Όσα Μύθια, Τόση Αλήθεια – Έλληνες και Πέρσες: Δύο κόσμοι απέναντι

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Κυρίες, κύριοι και παιδιά, χαίρετε. Σήμερα θα κάνουμε μια αναδρομή στην ιστορία μας σε μία από τις ηρωικότερες στιγμές των Ελλήνων εναντίον των Περσών. Την πρώτη φορά που οι Έλληνες αντίκρισαν στην πατρίδα τους έναν μεγάλο εχθρό την υπερδύναμη του πλανήτη, τους Πέρσες, έξω από την Αθήνα, στην περιοχή της Αττικής, στο Μαραθών.

00:36 490 χρόνια πριν από τη γέννηση του Χριστού, το μήνα Βοηδρομιώνα, το μήνα όπου γίνεται το όργαμα του χωραφιού για να σπείρει ως πορέας για την καινούρια σωδιά της επόμενης χρονιάς. εκείνο λοιπόν το μήνα που φτάνουν οι Πέρσες στην Αττική, στην περιοχή του Μαραθώνου. Οι Πέρσες απέτυχαν στην πρώτη τους εκστρατεία εναντίον της Ελλάδος.

01:13 Ο Μαρδόνιος προσπαθεί να κάνει τον περίπλου του Αγίου Όρους, της Χερσονήσου του Άθο, όπου χάνει στον Κάβο Φωνιά τον στόλο του. Και μετά από αυτήν την ανεπιτυχή προσπάθεια της καθόδοτων Περσών στην Ελλάδα, γίνεται μια δεύτερη την επόμενη άνοιξη, δηλαδή του 490 π.Χ. Και οι Πέρσες ξεκινούν από τις ελληνικές απικίες της Μικράς Ασίας, τις οποίες έχουν κατακτήσει και φτάνουν στην Ίσο Σάμου.

01:53 παραπλέον την Ίσο Σάμου και κατακτούν τις Κυκλάδες και εξαντραποδίζουν, δηλαδή εχμαλωτίζουν τους κατοίκους τους. Από τις Κυκλάδες ανεβαίνουν στην Εύβοια, στην δεύτερη σε μέγεθος νήσο της Ελλάδος, μετά την Κρήτη και εκεί φτάνουν στην Κάριστο την οποία κατακτούν, εχμαλωτίζουν τους κατοίκους της και φτάνουν και στην δεύτερη σε πληθυσμό δύναμη και σπουδαιότητα πόλη της νησου Ευείας μετά την Χαλκίδα την πρωτεύουσα την Ερέτρια.

02:37 Οι Ερετρίες κλείστηκαν μέσα στα τείχη της πόλεως και επί 7 ημέρες οι Πέρσες αναγκάζονται να υποβληθούν σε έναν τρόπο πολέμου τον οποίο δεν έχουν συνηθίσει. Ούτε και αυτοί και ούτε συνηθίζουν και οι υπόλοιποι Έλληνες. Γίνεται μία καστρομαχία. Μας θυμίζει κάτι σαν τις τελευταίες μέρες του Τροϊκού πολέμου όταν οι Έλληνες, της κυρίως Ελλάδος, οι Αχαιοί, Πολεμούν τους άλλους Έλληνες, την Τροία, και προσπαθούν να κατακτήσουν την πόλη, απικία των Κρητών και των Δωριέων, η οποία αμήνεται από μέσα.

03:26 Οι Πέρσες λοιπόν, μετά από την επταήμερη καστρομαχία, η οποία τους δυσκολεύει, αποφασίζουν να τιμωρήσουν τους εξάνδραποδίζουν με πέντε καράβια μεταφέρουν όλο τον πληθυσμό της Ερέτρειας αυτούς δηλαδή οι οποίοι είχαν μείνει μέσα στην πόλη γιατί και μερικοί για να σωθούν είχαν φύγει στα γύρω βουνά επανήλθαν και ξανά χτίσαν την πόλη και της έδωσαν πάλι ζωή Αυτοί λοιπόν οι οποίοι εχμαλωτίστηκαν μεταφέρθηκαν σε ένα μικρό νησάκι μεταξύ Εβίας και Μαραθώνος και σύρονται και φέρονται από τον Ιππία της οικογενείας των Αλκμεωνιδών προς την Αθήνα.

04:19 αλλά όχι στην ίδια την πόλη ούτε και το λιμάνι της που είναι το Φάλυρο αλλά στην περιοχή του Μαραθώνος όπου ο Ιππίας, το λέει και το όνομά του γνωστός από τα πολλά άλογα της οικογένειας των πυσσίστρατηδών των Αλκμεονιδών, του Μεγακλέους οδηγεί τους Πέρσες για ένα πεδίο μάχης στο οποίο οι Πέρσες θα μπορούν να αναπτύξουν το ιππικό τους.

04:53 Ο Πυσσίστρατος και οι γη του κατέλαβαν με τα δικά τους όπλα και με το δικό τους στρατό την αρχή της Αθήνας. Ο Ιππίας είχε εκδιωχθεί από τους Αθηναίους και προσπάθησε να βρει τρόπο για να ξαναγυρίσει και να πάρει την αρχή στην Αττική με τη βοήθεια των Περσών. Γι' αυτό και τους οδηγεί πίσω στην Αττική, την πατρίδα του, την οποία ελπίζει να ξαναπάρει και να ξαναδιοικήσει.

05:32 Οδηγεί λοιπόν τους Πέρσες στο Μαραθώνα, ελπίζοντας ότι εκεί θα έχει και τη βοήθεια των οπαδών του πατέρα του, του πισίστρα του και των δικών του οπαδών, μιας και ο ίδιος έχει προλάβει να διοικήσει την Αθήνα πριν από τη φυγή του στους Πέρσες και αναπτύσσεται η δύναμη των Περσών από την ακτή μέχρι την Εδωχώρα στην περιοχή της Τετράπολης, όπως ονομάζεται στην αρχαιότητα, η περιοχή του σημερινού μαραθώνους.

06:14 Στα τέλη του 6ου, αρχές του 5ου αιώνος π.Χ., μια σπουδαία οικογένεια της Αθήνας, η οικογένεια του Μεγακλέους, γιου του Αλκμαίωνος, γίνεται ακόμα πιο σπουδαία με έναν γάμο, ο οποίος οδηγεί την Αγαρίσθη, την κόρη του Κλισθένη, του ηγέτη. του σημερινού Κιάτου, δηλαδή της Σικιώνος της Πελοποννήσου, κοντά στην Κόρινθο, με μεγάλο πλούτο και πρίκα στην Αθήνα.

06:51 Ο Μεγακλέας του Αλκμαίωνος είχε πάρει μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες, στους οποίους είχε αναδειχθεί ένας από τους νικητάς και ο βασιλεύστης Σικιώνος ο Κλισθένης, Καλεί τον Μεγακλή και άλλους 16 περίπου γαμπρούς υποψηφίους για την κόρη του την Αγαρίστη και τους καλεί να πάνε στην χώρα της Σικιώνα τρεις μήνες μετά το τέλος των Ολυμπιακών Αγώνων αφού τακτοποιήσουν τις επιμέρους εργασίες τους, υποχρεώσεις τους στην πατρίδα τους.

