέρουν κάτι άλλο, έχουν και αυτά τις συνηθιές τους. Έτσι το βλέπω εγώ, ότι έχουν αυτά που τους αρέσουν, έχουν αυτά που δεν θέλουν να αλλάξουν.

13:29 Δεν είμαστε όλοι δεκτικοί στην αλλαγή, στα χαρακτήρες. Οπότε είναι σημαντικό να τα αναγνωρίζουμε αυτά τα συναισθήματα, αυτό θέλω να πω. Και να σε ρωτήσω εδώ, πώς είναι η ζωή με ένα πεντάχρονο παιδί πλέον, που όπως λέω εγώ, καμιά φορά ζουν έτσι, μια προεφηβεία θα πω εγώ, είναι αυτό το στάδιο που λες, εσύ όντως δεν είσαι μωρό πλέον.

13:53 Ναι είναι και είναι νομίζω η ηλικία που ραγδαία καθημερινά αλλάζει και κάτι, το αντιλαμβάνεις γιατί αλλάζει σε άλλο επίπεδο, δεν αλλάζει στο επίπεδο ενός μωρού ή τα στάδια ανάπτυξης που λέμε, αλλάζει σε επίπεδο χαρακτήρα πλέον. δίνει κάθε μέρα και κάτι διαφορετικό, ένα μπουστάρισμα διαφορετικό. Σήμερα εγώ θέλω να βάλω αυτά τα ρούχα γιατί αυτό είναι το στυλ μου.

14:17 Παράδειγμα, ξεκινάει να σου λέει τέτοια. Ξεκινάει να σου λέει το πώς θέλει να παίξει με το φίλο του και γιατί δεν θέλει να παίξει. Και να κάνεις συζήτησης εννοείται πλέον, το έχουμε πάει σε άλλο επίπεδο, είναι η συζήτηση που λες δεν γίνεται να συζητάω τώρα, μιλάω με παιδί, με ενήλικα, με έφηβο και εκεί που λες είναι έφηβος σου πετάει κάτι μορδιακό βέβαια.

14:38 Ναι, ναι, ναι, εκεί και επανέρχεσαι ακριβώς. Ναι, ναι, ναι, επανέρχεσαι. Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν καλές μέρες και κακές μέρες όπως υπάρχουν σε όλα τα στάδια, σε όλες τις ηλικίες νομίζω. Απλά οι κακές μέρες είναι λίγο πιο δύσκολες γιατί ξεκινάει να έχει άποψη και σου την τεκμηριώνει κιόλας. Δεν μπορείς να πεις, όπα, να πάρω μια ανάσα, πάρε και στη δική σου και ξαναρχίζουμε πρέπει να λυθεί επί το όπου για μένα, ό,τι γίνεται μια κακή μέρα είναι μια πολύ κακή μέρα ξεκινάμε το πρωί καταλήγει το βράδυ βέβαια το βράδυ, τουλάχιστον δεν ξέρω με τον δικό μου γιο ίσως επειδή τα συζητάμε εξής είναι η ώρα του ύπνου, τα συζητάς όλα εκείνη την ώρα, σου λέει ήταν μια πολύ κακή μέρα δεν έπρεπε να φερθώ έτσι ήμουν κακό παιδί έχουμε ξεκινήσει τώρα λέμε άλλα πράγματα που ακούμε γενικά γιατί ήσουν κακό δεν είναι του λόγω κακό παιδί είναι καλές και κακές μέρες καλές και κακές επιλογές μπορεί να κάνεις κάποιες κακές επιλογές θα το λύσουμε αλλά σου πετάει άλλα πράγματα

15:41 έχεις άλλο τρόπο επικοινωνίας και είναι ωραίο η αλήθεια είναι η αλήθεια είναι ότι πολλοί γονείς το αναφέρουν αυτό ότι ωραίο το μορουδιακό στάδιο είναι έτσι cute είναι πολύ ζουμερά να τα ρουφίξεις που λέει από αγάπη ναι, αλλά όταν αρχίζει είναι εύκολο νομίζω να πάνε πιο πολύ αυτό το στάδιο που λες της συζήτησης, το σουπα μουπες το οποίο είναι πάρα πολύ έτσι όμορφο ναι, μπαίνεις και σε άλλη διαδικασία παιχνιδιού, είναι όλα η αλληλεπίδραση όλοι διαφορετικοί πως είναι όμως όταν σε ρωτάει πράγματα έχεις αισθανθεί ποτέ να μην μπορείς να το απαντήσεις, να λες τώρα θα τη σοβαρέψω τη συζήτηση και δεν θέλω ας πούμε ως μαμά Δεν πρέπει.

16:26 Ναι, δεν πρέπει. Δεν είναι η ώρα. Κοίτα, έχει ρωτήσει πολλά πράγματα που είναι νομίζω και άκρως φυσιολογικό να τα ρωτήσουν σε αυτή την ηλικία. Από τα πιο κουλά το πώς δημιούργησε και η γη και ο κόσμος και τι είμαστε και από πού ερχόμαστε. Που λες τώρα τι να σου απαντήσω παιδάκι μου, να το πάω στο κλασικό Αδάμ και Εύα ή να το πάω στη βιολογία και στη φυσική και να δώσω μια πιο επιστημονική εξήγηση.

16:52 που δεν ξέρω τα παιδιά αυτής της γενιάς δεν καλύπτονται σίγουρα με παραμυθάκια αδαμεύα θέλουν κάτι όντως πιο ναι έχουν ξεφύγει είναι άλλης εποχής και η αλήθεια είναι ότι ας τους λέμε την αλήθεια και ό,τι καταλαβαίνουν εγώ είμαι αυτής της άποψης έχει ρωτήσει εννοείται και το πως γίνονται τα παιδιά μα να μην το ρωτήσει βαρύ εκεί βαραίνει ειδικά με μια μαμά έγκυο ήταν η ερώτηση του ωραία μπήκε το παιδί, πως μπήκε το παιδί αναγκαστικά πρέπει να του πεις δεν θα του πεις το φέρνει ο πελαργός και το φάζει στη μαμά εγώ δεν μπορώ να το πω αυτό ναι, γιατί μετά βλέπει πελαργούς και θα λέει φέρνουνε παιδάκια αλλά κρατάς θεωρώ πρέπει να κρατήσεις λίγο και την παιδικότητα αλλά να του πεις και την αλήθεια.

17:50 Ότι η μαμά αγαπάει τον μπαμπά, αποφασίσανε να μεγαλώσουν την οικογένειά τους και χωρίς πολλά-πολλά, να άξετε τα μάθη αργότερα. Πιστεύω και στο σχολείο. Κοίτα, είναι πάρα πολύ σημαντικό αυτό που λες, το να του πεις την αλήθεια, προφανώς στο επίπεδο που μπορεί να διαχειριστεί και να καταλάβει. Και έχω εμπειρία από φίλους εδώ που μιλάμε για το αγγλικό σχολείο, Μιλάνε για το σώμα και την αναπαραγωγή από πάρα πολύ μικρή ηλικία, φασίστο, νύπιο, που μπορούν να αντιληφθούν πράγματα και μετά αυτό προφανώς εμπλουτίζεται με περισσότερη πληροφορία με βάση την κατανόηση.

18:29 αλλά είναι κάτι το οποίο δεν είναι ταμπού αυτό που λέμε ο πελαργός, έχει έρθει εκεί για να καλύψει ένα ταμπού, το δεν μπορώ να μιλήσω ανοιχτά και καλό τον πελαργό. Είναι πολύ σημαντικό όμως να αντιμετωπίζουμε τα παιδιά μας, όχι σαν ενήλικες, αλλά με μια αλήθεια. Μα πρέπει να γνωρίζει το σώμα του για να γνωρίζει και αργότερα που θα πει όχι και τι θα πει.

18:51 Είναι σε μια ηλικία και στις εποχές που ζούμε και στην κοινωνία που ζούμε που φοβάστε πάντα. οπότε αναγκαστικά πρέπει να ξέρει το σώμα του τι δημιουργεί το κάθε μέρος του σώματος του και που πρέπει να το πει το όχι ή που πρέπει να πει το ναι όταν θα φτάσει η ηλικία που θα χρειάζεται να πει και ναι σε κάποια πράγματα Αν θέλεις να μοιραστείς την ιστορία σου στείλε μου μήνυμα και έλα να κάνουμε το επόμενο επεισόδιο μαζί Και να σε πάω εγώ σε κάτι άλλο τώρα καλά τα συζητάμε αυτά, μαμά, γιος, υπάρχει επαφή, ζεις και την εγκυμοσύνη σου πώς είναι όταν ο σύζυγος είναι μακριά και ταξιδεύει.

