Skip to content
PodBase
Τώρα το θυμήθηκες; Ναι, τώρα.

Τώρα το θυμήθηκες; Ναι, τώρα.

Μαρία Μπακοδήμου Podcast
Οκτώβριος 20, 2026 00:24:23 Σεζόν 2 Επεισόδιο 99
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Πόσα πράγματα έχεις αφήσει στην άκρη επειδή κάποιος σου είπε ότι άργησες; Και πόσες φορές αυτός ο κάποιος ήσουν εσύ;

Μια αλλαγή δουλειάς. Μια σχέση που δεν σε καλύπτει πια. Οι σπουδές που ήθελες, κάτι που αγαπούσες και όλο περίμενε να έρθει η σειρά του. Κάποτε σου έλεγαν «πού πας τώρα;». Κάποια στιγμή έμαθες να το λες και μόνη σου.

Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για τις φράσεις που βάζουν ημερομηνία λήξης στις επιθυμίες μας. Για τα «καλύτερα χρόνια» που βιαστήκαμε να θεωρήσουμε περασμένα. Και για το «γιατί δεν το έκανα νωρίτερα;» που μπορεί να μας στερήσει ακόμη και τη χαρά ότι τελικά το κάναμε.

Μοιράζομαι τη δική μου απόφαση να ξαναγίνω αρχάρια και ψάχνουμε πώς ένα «θέλω» που αναβάλλεις μπορεί να γίνει μια πρώτη, συγκεκριμένη κίνηση.

Εσύ τι θα ήθελες να ξεκινήσεις, αν δεν χρειαζόταν πρώτα να απολογηθείς για το πότε;

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Τώρα το θυμήθηκες, στην ηλικία σου. Τι θα πει ο κόσμος. Μην είσαι εγωίστρια. Ποια νομίζεις πως είσαι. Κάτσε στα αυγά σου. Φρίκαρες που το άκουσες όλα μαζί, ε. Σκέψου πόσα χρόνια τα ακούμε ένα-ένα. Πρώτο όμως να σε καλώς ορίσω, εδώ, στα Μαρία Μπακοδήμου Podcast. Είμαι η Μαρία Μπακοδήμου, είμαι Life Coach και είναι ο χώρος που συναντιόμαστε για να βρούμε με μυστικά και εργαλεία να ζήσουμε τη ζωή μας καλύτερα.

Σήμερα θα μιλήσουμε για αυτές τις φράσεις που έχουμε συνηθίσει να ακούμε και που μας περιορίζουν μία-μία όσο γίνεται περισσότερο τη ζωή. Και ξέρεις ποιο είναι το πιο ύπουλο? Ότι κάποια στιγμή οι άνθρωποι που μας τις έλεγαν δεν χρειάζεται να είναι καν μπροστά μας. Έχουν φύγει από το δωμάτιο και μας έχουν αφήσει να τα λέμε μόνοι μας στον εαυτό μας.

θες να ζητήσεις, θες να αλλάξεις, να πεις εγώ αυτό θέλω και πριν προλάβει να αντιδράσει κανείς έχεις αντιδράσει εσύ για όλους και ξέρεις τι γίνεται μετά από χρόνια που υποχωρείς σταματάς ακόμη και να ρωτάς τον εαυτό σου εγώ τι θέλω όχι επειδή δεν θέλεις τίποτα επειδή έχεις συνηθίσει να κόβεις κάθε επιθυμία πριν καλά καλά ακουστεί γιατί στο μυαλό σου βρίζουν αυτές οι περιοριστικές φράσεις Έμαθες να μην ακούσες ένα αλλά αυτές Και στα λέω αυτά γιατί το τώρα το θυμήθηκες δεν είναι μια θεωρία για μένα Το έχω πει εγώ η ίδια στον εαυτό μου Την ιστορία μου την ξέρεις Σχεδόν 30 χρόνια στην τηλεόραση Ήταν η δουλειά μου, η ταυτότητά μου, ο χώρος που ήξερα Και σε μεγάλο βαθμό ο τρόπος που είχα μάθει να βλέπω εγώ τον εαυτό μου Όταν σκέφτηκα ότι θα μου άρεσε να εκπαιδευτώ και να δουλέψω ως life coach έπρεπε να ξαναγίνω αρχάρια.

Να διαβάσω, να επενδύσω χρόνο, χρήματα, να πω αυτό δεν το ξέρω ακόμη. Και βέβαια μου ήρθαν όλες οι περιοριστικές φωνές. Τώρα, μετά από τόσα χρόνια στην τηλεόραση, θα αρχίσεις πάλι από την αρχή και θα σε πάρουν στα σοβαρά. Και τσίμπησα η αλήθεια είναι για λίγο. Σκέφτηκα και τα λεφτά, δεν θα πω ψέματα. Φοβήθηκα και τι θα πούν.