07:30 Οι υποψήφιοι λοιπόν γαμβροί αφού τακτοποίησαν τις υποχρεώσεις τους πήγαν στη Σικιώνα και στη Σικιώνα ο υποψήφιος πεθερός, ο πατέρας της αγαρίς της ετοιμάζει Ολυμπιακών διαστάσεων εγκαταστάσεις αθλητικές στις οποίες ετοιμάζονται τους χειμωνιάτικους μήνες στα γυμνάσια, στα κλειστά γυμναστήρια. οι υποψήφοι γαμπροί και στο τέλος δίνουν προσωπική συνέντευξη στον υποψήφιο πετερό και οι δύο τελευταίοι και επικρατέστεροι υποψήφοι είναι ο Ιπποκλήδης και ο Μεγαγκλής οι οποίοι προσπαθούν να νικήσουν και να πάρουν την πλούσια νύφη.

08:25 Νικά ο Μεγαγκλής ο οποίος είναι πιο συντηρητικός γιατί ο Ιπουκλήδης χόρεψε χορούς πρώτα σοβαρούς και μετά πολύ προοδευτικούς της Πελοκονήσου βάζοντας τα πόδια κάτω και το κεφάλι ψηλά. χορούς οι οποίοι ήταν αρκετά προκλητικοί για την εποχή εκείνη και έτσι ο Κλισθένης δίνει την κόρη του με μεγάλη πρίκα στον Μεγαγκλή ο οποίος αποκτά από την Αγαρίστη στην Αθήνα γιο τον Κλισθένη και κόρη την Αγαρίστη το όνομα της μητέρας της ενώ ο γιος, ο περίφημος νομοθέτης της Αθήνας, παίρνει το όνομα του παππού του, ο οποίος ήταν βασιλεύς της Ικειώνος του σημερινού κιάτου.

09:23 Η οικογένεια λοιπόν των πυσιστρατηδών προτείνει την Τετράπολη, την περιοχή η οποία είναι παιδινή και όχι μακριά από την θάλασσα, ως πεδίον της μάχης μεταξύ των Ελλήνων, οι οποίοι για πρώτη φορά θα αντικρίσουν την περσική στολή κοντά τους σε απόσταση αναπνοής, και τον Μαραθώνα. Πριν από τον ηγέτη των Αλκμεωνιδών Κλεισθένη του Μεγακλέους, οι Αθηναίοι μέχρι το 508 π.Χ. χωρίζονταν σε παιδινούς παράλαιους και διάκριους και εδιαιρούντο σε τέσσερις φυλές.

10:05 Στη βασιλεία εναλλάσσονταν τα μέλη των δύο κυριότερων φυλών, των ερεχθηδών και των μεδοντιδών. Ο Κλεισθένης όμως αύξησε τον αριθμό των φυλών από τέσσερις σε δέκα, συμπεριλαμβάνοντας τις φυλές μέλη και από τις τρεις τάξεις, και από τους αγρότες και από τους παράλυους και από τους αστούς, για να αποφύγει τον ταξικό και τον τοπικιστικό ανταγωνισμό ο οποίος υπήρχε στο παρελθόν στην περιοχή της Αττικής.

10:40 Τα ονόματα των δέκα φυλών των Αθηναίων ήταν Ήταν ερεχθείς, αιγείς, πανδιονείς, λεόντις, ακαμαντής, ηνιείς, κεκροπής, υποθοντής, εαντής και αντιοχής. Κάθε φυλή από τις 10 φυλές της Αττικής είχε δικαιώμα να εκλέγει έναν στρατηγό ο οποίος αντιπροσώπευε τη φυλή και την περιοχή σε περίπτωση πολέμου είτε έξω από την Αττική όπου οι Αθηναίοι θα έπρεπε να κάνουν δικό τους πόλεμο ή να συνδράμουν στις συμμαχίες είτε όπως τώρα στην περίπτωση της μάχης του Μαραθώνος όπου οι στρατηγοί θα πρέπει να αντιμετωπίσουν τον εχθρό ο οποίος έρχεται μέσα στην αυλή τους.

11:41 Η γεωγραφική περιοχή του Μαραθώνος Ο Μαραθώνας ήταν αρχαία πόλη στην παιδινή περιοχή στη βορειοανατολική Αττική. Η παιδιάδα του Μαραθώνος περιβάλλεται από τα βουνά της Πεντέλης και της Πάρνηθος ενώ προς Ανατολάς βρίσκεται κοντά στη θάλασσα Ο μύθος και η ιστορία λένε ότι το όνομα Μαραθώνας προέρχεται από τον ήρωα Μαραθώνα ο οποίος ήταν ένας από τους συστρατηγούς των Διώσκουρων δηλαδή του Κάστορος και του Πολυδεύκη οι οποίοι με στρατό ήρθαν να καταλάβουν την Αττική για να πάρουν πίσω την απαχθίσα από τον Θησέα, ο οποίος ήταν 56 χρονών, αδελφοί τους την ωραία Ελένη, την οποία απήγαγε πιθανότατα σύμφωνα με το μύθο της Μακεδονίας από την Βουνόμια, την πρωτεύουσα της Βοτιέας όπου την φιλοξενούσε η σύζυγος του Ηρακλή, η Διάνυρα.

12:52 Όμως, πολύ παλιότερα, πριν από τον Θησέα και πριν από την επιδρομή στον Μαραθώνα, η μητέρα του Θησέα, η Έθρα, φιλοξενούσε την ωραία Ελένη μέχρι από άορη να γίνει κατάλληλη για να έρθει εις γάμο κοινωνία με τον Θησέα και να αποκτήσει παιδιά μαζί του. Όμως το όνομα Μαραθών είναι γνωστό στην περιοχή πριν από τον Θησαία και πριν από την άνοδο από την Πελοπόννησο των Διώσκουρων Η λέξη μαραθών αναφέρεται στον Μαραθώνιο Ταύρο, τον οποίο αντιμετώπισε και σκότωσε για να απαλλάξει την περιοχή από τις κακές του δραστηριότητες και την καταστροφή των γεωργικών προϊόντων της Τετραπόλεως από τον ίδιο τον Θησέα.

13:58 Επομένως αυτός ο άθλος του Θησαίος έγινε πολύ νωρίτερα από την άνοδο των Διώσκουρων για να πάρουν πίσω την αγαπημένη τους αδελφή την ωραία Ελένη Στο λεξικό του Πατριάρχου Φωτίου το Μάραθο και η Λεύκη αναφέρονται ως μυστικά φυτά Ταύτα φυτά μυστικά εστί και η μεν Μάραθος αγωγός έστην όφεων και επ' αυτής το γύρας αποδίονται.

