Skip to content
PodBase
Ενσυναισθητική χαρά και Αταραξία

Ενσυναισθητική χαρά και Αταραξία

Μιλώντας για…
Μάρτιος 08, 2026 00:27:08 Σεζόν 3 Επεισόδιο 11
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Μιλάμε με τη ψυχολόγο κ Ορκοπούλου Έφη για την ενσυναισθητική χαρά και την Αταραξία στη Διαλεκτική Συμπεριφορική Θεραπεία.

Tο εγχειρίδιο που αναφέρεται στην εκπομπή μπορείτε να το κατεβάσετε δωρεάν από το www.dbt-greece.com

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Είχαμε μιλήσει για την στοργική καλοσύνη και για την συμπόνια στην προηγούμενη ενότητα, στο προηγούμενο επεισόδιο και σήμερα έφη πάμε που. Θα συζητήσουμε για δύο ακόμα ποιότητες αυτές τις στάσεις Αυτή της ενσυναισθητικής χαράς, έτσι το έχουμε μεταφράσει Και της αταραξίας Ωραία, άρα να ξεκινήσουμε με την ενσυναισθητική χαρά Ωραία, η ενσυναισθητική χαρά τώρα Αυτό είναι νομίζω κάτι πολύ ιδιαίτερο μπορεί σε ένα βαθμό όλοι να το έχουμε δει, να το έχει ζήσει κάποιος άλλος, να το έχει βιώσει κάποιος άλλος, το έχουμε δει να συμβαίνει ή ίσως το έχουμε δει όσοι και εμείς.

Ένα παράδειγμα της ενσυναισθητικής χαράς, μια στιγμή ενσυναισθητικής χαράς, είναι το να πηγαίνω εγώ, ας πούμε, μια ωραία βόλτα στο Θησίε, στο κέντρο της Αθήνας, Να βλέπω ένα ερωτευμένο ζωγάρι, ένα μπαμπά να κρατάει στα χέρια του και να κάνει αεροπλανάκι το παιδί του και να γελάω αυθόρμητα. Να χαίρομαι αυθόρμητα με τη χαρά που βλέπω μπροστά μου.

Όχι γιατί πήγε το παιδί και έφυγε μες στη λίμνη. Όχι γι' αυτό. Είναι πειρή πραγματικά εκείνη τη στιγμή. Είναι μια εικόνα που ενώ δεν έχω κανένα όφελος, Δηλαδή δεν είναι ότι εγώ συμμετέχω σε αυτή τη χαρά επειδή εγώ είμαι το παιδί που με σηκώνει στα χέρια ο μπαμπάς μου. Αλλά και μόνο το ότι γίνομαι μέτοχος από μακριά αυτής της στιγμής και το βλέπω γεμίζω χαρά αυθόρμητα.

Είναι η ικανότητα του να μπορώ να χαίρομαι με τη χαρά του άλλου, να εκτιμώ τις ευτυχισμένες του στιγμές. Θυμάμαι τον Μάρτιν Μπόχος στο δικό του workshop να μας λέει του πως πολλές φορές οι θεραπευόμενοι μας είναι γεμάτοι πίκρα και γενικώς οι άνθρωποι δεν χρειάζεται να το λέω σε κλειμούς όλοι οι άνθρωποι είμαστε γεμάτοι πίκρα γιατί ο άλλος έχει αυτό και εγώ δεν έχω γιατί όλοι έχουν αυτό και εγώ δεν έχω εκείνη τη στιγμή αυτό το ερώτημα είναι ένα χαρακτηριστικό ερώτημα του να νιώθω τον εαυτό μου αποσυνδεδεμένο με τον κόσμο ότι εγώ βιώνω τον εαυτό μου και τις μειώσεις ξέχωρο για τον κόσμο οι άλλοι έχουν και εγώ όχι το βλέπουμε λίγο οικοτομικά ενώ σπάλες το σοφό νου και αυτό είναι συναισθητική χαρά είναι κομμάτι αυτού του σοφού είναι ποιότητα του σοφού νου βιώνω τα πάντα ως ένα εγώ είμαι το σύμπαν και το σύμπαν είμαι εγώ ταυτόχρονα άρα Αυτό που βλέπω μπορεί εγώ να μην είμαι εκεί ο άμεσα ωφελούμενος αυτής της δραστηριότητας αλλά και μόνο που το βλέπω το νιώθω γιατί είμαι συνδεδεμένος με αυτούς τους ανθρώπους.

