Skip to content
PodBase
Η πείνα
Αύγουστος 29, 2026 00:19:30 Σεζόν 2 Επεισόδιο 98
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Ξυπνάς το πρωί και σου είναι δύσκολο να σηκωθείς γρήγορα.
Όχι γιατί έχεις κατάθλιψη.
Απλώς τίποτα δεν σε τραβάει.

Η μέρα ξεκινά, αλλά δεν περιμένεις κάτι από αυτήν.
Δεν έχεις τίποτα να σε ενθουσιάζει . Δεν σε καίει κάτι. Δεν υπάρχει αυτό το μικρό «ανυπομονώ».

Και κάπου εκεί αρχίζεις να νοσταλγείς έναν άνθρωπο που ήξερες καλά:

τον εαυτό σου όταν πεινούσε για ζωή.

Το νέο επεισόδιο λέγεται «Η ΠΕΙΝΑ» και είναι για το πώς ξαναβρίσκουμε εκείνη την όρεξη να θέλουμε, να μαθαίνουμε, να παίζουμε, να δοκιμάζουμε.

Γιατί μπορεί να μη βαρέθηκες τη ζωή.
Μπορεί απλώς να έχεις καιρό να μπεις πραγματικά μέσα της.

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Θυμάσαι πώς ενθουσιαζόταν, που μπορούσε να κολλήσει με μια ιδέα, να χάσει την αίσθηση της ώρας, να περιμένει το αύριο επειδή κάτι είχε να συνεχίσει. Μήπως αυτός που σου λείπει είσαι εσύ, εκείνος ο εαυτός σου που είχε περισσότερη όρεξη για ζωή, που κάτι τον τραβούσε μπροστά, που ήθελε ακόμα να μάθει, να δοκιμάσει, να παίξει, να ανακαλύψει κάτι και να πει για να το ψάξω αυτό λίγο καλύτερα.

και αν σου λείπει αυτός ο άνθρωπος αυτό το επεισόδιο είναι για σένα όχι για να σου πω βρες το πάθος σου λες και το ξέχασες κάπου μαζί με τα κλειδιά αλλά για να ψάξουμε κάτι πολύ πιο χρήσιμο πως ξανάρχεται η όρεξη πως ένας άνθρωπος που έχει καιρό να λαχταρίσει κάτι αρχίζει πάλι να κοιτάζει λίγο πιο πέρα και κυρίως πως ξαναβρίσκεις ένα λόγο να σηκωθείς όχι επειδή πρέπει αλλά επειδή κάτι μέσα σου λέει θέλω και αυτός ο εαυτός σου, ο προηγούμενος, δεν εξαφανίστηκε μπορεί απλώς να κουκουλώθηκε κάτω από χρόνια υποχρεώσεων κάτω από δόσεις δανείων, κάτω από απογοητεύσεις κάτω από την ανάγκη να είσαι λογικός και το καλό είναι ότι η όρεξη για ζωή δεν είναι χαρακτηριστικό προσωπικότητας που είτε όχις είτε δεν το έχεις μπορεί να κοιμηθεί, μπορεί να κρυφτεί και μπορεί και να ξυπνήσει Ίσως λοιπόν αυτό που σου λείπει να μην είναι ένας ακόμα στόχος Ούτε η καλύτερη οργάνωση, ούτε περισσότερη πειθαρχία Ίσως σου λείπει κάτι πολύ πιο πρωτόγονο και πιο άγριο Η πείνα, η πείνα να μάθεις, να παίξεις, να θες, να ερωτευτείς μια ιδέα, να ενθουσιαστείς, να γίνεις ξανά αρχάριος