14:36 Ιδέ Λεύκη ότι η Ιρακλή σαν ελθόν εστέψατο τούτος η. Ο Αριστοφάνης περιγράφει τον Μαραθώνα ως αξιαγάπητο λιμόνα. Ένα αξιαγάπητο, ένα πολύ όμορφο τοπίο. Στο Μαραθώνα βρίσκεται η Τετράπολης την οποία αποτελούν οι πόλεις Μαραθώνας, Προβάλλυνθος, Τρικόριθος και Ινόη Σύμφωνα με τον Παυσανία οι κάτοικοι του Μαραθώνος ήταν οι πρώτοι Έλληνες οι οποίοι θεοποίησαν τον Ηρακλή και έκτισαν προς τιμή του ιερό το Ηράκλειο Τα αρχαιολογικά ευρήματα της περιοχής, τα οποία έγιναν από τον καθηγητή Σπύρο Μαρινάτο αποδεικνύουν ότι ο Μαραθώνας είναι μια περιοχή της Αττικής με συνεχή κατοίκηση από τα 3000 χρόνια πριν από τη γέννηση του Χριστού και επίσης βρέθηκε και η προϊστορική πόλης του Μαραθώνας Το 490 π.Χ. ο Δήμος της Αθήνας εκλέγει ως στρατηγό αντιπρόσωπο των Αθηναίων για στρατιωτικές επιχειρήσεις τον γιο του Κίμωνος τον Μιλθιάδη.

16:00 Την ίδια εποχή η φυλή της Λεοντίδος ή Λεόντις εκλέγει ως στρατηγό τον Θεμιστοκλή Ενώ η φυλή της Αντιοχίδος εκλέγει ως στρατηγό τον Αριστίδη Όταν οι Αθηναίοι πληροφορούνται την δραστηριότητα των Περσών στις Κυκλάδες και στην Εύβοια Ετοιμάζονται και αυτοί για να τους υποδεχθούν Ο Δήμος των Αθηνών αποστέλει στη Σπάρτη για να ζητήσει βοήθεια από τους Σπαρτιάτες τον έμπειρο Αγγελιαφόρο τον Φιδιππίδη.

16:42 Σ' αυτόν όπως διηγείται ο ίδιος ο Φιδιππίδης και όπως ανέφερε στους Αθηναίους, στην περιοχή του Παρθενίου πάνω από την Τεγέα στην Ορεινή Αρκαδία εμφανίστηκε ο Θεός Πάνας, ο οποίος τον φώναξε με το όνομά του και τον διέταξε να ρωτήσει τους Αθηναίους γιατί δεν φροντίζουν καθόλου για αυτόν ενώ αυτός διάκηται ευμενός προς αυτούς και σε πολλές περιπτώσεις τους φάνηκε χρήσιμος και στο μέλλον πάλι θα τους βοηθήσει.

17:16 Οι Αθηναίοι πίστευσαν σε αυτά, δηλαδή ότι ήταν αληθινά αυτά που τους μετέδωσε ο Φιδιππίδης και όταν εισήχασαν τα πράγματα έκτισαν κάτω από την Ακρόπολη Ιερό του Πανός, στο οποίο μετά από αυτήν την αγγελία τελούν κάθε χρόνο θυσίες και λαμπαδιδρομίες προς τιμήν του. Τον Φιδιππίδη τον έστειλαν τότε, τον Φιδιππίδη τον έστειλαν η στρατηγή της Αθήνας στη Σπάρτη και όπως αναφέρει ο Ηρόδοτος έφτασε στη Σπάρτη απόσταση 220 χιλιόμετρο από Αθήνα Σπάρτη σε δύο ημέρες.

18:03 Δηλαδή δίνει σε μέρα και νύχτα απόσταση 110 χιλιόμετρων κάθε 24 ώρων Φιδιππίδης Για να φτάσει μέχρι τη Σπάρτη και είπε στους Σπαρτιάτες τα εξής όπως του είχαν πει οι Αθηναίοι Λακεδεμόνιοι, οι Αθηναίοι σας παρακαλούν να τους βοηθήσετε και να μην αφήσετε αρχαιότατη πόλη της Ελλάδος να υποδουλωθεί από βαρβάρους άνδρες. Ήδη η αιρέτρια εχμαλωτίστηκε και η Ελλάδα έγινε πιο ασθενής εξαιτίας της απώλειας μιας αξιόλογης πόλης.

18:45 Αυτά ανακοίνουσε ο Φιδιππίδης στους Λακεδαιμόνιους και εκείνοι αμέσως εψήφισαν να βοηθήσουν τους Αθηναίους. αλλά υπήρχε ένα αλλά στην απόφαση των Λακεδαιμονίων. Ήταν 6 του μηνός Βοηδρομιώνος όταν στη Σπάρτη γιορτάζονταν τα Κάρνια γιορτές αφιερωμένες στον Θεό Απόλλωνο. Προς το παρόν τους ήταν αδύνατο να το πράξουν γιατί δεν επιθυμούσαν να παραβούν τον νόμο επειδή ήταν η ενάτη του μηνός και την ενάτη είπαν ότι δεν θα εξτρατεύσουν γιατί ο κύκλος της Ελλήνης δεν ήταν πλήρης, δηλαδή δεν είχε γίνει ακόμη πανσέλινος.

19:38 Μιλάμε για τις ημερομηνίες μεταξύ 15 Αυγούστου και 15 Σεπτεμβρίου τον μήνα Κάρνιο για τη Σπάρτη που ήταν αφιερωμένος στον Θεό Απόλλωνα οπότε και στη Σπάρτη τελούσαν τα Κάρνια Τα Κάρνια ήταν γιορτές αφιερωμένες στον Θεό Απόλλωνα, τον Θεό Ήλιο Πριν φτάσουν στον Μαραθώνα, ο Υπίας ο οποίος βρισκόταν μέσα στα καράβια των Περσών και τους οδηγούσε, ονειρεύτηκε το εξής όνειρο Είδε ότι κοιμήθηκε στο ίδιο κρεβάτι με τη μητέρα του και όταν ξύπνησε απέδωσε το όνειρό του στην ελπίδα του ότι θα γυρίσει στην Αττική, ότι θα πάρει την αρχή στην Αθήνα και ότι θα πεθάνει σε βαθιά γεράματα στην πατρώα του γη.

20:36 Την επόμενη μέρα το πρωί ο Υπήας βγήκε στην ακτή και ως καλός αρχηγός ο Υπήρες καθόριζε το πρωί τα αγκυροβόλια, εκεί δηλαδή που θα αγκυροβολούσαν τα καράβια των Περσών και υποδείκνυε χώρος τον οποίο θα στρατοπέδευαν οι βάρβαροι στην Ξηρά. Εκτελούσε δηλαδή χρέη διοικητού ακτής από βιβάσιος ο Υπήρες. τότε κάποια στιγμή κρυολόγησε φαίνεται ή μύρισε το μάραθο της περιοχής το οποίο εκείνη την εποχή ήταν ακριβώς που το μάζευαν μαζί με τις πράσινες ελιές για να το χρησιμοποιήσουν για την ωραία του μυρωδιά και την γεύση στις ελιές οι Ελληνίδες της περιοχής και φτερνίστηκε πάρα πολύ δυνατά.

