Νοσταλγικά Καλοκαίρια | Μένουν τα Λάμα στο Θιβέτ; #179
Μένουν τα Λάμα στο Θιβέτ;Σχετικά με αυτό το επεισόδιο
Μπορούμε άραγε να ζήσουμε πια τόσο ξέγνοιαστα όσο όταν ήμασταν παιδιά στις καλοκαιρινές μας διακοπές; Λίγο πριν κλείσουμε τα μικρόφωνα για καλοκαίρι για λίγες εβδομάδες, σας χαιρετάμε με ένα επεισόδιο με τις πιο νοσταλγικές στιγμές των παιδικών μας καλοκαιριών. Επιστρέφουμε ξανά σύντομα. Καλό καλοκαίρι και να περνάτε τέλεια!
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Γεια σας και καλώς ήρθατε σε άλλο ένα επεισόδιο «Μένουν τα λάμα στο Θηβέτ» Είναι το podcast του Γιώργου, της Λίνας και της Μαριαλένας και κάθε εβδομάδα συζητάμε ένα θέμα που μας ενδιαφέρει Θα μας ακούσετε να συζητάμε πραγματικά για το οτιδήποτε Αν σας αρέσει η παρέα μας ακολουθήστε μας σε Spotify και Apple Podcasts αλλά και στο YouTube Μπορείτε να μας βρείτε και στα social media πληκτρολογώντας «Λάμα Κατωπάβλα Θηβέτ»
Αντικό ισχύει αυτό. Νιώθω ότι την έχω τρομερά να έκανε. Εγώ μόνο αυτό θα κρατήσω, Μαγελένα. Δεν. Καλοκαίρι δεν είναι για τίποτα άλλο. Ναι. Εντάξει, ναι, θέλεις. Και μόνο εμένα μου αρέσει το καλοκαίρι τόσο πολύ. Όχι, όχι, και εμένα. Μόνο σε εσένα αρέσει το καλοκαίρι τόσο πολύ. Είμαι και εγώ μαζί σου σε αυτό το διαστραμμένο, τη διαστραμμένη λατρεία του καλοκαιριού.
Να σου πω κάτι. Και μόνο που είναι τόσο μεγάλη η μέρα. Για μένα είναι υπέροχο. Και για μένα. Και γενικώς έχει πολλές ευκολίες. Περιμένω τα άλλα επιχειρήματα. Στεγνώνουν τα ρούχα πανεύκολα. Ναι. Πάρα πολύ σημαντικό επιχείρημα. Για μένα πάρα πολύ. Δεν χρειάζεται να βάζω μέσα να γεμίζει η υγρασία. Δεν υπάρχει αυτή η κακή η υγρασία και το κρύο του χειμώνα που μου τρυπάει τα κόκκαλα, ρε παιδί μου.
αυτό το συνεχές μαρτύριο παγωτά παγωτά παγωτά βεβαίως λίγα ρούχα φοράς μαύρισμα σου πάνε όλα πολύ περισσότερο δεν χρειάζεται ζέσταμα το αμάξι το πρωί σωστό ξεκινάς αμέσως ή να έχει πιάσει το τζάμ χρειάζεται ζέσταμα μέχρι να πιάσει το κλιματιστικό ναι εντάξει αυτό δεν χρειάζεται όμως για να ξεκινήσει κόβεται η όρεξη Άρα συνήθως οδυνατίζουμε Αυτό δεν το καταλαβαίνω που λες Μαριελένα Δεν μου κόβεται καμία εποχή η όρεξη Δεν σου κόβεται η όρεξη Εντάξει Σε κάποιους Αυτό που λένε όλοι το καλοκαίρι κόβεται η όρεξη Δεν το αντιλαμβάνομαι Δεν το έχω αντιληφθεί ποτέ σύζυγος Δεν το παθαίνω εγώ αυτό Δεν μου συμβαίνει Δεν μπορείς να φας πολύ βαριά όμως κιόλας Με χαρά μπορείς να φας και να βογγάς μετά στη ζέστη τέλος πάντων δεν είναι αυτό το θέμα του επεισοδίου μας παιδιά δεν θέλω πάλι εγώ να είμαι αυτή που θα σας επαναφέρω εσύ είναι ο ρόλος σου το θέμα του επεισοδίου μας τι ψευδαιστήσεις ζούσαμε όταν ήμασταν νέοι και νομίζαμε ότι το καλοκαιρί είναι ωραίο δεν είχαμε τότε ρε Γιώργο
ε ναι δεν δουλεύαμε όλο διακοπές ήταν τρεις μήνες επίσης συγγνώμη ναι όταν έχεις τρεις μήνες διακοπές και δεν έχεις σχολείο Προφανώς δεν μπορεί να μη σου φαίνεται τέλειο αυτό Αυτό μπορώ και εγώ να το αντιληφθώ Θέλεις να μας πεις το θέμα του επεισοδίου ακριβώς Ναι είπα οι ψευδεστήσεις που ζούσαμε όταν ήμασταν μικροί Που νομίζαμε ότι το καλοκαίρι είναι ωραίο Αυτός θέλω να είναι ο τίτλος όμως του επεισοδίου Έτσι θέλω να το γράψεις Όλος αυτός ολόκληρος Δύο γραμμές θα πιάνει δεν με αφορά καθόλου Το επεισόδιό μας σήμερα είναι νοσταλγικό θα ταξιδέψουμε πίσω στα 90's του 1000 τέλος πάντων που ήμασταν παιδιά και έφηβοι και θα πούμε πως περνούσαμε τα καλοκαίριά μας τι συνήθειες είχαμε που πιστεύουμε ότι πολλές από αυτές τις συνήθειες θα τις είχατε και εσείς που μας ακούτε γιατί πάνω κάτω όλοι της ίδιας ηλικίας είμαστε πάνω κάτω πάνω και κάτω 5, 10, 15 χρόνια διαφορά αντάξει ξέρετε τώρα ή αλλιώς τι ψευδεστήσεις είχαμε κάποτε και νομίζαμε ότι το καλοκαίρι είναι ωραίο.
Ναι. Και εντάξει, δεν συμφωνούμε όλοι με αυτό. Οπότε όπως θα καταλάβετε θα υπάρξει debate. Ναι. Ναι, ναι, ναι. Με τι ξεκινάμε. Έλα, ας πει ο Γιώργος γιατί τόσο χάλια. Γιατί. Ποιες ψευδεστήσεις καταργήθηκαν. Μα οι ψευδεστήσεις καταργήθηκαν τότε. Δεν είναι υφίσταντο. Αυτό είναι το θέμα. Γι' αυτό είναι ψευδεστήσεις άλλωστε.
Εγώ τι έκανα Εγώ όπως όλα τα παιδιά νομίζω Ότι περίμενα Εννοείται ένα γονιωδός να τελειώσει το σχολείο Γιατί το είχα χίλιο βαρεθεί Όπως νομίζω όλοι μας Στο τέλος είχαμε βαρεθεί πολύ Θέλω κάποια στιγμή ρε παιδιά Έτσι κυκλοπαιδικά να γνωρίσω έναν άνθρωπο Που θα έλεγε ότι ρε παιδιά Πω πω εγώ περνούσα τέλεια στο σχολείο Α θα σου γνωρίζω Α για καλοκαίρι Για καλοκαίρι όχι δεν θα βρεις άνθρωπον στο οποίο αυτό γιώργο δεν υπάρχει δεν έχω γνωρίσει κανέναν μόνο ο Χαριπότερ φαντάζομαι επειδή γυρνούσες στους θείους στους δύο λογικό είναι ναι οπότε εννοείται ότι ήμουν αχιλιοευτυχισμένος μέχρι που ζούσα αυτή την κλασική δεν ξέρω απάτη όπου κάπου εκεί προς τα μέσα του Αυγούστου αρχίζεις και βαριέσαι να κάθεσαι όχι Και θέλει σιγά σιγά να ξαναρχίσει το σχολείο.
Να κάτι τέτοιοι φταίνε που δουλεύουμε. Ε, μήπως εσένα δεν σου βάζανε οι γονείς σου να λύσεις τις χαρούμενες διακοπές. Α, αυτό όχι. Αυτό ξεπακούω. Λύνα, το ξέρεις ότι τρώω τρελό δούλεμα από Έλληνα αυτά τα πράγματα από όλους. Κοίτα, πολύ καλώς τρώτε δούλεμα όλοι σας. Μου άρεσαν. Δεν πώς αποδεικνύεται από τη δικιά μου περίπτωση είναι άχρηστες.