Και είναι η στιγμή δηλαδή. Είναι ότι είμαστε και οι δύο μέλη αυτού του κόσμου. Συνυπάρχουμε. Και η χαρά σας με αγγίζει. Είμαι ανοιχτός στο να λάβω αυτή τη χαρά. Και ο Μπόχος το έλεγε αυτό. ότι μέρος της θεραπείας και της θεραπευτικής διαδικασίας είναι να είμαστε ανοιχτοί να ανοίγουμε τον εαυτό μας στο ότι ήδη υπάρχει όχι στο τι να φτιάξουμε για να έχουμε τι να κατακτήσουμε δηλαδή να κατακτήσω ένα πτυχίο για να είμαι χαρούμενος να γίνω τάδε κιλά για να είμαι χαρούμενος ή να καταφέρω να μπω στο αγαπημένο μου πρόγραμμα σπουδών για να είμαι χαρούμενος αλλά να...

ή γιατί ο άλλος έχει εκείνο και γιατί έχω εγώ αυτό πάλι αυτή η ζήλια και ο φθόνος. Είναι το να μπορώ και τι ήδη έχω, να ανοιχτώ στο τι ήδη συμβαίνει και υπάρχει εκεί έξω. Και να με βιώνω και ριζικά εκεί ότι και εγώ κάπου εδώ είμαι και είμαι εδώ για κάποιο λόγο. Και αξίζω εκεί που υπάρχω. όλο αυτό τώρα το αποστάλλαγμά του είναι η συναισθητική χαρά μου το να βλέπω δηλαδή κάτι μια εικόνα και να γεμίζω και να γεμίζω χαρά ή να βλέπω έναν άνθρωπο να έχει μια δεξιότητα που εγώ δεν έχω ακόμα μπορεί να ήθελα να την έχω και να νιώθω ας πούμε μπορεί να μου περάσει ζήλια ή μπορεί να μου περάσει ένα άρεα μου γιατί εγώ δεν το έχω αλλά να το παρατηρώ αυτό να το αφήνω να φεύγει και να λέω πω πω μπράβο του να θαυμάζω αυτό το ή μακάρι πάντα τέτοια να έχει πραγματικά και πάλι έχει αυτή την αίσθηση ευχής αυτότο πάντα να έχεις αυτό το ταλέντο που έχεις και να μας το μοιράζεις και εμάς και να χαιρόμαστε που σε βλέπουμε να σχορευτείς για παράδειγμα, να είναι μουσικός αυτό είναι η αισθητική χαρά

Έχω μία κατάφαση και μία άρνηση Συγγνώμη, μία κατάφαση και μία αντίρρηση Στην κατάφαση θα πω ότι Ακούγοντάς Θυμήθηκα δύο πράγματα Του πώς ήταν η δική μου εμπειρία της συναισθητικής χαράς Το ένα είναι ότι Πολλές φορές όταν βλέπω ανθρώπους αγκαλιασμένους στον δρόμο ή να περπατάνε χέρι-χέρι νιώθω πολύ μεγάλη χαρά μέσα μου λες και είμαι εγώ τα έχω με κάποιον και πηγαίνω ή εκείνη τη στιγμή με αγκαλιά με κάποιον ενώ δεν είμαι είμαι μόνος μου όσο είμαι και πηγαίνω κάπου και μου ήρθε αυτό σαν ανάμνηση ακούγοντάς να μιλάς όπως επίσης το ότι κάποιες φορές που έχω πετύχει κάτι υπάρχουν άνθρωποι που δεν είναι τόσο πολύ στενά και αγαπημένα μου πρόσωπα που αισθάνομαι ότι είναι χαρούμενοι με αυτό που εγώ έχω πετύχει και που μου κάνει εντύπωση αυτό το πράγμα ότι θα το πω λίγο αστεία τώρα ας πούμε η ΕΦ γιατί χαίρεται δηλαδή δεν είναι κάτι που την αφορά άμεσα αλλά νιώθω ότι πραγματικά ο άλλος είναι χαρούμενος εκείνη τη στιγμή και είναι η ενσυναίσθηση και η ενσυγνιστική χαρά που νιώθεις από τη χαρά του άλλου