Να ανακαλύψεις πόσο περισσότερος μπορείς να γίνεις και υπάρχει μια παλιά λέξη που το λέει σχεδόν όλο αυτό μια λέξη στα πάλη τα πάλη είναι μια αρχαία εινδική γλώσσα που σε αυτή διασώθηκαν βουδιστικές διδασκαλίες η λέξη λοιπόν από τα πάλη είναι η λέξη εχυπάσικο το εχυπάσικο σημαίνει έλα να δεις δεν λέει λοιπόν η αρχαία διδασκαλία πίστεψέ με δεν λέει κάτι να σου εξηγήσω εγώ που είμαι θεός πως είναι τα πράγματα λέει έλα δες και δοκίμασε τι πιο πεινασμένο από αυτό να μην σου αρκεί να σου πουν οι άλλοι πως είναι η ζωή να θέλεις να μπεις μέσα στη ζωή να μην αρκεί να σου πουν μέχρι που να φτάσεις να θέλεις να το τσεκάρεις μόνος σου αυτό για μένα είναι πείνα στη ζωή όχι μόνο θέλω να πετύχω αλλά θέλω να μάθω τι υπάρχει παρακάτω και αυτή η πείνα θα έχεις προσέξει φαίνεται μπαίνεις σε έναν χώρο με δέκα ανθρώπους δεν ξέρεις ποιος βγάζει περισσότερα ποιος έχει μεγαλύτερο σπίτι ποιος έχει πιο πολλαπτυχία, αλλά μετά από λίγο καταλαβαίνεις ποιος πεινάει.

Είναι αυτός που ακούει κάτι που δεν το ξέρει και αντί να κάνει ότι το ξέρει γυρνάει και λέει αλήθεια. Τι ενδιαφέρον, για πες περισσότερα. Αυτός που βλέπει κάτι άγνωστο και δεν σκέφτεται πρώτα δεν είναι για μένα. Σκέφτεται τι είναι αυτό. Αυτός που πεινάει δεν κυκλοφορεί με την αίσθηση ότι τα κατάλαβε όλα. Υπάρχει μέσα του το για να δω.

και υπάρχουν και εκείνοι βέβαια που μοιάζουν σαν να έχουν βάλει τον εαυτό τους σε δίαιτα από τη φιλοδοξία και τώρα που είπα φιλοδοξία να την υπερασπιστώ άλλη μια φορά γιατί η λέξη έχει φάει πολύ ξύλο λες είναι πολύ φιλόδοξος και είναι και λες αυτός είναι μεγάλη λέρα και γι' αυτό και κυβερνάει γαλέρα όχι η απληστία είναι άλλο η ματαιοδοξία είναι άλλο η ανασφάλεια άλλο η φιλοδοξία μπορεί να είναι κάτι πολύ πιο τίμιο Να είναι η επιθυμία να δεις μέχρι πού μπορείς να φτάσεις, να γίνεις καλύτερο σε κάτι, να φτιάξεις κάτι που δεν υπήρχε.

Να χρησιμοποιείς μια δυνατότητά σου που μέχρι σήμερα καθόταν να χρησιμοποιείται. Να πας ένα βήμα πιο πέρα. Αυτό δεν είναι αλαζονία, είναι περιέργεια για τον ίδιο στον εαυτό. Και αυτή η φιλοδοξία δεν χρειάζεται αντίπαλο. Δεν χρειάζεται καν κοινό. μπορεί να συμβαίνει σιωπηλά ανάμεσα σε εσένα και σε αυτό που δεν ξέρεις ακόμη ότι μπορείς να το καταφέρεις γιατί όταν χαθεί αυτή η διάθεση αρχίζουμε να λέμε εγώ μέχρι εκεί είμαι αυτά δεν είναι για μένα τώρα πια σε αυτή την ηλικία που να μπλέκω και βέβαια είναι και το ανυπέρβλητο το μια χαρά είμαι που μπορεί πράγματι να σημαίνει μια χαρά είμαι αλλά μερικές φορές είναι ο πιο κομσός τρόπος να αποφύγεις μια πολύ ενοχλητική ερώτηση στον εαυτό σου Και αν μπορώ περισσότερο.

Και αυτή η ερώτηση δεν γεννιέται σε όλους με την ίδια αφορμή. Μερικές φορές γεννιέται από περιέργεια. Και μερικές φορές από έλλειψη. Υπάρχουν παιδιά που μεγαλώνουν χωρίς χρήματα, χωρίς γνωριμίες, χωρίς κάποιον να τους πει αυτός ο δρόμος είναι ανοιχτός για σένα. Είναι παιδιά μεταναστών, παιδιά οικογενειών που είχαν λίγα, τα οποία τα βλέπεις να αποκτούν σχεδόν σωματική σχέση με την ευκαιρία.