Γιατί είναι άφρηση τι εννοείς Δεν χρειάζεται τις διακοπές Τις χαρούμενες φυλακές Τις χαρούμενες διακοπές Για να έχεις καλή απόδοση στο σχολείο Δεν ήταν για να έχουμε καλή απόδοση στο σχολείο Πάντως εμένα μου τα πέρανε για να υποτίθεται Να έχω μια ενασχόληση Που θα δουλεύει το μυαλό ρε παιδί Το μυαλό αυτό Θα κρατάει το παιδί σε Καλά Αλλά...
Αλλά εγκαταλαμβανόμαστε όλοι ότι ένα λογοτεχνικό βιβλίο θα ήταν πολύ πιο χρήσιμο. Εννοείται. Και αυτά μας παίρνανε. Και αυτά μας παίρνανε, ναι. Επίσης εγώ δεν έλυνα τα βαριά, έκανα μόνο τα ευχάριστα που είχε. Ναι, τα θυμάμαι. Και εγώ καλέτε, ευχάριστα έκανα, ναι. Ναι, είχε και ωραία πραγματάκια. Ναι, είχε να ενώσεις Ναι, να ενώσεις τελίτσες Και να κάνεις ξέρω εγώ τέτοιο Ναι Είχε Να ζωγραφίσεις Είχε κάτι ζωγραφούλες Εντάξει, είχε και κάποια πιο βαριά Δεν τα έλεγαν Ούτε εγώ ποτέ Τέλος πάντων, εγώ το μεγαλύτερο μέρος των διακοπών μου Το περνούσα συνήθως Στη Σαλαμίνα Που έχουμε εξοχικό Και κάποια καλοκαίρια μπορεί και να πήγαινα και Σαντορίνη που έχουν τέλος πάντων σπίτι από τη μεριά του μπαμπά μου που όπως καταλαβαίνετε όλοι αυτοί ήταν δύο πολύ διαφορετικές διακοπές το μόνο κοινό το οποίο υπήρχε στις δύο διακοπές είναι ότι υπήρχαν γιαγιάδο παππούδες παρόντες παρούσες σε στέλνα μόνος σου Γιώργο ή όλοι μαζί πηγαίνατε στη Σαντορίνη πηγαίνα μόνος μου γιατί εντάξει το σπίτι είναι μικρό
οπότε δεν μπορούσαμε να πάμε όλοι μαζί μείνουμε για ένα πολύ μικρό διάστημα όλοι μαζί, αλλά συνήθως έμενα με τον παππού και τη γιαγιά και έχω να σας πω ότι παρόλο που έμενα μόνο με τον παππού και τη γιαγιά υπήρχαν πολλές χρόνια που περνούσα πάρα πολύ καλά. Γιατί ήμουνα μικρός, είχα τις ψευδεστήσεις ξαναπώ, ότι μπορείς να περάσεις καλά με τον παππού και τη γιαγιά.
Τότε πέρναγες τέλεια με τον παππού και τη γιαγιά, γιατί Σου φτιάχναν φουλ παχυντικά πράγματα να φας συνέχεια Δεν σου έλεγε κανένας τίποτα Όχι θα πω Ο παππούς και η γυγιά δεν ήταν πολύ αυτής της νοοτροπίας Είχαν την κλασική Πώς να το πω Είχαν μια κλασική ρουτίνα μεσογειακής διατροφής γενικά Δεν μπορώ να πω ότι με ταΐζαν παραπάνω Δεν σου κάνανε πατάτες τηγανιτές το βράδυ με αυγά Τηγανίτες Κάθε βράδυ όχι Σοκολάτες Ωχ Γιώργο Όχι όχι Δεν ήσουν σαν εμένα που πήρα 100 κιλά Οι άλλοι παππούδες Ήταν λίγο πιο Αλανιάριδες σε αυτά τα θέματα Είναι αλήθεια Γενικά στη Σαλαμίνα Ήταν λίγο πιο αλανιάρικες οι διακοπές Γιατί εντάξει ήταν και Ήταν και πιο εύκολο θα πω να είσαι Αλανιάριστη Σαλαμίνα Τώρα Σαντορίνη πόσο αλανιάριστη να είσαι κιόλας Σαν παιδάκι θέλω να πω Γιατί δεν έχει σοκολάτες στη Σαντορίνη Έχει μωρέ τέλος πάντων Ενώ ότι απλά στη Σαλαμίνα ήταν πραγματικά πάρα πολύ εύκολο Γιατί έβγαινες μια βόλτα εκεί πέρα στην παραλία Είναι πιο απλά τα πράγματα Πιο λαϊκά να το πω
Δεν ξέρω πως θα το θέσω Στη Σαντορίνη δεν σου έκανε αίσθηση Να βγεις να κάνεις τέτοια πράγματα Τύπου να πάρεις πιτόγυρο Και τα λοιπά Έβλεπες γύρω γύρω Το μπανικό πραγματικά με τους τουρίστες και τα σουβενίρ. Δες, έβγαζε το κλίμα. Ενιώθες ντεκαντάνς. Δεν ξέρω πώς να το ορίσω πραγματικά. Είναι πολύ περίεργο. Τέλος πάντων, ο τουρισμός της Αντορίνη ο δικός μου ήταν κυρίως θρησκευτικός θα έλεγα.
Α, εξαιρετικό. Γιατί η γεγιά ήταν, είναι, μισή ακόμα γυναίκα, εξαιρετικά θρήσκα. οπότε την ακολουθούσα σε όλες τις εκδηλώσεις και έτσι έμαθα κι εγώ όλοι να το πω έτσι την ρουτίνα της ελληνικής ορθοδοξίας από τα απλά μέχρι τα πιο περίπλοκα, μη σας πόρια και ούτε καν τα σωστ, ακόμα και τα αντισως αλλά τίμως πάντων άλλη μια ψευδέση, εγώ τότε περνούσα πάρα πολύ καλά με αυτά όταν ήμουν 10 χρονών τι καταλάβαινες αν δεν πες δεν είχε και πολύ σημασία μία από τις πολύ αγαπημένες μου συνήθειες είναι να καθόμαστε στην αυλή το βράδυ και να μου λένε ιστορίες παππούδες τις οποίες εννοείται ότι έβγαζαν από το μυαλό τους ο παππούς επειδή ήταν ναυτικός μου έλεγε ιντίντι ιστορίες από ταξίδια του δεν τις θυμάσαι καθόλου αυτές όχι δεν τις θυμάμαι αυτό που θυμάμαι είναι ότι ο παππούς ως κλασσικός ναυτικός αυτής της εποχής και αυτής της ηλικίας έλεγε σχεδόν όλα τα ξένα μέρη με το αγγλικό όνομα αλλά με ελληνική προφορά, φάση στην Αυστράλια.
Τέτοια φάση ξέρω εγώ. Τα έλεγε κάπως έτσι, λίγο σαν τον Καβαδία. Υπερατυλαντικά έκανε δηλαδή ο παππούς. Ναι, ναι, ναι, σαν τον πατέρα μου. Αλλά εντάξει, ο παππούς δεν ήταν καπετάνιος του πατέρα μου. είχε έναν ρόλο ναυτικού απλά στο πλοίο. Τέλος πάντων, οπότε μου έλεγε διάφορες ιστορίες και εννοείται ότι όλα αυτά είχαν πολύ ενδιαφέρον, δεν το συζητάω, και μου έλεγε κάτι άλλο σάσχετο ιστορίες που βγάζει από το μυαλό του, απλά έτσι για να περνάει η ώρα, όπως και η γιαγιά το ίδιο εννοείται.
Και αυτά ήταν πολύ ωραίες στιγμές, δηλαδή περνούσαν πολύ ευχάριστα τα βράδια με αυτές τις αφηγήσεις και αυτά τα πράγματα. και κάτι τοστάκια, κάτι πιτσούλες που έφτιαχνε η γιαγιά homemade, τέτοια πράγματα. Είχες φίλους στη Σαντορίνη. Είχαταν ήμουν αρκετά μικρός θα πω, γιατί όταν έγινα πια μεγάλος έφηβος ας πούμε, οι περισσότεροι ή δεν έρχονταν ή πλέον οι διαφορές ηλικίας άρχισαν να φαίνονται φάση τώρα.
όταν είσαι εσύ 8 και ο άλλος είναι 11 δεν έχει και πολύ σημασία όταν είσαι εσύ 16 και ο άλλος είναι πανεπιστήμιο να σε ρωτήσω κάτι στην Αθήνα τα παιδιά, οι συμμαθητές σου πηγαίνετε κατασκήνωση γιατί ας πούμε στη Θεσσαλονίκη πάνε όλα τα παιδάκια όχι όλα δεν πηγαίνανε εντάξει είχα ακούσει περιπτώσεις παιδιών που πηγαίνανε κατασκήνωση αλλά δεν ήταν η πλειοψηφία 100% όχι δεν ήταν κάτι πολύ συνηθισμένο Ίσως να φταίει ότι στη Θεσσαλονίκη είναι κοντά η Χαλκιδική και είναι κάτι σαν...
