Το τετράδιο του Ιουνίου

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Με ανοιχτά μάτια Σειρά τρίτη Επισόδιο τρίτο Το τετράδιο του Ιουνίου Ιούλιος Τρεις το μεσημέρι Έξω η πόλη δεν κάνει ακριβώς ησυχία Απλά όλα ακούγονται λίγο πιο μακριά Ένα λεωφορείο φρενάρει στη λεωφόρο κάπου κάποιος κατεβάζει ένα ρολό από την απέναντι πολυκατοικία ένα κλιματιστικό στάζει σταθερά μέσα σε ένα κουβά. Μια φιλόλογος ανοίγει μια τσάντα που έχει αφήσει στην άκρη από την τελευταία μέρα του σχολείου.

00:46 Τη θυμάται εκείνη τη μέρα. Όλοι έτρεχαν. Υπογραφές, χαρτιά, τελευταίες ερωτήσεις. παιδιά που έμπαιναν, έβγαιναν από την αίθουσα χωρίς να ξέρουν αν έχουν κάποιο λόγο να είναι εκεί κάποιος της είπε καλό καλοκαίρι κυρία κάποιος άλλος της φώναξε από το διάδρομο κάτι που δεν άκουσε έβαλε βιαστικά τα πράγματά της μέσα στην τζάντα και έφυγε τώρα μέσα στον Ιούλιο βρίσκει δυο κόκκινα στυλό κάτι φωτοτυπίες που δεν χρειάζονται πια ένα μισοάδιο αντισηπτικό και λίγα τετράδια.

01:23 Τα είχε πάρει στο σπίτι με εκείνη τη γνωστή υπόσχεση θα τα κοιτάξω όταν μπορέσω. Και δεν μπόρεσε. Μαζεύει ένα τετράδιο από κάτω. Στο εξώφυλλο είναι γραμμένα ένα όνομα με μπλε στυλό. Τα πρώτα γράμματα μεγάλα, τα υπόλοιπα πιο μικρά και βιαστικά. Το ξέρει το όνομα. Το πρόσωπο όμως δεν της έρχεται αμέσως Πρώτα η φωνή της έρχεται Κυρία δεν το έχω φέρει Κυρία μπορώ να βγω λίγο τουαλέτα Κυρία αυτό δεν το κάναμε Θυμάται μάλιστα και που καθόταν Πίσω Κοντά στο παράθυρο Θυμάται τα σπασμένα καπάκια από τα στυλό πάνω στο θρανείο του Θυμάται ότι γυρίζε προς το διπλανό του Ακριβώς ήταν εκείνη που προσπαθούσε να εξηγήσει κάτι για τρίτη φορά θυμάται εκείνο το βλέμμα που είχε το οποίο ούτε προκλητικό ήταν ούτε αδιάφορο απλά σαν να βρισκόταν κάπου αλλού ανοίγει το τετράδιο μισές ασκήσεις, βυσίματα λέξεις που αρχίζουν και σταματούν στη μέση στο περιθώριο οι δικές της σημειώσεις με κόκκινο πρόσεξε να διαβάζεις την εκφώνηση Εκφώνηση. Πρόσεξε. Αυτό το ξέρεις.

02:47 Σταματάς την τελευταία φράση. Αυτό το ξέρεις. Δεν θυμάται ποτέ την έγραψε. Μπορεί να ήταν μια μέρα που η τάξη είχε φασαρία. Μπορεί να είχε συνεδρίαση μετά. Μπορεί να χτυπούσε το κουδούνι σε τρία λεπτά. Μπορεί να είχε εξηγήσει το ίδιο πράγμα πολλές φορές και να μην είχε άλλη δύναμη για μια ακόμα ερώτηση. Στη μέση της άσκησης υπάρχει ένα σχέδιο Ένα αυτοκίνητο Τέσσερις άνισες ρόδες Ένα τιμόν λίγο στραβό Μια γραμμή για δρόμο Και στο πλάι με μεγάλα γράμματα Τούρμπο Το Μάρτιο ίσως να έγραφε από κάτω Μη ζωγραφίζεις το τετράδιό σου Είναι μόνο για τις ασκήσεις τον Ιούλιο το κοιτάζει λίγο παραπάνω δεν είναι επειδή πιστεύει ότι το σχέδιο κρύβει κάποιο μυστικό μπορεί να βαριόταν, μπορεί να σκεφτόταν ένα παιχνίδι μπορεί απλά να ήθελε να περάσει ώρα αλλά τώρα με το τετράδιο ανοιχτό και το σχολείο κλειστό προσπαθεί να θυμηθεί το πρόσωπο του μαθητή Τα μάτια του, το κούρεμά του, τον τρόπο που έμπαινε στην τάξη Δεν έρχεται στο μυαλό τίποτα καθαρό Και αυτό την ξαφνιάζει