αλλά τελικά περισσότερο φοβήθηκα μήπως κρατώντας με με το ζόρι στην παλιά μου ταυτότητα θα έχανα εμένα η προηγούμενη διαδρομή μου δεν ήταν λάθος δεν ήταν όμως και ισόβιο συμβόλαιο και εκεί κατάλαβα ότι το τώρα το θυμήθηκες δεν αφορά μόνο την ηλικία έρχεται κάθε φορά που η ζωή σου ζητά να ξαναδιαλέξεις ενώ όλοι σε έχουν συνηθίσει στην προηγούμενη επιλογή σου και κυρίως εσύ Σκέψου μια γυναίκα γύρω στα 30 Είναι σε μια σχέση 6-7 χρόνια Τυπικά δεν υπάρχει τίποτα κακό στη σχέση Ο άνθρωπος δίπλα της φαίνεται να είναι καλός Απλώς η σχέση δεν την καλύπτει πραγματικά Γύρω της όμως όλα δείχνουν προς το επόμενο βήμα Γάμος, οικογένεια, παιδιά Και όταν σκέφτεται να φύγει αρχίζει το γνωστό Τώρα το κατάλαβες Μετά από 7 χρόνια και αν ο επόμενος είναι χειρότερος και αν δεν προλάβεις να κάνεις παιδιά.

Δεν σκέφτεται μόνο μου κάνει αυτή η σχέση. Σκέφτεται και αν φύγω και πέσω κάτι χειρότερο. Και τελικά μπορεί να μένεις αυτό που ξέρει όχι επειδή το διαλέγει πραγματικά αλλά επειδή το άγνωστο τη φοβίζει περισσότερο. Δεν θα της πω να φύγει. Θα της πω να κάνεις τον εαυτό της τη δύσκολη ερώτηση. αν έβγαζες από τη μέση τα 7 χρόνια που έχεις ήδη δώσει και το άγχος για το τι θα γίνει μετά αυτή τη σχέση θα τη διάλεγες σήμερα γιατί άλλο μένω γιατί θέλω και άλλο μένω γιατί τώρα που να τρέχω το μετά από τόσα χρόνια δεν είναι απόφαση είναι απλώς τα χρόνια που πέρασαν σκέψου τώρα έναν 25χρονο σπούδασε λογιστική, έπιασε δουλειά και βλέπει ότι η ζωή αυτή δεν του ταιριάζει.

Δεν του αρέσει η δουλειά αυτή στην πράξη. Θέλει να μάθει προγραμματισμό. Και ακούει. Τώρα το θυμήθηκες. Τόσα χρόνια σπούδαζες. Τόσα λεφτά δώσαμε. Άλλοι παρακαλάνε να βρουν δουλειά και εσύ θέλεις να φύγεις. Και στα 25 του νιώθει ότι υπέγραψε ισόβιο συμβόλαιο με μια επιλογή που έκανε στα 18. Μα τότε ήξερε όσα ήξερε. Τώρα ξέρει κάτι παραπάνω γιατί ξέρει πώς είναι αυτή η δουλειά από μέσα Και ξέρει πόσο βαριέται κάθε πρωί να πάει και πώς μετράει τις ώρες να φύγει Κάπου αλλού μια κοπέλα έρχεται στον υπολογιστή της Αγγελίας για δουλειές και σπίτι σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα Της αποθηκεύει και μετά τη σβήνει Γιατί ακούει τώρα που πας τα έφτιαξες όλα εδώ θα τα παρατήσεις Και αν δεν τα καταφέρεις που πας μόνη σου Δεν ξέρει ακόμη αν τέλικα θέλει να φύγει Προσπαθεί απλώς να το ψάξει Και όμως κλείνει τις αγγελίες Σαν έχει ήδη κάνει κάτι κακό Μπορεί να φύγει, μπορεί και να μείνει Αλλά ας το αποφασίσει αφού το ψάξει Όχι επειδή την πρόλαβε το που πας τώρα Μια άλλη γυναίκα ανοίγει τη σελίδα μιας σχολής

Διαβάζει τα μαθήματα, κοιτάζει τις ώρες Και κάτι μέσα της ζωντανεύει Μετά βλέπει τις φωτογραφίες των φοιτητών Είναι όλοι νεότεροι. Εσύ τώρα θα πας να καθαίσεις πάλι στα χρανία. Πού πας ανάμεσα στα πιτσιρίκια. Πάει να πατήσει το επικοινωνία και τελικά κλείνει τη σελίδα. Δεν την απέρριψε η σχολή. Δεν πρόλαβε καν να ρωτήσει.