Ε, καλά, εντάξει. Εθιμό. Και στην Αττική έχει κατασκηνώσει. Ναι, το φαντάζομαι. Είναι πολύ μεγάλη η Αττική και πολύ φύση. Και σε κάθε περίπτωση είναι πολύ κοντά η Πελοπόννησος, είναι πολύ κοντά η Εύβοια. Αλήθεια, ναι. Έχει πολλές περιοχές οι οποίες είναι κατάφυτες και προσφέρονται για κατασκηνώσεις. απλά νομίζω ότι τουλάχιστον στο δικό μου το bubble, για να πούμε κλασικά πάλι για τα bubble, δεν ήταν νομίζω συνήθεια.
Ας το πούμε έτσι. Αλλά από άποψη παιδικών διακοπών θα πω ότι περνούσα πιο διασκεδαστικά στη Σαλαμίνα, γιατί στη Σαλαμίνα είχα μεγάλη παρέα, ήμασταν μεγάλη παρέα με παιδιά που ήταν από άλλα σπίτια εκεί πέρα γειτονικά και βρισκόμασταν και παίζαμε ό,τι λογίες παιχνίδια μπορείτε να φανταστείτε, φανταστείτε, από τα πολύ κλασικά παιδικά φάση, κρυφτό, κυνηγητό, ψήρες, όλα, όλα, όλα αυτά τα κλασικά παιδικά παιχνίδια.
Ας σας πω το αγαπημένο μου καλοκαιρινό παιχνίδι, να μου πείτε αν το παίζατε. Το παίζατε σίγουρα, απλά δεν ξέρω πώς το λέγατε στα μέρη σας, έχει πολλές ονομασίες. Εμείς το λέγαμε κολόνες. Αλλά... Α, α, α. Αμπάριζα. Ναι, αμπάριζα. Κάτι μου λέει το λατρεβα πως παίζετε για πες μπορεί να το ξέρω υπήρχαν δύο τέρματα χωριζόσουν σε δύο ομάδες και ουσιαστικά υπήρχε μια νοητή γραμμή που ήταν το στρετόπεδο του ενός και του άλλου και έπρεπε να τρέξεις όταν ήταν στο δικό σου μπορούσες να τους πιάσεις σε χμαλό τους και όταν ήσουν εσύ στο δικό σου το αντίστροφο και μπορούσες να πας και να τους ελευθερώσεις να πας στο τέρμα τους και να πάρεις πόντους αυτό το παίζαμε στο σχολείο θα πω Δεν θυμάμαι πώς το λέγαμε. Παίζει να το λέγαμε όντως κολόνες όπως λες.
Καλά, τι ξενέρωτης θυσίστη κολόνες. Αν είναι δυνατόν κολόνες. Απλοί άνθρωποι. Βάζαμε δύο κολόνες για τέρματα το όπαμε κολόνες. Τέλος, να κάθομαι εδώ να σκάσουμε. Εν τω μεταξύ δεν ξέρω καν γιατί λέγεται αμπάριζο. Ναι, τέλος πάντων, για να ολοκληρώσω εγώ την δικιά μου παιδική ιστορία, Θα πω ότι το άλλο πράγμα το οποίο μου άρεσε πολύ να κάνω Είναι να παίζω ηλεκτρονικά παιχνίδια βέβαια Ήμουν τρελό fanboy του Gameboy Έχω περάσει άπειρα καλοκαίρι για να παίζω Gameboy Οριακά από το πρωί μέχρι το βράδυ Κυρίως Pokemon βέβαια Ήμουν τρελός fan των Pokemon Έχω παίξει πάρα πολλές κασέτες Pokemon Επίσης μου άρεσε πάρα πολύ να διαβάζω Κόμικς Τα αγαπημένα μου ήταν αυτά με το Scrooge McDuck Γιατί όλο έψαχνε Κάτι κρυμμένο στους αυρούς Πήγαινε σε κάτι Περίεργα μέρη Το Μίκι λίγο τον βαριόμουνα Άντι και ο Ντόναλντ ο Κέι Α επίσης στη Σαλαμίνα Με αφορμή τώρα αυτό που πέγε τα πόκεμον Είχαμε και μία Λέσχη πόκεμον έτσι τη λέγαμε Που ουσιαστικά παρτιζόταν από όλα τα μέλη της παρέας μας,
γιατί όλοι παίζαν Pokemon. Βέβαια δεν ήταν πάρα πολύ, πώς να το θέσω, να το θέσω δημοκρατική αυτή η λέσχη, με την έννοια του ότι έτσι by default είχαμε ορίσει ότι ο ένας θα κάνει τον πρόεδρο και ο άλλος θα κάνει τον αντιπρόεδρο. Εγώ ήμουν ο αντιπρόεδρος, γιατί... Τέλειο. Δεν ήθελα την εξουσία πάνω μου, ήθελα να δίνω χώρο, τέλος πάντων, σε άλλους, δεν πειράζει.
κινούσα τα νήματα από πίσω υπογείωσε έτσι έτσι έτσι ναι ναι ναι ναι και γράφαμε και κανονισμούς και όλας πως θα λειτουργεί η λέσχη ποιοι θα είναι οι κανόνες της αν κάποιος κάνει κάποια παράβαση τι θα παθαίνει τέτοιες χαζομάρες για να περνάει η ώρα ειλικρινά αλλά είχανε πλάκα όλα αυτά μια τραυματική εμπειρία που θα σας πω είναι ότι υπήρχαν κάποιες φορές πήγαινα εγώ να παίξω έξω με το ένα το παιδί που κάναμε πολύ παρέα και καμιά φορά περνούσα έξω από το σπίτι του και η γιαγιά του με έδιωχνε.
Γιατί? Γιατί ήθελε να... γιατί έλεγε ή ότι κοιμάται ή ότι έχει πάει κάπου αλλού. Μια φορά μου είχε πει την επικοί ατάκα εαφόχτες δεν θέλατε να παίξετε μαζί του γιατί μεταξύ όλων αυτών παίζαμε. Ήταν λίγο χαζή η γιαγιά του έχω να πω, συγγνώμη. Θεός χωρέστη μάλλον τώρα Ποιος ξέρει που θα είναι Μπορεί να ζει γυναίκα Εντάξει Σκέφτεται ότι ήταν νεότερο Από εμένα το παιδί Μπορεί να ζει Με αυτή τη λογική μπορεί να ζει γυναίκα Αλλά αλήθεια έχω την έπιση ότι πέθανε Σίγουρα πέθανε ο παππούς Τέλος πάντων Δεν έχει πολύ σημασία αυτή τη στιγμή Ζωή σε εμάς Έτσι ρε Φάση Το καλοκαιρινό επεισόδιο Λοιπόν ναι και θαάλασσες εννοείται πάρα πολύ πηγαίναμε μετρούσαμε μπάνια ξεκάθαρα ο παππούς ειδικά στην Σαντορίνη ήταν μανιακός με την καταγραφή του πόσα μπάνια έχω κάνει νομίζω ότι ήθελε να δίνει και αναφορά στην μάνα μου φάση ότι ορίστε το παιδί έκανε τόσα μπάνια συνολικά τόσα πρωί τόσα απόγευμα τα χωρίζε και σε challenge Τα έγραφε Δεν σου κάνω πλάκα 36 πρωινά και 24 βραδινά μπάνια
Έχω σημειώσει εδώ Μη γελάς ακριβώς αυτό έκανε σου λέω Αλήθεια Μη σου πω ότι έβαζε και ημερομηνίες Την τάδε μέρα ένα μπάνιο πρωί Σχολαστικότατος Ήταν πολύ οργανωτικός Μπράβο Ναι κάπως έτσι τέλος πάντων Ναι δεν θα γκρινιάξω τώρα να πω Ότι αυτό τελείωσε πάρα πολύ σύντομα και κάποια στιγμή αποφάσισα ότι δεν μου αρέσει τίποτα στις καλοκαιρινές διακοπές και θα δώσω πράγμα του λόγου σε κάποιον άλλον.
Πότε συνέβη αυτό στη ζωή σου, όταν ξεκίνησες να δουλεύεις ή νωρίτερα? Πολύ νωρίτερα. Α, νωρίτερα. Πάρα πολύ νωρίτερα. Όταν κατάλαβα ότι περνάω καλύτερα μόνος μου και όχι στους παππούδες, στους γονείς και τα λοιπά. Άρα εφηβεία. Εφηβεία. Ε καλά μετά δεν ήρθανε ρε παιδί μου οι φάσεις με φίλους με άλλη κατάσταση. Καλά με τους φίλους καλά περνούσαμε μου ρε.