19:30 Περνάμε πολύ δύσκολες φάσεις και μέτρεις φάσεις. Καλές φάσεις είναι η φάση της αναμονής, ειδικά προς το τέλος που περιμένουμε. Το πρώτο καιρό περνάμε αρκετά δύσκολα από άποψη ότι έχουν πάρα πολύ καλή σχέση μπαμπάς-γιος. Οπότε ακόμα και τώρα, εγώ θεωρούσα ότι όσο είναι μικρός θα είναι δύσκολο, ναι. Τώρα που συνειδητοποιεί τη δουλειά είναι πιο δύσκολο.

19:52 Δηλαδή ότι μια δουλειά μου στερεί τον μπαμπά μου Πέντε μήνες του χρόνου Του λείπει Στο τωρινό ταξίδι τώρα να ήρθε Του λέει τώρα που θα έχουμε και τον μπέμπι Θα κάνεις άλλη δουλειά Ψάξε να βρεις άλλη δουλειά Του το δήλωσε μόνος του Ναι μπαμπά θέλω να μιλήσουμε σοβαρά Θα κάνεις άλλη δουλειά Βέβαια το ισοπέδωσε Όταν του είπε τι θα δουλειά θέλεις να κάνω αγάπη μου Και του λέει γλύπτης Μετά θα είναι καστοργό, πες, δεν πάω.

20:19 Αν κάνουμε γλυπτική, του λέω, θα υπάρχει πρόβλημα. Ακριβώς. Εκτός αν έχει τόσο μεγάλο ταλέντο ο άντρας μου και δεν το ξέρω. Φοβερό το τι σου λένε και τι ακούσαν μεταξύ, μέσα σε όλο αυτό. Ναι, ναι, ναι. Γι' αυτό σου λέω ότι είναι ακόμα καλύτερο μετά από μια ηλικία. Είναι τέλειο οι ατάκες που σου πετάνε. Είναι δύσκολο από άποψη καθημερινότητας.

20:42 Εγώ μπαίνω σε μια ρουτίνα σίγουρα, είτε είχα και στην εγκύμωση, είλα και πριν. Αλλά δεν πάβει να λείπει ο ένας γονιός, οπότε παίρνεις το ρόλο και τον δύο. Και δυσκολεύεσαι μετά να το αλλάξεις αυτό. Δηλαδή το βλέπω τώρα που έχει έρθει. Καμιά φορά βάζω εγώ τα όρια εκεί που πρέπει να τα βάλει ο μπαμπάς και μου λέει είμαι εγώ εδώ τώρα.

21:04 Πώς συνεχίζω να τα βάζω. όμως γιατί έχω συνηθίσει σε αυτή τη ρουτίνα το ότι εγώ είμαι αυτή που πρέπει να βάλω την ισορροπία μέσα στο σπίτι στην ουσία αυτό που λέω το πρόβλημα είναι το πώς εγώ κάνω τις εναλλαγές στο ότι έρχεται και φεύγει ο σύζυγος και στο πώς διαχειρίζομαι και το παιδί δηλαδή σίγουρα είναι παιδί τα συναισθήματά του είναι πολύ έντονα ειδικά όταν συνειδητοποιεί ότι θα είναι αρκετός ο καιρός γιατί όταν φεύγει σου λέει εντάξει θα φύγει μια-δυο μέρες θα γυρίσει όταν περνάνε μια-δυο μέρες και φτάνει βδομάδα και φτάνουν δέκα μέρες σου λέει τώρα τι γίνεται γιατί δεν γυρνάει μέχρι να φτάσουμε στα μισά που πλέον έχει πάρει τη ρότα του βρίσκουμε διάφορους τρόπους να σκίζουμε χαρτάκια κάθε μέρα ότι φεύγει η μέρα να κάνουμε τέτοια μέχρι να φτάσει η στιγμή που θα του πω τώρα μετράμε αντίστροφα έρχεται εκεί είναι πάλι στα κάγκυλα γιατί δεν μπορεί να αντιληφθεί ακόμα το πόσο μπορεί να είναι 10 μέρες.

22:02 Είναι και ένα επαγγέλμα που μπορεί να λέμε 10 να είναι 15 μέρες. Δηλαδή σε αυτό το ταξίδι έτυχε και ήρθε πιο νωρίς σίγουρα, γιατί ήταν λόγω εγκυμοσύνης, αλλά θα έρχονταν και ακόμα πιο νωρίς. Πάλι μας καθυστερήσανε. Δεν μπορούν ούτε αυτοί να ξέρουν πώς θα βγει, πού θα βγει. Οπότε είναι λίγο ισορροπίες τεταμένες. πρέπει να είσαι, να παίζεις κάθε μέρα με το πώς θα του το πω, τι θα του πω, να πετάξει κάτι στο τηλέφωνο να το καταλάβει ο άντρες συνθηματικό όταν μιλάνε, ότι δεν είναι μια καλημέρα, μη του πεις κάτι, πήγαινε τον όπως θέλει να πάει, συζήτησε.

22:36 και σίγουρα είναι και το υλικό κομμάτι ότι συνηθίζει σε μια από τη χαρά ο μπαμπάς να φέρει πράγματα στο παιδί στα παιδιά οπότε το θεό για να δει το χαμόγελο οπότε σου λέει εγώ εδώ είμαι όταν έρχεται μπορώ να έχω τα πάντα τα πάντα εννοεί ένα λούτρινο για παράδειγμα που θα το δείξω και ο μπαμπάς μου το πάρει να το πάρω και εκεί γίνεσαι η κακιά μετά η μαμά εσύ μου λες σε όλα όχι και έρχεται ο μπαμπάς και λέει σε όλα ναι.

23:07 Και λέει σε όλα ναι. Είναι δύσκολη η ισορροπία εκεί. Τι θεωρείς ότι σε έχει δυσκολέψει πάρα πολύ και τι είναι αυτό που σε ένα σημείο δουλεύει με την έννοια ότι το έχεις δουλέψει και είσαι ok με το να συμβαίνει. Κοίτα, με έχει δυσκολέψει πάρα πολύ. Δόξα τω Θεώ, προς το παρόν δεν έχουμε αρρώστηση, όσες εμείς. Είναι ένα παιδί, ένας οργανισμός πολύ καλός.

23:32 Περάσαμε τα 2,5 πρώτα χρόνια πολύ άσχημα που έλειπε Εκεί με δυσκόλεψε υπερβολικά το ότι έλειπε Και από άποψη το ότι η ευθύνη πέφτει μόνο στον ένα γονέα Τη στιγμή που λείπει Και πρέπει να... αν εσύ βλέπεις κάτι το οποίο είναι σε ένα σημείο κακό Αυτός που είναι μακριά το βλέπει ότι είναι εδώ το κακό Και είναι εδώ το κακό, δεν είναι...

23:56 Οπότε πρέπει λίγο να παίξεις και με την ψυχολογία αυτόν που λείπει να πεις τώρα τι γίνεται, κάτι πρέπει να του πω να τον καθυσυχάσω ή να μην τον καθυσυχάσω. Πώς θα του πω κάτι σοβαρό. Αυτό με δυσκόλεψε η αλήθεια είναι. Οι δύσκολες στιγμές, η ανακοίνωση της δυσκολίας στον άλλο γονέα. Έχω συνηθίσει το ότι πρέπει να φύγει γιατί είναι αυτή η δουλειά του.

24:17 Τον επέλεξα γνωρίζοντας τη δουλειά του, οπότε πήγαμε πολύ συνειδητοποιημένα ότι δεν θα σου πω ότι είμαι αστερόδυνα και ότι φεύγει και εγώ είμαι τραλαλά τραλαλό και συνεχίζω τη ζωή μου, αλλά ήμουν συνειδητοποιημένη ότι αυτή ήταν η δουλειά του εξ αρχής, ότι θα χτίζαμε μια οικογένεια και θα είχαμε και δυσκολίες σίγουρα. Ότι αυτός που μένει πίσω παίρνει ένα μεγάλο μερίδιο ευθύνης όσο μένει πίσω.

24:42 Κατά τα άλλα δεν νομίζω ότι στην καθημερινότητα δοξαστήθω πολύ βοήθεια και από την πλευρά και του σύζυγου, τους γονείς και τους δικούς μου. Οπότε, θέματα καθημερινότητας, είμαι από τους πολύ τυχερές που θα μπορέσω να πω «Πάτε να πάρετε το παιδί από το σχολείο γιατί είμαι στο μαγαζί και δεν μπορώ να κλείσω, παράδειγμα, να πάει ο σύζυγος».