Την απέρριψε το πού πας τώρα. Με αυτές τις φράσεις απαγορευτικά η ζωή γίνεται σαν να περνάς κάθε μέρα μπροστά από μια βιτρίνα και να κοιτάζεις ένα παλτό που θες πολύ. Και όσο και αν ξεροσταλιάζεις δεν θα το πάρεις γιατί είναι ακριβό. Στο παλτό πράγματι, μπορεί να μην έχεις πολλά να το πάρεις. Στη σχολή όμως, μπορεί να φεύγεις επειδή έχεις πει στον εαυτό σου ότι εσύ δεν είσαι τόσο πολύ.

Και κάπως έτσι η ζωή που θέλεις μένει πίσω από τον τζάνο της βιτρίνας. Όλες οι προηγούμενες ιστορίες έχουν κάτι κοινό. Πριν μάθουμε αν κάτι γίνεται, έχει ήδη αποφασίσει για μας μια φράση. Το τώρα, μετά από τόσα χρόνια, εσύ θα τα καταφέρεις. Πού πας, κάθε πράγμα στον καιρό του και ο κολλιός στον Αύγουστο. Αυτό είναι το θέμα μας.

Όχι απλώς ότι φοβόμαστε, όλοι φοβόμαστε, αλλά ότι έχουμε δώσει σε αυτές τις παλιές ατάκες το δικαίωμα να αποφασίζουν για τη ζωή μας. Πρέπει να αντισταθούμε στο τώρα, το θυμήθηκες. Ας κάνουμε ένα βήμα. Πρώτα να ρωτήσουμε για αυτό που θέλουμε, να ψάξουμε, να δούμε τι πραγματικά χρειάζεται. Και θέλω στη διάρκεια αυτού του επεισοδίου να κρατήσεις ένα δικό σου θέλω. Φέρ' το πίσω πάλι, θυμήσου το, εκείνο που έχεις βάλει στην άκρη επειδή κάποια φωνή σου είπε ότι άργησες.

Όταν ξανάρθιτο τώρα το θυμήθηκες, μην αρχίσεις πάλι να απολογείς, ε. Ναι, τώρα το θυμήθηκα. Τότε ήξερα όσα ήξερα. Σήμερα ξέρω κάτι παραπάνω και θα το χρησιμοποιήσω. αλλά επειδή όπως έχεις καταλάβει έχουμε μια αριστοτεχνική μαεστρία να δημιουργούμε πρόβλημα όταν λύσουμε ήδη ένα όταν καταφέρεις να αντισταθείς το τώρα το θυμήθηκες και ξεκινήσεις θα έρθει ο πόνος για τα χρόνια που χάσες μπορεί να έρθει και θυμός, σίγουρα θα έρθει και θυμός γιατί δεν το έκανα νωρίτερα, τι περίμενα, πόσα χρόνια έχασα σκέψε τώρα μια γυναίκα που προσπαθούσε χρόνια να χάσει βάρος και τελικά το καταφέρνει στα 50 της και έχει το σώμα που θέλει.

Θα περίμεναν και τα χτίστον καθρέφτη και να πει μπράβο σου κούκλα μου. Όχι, κατευθείαν δίκη. Αν το είχα κάνει αυτό στα 30 θα είχα ζήσει αλλιώς. Θα είχα φορέσει άλλα ρούχα. Θα είχα περισσότερη αυτοπεποίθηση. Τώρα το θυμήθηκαν. Τώρα που πέρασαν τα καλύτερα χρόνια. Και κάτσε λίγο τώρα γιατί εγώ με τα καλύτερα χρόνια τρελαίνομαι.

Ποιος αποφάσισε ποια είναι τα καλύτερα χρόνια Έχουμε δεχτεί περίπου σαν φυσικό νόμο Ότι είναι τα 20 άντε τα 30 Γιατί Επειδή στα 20 μπορούσαμε να ξανυχτάμε Στα μπαρ τρία βράδια συνεχόμενα Και να πηγαίνουμε και στο πανεπιστήμιο το πρωί Σε είχα την πολυτέλεια Στα 20 και στα 30 μπορεί να μην ήξερες ποια είσαι Να μην είχες λεφτά Να ζητούσες συγγνώμη επειδή υπήρχες Και να ερωτευόσουν όποιον σου απαντούσες το μήνυμα μέσα σε λογικό διάστημα.

