Skip to content
PodBase
Και τώρα, πού βρίσκουμε φίλους;

Και τώρα, πού βρίσκουμε φίλους;

Μαρία Μπακοδήμου Podcast
Νοέμβριος 02, 2026 00:26:47 Σεζόν 2 Επεισόδιο 100
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Κάποτε δεν σου έφτανε μια ολόκληρη νύχτα για να τα πεις με τους φίλους σου. Και σήμερα μπορεί να κοιτάζεις το κινητό σου και να μην ξέρεις ποιον να πάρεις τηλέφωνο.

Οι φιλίες αλλάζουν μαζί μας. Κάποιες αντέχουν μια ολόκληρη ζωή, άλλες χάνονται στην πορεία, άλλες πληγώνονται από την προδοσία. Κι εμείς, μεγαλώνοντας, μπορεί να βρεθούμε με λιγότερους ανθρώπους γύρω μας απ' όσους θα θέλαμε.

Αλλά ποιος είπε ότι υπάρχει ηλικία στην οποία σταματάμε να κάνουμε φίλους;

Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για τη μοναξιά, την ανάγκη για ανθρώπινη σύνδεση, για το τι σημαίνει πραγματική φιλία και, κυρίως, για το πώς μπορούμε να δημιουργήσουμε νέες φιλίες, ακόμη κι όταν πιστεύουμε ότι είναι πια αργά.

Γιατί σκέψου κάτι όμορφο: Μπορεί ένας από τους πιο σημαντικούς φίλους της ζωής σου να είναι ένας άνθρωπος που δεν έχεις γνωρίσει ακόμη.

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

εκείνο τον άνθρωπο που θα πάρει έτσι χωρίς λόγο να του πει «Αλλά ρε τι κάνεις» Δεν έχει κάποιον να του πει «Τι έκανες σήμερα στη δουλειά, τι του είπε ο γιατρός, τι έγινε με ένα μαλάκα στην κηφισίας, παρά λίγο να πλακωθούνε» ή απλώς να του πει «Μωρέ βαριέμαι, τι κάνεις εσύ» Γιατί ξέρεις, καμιά φορά η μοναξιά δεν είναι ότι δεν έχεις κάποιον να μοιραστεί στα μεγάλα γεγονότα της ζωής σου Είναι ότι δεν έχεις κάποιον να μοιραστεί στα μικρά, τα ασήματα σε έναν άνθρωπο και πόσοι άνθρωποι βρίσκονται σε αυτή τη θέση μπορεί να έχουν οικογένεια συναδέλφους, γνωστούς να μιλούν με ανθρώπους όλη μέρα αλλά όταν πραγματικά θέλουν μια παρέα να μην ξέρουν ποιον να πάρουν γιατί άλλο να ξέρεις πολλούς ανθρώπους και άλλο να αισθάνεσαι ότι έχεις κάποιον στη ζωή σου το σκέφτηκα αυτό πρόσφατα μπαίνοντας στο TikTok και μου έκαναν εντύπωση μερικά live άνθρωποι που κάθονται στο σπίτι τους Πίνουν καφέ και έχουν ανοιχτό το live Άλλος μαγειρεύει Άλλος χαϊδεύει τη γάτα του Άλλος τρώει με τη μάνα του

Κάποιος είναι στο περίπτερο του δουλεύει Και ταυτόχρονα έχει ανοιχτό το live Και δεν κάνουν τίποτα ιδιαίτερο Δεν έχουν ετοιμάσια με θέμα να συζητήσουν Δεν έχουν να παρουσιάσουν κάτι Είναι απλώς εκεί Και κάποια στιγμή μπαίνει ένας άνθρωπος Και γράφει καλησπέρα Έλα καλησπέρα τι κάνεις από πού μας βλέπεις από Λουτράκη. Α, έχω έρθει στο Λουτράκη και έτσι αρχίζει μια κουβέντα για τον καιρό, για τα ενίκια, για την Ιωάννα Μυγδάλου, για ό,τι μπορείς να φανταστείς.

Μπαίνω κι εγώ στα live μερικές φορές. Όχι για να μιλήσω. Ούτε γιατί υπάρχει κάποιο θέμα που με ενδιαφέρει. Απλώς κάνω ας πούμε ντουλάπες και βάζω ένα live να παίζει. Και ακούω ανθρώπους να μιλάνε για πράγματα που μπορεί να μην μου είναι καθόλου χρήσιμα. Ακούγονται άνθρωποι στο σπίτι. Και αυτό μου κάνει λιγότερο βαρετή την αδικατάσταση των καλοκαιρινών από τα χειμωνιάτικα.

Δεν ξέρω αλήθεια τι αναζητά ο καθένας σε αυτά τα live. Μπορεί κάποιος να μπαίνει για να περάσει την ώρα του, κάποιος για να γελάσει, κάποιος από περιέργεια. Και κάποιος άλλος μπορεί να μπαίνει γιατί δεν έχει με ποιον να μιλήσει. Αυτά τα live μου θυμίζουν την ανάγκη που έχουμε για την ανθρώπινη παρουσία. Καμιά φορά δεν θέλουμε κάποιον να μας δώσει συμβουλές Να μας λύσει πρόβλημα Θέλουμε απλώς να υπάρχει ένας άνθρωπος Και η ιστορία με τα live μου θύμισε κάτι Από τα χρόνια του κορονοϊού Τότε συμμετείχα σε μια ομάδα εθελοντών Που τηλεφωνούσαμε σε ανθρώπους οι οποίοι ζούσαν μόνοι τους Είχε οργανωθεί μια δράση Όπου άνθρωποι που είχαν περιοριστεί στο σπίτι Μπορούσαν να αφήσουν το τηλέφωνο τους και ένας εθελοντής αναλάμβανε να τους καλεί καθημερινά.