25:03 Και πάντα θα βρεθεί κάποιος να πάει. Οπότε, είμαι πολύ καλά με αυτό. Ναι, είναι από τα πιο σημαντικά και είναι και θεωρώ ένας βασικός λόγος που πολλά ζευγάρια δεν επιλέγουν να κάνουν δεύτερο παιδί, όταν δεν έχουν βοήθεια πλέον. Γιατί μπορεί να είναι πολύ μακριά οι παππούδες, οι γεγιάδες, οπότε σου λέει είμαστε καλά, έχουμε φτιάξει το πρόγραμμά μας με ένα παιδί, το δεύτερο τι θα φέρει, τι αναταράξεις θα φέρει.

25:31 Ξανά από την αρχή. Έτσι. Πάλι να βρούμε την ισορροπία και την ρουτίνα δεν είναι εύκολο. Έτσι, έτσι ακριβώς. θέλει όρια σίγουρα. Βεβαία γνωρίζοντας όλοι μας ότι κάποια όρια θα φύγουν στην πορεία. Όταν ξεκινάμε πολύ αυστηρά και λέμε, θα το αφήσω στη γιαγιά και δεν θα φάει σοκολάτα, γιατί αν φάει δεν θα ξαναπάει. Δεν υπάρχει περίπτωση.

26:23 Καλύτερα να το ξέρεις ότι έφαγε, παρά να σου λένε ότι δεν έφαγε και να... Γιατί θα φάει, δεν υπάρχει περίπτωση. Σου δίνω ένα παράδειγμα τώρα πολύ κουτό. κάπου βάζουμε νερό στο κρασί μας και εμείς οι ίδιοι γονείς μιλάω τώρα για πράγματα πολύ χουτά δηλαδή τις καθημερινότητες μιλάω για σοβαρά εντάξει σοβαρά προβλήματα δεν έχω αντιμετωπίσει ποτέ και δεν ξέρω πως θα αντιδρούσα αλλά θα βάλω και εγώ λίγο νερό στο κρασί μου αν δει λίγο παραπάνω τηλεόραση για παράδειγμα από αυτό που χωρίς εγώ ειδικά όταν έχει το θάρρος και ο παππούς και το παιδί να μου πει ξέρεις είδε λίγο παραπάνω γιατί σημαίνει ότι με σέβεται και δεν μου λέει ψέματα σημαντικό και άλλωστε νομίζω σε αυτή τη συζήτηση προφανώς είναι σημαντικό αυτό που λες να μπαίνουν κάποια όρια και τα λοιπά τουλάχιστον να κάνεις γνωστή τη θέση σου για το τι δεν θέλεις να γίνεται με το παιδί αλλά η αλήθεια είναι η μεγάλη αλήθεια είναι ότι όλοι μεγαλώσαμε με τον παππού και τη γιαγιά μας να μαθαίνει λίγο να μας δίνει κρυφά λίγη ζάχαρη παραπάνω από ό,τι θα έπρεπε.

27:33 Και πάντα, δεν ξέρω για σένα, αλλά έχω στις παιδικές μου αναμνήσεις, στη μαμά μου να παραπονιέται στη γιαγιά μου ότι φτάνει η ζάχαρη. Ναι, έτσι, ακριβώς έτσι. Εγώ ζούσα και σε ένα σπίτι που είχαμε τη γιαγιά μέσα στο σπίτι, από την πλευρά της μαμάς μου, οπότε ναι, με ήταν αυστηρή σε εισαγωγικά, αλλά δεν πρέπει να ήταν η γιαγιά.

27:56 οπότε όταν θα έβλεπε τα μούτρα μου κατεβασμένα θα έβγαζε δόντια το παιδί μου το πειράξατε και αυτό το ταχτάρισμα που σε κακομαθαίνει εισαγωγικά σε κακομαθαίνει όμως μεγαλώντας τα παιδιά μας θεωρώ ότι είναι ωραίο να έχουν αυτές τις αναμνήσεις όπως τις είχαμε εμείς και τις έχουμε θα έχουν και αυτά μια ανάμνηση από τον παππού ή τη γιαγιά να το κακομαθαίνει, να το παίρνει μια βόλτα να κάνουν άλλα πράγματα Είναι ωραίο να μένει ο δεσμός της οικογένειας όσο μπορούμε, γιατί υπάρχουν άνθρωποι που δεν μπορούν, αλλά εγώ που μπορώ το θεωρώ ότι είναι μεγάλη μου τιμή και τύχη το ότι μπορεί να το ζήσει το παιδί μου.

28:36 Και θα είναι και μεγάλη ευκολία και τώρα με το δεύτερο, γιατί πάλι θα έχω έναν άνθρωπο να το πάρει μία ώρα τον μεγάλο, να τον απασχολήσει ή να ασχοληθεί ακόμα και με το μωρό. Δηλαδή η μαμά μου για παράδειγμα να έρθει να το κρατήσει πέντε λεπτά εγώ διαβάζω τον μεγάλο και κλαίει και λείπει ο άντρας μου είναι πολλά διαδικαστικά βέβαια που δεν τα έχω σκεφτεί ακόμα και πω όπως με πάει αυτό θα δώσει χρόνο θα βγει και αυτό θα σου κάνω ένα part 2 μετά από κανένα χρόνο θέλω πάρα πολύ αλήθεια είναι τεράστια εμπειρία να ακούς από μια μαμά που έχει δύο παιδιά πως διαχείριζε πως το βγάζει έτσι ακριβώς και μιας και μιλάμε λοιπόν για την οικογένεια και θα σε πάω στο πώς είναι να μεγαλώνεις παιδί στην επαρχία.

29:27 Ποια είναι τα άγχη του γονιού που μεγαλώνει παιδί στην επαρχία. Άγχος έχουμε νομίζω όπου και να βρίσκονται τα παιδιά μας. Δηλαδή ακόμα και εδώ επειδή είμαστε μια κομμόπολη στην ουσία, δεν είναι πολύ μικρό χωριό, έχουμε το άγχος σίγουρα το που πας, δεν πειτε θα πας μόνος σου, γιατί σε ένα πολύ μικρό χωριό μπορεί στην ηλικία του Γιώργου κάποιοι γονείς, που και εδώ μπορεί να το κάνουν, να του λένε πήγαινε απέναντι στο φούρνο να πάρεις ψωμί.

29:51 Το έχω ζήσει, αυτό το έχω δει. Εγώ δεν μπορούσα να το κάνω ποτέ αυτό. Δηλαδή δεν ξέρω τι θα κάνω, θα φτάσει 15, πάλι τους φόβους θα έχω. Αλλά σίγουρα οι φοβίες είναι πολύ λιγότερες από τη μεγάλη πόλη. Βέβαια έτσι όπως έχουν έρθει τα πράγματα, φοβάσαι παντού για το με ποιον συναναστρέφεται, για το τι ακούει, τι μπορεί να σου φέρει στο σπίτι.

30:14 και εκεί είναι αυτό που λες πρέπει να έχω τα αυτιά μου ανοιχτά και να συζητάω το πάντα, να μην του δημιουργώ φόβο, να είμαι σίγουρη ότι θα έρθει και θα μου πει αυτό που άκουσε ή που είδε. Εντάξει, είμαστε μια πόλη λίγο με κάποια στάδια παραβατικότητας τον τελευταίο καιρό γιατί έχουμε και κάποιες μειονότητες εδώ, οπότε με φοβίζει λίγο παραπάνω το να τον αφήσω ελεύθερο έξω και να μην τον έχω υπό την επιβλέψή μου ακόμα και σε μια πλατεία.

30:42 αλλά σε γενικές γραμμές σίγουρα δεν είναι το ίδιο με τη μεγάλη πόλη δηλαδή οι φόβοι σου δεν είναι ίδιοι ακόμα και μες στην καθημερινότητα δυσκολευόμαστε σίγουρα πιο πολύ με το με τις επιλογές των δραστηριοτήτων δεν έχουμε τόσο μεγάλη επιλογή το τι θέλουμε να κάνουμε ή και να έχουμε πρέπει να φύγουμε πολύ μακριά από τον τόπο εδώ για να πούμε ότι θέλει αν είχε ας πούμε μια έφεση στο στίβο έχουμε στίβο ευτυχώς αλλά αν έχει στους κρίκους δεν έχουμε. Σου δίνω τώρα ένα παράδειγμα.