Η νοσταλγία κάνει μοντάζ. Κρατάει την καβλάντα και τα σουρταφέρτα και ξεχνάει την ανασφάλεια, την αφραγγεία και τις επιλογές που έκανες μόνο και μόνο επειδή δεν ήξερες ακόμη τι μπορούσες να πεις όχι. Δεν λέω ότι όλες οι ηλικίες είναι οι ίδιες, δεν είναι. Το σώμα αλλάζει, κάποιες ευκαιρίες περνούν, κάποια πράγματα δυσκολεύουν και κάποια δεν γίνονται πια.

αλλά τα καλύτερα χρόνια δεν είναι μια δεκαετία που έκλεισε και που σε άφησε απ' έξω. Τα καλύτερα χρόνια μπορεί να είναι σκορπισμένα μέσα στη ζωή σου και να μην έχουν εμφανιστεί όλα ακόμη. Γιατί οι άνθρωποι σε αντίθεση με τον κολιό δεν έχουμε μόνο έναν Αύγουστο να διαπρέψουμε. Τα καλύτερα μπορεί να αρχίζουν τώρα. Και ακόμη και αν δεν είναι τα καλύτερα.

Είναι τα χρόνια που έχεις μπροστά σου. Μην τα κάνεις χειρότερα θρυνώντας εκείνα που έχεις αποφασίσει ότι ήταν καλύτερα Κοίτα τι έπαθε η γυναίκα που χάσε βάρος πριν Αν δεν το έκανε θα έλεγε πάλι δεν τα κατάφερες Αν το κάνει λέει άργησες Και αυτό το τώρα είναι αργά αγάπη μου γλυκιά Μην το χρεώνεις πάλι σαν αυτές Μπορεί να μεγαλώνεις παιδιά, να έχτισες μια δουλειά Να φρόντιζες τους γονείς σου, να προσπαθούσες να σώσεις μια σχέση Ή να σωθείς από μια σχέση μπορεί απλώς να μάθαινες να πατάς τα πόδια σου εξελισσόσουν αλλού κάποια πράγματα τα διάλεξες κάποια σου επιβλήθηκαν και κάποια σε διάλεξαν πριν προλάβεις εσύ να αποφασίσεις αν θα θέλεις αυτό που ήθελες δεν εξαφανίστηκε έμεινε λίγο πιο πίσω στην ουρά δεν θα σου πω το εύκολο δεν έχασες τίποτα, μπορεί να έχασες μπορεί να στερήθηκες πράγματα να μην έζησες όπως θα ήθελες Να κάνεις πίσω εκεί που σήμερα θα μιλούσες Έχεις δικαίωμα να πονάς γι' αυτά Αλλά άκου τη διαφορά Μπορεί να έχασες πράγματα μέσα σε αυτά τα χρόνια

Δεν έχασες όμως ολόκληρα τα χρόνια Μέσα σε αυτά έζησες, αγάπησες, απογοητεύτηκες, άντεξες Έμαθες πράγματα που τότε δεν ήξερες Έγινες ο άνθρωπος που σήμερα μπορεί να κάνει αυτό που κάποτε δεν μπορούσε Γι' αυτό πρόσεξε μην πάρεις τη σημερινή σου νίκη και τη μετατρέψεις σε καινούριο όπλο εναντίον σου Μπράβο μου που το έκανα είναι η φράση Όχι κοίτα πόσα χρόνια πέταξα μέχρι να το κάνω Γιατί μπορεί να χάσεις και άλλα χρόνια μετρώντας πόσα έχασες Σκέψου τη Βέρα Γουάγκ που είναι διάσημη για τα υπέροχα νηφικά που κάνει Πριν ανοίξει το πρώτο της κατάστημα στα 40 και Είχε δουλέψει 16 χρόνια στη Βογ και μετά στο Ραρφ Λόρε Όταν τη ρώτησαν αν τα 40 ήταν αργά για να ξεκινήσει τη δική της εταιρεία Είπε ότι δεν πιστεύει ότι θα μπορούσε να αρχίσει ούτε μια μέρα νωρίτερα Όσο είχε μάθει στη διαδρομή ήταν πολύτιμα Άρα τα προηγούμενα χρόνια δεν ήταν η αίθουσα αναμονής πριν να αρχίσει η αληθινή ζωή της Ήταν μέρος της προετοιμασίας της Ακόμη και αν τότε δεν ήξερε που θα την οδηγούσαν

Αυτό δεν σημαίνει ότι όλα γίνονται την κατάλληλη στιγμή ή δεν θέλω να ωρεοποιήσω την καθυστέρηση. Μερικές φορές αργούμε επειδή φοβόμαστε, επειδή δεν έχουμε στήριξη, επειδή εξαρτιόμαστε από άλλους ή επειδή δεν πιστεύουμε ακόμη ότι μπορούμε. Αλλά το να κατηγορείς τον εαυτό σου για άλλες δέκα ώρες δεν σου επιστρέφει τα προηγούμενα χρόνια.

