Ποια είσαι τελικά, Νένα Μεντή;

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Είναι δύσκολη η ερώτηση που βάζεις στην εκπομπή σου. Θα δυσκολευτεί πολλοίς κόσμος να σου μιλήσει. Ο καλύτερος τρόπος για να μάθεις κάποιον είναι να γνωρίσεις ποιοι άνθρωποι τον σημάδεψαν. Γιατί ο καθρέφτης μας είναι οι άλλοι. Είμαι ο Νίκος Μωράητης και σας καλωσορίσω στο ποιος είσαι τελικά. Νέα Ναμεντή, ποια είσαι τελικά.

00:41 Αυτή που είμαι, δηλαδή αυτή που ήμουνα κιόλας. Θέλω να πω ότι επειδή έχω πάρα πολύ καλή μνήμη, ευτυχώς και δυστυχώς, μπορώ να θυμηθώ τη ζωή μου και τους σταθμούς της ζωής μου και τις επιρροές της ζωής μου από τα πολύ μικρά μου χρόνια. Δηλαδή πολύ πριν τα δέκα μου ας πούμε. Λοιπόν έτσι απλά και αληθινά θα πω ότι έχω μια ας πούμε ιστορία να την πω από το σπίτι μου το σπίτι μου ήταν καθοριστικό για μένα πάρα πολύ μέχρι σήμερα είναι αυτό που μέσα μου μου δίνει γνώση και φως στο να είμαι αυτός ο άνθρωπος που είμαι δηλαδή να βουτάω και στα βαθιά να μην με νοιάζει να φάω και τα μούτρα μου και να είμαι όσο γίνεται αληθινή αυτό είναι το ένα Και σε αυτό έχει συμβάλει βασικά ο πατέρας μου, που ήταν ένας άνθρωπος που ταιριάζαμε, ταιριάζαμε δηλαδή και ότι ήταν καλλιτέχνης, και εγώ από μικρή είχα το μικρόβιο αυτό να γίνω κάτι καλλιτεχνικό.

02:09 Στην αρχή ήθελα τραγουδίστρια, μετά ήθελα ηθοποιός. Δεν πισωγύρισα, στο ηθοποιός τελείωσα. Μου είπε ο μπαμπάς μου, θα γίνεις αυτό που θέλεις. Τέλειωσε το σχολείο και μετά θα γίνεις. Ο πατέρας είναι ο συνθέτης Πήλιος Μεντής και για τους ανθρώπους που γνωρίζουν τη μουσική ιστορία είναι ένας γνωστός συνθέτης της εποχής του.

02:28 Και όχι μόνο γνωστός και πολύ σημαντικός γιατί ήταν μέσα στους συνθέτες του ελαφρού τραγουδιού που όμως ο πατέρας μου δεν μπορεί να καταταγεί εκεί. Είμαι κεντρική, έχω αντίρρηση μεγάλη, γιατί ο πατέρας μου ήταν άνθρωπος με πολύ μυαλό και με θέση πολιτικοκοινωνική, άρα είχε μια ματιά του αριστερού. Αυτό παίζει μεγάλο ρόλο, δηλαδή οι στίχοι του, γιατί έγραφε τους στίχους, αυτό ήταν το σπουδαίο, δεν έγραφε μόνο τη μουσική, ήταν πάντα άνθρωπο-κεντρική.

03:03 που για μένα αυτό είναι το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή και τη δική μου και γενικά θεωρώ το των καλλιτεχνών λοιπόν ο μπαμπάς μου μάζεψε τότε γύρω στη δεκαετία του 50 πολλές τραγουδίστρες σπουδαίες όπως η Δανάη όπως η Σοφία Βέμπο όπως η Νιζαχά αν τη θυμάσαι έτσι υπορχόντουσαν σπίτι λέγανε τραγούδια του Άρα και εγώ άρχισα να ακούω τραγούδια Όχι μόνο από τη φωνή της μάνας μου που είχε μια υπέροχη φωνή Και αγαπιόντουσαν πάρα πολύ και ταιριάζαν με τον μπαμπά και τραγούδαει τα τραγούδια του Αλλά και κάποιων επαγγελματιών τραγουδιστριών, σπουδαίων της εποχής Και έτσι άρχισε να μου αρέσει πάρα πολύ το τραγούδι Και να νιώθω ότι μπορώ να εκφραστώ και εγώ μέσα από αυτό Η φωνή δεν είχα άσχημη, μια χαρά ήταν η φωνή μου Όμως μετά από λίγο βλέποντας θέατρο, μάλλον ακούγοντας θέατρο στο ραδιόφωνο Στην εκπομπή του Μαμά Ακία αν θυμάσαι, μια εκπομπή που να θυμάσαι είσαι νέο παιδί εσύ Ή βλέποντας ταινίες στο σινεμά που έβλεπα πολύ, όχι μόνο ελληνικό σινεμά και ξένο σινεμά και ιταλικό

04:19 Δηλαδή έχω δει πολύ Βισκόντι, πολύ Αναμανιάνι, πάρα πολύ είπα θέλω να γίνω ηθοποιός και το λέω αυτό για να μιλήσω για τον πατέρα μου γιατί είναι το α και το μ της ζωής μου σε ποια ηλικία του το λες 10 με 11 το θέλω να γίνω ηθοποιός αφού το έχεις πει αφού το έχω πει τραγουδίστρια κάνα χρόνο πριν δεν σε διέκοψα δεν είχα συμπαθητική φωνή έχεις μία από τις πάρα πολύ ωραίες φωνές δεν ήταν όμως τελικά να μιλήσω λίγο θα σας αφήσω λίγο Θυμάμαι στο έκτο πάτωμα, ήμουν φοιτητής και έβγαινες, ήσουν η Γκρίζα Κυρία, στο έκτο πάτωμα, είχε κάνει τη διασκευή σε musical.