από κάτι στο οποίο συμμετέχεις αλλά δεν είσαι άμεσα εσύ εμπλεκόμενος έτσι ακριβώς όπως το είπες η αντίρρησή μου τώρα που είναι εντάξει υπάρχει όμως πολύ μεγάλη αδικία στη ζωή μας πολύ μεγάλη ανισότητα στην κοινωνία μας και υπάρχουν άνθρωποι που έχουν πάρα πολύ λίγα πράγματα σε υλικά αγαθά γιατί τα συναισθηματικά ή τα ψυχικά αγαθά μπορεί να έχουν πολύ μεγάλες διακυμάνσεις και να μην έχουν και καμία σχέση με τα υλικά αγαθά ή να έχουν.

Πόσο δύσκολο είναι γιατί να μην ζηλεύω, γιατί να μην φθονώ, γιατί να μην είμαι θυμωμένος ή πικραμένος για τις ευκαιρίες που δεν μου δοθήκανε ή για τις δυνατότητες που δεν είχα, γιατί δεν ήμουνα μέσα στο κλειστό κύκλωμα των ανθρώπων οι οποίοι απολαμβάνουν πολύ περισσότερα υλικά αγαθά τουλάχιστον, οι πολύ περισσότερες ευκαιρίες, οι πολύ περισσότερες δυνατότητες από τους υπόλοιπους ανθρώπους στην κοινωνία μας.

Εννοείται να είσαι. Εννοείται να είσαι ενώ ότι να στεναχωριέσαι, θα ζηλεύεις, θα δυσφορείς, θα λες γιατί. κανένας δεν είπε ότι δεν είναι φυσιολογικό να μην αντιλαμβανόμαστε τις αδικές στον κόσμο και να μην στεναχωριόμαστε εννοείται ότι είναι δίκαιο συνέστημα έγκυρο συνέστημα να έχεις αυτές τις καταστάσεις το ζήτημα είναι πόσο σε ωφελεί να γίνεσαι attached σε αυτό το συνέστημα δηλαδή πόσο σε ωφελεί να το κρατάς και να πηγαίνεις με αυτό παρέα παρέα για πόσο γιατί στο τέλος της ημέρας όσο και να ζηλέψεις, όσο και να σκάσεις όσο και να ρωτήσεις γιατί η αδικία θα παραμένει εκεί εκεί θα είναι δεν είναι ότι επειδή εσύ δεν θα την αποδέχεσαι ή θα την αρνείσαι ή θα λες γιατί ή θα σκάς, αυτή θα φύγει συνήθως δεν πάει έτσι το πράγμα θα με βοηθήσει το συνέστημα να συνασπιστώ με άλλους ανθρώπους για να αντιπαρατεθούμε απέναντι σε αυτή την αδικία δηλαδή τα κοινωνικά κινήματα οι συνεταιρισμοί ο συνδικαλισμός όλα αυτά τα πράγματα κάπως έτσι αναπτυχθήκαν και δεν είχαν μόνο αρνητικά αποτελέσματα