21:41 Κατά το φτερνισμά του, το οποίο ήταν τόσο δυνατό που τον τράνταξε ολόκληρο τον Ιππία, την εποχή εκείνη ο Ιππίας ήταν 70 χρονών, ίσως και παραπάνω. Και από το μεγάλο τράνταγμα που ένιωσε κατά το φτερνισμά του, του βγήκε και έπεσε από το στόμα του ένα από τα δόντια του. Ο Υπήες έψαξε παντού μέσα στην άμμο της ακτής για να βρει το δόντι του αλλά δεν το βρήκε Και τότε είπε το εξής Δεν θα πάρουμε ποτέ αυτή τη χώρα Όση γη ήταν να καταλάβω εγώ την κατέλαβε το δόντι μου και επομένως θεώρησε ότι βγήκε αληθινό το όνειρό του όταν έχασαν οι Πέρσες και πιθανότατα τέλειωσε τη ζωή του στο σύγκιο, δηλαδή στο ακροτήριο της Τροίας, στην Τροάδα όπου και τον έθαψαν αφού πέθανε εκεί μην μπορώντας να επιστρέψει πίσω στην αγαπημένη του πατρίδα την οποία όμως ήθελε να καταλάβει και να επιβάλλει την παρουσία του στους Αθηναίους.

23:09 Οι Αθηναίοι έχουν συγκεντρώσει από τις 10 φυλές από χίλιους άνδρες. Δηλαδή ο Αθηναϊκός στρατός αποτελείται περίπου από 10.000 άνδρες οι οποίοι ετοιμάζονται να αντιμετωπίσουν περίπου 500.000 άνδρες πέρσες οι οποίοι θα βγουν από περίπου 5.000 ή 6.000 καράβια τα οποία φτάνουν στην ακτή του μαραθώνος. Η μόνη βοήθεια που παίρνει η Αθήνα στη μάχη εναντίον των Περσών προέρχεται από τις πλαταιές.

23:57 Οι πλαταιείς έχουν αφιερώσει τον εαυτό τους στους Αθηναίους. Και πώς έγινε η αφιέρωση αυτή μας περιγράφει ο Ηρόδοτος. Οι πλαταιείς οι οποίοι βρίσκονται κοντά στη Θήβα αντιμετωπίζουν πάρα πολλές επιθέσεις από τους βιωτούς και γι' αυτό κάποια μέρα κατά την οποία βρίσκονται αντιπρόσωποι τους στο Μαντίο των Δελφών συναντούν τον κλαιωμένη, τον στρατηγό βασιλέα της Σπάρτης, τον γιο του Αναξανδρίδη και τον παρακαλούν να αφιερωθούν στη Σπάρτη.

24:39 Δηλαδή η Σπάρτη να αποτελεί την ασπίδα για τους Πλαταιείς σε περίπτωση μελλοντικών κινδύνων και να αποτελούν και οι Πλαταιείς έναν σύμμαχο της Σπάρτης κάθε φορά που θα ανεβαίνουν βορειότερα όπου η πόλη με γη και είδωρ θα είναι δική τους για να μπορούν να στρατοπεδεύσουν και να πιούν από όποια πηγή θέλουν νερό οι Σπαρτιάτες.

25:14 Ο Κλαιωμένης όμως απαντά στους Πλαταιείς ότι η Σπάρτη βρίσκεται πολύ μακριά και μέχρι να ανακοινωθεί σε αυτούς το γεγονός ότι κινδυνεύουν οι Πλαταιείς θα τους είναι πάρα πολύ δύσκολο να ανεβούν για να τους προστατεύσουν και τους προτείνουν να ζητήσουν βοήθεια από τους Αθηναίους, οι οποίοι βρίσκονται πολύ κοντύτερα τους.

25:44 Όταν λοιπόν δεν ανέλαβε την κυδαιμονία της πόλεως των Πλαταιών, ο κλαιωμένης του Αναξανδρίδη, Οι Πλαταιήσες στράφησαν προς τους Αθηναίους οι οποίοι ήταν παρόντες στο Μαντίο των Δελφών και θυσίαζαν μετά το τέλος της Αφικτιονίας στους 12 Ολύμπιους Θεούς Η θυσία των Αθηναίων ήταν μία εκατόμβη και τότε δεν μπόρεσαν να αντισταθούν στις παρακλήσεις και οικεσίες των Πλατεών γιατί ήταν μία φοβερά ιερή στιγμή στην οποία ανέλαβαν την κυδαιμονία των Πλατέων.

26:35 Ο Αναξανδρίδης επέστρεψε μετά την Αμφικτιονία πίσω στη Σπάρτη και οι Αθηναίοι αφού ανέλαβαν την κυδαιμονία επιστρέφοντας προς την Αττική μαζί με τους Κορίνθιους οι οποίοι είχαν πάρει μέρος και αυτοί στην Αφικτιονία, όρισαν τα σύνορα μεταξύ Πλαταιών, Θηβαίων που ήταν οι εχθροί τους και Αττικής. Όπου δηλαδή θα εγκαθιστούσαν οι Αθηναίοι φρουρούς, οι οποίοι θα ειδοποιούσαν την Αττική αν κινδύνευε η πόλη που κυδεμόνευαν, η πόλης των Πλαταιών.

27:17 και σύνορα μεταξύ Θήβας που δηλαδή θα ήταν τα όρια της πολιτείας των Πλατέων. Αφού τελείωσαν αυτές οι ιερές τελετές και οι Αθηναίοι επέστρεφαν πίσω στην πατρίδα τους στην Αθήνα, οι Θηβαίοι επετέθησαν εναντίον των Πλαταίων αναγκάζοντας τους Αθηναίους να επιστρέψουν, να τους βοηθήσουν και να νικήσουν τους Θηβαίους. Τότε άλλαξαν την οριοθέτηση που είχαν συνάψει λίγο πριν με τους Κορινθίους ως Μεσολαβιτάς, μεγαλώνοντας την επαρχία και την πολιτεία των Πλαταιέων πιο βορειότερα, πιο κοντά στη Θήβα.

28:09 Οι πλαταιείς λοιπόν, οι οποίοι εκειδευμονεύοντο από τους Αθηναίους, θεωρούσαν ιερή τους υποχρέωση πανστρατιά, δηλαδή με όλο τους το στρατό, να βοηθήσουν την Αθήνα εναντίον των Περσών. Οι δέκα στρατηγοί από τις δέκα φυλές συγκεντρώνονται στην Αθήνα και ψηφίζουν για το αν θα ετοιμαστούν να υποδεχθούν με μάχη τους Πέρσες ή να δώσουν γη και είδο.

28:48 Δυστυχώς οι γνώμες των 10 Ελλήνων στρατηγών των 10 φυλών της Αττικής είναι διχασμένες. Οι πέντε ψηφίζουν υπέρ της ειρήνης, δηλαδή της υποταγής της Αθήνας στους Πέρσες και οι πέντε ψηφίζουν υπέρ της διεξαγωγής μάχης. Ο Μιλθιάδης, ο Αριστίδης και ο Θεμιστοκλής βρίσκονται ανάμεσα σε αυτούς που για την Αθήνα, την Αντιοχίδα και την Λεοντίδα φυλή ψηφίζουν υπέρ της διεξαγωγής μάχης.