Για να πούν τι. Μια κουβέντα. Να μάθουν ο ένας τα νέα του άλλου. Να μιλήσουν για το πώς πέρασε η μέρα τους μέσα στο σπίτι. Αν βάζουν κυμά στα γεμιστά. Για πράγματα που μπορεί να ακούγονται εντελώς ασήμαντα. Αλλά για έναν άνθρωπο που περιμένει όλη μέρα να χτυπήσει το τηλέφωνο. Αυτή η κουβέντα μόνο ασήμαντη δεν είναι. σκέψου πόσο μεγάλη ανάγκη μπορεί να έχει ένας άνθρωπος να ακούσει μια φωνή ώστε να ζητήσει να τον παίρνει τηλέφωνο ένας άγνωστος γιατί τελικά έχει δύναμη η ψιλοκουβεντούλα αυτή η ελάχιστη σύνδεση που μιλάς για τον καιρό, για την ακρίβεια, για κάτι που είδες στην τηλεόραση και στο τέλος μπορεί να μην έχεις μάθει απολύτως τίποτα αλλά έχεις επικοινωνήσει και ψάχνοντας το θέμα ανακάλυψα ότι ακόμη και αυτή τόσο μικρή ανθρώπινη επαφή Δύο ψυχολόγοι Η Τζίλιαν Σάντστορμ Και η Ελίζαμπεθ Νταν Μελέτησαν κάτι τόσο απλό Όσο η αγορά ενός καφέ Κάποιοι άνθρωποι έμπαιναν στο καφέ Παράγγελναν, πλήρωναν, έπαιρναν τον καφέ Και έφευγαν, fast track Κάποιοι άλλοι

Χαμογελούσαν στον άνθρωπο που τους εξυπηρετούσε Τον κοιτούσαν στα μάτια, αντάλλασαν μια-πιο κουβέντες Και ξέρεις τι διαπίστωσαν ότι εκείνοι που είχαν αυτή τη μικρή κοινωνική επαφή ένιωθαν περισσότερα θετικά συναισθήματα από εκείνους που περιορίζονταν στη συναλλαγή. Ένα χαμόγελο, μια καλημέρα, δύο κουβέντες με έναν άνθρωπο που μπορεί να μην ξαναδείς ποτέ.

Δεν αλλάζει τίποτα σημαντικό στη ζωή σου, αλλά αλλάζει για λίγο το πώς αισθάνεσαι μέσα σε αυτή. Μας δημιουργούν την αίσθηση ότι ανήκουμε κάπου, ότι είμαστε μέρος ενός κόσμου με άλλους ανθρώπους. να πεις καλημέρα και να μοιραστείς ένα χαμόγελο κι άλλο να έχεις παρέα κι άλλο να έχεις φίλους. Πάμε τώρα στις φιλίες που είναι σχέσεις που αλλάζουν πολύ καθώς περνούν τα χρόνια.

Γιατί οι φίλοι που είχαμε και οι άνθρωποι που γίναμε μπορεί να μην ταιριάζουμε πια. Γι' αυτό κι όσο μεγαλώνουμε είναι φυσικό να αλλάζουν οι φιλίες μας. Κάποιες χάνονται, κάποιες αποδυναμώνονται, κάποιες καινούριες δημιουργούνται. Και κάποιες άλλες αντέχουν μια ολοκληρή ζωή Στα 20 γνωρίζεις έναν άνθρωπο Ταιριάζεις, γελάτε με τα ίδια Σας αρέσουν τα ίδια πράγματα Τα ίδια μέρη, έχετε κοινές παρέες Μοιράζεστε τις ίδιες αγωνίες Τους έρωτες, τα ξενύχτια Μπορεί να είσαι χώριστη Και πιστεύεις ότι ο άνθρωπος αυτός Θα είναι πάντα στη ζωή σου Και μπορεί να είναι πράγματι Μπορεί σήμερα να ζείτε σε διαφορετικές πόλεις Εκόμη και σε διαφορετικές χώρες Να βρίσκεστε δυο φορές το χρόνο Να μιλάτε μια φορά το μήνα Αλλά όταν συναντιέστε είναι σαν να μην πέρασε μια μέρα Γιατί παρόλο που οι ζωές σας άλλαξαν Εξακολουθείτε να έχετε κοινές αξίες Να συναντιέστε σε κάποια σημαντικά πράγματα Αλλά δεν συμβαίνει πάντα αυτό Σκέψου τι μπορεί να συμβεί Από τα 20 μέχρι τα 50 30 χρόνια