όχι όχι σωστό αυτό είναι μια πολύ ωραία ενέργεια που αν μπορεί κανείς να την κάνει και μιλάει και θέλει και την νιώθει στην καρδιά του εννοείται ότι είναι ένας τρόπος να καταπολεμήσεις την αδικία και να υπερασπιστείς τις αξίες σου τα πιστεύω σου και να βάλεις το λιθαράκι σου στην κοινωνία γιατί συνήθως είναι αυτή η αξία να βάλω το λιθαράκι μου στην κοινωνία να μην υπάρχουν τόσες ανισότητες και τόσες αδικίες όμως όσο και να μάχεσαι και να μάχεσαι όλη σου τη ζωή αυτές οι αδικίες κατά πάσα πιθανότητα θα είναι πολύ αργές να στρώσουν, θα γίνουν μικρά βουματάκια τεράστια άλματα τώρα δεν ξέρω γιατί γιατί αλλαγές μιλάμε και τι αλλαγές θα ήθελα να δει ο καθένας στη ζωή του για να είναι χαρούμενος ή στον κόσμο για να είναι χαρούμενος φαντάσου να λίγο πολύ συμφωνούν πολλοί άνθρωποι σε κάποιες αλλαγές που χρειάζονται να γίνουν στην κοινωνία αλλά εγώ εννοώ και σε ατομικό επίπεδο και σε και σε πιο μικρο συστημικό επίπεδο δηλαδή ναι θα γίνουν κάποιες αλλαγές και ναι εννοείται να πολεμήσεις τις αδικίες

και ταυτόχρονα είναι αυτό που λέει λίγο η DPT μπορείς να ρίξεις όλο σου τον εαυτό στην επίταξη ενός στόχου και ταυτόχρονα να αφήσεις να απελευθερώσεις του let go με αυτή την έννοια να αφήσεις την εμμονή να πετύχεις αυτό το στόχο και το αποτέλεσμα δηλαδή ταυτόχρονα ρίχνω στο να πετύχω το στόχο, βάζω τα δυνατά μου να πάρω το χρυσό και αν δεν το πάρω είναι εντάξει εγώ θα έχω κάνει τουλάχιστον το χωρίς μου συγκοινωνία αλλά εδώ το μεγαλύτερο ερώτημα για μένα είναι πόσο θα με βοηθήσει να μείνω με την πίκρα του τι δεν έχω και εκεί είναι που έρχεται η συναισθητική χαρά και σου λέει σύγχρονα που είπες Χρυσό ένα εξαιρετικό παράδειγμα γιατί μπορούμε να το δούμε και σε βίντεο εναισθητικής ή ενσυναισθητικής χαράς είναι ο αθλητής ο Έλληνας αθλητής ο Καραλής του πόσο χαρούμενος έδειχνε με το χρυσό μετάλλιο και το παγκόσμιο ρεκόρ του φίλου του που ήταν ο Σουδός και που σε τελική ανάλυση ήταν και αντίπαλος θα μπορούσε να πει κανένας γιατί αν δεν ήταν αυτός ο φοβερός αθλητής

ο δικός μας θα είχε πάρει το χρυσό ας πούμε αφού είχε βγει δεύτερος και ήταν ασημένιος Ολυμπιονίκης και φαινόταν ο άνθρωπος ότι δεν ήταν προσποιητό για μπροστά στις κάμερες ήταν χαρούμενος με την επιτυχία του συναθλητή του που ήταν και φίλος του ενώ ίδιος έχανε εκείνη τη στιγμή γιατί υποθέτω το χρυσό μετάλλιο σου εξασφαλίζει άλλη φήμη, άλλους χορηγούς, άλλη αξία ή οτιδήποτε άλλο.