05:07 Ωραίο ήταν. Πάρα πολύ, για μένα πάρα πολύ. Και είχε γράψει στα μάτσικρα ο Νάκης Λάνικο Αλακοπούλου και έβγαινες με το τραγούδι της Γκρίζας Κυρίας και ήσουν μια τραγουδίστρια υπέροχη. Είχα γνώση ότι δεν είμαι τραγουδίστρια, αλλά ότι δεν τραγουδάω κι άσχημα. Στα φύτερα, παιδιά. Μα, συγγνώμη, θα μπορούσες να είσαι τραγουδίστρια.

05:30 Θα μπορούσα, ναι. Αν είχα κάνει και κάποια μαθήματα. Ή ας πούμε κάποιες τραγουδίστρια σπουδές, με θεωρούν πάρα πολύ καλή τραγουδίστρια. Και το λένε, δεν λέω ονόματα, απλώς μιλάω για τον πατέρα μου, επειδή είναι για μένα το κύριο κεφάλαιο της ζωής μου που έπαιξε καθοριστικό ρόλο και όταν έφυγε, γιατί έφυγε πάρα πολύ νέος, ήταν το φως μου.

05:57 Σε ποια ηλικία ήσουν όταν έφυγε. Όταν έφυγε ο μπαμπάς μου 23-24. Περιφερειακό μηλική. Ναι, πολύ. Έπαιζα ήδη στο θέατρο. Ερχόταν και είμαι χεδί και έλεγε, η κόρη μου είναι αυτή, έλεγε στους θεατές, αυτό που ντρεπόμουν εγώ φρικτά. αυτή που βλέπετε τώρα είναι η κόρη μου αυτή είναι η κόρη μου αυτό δηλαδή πάρα πολύ ο μπαμπάς μου μετά έφυγε πολύ πολύ απότομα ξαφνικά με την καρδιά του και έμεινε ένα τεράστιο κενό στη ζωή μου αλήθεια πολύ πολύ δηλαδή πολύ με σφράγισε ο χαμός του ίσως και πιο πολύ από όταν ζούσε πάρα πολύ πάρα πολύ μετά όμως επειδή είχα ήδη παντρευτεί εγώ και επειδή ήδη ήμουνα στο θέατρο και μ' άρεσε πάρα πολύ αυτό Το που έκανα, το έκανα με μεγάλο μεράκι, που και αυτό ο πατέρας μου το έμαθε.

06:46 Ό,τι κάνεις θα τα αγαπάς, μου έλεγε. Αν δεν τα αγαπάς και το κάνεις για άλλους λόγους. Ξέρεις, αυτά είναι, άμα έχεις μια οικογένεια που ξέρεις ότι τους εμπιστεύεσαι και ότι δουλεύει εδώ, γιατί σε έχουν κατευθύνει να διαβάσεις κάποια βιβλία, να μην πας σε αυτή την ταινία, γιατί είναι σαν χλαμούρα τώρα. Εντάξει, είσαι μικρή αλλά δεν είναι ανάγκη να βλέπεις μόνο σε χλάμουρες Βλέπαμε κωμωδίες ελληνικές στο σινεμά Αλλά όταν έμαθαν ο πατέρας μου ότι παίζεται και μια ωραία ταινία Η Ξένη Θα με έστελνε να τη δω Και ας ήμουν 10 χρονών πώς να σου πω Αυτό είναι πολύ σπουδαίο πράγμα Λοιπόν, αυτό είναι ο φάρος μου Ο πατέρας μου αλήθεια Μέχρι σήμερα τον αναπολώ Και θυμάμαι τα λόγια του Αλήθεια, χωρίς να είναι μελό καθόλου αυτό είναι οδηγός από εκεί και πέρα όταν βγήκα στο θέατρο άνθρωποι έτσι πολύ σπουδαίοι που είχα την τύχη να γνωρίσω και να παίξω κιόλας μαζί τους ή δάσκαλος στη σχολή μου ήταν στο εθνικό ήταν ο Στέλιος Βόκοβιτς αν έχεις ακούσει ένας άνθρωπος σπουδαίος

07:56 δεν είχαμε καλούς δασκάλους καθόλου και οι σχολές γενικά είναι μια μπλόφα τελικά μέχρι σήμερα το πιστεύω και το λέω δημόσια δεν έχω κανένα θέμα το θέατρο δεν μαθαίνεται στη σχολή το θέατρο μαθαίνεται στη σκηνή με τους συναδέλφους Είχες καθηγήτρια όμως και την Παξινού έτσι Την είχα Και πώς ήταν Ποτέ δεν μου μάθει Όταν έπαιζε όμως και αυτή και ο Μινοτής χάζευα και επειδή ήταν δύο κορυφαίοι ηθοποιοί που δεν μπορούσαμε εμείς ούτε στο νυχάκι τους τα χάνα έλεγα πώς γίνεται αυτό το πήγαινε γιατί ρώταγα πώς το κάνεις αυτό Και τι ήταν, δεν μπορούσαν να το μεταδώσουν αυτό Όχι, όχι, είναι άλλη ιστορία να το διδάξεις Όχι αυτό που κάνεις εσύ, αυτό που μπορεί είναι ένα να κάνει Δεν μπορώ να κάνω αυτό που κάνεις εσείς, εσείς είστε μεγαλοφύεια Εγώ είμαι πολύ πιο χαμηλά Τίποτα Κανένας, μόνο ο Βόκοβιτς ήταν ένας άνθρωπος που έπαιξε ένα ρόλο στη ζωή μου Γιατί ήταν ένας άνθρωπος άμεσος, ειλικρινής, ζεστός, ανθρώπινος και μου λέγε τι να σου πω αγάπη μου, τι να σου πω, εσύ τα έχεις όλα.