Και αν κάτι που ήθελες και ονειρευόσουν και φανταζόσουν έχει επιστρέψει τώρα και σε σκουντάει να αρχίσεις να ασχολείσαι μαζί του, Μην το υποδεχτείς πάλι με το τώρα είναι αργά αγάπη μου γλυκιά Πες του εντάξει τώρα ήρθε η ώρα σου Μπορεί λοιπόν αυτό που ήθελες να έμεινε για χρόνια πιο πίσω Αλλά δεν εξαφανίστηκε δεν το ξέχασες Υπήρχαν άλλα αναδιευθετήσεις Και αν τώρα που ήρθε η σειρά του εμφανιστεί σαν αυστηρός πορτιέρι σε κλάμπη φράση Τώρα το θυμήθηκες πες ναι τώρα Πριν έκανα νύχια Και για να δεις τι μπορεί να χωρέσει μέσα το τώρα Θα σου πω την ιστορία μιας γυναίκας που ξεκίνησε το έργο για το οποίο έγινε γνωστή στα 72 της Τη λένε Μέριντε Λάνι, ζούσε στην Αγγλία το 18ο αιώνα Ήταν δυο φορές χείρα και είχε ήδη πίσω της μια ολόκληρη ζωή Και ενδεχομένως να βαριόταν και τη ζωή αυτή, να πίνει τσάι με τις γειτόνισσες Μια μέρα λοιπόν πρόσκησε στο κωμοδίνο της ένα κόκκινο χαρτάκι Γιατί η φαντασία της δεν είχε βαρεθεί Και ξεκίνησε με αυτό το κόκκινο χαρτάκι που της θύμιζε ένα γεράνι να το κόβει κομμάτια προσπαθώντας να το φτιάξει πέταλα από γεράνι και έφτιαξε ένα χάρτινο ψηφιδωτό.

Από εκείνο το πρώτο κόκκινο χαρτί γεννήθηκε μια ολόκληρη σειρά από εικαστικά έργα με χάρτινα λουλούδια. Και η κυρία Μέρη αξιώθηκε να φτιάξει συνολικά 985 έργα με τέτοια ακρίβεια που σήμερα θα τα βρει στο Βρετανικό Μουσείο. Μάλιστα κύριε, ξεκίνησε στα 72 της Ευτυχώς που δεν σκέφτηκε όταν είδε το κόκκινο χαρτάκι Τώρα το θυμήθηκα να κάνω χαρτινά λουλούδια Δεν σου λέω αυτή την ιστορία για να σου πω ότι όλοι κρύβουμε μέσα μας ένα μεγάλο καλλιτέχνη Ή ότι αν ξεκινήσεις κάτι σήμερα θα κατάληξεις στο Βρετανικό Μουσείο Σου λέω γιατί η ηλικία της δεν ήταν απόδειξη ότι δεν έπρεπε να αρχίσει Και έχω και άλλες ιστορίες ευτυχώς Γιατί υπάρχουν άνθρωποι που αντιστέκονται σε αυτές τις φράσεις.

Το τώρα είναι αργά, τώρα το θυμήθηκες, τι θα πει ο κόσμος. Αυτές οι ιστορίες εμένα με μπνέουν, γι' αυτό θέλω να τις μοιράζω μαζί σας. Γνώρισα μια γυναίκα στο κόουτσινγκ που νεότερη είχε σπουδάσει αγιογραφία. Μετά ήρθαν τα παιδιά, οι ανάγκες της οικογένειας και η οικογενειακή επιχείρηση του άντρα της. σε έπρεπε να βοηθήσει.

Το γνωστό βιογραφικό δηλαδή πολλών Ελληνίδων που φροντίζουν τα παιδιά, το σύντροφο, τους γονείς, την επιχείρηση και αν χρειαστεί και την πεθερά του γείτονα. Τον εαυτό τους θα τον βάλουν κάπου ανάμεσα να βιάσει θέση. Κάποια στιγμή η γυναίκα αυτή βρέθηκε σε μεγάλο αδίέξοδο. Τα παιδιά μεγάλωσαν, οι ρόλοι χάθηκαν. Πέρασε μια πολύ δύσκολη και καταθλιπτική περίοδο.