Αυτό θέλω να είναι ένα καταπληκτικό παράδειγμα του πως ας πούμε μπορεί να μην έχω το αποτέλεσμα αλλά όμως βιώνω τη σύνδεσή μου πραγματικά με αυτό το άτομο σαν να τονίζω παραπάνω την ομοιότητά μου είμαστε και δύο αθλητές και εγώ αν είμαι στα παπούτσια σου αυτή τη στιγμή και είμαι στη θέση σου και ξέρω τι σημαίνει το να είσαι αθλητής το να έχεις επενδύσει τόσο πολύ να έχεις αφαιρώσει τόσο χρόνο να έχεις τσακιστεί στις προπονήσεις και να πετυχαίνεις ένα τέτοιο πράγμα μπράβο σου είναι αυτό είναι στην αισθητική χαρά το να μπορώ να εστιάσω στην ομοιότητα στο πως είμαστε παρόμοιοι και παίρνεις αυτό δεν θα ήθελα και εγώ να το είχα πάρει αλλά μπράβο σου που το πήρες γιατί και εγώ πόσο θα χαιρόμουν στη θέση σου να το είχα αυτό αλλά είναι το ειστιάσεις αυτό στη χαρά χωρίς μαχαίρι στην πλάτη πως χωρίς μαχαίρι στην πλάτη ακριβώς Να πάμε και στην αταραξία Ναι Εις σημαντικότερη Αυτό ακριβώς σκεφτόμουν Και εγώ τώρα Αλλά νόμιζω ότι είναι προσωπική αντίληψη μόνο δική μου

Όχι νιώθω ότι είναι Καλά νομίζω ότι Το ένα χωρίς τα άλλα Είναι δύσκολο να υπάρχει Αλλά Νομίζω ότι η αταραξία είναι Η πιο Σοφή Στο μεταξύ Είναι ιδιαίτερο αυτό γιατί Έχει σχέση και με το γεγονός Ότι επειδή είμαστε και οι δύο θεραπευτές Ανθρώπων που Είναι πάρα πολύ δύσκολα Τις στιγμές που εμείς Μπαίνουμε μέσα στη ζωή τους Νομίζω γιατί νιώθουμε Πόσο πολύ μεγάλη αξία έχει για μας Σαν θεραπευτές η αταραξία Για να μπορείς να είσαι Αποτελεσματικός και να μπορείς Να είσαι και συμπονετικός και ενσυναισθητικός και με καλοσύνη και με αγάπη και όλα αυτά τα πράγματα πρέπει να μπορούμε να είμαστε όσο μπορούμε περισσότερο σε αταραξία αλλιώς νομίζω ότι απλά θα φύγουμε με τον ένα με τον άλλο τρόπο όταν χάνουμε την αταραξία είναι τόσο επώδυνες και καταστροφικές πολλές φορές οι ζωές των ανθρώπων που καλούμαστε να συνδράμουμε σε αυτή τη βοήθεια να φύγουν από το σκοτάδι έτσι όπως το είπες που αν δεν είμαστε σαν ταραξία νομίζω ότι υπάρχει πανικός και η διάθεση να απομακρυνθείς όσο πιο πολύ γίνεται

σαν προσπάθεια να σώσεις τη δική σου ας πούμε υπάρξη από αυτά τα τεράστια κύματα πόνου που βιώνουν οι θεραπευόμενοι μας Λίγο, ναι, έχει κάτι ιδιαίτερο το να στέκεται κανείς σε αυτήν την καρέκλα και το ψυχοθεραπεύτη και ναι, θα συμφωνήσω μαζί σου η αταραξία λοιπόν αυτός ήταν ο ελληνικός γνώσος που έχουμε βάλει για τον όρο οικοανίμητη που σημαίνει ουσιαστικά η ικανότητα του να παραμένω σταθερός και στο κέντρο μου ήρεμος, ψύχρεμος ακόμα και εν μέσω μοίρας καταστροφικής κατάστασης εξαιρετικά επόδυνης κατάστασης Είναι μια πάρα πάρα πολύ δύσκολη συναισθηματική κατάσταση.

Δηλαδή είναι το να μπορεί, δεν ξέρω, σαν εικόνα, έχω αυτό το να έχει φωτιές από πίσω, να έχει γίνει μόλις μία έκρηξη και εσύ να προχωράς ας πούμε χαλαρός σχετικά, όχι αποσυνδευεμένος και αδιάφορος και χωρίς να έχεις συναισθήματα, αλλά να είσαι ατάραχος απλά χωρίς με τα γυαλιά και το κάφιμα με αυτή την έννοια δηλαδή είναι αυτή η ικανότητα του να παραμένεις στο κέντρο σου χωρίς επίκριση να έχεις μια εσωτερική δύναμη και γαλήνη για μένα εγώ την έχω πολύ συνεδεμένη αυτή τη δεξιότητα τέλος πάντων ικανότητα με μια πολύ δικιά μου εμπειρία που ήταν κλειδί στη δική μου ζωή.