Μπορεί να έχεις ερωτευτεί, χωρίσει, παντρευτεί ξαναχωρήσει, αλλάξει δουλειές πόλη ή χώρα οικονομική κατάσταση, πεπιθήσεις μπορεί να έχεις χάσει ανθρώπους να έχεις πέρασει αρρώστιες, απογοητεύσεις μεγάλες χαρές, μεγάλες ήττες και το ίδιο να έχει συμβεί και στο φύλλο μόνο που δεν έχετε ζήσει τα ίδια ούτε τα έχετε αντιμετωπίσει με τον ίδιο τρόπο και μπορεί να έχετε αλλάξει πολύ όχι σε επαγγελματικό ή οικονομικό επίπεδο ως άνθρωποι Και κάποια στιγμή βρίσκεστε για έναν καφέ και συνειδητοποιείστε ότι δεν έχετε πια τόσα να πείτε Κάποτε δεν έφτανε μια ολοκλήρη νύχτα Και τώρα πριν τελειώσει ο καφές ψάχνετε τι άλλο να συζητήσετε Και τον αγαπάς αυτόν τον άνθρωπο, είχατε ολόκληρη ιστορία μαζί Αλλά στο παρόν σας κάτι δεν συναντιέται πια Έχετε προχωρήσει προς διαφορετικές κατευθύνσεις Και είναι δύσκολο να προσπαθούμε να κρατήσουμε μια σχέση όπως ήταν επειδή δεν αντέχουμε να παραδεχτούμε ότι έχει αλλάξει.

Βέβαια, δεν απομακρυνόμαστε πάντα επειδή αλλάξαμε σαν άνθρωποι. Μερικές φορές απομακρυνόμαστε επειδή πληγωθήκαμε. Γιατί σε μια δύσκολη στιγμή κάποιος που θεωρούσαμε δικό μας άνθρωπο δεν ήταν εκεί. Επειδή ένας φίλος δεν χάρηκε με τη χαρά μας. Ή επειδή κουραστήκαμε να είμαστε πάντα εμείς εκείνοι που τηλεφωνούν, που ενδιαφέρονται, που προσπαθούν.

Και ξέρεις, μια προδοσία δεν έρχεται εντελώς ξαφνικά Σημάδια υπήρχαν από καιρό Μικρά πράγματα που στην αρχή δεν τους δίνει σημασία Ένας άνθρωπος που παλιά σε έπαιρνε τηλέφωνο να δει πως είσαι Και τώρα σε θυμάται κυρίως αν χρειάζεται κάτι Που του λες ότι περνάς μια δύσκολη περίοδο Αλλά δεν σε ξαναρωτάει ποτέ πως πει γι' αυτό Που του ανακοινώνεις κάτι ωραίο που σου συνέβη Και αντί να χαρεί μαζί σου αλλάζει κουβέντα και σκέφτεσαι έχει τα δικά του μωρέ, είναι πιεσμένος, περνάει φάση και μπορεί να είναι έτσι αλλά όταν αυτά αρχίζουν να επαναλαμβάνονται κάποια στιγμή αναρωτιέσαι αν οι σχέσεις σας είναι ακόμη αυτοί που νόμιζες και είναι πολύ άβολο να το παραδεχτείς γιατί αυτόν τον άνθρωπο τον ξέρεις χρόνια τον έχεις αγαπήσει, τον έχεις εμπιστευτεί, ξέρει πράγματα για σένα που δεν ξέρουν άλλοι και κάπως θεωρείς ότι το νιάξιμο που υπήρχε ανάμεσά σας θα συνεχίσει να υπάρχει.

Αλλά τα χρόνια που γνωρίζουμε έναν άνθρωπο δεν αποτελούν εγγύηση για την ποιότητα της σχέσης που έχουμε μαζί τους σήμερα και μπορεί να αργήσουμε να τα αναγνωρίσουμε αυτό, γιατί δεν είναι εύκολο να αποδεχτείς ότι ένας άνθρωπος που εξακολουθεί να είναι σημαντικός για σένα μπορεί να μην είσαι πια σημαντικός εσύ για αυτόν.

Και κάποια στιγμή μπορεί να αποφασίσεις να απομακρυνθείς Όχι επειδή έπεψες να αγαπάς αυτόν τον άνθρωπο Αλλά επειδή η σχέση που έχετε σήμερα δεν είναι πια αυτή που θέλεις στη ζωή σου Υπάρχει όμως και άλλη επιλογή Να μείνεις Ακόμη και αν ξέρεις ότι έχεις προδοθεί Έχει γράψει ένα θεατρικό έργο ο Χάραλτ Πίντερ που λέγεται Προδοσία Είναι δύο ήρωες, ο Ρόμπερτ και ο Τσέρι, φίλοι από παλιά ο ένας είναι εκδότης, ο άλλος λογοτεχνικός πράκτορας έχουν κοινές παρέες, κοινές συνήθειες, μια ολόκληρη ζωή μαζί Μόνο που ο Τζέρι έχει επί χρόνια ερωτική σχέση με τη γυναίκα του Ρόμπερτ και κάποια στιγμή ο Ρόμπερτ το μαθαίνει αλλά δεν αποκαλύπτει στο φίλο του ότι γνωρίζει και συνεχίζουν να συναντιούνται, να τρώνε μαζί, να συζητούν για τη δουλειά για τα βιβλία, για την καθημερινότητά τους ο ένας ξέρει ότι έχει προδοθεί ο άλλος δεν ξέρει ότι η προδοσία του έχει αποκαλυφθεί και όμως η σχέση συνεχίζεται ο Πίντερ δεν μας δίνει μια εύκολη εξήγηση για το τι κρατά αυτούς τους ανθρώπους κοντά