Τότε επέστρεψε στην αγιογραφία Σήμερα έχει το δικό της εργαστήριο, γκαλερί και ηλεκτρονικό κατάστημα με τα έργα της Δεν χρειάστηκε να ξαναγίνει η κοπέλα που ήταν πριν αποκτήσει παιδιά Δεν γύρισε πίσω για να συνεχίσει από εκεί που είχε σταματήσει Πήρε αυτό που αγαπούσε και του έδωσε μια θέση στη ζωή που είχε τώρα Αυτό έχει σημασία Γιατί πολλές φορές λέμε δεν μπορώ να το κάνω αυτό όπως θα το έκανα τότε Εντάξει μην το κάνεις όπως τότε Κάνε το όπως μπορείς σήμερα. Και ας είπουμε πού μπορείς σήμερα να το κάνεις και καλύτερα. Όχι επειδή η ηλικία μας κάνει αυτομάτως σοφότερους, όλοι ξέρουμε πολλές τέτοιες εξαιρέσεις, αλλά επειδή μπορεί να έχεις περισσότερη γνώση, καθαρότερη ματιά, καλύτερη αίσθηση του τι αξίζει τον κόπο.

μπορεί να έχεις λιγότερο χρόνο και περισσότερη ακρίβεια μπορεί να πας πιο αργά και να ξέρεις καλύτερα που πηγαίνεις μην ακούς λοιπόν τα άργησες και που πας τώρα και μην απορρίπτεις τη σημερινή δυνατότητα επειδή δεν σου μοιάζει με εκείνη που φανταζόσουν κάποτε και όλα αυτά πρέπει να γίνουν πριν το κάποια στιγμή γίνει δεν πρόλαβα γιατί υπάρχει και ένας λόγος που δεν θέλω να αφήσουμε αυτή την επιθυμία πάλι για κάποια στιγμή Η Μπρόνι Γουέαρ είναι μια γυναίκα από την Αυστραλία που ήθελε να γράφει τραγούδια Δεν είχε οικονομική άνεση και χρειαζόταν μια δουλειά που να της επιτρέπει να ζει και να συνεχίζει με τη μουσική της και έτσι δέχτηκε να εργαστεί ως εσωτερική φροντίστρια Η πρώτη γυναίκα που φρόντισε μπήκε σε παρηγορητική φροντίδα Αυτό που η Μπρόνι νόμιζε ότι θα ήταν απλώς μια δουλειά για να χρηματοδοτεί τη δημιουργική της ζωή έγινε οχτώ χρόνια δίπλα σε ανθρώπους που πλησίαζαν στο τέλος της δικής τους.

Τους άκουσε να μιλούν για τη ζωή που έζησαν και για εκείνη που δεν τόλμησαν να ζήσουν. Αργότερα έγραψε πρώτα ένα κείμενο στο διαδίκτυο και ύστερα το βιβλίο της για όσα μετάνιωσαν περισσότερο. Οι άνθρωποι που φρόντιζε λοιπόν πριν φύγουν της είπαν ότι μετάνιωσαν περισσότερο όχι γιατί δεν είχαν πετύχει αρκετά, Όχι γιατί δεν είχαν δουλέψει περισσότερο Αυτό που μετάνιωσαν περισσότερο ήταν Ότι δεν είχαν βρει το κουράγιο να ζήσουν πιο κοντά σε αυτό που πραγματικά ήθελαν Και είχαν αφήσει τις προσδοκίες των άλλων να γράψουν μεγάλο μέρος της ζωής τους Η Μπρόνι κατάλαβα αργότερα ότι εκείνη η δουλειά Δεν χρηματοδοτούσε απλώς τη δημιουργική της πορεία Είχε γίνει ο σπόρος της Δεν στα λέω αυτά για να σε τρομάξω Ούτε για να αρχίσουμε να μετράμε τις μέρες μας γιατί υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο άργησα και στο δεν πρόλαβα.

Όσο είσαι εδώ, το άργησα, μπορεί ακόμη να γίνει κίνηση. Και πώς θα πάμε από το θέλω στην πρώτη κίνηση, τι να κάνεις. Δεν θα σου πω να φύγεις σήμερα από τη δουλειά, να τελειώσεις τις σχέσεις σου, να μετακομίσεις σε άλλη χώρα και να γραφτείς μέχρι το βράδυ στο πανεπιστήμιο. Θα ήταν μια φουλ παραγωγική μέρα, ναι, αλλά δεν θέλω να το παρακάνουμε.