Δηλαδή με διαμόρφωσε πάρα πολύ. Βασικά με διαμόρφωσε ολοκληρωτικά σαν άνθρωπο. Αν δεν είχε συμβεί δεν θα ήμουν αυτή που είμαι τώρα. Για μένα θεωρώ ότι όποιοι έχουν βιώσει στιγμές ή φάσεις αταραξίας στη ζωή τους το βιώνουν πραγματικά άλλες και είναι στιγμή σοφίας μπορούν να το πούνε κι όλες είχαμε ας πούμε δεν είναι συνειδητοποίηση γιατί συνειδητοποίηση έχει μέσα κάτι πιο γνωστικό ίσως κάτι πιο στο μυαλό μου, σαν σκέψη έρχεται το βίωμα, όλη η γνώση σου μαζί το βίωμα η λογική σου, όλα μαζί εκείνη τη στιγμή και σου λένε α, αυτό είναι, ξέρω πολύ καλά τι είναι Και ναι μπορεί να μοιάζει καταστροφή, μα είναι αυτό που χρειάζεται να γίνει.

Δεν είναι δύσκολο να περιγραφεί σε λόγια η αταραξία. Για μένα την είχα βιώσει όταν, μετά από ένα πάρα πολύ δύσκολο χωρισμό, που το βίωσα έτσι στην αρχή καταστροφικά, δεν το περίμενα τι έγινε, γιατί έγινε, πώς έγινε. και θυμάμαι όντως να είχα επιλέξει να πάω ένα μήνα να απομονωθώ τότε στο χωριό μου στην Εύβοια είχα πάει σε μια αγαπημένη παραλία την επισκεφθώ μου κάθε μέρα και είναι αυτό το ότι ενώ άλλαζε ουσιαστικά αραιζικά η ζωή μου κάτι μέσα σε αυτό διώνα ως εξαιρετικά ουσιαστικό ότι αυτό είναι και πρέπει να γίνει αυτό τώρα είναι αυτή η συνειδητοποίηση ότι ό,τι και να είναι γίνεται για κάποιο λόγο και θα οδηγήσει κάπου είναι σαν να έχει μια πίστη όχι και καλά θρησκευτική αλλά ότι αυτό το πράγμα είναι ένα σημαντικό λιθαράκι για την πορεία σου και θα οδηγήσει κάπου που είναι πολύ σημαντικά και ουσιαστικό για σένα δεν ξέρω αν βάζει νόημα σαν εικόνα όπως εσύ είχες εσύ τις φωτιές ας πούμε εμένα διαβάζοντας για την αταραξία μου ερχόταν η αίσθηση ενός σαν να είσαι πάνω σε ένα νησί

στη μέση ενός κυκλώνα και εσύ είσαι στο μάτι του κυκλώνα στο μάτι του τυφώνα που υπάρχει ηρεμία και νομίζω ότι όσοι έχουν ζήσει στιγμές πολύ μεγάλης έντασης για διάφορους λόγους ή κινδύνου πάλι για διάφορους λόγους υπάρχει πολλές φορές αυτή η αίσθηση της απόλυτης επίγνωσης που ενώ πραγματικά υπάρχουν συναισθήματα ταυτόχρονα είσαι και πάρα πολύ ήρεμος σε αυτό το νησί στο κέντρο του κυκλώνα ενώ βιώνεις και συναισθήματα γιατί θα μπορούσε να πει κανένας είμαι ήρεμος αλλά είμαι ήρεμος γιατί έχω αποσυνδεθεί που αυτό δεν είναι απαραίτητο έχω γίνει ρομπότ έχω χάσει την επαφή με τα συναισθήματα αλλά αυτό δεν είναι αταραξία όχι συνεχίζω να βιώνω υπόδημα συναισθήματα και ταυτόχρονα μένω ατάραχος είναι σαν να έχω ναι μπορούν να είναι αυτά εδώ μαζί μου και δεν τα φοβάμαι μπορώ να τα νιώσω, να τα επιτρέψω αλλά χωρίς να προσπαθώ να τα καταπιέσω ή να τα διώξω, το που λέγαμε και πριν μπορεί να είναι εκεί και να λέω είναι, πονάω και είμαι καλά ταυτόχρονα πολλές φορές μας λένε