31:13 Πρέπει να φύγουμε να πάμε στην Πάτρα. Που αλλήμον, αν κάποιος γονιός νομίζω πλέον όλη στη γενιά μας, κάνουν πίσω. Και αν δουν το παιδί με ένα ταλέντο, θα πούνε όπου και να είναι, εγώ θα το πάω. Εκτός βέβαια, σίγουρα, θα προσπαθήσω τουλάχιστον και όπου βγει. Μπορεί να μην μου βγει, να μην μπορώ, ή οικονομικά, ή και με θέμα χρόνου δουλειάς, αλλά θα προσπαθήσω.

31:36 δεν είναι όπως παλιά που λέγανε οι γονείς μας έλεγε εντάξει θα κάνεις κάτι που το έχεις εδώ γύρω γύρω για να πηγαίνεις και μόνος σου άμα δεν προλαβαίνω και όλοι καταλήγαμε να κάνουμε κάτι το οποίο δεν μας άρεσε ναι ναι ναι κάπου τάχεια να κάνουμε κάτι και να βρεθούμε τις φίλες μας αλλά εντάξει η αλήθεια είναι ότι η έλλειψη υποδομών σε αρκετά πράγματα υπάρχει είμαστε πίσω σε αυτό ακριβώς μεγάλωσα και εγώ στην επαρχία είναι αυτό που λες ήταν βίωμα ότι και είχαμε πράγματα με την έννοια ότι μεγαλώσαμε και σε μια εποχή που υπήρχε χρηματική επένδυση, ας το πούμε έτσι, δημιουργούντουσαν ομάδες, θες hardball, θες βόλυ, κάτι υπήρχε τέλος πάντων στα δραστηριότητα, αλλά σίγουρα δεν υπήρχαν τα πάντα όπως για παράδειγμα μπορεί να υπήρχαν στην Αθήνα.

32:25 Οπότε από αυτή την άποψη θα είναι περιοριστικό. Ποια είναι λοιπόν τα θετικά από την άλλη του να μεγαλώνεις στην επαρχία Νομίζω ότι μεγαλώνουν και είναι παιδιά Δηλαδή δεν φεύγει η παιδικότητα τόσο εύκολα όσο φεύγει στις μεγάλες πόλεις Γιατί επειδή έχω μεγαλώσει στην Αθήνα Από πολύ μικρή άκουγα να προσέχεις σε ποιον μιλάς Δηλαδή και ασήμωνα με τη μαμά μου και τον μπαμπά μου Υπήρχε αυτός ο φόβος Αυτό το κάθε μέρα σου ανοίγω το μυαλουδάκι και σου βάζω πράγματα για το μέλλον.

33:00 Αυτό δεν υπάρχει τόσο έντονα στην επαρχία. Γιατί είμαστε όλοι γνωστοί. Όποιος και να του μιλήσει, για παράδειγμα, θα είναι γνωστός μας. Δεν υπάρχει κάποιος άλλος. Ή και να μην είναι έναν άγνωστος, θα καταλήξει να είναι γνωστός του παππού, της γιαγιάς, του θείου. Οπότε γνωριζόμαστε. Δεν υπάρχει τόσο η αμφιβολία του ποιος θα πάει να μου μιλήσει σε ένα παιδί.

33:21 Διατηρούν την παιδικότητά τους και είναι ωραίο που τη διατηρούν και την αγνότητα. Δεν έχω δει παιδάκι εδώ στην επαρχή να είναι πέντε χρόνια και να συμπεριφέρεται σαν δέκα. Ενώ στην Αθήνα το έχω δει. Γιατί είναι και η ρυθμή της ζωής, σίγουρα, δεν είναι. Και είναι ωραίο το ότι βρίσκονται τα παιδιά εδώ. Εδώ και για μισή ώρα μπορεί να βρεθούν κάθε μέρα να παίξουν.

33:45 Οπότε αλληλεπιδρούν. Δεν είναι μόνα τους. Είναι άλλη καθημερινότητα, θα συμφωνήσω εδώ. Είναι οι ρυθμοί, είναι οι εικόνες που έχουν τα παιδιά. Δεν είναι το ίδιο να περπατάς στο κέντρο της Αθήνας, για παράδειγμα, το τι βλέπεις. Και μ' αρέσει που θίγεις για τη φύση, γιατί στην επαρχία τουλάχιστον αυτό είναι μέρος της καθημερινότητας.

34:09 Δηλαδή θες να είσαι δίπλα σε βουνό, θα είσαι δίπλα σε θάλασσα. κάτι υπάρχει εκεί πέρα, έτσι, λίγο πιο αγνό. Δεν παίζεις, για παράδειγμα, μέσα σε μια πλατεία στο κέντρο της Αθήνας, στην Κυψέλ, για παράδειγμα. Έτσι ακριβώς. Που έχει πέντε δέντρα, πέντε ρενατζιές. Ή και να μην είναι στην καθημερινότητα, θα είναι σίγουρα θα ενταχθεί μέσα στην εβδομάδα μια βόλτα στη θάλασσα.

34:31 Θα πρέπει να είναι χάλιο καιρός, εντάξει, για να μην πας κάπου. που εμείς είμαστε κοντά στη θάλασσα, οπότε από εδώ και πέρα η θάλασσα είναι μονόδρομος. Φεύγουμε σε μια στιγμή που δεν έχουμε κάτι να κάνουμε, θα φύγουμε να πάμε στη θάλασσα. Να μαζέψουμε κοχύλια, να μαζέψουμε άλλα πράγματα. Οπότε έρχονται τα παιδιά σε άλλη επαφή.

34:50 Ισχύει. Και μιλώντας για τα παιδιά, ο μικρός τώρα φαντάζομαι μπαίνει σε μια διαδικασία σχολείο. Είναι νύπιο τώρα, πέντε χρονών. Ναι, δημοτικό του χρόνου. Δημοτικό του χρόνο. Τι σκέφτεσαι γύρω μου το σχολείο, σε ανχώνει, τι είσαι ok και λες τάξει θα το αντιμετωπίσουμε. Με άγχον όπως με άγχον και στο προνίπιο το πώς θα ανταπεξέλθει και στα πρακτικά πράγματα.

35:18 Δηλαδή να είναι μόνος τους ένα πολύ μεγάλο κτίριο πλέον που δεν είναι όλα πιο ελεύθερα. το κηλικείο, η τουαλέτα τα πρακτικά αυτά με ανχώνουν η αλήθεια είναι ότι θα τον αφήνω στην πόρτα και θα πρέπει να μπει μόνος του στην τάξη ενώ τώρα τον πάω στην πόρτα και λέω καλημέρα στην τασκάλα όπως και το αυτό που με ανχώνει πολύ είναι να μην ματαιωθεί από τα μεγαλύτερα παιδιά βέβαια εδώ δεν είναι τόσο έντονο αυτό σαν χαρακτηριστικό αλλά σίγουρα μπορεί να υπάρχει κάποια στιγμή που θα πάει θα του πει κάποιος καλά είσαι μωρό, είσαι πρωτάκι έρχονται λίγο και σου λέει είμαι το μικρό τώρα πάλι από την αρχή.

35:58 Δεν είμαι ο μεγάλος. Βέβαια πάλι έρχομαι να πω ότι στη γενιά μας μαθαίνουμε τα παιδιά μας ευτυχώς, τουλάχιστον έχω εγώ να κάνω με τέτοιους ανθρώπους που λένε στα μεγαλύτερα να βοηθάνε τα μικρότερα και όχι να τα πικάρουν. Οπότε δεν είναι αυτό το μικρός μεγάλος. Το παρατηρώ και από γνωστούς μας που είναι μεγαλύτερα τα παιδιά τους και θα έρθουν σε μία επαφή με τον γιορού και θα τον βοηθήσουν σε κάτι.

36:22 Να του πούνε εντάξει είσαι μικρός δεν ξέρεις πήγε τώρα Θα τον ενσωματώσουν Αλλά και πάλι με φοβίζει μη συμβεί Και γίνει ανοίξει η ψαλίδα της ματέωσης Πιο πολύ όπως ο πρέπει Κοίταξε εδώ δύο πράγματα Μου έρχονται έτσι στο μυαλό Χωρίς να το έχω ζήσει Το ένα είναι η αμεσότητα που έχεις Με το παιδί ως γονιός να σου πει Σε περίπτωση που προκύψει κάτι τέτοιο Και αρχίζει ξέρεις να το επηρεάζει στην καθημερινότητα και να ακούμε συμπεριφορές όπως δεν θέλω να πάω σχολείο ας πούμε γιατί ντρέπομαι, γιατί δεν θέλω να αντιμετωπίσεις την κατάσταση αυτή και οι άλλοι είναι σιγά σιγά όπως όλοι μας νομίζω να χτίζει χαρακτήρα αυτό το παιδί γιατί είναι και αυτό μέρος της ένταξής σου στην κοινωνία, δηλαδή να καταλάβεις πως κάποιος που είναι πιο μεγάλος μπορεί να σε πειράζει αλλά να μην το εννοεί έτσι πως μπορείς και εσύ να σταθείς και να το αντιμετωπίζεις, που είναι πολύ μικρές ηλικίες.