09:09 Κατάλαβες, αυτό όμως εμένα μου δίνε δυνάμεις. Χωρίς να γίνω με ψώνιο γιατί είχα τα κρατήματα του σπιτιού μου, να μην ξεφύγω, να μην γίνω νούμερο, ότι λέμε ποια είμαι εγώ. Έτσι, γιατί ηθοποιητόχομαι αυτό και γενικά οι καλλιτέχνες και γενικά οι άνθρωποι. Δηλαδή ήμουν προσγειωμένο παιδί. Τελικά και σήμερα το έχω αυτό. Λοιπόν, αυτή είναι η πρώτη μου φάση στο θέατρο, μάλλον στη σχολή.

09:38 Ένας πολύ σπουδαίος άνθρωπος που έπαιξε ρόλο στη ζωή μου που δεν θα τον ξέρεις και ο κόσμος δεν τον ξέρει, αλλά εγώ θα τον πω, είναι ο πρώτος μου άντρας που πέθανε πάρα πολύ νέος, ηθοποιός, πολύ σπουδαίος, πολύ σπουδαίος, κορυφαίος. Εγώ δεν έχω ξαναδεί στο θέατρο τέτοιο ηθοποιό Ήταν ο πρώτος μου άντρας Ο Κώστας Σωστηλιάρης Γνωστός ηθοποιός Πολύ έπαιζε με τον Μινοτήχ την Παξινού Και ήταν και στον Κουν Αυτός ήταν ένα κομμάτι της ζωής μου Πολύ σημαντικό Και για το θέατρο και για τη ζωή μου Σε τι ηλικία έφυγε 34 Πέθανε ο μπαμπάς μου Και μετά από 2-3 χρόνια πέθανε εκείνος Ναι, απίστευτο έτσι Εγώ τρελή Όχι ηλικία Εγώ στον μπαμπά μου 24 και στον κώστα 28 Στον 29 9 χρόνια παντρεμένη Ναι παπανωτά πολύ Και είπα Ή φουντάρω Κανονικά Ή αν είναι να ζήσω πρέπει να ζήσω Τι να ζήσω Δηλαδή να μην κλαίγομαι Να μην με ρουφήξει όλη αυτή η κατάσταση Δεν ξέρω πως γίνεται αυτό Με παρέες με φίλους με τη δουλειά, με ένα βιβλίο δεν ξέρω και νομίζω και με το κύτταρο που έχω

10:56 που είναι από το σπίτι μου πολύ δυνατό αυτό το πιστεύω δηλαδή είναι αντοχής το μέταλλο είναι αντοχής πολύ έχω φάει πολύ δύσκολα πράγματα στο θέατρο στο θέατρο όχι στη ζωή τόσο εκτός από τους θανάτους στο θέατρο πολύ δύσκολα δηλαδή μέχρι τα 45 μου πεινούσα γι' αυτό η ερώτηση ποιος είσαι τελικά πρέπει να έχει πολύ σχέση ιδιαίτερα σαν ανιθοποιό με την πορεία τους στη δουλειά γιατί αν γίνεσαι ηθοποιός γίνεσαι γιατί το θες πάρα πολύ γιατί κάτι έχεις να πεις, κάτι να επικοινωνήσεις κάτι να κάτι να είναι με τον κόσμο κάτω να κοιταχτείτε και να μην μπουλάς μόνο την τέχνη σου αλλά και αυτό που κάνεις να αφορά εκείνον Για μένα, εγώ έτσι το βλέπω το θέατρο Αυτό που λέω εγώ, ανθρωποκεντρικό Δηλαδή, αυτό που δεν υπάρχει σήμερα στην εποχή μας, πουθενά Δηλαδή εννοώ στην εξουσία, στην εκάστοτε εξουσία, την πολιτική Το νιάξιμο για το πώς ζουν οι άνθρωποι Πώς ζουν οι άνθρωποι Τι έχει συμβεί σήμερα και είναι τα πάντα σε τεράστια έκπτωση σε βία, σε απόγνωση και σε απελπισία.

12:22 Δεν είναι ενδιαφέρον του δις. Όλοι μιλάνε για κάτι που δεν είναι εδώ κάτω. Εγώ δεν έχω μεγαλώσει έτσι. Όταν στριμώχτηκα πολύ στο θέατρο, γιατί στριμώχτηκα πολύ, τα παράτησα, έφυγα, πήρα το δεύτερο άντρο μου και πήγαμε και ζήσαμε σε ένα μέρος και φτιάξαμε ένα μαγαζί, μια μπουτίκ και είπα δεν ξαναπαίζω εγώ. Εκτός Αθηνών.

12:45 Εκτός. Δεν θέλω εγώ αυτόν τον κόσμο. Δεν μ' αρέσει. Δεν τον σηκώνω. Για πόσα χρόνια. Δυστυχώς λίγα. Γιατί μετά δεν είχαμε να φάμε. Και έπρεπε να ξαναγυρίσω. Γιατί είχα καλό όνομα στην πιάτσα τη θεατρική και με ζητάγανε. Δεν υπήρχε ακόμα η τηλεόραση που να παίζεις και να είσαι κάποιος και να είσαι τρισχάριτες και το αυτό.