και οι θεραπευόμενοι, οι άλλοι άνθρωποι πώς μπορείς και είσαι ήρεμος στην πραγματικότητα δεν είσαι ήρεμος γιατί δεν μπορεί ένας άνθρωπος να σου περιγράφει κάτι πάρα πολύ επόδυνο και να είσαι ήρεμος δεν μπορεί ένας άνθρωπος να είναι σε κίνδυνο να αυτοτραυματίζεται να έχει όσο με πολύ μεγάλη επιθυμία να τερματίσει τη ζωή του και να είσαι ήρεμος αλλά μπορείς κάποιες στιγμές να πετύχεις αυτή την κατάσταση της επίγνωσης, της αποδοχής και του βιώματος των συναισθημάτων ενώ ταυτόχρονα διατηρείς την επικέντρωση στον εαυτό σου που νομίζω ότι είναι πάρα πολύ καλή η λέξη που έχουμε βρει σε αυτό σε αυτή τη μετάφραση γιατί πολλές φορές δεν βρίσκουμε καλές ελληνικές λέξεις για να προσαρμόσουμε αγγλικούς ή άλλους όρους ή άλλες γλώσσες γιατί πραγματικά δεν είναι ηρεμία, είναι αταραξία δεν ταράζεσαι, δεν πετάγεσαι πάνω να φωνάζεις, να ουρλιάζεις, να χτυπιέσαι και να κάνεις πράγματα τα οποία δεν μπορείς εκείνη τη στιγμή να είσαι στο σοφό σου νου Ναι και έχει αυτή την ιδιαιτερότητα

Όταν είμαστε σε ανταραξία Έχει μέσα αυτό το Την ποιότητα του Είμαι σε έλεγχο Και ταυτόχρονα ξέρω Ότι δεν ελέγχω Ότι είναι να γίνει θα γίνει Είμαι σε έλεγχο Της στιγμής μπορώ να κάνω το καλύτερο που μπορώ Αλλά ταυτόχρονα Ο άνθρωπος που μπορεί να χαμώσει Δεν μπορεί να αυτοτονήσει Δεν μπορώ να το ελέγξω μπορώ να κάνω το καλύτερο που μπορώ εκείνη τη στιγμή να εξολογήσω το ρίσκο, να χρησιμοποιήσω τα εργαλεία που μου έχει δώσει η επιστήμη μου να ακούσω την κλινική μου κρίση και δεν ελέγχονται και καλά το αποτέλεσμα δεν μπορώ να σώσω δηλαδή δεν έχει πάει αυτό την ένα της προσκόλησης ότι όλο αυτό θα περάσετε και καλά από μένα η δεύτερη εικόνα που μου ήρθε στο μυαλό ακούγοντάς ήταν του νευροχειρούργου που είναι μέσα σε ένα χειρουργείο είναι ένα ανοιχτό κρανίο και έχει τα εργαλεία του το λέιζερ, τον νηστέρι του ή οτιδήποτε άλλο και μέσα σε μια πάρα πολύ μαλακιά και ζελατινόδη μάζα που είναι ο εγκέφαλος προσπαθεί να αφαιρέσει έναν όγκοσμα για παράδειγμα που ξέρει ότι θα σώσει έναν άνθρωπο ή θα βελτιώσει την ποιότητα ζωής ενός ανθρώπου