37:21 Ακριβώς. Και είναι και πιο σκληρά τα παιδιά σε αυτές τις ηλικίες. Όταν θα πούνε κάτι, όταν θα φτάσουν να πούνε κάτι, θα είναι σκληρό. Σκληρό. Και εμείς καμιά φορά μπαίνουμε σε μια διαδικασία, όχι δεν έκανε να το πεις αυτό, δεν ήταν ευγενικό να προσέγγεις λίγο. Αλλά τελικά αφού έτσι είναι εννοούνται, έτσι μιλάνε μεταξύ τους.

37:41 Εμείς το βλέπουμε. Η αλήθεια είναι ότι εμείς προσπαθούμε να τους εξηγήσουμε πράγματα με μια άλλη γνώση της κοινωνίας και μια άλλη συμπεριφορά. Και καλώς ή κακώς τα παιδιά είναι πολύ αθόρμητα σε αυτό που θα πούνε και στο πώς θα το πούνε. Και ομά θα έλεγα εγώ με την έννοια ότι δεν υπάρχει φίλτρο. Δεν μ' αρέσει αυτό και θα στο πω στο πρόσωπο.

38:06 Ναι, ναι, ναι. Δεν θέλω να σου μιλήσω τώρα, παράδειγμα. Είναι πολύ απλό. Δεν θέλω να κάνω παρέα. Έτσι, ναι, ναι. Να σε πάω λίγο σε σένα, υπάρχει κάτι που σου λείπει από τη μεγάλη πόλη. Μου λείπει η επιλογή της εξόδου με ποια έννοια, δηλαδή ένα καλό θέατρο. Να πω με τον σύζυγό μου ότι θα βγούμε ένα Σάββατο για παράδειγμα και που θα πάμε, πάμε να έχει παίζει αυτή η παρά...

38:34 Να έχουμε την επιλογή βασικά, όχι τόσο το θέατρο, αλλά να έχουμε την επιλογή ότι αν επιλέξουμε κάτι δεν θα περιοριστούμε Έχουμε φαγητό, ποτό, σπίτι παράδειγμα. Βέβαια εμείς σπίτι είμαστε γενικά επικεπολίτες βόλτες και του να περπατάμε. Μας άρεσε πάρα πολύ να πάρουμε το μετρό, να κατέβουμε στο κέντρο, να περπατήσουμε, να φτάσουμε μέχρι την Ακρόπολα και γυρίσουμε.

38:58 Δηλαδή ακόμα και αυτό εγώ το θεωρώ έξοδο. Κάτι που μου έχει λείψει εδώ γιατί πόσο να περπατήσεις σε μια πόλη μικρή, κάνεις το γύρο, ένα μισάωρο και... Εκτός πάλι αν φύγεις παρά έξω. Αλλά μου λείπει η επιλογή να έχω το ελεύθερο να επιλέξω το πώς θα περάσω τον ελεύθερό μου χρόνο και να μην έχω τα στάνταρ ότι πρέπει να επιλέξω ανάμεσα σε δέκα πράγματα και αυτά είναι.

39:22 Αυτό μου έχει λείψει η αλήθεια. Είναι λίγο δύσκολο η αλήθεια. Είναι μια μεγάλη πρόκληση των ανθρώπων που ζουν στην επαρχία γιατί αυτό που λες, Η φύση από ένα σημείο και μετά τη θεωρείς δεδομένη, τη μικρή πόλη και τις αποστάσεις επίσης τη θεωρείς δεδομένες. Δεν ακούω κάτι που με εκπλήσει να με ειλικρινείς γιατί μεγαλώναντες και στην επαρχία.

39:43 Αυτό ήταν το βασικό πρόβλημα. Ο περιορισμός των επιλογών. Έχεις το δικό σου κατάστημα όμως και θα σε πάω στο πώς είναι, εδώ και 12 χρόνια νομίζω έχεις το δικό σου κατάστημα, από το μεγάλο διάστημα. Πώς είναι να συνδυάζεις λοιπόν τη μητρότητα με ένα κατάστημα που ξέρουμε όλοι ότι είναι πολλές ώρες ανοιχτό. Είναι, ναι. Κοίτα, εδώ οφείλω να πω ότι αν δεν ήταν η μαμά μου, για παράδειγμα, είναι αυτό που σε πάω πίσω στην οικογένεια, με βοηθάει πάρα πολύ, ειδικά και τα πρώτα χρόνια που ήταν άρρωσος ο Γιώργος, στην ουσία ήταν αυτή που διατηρούσε τις πωλήσεις, είτε άνοιγε και έκλεινε το μαγαζί, εγώ μπορεί να έκανα και ένα μήνα να πάω.

40:23 Και απλά να δούλευα μέσα από τα social, μέσα από το κινητό, με παραγγελίες, με άλλο τρόπο. Είναι δύσκολο, η αλήθεια είναι. Είναι δύσκολο γιατί και τα προηγούμενα χρόνια δεν μας έδινε κάτι, ενώ από άποψη στήριξης, ούτε κρατικά υπήρχε. Σου λέγει, αν θέλεις κλείσ' το. Δεν είναι ότι είχα το δικαίωμα να κάτσω εννιά μήνες, αλλά να παγιώσω και να ξαναρχίσω από την αρχή.

40:49 Και δεν γίνεται κιόλας αυτό αν το παγιώσεις μετά τελείωσε. Πρέπει να είσαι μέσα στο παιχνίδι συνεχώς. Η αλήθεια είναι ότι ένας ελεύθερος επαγγελματίας αυτό είναι... Το χάνεις μετά δεν είναι... Έτσι, άγχος μου. Ότι πώς γίνεται, ας πούμε δεν μπορώ να κάνω μία παύση από τη δικιά μου επιχείρηση. Και ο άλλος ειδικά όταν μιλάμε για ένα φυσικό κατάστημα περιμένει να είσαι ανοιχτός.

41:15 Δηλαδή να είναι το κατάστημα... Ναι, αλλά αν δεν είσαι θα πάει στον επόμενο. κανένας δεν είναι αναντικατάστατος, είναι κάτι το οποίο μπορείς να το βρεις παντού πλέον το γυναικείο ρούχο, μπορείς να βρεις παντού τα παπούτσια, οπότε αναγκαστικά θα πρέπει να είσαι και εσύ μες στο παιχνίδι συνέχεια. Είναι λίγο ψυχοφθόρο η αλήθεια είναι, η επόμενη μέρα για παράδειγμα, γιατί τώρα δόξα τω Θεώ, εγώ έχω καλή εγκυμοσύνη, δεν έχω χρειαστεί να κάθισω στο κρεβάτι, Υπάρχουν όμως γυναίκες που κάθονται και στο κρεβάτι πριν.

41:44 Και πρέπει είναι και το μετά. Οπότε συμβάλλει λίγο πολύ και στην ψυχολογία της μητέρας. Γεννώντας το παιδί, το πώς θα είναι τα πράγματα και με τη δουλειά της. Είναι σημαντικό. Προβληματίζεσαι παραπάνω. Και εγώ είμαι από τις τυχερές σου ξανά. Έχω έναν άνθρωπο που με βοηθάει τουλάχιστον στο κομμάτι του «Ανοίγω, κλείνω το κατάστημα, είμαι εκεί για τις πωλήσεις».