Να διαβάζουν, να κερδίζουν υποτροφίες, να μπαίνουν σε πανεπιστήμια που μοιάζουν να είναι άλλος πλανήτης σε σχέση με τον κόσμο τον οποίο προέρχονται. Όχι επειδή η στέρηση είναι ευλογία, δεν είναι. Μπορεί να σε πληγώσει και να σε περιορίσει. Αλλά κάποιες φορές κάνει και κάτι άλλο. Σου μαθαίνει ακριβώς τι δεν θέλεις να σου λείψει ποτέ ξανά.

σίγουρα μεγαλώνει την πείνα σου και αν μεγάλωσες χωρίς επιλογές μπορεί να πεινάσεις για επιλογές αν μεγάλωσες με ανέχεια μπορεί να πεινάσεις για την ασφάλεια και την ελευθερία της οικονομικής ανεξαρτησίας και τότε μπορεί η πείνα μέσα σου να ξυπνήσει με ένα και γιατί όχι και εγώ αυτό το επεισόδιο το σκέφτηκα όταν είδα μια ταινία στο Netflix μια ταηλανδέζικη με τίτλο Hunger η πείνα Η Ροίδα είναι η ΑΟΗ που δουλεύει στο μικρό οικογενειακό μαγαζί με νούντλ στην Παγκό και ξέρει να μαγειρεύει τέλεια.

Έχει έναν κόσμο γύρω της που την αγαπάει αλλά δεν έχει οικονομική ασφάλεια. Όταν ο μπαμπάς της πάει στο νοσοκομείο η οικογένεια δυσκολεύεται να πληρώσει. Η δική της πείνα λοιπόν έχει στέριση μέσα. Και όταν της ανοίγεται μια πόρτα προς τον κόσμο της υψηλής γαστρονομίας μπαίνει ολόκληρη. δίπλα σε ένα star chef σε μια κουζίνα με τελείως άλλες απαιτήσεις δυσκολίες, καψόνια ξενυχτάει, δοκιμάζει από την χάνη ξαναδοκιμάζει και τα χέρια της προσπαθώντας να πετύχει το ψήσιμο σε ένα κομμάτι κρέας και τελικά τα καταφέρνει, ανεβαίνει μόνο που όταν βλέπει αυτόν τον κόσμο από μέσα αποφασίζει ότι δεν της ταιριάζει και φεύγει δεν φεύγει όμως όπως μπήκε φεύγει με ένα παράσιμο δικό της, ότι μπορεί ότι άντεξε, ότι έμαθε, ότι μπήκε στη ζωή και δοκιμάστηκε ότι στάθηκε σε έναν κόσμο που πριν της φαινόταν μεγαλύτερος από εκείνη και ανακάλυψε ότι τελικά εκείνη ήταν μεγαλύτερη από όσο πίστευε Αυτό έκανε η πείνα της, την έστειλε να δοκιμάσει τον εαυτό της και το περίεργο είναι ότι αυτή την τόλμη κάποτε την είχαμε όλοι πολύ πιο εύκολα

εύκολα. Πριν μάθουμε να φοβόμαστε το άγνωστο. Πριν μάθουμε να ζητάμε εγγύησης. Πριν μάθουμε να ζητάμε πρώτα από τη ζωή να μας αποδείξει ότι αξίζει τον κόπο να τη ζήσουμε. Γιατί πριν μάθουμε να φοβόμαστε. Ήμασταν εξερευνητές. Θυμήσου το παιδί που ήσουν. Ένα δωμάτιο που δεν έπρεπε να πεις ήταν αυτό που ήθελες να πεις. Ή ένα σιρτάρι κλειδωμένο έπρεπε οπωσδήποτε να τα ανοίξεις.

Ένα πατάρι ή ακόμα καλύτερα ένα εγκατελειμμένο σπίτι στη γειτονιά ήταν αυτό που φώναζε ότι έχει χτιστεί για να πας εσύ να το παραβιάσεις. Δεν είχες στόχο όταν ήσουν παιδί, δεν είχες πλάνο εξέλιξης, δεν αναρωτιόσουν αν αυτή η εμπειρία θα ενισχύσει το personal brand σου. Ήθελες μόνο να δεις. Και αυτό είναι το φοβερό με τα παιδιά.