Εντάξει δεν μιλάω τώρα για αυτή τη μία εβδομάδα στους τρεις μήνες που πηγαίναμε. Ε δεν είναι μία εβδομάδα είναι τα Σαββατοκύριακα. Δεν μ' άρεσαν όπως έχω ξαναπεί πολλές φορές. τα περισσότερα Σαββατοκύριακα που περιλάμβαναν μόνο ημέρες οι οποίες ξεκινούσαν στις 8 το πρωί και ολοκληρώνονταν στις 2 το βράδυ το έχω δηλώσει ευθαρσός έχω πει τη γνώμη μου για αυτή την κτηνοδία ότι είμαι κατάφορα αντίθετος Καταλαβαίνεις Μαριελένα ότι ο Γιώργος είναι 80χρονος Είναι, είναι ανέκαθεν στο σώμα ενός 35χρονο Είναι, είναι Δεν αποδέχομαι τους χαρακτηρισμούς Επίσης δεν αποδέχομαι να αναφέρετε έτσι ξεδιάντροπα ηλικία μου Α εντάξει δεν τις λέμε δυνατά Έχουμε τέτοιο GTPR Ναι και πάντως Ναι αυτά θα δώσω στον λόγο και σ' άλλον τώρα Καλά εντάξει μπορούμε να λέμε γενικά Ναι ναι Οκ ωραία Λινάκη εσείς για πες πως περνούσατε τα καλοκαίδια σας Τι θα σας πρωτοπώ τα περνούσαμε καταπληκτικά και τα περνάω ακόμα καταπληκτικά εγώ Μπράβο Λινά μου, μπράβο Παιδιά, εγώ και μόνο που έχει ήλιο
και καλοκαιρία και μεγάλη μέρα πραγματικά ξυπνάω το πρωί και είμαι κάπως χαρούμενη κάπως πιο χαρούμενη μου φτιάχνει διάθεση, δεν ξέρω είμαι πολύ καλά με αυτόν τον καιρό Τέλος πάντων, πώς τα περνούσαμε με πάρα πολλούς τρόπους αρχικά να πω ότι είχα πολλούς φίλους στη γειτονιά μου, στη Λάρισα. Βγαίναμε από το πρωί σχεδόν και μέχρι το βράδυ 12-1 η ώρα παίζαμε διάφορα παιχνίδια. Όπως καταλαβαίνετε ξεκινούσαμε το πρωί και καταλήγαμε σίγουρα με το που νύχτονες σε κρυφτό.
Ναι. Που ήταν το αγαπημένο μου. Το αγαπημένο όλων μας νομίζω ότι ήταν. Ναι και εμένα μου άρεσε πάρα πολύ. Ήταν το αγαπημένο μου και εμένα. Και βάζαμε και όρια. Εσείς βάζατε όρια? Φυσικά βάζαμε όρια. Δεν γίνεται αλλιώς. Και μέχρι πού μπορείς να κρυφτείς. Και βέβαια κάποιοι κλέβανε. Και ποια μέρη εξαιρούνται. Δεν είχαμε μέρη που εξαιρούνται.
Απλά είχαμε όρια. Τύπου μέχρι εκείνη τη γωνία και μέχρι εκείνο το σπίτι. Τύπου έτσι. Ναι. Είχαμε. Α, μάλιστα. Οκ. Ναι, αφού σας έχω πει. Ωραία, ωραία. Ήτανε δύο μεγάλα άνθρωποι. Ωραία, ωραία. Περίπου πάντων. Εγώ θα πω όμως ότι περίλογο που το αγαπούσα πολύ το κρυφτό, έχω μια πολύ τραυματική εμπειρία, γιατί ήταν ένας από τους πλέον επίπονους τραυματισμούς μου σε κρυφτό.
Είχα πέσει κλασικά σε χώματα πέτρες. Πω, πω, ναι, ο Γιώργος είχε ακόμα σημάδι από αυτό. Είχα ακόμα σημάδι, ειλικρινά, στο γόνατο από αυτό το πράγμα. είχα κοπεί πάρα πολύ άσχημα τρέχαν τα αίματα τελείωτα νομίζω ότι είναι η πρώτη φορά που έπαθα το κλασικό τσότσο μου με το αίμα οριακά δεν λιποθύμησα και μου έχει μείνει λίγο τραυματική εμπειρία αλλά θα το ξανάπαιζα δεν με αποθάρρυνε αυτό γενικά το κρυφτό δεν πιστεύετε ότι έχει κάποια στοιχεία τρόμου εννοείται εγώ φοβόμουνα και όταν φιλούσα και όταν κρυβόμουνα Ναι, ναι, και εγώ και εγώ.
Ναι, ναι, ναι. Και δεν μου άρεσε καθόλου να τα φιλάω, ρε φίλε, καθόλου. Σε κανέναν δεν αρέσει αυτό, Μαριά Λέ. Το σχαινόμουνα. Το σχαινόμουνα κι εγώ, δεν μου άρεσε καθόλου, έκανα ό,τι μπορούσε για να το αποφύγω. Ναι, ναι. Και θυμάμαι μια βραδιά, παιδιά, φιλούσα όλο το βράδυ, δεν ήταν εφιαλτικό, μου είχε μείνει ακόμα. Έχανε συνέχεια.
Εχάνα συνέχεια παιδιά μία κρυψώνα Ακόμα τώρα να μου πεις να πάω να τους βρω Δεν θα τους βρω Δεν τους έβρισκαμε τίποτα Στην ίδια κρυψώνα Στην ίδια κρυψώνα κρύβονταν Ήταν κι βάσω μέσα αυτά τα μαλακισμένα Είχατε κανόνες για το πόσο κοντά μπορείς να κάτσεις Φερυπτεράκια και τέτοια Τι είναι αυτά δεν τα ξέρω πολύ Όταν κάποιος κρυβόταν πολύ κοντά Ήταν φερυπτερά ή απαγορευόταν αυτός που φυλάει να κάνει μόνο κοντά στη φωλιά πέρα εδώ, έπρεπε να ξεμακραίνει Α, λοιπόν, ναι, όχι δεν το είχαμε, δεν το κάναμε αυτό δεν ήταν αυτό το πρόβλημα Ε, περιπτεράκι Ναι, όχι, δεν το είχαμε αυτό που λέτε αλλά δεν το κάναμε κιόλας δηλαδή δεν ήταν ότι φιλούσε κάποιος πάρα πολύ κοντά ή κάτι τέτοιο ότι κρυβότανε, τίποτα είχαν βρει μια κρυψώνα εκείνο το βράδυ που ήταν πάρα πολύ καλή και δεν μπορούσα να τους βρω ενώ είχα αντιληφθεί που περίπου είναι. Δηλαδή εγώ κάθε φορά πήγαινα σε εκείνο το μέρος. Αλλά δεν το έβρισκες.
Και κάθε φορά δεν τους έβρισκα και κάθε φορά πήγαινα λίγο πιο εκεί και μετά με προσπερνούσαν και έτρεχαν. Εγώ θυμάμαι, να το έχω πάει πολύ επαγγελματικό το θέμα, έπαιρνα ένα στήσιμο φάση σαν δεν ξέρω, λες και είμαι ο λύκος που θέλει να πιάσει την αντιλόπη, δηλαδή στην ώμουνα, έκλεινα και τα μάτια μου ωριακά και προσπαθούσα να φουνγκραστώ να τους μυρίσεις και έχω να σας πω ότι καμία φορά τα κατάφερνα ρε απάτσι ρε απάτσι της σαλαμίνας γιατί είχαμε σαλαπάτσι σαλαμίκονος είχαμε πολλά χόρτα στην γύρω γύρω περιοχή ξερόχορτα και τέτοια πράγματα.
Οπότε η αλήθεια είναι ότι μερικές φορές όντως ακουγόταν. Ρε παιδιά τώρα, sorry το έχουμε χέσει με το κρυφτό αλλά δεν πειράζει. Μόνο ο τελευταίος μπορούσε να κάνει φτουξη ελευθερία για όλους. Ναι ο τελευταίος μπορούσε να κάνει. Άρα έπρεπε σίγουρα να πιάσεις τον τελευταίο. Ναι άμα ήταν έτσι ρε Μαριαλένα όποιος πήγαινε θα έκανε και τελείωνε.