θέλω να κάνεις κάτι πιο ουσιαστικό να σταματήσεις να μιλάς γενικά και να γίνεις συγκεκριμένη πάρε εκείνο το θέλω που κρατάς από την αρχή του επεισοδίου και γράψ' το σε μια καθαρή πρόταση θέλω να σπουδάσω αυτό συγκεκριμένα θέλω να ψάξω δουλειά αλλού θέλω να δω αν μπορώ να ζήσω σε άλλη χώρα θέλω να ξαναπιάσω τη ζωγραφική Όχι θα ήταν ωραίο κάποτε Θέλω Μετά γράψε τι ακριβώς σε εμποδίζει Όχι είναι δύσκολο Τι είναι δύσκολο Δεν έχεις χρήματα Δεν έχεις χρόνο Φροντίζεις κάποιον Χρειάζεσαι εκπαίδευση Δεν ξέρεις από πού να αρχίσεις Αυτά είναι πραγματικά εμπόδια Και τα πραγματικά εμπόδια χρειάζονται σχέδιο Το θα γελάσουν μαζί μου Το εγώ τώρα και το που πας στην ηλικία σου μπορεί να προκαλούν πραγματικό φόβο δεν είναι όμως πρακτικό σχέδιο ούτε απόδειξη ότι δεν γίνεται αυτό που θες.

Είναι παλιές φράσεις που προσπαθούν πάλι να κλείσουν την κουβέντα. Ο φόβος αξίζει να ακουστεί δεν δίκαιο ούτε όμως να αποφασίζει μόνος του. Ρώτα λοιπόν αυτό που με σταματά είναι εμπόδιο που χρειάζεται λύση ή αποθάρρυνση που χρειάζεται να την αντέξω. Αν χρειάζεσαι χρήματα βρες το πραγματικό κόστος αν χρειάζεσαι χρόνο δες που μπορείς να το χωρέσεις αυτό που θέλεις αν χρειάζεσαι γνώσεις βρες το πρώτο μάθημα αν εξαρτάσαι από κάποιον μην κάνεις ότι δεν συμβαίνει ζήτησε βοήθεια και οργάνωσε τα βήματά σου με ασφάλεια και μετά βρες μία κίνηση όχι δέκα μία στείλε το μήνυμα στη σχολή ρώτησε πόσο κοστίζει Άνοιξε ξανά την αγγελία που έσβησες Κλείσε ένα πρώτο μάθημα Και βάλε μέρα Γιατί το κάποια στιγμή είναι πολύ ωραίο μέρος Για να κρύβονται όσα δεν κάνουμε Μίλησε και σε ένα δικό σου άνθρωπο που θα σε ρωτήσει Τι χρειάζεσαι Και όχι στον άνθρωπο που θα σου πει που πας τώρα να μπλέξεις Και κάτι ακόμη Αποφάσισε από τώρα τι θα κάνεις Όταν επιστρέψει η αμφιβολία Γιατί θα επιστρέψει

Το γνώριμο συχνά μας φαίνεται ασφαλέστερο απλώς επειδή είναι γνώριμο. Γι' αυτό όταν πας να αλλάξεις κάτι, το μυαλό σου μπορεί να διαβάζει το καινούριο σαγκίνιδινο και να σου σερβίρει ξανά όλες τις παλιές ατάκες. Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι πήρες λάθος απόφαση. Σημαίνει ότι χρειάζεται να ελέγξεις τα δεδομένα, όχι να υπακούσεις αυτομάτως τον πανικό.

Όταν έρθει πάλι η φωνή και σου πει «Άστο, γελία θα γίνεις», Μην αρχίσεις διαπραγμάτευση μαζί της τις 3 η ώρα το πρωί. Πάρε τον άνθρωπο που επέλεξες να σε στηρίξει. Διάβασε ξανά γιατί ξεκίνησες. Κάνε την επόμενη μικρή κίνηση. Δεν χρειάζεται να υποσχεθείς ότι δεν θα φοβηθείς ξανά. Χρειάζεται να ξέρεις τι θα κάνεις όταν φοβηθείς.

Θυμάστε τη Θεοπούλα που έλεγε «κόβεται το σεξ». Σε άλλη μετάφραση εγώ θέλω να πω «κόβεται η επιθυμία». Έρχεται μια στιγμή που οι άλλοι περιμένουν πως έχεις φτάσει στην Ιθάκη σου και πρέπει να ησυχάσεις. Έχεις κάνει τον κύκλο σου λένε. Έχεις αποκτήσει όσα ήταν αποκτήσεις. Τώρα κάτσε ήσυχα, κοιτάζε τη θάλασσα και κυρίως μην αναστατώνεις κανέναν με καινούργιες επιθυμίες.