29:43 Και δεν θα υπήρχε ελπίδα να διεξαχθεί η μάχη του Μαραθώνος εάν δεν υπήρχε ο απομηχανής θεός των Ελλήνων. Σε κάθε περίπτωση που κινδύνευε η Αθήνα υπήρχε ένας εντέκατος στρατηγός τον οποίο εξέλεγε ο Δήμος των Αθηναίων, ο οποίος είχε δικαίωμα ψήφου σε περίπτωση ανδιεξαγωγής πολέμου. Αυτός ονομαζόταν Πολέμαρχος Ο Πολέμαρχος ήταν ένας στρατηγός των Αθηναίων ο οποίος ήταν κληρωτός, εκκληρώνετο ανάμεσα στις δέκα φυλές Ο Πολέμαρχος είχε περιορισμένες αρμοδιότητες Σε περίπτωση διεξαγωγής πολεμικού συμβουλίου είχε το δικαίωμα της ψήφου και επίσης σε περίπτωση πολεμικής σειράξεως είχε την αρμοδιότητα να διοικεί το κυριότερο μέρος του στρατού, δηλαδή το δεξιό κέρας, τη δεξιά πλευρά η οποία ήταν η πιο ισχυρή στον ελληνικό στρατό.

31:03 Από πολύ παλιά στην Αττική ο πολέμαρχος ήταν ομόψηφος δηλαδή είχε δικαίωμα να ψηφίσει και αυτός το πολεμικό συμβούλιο Το 490 π.Χ. πολέμαρχος των Αθηναίων είναι ο καλύμαχος ο Αφιδναίος Ο Μιλτιάδης λοιπόν τον επισκέπτεται και πριν από την τελική ψηφοφορία λόγω της ισοψηφίας. Από την προηγούμενη του λέει τα εξής Από σένα εξαρτάται τώρα καλή μαχαία ή να καταδουλώσεις την Αθήνα ή να της εξασφαλίσεις την ελευθερία αφήνοντας έτσι αιώνια τη μνήμη σου όσο ζουν άνθρωποι τέτοια που ούτε ο Αρμόδιος και ο Αριστογήτων δεν άφησαν γιατί τώρα οι Αθηναίοι διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο από τις υπάρξεώς των.

32:08 Εάν μεν υποκύψουν στους Μίδους είναι γνωστή η τύχη η οποία τους αναμένει γιατί θα παραδοθούν στον Ιππία. Αν όμως περισωθεί η πόλη είναι αρκετά ισχυρή ώστε να καταστεί πρώτη των Ελληνίδων πόλεων. και με ποιο τρόπο θα γίνουν αυτά και πώς η εκτέλεσή τους εξαρτάται από σένα, θα σου εξηγήσω αμέσως. Μεταξύ των στρατηγών υπάρχουν δύο γνώμες.

32:39 Οι μεν θέλουν να συνάψουν μάχη, οι άλλοι δεν θέλουν. Αν δεν συνάψουμε μάχη, φοβάμαι ότι θα δημιουργηθεί διχόνοια η οποία θα κλονίσει το φρόνημα των Αθηναίων ώστε θα μη δήσουν. Αν όμως συνάψουμε μάχη πριν ακόμα διαφθαρούν από σαθρές ιδέες κάποιοι Αθηναίοι Είναι δυνατόν εφόσον οι θεοί παραμείνουν ουδέτεροι να νικήσουμε στη μάχη Όλα λοιπόν τώρα σε σένα απόκεινται και από σένα εξαρτώνται Γιατί εάν εσύ προστεθείς στη γνώμη μου και πατρίδα ελεύθερη θα έχεις Και πόλη πρώτη μεταξύ των ελληνικών πόλεων Εάν όμως προτιμήσεις τη γνώμη αυτών που φροντίζουν να αποφύγουν τη σύγκρουση με τους εχθρούς θα έχεις τα αντίθετα από εκείνα τα οποία ανέφερα Με αυτά του τα λόγια ο Μιλτιάδης έπεισε τον καλύμαχο από τις αφινδνές τον στρατηγό πολέμαρχο ο οποίος είχε την εντέκατη ψήφο η οποία ήταν και καταληκτική αυτός εψήφισε υπέρ της μάχης και έτσι εσυνήφθη η μάχη του Μαραθώνος.

34:00 Μετά από την ψηφοφορία όλοι οι στρατηγοί των Αθηναίων όταν ερχόταν η σειρά τους για να στρατηγήσουν έδιναν τη στρατηγία στον Μιλτιάντη. Αυτός όμως δεν τη δέχτηκε. Περίμενε να έρθει η δική του ημέρα Και όταν ήρθε η δική του ημέρα Παρέταξε τον στρατό των Αθηναίων ως εξής Όταν πήρε λοιπόν την αρχηγία ο Μιλτιάδης Τότε οι Αθηναίοι έλαβαν την ακόλουθη διάταξη μάχης Στο δεξιό άκρο της παρατάξεως ηγείτο ο πολέμαρχος ο Καλύμαχος Γιατί ο νόμος των Αθηναίων εκείνη την εποχή όριζε ο πολέμαρχος να ηγείται στο δεξιό άκρο της παρατάξεως.

34:52 Ακολουθούσαν κατόπιν κατά σειρά οι φυλές, η μία κατόπιν της άλλης και τελευταίοι παρατάχθησαν οι πλαταιείς, οι οποίοι κατέλαβαν το αριστερό άκρο της παρατάξεως. Από την μέρα της μάχης αυτής και στο εξής, όταν οι Αθηναίοι τελούν τις θυσίες και τις γιορτές τις τελούμενες κάθε πέντε χρόνια, τα Παναθήνε, ο Αθηναίος Κήρυκας εύχεται λέγοντας «Είσαι να δίδουν οι θεοί τα αγαθά συγχρόνως στους Αθηναίους και στους πλαταιείς».

35:25 Όταν οι Αθηναίοι έπαιρναν απόφαση για την διάταξη της μάχης έγινε το εξής. Επειδή το μήκος της παρατάξεως έπρεπε να εξισωθεί προς εκείνο των μήδων το μέν μέσον της παρατάξεως είχε μικρό βάθος και ήταν το ασθενέστερο της παρατάξεως. Το μέσο της παρατάξεως το κατήχαν οι φιλές Αντιοχής και Λεόντης και σε αυτές στρατηγούσαν ο Αριστίδης και ο Θεμιστοκλής.

35:56 Κάθε ένα όμως από τα άκρα περιείχε αρκετό πλήθος και ήταν ισχυρό για να μην υπερφαλανγκηστεί. Όταν πήραν τις θέσεις τους και η Ιωνία από τα σφάγια ήταν έση δόθηκε το σύνθημα και οι Αθηναίοι όρμησαν εναντίον των βαρβάρων Η απόσταση η οποία τους χώριζε ήταν περίπου 8 στάδια δηλαδή περίπου 1300 μέτρα Οι Πέρσες όταν τους είδαν να τρέχουν γρήγορα να επέρχονται ταχαίως όπως μας λέει ο Ηρόδοτος Ετοιμάζονταν να τους δεχθούν, νομίζοντας ότι τους κατέλαβε μανία και μάλιστα ολέθρια για αυτούς, επειδή έβλεπαν ότι ήταν λίγοι και παρόλα αυτά έρχονταν τρέχοντας και στερούνταν οι πικού και το ξωτόν.