42:11 πλέον το πώς θα βγουν έξω τα παραγγελίες αλλά είναι ένα βασικό κομμάτι το ότι υπάρχει παρούσα μια γυναίκα που με βοηθάει και με ό,τι καλύτερο μπορεί σαν διάθεση. Δεν είναι ότι μπαίνω σε μια διαδικασία να γνωρίσω έναν καινούριο άνθρωπο και να τον εμπιστευτώ στην πιο κρίσιμη στιγμή της ζωής μου. Ισχύει, περιγράφεις κάτι πολύ αληθινό η αλήθεια είναι και πάρα πολλές μαμάδες στην Ελλάδα γιατί έχουμε και αρκετούς ελεύθερους επαγγελματίες τώρα αυτή είναι η αλήθεια, το ξέρουμε όλοι ότι πολλές μαμάδες δεν έχουν αυτό που λέμε την άδεια μητρότητας το να τους δοθεί ο χρόνος να επανέλθουν ειδικά όταν δεν έχεις και βοήθεια από το περιβάλλον σου ή κάποιον υπάλληλο να μπορεί να τρέξει όλο αυτό γίνεται λίγο έτσι πιο πιεστικό και αγχωτικό σίγουρα Η μόδα όμως είναι κάτι που αγαπάς Και θέλω λίγο να μου μιλήσεις γι' αυτό Δηλαδή πόσο εύκολο είναι μια μαμά Να κρατά τα δικά της όνειρα ζωντανά Κοίτα, γενικά η αλήθεια είναι ότι το είχα ψιλοπαγιώσει Με το κεφάλι μου τα δύο πρώτα χρόνια

43:20 Μου αρέσει, μου αρέσει να ασχολούμαι πάρα πολύ Αλλά τώρα που είχε μεγαλώσει ο Γιώργος Ξαναβγήκε αυτό λίγο το μικρόβιο του να διαβάζω, να ενημερώνομαι, να στον ελεύθερο μου χρόνο, γιατί είχα πλέον λίγο ελεύθερο χρόνο. Θεωρώ ότι τα όνειρά μας, ακόμα και αν τα βάζουμε σε μια μικρή πάυση για λίγο, δεν πάβει να είναι κάτι τα οποία το θέλουμε και το αγαπάμε.

43:45 Οπότε θα επανέλθει. Γενικά μου αρέσει να ασχολούμαι με πολλά πράγματα. Είναι ένα από τα βασικά επειδή είναι και πηγής οδήματος και επάγγελμα, αλλά μου αρέσει πάρα πολύ και δεν θα το βάζα σε δεύτερη μοίρα. Μπορεί να το άφησα για λίγο στην άκρη, το ξανά πιάσα. Σίγουρα σε ενός πίπεδο μόρφωσης και να το πάω λίγο παραπέρα. Γιατί επαγγελματικά ούτως ή άλλως αναγκαστικά έπρεπε να είμαι μέσα στο τι γίνεται μες στη μόδα.

44:15 Πάντα βέβαια είμαι λίγο πιο low profile για όσοι με ξέρουν δεν είμαι αυτή που θα σου πω Εξτράβαγαν Είμαι γενικά ότι η μόδα την κάνουν οι άνθρωποι δεν θα πάω να ακολουθήσω τη μόδα την κάνω μόνη μου με αυτά που μου αρέσουν και με αυτά που με κάνουν να νιώθω άνετη έτσι ακριβώς και αυτό που προσπαθώ πάντα να προμοτάρω και στο δικό μου μαγαζί ότι δεν θα πάω να σου πουλήσω κάτι που είναι στη μόδα θα πάω να σου πουλήσω κάτι που θα φύγεις και θα είσαι ευτυχισμένη μέσα σε αυτό.

44:45 Για μένα αυτό είναι μόδα. Σημαντικό. Είναι πάρα πολύ σημαντικό, αν με ρωτάς, να έχει προσωπικότητα το στυλ σου. Δηλαδή, ό,τι είναι μόδα, είναι τάσεις, είναι χρώματα, είναι έμπνευση στο τέλος της ημέρας. Αλλά έχει σημασία να φοράς εσύ το ρούχο και να το υποστηρίζεις, από το να σε φοράει το ρούχο. Έτσι ακριβώς. Έχει τύχει γιατί εδώ πέρα, λόγω κλειστής κοινωνίας, γνωριζόμαστε και μπορεί εγώ να βγάλω ένα βίντεο, να παρουσιάζω ένα ρούχο και να έρθει μια πελάτσα και να πει «Μα στην Ιωάννα πάει ό,τι και να το... αυτό που φοράει της πάει, εγώ άμα το φορέσω θα είναι σαν σακί».

45:17 Και της λέω «Μπορείς να το φορέσεις με άλλο τρόπο». Δεν σημαίνει ότι επειδή εγώ φορέσα δύο φαρδιά ρούχα, παράδειγμα, ότι πρέπει και εσύ να το φορέσεις. Μπορείς να φορέσεις το ένα φαρδί και να βάλεις, αν θέλεις να αλλάξεις το στυλ σου, αν δεν θες πήγαινε σε αυτό που σε κάνει ευτυχισμένη. Και άνετη πάνω από όλα έτσι, γιατί πλέον μιλάμε για ρουτίνα μεγάλη και στις γυναίκες, στην καθημερινότητά τους, οπότε πρέπει να μας τα άνετες.

45:41 Σημαντικό, για αληθινότητα. Δεν θα σου χρήψω ότι εκτίμησα τις φόρμες που κάποτε δεν τις φόραγα για ένα μεγάλο διάστημα της ζωής μου και τώρα τις αγαπώ. για δύο χρόνια ακόμα θα τις αγαπάς είναι σίγουρο υπάρχει και το σαββατοκύριακο τούτοι θέλω να μείνω με τη φόρμα μέσα στο σπίτι και να μην κάνω τίποτα δεν θέλω να φτιαχτώ όχι κι εγώ με την πιτζάμα ήφα να γίνω λίγο εγώ εδώ πέρα για λόγους για λόγους εικόνας όχι όλοι ξέρουμε αυτό το πιτζάμα day που απλά κάθισες και παιζεις Και δεν κάνεις τίποτα.

46:19 Έτσι και δεν κάνεις τίποτα. Ευτυχία θα πω. Με τον κότσο είναι φοβερό, γιατί είσαι αυτός σου. Ακριβώς και χρειάζονται και αυτές οι μέρες να το αποδεχόμαστε ότι υπάρχουν αυτές οι μέρες. Και μιας και μιλάμε λοιπόν για αυτές τις πιτζάμα days που πολύ αγαπώ, τι είναι αυτό που στη μητρότητα σου βγήκε τελείως φυσικά. Εξαρχίσα με το Γιώργο, με το πρώτο, ένιωθα πολύ stable σε αυτά που έκανα, πολύ σταθερή.

46:50 Δηλαδή τώρα έχω ένα παιδί, ο σύζυγός μου δεν ήταν εδώ λόγω COVID, το τα γέννησα, γέννησα μόνιμο, οπότε αναγκαστικά είχε πάει πολύ φόκος το πράγμα ότι τώρα εγώ γεννάω, θα είμαι μόνη μου, πρέπει να τον έχω εγώ και μόνο εγώ και να είμαι σίγουρη για αυτό που κάνω, να μην φοβηθώ καθόλου. Και δεν με φόβησε κάτι. Ναι, στη βρεφική του ηλικία δεν με φόβησε κάτι ηλικία είναι.

47:13 Μετά μου βγήκαν φοβίες, μη χτυπήσει, μη, μη, μη, ναι, ακόμα τις έχω. Αλλά τελείως φυσικά μου έχει βγει το να συζητάω μαζί του από την αρχή, ακόμα και όταν δυσκολευόταν να μιλήσει, γιατί περάσαμε και τη φάση που δεν μπορούσε να μιλήσει, να συζητάω μαζί του σαν να μπορεί να μιλήσει και να κάνουμε κανονικά διάλογο. μπορεί να μην μου έλεγε τίποτα γιατί εντάξει δύο χρόνια παιδί τι να σου πει αλλά εγώ θα καθόμουν μαζί του και θα του έλεγα πες μου τα νέα σου πώς ήταν η μέρα σου τι έγινε στον παιδικό σταθμό και έπιανα από κουβέντες άλλων μαμάδων σίγουρα και άλλα πράγματα που μπορεί να μην έλαγαν τα παιδιά τους και προσπαθούσα μου βγήκε πολύ φυσικά να του μιλάω από πάρα πολύ μωρό σαν να είναι μεγάλο παιδί ίσως βοηθάει και μεγαλώνοντας αυτό το ότι μπορεί νιώθω την ασφάλεια ότι θα συζητήσω με τη μαμά. Ότι δεν θα με φοβήσει. Υπάρχουν και μέρες σίγουρα που δεν θέλει να σου πει τίποτα.