13:10 Υπήρχαν ηθοποιοί. Λέγανε λοιπόν η Μεντή είναι καλή φέρτε την αυτή. Τα λεφτά όμως ήταν πολύ Δεν ήταν καλά τα λεφτά Και είχαμε και παιδί αποκτήσει Έτσι Τώρα από εκεί και πέρα Για να περάσω Σε μία πορεία μου Στη δουλειά μου γιατί για μένα η δουλειά μου είναι Όπως μου λέει ο άντρας μου Πότε θα σταματήσεις να παίζεις Παίζω 60 χρόνια στο θέατρο Δηλαδή καταλαβαίνεις Έχω μία Φιέση Όχι ερωτική, κάτι πιο βαθύ Μου δίνει ζωή Αυτή η δουλειά μου δίνει ζωή Δεν νιώθω την ηλικία μου Νιώθω ότι είμαι ένα Όπως βγήκα από τη σχολή Όταν παίζω στο θέατρο Λοιπόν, εμένα Ένα μεγάλο σταθμό στην Πορεία μου, δεν μ' αρέσει η λέξη καριέρα Καθόλου, δεν πιστεύω σε καριέρες Στην πορεία μου στο θέατρο έπαιξε πολύ μεγάλο η παράσταση της Ομονόλογος της Ευτυχίας Παπαγιανοπούλου.

14:18 Εκεί δηλαδή έγινε ένα, σε μένα καταρχήν, ένα... σαν να γύρισε ένας διακόπτης και μου δείξε πολύ καθαρά αυτό που λέω σήμερα, ποιο είναι το δικό μου νήμα της αφήγησης, γιατί αυτό είναι μια παράσταση, μια αφήγηση μιας ιστορίας ότι το νήμα μου με την τέχνη μου με τη δουλειά μου είναι τεραστίο και είναι του τόπου έχει σχέση με τον τόπο με τη γλώσσα μου με την ιστορία μου με τα τραγούδια μας με τη ζωή μας με τη μιζέρια μας με την μαυρίλα μας με ό,τι έχει περάσει ο τόπος, ειδικά τα τελευταία χρόνια, πάρα πολύ δύσκολα πράγματα, που εγώ πιο πολύ μου τα έχουν διηγηθεί ή τα έχω διαβάσει και όχι ζήσει, είναι πιο παλιά.

15:23 Και άρχισα να κεντράρω στο ελληνικό έργο. Δηλαδή αυτό που έγινε με την ευτυχία που είπα γενοπούλου δεν θα μπορούσε να έχει γίνει με Σέξπιρ ή με Τσέχοφ. Όχι. Τσέχοφ θα μπορούσε σε ένα βαθμό Γιατί τον αγαπώ, είναι αγαπημένος μου Συγγραφές και δεν έχω παίξει ποτέ Γιατί είναι πολύ του ανθρώπου Ποιητής Και αυτό με συγκινεί εμένα Πάρα πολύ Αλλά δεν έτυχε να παίξω δυστυχώς Στη σχολή έκανα θεοβάνια, έπαιζα τη σόνια Κάτι άλλο που μου έχει κάνει Πολύ μεγάλη Σε σχέση με αυτό που λέω Του τόπου μας Είναι ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης που έχω διαβάσει πολύ κάναμε στο σχολείο παλιά τώρα πια δεν κάνουν παπαδιαμάντη στο σχολείο δεν ξέρω αν το ξέρεις όχι λοιπόν διάβασα πολύ παπαδιαμάντη και κάποια στιγμή έπαιξα στο θέατρο παπαδιαμάντη τη φόνησα έκανα έκανε ο Ζούλιας μια σύνθεση γυναικών του παπαδιαμάντη με κυρίαρχο πρόσωπο την Φραγκογιανού το παίξαμε σκίσαμε δύο χρόνια αυτό θέλω να σου πω από την ευτυχία και μετά δεν έχω κάνει ξένο έργο 18 χρόνια τώρα παίζω μόνο ελληνικά έργα

16:43 και αν μου προτείνουν μου έχουν προτείνει λέω είμαι αλλού παιδιά όχι ότι δεν κάποιο έργο ή κάποιο ρόλο δεν θα μπορούσα να το κάνω και να το κάνω και καλά αλλά σαν κάτι να με φέρνει σε μεγάλη συγκένεια με το κοινό Δηλαδή, συγγνώμη, τον εαυτό σου πραγματικό στο θέατρο και το πάμε να δούμε τη Μεντή, το βρίσκεις στα 60. Ναι.

17:12 Ναι. Πριν, έχω παίξει πολύ ελληνικό έργο. Το ξέρω. Έχω παίξει και χαΐδι, έχω παίξει ραγνωστάκι, έχω παίξει καμπανέλη, έχω επιθεώρηση πολύ. Και όχι μόνο με το ελεύθερο θέατρο, που ήταν ό,τι πιο ελληνικό. Αλλά αυτό το κεντράρισμα, καδράρισμα στην ένα ηθοποιό σε σχέση με τον κόσμο Γιατί αυτό είναι το θέατρο, αυτό το ζωντανό πράγμα από κάτω Είναι μετά την ευτυχία, ναι στα 60 μου, 61 μου τότε Και είμαι πανευτυχής γι' αυτό Και πια οι πολλοί δικοί μου που με ξέρουνε μου προτείνουν ελληνικά Δηλαδή για τον χρόνο έχουμε κάτι που συζητάμε πάρα πολύ σπουδαίο που είναι ελληνικό πάλι δεν είναι αυτονόητο πια ότι εγώ που όμως δεν είναι με την έννοια του χρώματος του τόπου είναι κάτι πιο βαθύ δεν ξέρω να το πω γιατί δεν είμαι ούτε συγγραφέας ούτε ποιήτρια ούτε ψυχίατρος δεν ξέρω είναι κάτι που με συνδέει γιατί γενικώς δεν είμαι ελληνοκεντρική είμαι άνθρωπο κεντρική δηλαδή αυτό που με συνδέει πολύ είναι οι άνθρωποι αυτού του τόπου.