36:48 Αυτά συμπέραναν οι βάρβαροι. Οι Αθηναίοι όμως, όταν ο όγκος του στρατού ήρθε σε επαφή με τους βαρβάρους, μάχονταν αξιοθαύμαστοι. Πρώτοι από όλους τους Έλληνες, από όσα γνωρίζουμε, όρμησαν κατά των βαρβάρων και πρώτοι αυτοί υπέμειναν την θέα της μυδικής στολής και τους άνδρες οι οποίοι την έφεραν. Έως τότε και το όνομα μόνον των μύδων προκαλούσε τον φόβο των Ελλήνων.

37:18 Ποια είναι η καταγωγή των Περσών? Ο Ηρόδοτος στο 8ο βιβλίο του αναφέρεται στην καταγωγή των Περσών. Παλαιά οι Έλληνες ονόμαζαν τους Πέρσες Κυφήνες και τους ονόμαζαν Αρχαίους Όταν ο Περσέας ο γιος του Διός και της Δανάης έφτασε κοντά στον Κυφέα τον γιο του Βίλου και πήρε ο σύζυγό του την κόρη του Κυφέα την Ανδρομέδα γέννησε γιο τον οποίο ονόμασε Πέρση Τον Πέρση τον άφησε εκεί γιατί ο Κυφαίας δεν είχε αρσενικά παιδιά ως απογόνους Από αυτόν πήραν την ονομασία Πέρσης Και ποιοι είναι οι Μύδοι Και οι Μύδοι και αυτοί έχουν σχέση με την ελληνική μυθολογία και την Μύδη η οποία ήρθε από την Κολχίδα Οι μύδοι παλιά από όλους ονομάζονταν Άριοι Όταν η μύδια της Σκολχίδας ήρθε από την Αθήνα προς τους Άριους Οι Άριοι άλλαξαν το όνομά τους και ονομάστηκαν Μύδι Αυτά ισχυρίζονται για τον εαυτό τους οι ίδιοι οι μύδι Και για την ενδυμασία των Περσών Ο Ηρόδοτος πάλι αναφέρεται σε αυτήν την πλούσια ενδυμασία βαριά βεβαίως στη μάχη των Θερμοπυλών και στη μάχη των Πλατεών

38:49 οι Σπαρτιάτες και οι Αθηναίοι λαφυραγώγησαν τις στολές οι οποίες κατά τον Ηρώδοτο είχαν μεγαλύτερη αξία από ότι τα κορμιά δηλαδή τα Ανδράποδα, δηλαδή η Εχμάλω οι δούλοι, Πέρσες και Μύδη. Ας δούμε λοιπόν πώς είναι στολισμένη αυτή η στολή των Περσών την οποία αντικρίζουν για πρώτη φορά οι Αθηναίοι στη μάχη του Μαρακόνου.

39:25 Οι Πέρσες φορούσαν μαλακούς πύλους, καπέλα τα οποία ονομάζονταν τειάρες. Στο σώμα τους φορούσαν χιτώνες με διάφορα χρώματα με χοιρίδες, με μανίκε και θώρακα από σίδηρο λεπιδωτό με φωλίδες και αναξυρίδες, παντελόνια, γέραν για σπίδες και κρέμονταν κάτω από τη μέση τους οι φαρέτρες τους, οι θήκες για τα βέλη τους. Τα δόρατά τους ήταν κοντά, ενώ τα τόξα τους ήταν μεγάλα.

39:59 Τα βέλη των Περσών ήταν κατασκευασμένα από καλάνι και στο δεξιό μυρό από ζωστήρα ήταν ανερτημένα εχειρίδια κοντά ξύφι. Η μάχη του Μαραθώνος διήρκεσε πολύ χρόνο, μας λέει ο Ηρώδοτος. Σύμφωνα με σύγχρονους ιστορικούς και τον Νίκολας Χάμον, η μάχη του Μαραθώνος πρέπει να διήρκεσε γύρω στις τρεις ώρες. από τις 5.30 ώρα το πρωί μέχρι τις 8.30.

40:32 Στο μέσο της παρατάξεως όπου ήταν παρατεταγμένοι οι Πέρσες και οι Σάκες νικούσαν οι Βάρβαροι, οι οποίοι πέτυχαν να δημιουργήσουν ρήμα στην παράταξη των Ελλήνων και τους καταδίωξαν προς τα Μεσόγειο, δηλαδή προς το εσωτερικό της Αττικής. Από αυτό συμπεραίνουμε ότι η παράταξη των Περσών ήταν παρατεταγμένη παράλληλα προς τη θάλασσα Ενώ στα δύο άκρα της παρατάξεως νικούσαν οι Αθηναίοι και οι Πλαταιείς Δηλαδή στο μέσο της παρατάξεως το οποίο ήταν αδύναμο για τους Αθηναίους Ενώ οι Αθηναίοι είχαν παρατάξει τις οκτώ φυλές από τέσσερις στα δύο κέρατα αριστερά δηλαδή και δεξιά στο μέσον υπήρχαν μόνο ασθενέστερες δύο φυλές από δύο χιλιάδες άνδρες με τον Αριστίδη και τον Θεμιστοκλή η Αντιοχίδα και η Λεοντίδα φυλή ενώ οι Πέρσες είχαν βάλει τον κύριο όγκο του στρατεύματός των γιατί οι κατάσκοποι τους είχαν δει την αδυναμία των Αθηναίων στο κέντρο οι Πέρσες και οι Σάκες.

41:52 Για τους Σάκες, την καταγωγή τους και την ενιμασία τους παίρνουμε περιγραφή από το 8ο βιβλίο του Ηροδότου. Οι Σάκες, δηλαδή οι σκήθες, φορούσαν στο κεφάλι καλύματα που κατέληγαν σε σκληρές όρθιες κορυφές. Φορούσαν μακριές περισκελίδες και ήταν οπλισμένοι με εγχώρια τόξα και μαχαίρια καθώς και δικέφαλους πελέκες. Οι Σάκες ενώ ήταν σκήθες αμόργοι τους αποκαλούσαν Σάκες γιατί οι Πέρσες όλους τους σκήθες τους αποκαλούν Σάκες.

42:30 Στα δύο άκρα όμως της παρατάξεως νικούσαν οι Αθηναίοι και έτρεπαν τους Πέρσες προς τα παράλια όπου περίμεναν τα 6.000 καράβια τους. Με την υπερφαλάγγιση λοιπόν του μέσου των Περσών εκεί όπου οι Πέρσες και οι Σάκες από τη μια πλευρά είχαν βρει την αδυναμία των Αθηναίων δηλαδή τη Λεοντίδα και την Αντιοχίδα φυλή οι οποία είχαν τραπεί προς την Εδωχώρα γιατί είχαν να αντιμετωπίσουν μεγάλη πλευσική δύναμη όμως όταν επέστρεψαν μερικοί από τους Αθηναίους οι οποίοι έφτασαν μέχρι τα καράβια τους, τους Πέρσες, από την άλλη πλευρά, τότε έγινε φωνική μάχη στην οποία οι απώλειες των Περσών ήταν πάρα πολύ μεγάλες.