χωρίς να κάνει ζημιά γιατί κάθε ζημιά που θα κάνει στον εγκέφαλο ο άνθρωπος θα την πληρώσει με την απώλεια κάποιας λειτουργίας του νου του και διατηρεί την απόλυτη επικέντρωση του χωρίς να πει κανένας ότι αν το ρωτήσει εκ των υστέρων ότι δεν έχει συναισθήματα φυσικά και έχει συναισθήματα, άνθρωπος είναι αλλά εκείνη τη στιγμή διατηρεί μια κατάσταση αταραξίας προκειμένου να κάνει το καλύτερο δυνατό που μπορεί σε μια πάρα πολύ δύσκολη κατάσταση.

Και λέω νευροχειρούργου γιατί είναι από τα πιο λεπτεπή, λεπτοδυναίσθητα χειρουργία και γι' αυτό ακριβώς και νευροχειρουργική σαν ειδικότητα είναι πάρα πολλά χρόνια, πολύ περισσότερα από τις άλλες χειρουργικές ειδικότητες, αν θυμάμαι καλά και αν δεν έχει αλλάξει κάτι ας πούμε τα τελευταία χρόνια. Μέσα από το τυφό να μπορώ και πάλι να παραμείνω αποτελεσματικός Ναι Να επικεντρωθώ στο στόχο Να κάνω το καλύτερο δυνατό που μπορώ Το καλύτερο δυνατό των δυνατοτήτων μου Χωρίς όμως να είμαι αποκλεισμένος από συναισθήματα Ή από την επαφή με τον εαυτό μου εκείνη τη στιγμή Γιατί αν αποκλειστείς από τα συναισθήματα και από την επαφή με τον εαυτό σου Χάνεις ένα κομμάτι της πληροφορίας Και δεν μπορείς να κάνεις τόσο αποτελεσματικά τη δουλειά σου Ναι είναι εξαιρετικό παράδειγμα Και είναι και αυτό Νομίζω το πάλι Επιτομή του mindfulness Στην συνειδητότητα στο να μπορώ Να είμαι παρόν στα συναισθήματα μου Να τα ακούω, να τα βιώνω Αλλά να μην ελέγχομαι Από αυτά Δηλαδή το παίρνω σαν πληροφορία

Έχω άγχος Έχω εκείνη τη στιγμή Θλίψη, φόβο Ό,τι και να είναι Όπως ένας νευροχειρούργος υπάρχει αυτό στο σώμα του μπορεί να το παρατηρεί αλλά δεν τον ελέγχει δεν ελέγχει το άγχος την απόφαση έχει επίγνωση του άγχους είναι μια πληροφορία το οποίο λαμβάνει υπόψη του για να συνεχίσει να κάνει τη δουλειά του όσο καλύτερα μπορεί και δεν φοβάται το άγχος δεν χρειάζεται να φύγει το άγχος για να είμαι καλός μπορώ να το κάνω εδώ με αυτά τα συναισθήματα να συνεχίσω να κάνω δηλαδή τη δουλειά μου με αυτά τα συναισθήματα Ωραία Ας μας συγχωρέσουν οι νευροχειρούργοι για αυτά που λέμε για την περάση από τους δυο μας δεν είναι νευροχειρούργος είναι μια φαντασία για το πώς είναι ένας νευροχειρούργος για να μην είναι και έρχονται λέει και μας λένε τι κάνετε τώρα εδώ όχι θα μπορούσε κάποιος να πει ότι όλα αυτά που λέτε είναι βλακίες Ωραία Εύφυ σε ευχαριστώ πάρα πολύ νομίζω ότι ολοκληρώθαμε σε δύο επεισόδια και τις τέσσερις αυτές δεξιότητες του Σοφώνου και ελπίζω να τα βρουν

και οι ακροατές του podcast το ίδιο ενδιαφέροντα όσο και εγώ που πραγματικά ευχαριστήθηκα τη συζήτησή μας και εγώ πάρα πολύ και ευχαριστώ πάρα πολύ που με προσκαλέσατε

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00