αλλά πόσες φορές συμβαίνει κάτι παρόμοιο στη ζωή μας εντάξει ίσως να μην ανεχόμαστε να μας απατάει με τον σύντροφό μας αλλά περιπτώσεις που έχουμε χάσει την εμπιστοσύνη σε ένα φίλο αλλά δεν απομακρυνόμαστε υπάρχουν Γιατί έχουμε κοινές παρές, κοινές διακοπές, αναμνήσεις, έρωτες, λάθη, ιστορίες Και η σκέψη ότι μπορεί να μην είναι πια στη ζωή μας είναι δύσκολη Μερικές φορές θέλουμε να σώσουμε τη σχέση Και άλλες φορές φοβόμαστε απλά τη μοναξιά Και μπορεί να συνεχίσουμε να συναντάμε αυτόν τον άνθρωπο Όχι επειδή όλα είναι καλά μεταξύ μας Αλλά επειδή δεν ξέρουμε πώς θα είναι η ζωή μας χωρίς αυτόν Δεν σημαίνει ότι μια φιλία που πληγώθηκε δεν μπορεί να ξαναχτίσει την εμπιστοσύνη της Αλλά χρειάζεται να αναρωτηθούμε τι ακριβώς είναι αυτό που μας κρατάει Είμαι ακόμα φίλος με τον άνθρωπο που έχω απέναντί μου Ή με τον άνθρωπο που θυμάμαι ότι ήταν κάποτε Και υπάρχουν και οι άλλες απώλειες Οι απώλειες που δεν επιλέγουμε Οι φίλοι που φεύγουν από τη ζωή Και πάλι χάνουμε έναν άνθρωπο που μας θύμιζε ποιοι ήμασταν

και κάποια στιγμή συνειδητοποιείς ότι ο κύκλος σου έχει μικρύνει. Αλλά δεν είναι ανάγκη να μείνει έτσι. Ποτέ δεν είναι αργά για νέες φιλίες, ναι. Γιατί μιλάμε συνέχεια για τις φιλίες που χάνονται, και έχουμε υπογράψει μια συμφωνία ότι ο αριθμός των φίλων μας πρέπει να μειώνεται όσο μεγαλώνουμε. Ποιος το είπε αυτό. Γιατί να θεωρούμε φυσιολογικό να γνωρίζουμε νέους ανθρώπους στα 20 και στα 30, αλλά μετά να πιστεύουμε ότι η λίστα έκλεισε.

Δεν υπάρχει προθεσμία υποβολής αιτήσεων για νέους φίλους Αν έχεις αντίρρηση γι' αυτό θα σου θυμίσω την ιστορία από μια αγαπημένη μου παιδική ταινία Το ψηλά στον ουρανό μου, εκείνο εκεί το γεράκο που μοιάζει με το ζάχο χατζηφωτίου Τον κύριο Κάρλ ήταν συνταξιούχος πολιτής μπαλονιών Πισματάρης, απότομος, γκρινιάρης και θέλει όλοι να τον αφήσουν ήσυχο Δεν ήταν βέβαια πάντα έτσι Παιδί ήταν ονειροπόλος και τροπαλός Μετά γνώρισε την Έλλη Ένα κορίτσι γεμάτο ενθουσιασμό Και δίψαγε περιπέτειες Ερωτεύτηκαν, παντρεύτηκαν Και ζήσαν μαζί μια ολόκληρη ζωή Είχαν ένα κοινό όνειρο Να ταξιδέψουν στους καταράκτες του παραδείσου Όμως όλο και κάτι συνέβαινε Ξέρεις, έξοδα, υποχρεώσεις Η αναποδιέστηση καθημερινότητας και το ταξίδι αναβαλόταν συνεχώς.

Και τελικά οι Έλλοι πέθανε πριν προλάβουν να το πραγματοποιήσουν. Ο Καρλ έμεινε μόνο στο σπίτι τους, ανάμεσα στα αντικείμενα και τις αναμνήσεις της ζωής τους, και το σπίτι του έγινε το τελευταίο καταφύγιο του παρελθόντος του. Και τότε εμφανίζεται ο Ράσελ. Οχτώ χρονών πρόσκοπος, ενθουσιώδης, πολυλογάς πιτσιρικάς, γεμάτος περιέργεια.

Με λίγα λόγια ότι χειρότερο θα μπορούσε να συμβεί σε έναν γέρο που θέλει την ησυχία του Ο Ράσελ βρίσκεται κατά λάθος στο σπίτι όταν ο Καρλ το σηκώνει με χιλιάδες μπαλόνια στον ουρανό Για να πραγματοποιήσει επιτέλους το ταξίδι για τους καταράκτες του παραδείσου Και ήταν ότι χειρότερο μπορούσε να συμβεί στον Καρλ Ο Ράσελ μιλάει στα μάτια, κάνει ερωτήσεις, δεν τον αφήνει στην ησυχία του Σιγά σιγά όμως αρχίζει να τον νοιάζεται Και ο Ράσελ που και εκείνος θερείται τον πατέρα του Βρίσκει στον Κάρλ έναν άνθρωπο που μπορεί να σταθεί δίπλα του Στο τέλος ο Κάρλ πηγαίνει στην τελετή βράβευσης του Ράσελ Και του προσφέρει ένα μικρό παράσιμο Που έχει πολύ μεγάλη συναισθηματική αξία για εκείνον Είναι το καπάκι από ένα αναψυκτικό που του είχε δώσει κάποτε η Έλλη Ξέρεις που βρίσκεται το πραγματικά συγκινητικό σημείο Ο Κάρλ δεν χρειαζόταν απλώς μια καινούργια παρέα Χρειαζόταν να επιτρέψεις τον εαυτό του να αγαπήσει ξανά τη ζωή χωρίς την έλη Και ο Ράσελ δεν χρειαζόταν απλώς ένα συνοδοιπόρο