Μόνο που η ανθρωπίνη επιθυμία δεν ησυχάζει πάντα μαζί μας. Ακόμη και όταν έχεις επιστρέψει μπορεί μέσα σου να υπάρχει μια θάλασσα που δεν έχεις διασχίσει. Και εδώ ταιριάζει πάρα πολύ το ποίημα Οδυσσέας του Άλφρυντ Τένισον. Ο Τένισον ήταν ένας από τους πιο σημαντικούς ποιητές της Βικτοριανής Αγγλίας. Ήταν μόλις 24 όταν έγραψε το ποίημα Οδυσσέας και το έκανε λίγο μετά από τον ξαφνικό θάνατο του αγαπημένου του φίλου.

Έγραψε δηλαδή ένα ποίημα για ένα γέρο που θέλει να συνεχίσει την ώρα που ο ίδιος προσπαθούσε να βρει πώς συνεχίζει τη ζωή μετά από μεγάλη απώλεια. Ο δικός του Οδυσσέας λοιπόν δεν βρίσκεται στην Τροία Ούτε είναι νέος, δυνατός και πολεμάει τέρατα και θεούς Έχει επιστρέψει στην Ιθάκη, έχει σπίτι, βασίλειο, την Πινελόπη, τον Τιλέμαχο Στον οποίο έχει εμπιστευτεί και τον Ισή Έχει όλα όσα κάποτε αγωνίστηκε να αποκτήσει Και όμως νιώθει ότι δεν είναι φτιαγμένος για να περάσει το υπόλοιπο της ζωής του εκείνητος Σαν να έχει τελειώσει Δεν περιφρονεί ο Σαΐς, απλώς δεν θέλει να γίνει μόνο η ανάμνησή τους Καλεί λοιπόν τους παλιούς τους συντρόφους, εκείνους που πάλεψαν, ταξίδεψαν μαζί Και γνώρισαν την καταιγίδα, τον ήλιο, τα πάντα Δεν τους λέει ψέματα, δεν κάνει ότι είναι ακόμα νέοι Τους λέει εσείς και εγώ έχουμε γεράσει Η δύναμη που είχαμε και παλιά κινούσε γη και ουρανό δεν είναι ίδια Αλλά πριν από το τέλος μπορεί να υπάρχει ακόμη κάτι που αξίζει να γίνει Και ο γέρος Οδυσσέας τους καλεί να σπρώξουν πάλι το καράβι στο νερό και να ταξιδέψουν πέρα από το ηλιοβασίλεμα

Δεν είναι πολύ αργά για να αναζητήσουμε έναν καινούριο κόσμο Αυτή είναι η φράση από το ποίημα που με τσάκησε Δεν είναι πολύ αργά για να αναζητήσουμε έναν καινούριο κόσμο Δεν ξέρει αν θα επιστρέψουν Ίσως αυτό να είναι το τελευταίο τους ταξίδι Εκεί βρίσκεται η τρυφερότητα του ποίηματος Δεν υπόσχεται ότι υπάρχει άπειρος χρόνος Λέει ότι όσο υπάρχει χρόνος υπάρχει ακόμα η δυνατότητα να κινηθείς προς κάτι.

Ο δικός σου και ο νέος κόσμος μπορεί να μην είναι στην άλλη άκρη της θάλασσας. Μπορεί να αρχίζει από ένα μήνυμα, από μια ερώτηση, από ένα πρώτο μάθημα, από μια κουβέντα που αναβάλεις. Όταν τελειώσει αυτό το επεισόδιο θέλω να κάνεις εκείνη την κίνηση που διάλεξες. να υπάρχει κάτι πραγματικό ένα μήνυμα στα πεσταλμένα σου ένα τηλέφωνο ένα ραντεβού στο ημερολόγιο και όταν ακουστεί πάλι τώρα το θυμήθηκες εσύ να απαντήσεις ναι τώρα το θυμήθηκα και δεν ζητάω άδεια και δεν δίνω και λογαριασμό γιατί όσα έζησα δεν είναι όλα όσα θέλω να ζήσω αυτό ήταν το νέο επεισόδιο αν νομίζετε ότι αξίζει να το ακούσει κάποιος που το χρειάζεται προωθήστε το ακολουθήστε με στο Spotify και στο maria.bacodium.com να είστε καλά να κάνετε το βήμα φιλιά τα λέμε στο επόμενο επεισόδιο

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00