18:28 Δεν ξέρω υπάρχει διαφορά σε αυτό που λέω. Ναι. Τους οποίους όμως συχνά τους βρίζουμε τους άνθρωπους αυτού του τόπου. Εγώ τους πάρα πολύ. Εγώ τους βρίζω. Όχι τους βρίζω, δεν είναι σωστή λέξη. Τους κακίζουμε. Μιλάω και μαζί τους με το κοινό που έρχεται και πληρώνει και με βλέπει. Και τους λέω τις διαφωνίες μου για τρόπους που επιλέγουν να επιζήσουν για το ότι δεν ελπίζουν πια για το ότι είναι πεσημιστές για το ότι δεν αγαπάνε τα παιδιά όχι δεν αγαπάνε, δεν φροντίζουν τα πνιάτα τα παιδιά τους και τους έχουν δώσει ένα πράγμα εκεί που κάνουν συνέχεια έτσι πολλή κουβέντα εγώ δεν λυσάω, με μαζεύουν οι φίλοι μου με μαζεύουν τώρα από εκεί και πέρα πρέπει να πω όχι γιατί οφείλω, γιατί έχω πάρα πολύ κόσμο να πω σαν γνωριμίες μέσα στη θεατρική μου πορεία και όχι μόνο και στην ανθρώπινη πορεία μου δηλαδή ο Μάνος Ελευθερίου ο ποιητής, ο σπουδαίος είναι ένας άνθρωπος που έχει γράψει πολύ για μένα στην παρέα που κάναμε στην παρέα που κάναμε στη Σύρο επειδή εγώ έχω ένα σπίτι εκεί πέρα

19:43 και έτσι γνωριστήκαμε κιόλας που κάναμε, που μιλάγαμε ή βρισκόμαστε στην Αθήνα ή έρχονταν σε μια παράσταση να με δει και μετά βγαίναμε Και ή μου τα ρίχνε και χοντρά γιατί τα έλεγε έτσι πολύ ωραίο μάνος Ή μιλούσαμε για τη μουσική, για τραγούδια Να σου τα ρίξει για ποιο λόγο Γιατί ήταν ειλικρινής άνθρωπος και εμένα με τρώει λίγο Δηλαδή μ' αρέσει να μου πεις κάτι που δεν σου άρεσε αυτό που έκανα Δηλαδή σε μια παράσταση ας πούμε Ναι Εδώ δεν μ' άρεσες βέβαια Ναι, γιατί την έκανες έτσι αυτή να σπούμε τόσο έτσι Έτσι, που εμένα μ' αρέσει αυτό Γι' αυτό σου λέω για τον κόσμο ευλογία ας πούμε ότι τι σπουδαία είσαι όχι θέλω να μου πεις τι σε έδωσε σένα αυτοεντόχη ας πούμε ας πούμε η Παπαγιανοπούλου εγώ όταν τη διάλεξα να την κάνω την Παπαγιανοπούλου που η ευτυχία Παπαγιανοπούλου είναι ένας σταθμός μεγάλος στη ζωή μου και όχι μόνο τη θεατρική και τη σνένα στη ζωή γιατί εγώ που αυτό θα σου το πω γιατί θα σε αρέσει όταν ήμουν πιτσιρίκι και μέναμε στην Αριστοτέλους

20:49 Δηλαδή μιλάω για το 59 που ήρθαμε στην Αθήνα. Πήγαινα στο σχολείο και ο μπαμπάς μου δούλευε στην εφορία. Ήταν εφοριακός. Αυτό τον πέθανε. Ο συνθέτης μπαμπάς. Ο μπαμπάς συνθέτης. Εφοριακός. Στην εφορία δούλευε ο μπαμπάς μου. Δημόσιος υπάλληλος. Μάλιστα. Και μου έλεγε ότι εγώ θα πεθάνω νωρίς γιατί αυτό με τρώει που κάνω.

21:14 Έπρεπε να ζήσουμε. Τρία παιδιά είχε. λοιπόν ανεβαίνοντας να πάω στο σχολείο δηλαδή συγγνώμη δεν μπορούσαν να κάνουν την τέχνη του να ζεύουν την τέχνη του όχι ήταν πολύ φτωχοί άνθρωποι λοιπόν πήγαινα στο σχολείο μου και συναντούσα 3η Σεπτεμβρίου και η Θάκης θα λέω επειδή είναι πολύ σημαντιακά μέρη μια γυναίκα που δεν υπήρχε με ένα τουρμπάν με μαύρα γυαλιά με το τσιγάρο μονή της και τον καφέ τον τουρκικό και μου είχε κάνει φοβερή εντύπωση και πάω μια μέρα στον πατέρα μου που ήξερε τα πάντα και του λέω ρε μπαμπά ποια είναι αυτή η γυναίκα δεν υπάρχει αυτό το στυλ σήμερα σου μιλάω γιατί πριν το 60 α μου λέει αυτή είναι μια τεράστια λαϊκή στιχουργός ευτυχία παπαγιάνοπουλου απίστευτο έχω πολύ εντόνη την εικόνα της ο πατέρας μου δεν αγαπούσε το ρεμπέτικο και το λαϊκό Ήταν άλλη σχολής Και αστικό τραγούδι Λοιπόν όταν μου είπε ο Ζούλιας να κάνω την Παπαγιανοπούλου Είπα εγώ τι να την κάνω την Παπαγιανοπούλου Λέει να την κυβέξουμε μονόλογο Εγώ θα κάνω μονόλογο τι είμαι ψώνιο είμαι