Τα κινητοποιεί αυτό που δεν ξέρουν. Εμάς πάλι ακριβώς αυτό είναι που μας παραλεί. δεν ξέρω αν θα είμαι καλός δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω δεν ξέρω αν θα φανώ χαζός το παιδί που ήμασταν δεν είχε τέτοιο πρόβλημα ζωγράφισε κάτι άνθρωποι με τεράστια κεφάλια τριπλάσια από το σώμα τους τραγούδαγε φάλτσα χόρευε χωρίς καμιά πολύ το σχέση με το ρυθμό έκανε χαζές ερωτήσεις και μετά έκανε ακόμη πιο χαζές και το πιο υπέροχο δεν βαθμολογούσε τον εαυτό του την ώρα που μάθαινε Δεν ζωγράφιζε έναν άνθρωπο με το κεφάλι καρπούζικια μετά καθόταν απογοητευμένο και έλεγε Πω πω μάλλον δεν το έχω με τα οικαστικά Δεν προσπαθούσε να προστατεύσει μια εικόνα για το ποιο είναι Και έτσι μάθαινε και κυρίως διασκέδαζε μαθαίνοντας Έπαιζε με την εξερεύνηση Ίσως λοιπόν αυτό που χάνουμε μεγαλώνοντας να μην είναι ικανότητα να μάθουμε Είναι η άδεια να είμαστε κακοί στην αρχή και το παιδί που ήμασταν μπορεί να μην έχει χαθεί καθόλου μπορεί απλώς να έχει κρυφτεί πίσω από ευθύνες από υποχρεώσεις, από πρέπει

πίσω από μια ταυτότητα που κάποια στιγμή γίνεται τόσο συγκεκριμένη ώστε αρχίζουμε να φοβόμαστε ότι οτιδήποτε δεν χωράει μέσα της άκουγα πριν μερικές μέρες στο TikTok μια γυναίκα μια Αμερικανίδα, περίπου στην ηλικία μου που έλεγε είμαι 60 δεν έχω κατάθλιψη αλλά δεν έχω καμιά διάθεση να κάνω κάτι καινούριο θέλω απλώς να κάθομαι είναι η ηλικία πείτε μου κι εσείς και κόλλησα σε αυτό είναι η ηλικία η πείνα έχει ηλικία δεν νομίζω μπορεί απλώς για χρόνια να έχεις σηκώσει τόσα πρέπει που να μην έχει μείνει χώρος για ένα θέλω και αν είσαι κουρασμένος κάτσε ξεκουράσου δεν είναι υποχρεωτικό να περάσει ως το έτσι αυτοβελτίωση στην ξεκούρασή μας από έλεγχο αλλά όταν χορτάσεις την ξεκούραση μην ψάξεις αμέσως άλλη μια υποχρέωση ψάξε κάτι που σε κάνει περίεργο κάτι που θα θέλεις να δοκιμάσεις χωρίς να ξέρεις γιατί γιατί μπορεί να έχεις μάθει χρόνια να σηκώνεις επειδή πρέπει και τώρα να χρειάζεται να ξαναμάθεις να σηκώνεις επειδή θέλεις αυτό μπορεί να συμβεί σε όλες τις ηλικίες

στα 30, στα 40, στα 60, στα 75 η πείνα δεν έχει ηλικία και ίσως όσο μεγαλώνεις να γίνεται πιο καθαρή λιγότερο θέλω να αποδείξω ποιος είμαι και περισσότερο θέλω να δω ποιος μπορώ ακόμα να γίνω. Και τώρα θα σε ρωτήσω κάτι άβολο. Ζηλεύεις ποτέ ανθρώπους που πεινάνε. Όχι τα λεφτά τους, όχι την επιτυχία τους, την όρεξή τους.