43:30 6.400 Πέρσες σκοτώθηκαν στη μάχη του Μαραδόνος με μία πάρα πολύ μεγάλη διαφορά με τους Αθηναίους οι οποίοι ήταν μόλις 192. Οι Αθηναίοι έφτασαν τους Πέρσες μέχρι τα καράβια και ζητούσαν να τους βάλουν φωτιά. Ο Κινέγυρος, ο αδερφός του Εσχύλου, ήταν αυτός ο οποίος έφτασε στην αβαρχίδα των Περσών και τίνοντας το δεξί του χέρι προσπάθησε να σταματήσει το καράβι, αλλά του το έκοψα Τότε χρησιμοποίησε και το άλλο του χέρι και του το έκοψα Ο μύθος λέει ότι χρησιμοποίησε και τα δυο του πόδια και του τα έκοψαν και έμειναν τέλος τα δόντια του το κεφάλι του χρησιμοποίησε και αυτό και μόνο όταν του το έκοψαν τότε σταμάτησε να πολεμά για την πατρίδα την Αθήνα Στη μάχη του Μαραθώνους έπεσε ο καλύμαχος ο πολέμαρχος των Αθηναίων Η χαριστική του ψήφος ήταν αυτή που οδήγησε τους Αθηναίους στο πεδίο της μάχης, στο πεδίο της νίκης Και από τους στρατηγούς σκοτώθηκε ως Τισίλαος ο γιος του Θρασίλου Στη μάχη του Μαραθώνος έπεσαν και άλλοι πολλοί ονομαστοί Αθηναίοι Με τα υπόλοιπα πλοία οι Πέρσες αφού πέρασαν από το νησί των Στηραίων

45:27 Της πόλεως της Ευείας Το νησί Στούρα σήμερα ή Στουρονήσι Αιγύλια στην αρχαιότητα Ένα βραχώδες νησί του Ευωϊκού κόλπου απέναντι από τον Μαραθώνα Και των Στήρων της Ευείας Παρέλαβαν τους εχμαλώτους ερετρείς τους οποίους αργότερα πήγαν στα Σούσα, τους λυπήθηκε ο Δαρείος και τους έστειλε να εξορίσουν για αυτόν το πετρέλαιο από την περιοχή Αρδέρικα.

46:07 Οι Πέρσες αφού παρέλαβαν τους εχμαλώτους από την Ερέτρια παρέπλεαν το Σούνιο επειδή ήθελαν να φτάσουν στην Αθήνα πριν από τους Αθηναίους. Οι Αθηναίοι τότε έφυγαν από τον Μαραθώνα και έτρεξαν να υπερασπιστούν την πόλη τους και έφτασαν ευτυχώς νωρίτερα από τους Βαρβάρους Ο Μιλτιάδης μόλις αντελήφθη τις προθέσεις των Περσών άφησε στο πεδίο της μάχης τον Αριστίδη με την αντιοχή Δαφυλή και αυτός με τον υπόλοιπο στρατό ακολούθησε το δρομολόγιο αφορισμός σταμάτα και φυσιά και έφταση στην Αθήνα.

46:52 Σύμφωνα με τον Παυσανία, ο αντικειμενικός σκοπός των Περσών ήταν να αποβιβαστούν στο Φάλυρο για να καταλάβουν την αφρούρητη Αθήνα. Όταν αναχώρησαν από το Μαραθώνα, ο Μιλτιάδης και οι Αθηναίοι βρίσκονταν στο τέμενος του Ηρακλή, στους πρόποδες του σημερινού βουνού Αγριλίκη. Όταν έφτασαν στην Αθήνα στρατοπέδευσαν σε ένα άλλο τέμενος του Ηρακλή το οποίο βρισκόταν στις Κοινώσαργες.

47:21 Οι βάρβαροι ήρθαν με τα πλοία τους στα νυχτά του Φαλήρου, το οποίο τότε ήταν το επίνιο των Αθηναίων και αφού σταμάτησαν για λίγο είδαν τους Αθηναίους και δεν κατέβηκαν να δώσουν μάχη αλλά απέπλευσαν στην Ασία. Ο Ηρόδοτος αναφέρεται σε δύο θαύματα, δηλαδή σε δύο θαυμαστά πράγματα που έγιναν κατά τη διάρκεια της μάχης του Μαραθώνους Ο Επίζηλος, ο γιος του Κουφαγόρου, διηγείται ότι έχασε το φως του κατά τη διάρκεια της μάχης του Μαραθώνους Αυτός με την αντιοχή δαφυλή βρισκόταν στο μεσαίο κέρας των Αθηναίων, το πιο αδύναμο Έτσι όταν έφτασαν κοντά τους οι Πέρσες, είδε από κοντά έναν Πέρση και αυτό θυμόταν σαν τελευταία εικόνα της ζωής του γιατί η τεράστια γενιάδα του Πέρση η οποία έφτανε μέχρι και κάτω από την ασπίδα του και το τεράστιο ύψος του τον εντυπωσίασε τόσο πολύ που έχασε το φως του ενώ με το θέαμα αυτό ο βοηθός του έχασε τη ζωή του.

48:34 γιατί έπαθε ανακοπή. Μετά τη μάχη του Μαροθόνους, ο Αριστίδης και οι αντιοχήδα φυλή έμειναν να διαφυλάξουν τα πτώματα και τα πολύτιμα αντικείμενα που φορούσαν οι 6.400 Πέρσες, οι οποίοι έπεσαν στο πεδίο της μάχης. Ένας συγγενής του Αριστίδη, ο Καλίας, ονομάστηκε Λακόπλωτος. Ο Καλίας ήταν πολύ σπουδαίο πρόσωπο, ιεροφάντης και δαδούχος στα Ελευσίνια Μυστήρια.

49:14 Έτσι, κατά τη διάρκεια της μάχης, πήρε μέρος με τα ιερατικά του άφια στη μάχη. Δηλαδή φορούσε πολύτιμα ενδύματα, τα οποία εντυπωσίασαν κάποιον τραυματισμένο, αλλά όχι σκοτωμένο Πέρση, ο οποίος έδειξε στον Καλία το μέρος όπου είχε κρύψει τον θησαυρό του. Ο Καλίας πλούτησε πάρα πολύ από τον θησαυρό αυτό, τον οποίο επέδειξε ο Πέρσης και έκτοτε και αυτός και η οικογένειά του, οι οποίοι ήταν πάρα πολύ πλούσιοι στην Αθήνα, ονομάστηκαν Λακόπλουτι.