Χρειαζόταν έναν ενήλικο που να ενδιαφέρεται πραγματικά για αυτόν Δεν είναι ότι δεν υπάρχουν άνθρωποι που θα μπορούσαν να μπουν στη ζωή μας Είναι ότι εμείς έχουμε πάψει να αφήνουμε την πόρτα ανοιχτή Αν έχεις απομονωθεί για χρόνια Μπορεί να έχεις ξεχάσει πώς είναι να γνωρίζεις έναν άνθρωπο από την αρχή Όμως ας δούμε πρώτα τι τελικά είναι η φιλία Πριν από περίπου 2.500 χρόνια ο Αριστοτέλης απάντησε σε αυτό το ερώτημα Και είπε για να υπάρχει φιλία χρειάζεται δύο άνθρωποι να θέλουν αμοιβαία το καλό ο ένας του άλλου Και μετά ο Αριστοτέλης είπε ότι υπάρχουν τρία είδη φιλίας Η φιλία της ωφέλειας, η φιλία της ευχαρίστησης και η φιλία της αρετής Και μην βιαστείς τώρα να απορρίψεις την πρώτη επειδή ακούγεται συμφεροντολογική γιατί δεν είναι Φαντάσου δύο συναδέλφους, έχουν μια καλή σχέση, βοηθούν ο ένας τον άλλο στη δουλειά, συνεργάζονται, μοιράζονται τις δυσκολίες της Μπορεί να υπάρχει πραγματική εκτίμηση ανάμεσά τους Και όταν ο ένας φύγει από τη δουλειά πάει αλλού, σιγά σιγά χάνεται και η επαφή τους

Δεν σημαίνει ότι εκμεταλλεύτηκε ο ένας τον άλλον Απλώς η σχέση του στηριζόταν σε μεγάλο βαθμό σε κάτι που έπαψε να υπάρχει Αυτή είναι η μορφή φιλίας της ωφέλειας Υπάρχει και η φιλία της ευχαρίστησης Δηλαδή οι άνθρωποι με τους οποίους περνάς καλά Η παρέα που γελάτε, που βγαίνετε, που πηγαίνετε εκδρομές Που συναντιέστε να παίξετε χαρτιά Δεν χρειάζεται κάθε φορά να συζητάτε τα υπαρξιακά σας Μπορεί απλώς να περνάτε ωραία μαζί Και αυτό έχει αξία Και υπάρχει η τρίτη μορφή που ο Αριστοτέλης θεωρούσε την πιο ολοκληρωμένη Η φιλία της αρετής Εκεί δεν αγαπάς τον άλλον μόνο επειδή σου είναι χρήσιμος ή επειδή περνάτε καλά Τον αγαπάς και τον εκτιμάς για αυτό που είναι Για το χαρακτήρα του, τις αξίες του, τον τρόπο που στέκεται απέναντι στους ανθρώπους Και στην πραγματική ζωή αυτές οι τρεις μορφές μπορεί να συνεπάρχουν στην καλύτερη περίπτωση Αλλά και αν δεν συνυπάρχουν Δεν χρειάζεται ένας φίλος να τα καλύπτει όλα Μια νέα φιλία μπορεί να αρχίσει από εκείνη τη μικρή έκπληξη

Όταν ένας άνθρωπος που μόλις γνώρισες σου λέει κάτι που κάνεις και εσύ Όπως ας πούμε εγώ όταν παρκάρω χαμηλώνω τη μουσική Λες και θα παρκάρω καλύτερα αν δεν ακούω Ναι και εγώ λέει ο άλλος Δεν σημαίνει ότι αυτοί οι δύο έγιναν αμέσως φίλοι αλλά ξαφνικά υπάρχει κάτι ανάμεσά τους που δεν υπήρχε. Η αναγνώριση. Ότι μια εμπειρία που νόμιζες πως είναι μόνο δική σου, τη ζει και ο άλλος.