04:14 Εννέα μήνες έβλεπε αυτό το παιδί σχεδόν κάθε μέρα Ήξερε που κάθεται, ήξερε πότε θα μιλήσει, ήξερε πότε θα σηκωθεί χωρίς άδεια Ήξερε πόσες φορές είχε ξεχάσει το τετράδιο, τις εργασίες και τώρα, Ιούλιο μήνα, δεν θυμάται καθαρά το πρόσωπό του. Ίσως έτσι να είναι το σχολείο. Ο δάσκαλος γνωρίζει ένα παιδί στις 10 και 20 το πρωί, σε μια αίθουσα, με 25 παιδιά γύρω του, με ύλη που πρέπει να βγει, με ένα κουδούνι που πλησιάζει, με ένα παράθυρο που μένει ανοιχτό και φέρνει μέσα όλη τη φασαρία της πόλης.

04:54 Η οικογένεια αυτό το παιδί το γνωρίζει αλλιώς Η μάνα το ξέρει στις 8 το βράδυ Όταν επιστρέφει από τη δουλειά της Ο πατέρας το ξέρει στο αυτοκίνητο Όταν δεν μιλάει καθόλου σε όλη τη διαδρομή Ο αδελφός του το ξέρει όταν κλείνει απότομα την πόρτα του δωματίου του Κανείς δεν το ξέρει ολόκληρο Ούτε ο δάσκαλος ούτε οι γονείς Κι ίσως αυτό να είναι το πιο δύσκολο πράγμα Όχι μόνο στο σχολείο αλλά και στο σπίτι Να ζεις με ανθρώπους κάθε μέρα και να θυμάσαι ότι βλέπεις πάντα ένα κομμάτι τους Η φιλόλογος ξανακοιτάζει το όνομα στο εξώφυλλο Το λέει σιγανά Δεν είναι σαν να ελέγχει ένα παρουσιολόγιο Πιο πολύ σαν να προσπαθεί να το κρατήσει για λίγο ακόμα μέσα στο σπίτι Στην πίστη μας υπάρχει αυτή η παλιά αιμονή πάντως Να λέμε τα ονόματα Δεν λέμε ας πούμε οι μαθητές Δεν λέμε τα παιδιά σήμερα, οι δάσκαλοι Λέμε με ονόματα Ένας άνθρωπος συγκεκριμένος Με μια φωνή, με ένα θρανείο Με ένα τετράδιο Με ένα αυτοκίνητο τούρμπο ζωγραφισμένο Ανάμεσα σε μια άσκηση που δεν τέλειωσε

06:22 Δεν χρειάζεται να φτιάξεις γι' αυτό μια ιστορία Δεν ξέρεις την ιστορία του Και δεν χρειάζεται να βγάλεις και συμπέρασμα Μπορεί και να μην υπάρχει κανένα συμπέρασμα Αρκεί καμιά φορά να μην βιαστείς να βάλεις το τετράδιο πίσω στην κούτα Η φιλόλογος το αφήνει ανοιχτό πάνω στο τραπέζι Στη σελίδα με το αυτοκίνητο Πηγαίνει στην κουζίνα και γεμίζει ένα ποτήρι νερό όταν επιστρέφει από το απέναντι γήπεδο ακούγεται μια μπάλα να χτυπά πάνω στο τσιμέντο μια φορά και άλλη μία