48:07 Αλλά εκεί το σέβησαι και πας παρακάτω και λες ναι. Και πας παρακάτω και λες κάποια στιγμή θα μου τα πει. Κάποια στιγμή. Θα τα πει όλα μαζεμένα. Ναι. Όντως τα λένε. Κάποια στιγμή. Α κυρί και λες τώρα πού μου ήρθε αυτό. Τι είναι αυτό. Τι είπε. Τα λένε κυρίως την ώρα που πας να τα βάλεις για ύπνο Εκεί το βράδυ τα πιάνει Μια λεπτοδιά Τα θυμούνται όλα ξαφνικά Και πράγματα που μπορεί να έχουν γίνει και μια εβδομάδα πριν Και να μην σε έχουν πει Φυσικά, κάνει κατσάπ γενικότερα Πρέπει να σε βάλει να σου δώσει την περίληψη Τέλειο Και τι ήταν πιο δύσκολο Από ό,τι περίμενες στη μητρότητα Τα τάντρουμς Αυτά τα τάντρουμς και σε μεγαλύτερη ηλικία που θεωρώ πλέον ότι δεν είναι τάντρομοι, είναι meltdown κατευθείαν κάτω.

48:58 Ναι, ναι. Έχει τελειώσει ο κόσμος. Ναι, ναι. Και δεν ήξερα πώς να το διαχειριστώ αρκετές φορές. Δηλαδή, γιατί κάποιες φορές είσαι και εσύ κουρασμένος, οπότε πρέπει λίγο να κανονικοποιήσουμε, να είναι φυσιολογικό ότι είσαι κουρασμένος και θα φωνάξεις και εσύ κάποια στιγμή για να σταματήσει όλο αυτό. Γιατί ξέρεις πώς να τη δράσεις από ένα σημείο και μετά.

49:20 Ένιωθα μετά ενοχές που του φώναζα για παράδειγμα κάποιες φορές. Εκεί ήταν το πιο δύσκολο κομμάτι. Και όχι τόσο σε πολύ μικρή ηλικία, γιατί σε πολύ μικρή ηλικία δεν μου τα έκανε τόσο έντονα. Όσο τώρα που έχει και άποψη. Είναι αυτό που λέγαμε ότι στα πέντε έχουν άποψη. Οπότε όταν το πιάνει ένα τέτοιο πράγμα, δεν ξέρεις τι να του πεις.

49:39 Όταν του λες ας πούμε τι είναι αναλλακτική ελαϊρέμηση γιατί είναι αυτό και δεν λένε το καταλάβει και το λες δέκα φορές, την εντέκα τι θα φωνάξεις. Εκεί μετά έρχεται η ενοχή βέβαια. Ότι τι φώναξα είναι πέντε χρονών και εγώ είμαι τρινταπέντε κοντά. Αυτό και πρέπει να συνενοηθούμε εμείς οι δύο. Ενώ εσύ αυτή τη στιγμή έχει μπλοκάρει το σύστημά σου, τα αυτιά δεν ακούνε, το συνέστημα είναι έντονο.

50:01 κάτι το οποίο είδα όταν αντίστοιχα και εγώ ψάχνω πως μπορείς να διαχειριστείς όλα αυτά τα τάντρουμπ γιατί είμαστε στην αρχή ακόμα κάτι πολύ ωραίο που άκουσα ήταν το εξής ότι εκείνη τη στιγμή ας πούμε άστο να το ζήσει προσπαθείς ας πούμε να δώσεις αυτό που λέμε να το εκλογικεύσεις να του πεις ότι όλα είναι οκέντρο. Δεν γίνεται θα έρθει η ώρα του που απλά θα το σωματείς. Αυτό έφτασα σε ένα σημείο που λέω, οκ, δεν μπορώ να το διαχειριστώ, η επιλογή μου είναι αυτό που λες και εσύ, να φωνάξω, γιατί νιώθω βοήθητη πλέον, δεν ξέρω πόσο αλλιώς να σε ηρεμήσω και πολλές φορές έχω πιάσει τον εαυτό μου να το αφήνω να βγει από μέσα του, δηλαδή θες να κλάψεις να εκτονοθείς να χτυπηθείς, κάντο μόλις δω ότι μπορεί να ηρεμείς λίγο εκεί μπορεί να αρχίσω να το εκλογικεύω αλλά μέχρι τότε μάλλον δεν μπορώ Νομίζω ότι και σε μεγαλύτερες ηλικίες δεν σταματάνε.

51:01 Εμένα τουλάχιστον, ο δικός μου, υπάρχει ημέρα που θα ξεκινήσει για ένα πράγμα να κάνει ένα πολύ άσχημο meltdown και μετά είναι roller coaster φαίνεται. Και μετά είναι τα πάντα. Οπότε κάποια στιγμή στο τέλος της ημέρας, έχεις τόσο κουρασμένος που λες δεν ξέρω τι να κάνω ή θα του πω να πάει στο δωμάτιό του και να ηρεμήσει που ούτε αυτό εμένα μου αρέσει, νιώθω πάρα πολύ άσχημα να το κάνω.

51:22 Η τιμωρία. και δεν το βλέπεις αντιμορία, ότι πάρε το χρόνο σου, σκέψου το. Αλλά μετά λέω, τι τον έστειλε στο δωμάτιο του να κάνει τι. Θα το σκεφτεί όντως τώρα, δεν θα το σκεφτεί. Ναι, θα πάει και το πιο πιθανό είναι να παίξει μέσα μέχρι να του ξαναθυμηθεί και να ξανάρθει για το round 100. Ναι, οπότε κάπου εκεί με δυσκολεύει αυτό ακόμα.

51:45 Και νομίζω ότι θα μας δυσκολεύει για πάντα για τη μετάρχετη εφηβεία, που πάλι θα νιώθουν ότι δεν τα καταλαβαίνουμε. Όπως νιώθαμε και εμείς, η αλήθεια είναι. Οπότε αυτό νομίζω είναι το πιο δύσκολο κομμάτι σε όλη τη μητρότητα. Οι δύσκολες στιγμές του παιδιού σου, το μέσα του. Γιατί δεν ξέρουμε τι συμβαίνει μέσα τους εκείνη τη στιγμή.

52:05 Είναι πάρα πολύ σημαντικό αυτό που λες. Από την άλλη, εγώ θα πω ότι είμαστε και μία γενιά η οποία αναγνωρίζει τουλάχιστον αυτά τα συναισθήματα. Δεν υπάρχει ένα «έλα σταμάτα να κλαις», «έλα σταμάτα να αντιδράσαι έτσι». ακόμα και τη φωνή που λέμε είναι μέσα στο πρόγραμμα όλα αυτά. Άνθρωποι είμαστε, συναισθήματα έχουμε κι εμείς, τα τραύματά μας έχουμε κι εμείς από τις δικούς μας φορές.

52:27 Έτσι, έτσι ακριβώς. Αλλά τουλάχιστον γίνεται μια καλή προσπάθεια να πέσουμε στο ύψος του παιδιού και να καταλάβουμε ως ένα σημείο γιατί το ζει όλο αυτό. Δεν θέλει να μας κάνει τη ζωή δύσκολη, δηλαδή θέλω να πω. Είναι έντονα συναισθήματα τα οποία πρέπει να μάθει και μπαίνει στη διαδικασία να μαθεί να τα διαχειρίζεται. Τουλάχιστον η δική μας γενιά έμαθε να λέει συγνώμη στα παιδιά.

52:50 Σημαντικό. Δηλαδή είναι πολύ σημαντικό αυτό. Ακόμα και τη στιγμή που θα του φωνάξεις και θα έχεις φτάσει στα ωριά σου, θα καταλάβεις τι γίνεται, γιατί το παιδί δεν φοβάται ότι την επόμενη φορά θα είναι κάτι έντονο, που θα φταίει αυτό. Ξέρει ότι θα το πεις το συγνώμη και θα την εννοείς. και έχουν μάθει και τα παιδιά να λένε συγνώμη και να το εννοούν μετά από ένα πολύ μεγάλο meltdown.

53:12 Τουλάχιστον στην ηλικία του Γιώργου έρχεται και μου λέει συγνώμη δεν ξέρω τι είχα πάθει. Και το λέει και το εννοεί ότι όντως δεν ήξερε εκείνη τη στιγμή τι είχε πάθει. Φοβερό. Και νομίζω ότι αυτή την ενότητα των ερωτήσεων, θα την κλείσουμε έτσι γιατί μ' αρέσει πάρα πολύ, αυτή η συγνώμη είναι πολύ σημαντική, δείχνει επαφή και σχέση.

53:34 Έτσι ακριβώς. Έτσι ακριβώς. Two way που λέω. Κι από τις δύο που λέω. Θα σε πάνω παίξουμε ένα πολύ μικρό παιχνίδι του αυτορμητισμού που λέμε. Ωραία. Θα σου δίνω επιλογές και θα μου λες τι από τα δύο προτιμάς. Ωραία. Παιδική χαρά ή βόλτα στη φύση. Βόλτα στη φύση. Κατευθείαν. Κατευθείαν. Καφές μόνη σου με φίλες ή καφές με τα παιδιά.