22:31 Έτσι απάντησα Θεωρούσαμε τότε δεν γινόταν μονόλογοι τότε Ότι ο μονόλογος είναι για τους πολύ μεγάλους τοπιούς Έκανε ο Χόρν, έκανε η Λαμπέτη Αυτούς τους έχω δει κιόλας Εγώ τι δουλειά έχω Φτιάχνει λοιπόν αυτό που φτιάχνει ο Πέτρος και το παίζω Συγγνώμη αυτό γιατί τόσο χαμηλή Αυτοεκτήμηση Όχι Γιατί ο μονόλογος είναι ένα πολύ Ιδιαίτερο και δύσκολο Μια συνθήκη δύσκολη Για τον ηθοποιό Και όταν δεν θεωρείς ότι είσαι η Σάρα Μπερνάρ Δεν το θεωρούσα Ούτε και σήμερα το θεωρώ Όχι γιατί είμαι σεμνή Καθόλου σεμνή δεν είμαι γιατί έχω αυτογνωσία Ξέρω ότι κάποια πράγματα μπορώ να τα κάνω πάρα πολύ καλά Και κάποια άλλα Δεν ήξερα τότε πως να πλησιάσω ένα μονόλογο Επίσης δεν είχα καμία σχέση με αυτή τη γυναίκα Την Παπαγιανοπούλου Αυτή ήτανε μια γυναίκα Ψηλή, πανέμορφη, αλήτησα Εγώ ήμουν αναμπασμένο Αχ νόστιμη ήμουνα Μόνο που καπνίζαμε, τίποτα άλλο δεν είχαμε κοινό Εγώ λοιπόν δεν έκανα την Παπαγιανοπούλου Εγώ έκανα την ένα που κόλλησε πάνω της κομμάτια μιας άλλης ζωής

23:47 Και προσπάθησα να μεταφέρω στον κόσμο και το κατάφερα Αυτό το κατάφερα Ατμόσφαιρες μιας άλλης εποχής Και ενός άλλου κλίματος τραγουδιού Αυτά τα έκανα και ως δουλειάς φυσικά αλλά και εγώ που το έκανα Δεν έκανα την ευτυχία Παπαγιάννοπούλου Α πώς μπορούσα να την κάνω Οι ηθοποιοί δεν μετουσιώνονται. Ό,τι λένε οι ηθοποιοί ότι μετουσιώνονται είναι μια μπουρδα και μισή.

24:16 Τους εαυτούς μας κάνουμε. Αλλά κεντάμε πάνω και ράβουμε κομμάτια άλλη ζωής και προσπαθούμε να συγγενέψουμε με αυτή τη ζωή. Αυτό είναι. Λοιπόν μετά την ευτυχία όπου έγινε ένας απίστευτος χαμός Απίστευτος Νομίζω ότι έπαιξε ρόλο το ότι δεν ξέραν την ευτυχία Αλλά ξέραν τα τραγούδια της Και λέγανε στην παράσταση Και αυτό δικό της Και αυτό δικό της Και αυτό δικό της Δεν γίνεται Και που ήταν αυτή η γυναίκα Δεν την ξέραν Στην ευτυχία έπαιζε χαρτί Της έδωσες πρόσωπο Ακριβώς Μπράβο Της έδωσα υπάρξη μέσα στη ζωή ας πούμε.

25:00 Γνώρισα την εγγονότης που είμαστε φίλοι τώρα πια. Γνώρισα την μία της κόρη που ζούσε τότε. Πήγαινα σπίτι της. Ως αν φόρεσα ένα ρούχο που ήταν της ευτυχίας. Και μου έλεγε αυτή η σπουδαία γυναίκα η δεύτερη κόρη της. Όχι μία πέθανε, ήταν ηθοποιός, πέθανε νέα. Έτσι. Αχ, αχ νένα μου, αχ. Μα σαν να μου βλέπεις τη μάνα μου. Βρέψε και της λέω τι σχέση έχω εγώ με τη μάνα σου.

25:27 Λοιπόν, από την ευτυχία και μετά και όλο αυτό που συνέβη με τον κόσμο και αυτήν όλη τη συγκίνηση που πήρα από αυτή την παράσταση και από αυτό το ιστορικό πρόσωπο ενός χώρου που αγαπώ πολύ γιατί εμένα μου αρέσει πάρα πολύ το λαϊκό τραγούδι. Βασικά το λαϊκό μου αρέσει. Το πρώτο τραγούδι που μου αρέσει είναι το λαϊκό. Το ρεμπέτικο επιλεκτικά.

25:51 Το ελαφρό σχεδόν καθόλου. για να σου πω την αλήθεια, δηλαδή δεν με συγκινούσε. Και μετά πάω στα ροκ και σε αυτά. Η ευτυχία λοιπόν, άθελά της, εκεί απάνω που της μίλαγα κάμια φορά στο σπίτι μου, της μίλαγα, τι μου δώσες ευτυχία, τι μου δώσες, τι ζωή μου δώσες. Ε, φοβερό πράγμα αυτό. Δεν το περίμενα, ήταν πολύ αναπάντεχο αυτό.