Και με κάποιους ανθρώπους συμβαίνει κάτι ακόμα καλύτερο. Μπορείς να σκέφτεσαι φωναχτά μπροστά τους, ακόμη και αν δεν τους ξέρεις καλά. Γιατί πόσες φορές όταν μιλάμε με άλλους φιλτράρουμε αυτά που θα πούμε. Σκεφτόμαστε μήπως παρεξηγηθούμε, μήπως μας κρίνουν, Μήπως φανεί ότι δεν τα έχουμε όλα τόσο ταχτοποιημένα στη ζωή μας Ενώ υπάρχουν άνθρωποι που νιώθεις Ότι έχεις άδεια να πεις ακόμη και μια σκέψη μπερδεμένη, μισοτελειωμένη Μπορείς να είσαι ο εαυτός σου Επίσης, ο πραγματικός φίλος δεν πρέπει να συμφωνεί πάντοτε μαζί σου Αν ένας φίλος μου βλέπει ότι κάνω ένα σοβαρό λάθος Θέλω να μπορεί να μου το πει Όχι να με προσβάλλει Ούτε να μου επιβάλλει τη δική του άποψη Αλλά να μπορεί να διαφωνήσει μαζί μου χωρίς να φοβάται ότι θα πάψουμε να είμαστε φίλοι.

Και να μπορώ κι εγώ να ακούσω τη διαφωνία του. Οι κοινές αξίες δεν σημαίνουν ότι δύο άνθρωποι έχουν πάντα την ίδια γνώμη. Και να σου πω και κάτι από τη δική μου ζωή. Έχω ένα φίλο που τον αγαπώ. Αλλά όταν του λέω ένα μυστικό, προλαβαίνει και κυκλοφορεί πριν το ξεχάσω εγώ. Οπότε πια δεν του λέω μυστικά. Ξέρω όμως ότι αν αρρωστήσω Αν χρειαστώ βοήθεια αυτός ο άνθρωπος μπορεί να έρθει Απ' την άλλη άκρη της Αθήνας να μου φέρει φάρμακα Και είναι φίλος μου, το ξέρω Ξέρω ότι μπορώ να μοιραστώ μαζί του και τι όχι Έχω και έναν άλλο φίλο Φίλο καρδιάς Είναι άνθρωπος που δεν ανοίγεται εύκολα Όπως κρατάει τα δικά μου μυστικά κρατάει και τα δικά του Κι όμως ξέρω ότι είναι εκεί Στα εύκολα και στα δύσκολα Όταν είμαι χαρούμενη χαίρεται, δεν ζηλεύει Δεν προσπαθεί να μη κρίνει τη χαρά μου Και όταν στενοχωριέμαι στενοχωριέται Όταν κάποιος με πληγώνει θυμώνει και εκείνος Αυτοί οι δύο άνθρωποι είναι διαφορετικοί Και έχω διαφορετική σύνδεση με τον καθένα Δεν χρειάζεται να ζητάω από τον πρώτο να κρατάει μυστικά

Που ξέρω ότι δεν μπορεί να τα κρατήσει Ούτε πιέζω το δεύτερο να μου αποκαλύπτει πράγματα που δεν αισθάνεται έτοιμος να μοιραστεί. Δεν περιμένουμε από κάθε φίλο να καλύψει κάθε ανάγκη μας. Στο κάτω-κάτω ούτε και εμείς μπορούμε να είμαστε τα πάντα για όλους τους φίλους μας. Πάμε όμως τώρα στο ζουμί. Και το ζουμί είναι η επόμενη ερώτηση.

Πώς κάνεις νέους φίλους? Και θέλω να μιλήσω συγκεκριμένα σε έναν άνθρωπο που μπορεί να μας ακούει αυτή τη στιγμή. Σε εσένα που γυρίζεις από τη δουλειά, τρως κάτι πρόχειρο, ανοίγεις το κινητό και αφήνεις ένα live να παίζει ενώ κάνεις δουλειές που όταν έρχεται το Σαββατοκύριακο μπορεί να θες να βγεις αλλά δεν ξέρεις ποιον να το προτείνεις και μπορεί να έχεις περάσει έναν χωρισμό μια μετακόμιση μια δύσκολη περίοδο και συνειδητοποιείς ότι οι άνθρωποι που έβλεπες παλιά δεν είναι πια γύρω σου και μπορεί να σκέφτεσαι και πού βρίσκω τώρα φίλους γιατί στα 20 οι ευκαιρίες είναι περισσότερες, σπουδές, δουλειές παρές, πάρτι, εκδρομές συνεχώς γνωρίζεις κόσμο και πολλές φορές χωρίς καν να το επιδιώκεις μετά όμως οι συνθήκες αλλάζουν και μπορεί να περνούν δομάδες χωρίς να γνωρίζεις φτα έναν καινούριο άνθρωπο και εδώ είναι το ζήτημα πρέπει να δώσεις στον εαυτό σου την ευκαιρία να γνωρίσεις καινούριους ανθρώπους γιατί αν πηγαίνεις από το σπίτι στη δουλειά και από τη δουλειά στο σούπερ μάρκετ