49:56 Η νίκη των Αθηναίων στον Μαραθώνα διέλυσε τον μύθο των φοβερών και αίτητων Περσών. Ο ποιητής Σιμωνίδης έγραψε για τους Μαραθωνομάχους. Ελλήνων προμαχούντες Αθηναίοι, Μαραθώνοι χρυσοφόρον μίδωνες τώρα σαν δύναμη. Ο Τύμβος των Μαραθωνομάχων. Πρόκειται για τύμβου ένα τεχνητό λόφο ύψους 9 μέτρων και διαμέτρου 50 μέτρων ή σωρό τον οποίο ανήψωσαν οι Αθηναίοι στη μέση του πεδίου της μάχης πάνω από τον κοινό τάφο των 192 Αθηναίων μαραθωνομάχων Στην κορυφή του τύμβου σύμφωνα με τον Παυσανία οι Αθηναίοι έστησαν νεκρικές στήλες με τα ονόματα των πεσόντων καταφυλές Η ανασκαφική έρευνα αποκάλυψε καμένα οστά ανθρώπων και ζώων και αγκία τα οποία χρονολογήθηκαν στις αρχές του 5ου αιώνας.

51:00 Ένας άλλος χαμηλότερος τύμβος, ύψους 5 μέτρων, ταυτίστηκε με τον τύμβο των Πλαταιών. Εκεί ανασκάφησαν 11 τάφοι, οι οποίοι περιείχαν νεκρούς Πλαταιείς ηλικίας 20 με 25 ετών. Σύμφωνα με τον Παυσανία, στον Μαραθώνα έπεσε και ο στρατηγός των Πλαταίων, ο Αρρίμνηστος Κάθε χρόνος, τις 6 του Βοηδρομιώνος, οι Αθηναίοι θυσίαζαν στην Άρτεμη Αγροτέρα 500 ερήφια Είχαν τάξει ότι θα θυσίαζαν τόσα ερήφια όσους εχθρούς θα είχαν εξοντώσει στη μάχη Αλλά η υπόσχεση αυτή δεν ήταν δυνατόν να εκπληρωθεί γιατί οι εχθροί ήταν πολυάριθμοι.

51:48 Ήταν 6.400. Το τέλος του Φιδιππίδη. Στην Αθήνα μετά τη μάχη του Μαραθώνος, πολλοί μύθοι και παραδόσεις μιλούσαν για τον ηρωισμό των Αθηναίων. Μάλιστα αναφέρεται ότι έγινε επιφάνεια θεότητος Δηλαδή ο Ηρακλής, ο Θησέας εμφανίστηκαν πάνοπλοι Και βοήθησαν ο Ηρακλής από το ιερό του Από το όρος Αγριλίκη Και ο Θησέας ως ο βασιλεύς των Αθηναίων Ο γεννήτορας, την πατρίδα του ενώ εμφανίστηκαν και ο Θεός Απόλλωνας, η Θεά Άρτεμις και ολόκληρο το Δωδεκάθεο για να βοηθήσουν τους Αθηναίους στη μεγάλη τους μάχη εναντίον των Περσών.

52:48 Πολλά χρόνια μετά τη μάχη του Μαραθώνος, πολλοί έλεγαν ότι άκουγαν κλαγές όπλων, άλογα να χλημυντρίζουν και ότι το πεδίο της μάχης του Μαραθώνος ήταν ενεργό και αιώνιο θυμίζοντας στην Αττική τη μεγάλη αυτή νίκη της Αθήνας Ο Φιδιππίδης μετά από 440 χιλιόμετρα που διήνυσε μέσα σε τέσσερις μέρες έφυγε από το πεδίο της μάχης και πήγε στην Αθήνα.

53:35 Η μοναδική αναφορά για το τέλος του Φιλιππίδη τον οποίο ονομάζει και Φιλιππίδη ο Λουκιανός γίνεται στο έργο του Λουκιανού υπέρ του εν τυπροσαγορεύση πτέσματος για τα προφορικά ή γλωσσικά λάθη. Το χαίρε ήταν αρχαία προσφώνηση, όχι μόνο για το πρωί, ούτε μόνο για την πρώτη συνάντηση, αλλά την έλεγαν και όταν για πρώτη φορά έβλεπαν ο ένας τον άλλον, οι αρχαίοι Έλληνες, αλλά και μετά το δείπνο, όταν άρχιζαν πια τα λόγια του συμποσίου, αλλά και όταν αποχαιρετιούν.

54:18 Και επιπλέον δεν είχε καθοριστεί συγκεκριμένη ώρα για την προσφώνηση, ούτε τη χρησιμοποιούσαν μόνο για καλημέρισμα αλλά και στις πιο θλιβερές και ανεπιθύμητες καταστάσεις όπως ο πολυνίκης του Ευρυπίδη όταν πια ξεψυχάει Φίνησες 1453 Χαίρετε ήδη γαρ με περιβάλλει σκότος Χαίρετε εμένα κιόλας με τη λίγη το σκοτάδι Πεθαίνω Αντίο για πάντα Το χαίρετε για τους αρχαίους δεν ήταν μονάχα σημάδι φιλοφρόνησης, αλλά και αντιπάθειας και τελικής απομάκρυνσης, τελικού αποχαιρετισμού, αντίο για πάντα, και ότι δεν νοιάζεσαι καθόλου πια για κάποιον.

55:07 Λέγεται ότι το χαίρετε το είπε πρώτος ο ημεροδρομής σας από μαραθώνος Φιλιππίδης Αγγέλων την νίκη νηπήν προς τους άρχοντας καθημένους και πεφροντικότας υπέρ του τέλους της μάχης Οι Σπαρτιάτες ήρθαν στην Αθήνα Ο Ηρόδοτος μας λέει ότι ήρθαν στην Αθήνα δύο μέρες μετά τη διεξαγωγή της μάχης. Έφτασαν στο πεδίο της μάχης του Μαραθώνους και ο Αριστίδης τους έδειξε τους νεκρούς Πέρσες.

55:48 Και αφού τους είδαν επέστρεψαν πίσω στην πατρίδα τους στη Σπάρτη. Ο Φιδιππίδης πήγε στην Αθήνα και είδε τους άρχοντες οι οποίοι πολύ σκεπτικοί περίμεναν να ακούσουν τα νέα από τη μάχη. Ήταν πεφροντικότητες, δηλαδή με πολλή σκέψη και φροντίδα. και ο Φιδιππίδης τους φώναξε Χαίρετε νικόμεν και ξεψύχησε και τούτο υπών συναποθανήν τη αγγελία και το χαίριν συνεκπνεύσε και με το χαίρετε νικάμε ξεψύχησε ο Φιδιππίδης αγγέλλοντας τη νίκη της Αθήνας την νίκη της δημοκρατίας και την αναστολή για δέκα χρόνια των εχθροπραξιών μεταξύ Ελλήνων και Περσών, που έδωσε μια ανάσα στους Έλληνες να ετοιμαστούν για την άλλη μεγάλη κάθοδο των Περσών εναντίον της Ελλάδος.

57:07 Κυρίες και κύριοι και παιδιά χαίρετε Νικάμε Η εκπομπή μας αυτή αναμεταδίδεται από το κανάλι DCI Στο στριμμονικό και το νομό δράμας Και το κανάλι ΕΕ στην στερεά Ελλάδα Την Εύβοια και ολόκληρη την Πελοπόννησο