54:02 Καφές με φίλες θα πω. Καφές με τα παιδιά δεν είναι καφές. Είναι βόλτα στη φύση. Πάμε στον πρώτο. Πολύ χαίρομαι που εβάζεις τη θέση μου έτσι. Δεν είναι σωστή η ερώτηση αυτή. Είσαι της οργάνωσης ή του αυθούρμητισμού. Της οργάνωσης. Άκυρο για το ξότις αλλά της οργάνωσης. Ταινία το βράδυ ή ύπνος νωρίς Πριν την εγκυμοσύνη Ταινία το βράδυ Τώρα ύπνος νωρίς Μαζί με το παιδί Ήπνος βαθύς θα πω εγώ Γιατί στην εγκυμοσύνη είναι ύπνος βαθύς Υπάρχει κούραση Ποια είναι η πιο αστεία τάκα Που σου έχει πει τελευταία Ο Γιώργος Είχαμε τη γιορτή του σχολείου για την 25η Μαρτίου και όπως κάθε οικογένεια που σε έβενε τον εαυτό της σήμερα έτυχα να πάω να λαστραβά να ξυπνήσει οπότε μια στιγμή τον έντυνα και είχαν χωθεί εγώ είχε περάσει ώρα, έπρεπε να έχουμε πάει στο σχολείο και του λέω άντε τώρα γρήγορα όλοι και έλεγα εσύ βάλε παπούτσια εσύ κάνε αυτό με πιο έντονο και στον σύζυγο και στο παιδί και μου λέει γιατί φωνάζεις μου κάνει ο Γιώργος Και του λέω, τι γιατί φωνάς, γιατί χωρίς φωνή δεν γίνεται δουλειά, ε μαμά.

55:27 Αλλά μόνο αν βάλεις φωνή γίνεται δουλειά. Και του λέω, αφού το ξέρεις γιατί με ρωτάς, είπα μου λέει να ρωτήσω. Απλά έτσι για να ρωτήσω. Πετάει κάτι, δεν είναι. Είναι πίστευτο το πώς αντιλαμβάνονται τα πράγματα θα πω εγώ, οπότε καλύτερα να προσέχουμε από εδώ και πέρα τα παιδιά μας. Ναι, ναι, ναι, έτσι ακριβώς. έτσι ακριβώς Ποια στιγμή της καθημερινότητας με το παιδί σου θέλεις να κρατήσεις για πάντα Τη στιγμή που καθόμαστε αγκαλιά το βράδυ πριν μας πάρει ο ύπνος αυτή η μυρωδιά που ακόμα και τώρα την παίρνω που σε παίρνει αγκαλιά και σου λέει δεν θέλω να κλείσω τα μάτια μου ακόμα θέλω λίγο να κάτσουμε έτσι αυτό, η μυρωδιά το βράδυ και τι θα ήθελες να θυμάται ο γιος σου από τα παιδικά του χρόνια.

56:21 Θα ήθελα να θυμάται ότι όποτε μας χρειάζεται δίνουμε το 99% να είμαστε εκεί. Δεν ποτέ θα... τουλάχιστον προσπαθώ κάθε μέρα. Δεν θέλω να ακούσει ποτέ να του πω όχι τώρα. Όταν θα με χρειαστείς θα είμαι εκεί. Οπότε θέλω να το θυμάται γιατί θα τον βοηθήσει και στην ενήλικη ζωή του ότι θα είναι εκεί η μαμά. όταν θα τη χρειαστώ.

56:48 Και σαν παιδί να είναι χαρούμενο, να μην είναι... Θέλω να έχει καλές αναμνήσεις γενικά. Ότι ήμουν παιδί, πέρασα καλά και είχα τη μαμά και τον μπαμπά δίπλα μου. Πολύ σημαντικό. Όσο μπορούν, έτσι. Όλοι κάνουμε την προσπάθειά μας. Έτσι, έτσι ακριβώς. Η τελειότητα δεν υπάρχει σε αυτό το ταξίδι της γλωσσοκοπίας. Πιστεύω ότι τα παιδιά δεν θυμούνται ηλικά ή οτιδήποτε τους έχεις δώσει.

57:10 θυμούνται συναισθήματα θυμούνται χαρά, θυμούνται και μετά δημιουργούνται οι αναμνήσεις με βάση τα συναισθήματα, σίγουρα ότι είχα και ένα παιχνίδι που μου άρεσε πάρα πολύ, αλλά αυτό κάτι, ένα συνέστημα μέσα από κάποια άλλη ανάμνηση του χέρτη σαν παιχνίδι και σαν ότι το είχα αυτό το παιχνίδι Θα συμφωνήσω πολύ εδώ με τα συναισθήματα η αλήθεια είναι, αυτά θυμόμαστε και εμείς και όσο μεγαλώνεις νομίζω γίνεται και πιο έντονη αυτή η ανάμνηση που ένιωθες με τους γονείς σου και αν έπρεπε να περιγράψεις τη λέξη μαμά με τρεις λέξεις, ποιες θα ήταν αυτές υπομονή πραγματικά ναι αμοιβαιότητα θα πω γιατί είναι αμοιβαίο ότι νιώθει από ένα σημείο και μετά.

58:04 Πραγματικά νιώθω ότι όταν γίνεσαι μαμά, νιώθεις τι είναι η αμοιβαία αγάπη. Ότι είναι και από τις δύο πλευρές. Είναι κάτι που δεν το έχουμε ξαναζήσει μέχρι να γίνουμε ομάδες. Όσο και να λέμε ότι οι άντρες μας μας αγαπάνε, αυτό είναι το αμοιβαίο. Αυτό είναι το ότι ήρθε και κούμπωσε. Και προσπάθεια. Γιατί προσπαθούμε κάθε μέρα.

58:27 Για το καλύτερο, αλλά προσπαθούμε... Σημαντικό, σημαντικό, πραγματικά. Είναι τρεις λέξεις που αν θέλεις περιγράφουν πάρα πολύ. Πώς πολλοίς κόσμος, πάρα πολλοί γονείς βιώνουν αυτό που λες, την προσπάθεια, ενώ ταυτόχρονα αγαπάς έντονα. Και όλο αυτό είναι ένα ωραίο μείγμα θα πω εγώ, το οποίο χτίζει για μένα... Δεν θέλω να πω καλές οικογένειες γιατί είναι λάθος η λέξη.

58:55 Χτίζει οικογένειες με αλήθεια. αυτό είναι που θέλω να αφήσω ως μήνυμα γιατί είναι πολύ σημαντικό να είμαστε αληθινοί απέναντι στα παιδιά μας εδώ να πω Ιωάννα ότι σε ευχαριστώ πάρα πολύ για την όμορφη και ειλικρινή κουβέντα που είχαμε και εγώ ευχαριστώ πάρα πολύ για την πρόσκλησή σου μου άρεσε πάρα πολύ και πέρασα υπέροχα είναι πολύ σημαντικό να τα ακούω αυτό σου εύχομαι και σας εύχομαι η οικογένειά σας με το καλό να μεγαλώσει, να έχετε υγεία αγάπη και έτσι πολύ όμορφες στιγμές και με τα δύο τα ζουζούνια σας ευχαριστούμε πολύ και σε όσους μας άκουσαν μέχρι εδώ να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ δεν είναι δεδομένο και αν τους άρεσε αυτό το επεισόδιο ακολουθήστε τη μαμάδας στο Blender σε Spotify, Youtube, στα social media τέλος πάντων για περισσότερες ιστορίες παντού αυτό και όχι μόνο φυσικά θα βάλω και τους λογαριασμούς σου Ιωάννα για να μπορέσει να σε βρει όποιος θέλει και να πω έτσι κλείνοντας σε κάθε γονιό ότι είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι δεν τα κάνει κανένας τέλεια όλα

01:00:06 κάποιες μέρες είναι έτσι λίγο είσαι στο μπλέντερ πάνω κάτω πέρα δόθε κουνιέσαι λίγο κάποιες άλλες μέρες όμως είναι έτσι λίγο πιο εύκολες και το σημαντικό όπως είπαμε είναι να θυμάσαι ότι ένας αλληλεθινός γονιός είναι ό,τι πιο σημαντικό για τα παιδιά Αυτά λοιπόν Ευχαριστώ και πάλι Φιλάκια πολλά Εγώ ευχαριστώ Φιλιά Μια Bye bye