Αυτό έχω σκαλώσει τόση ώρα, προσπαθώ να θυμηθώ τους κανόνες. Και ήταν τόσο τέλειο το να είσαι ο τελευταίος και να καταφέρεις να κάνεις το σχέδιο. Ο ήρωας, ο ήρωας. Ο ήρωας, πραγματικά ναι. Και ήταν πολύ ωραίο παιδιά τότε εκείνη την εποχή ότι ακόμα και να πήγαινες σε μια άλλη παρέα εντελώς άγνωστη, με ένα ποιχή μου τύχαινε το να πάμε με τους γονείς μου Μία επίσκεψη σε φίλους τους Σε μια άλλη περιοχή Σε ένα άλλο μέρος Στις διακοπές μας ας πούμε Και θα ήταν εκεί τα παιδιά τους Με δικούς τους φίλους της γειτονιάς Και πήγαινες και έπαιζες κανονικά Ναι Ήταν φανταστικό αυτό το πράγμα Που δεν ξέρω τώρα αν το κάνουν τα παιδιά Ακριβώς έτσι Ούτε καν δεν νομίζω Δεν ξέρω καν αν παίζουν κρυφτό τα παιδιά τώρα Τώρα θα κυνηγάνε πόκεμον μάλλον Παιδιά δεν γίνεται να μην παίζουν κρυφτό.
Δεν γίνεται να τους λείπει αυτή η εμπειρία. Η τελευταία φορά σκέψου που έπαιξα κρυφτό ήταν πολύ πιο πρόσφατα από ό,τι θα πιστεύατε. Διότι ο μικρός μου ξάδερφος δεν είχε φίλους για να παίξει και ήθελε να παίξει με μένα. Οπότε βάσει αυτού είναι πολύ πιθανό να μην παίζουν. Εγώ παίρναγα φανταστικά βέβαια γιατί κέρδιζα συνέχεια.
Μωρή μπορούσες λίγο να χάσεις επίτηδες Όχι όχι Γιώργο μου Πρέπει να μαθαίνουν από μικρά να χάνουν Σωστό Σωστό Μαριαλένα Όπως εγώ που δεν ξέρω Τελευταία φορά που έπαιξα κρυφτό Ήταν στο πανεπιστήμιο Με τη θεατρική ομάδα Παίζαμε γενικά διάφορα παιχνίδια Έπαιξα και ψήρες τότε Παίζαμε το ανάποδο κρυφτό Επίσης τέλειες παρένθεση Ναι οι ψήρες πολύ ωραίες Παίζαμε που λέτε το ανάποδο κρυφτό Μικρή παρένθεση Το οποίο είναι το να τα φυλάνε όλοι μαζί Και να κρύβεται ένας Αχου αυτό κι αν είναι τρομακτικό Όταν κάποιος τον βρίσκει Πρέπει να κρυφτεί και αυτός μαζί του Αυτό είναι το αστείο Οπότε μετά καταλήγουν να είναι Καμιά δεκαριά άτομα να κρύβονται σε ένα σημείο Και μετά τους βρίσκεις Είναι αστείο Στην Αβαρίνου το παίζαμε Στο ίδιο σημείο Και δίπλα Δέκα άτομα πίσω από μια κολόντουγκάδο Ξέρεις τι όμως Αισθάνεσαι ωραία και στους δύο ρόλους Δηλαδή δεν είναι άσχημο μετά να φυλάρει Είναι ομαδικό Είναι πολύ παρέα Ενώ τον Ακρίβεσαι έχει επίσης πλάκα Τέλος πάντων παρένθεση αυτό
Επίσης μας άρεσε πολύ να ακούμε μουσική της εποχής Είχαμε κασετόφωνο Και μαζευόμασταν και ακούγαμε Μουσική διάφορα Από ξύλινα σπαθιά Από σάκι ρουβά από ό,τι μπορείτε φανταστείτε, να βύσει. Διάφορα, διάφορα είχαμε. Τώρα τοποθετήσετε για δημοτικό, καταλαβαίνω, περισσότερο, έτσι. Όχι μεγαλύτερη εφηβεία. Ναι, η αλήθεια είναι ότι στην εφηβεία δεν παίζαμε κρυφτό πια.
Ναι, όχι. Και επίσης σιγά σιγά, έτσι, μετά τη Δευτέρα, Τρίτη Γυμνασίου, σταματήσαμε κιόλας να πολυπαίζουμε τα καλοκαίρια, έτσι, όλοι μαζί, να έχουμε τέτοια καλοκαίρι ακριβώς. Εγώ έχω μια ανάμνηση ότι κάπου εκεί στα πρώτα χρόνια του λυκείου άρχισα να ασχολούμαι με το χόμπι της μουσικής και με θυμάμαι να είμαι σαν τορίνι ένα καλοκαίρι και να έχω πάρει ένα CD Walkman στο οποίο είχα γράψει κάποια τραγούδια τα οποία μου άρεσαν.
Μέσα στα τραγούδια, εντάξει ήταν ο ορισμός της παράνοιας όπως ακριβώς οφείλει να είναι μια λίστα που έχει γράψει ένας μιλένιαλ υπήρχαν στο ίδιο CD τραγούδια metal, μέχρι τραγούδια χατζιάνι, μέχρι candy shop κοκκίνου αλήθεια, ναι ναι ναι ό,τι να είναι κοκκίνου είναι πιο του thousand πάντως αλλά εντάξει, είναι η αγγελίκια αλλά οκ, ναι ναι στο δημοτικό πάντως παιδιά υπήρχαν κάποια τραγούδια που αν τα έπαιζες ανάποδα είχαν κάτι σατανιστικά λόγια, δεν ξέρω αν εσείς το κάνατε αυτό να τα γυρνάτε ανάποδα.
Δεν ξέρω, έρχονταν μεγαλύτερα παιδιά της παρέας και μας λέγανε αυτό το τραγούδι... Όχι, γινόταν όντως. Αυτό το τραγούδι μας έλεγαν αν το παίξεις ανάποδα έχει επίκληση στο σατανά και κάτι τέτοια μας λέγανε. Δεν ξέρω αν όντως το είχαμε ανακαλύψει ποτέ ότι όντως συνέβαινε. Αλλά μας το λέγανε, το θυμάμαι. Οκ. Δεν ξέρω καν πώς μπορείς να παίξεις ανάποδα την κασέτα.
πώς μπορείς να το κάνεις αυτό δεν ξέρω δεν το δεν ξέρω αν μπορείς να πατήσεις play δεν νομίζω ότι παίζει το τραγούδι οπότε νομίζω ότι ήταν κυρίως φήμες δεν ξέρω κάπως το κάνουν δεν ξέρω αν κάποιος ακροατής ξέρει να μας πει να πω επίσης ότι μιας και είπα για τραγούδια ότι εκείνη την εποχή ό,τι έρωτα είχες εμείς το καλοκαίρι δηλαδή τα καλοκαίρια το κάναμε πολύ αυτό παίρναμε τηλέφωνο αυτόν που θέλαμε ή αυτήν που θέλαμε και βάζαμε και το τραγούδι Τέλειο Υπήρχαν και τα ραδιόφωνα πολύ τότε με τις αφιερώσεις Ναι αυτό δεν το κάναμε όμως δεν φτάναμε μέχρι εκεί αλλά σε σταθερό τηλέφωνο πέραμε να βάλουμε τραγούδια Και απλά βάζατε το τραγούδι και το κλείνατε ξέρω εγώ Ναι το ρεφρέν Στην εποχή μας όπως καταλαβαίνετε αυτό θα ήταν αντικείμενο ταινίας τρέιλερ Ο ψέσιας Ως κι εσύ Υπερβολή Καταρχάς σε καταλάβαιναν αμέσως Ε ναι ρε συ Το κάναμε και σε φίλους μου ρε έτσι κι αλλιώς Και εντάξει Μπορεί να σε παίρναν και πίσω τηλέφωνο Για μπανάκια Πηγαίνατε και με φίλους Εκεί με γονείς
Πώς ήταν η καθημερινότητα Για μπανάκια εγώ πήγαινα με τους γονείς μου μόνο Γενικά κάθε φορά που ερχόταν Το Σαββατοκύριακο εγώ κοιτούσα να δω Πώς είναι ο ουρανός, έχει ήλιο λείπουν τα σύννεφα, δεν φυσάει να είμαι ικανοποιημένη ότι όλα έχουν πάει καλά και θα πάμε σίγουρα για μπάνιο γιατί ήταν περάστια η απογοήτευσή μου αν είχε συνεφιά και αέρα και τέτοια ήθελα να πάω και να είναι η θάλασσα σωστή όπως πρέπει και ναι πηγαίναμε πηγαίναμε με φίλους των γονιών μου πάντα ήμασταν ψιλομεγάλη παρέα δηλαδή ήταν πάρα πολύ ωραία περνούσα φανταστικά εγώ ήμουν τρισευτυχισμένη σε κάτι τέτοια και συνήθως ήταν μονοήμερες, δηλαδή μεσημερά και γυρνούσαμε πίσω.