και μετά πάλι στο σπίτι Πού περιμένεις να τους γνωρίσεις Και δεν σου λέω να αρχίσεις να βγαίνεις κάθε βράδυ Βρες κάτι που σε αρέσει Και κάνε το μαζί με άλλους ανθρώπους Ένα μάθημα χώρου Μια θεατρική ομάδα Πεζοπορία Εθελοντισμό Οτιδήποτε σε ευχαριστεί Αλλά πήγαινε συστηματικά Γιατί όταν συναντάς τους ίδιους ανθρώπους ξανά και ξανά Αρχίζεται να γνωρίζεσθε Στην αρχή λέτε μια καλημέρα Μετά κάτι περισσότερο και κάποια στιγμή μπορεί να σκεφτείς με αυτό το τυπάκι καλά περνάω πες του να πάτε για ένα καφέ μην περιμένεις πάντα να σε καλέσουν οι άλλοι μπορεί να θέλουν ακριβώς το ίδιο με σένα αλλά να διστάζουν να κάνουν την πρώτη κίνηση και κοίτα λίγο και τους ανθρώπους που ήδη γνωρίζεις μια παλιά συνάδελφος ένας άνθρωπος με τον οποίο κάποτε συνεργάστηκες κάποιος που συναντάς κατά καιρούς και πάντα έχετε κάτι να πείτε αλλά δεν έχει τύχει να βρεθεί τη δυό σας πέντε χρόνια μικρότερό σου ή μεγαλύτερό σου δεν έχει σημασία δεν διαλέγουμε φίλους με βάση την ημερομηνία γέννησης

και φυσικά δεν θα ταιριάξεις με όλους, μπορεί να προτείνεις έναν καφέ και ο άλλος να μην θέλει εντάξει δεν σε παράτησε και ο γαμπρός στην εκκλησία μια πρόσκληση ήταν και δεν προχώρησε αλλά σκέψου πόσες πιθανές φιλίες δεν ξεκίνησαν ποτέ επειδή δύο άνθρωποι περίμεναν ο ένας από τον άλλο να κάνει την πρώτη κίνηση Οι φιλίες δεν έρχονται πάντα να μας βρουν Χρειάζεται και εμείς να βάλουμε λίγο χώρο στη ζωή μας για να μπουν Θέλω όμως να προσέξει κάτι ακόμη Το ότι πέρασε ένα υπέροχο απόγευμα με έναν άνθρωπο Δεν σημαίνει ότι πρέπει να εμπιστευτείς αυτόν τον άνθρωπο αμέσως όλους στη ζωή Η εμπιστοσύνη χρειάζεται χρόνο Παρατηρείς πώς συμπεριφέρεται Αν τη ρίωσα λέει Αν ενδιαφέρεται για σένα ή αν η συζήτηση περιστρέφεται πάντα γύρω από τον εαυτό του και κυρίως παρατηρείς πώς είσαι εσύ όταν βρίσκεσαι.

Μπορείς να πεις τη γνώμη σου ακόμη και αν διαφωνείτε. Μπορείς να παραδεχτείς ότι κάτι δεν το ξέρεις, ότι έκανες βλακεία, ότι μια μέρα δεν είσαι στα καλά σου. Ή πιάνεις τον εαυτό σου να υπολογίζει τις λέξεις, να συμφωνεί με πράγματα που δεν πιστεύει, να προσπαθεί διαρκώς να κάνει καλή εντύπωση. Δεν λέω ότι από την πρώτη γνωριμία θα είσαι εντελώς άνετος Αλλά όσο μια σχέση προχωράει Θα πρέπει να μπορείς να είσαι όλο και περισσότερο εαυτό σου Γιατί τι νόημα έχει να αποκτήσεις έναν καινούριο φίλο Αν για να σε αποδεχτεί πρέπει να παριστάνεις κάποιον άλλο Και υπάρχει ένα τελευταίο πράγμα που θέλω να σκεφτούμε Αν θέλουμε καλούς φίλους Χρειάζεται να αναρωτηθούμε και το τι φίλοι είμαστε εμείς Γιατί είναι πολύ εύκολο να λέμε ότι θέλουμε ένα φίλο που να χαίρεται με τη χαρά μας αλλά εμείς ας πούμε ότι ένας φίλος σου ανακοινώνει ότι πήρε μια σπουδαία δουλειά με ένα τεράστιο μισθό αυτό που ονειρευόταν ότι επιτέλους όλα του πάνε καλά και εσύ εκείνη την περίοδο μετράς τα ευρώ για να πάρεις τσιγάρα

μπορεί η πρώτη σου αντίδραση να μην είναι μόνο χαρά μπορεί κάτι να σε γρατσουνίσει μέσα σου αυτό το γιατί σε κοίνων και όχι σε μένα αυτό δηλαδή σημαίνει ευτομάτως ότι δεν αγαπάς το φίλο σου από αυτό που αισθάνεσαι θα του μικραίνεις τη χαρά θα βρεις κάτι αρνητικό να πεις για την επιτυχία του ή θα μπορέσεις να του πεις μπράβος παιδί μου το άξιζες ακόμη και αν εσύ περνάς δύσκολα γιατί φίλοι δεν δοκιμάζεται μόνο όταν κάποιος περνάει δυσκολίες και χρειάζεται βοήθεια δοκιμάζεται και όταν ο άλλος είναι ευτυχισμένος και εμείς όχι και δεν χρειάζεται να είμαστε τέλειοι άνθρωποι για να είμαστε καλοί φίλοι Χρειάζεται όμως να μπορούμε να βλέπουμε και τον άλλον πέρα από το δικό μας πόνο Και ξέρεις κάτι, ευτυχώς δεν χρειάζεται να ξεκινήσουμε όλοι με ένα τεράστιο κοινωνικό κύκλο Στη ζωή μου υπάρχουν συνήθειες που αγαπώ πολύ Πηγαίνω ας πούμε στο ίδιο σούπερ μάρκετ εδώ και 16 χρόνια Και τα περισσότερα κορίτσια που δουλεύουν εκεί είναι πάνω κάτω τα ίδια Έχουμε γνωριστεί πια