26:17 Αυτή η συγκίνηση που μου δώσε αυτή η παράσταση, Δεν την έχω ξαναζήσει που έκανα μετά και άλλα πράγματα πολύ ωραία Και σκίσαμε και πήγαν Αυτό είναι Και ο κόσμος που έρχεται και βλέπει τώρα αυτό το μονόλογο που κάνω που σκίζει Την ευτυχία πότε θα την ξαναπέξεις Σχεδόν όλοι μου το λένε αυτό Σχεδόν όλοι Και κάποιοι που δεν το έχω δει Μα δεν το είδαμε παιδιά Λέω το έπαιζε 780 παραστάσεις Πόσο να το παίζω και στο σπίτι μου πια Αυτό λοιπόν που θέλω να πω για το πια είμαι τελικά Που τελικά και αρχικά όσο θυμάμαι την ένα κάπως έτσι ήμουνα Φορτωμένη με πολλά δύσκολα πράγματα στη ζωή Και πολλά όμως ωραία και πολλά πολύ σπουδαία που έχω ζήσει Από τη δουλειά μου και από τη ζωή μου με τον άντρα μου Με το παιδί μου, με το εγγόνι μου, έχω εγγόνι Αυτό δεν υπάρχει Τι ευτυχία Είσαι το εγγόνι σου Όχι τι να είμαι εγώ το εγγόνι μου Ναι με έναν τρόπο σου έχει μάθει πράγματα Όχι Όχι αυτό που λες Με την έννοια ότι τα παιδιά μαθαίνουν Όχι όμως Τα παιδιά ναι Γιατί το παιδί

27:39 Η μάνα είναι νεότερη Πολύ σε ηλικία όταν έχει παιδί Όταν έχει εγγόνι Πάει προς το ουουουου εκεί λοιπόν της δίνει το εγγόνι παράταση ζωής γιατί νιώθει πάλι ότι πρέπει να ζήσει δεν είναι μόνο το θέατρο που θέλω να ζήσω δεν είναι μόνο ότι αγαπάω δέκα ανθρώπους είναι ότι το εγγόνι μου δίνει μα με κάνει τόσο ευτυχισμένη δεν υπάρχει αυτό το πράγμα δηλαδή δεν υπάρχει δεν ξέρω αν είναι όλα τα εγγόνια του κόσμου ούτε όλες οι γιαγιάδες τόσο ηλίθιες όπως εγώ μπορεί να είμαι και περιβολικά Ναι, χαζομάνα δεν ήμουν πάντως.

28:18 Με το εγγόνι έχω πάθει αυτή την πλάκα. Μου έχεις κάνει ένα κενό δηλαδή. Νιώθω ότι από τα χρόνια τα πολύ νεανικά με πήγες στην ευτυχία από Παγιανοπούλου ενώ ενδιάμεσας έχει μάθει όλη η Ελλάδα από δύο σύρελ τα οποία ήταν και οι δύο στριτρισκάρτητες που είναι το εμβληματικότερο ίσως σύρελ της ιδιωτικής τηλεόρασης. Έχεις πολύ δίκιο, μόνο που έχει σχέση χωρίς να υποτιμώ τη δουλειά γιατί και μου άρεσε δεν είναι ότι έγινα γνωστή πήρα και κάποια λεφτά για να ζήσω γιατί ήμουν πολύ πτωχή είναι ότι πέρασα πολύ καλά πέρασα καλά δούλευα με ανθρώπους που ήθελα που ήθελα που ήθελα με τα παιδιά του συγγραφής με τις συναδέλφεις μου που δεν ζουν όλες πια πάρα πολύ καλά πέρασα αυτό είναι πολύ σημαντικό όμως δεν τρελαίνω μια τηλεόραση Ναι το έχουμε καταλάβει Δεν τρελαίνομαι Αυτό το ότι δεν ζουν αυτές οι γυναίκες που ο κόσμος Σε συνέδεσε μαζί τους Πολύ Δεν το σκέφτομαι από το πρώτο βράδυ Αλλά το καλοκαίρι που έπαιζε χάριτες Και γούσταρα να δω έτσι Ξέρεις μερικές φορές

29:28 Ήταν χαλαρωτικό ροπέδι μου Και είχε και ωραίες αντάκες Μερικές φορές Έχω κλείσει το τώρα Μετά πέθανε και η Άννα Κυριακού και είμαι τελευταία των μου ικανών. Όμως, και το επαναλαμβάνω, χωρίς να παρεξηγηθεί κανείς από τους ηθοποιούς που παίζουν στην τηλεόραση, θεωρώ μια πολύ δύσκολη δουλειά και θέλει πολύ κότσια για να μην γίνει σε ένα πράγμα μηχανάκι.

30:00 Δεν είναι η δουλειά μου στη τηλεόραση. Έχω κάνει 12 σύριαλ. Δεν είναι οι χάρτες και το Δύσεξ Αμαρτή. Έχω κάνει το τρίτο στεφάνι. το Δαλιανίδη, έχω κάνει με τον Παπακαλιάτη ένα πολύ ωραίο σύριο τους τέσσερις και κάποιες μπουρδες που εντάξει δεν τις ξέρει και ο κόσμος δεν τα θυμώνται και ο κόσμος ευτυχώς δεν πήγαν και πολύ καλά Ναι τα δύο που προσέθεσες είναι σημαντικές Ε βέβαια, το τσεφάνι με το Δαλιανίδη ήταν εμπειρία γιατί ο Γιάννης αγαπούσε πάρα πολύ το βιβλίο αυτό δεν το έκανε έτσι απλώς δεν του δώσαν λεφτά στο κανάλι να κάνει εποχής έργο.