Α, πηγαίναμε σε ταβερνάκι μετά και αφού τρώγαμε... Αυτό ποιο είναι το αναγνωρίζω ότι είναι ίσως το καλύτερο πράγμα του καλοκαιριού, το ταβερνάκι που έχεις φάρει. Ναι, που τρως τα λασσινά. Έχω εξαιρετικές αναμνήσεις από ταβερνάκια καλοκαιρινά. Ήταν πολύ ωραία ταβερνάκια. Βέβαια ακόμα θυμάμαι παιδιά μια ταβέρνα που είχαμε πάει τότε Και κάνανε να μου φέρουν το μπιφτέκι μου μια μισή ώρα Η χαλισάξη Η χαλισάξη την πίνε πραγματικά Μπιφτέκι πόσο κλασικό φαγητό παιδιού Ναι όντως Αν και συνήθως Εμένα ο ένας μου αδερφός ακόμα αυτό τρώει Συνήθως σε κάτι τέτοιο Τώρα πηγαίναμε τρώγαμε θαλασσινά Αλλά τα ξτύχαινε ρε παιδί μου να φάμε και κρεατικά καμιά φορά.
Και θυμάμαι πολύ χαρακτηριστικά ότι όταν γυρνούσαμε στο σπίτι, πάντα κάναμε μπάνιο, ρε παιδί μου, να φύγουν τα αλάτια και μετά βλέπαμε 6 φάιλς που είχε το Σταρ πάντα μεσημέρι για τότε. Τέλειο. Ήταν πολύ αγαπημένη μου συνήθεια αυτή. Και να πω και για τις διακοπές, ότι πηγαίναμε διακοπές στον Πλαταμώνα. Δεν ξέρω πόσοι από εσάς γνωρίζετε τον Πλαταμώνα. Είναι ιστορικό, κλασικό μέρος για διακοπές γενικά όλοι οι Λαρισέοι μια εποχή εκεί πηγαίνανε, τώρα έχουν εξαπλωθεί και σε άλλα μέρη αλλά τότε ήταν πολύ χαρακτηριστικό μέρος και πηγαίναμε εντάξει μου άρεσε πάρα πολύ να είμαι με τα ξαδέρφια μου που παίζανε ηλεκτρονικά και κάνανε έτσι διάφορα πράγματα παραθερίζατε εκεί δηλαδή μένατε σε δωμάτια για μέρες, ναι ναι εκεί μέναμε κανονικά για μέρες και κάποιες εβδομάδες τρώγαμε πίτσες και μακαρονάδες έξω και βγαίναμε αγοράζαμε πάντα βιβλία α, αγόραζα χαρακτηριστικά στον Πλαταμώνα ανατριχίλες και διάβαζα ήταν πολύ αγαπημένα μου να διαβάζω ανατριχίλες ακόμα θυμάμαι
το Αόρατο Κορίτσι το κορίτσι της διπλάνης πόρτας ήταν το πρώτο που διάβασα και είναι από τις πιο ξενέρου ανατριχίλες που μπορείτε να βρείτε εκεί έξω αλλά το θυμάμαι ακόμα Τα έχω ακόμα αυτά στο χωριό. Τα έχεις. Τα έχω. Αυτό δεν ξέρω ρε, δεν ξέρω που τα έχω αυτά. Ναι, έχω, έχω κάποια, ναι. Πωπω, διάβαζες κι εσύ ένα τριχίνις Μαριελένα.
Νομίζω αυτό είναι, δεν ήταν κάτι μικρά με κόκκινη ράχη που είχαν ιστορίες μυστηρίου. Είχαν κάτι πράσινο. Σκουπιντού. Ναι, κάτι πράσινο, μια πράσινη μπίχλα από πάνω που... Ναι, ναι, νομίζω αυτό. Σαν γλίτσα ρε παιδί μου. Ναι, ναι. Νομίζω ότι έτσι ήτανε. Νομίζω αυτά είχα κι εγώ, γιατί κι εγώ διάβαζα κάποια έτσι μυστηρίου.
Τώρα έχω πολύ καιρό να τα δω, ναι. Τα έχουμε τέλος πάντων. Ποιος ξέρει τώρα πού μπορεί να βρίσκονται. Τι άλλο θα ήταν ωραίο να σχολιάσω. Πάνω κάτω αυτά. Τώρα μου έρθει και... Α, είχαμε κι εμείς λέσχη. Να το πω εδώ, θα ξεχάσω εγώ τη λέσχη με τα παιδιά είναι δυνατόν που είχε και όνομα αλλά εσείς ήσουν πρόεδρος λιγνή και χοντρή πολύ πολύ θα ήταν ό,τι πρέπει σήμερα εντάξει σήμερα δεν θα ήταν πολύ καλό αλλά ήταν συμπεριληπτικό με μια έννοια εγώ έτσι το εκλάμβανα και όχι δεν είχαμε πρόεδρο και αρχηγούς και τέτοια είμασταν όλοι ένα είχαμε ψηφοφορίες εννοείται μας άρεσαν Είχαμε εφημερίδα επίσης Είχαμε φτιάξει εφημερίδα Που γράφαμε πράγματα Και μετά τα μοιράζουμε στη γειτονιά Και παίζει να το δίνουμε και δωρεάν Δεν το χρεώναμε καν Σε πολύ έντονη Έντονη παρουσία Θυμάμαι τον Τιτανικό Στα καλοκαίρια μου Αυτοκόλλητα Το τραγούδι Ήταν εκείνο το 97-98 Πολύ πολύ έντονο τέτοια γενικά δεν ξέρουμε καλά δεν θα επαναλάβω τώρα ότι μετρούσαμε παγωτά και μπάνια εννοείται αυτό
όλοι όλοι ο μπαμπάς μου ειδικά μετρούσε πολύ τα μπάνια ναι ναι ήταν σημαντικό αυτά ναι όχι πάντα ήταν πάρα πολύ ωραία τα καλοκαίρι παιδιά δεν το συζητώ καν και τώρα δυόμου μου αρέσουν πολύ ναι αυτό ναι ναι και εμένα μ' αρέσουνε και εμένα μ' αρέσουνε πολύ τα καλοκαίρια δηλαδή συμφωνώ απόλυτα σε αυτό που είπες φτιάχνει και εμένα αυτόματα η διάθεσή μου με το που αρχίζει να μεγαλώνει η μέρα και να φτιάχνει ο καιρός και να έχει ήλιο σίγουρα φεύγει αρκετά η κατάθλιψη του χειμώνα μα έχεις πιο πολύ χρόνο κάνεις πράγματα ρε εγώ επίσης ρε παιδί μου εντάξει δεν ξέρω περνάω και ωραία δεν το έχω αυτό παρότι δουλεύω είμαι ok γιατί μετά κάνω πολύ περισσότερα πράγματα και πιο πολλές βόλτες έχω όρεξη να βγω λόγω του ότι έχει καλό καιρό και είναι μεγάλη μέρα αυτό και τα Σαββατοκύρια κάπου θα κανονίσω να πάω τις βόλτες δηλαδή κάπως έχει και η βδομάδα μου πιο πολύ νόημα και στόχο άρα κάπως όντως ακόμη είμαι πολύ χαρούμενη το καλοκαίρι εγώ μας σκεφτείτε ότι το χειμώνα
σε παίρνει ο ύπνος το χειμώνα είναι πολύ γρήγορα Σίγουρα. Το χειμώνα νιώθω μια χειμερή ανάρκη, ότι απλά περιμένω να τελειώσει. Αυτό. Εντάξει ρε παιδί μου, έχει και τις καλές του στιγμές, αλλά για μένα είναι αυτό και μόνο ο χειμώνας, κάποιες καλές στιγμές. Οπότε οκ, εντάξει, και εγώ είμαι λίγο ταγμένη στο καλοκαίρι, είμαι καλοκαιρινό παιδί.
Εντάξει, εμένα τα καλοκαίρια μου ήταν πολύ διαφορετικά, με την έννοια ότι δεν άλλαζε τίποτα στο πλαίσιο της ζωής μου. Δηλαδή, ήμουνα στο χωριό με τους συμμαθητές που είχα από μωρά, συμμαθητές και φίλους, στο ίδιο πλαίσιο, στην ίδια πλατεία, στους ίδιους δρόμους. Άρα, το μόνο που άλλαζε ήταν οι άνθρωποι που περιμέναμε αρχικά να έρθουν.