Με υποδέχονται πάντα με ευγένεια, με γλύκα, θα πούμε καλημέρα Θα σχολιάσουμε την επικαιρότητα Θα μου πουν για μια αναρτησή μου Θα κουτσαμπολέψουμε λιγάκι Φανταστείς κουβέντες μεγάλης διάρκειας Ένα λεπτό δυο λεπτά Μως αυτά τα δυο λεπτά εμένα μου δίνουν ζεστασιά Δεν είναι φίλες μου Δεν πάμε για καφέ Δεν γνωρίζουμε μια τα μυστικά της άλλης Αλλά γνωριζόμαστε Το ίδιο και με τον περιπτερά μου Και όλη αυτή η καθημερινή κοιότητα μου δημιουργεί μια αίσθηση σαν να ζω σε χωριό στο δικό μου μικρό χωριό μέσα στην Αθήνα και σκέφτομαι πόσο διαφορετική θα ήταν η καθημερινότητά μας αν πηγαίναμε παντού στο fast track κάναμε τις δουλειές, πληρώναμε, γυρνάγαμε σπίτι χωρίς να ανταλλάξουμε τίποτα με κανέναν δεν είναι ότι αυτές οι μικρές γνωριμίες μπορούν να αντικαταστήσουν τις βαθιές φιλίες αλλά είναι και αυτές ένα κομμάτι της κοινωνικής μας ζωής και μερικές φορές μια μικρή γνωριμία μπορεί να εξελιχθεί σε κάτι περισσότερο.

Σκέφτομαι λοιπόν ότι αν σήμερα ο κύκλος σου έχει μικρύνει ίσως δεν χρειάζεται να αρχίσεις αναζητώντας αμέσως να βρεις τον καλύτερό σου φίλο. Μπορείς να αρχίσεις αναζητώντας περισσότερη ανθρώπινη επαφή. Να επιτρέψεις σε κάποιους ανθρώπους να γίνουν λίγο πιο οικοί. Να αρχίσεις να χτίζεις και εσύ με το δικό σου τρόπο ένα μικρό χωριό γύρω σου.

και θέλω να επιστρέψω για λίγο στον άνθρωπο με τον οποίο ξεκινήσαμε το επεισόδιο εκείνον που κοιτάζει το κινητό του και δεν έχει κανέναν να πάρει τηλέφωνο δεν ξέρω πως βρέθηκε σε αυτή την κατάσταση μπορεί να έχασε φίλους, μπορεί να απομακρύνθηκε από ανθρώπους μπορεί να άλλαξε η ζωή του τόσο πολύ που δεν ξέρει πια από πού να αρχίσει αλλά υπάρχει κάτι που θα ήθελα να θυμάται ότι οι άνθρωποι που γνώρισε μέχρι σήμερα δεν είναι απαραίτητα όλοι οι άνθρωποι που θα γίνουν σημαντικοί στη ζωή του.

Μπορεί κάπου αυτή τη στιγμή να υπάρχει ένας άνθρωπος με τον οποίο θα μοιραστεί πολλά από τα επόμενα χρόνια του. Και αυτή τη στιγμή να μην γνωρίζουν κανένας το όνομα του άλλου. Μπορεί ακόμη να μην έχεις γνωρίσει έναν από τους πιο σημαντικούς φίλους στη ζωή σου. Και δεν χρειάζεται να αποκτήσεις δέκα καινούριους φίλους. Μπορεί να χρειάζεσαι έναν άνθρωπο.

Οπότε αν θες να κάνεις κάτι μετά από αυτό το επεισόδιο Κάνε ένα μικρό βήμα Άνοιξε την ατζέντα των επαφών σου Κοίτα τα ονόματα Μήπως υπάρχει και ένας άνθρωπος Με τον οποίο περνάς καλά κάθε φορά που συναντιέστε Αλλά η σχέση έχει μείνει χρόνια στο τυχαίο Ένας άνθρωπος Με τον οποίο θα ήθελες να έρθεις πιο κοντά Αλλά έχει μείνει ανενεργός Στη λίστα των επαφών σου Μήπως αξίζει να του προτείνεις έναν καφέ Μπορεί να μην είναι μια απλή γνωριμία Μπορεί όμως να αρχίσει μια φιλία Και ποιος ξέρει Ίσως σε λίγα χρόνια να θυμάστε αυτό το πρώτο καφέ Και να γελάτε για το πόσο λίγο γνωριζόσασταν τότε Γιατί η ιστορία των φίλων σου Δεν έχει τελειώσει Έχει ακόμη ανθρώπους που δεν έχεις γνωρίσει Αυτό είχα να πω για τους φίλους Για το πως γεμίζουμε τη ζωή μας Με νέους ανθρώπους Αν αυτό το επεισόδιο πιστεύετε Ότι αφορά κάποιον και θα του έκανα καλό να το ακούσει, προωθήστε το.

Αν δεν με ακολουθείτε, ακολουθήστε με στο Spotify και στο maria.bacodim.com Να είστε καλά, να επικοινωνείτε με τους άλλους, να προσέχετε τον εαυτό σας και θα ξαναλέμε πάλι εδώ στο maria.bacodim.com Φιλιά!

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00