Βλέπεις κάποιον να ξεκινά κάτι καινούριο, να γράφει, να ταξιδεύει, να μαθαίνει μια γλώσσα, να έχει κάτι να περιμένει και λες που τι βρίσκει τόση ενέργεια. Μπορεί να μην ζηλεύεις καν αυτό που κάνει. μπορεί να ζηλεύεις που θέλει κάτι τόσο πολύ και αυτό είναι πολύ χρήσιμη πληροφορία γιατί καμιά φορά η ζήλια δεν λέει θέλω τη ζωή του άλλου λέει μου λείπει να θέλω οπότε την επόμενη φορά που θα νιώσεις αυτή τη μικρή ζήλια αντί να την κρύψεις ρώτα τι ακριβώς ζηλεύω το ότι δημιουργεί το ότι τόλμησε το ότι μαθαίνει το ότι έχει λόγο να περιμένει την επόμενη μέρα Εκεί μπορεί να βρίσκεται η άκρη του δικού σου νήματος.

Η ζήλια όταν δεν θέλει να πάρει από τον άλλον μπορεί να γίνει πηξίδα. Και πρόσεξε τώρα την παγίδα. Μην περιμένεις πρώτα να έρθει όρεξη. Όταν νιώσω έτοιμος, όταν βρω κάτι που με παθιάζει, όταν μου έρθει η διάθεση. Έτσι μπορεί να περιμένεις πολύ. Η πείνα δεν έρχεται πάντα πριν από την κίνηση. Πολλές φορές έρχεται επειδή κινήθηκες.

Πήγες μια φορά, δοκίμασες, πήγες στο μάθημα, μίλησες με έναν άνθρωπο και κάτι μέσα σου είπε κάτσε ρε αυτό έχει ενδιαφέρον. Δεν είμαστε σε διαφήμιση αθλητικού ποπτσιού να χρειάζεται να ξυπνάμε κάθε πρωί φλεγόμενοι από πάθος. Κάνε κάτι τόσο μικρό ώστε να μην χρειάζεται πάθος για να το ξεκινήσεις. Και άσε το πάθος να αποφασίσει μετά αν θέλει να έρθει.

Και κυρίως μην το κάνεις σχέδιο ζωής. Κάν το εξερεύνηση. ένα μάθημα, μια ώρα, μια αίτηση μια βόλτα ή μια γνωριμία και αν σ' αρέσει αν σ' αρέσει τέλεια αν δεν σ' αρέσει πάλι τέλεια τώρα απλώς ξέρεις η Αόη πήγε μέχρι την κουζίνα ή κάψει τα χέρια της και έφυγε ξέροντας μπορώ αλλά δεν το θέλω πολύ πιο χρήσιμο από το να είχε μείνει απέξω από μια ζωή και να αναρωτιέται και εδώ θέλω να θυμηθούμε κάτι άλλο που μας έμαθαν μικρούς το μην απλώνεις τα πόδια σου πέρα από το πάπλωμά σου.

Στα οικονομικά θα συμφωνήσω απόλυτα. Δεν θέλω να τελειώσει αυτό το επεισόδιο και να έχουμε υπαρξιακή ανάταση και κάποιοι να φύγουν με καινούργιες πιστοτικές, αλλά για τη ζωή έχω ένσταση με το πάπλωμα. Πού ξέρεις που τελειώνει το πάπλωμά σου αν δεν έχεις τεντώσει ποτέ τα πόδια σου. Ποιος το μέτρησε και πότε. Μήπως κάποτε κάποιος αποφάσισε για σένα ότι αυτά δεν είναι για μας.

Εσύ δεν είσαι τέτοιος. μέχρι εκεί σε παίρνει και έτσι εσύ πέρασες 20 χρόνια να κοιμάσαι κουλουριασμένος από ευγένεια γιατί τα κηδικά σου δεν τα ξέρεις πριν τα δοκιμάσεις γι' αυτό σου λέω τεντώ σου λίγο να δεις τα κηδικά σου να δεις που πραγματικά τελειώνει το πάπλωμα και θα σου προτείνω και ένα πράγμα που ακούγεται σχεδόν ύποπτο για ενήλικα κάνε κάτι που δεν χρησιμεύει πουθενά που δεν θα γίνει δουλειά, δεν θα φέρει χρήματα δεν θα μπει στο βιογραφικό, δεν θα βελτιώσει το personal brand σου.