Για εμάς ήταν πολύ σημαντικό τα ξαδέρφια και οι φίλοι που μέναν Αθήνα και όσοι θα έρθουν στο χωριό. Ένα αυτό. Δεύτερον ότι οκ δεν είχαμε σχολείο Άρα αυτό σήμαινε ότι από το πρωί μέχρι το βράδυ Ήμασταν στους δρόμους Και κανένας δεν ήξερε τι κάνουμε Γιατί χωριό Άρα φτούξε ελευθέρεια Διαδημοτικό τώρα προσπαθώ να θυμηθώ Γιατί η γυμνάσια ολική ήταν αρκετά διαφορετικά Σηματοδοτούνταν το τέλος της χρονιάς Με τον πρώτο πουγέλο Και μετά ξεκίναγε Μία συνεχόμενη έξοδος Στο χωριό από το πρωί στο βράδυ Το μπουγέλο να πω εδώ Το κάνουν ακόμα Το κάνουν και χάρηκα πολύ Παίζαν και εδώ από κάτω φέτος Τα μικρούλια ξυπνάω μια μέρα Και ακούω τσίριδες Λέω τα σφάζουν δεν ξέρω Και βγαίνω στο μπαλκόνι Και τα γλυκούλια παίζαν Είναι τέλειο που κάνουν ακόμα μπουγέλο Και εγώ χάρηκα Δεν έχω παίξει το μία φορά στη ζωή μου Γιώργο να παίξουμε Μόλις λίγο μεγαλώσει η μάγια Θα φέρω νερό μπαλές Νόμιζα θα λέγεις θα μεγαλώσουμε λίγο.
Εμείς πόσο όχι εντάξει. Πόσο χρόνια χρειάζονται ακόμα για αυτά σπίτσες που ο Σιμπίου μπορείς the midlife crisis. Έχουμε ακόμα γι' αυτό πολλά. Σε παρακαλώ. Έχουμε άλλα 30 χρόνια. Είναι τέλειο το που γίνεται. Άλλη συζήτηση. Λοιπόν οπότε ναι θα λέγω το ένα σηματοδοτούνταν από αυτό. Επίσης για μένα ήταν πολύ επειδή οι γονείς μου συνέχιζαν να δουλεύουν είναι κανονικά. Άρα υπήρχαν εκεί παππούδες πολλοί που όπως είπα εμάς οι παππούδες μας χάνε αρκετά.
Δηλαδή η γιαγιά μου η τηγανιτή πατάτα με το αυγό μου θυμίζει τόσο πολύ καλοκαίρι. Συμμοτοδοτούνται από τα πανηγύρια του χωριού. Τα οποία μύριζαν λουκουμά χαλβά φαρσάλων. Είχαν αυτά τα όπλα με τις σφαίρες που τα αγοράκια μας κινήκαγαν και μας χτυπούσαν και ο χαϊβάς προς άλλον πάει παντού είχε ζουβλάκια πέρναγες από τους πάγκους χάζευες τα πράγματα έψαχνες το αγόρι που σου αρέσει έβρισκες φίλους μιλούσαν τέλεια γενικά γύρω στον μπάνια υπήρχαν φούλια γιατί σε εμάς η θάλασσα είναι κοντά άρα το απόγευμα κάθε μέρα σχεδόν εμείς κάναμε μπάνια μας πήγαινε ο μπαμπάς μου ή άλλοι γονείς φίλων Τα Σαββατοκύριακα ήμασταν όλη μέρα στη θάλασσα Ήταν πολύ καθημερινότητα δηλαδή Αυτό δεν ήταν κάτι εξαίρεση Τον Ιούλιο συνήθως περίμενα να πάμε τις διακοπές τις οικογενειακές Που πάντα πηγαίναμε και σε άλλο μέρος κάθε χρόνο Με τους γονείς μου Οπότε αυτό ήταν κάπως το περίμενα Γιατί μου λέγανε πάντοτε α φέτος θα πάμε εκεί Και εγώ προσπαθούσα να φανταστώ πως είναι Να κάνω τις ετοιμασίες μου κτλ
Και μετά φυσικά τον Αύγουστο έρχονταν όλοι ξαδέρφια γινόταν στο σπίτι μας ο κακός χαμός γιατί το σπίτι μας είναι κέντρο διαρχωμένων ανέκαθεν γιατί το σπίτι έχει κάθε μέρα και τώρα είναι κάθε μέρα 20 με 25 άτομα μπενόβγαιναν οπότε ήξερα ότι κάθε βράδυ αλλά δεν σκεφτήκατε ποτέ να κατέβει κάποιος για δήμορχος εγώ το προτείνω τώρα για τον αδερφό μου το προσπαθώ να το σπρώξω τώρα που είναι και φαρμακοποιός του χωριού νομίζω είναι τα μαμ.
Σωστό. Τις είχαν πει τις μαμάς μου, αλλά Γιώργο ήταν σαν εσένα, ταπεινή, δεν ήθελε. Και εγώ πάντα παραμερίζω την εξουσία για τους άλλους, για αυτό με έχουν καβαλήσει. Όχι για δήμαρχος, αλλά τις είχαν προτείνει να ασχοληθεί με τα κοινά, αλλά η αλήθεια είναι ότι αν γνωρίσεις τους ανθρώπους στο χωριό θα καταλάβεις ότι δεν πρέπει να μπλέξεις με αυτά τα πράγματα.
Και τέλος πάντων νέα 15 ήταν και η γιορτή μου το 15 Αύγουστο, άρα γενικά υπήρχε πολύ όλο αυτό. Και κατά τα άλλα έτσι όπως τα περιγράφετε, άπειρο παιχνίδι, ξαδιασιά, ήταν φανταστικά πάρα πολύ ωραία. Τα οποία αντικαταστάθηκαν επίσης με ωραία πράγματα μεγαλώνοντας. Δηλαδή το να μας πηγαίνουν για μπάνιο έγινε ότι πηγαίναμε για μπάνιο μόνοι μας με το λεωφορείο.
Άρα ήμασταν όλοι έτσι έφηβοι και πηγαίναμε για μπάνιο και ήταν πολύ ωραία. τα βράδια, το κρυφτό οι κολόνες, όλα αυτά τι καταστάθηκαν από... αράζαμε όλες την παιδική χαρά, παίζαμε πόκερ μιλούσαμε ξέρεις, χαζολογούσαμε μηχανάκια πέρα εδώ, θεόλα πολλές βόλτες με τα μηχανάκια στο χωριό και τριγύρω ξεχνιασιά πολύ ρε παιδί μου που δεν καταλάβαινες ότι θα τελειώσει που έλεγες ότι η ζωή ξέρω εγώ έτσι θα πάει εμένα πάντως τώρα σε αυτό που λες κάπως μέσα μου με ξενερώνει όταν σκέφτομαι το πώς άλλαξαν λίγο οι εποχές μεγαλώντας απλά να πάω εγώ στο γυμνάσιο λύκειο που πλέον κι εμείς είχαμε κινητά στέλναμε κάτι μηνύματα είχε χαθεί λίγο αυτή η παιδική αθότητα ρε παιδί μου λίγο είχε μετατραπεί σε αυτή την εφηβική διάθεση την ποιό έτσι δεν ξέρω είχε πιο πολύ άγχος και ένταση ανεφλόου επειδή ήσουν απλά στην Ιδία βέβαια είχες χάσει αυτή την ξενιασιά πια ναι όντως δηλαδή αν με ρωτάς πότε περνάγα καλύτερα νομίζω από το δημοτικό θα κάνω ένα άλμα στο τώρα εγώ σαν Μαριαλένα
στο τώρα όχι στο πανεπιστήμιο έστω ωραία περνάγα και τότε αλλά και πάλι όχι μ'αρέσει τώρα που είμαι ανεξάρτητη που έχω τα λεφτά μου, το αμάξι μου ξέρω τα ωριά μου, κάνω το πρόγραμμά μου ξέρω τι μ'αρέσει δηλαδή τώρα περνάω σχεδόν φουλ ωραία με αυτά που επιλέγω ενώ παλιότερα ναι οκ δίκιο έχεις ναι ξέρεις μπορεί όπως ο Γιώργος καλή ώρα να μπλεκα σε παρέες που θα με κράταγαν μέχρι τις 2 ας πούμε στη θάλασσα ενώ εγώ δεν ήθελα λέω τώρα παράδειγμα εγώ δεν έχω θέμα αλλά κάτι αντίστοιχο οπότε νιώθω ότι τώρα περνάω όντως ακριβώς όπως θα ήθελα και νομίζω ότι και στο δημοτικό πέρναγα βέβαια ξέρεις το δημοτικό το σκεπάζει μια πάχνη νοσταλγική δεν θυμάσαι ακριβώς εγώ δεν θυμάμαι ακριβώς ακριβώς λεπτομέρειες θυμάμαι έτσι πράγματα, εικόνες αλλά δεν μπορώ να θυμηθώ πως ένιωθα πραγματικά όχι εγώ το θυμάμαι πολύ ότι ήμουν μονίμως πολύ χαρούμενη θυμάμαι να με διακατέχει φουλ μεγάλη χαρά και εγώ νομίζω καλά πρέπει να ήμουν ήμουν αγκρινιάρα από μικρή αλλά δεν νομίζω ότι είχα σημαντικά πράγματα να γκρινιάξω
σε αντίθεση με την εφηβεία που ήταν μαυρή για μένα εντάξει ναι εκεί αλλάζουν λίγο οι καταστάσεις αλλά έχεις δίκιο εκείνο το κομμάτι της εφηβείας και εγώ θα το άφηνα στην άκρη θα έκανε ένα άλμα να πάω παρακάτω ναι ναι ναι αλλά ναι ρε παιδί μου αυτό έτσι ωραία τα καλοκαιράκια σίγουρα τέλεια αν μπορείς να μην δουλεύεις αν είσαι δάσκαλος αν είσαι κάποιος που μπορεί να κάθεται το καλοκαίρι.
Εκεί ήταν εμάς ας πούμε, όντως οι γονείς μου επειδή ήταν και οι δύο καθηγητές και ο μπαμπάς μου βέβαια είχε φροντιστήριο οπότε δεν είχε τρεις μήνες διακοπές είχε λιγότερες ενδιάμεσα γιατί έκανε και θερινά μαθήματα αλλά γενικά ήμασταν πολύ φρυ. Το χειρότερο ήταν παιδιά όταν άρχισαν να κάνω κι εγώ θερινά. Αχ ναι, άστο τώρα εκεί χάλια πιο καλοκαίρι, μες το άγχος είμαι.
Το φαντάζεσαι τώρα σε μένα που λάτρευα το καλοκαίρι να μου βάλεις να κάνω και μαθήματα. Ναι, ναι, ναι. Για τα αγγλικά προφήσιενση, προετοιμασίες. Οπότε θα το έκανα skip τελείως το Λίκιο, δεν το συζητώ. Το ωραίο που θέλω να σχολιάσω είναι ότι μου άρεσε πολύ η τηλεόραση που πάντα έβαζε παναλήψεις. Δεν είχε πολλές εκπομπές τότε ειδικά.
Κυρίως τα παιδικά θα πω. Και τα παιδικά Και παιδικά βλέπαμε πολύ Τότε είχε παιδικό πρόγραμμα η τηλεόραση πολύ Ήχε καλό παιδικό πρόγραμμα βασικά Ήχε ThunderCats Power Rangers, Pokemon, Digimon Avengers, Batman Γινόταν χαμός Γινόταν πραγματικά Αυτά τα έβλεπες βέβαια και χειμώνα Αλλά το καλοκαίρι τα είχε πιο πολύ Το καλοκαίρι μπορούσες να δεις ποιο σου θέλεις Γιατί το χειμώνα Ναι, αυτό Το χειμώνα ήταν ένα σάββατο πρωί που και πάλι θα σου λέγαν κάτι έλα πάμε να κάνεις το καλοκαίρι ήταν ενόνιστο έβλεπες ζωή εντάξει παρόλα αυτά γενικά η τηλεόραση ήταν πιο χαλαρή γιατί δεν είχε πολλές εκπομπές ενημερωτικές και τέτοια χαζά τα κόβαν αυτά και είχε πολλοί επαναλήψεις από σειρές που μπορεί να έβλεπες στις 9 το πρωί να είχε καμιά βλακία της επανάληψη ναι τέλος πάντων οπότε έτσι ήταν πολύ ωραία χαλαρή φάση και με αυτό Αυτά θυμάμαι και εγώ παιδιά παγωτά κάθε μέρα εννοείται Παιδιά εμείς τρώγαμε τόσο παγωτά που η γιαγιά μου σε κάποια φάση μου έκρυψε το χαρτζιλίκι που το είχα μέσα σε ένα κουμπαρά
γιατί κάθε μέρα λέει πήγαινα έτρωγα παγωτά μετά δεν έβρισκα τα λεφτά μου Μου τα φανέρωσε αρκετά χρόνια αργότερα Κατάσχεση Ναι ρε Πρόλαβες να τα αλλάξεις από δραχμές ευρώ Τα άλλαξα, τα άλλαξα, ναι βέβαια Ξοδεύτηκαν αυτά τα λεφτά Εδώ και πολλά χρόνια Φαντάζεσαι να τα είχα ακόμα Και τα χαρτζιλίκια Τώρα θα βγάζεις και λεφτά Θα ήταν και συλλεκτικά Γιατί θα βγάζα λεφτά Α, επειδή θα ήταν συλλεκτικά Έχουμε κάτι δραχμές ακόμα Αλλά τις έχουμε για αναμνηστικές Ναι, ναι Και τα χαρτζιλίκια ήταν ωραίο πράγμα που έρχονταν όλοι σου οι συγγενείς και σου δίνανε λεφτά και σταμάζευες.
Ξέρω, νιώθω ότι καλοκαίρι εγώ δεν έπαιρνα πολλά χαρτζίλια και ήταν πιο χειμωνιάτικο φόβι. Ναι, ήταν χριστουγεννιάτικο. Χριστούγεννα, Πάσχα, παίρνουμε σε τέτοια χαρτζίλια. Μάλλον γιατί είχα... Έτσι κι αλλιώς θα πω ότι δεν το είχα ανάγκη το καλοκαίρι γιατί ήμουν συνέχεια φιλοξενούμενος στους παππούδες και στις γιαγιάδες ό,τι ήθελα μου το παίρνανε αυτοί Ναι ναι εγώ έχω ίσως λόγω της γιορτής μου στο μυαλό μου αυτή την αίσθηση γιατί εγώ έπαιρνα οπότε κάπως το έχω συνδέσει Α οκ Επίσης βράδυ τρομακτικές ιστορίες Εμείς δεν λέγαμε πολλές τρομακτικές έτσι λέξω δεν θυμάμαι Δεν λέγατε Λέγαμε αλλά όχι πολλές Δεν το έχω πολύ τόσο έντονο στο μυαλό μου όσο το λες εσύ ας πούμε.
Ναι, λέγαμε, λέγαμε πολλές. Τώρα, πού τις βρίσκαμε όλες αυτές, ρε παιδί, εμείς καμιά δεκαριά φίλοι ήμασταν, δηλαδή. Δεν ξέρω πού τις βρίσκανε και τις λέγανε. Μπορεί και από το μυαλό. Αλλά υπήρχε πολύ τέτοια διάθεση. Ναι, μπορεί και από το μυαλό. Ήταν πετυχημένες οι γενικές γνώσεις. Εγώ τρόμαζα, αν με ρωτάς. Ωραία ήταν.
Αυτά, πάνω κάτω. καλά να περνάτε γενικά και φέτος και του χρόνου αν είστε του καλοκαιριού ή όχι γιατί ο Καθαρίνας όπως θέλει και αγαπάει δεν το συζητώ όπως νιώθει, εντάξει πολλοί δεν αντέχουν τη ζέστη νομίζω η ζέστη είναι το μεγάλο πρόβλημα των πολλών απολαμβάνω πάρα πολύ τα βίντεο στο tiktok τα οποία μου βγαίνουν τελείως στοχευμένα πιστεύω όπου είναι κόσμος ο οποίος με εξαιρετικά εφάνταστο και αστείο τρόπο σχολιάζει το πόσο δυσάρεστο είναι το καλοκαίρι και έχω κάνει απίστευτο relate θέλω να φτιάξουμε μια ομάδα με όλους αυτούς που θα βρίζουμε το καλοκαίρι πάρε τον Δημήτρη εδώ θα είναι μαζί σου υπάρχει εγώ να περάσετε πολύ ωραία παρόλα αυτά αυτό είναι το αντίο μας για τον Αύγουστο φέτος φέτος με τη σχολική τρεις τέσσερις εβδομάδες θα τα ξαναπούμε δεν είναι θέμα Ναι, ναι παιδιά, πάμε να πάρουμε την άδειά μας λίγο να ξεκουραστούμε, να ξελοπικάρουμε, να φορτήσουμε μπαταρίες και να έρθουμε γεμάτοι νέα θέματα.
Αυτό ακριβώς, πολύ ωραία. Καλή σας συνέχεια λοιπόν. Σας φιλούμε. Καλό καλοκαλό. Καλό να περνάτε, υπομονή. Bye. Φιλάκια. Γεια, γεια. Τους μαύρες τους ανθρώπους πλέον. Ναι, τους μαύρες τους.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