Απλώς έχει πλάκα. Η χρησιμότητα έχει καταλάβει πολύ χώρο στη ζωή μας. Κάπου πρέπει να χωρέσει και κάτι εντελώς άχρηστο. Τα παιδιά το ξέρουν αυτό. Αυτό το άχρηστο το λένε παιχνίδι. Πριν από τον κορονοϊό, πήγαμε με μια φίλη μου να μάθουμε μπαλέτο. Κανονικά, σε σχολή μπαλέτο, με δασκάλα, μπάρα, καινούργια παπούτσια, γιατί αν να γίνεις ρεζίλη τουλάχιστον να είσαι σωστά εξοπλισμένος.

Δεν υπήρχε τμήμα με χειρότερες από εμάς. Δυο άγαρπες που προσπαθούσαμε απολύτως σοβαρά να κάνουμε μπαλέτο. Και αυτό ήταν τόσο ωραίο. Δεν πήγαμε για να το κροϊδέψουμε, πήγαμε για να μάθουμε, δεν θα μας παίρνανε ποτέ τα μπαλσόι. Αλλά είχε τόσο πλάκα. Ήταν υπέροχο να σαρχάριωσε κάτι στο οποίο δεν τραβήγησες κανά ζόρι να διαπρέψεις.

Η γειτόνισσά μου γυναίκα με εγγόνια αποφάσισε να μάθει πιάνο Να είναι καλά γιατί έχει και ταλέντο και τα απογεύματα γεμίζει το σπίτι μας με νότες Μια φίλη μου πάλι, μπορεί να το έχω ξαναπεί γιατί μ' άρεσε πάρα πολύ αυτό που έκανε στον κορονοϊό Έμαθε να παίζει μπάσο μέσα από το YouTube Αυτό εννοώ όταν λέω πείνα Όχι να έχεις βρει υποχρεωτικά τη μεγάλη αποστολή της ζωής σου Μπορεί η επόμενη σπίθα σου να είναι το μπαλέτο Να είναι μαθήματα πιάνου, μπάσο, κεραμική, μια γλώσσα Κάτι που σήμερα ό,τι σου περνάει από το μυαλό Το θέμα δεν είναι να γίνεις σπουδαίος αυτό Το θέμα είναι να ξαναβρεθείς μέσα στη ζωή Και όσο μαθαίνεις κάτι καινούριο Δίνεις στον εαυτό σου ένα πολύ συγκεκριμένο μήνυμα Δεν τελειώσαμε ακόμα Υπάρχει κάτι που δεν ξέρω, κάτι που δεν έχω δει κάτι που την επόμενη εβδομάδα μπορεί να το κάνω λίγο καλύτερα.

Και ίσως γι' αυτό οι άνθρωποι που συνεχίζουν να μαθαίνουν έχουν συχνά κάτι νεανικό επάνω τους. Όχι γιατί φαίνονται μικρότεροι αλλά επειδή εξακολουθούν να περιμένουν κάτι από το αύριο έχουν επόμενο μάθημα. Και αυτό είναι μια πολύ απλή μορφή πείνας. Και υπάρχει και κάτι ακόμα. Για να παραμείνεις πενασμένος πρέπει να αντέχεις να είσαι λίγο ανόητος.

γιατί όσο μεγαλώνουμε αποκτούμε ένα πρόβλημα έχουμε βιογραφικό έχουμε γίνει ο έξυπνος η επιτυχημένη, ο σοβαρός η γυναίκα που ξέρει τι κάνει και τώρα πρέπει να είμαστε συνεπείς με το ρόλο, να μην φαινόμαστε άσχετοι να μην ρωτάμε χαζά πράγματα να μην μπούμε σε μια αίθουσα που όλοι είναι καλύτεροι από εμάς, να μην αγοράσουμε παπούτσια μπαλέτ και αποδειχτεί ότι τα παπούτσια έχουν μεγαλύτερες δυνατότητες από εμάς και να κεντηθείς σε μαξιλαράκι σε κάθε καθιστικό, stay hungry, stay foolish.

Μην είναι πεινασμένος, μην είναι ανόητος. Και όσο το σκέφτομαι το foolish, είναι ίσως το δυσκολότερο απ' τα δύο, γιατί δεν σημαίνει γίνε βλάκας. Σημαίνει δώσε στον εαυτό σου την άδεια να μην ξέρει, να πει δεν έχω ιδέα πώς γίνεται. Μπορεί να είμαι και χάλια, μπορεί να γίνω λίγο ρεζίλη, αλλά θέλω να δω. Γιατί ξέρεις τι συμβαίνει όταν δεν αντέχεις να είσαι αρχάριος Περνάς τη ζωή σου κάνοντας πράγματα στα οποία ξέρεις ήδη ότι είσαι καλός Εξαιρετικό για το βιογραφικό, καταστροφικό για την περιέργεια Και ναι κάποια στιγμή βαριέσαι και τη ζωή σου Πώς να πεινάσεις όταν τρως συνέχεια το ίδιο πράγμα Η πείνα θέλει λίγη ακαταστασία, να μπεις κάπου που να μην ξέρεις τους κανόνες Να ρωτήσεις, να κάνεις λάθος, να γελάσεις με τον εαυτό σου να ξαναγίνεις για λίγο αυτό που ήσουν όταν μάθαινες τα πάτα εξερευνητής, όχι ειδικός, όχι κριτής, όχι επιθεωρητής της ζωής σου εξερευνητής της και κάτι ακόμη που μπορεί να κάνει τεράστια διαφορά η πείνα είναι μεταδοτική αν γύρω σου κάθε καινούρια ιδέα συναντά τον κύκλο σου

από τους ανθρώπους τους κοντινούς σου άσε τώρα που να τρέχεις, τι τα θες αυτά, στην ηλικία μας Μην απορρίσαν κάποια στιγμή κάτσεις και εσύ ήσυχο στη γονίτσα σου Βρες ανθρώπους όμως που έχουν περιέργεια Ποτέ να τους λες μια ιδέα Δεν σε κοιτάζουν σαν να χρειάζεσαι ξεκούραση Σου λένε για πες Γιατί όχι, πάμε Δεν χρειάζεσαι πάντα άνθρωπο να σου δώσει συμβουλή Μερικές φορές χρειάζεσαι κάποιον να σου θυμίσει Ότι ο κόσμος δεν τέλειωσε Και τώρα θυμήσου πως ξεκινήσαμε Σε ρώτησα αν σου λείπει κάποιος. Αν αυτός που σου λείπει είσαι εσύ. Τώρα θέλω να το αλλάξω λίγο. Μην ψάχνεις να ξαναγίνεις εκείνος που ήσουν. Δεν γίνεται και δεν χρειάζεται. Έζησες, άλλαξες, κουβάλησες, άφησες, έμαθες.

θέλω να πάρεις εκείνη τη λαχτάρα και να τη βάλεις στον άνθρωπο που είσαι τώρα με όσα ξέρεις τώρα, με όσα άντεξες, με όσα δεν ανέχεσαι πια και να ξαναβγείς έξω λίγο λιγότερο σοβαρός λίγο περισσότερο περίεργος λίγο περισσότερο πρόθυμος να είσαι χάλια σε κάτι να μην ρωτήσεις θα πετύχει, να ρωτήσεις θα έχει ενδιαφέρον να μην ρωτήσεις είναι για μένα να ρωτήσεις που το ξέρω αν δεν πάω και κάποια στιγμή ναι να κοιτάξεις λίγο τη ζωή σου και να πεις ναι ρε πούστη μου, τι κάθομαι τόσο καιρό και κάνω τόσο σοβαρό πήγαινε να παίξεις όχι επειδή η ζωή δεν είναι σοβαρή αλλά επειδή είναι πολύ σοβαρή για να την περάσεις ολόκληρη παρακολουθώντας δεν χρειάζεται να αλλάξεις ζωή αύριο μια πόρτα, μια ώρα, ένα μάθημα μια μικρή περιέργεια, αυτό αρκεί πλησίασε, άνοιξε τη λίγο και πες για να δω Αυτό ήταν το επεισόδιο για την πείνα Αν νομίζετε ότι υπάρχει κάποιος δικό σας που θα έπρεπε να το ακούσει Προωθήστε το Ακολουθήστε με όσοι δεν με ακολουθείτε στο Spotify Χαίρομαι πάντα για την επικοινωνία μας

Και για τα μηνύματα που λαμβάνω Να είστε καλά, ραντεβού στο επόμενο επεισόδιο

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00