30:37 Και εκεί απάνω έμπαζε. Και ήταν δυστυχής γι' αυτό. Αλλιώς θα το έκανε πάρα πολύ καλά. Που λες, το θέατρο λοιπόν είναι μια πορεία μου 25 χρόνων μέχρι τα σύριαλ, στο θέατρο 25 χρόνια, πολύ δύσκολη που παίζω συνέχεια όμως. Είναι 25 χρόνια πεινάς. Πολύ δύσκολη. Ναι, σχεδόν. Στα όρια αυτά. να μην έχεις να πληρώσεις το ρεύμα αυτό το σπάνει οι χάριτες οι χάριτες οι χάριτες όπου ξαφνικά μου έρχεται ένα πράγμα που λέω που πού ήρθε τώρα αυτό να με περιμένουν κάτω από το σπίτι μου να βγω έχω ήδη ένα παιδί που το έκανα στα 37 μου μια χαρά περνάω στο σύριολ θα βγάλω και κάποια ψηλά μια χαρά το δεύτερο χρόνο χειρότερα τον τρίτο κάναμε πολύ πέρναγε όμως καλά δηλαδή Δεν έβλεπα κάτι που να με θίγει Έβγαζα κάποια λεφτά Και πέρναγα καλά στα γυρίσματα Αυτό είναι μεγάλη ιστορία Από εκεί πέρα όμως δεν έχω περάσει καλά Σε όλα τα σύριαλ που έχω κάνει Και στο Δίσσαξ Αμαρτίνου πέρναγα πολύ καλά Ήταν ο Μιχάλης Με το Θανάση Μια καλή, ένα καλό κλίμα Πολύ καλό Με κάποιο τρόπο είναι κομμάτι της ζωής σου

31:52 Πολύ, πολύ Και με αγάπη και θαυμασμό Πολύ, τα παιδιά είναι βεβαίως κομμάτι Μετά έπαιξα στο θέατρο δικό τους έργο Τη δεύτερη φωνή, δεν ξέρω αν το έχεις δει Ένα ωραίο έργο Που δεν ήταν κομικό Όχι, όχι, έκανα εγώ μια ψωνάρα Με το τραγούδι, γιατί αυτό το έχω πάντα εγώ Και η κόρη της Θέλει η μάνα Που δεν έγινε τραγουδίστρια Να βγάλει την κόρη στο Στο τραγούδι Και τώρα στο μονολογό σου υπάρχει τραγουδίστρια Έτσι Υπόσχολοι μου ασχολούν.

32:26 Και εγώ τραγουδάω. Λέω τα τραγούδια από πίσω. Πάω από πίσω. Ενώ ακούγονται τα τραγούδια τα αυθεντικά, οι αυθεντικές εκτελέσεις, εγώ τα λέω από πίσω. Τα τραγουδάω. Δεν σταματάω. Εγώ πάρα πολύ αγάπη. Πολύ μεγάλη αγάπη στο τραγούδι. Κάτι εμποδίζει τα πράγματα. Ή πώς έχει αλλάξει η σχέση του κόσμου με το τραγούδι. Κάτι έχει αλλάξει. Και πού είναι.

32:47 Δηλαδή δεν είναι βίωμα. Στο διαδίκτυο. Μα το διαδίκτυο σε συνδέει με τα τραγούδια. Όχι, με έναν τρόπο τεχνολογικό. Όχι άμεσα. Όχι. Για μένα είναι κατάρα. Κάτσε να κάνω το δικαιούργιο του διαβόλου. Πάντα το τραγούδι το βάζεις σε ένα μηχάνημα. Είτε λεγόταν pick-up, είτε λεγόταν cd. Βρε, το τραγουδάγαμε το τραγούδι. Μάλιστα.

33:13 Το τραγουδάγαμε Δεν πηγαίναμε στα βέρνες Εξής ε νέος άνθρωπος Άσε με εμένα Πηγαίναμε στα βέρνες και άρχιζε Δυο πόρτες έχεις Τώρα να βάλουν ακούστο το διαδίκτυο Δυο πόρτες έχεις ζωή Σε ροδιόφωνο δεν το παίζουν Πικ-απ δεν έχω Τι μου λες τώρα Το ίδιο επικοινωνώ με τη μουσική και το τραγούδι Όπως τα παλιά χρόνια Καμία σχέση Οι νέοι όμως Όταν έρχονται στην παράσταση Και ενώ λέει από πάνω γραμμένο δεν επιτρέπεται η φωτογράφηση και τα λοιπά στην παράσταση και μόλις τελειώσει η παράσταση βγάζουν τα καβλιτζέκια και τραβάνε έχω κάνει απίστευτες κουβέντες την ώρα εκείνη.

34:00 Θέλω να μου πείτε γιατί το κάνετε αυτό. Γιατί θέλω να είμαι και εγώ εκεί. Όχι περίμενε. Γιατί έχω ντοκουμέντα. Εντάξει. Να το πω σε ενδιαφέρει. Στην τελευταία παράσταση που έπαιξα πέρυσι στο Βολανάκη Στη Μονδύστρα αυτό το μια ζωή Τους το φύλαγα κιόλας Ναι ναι Το έκανα και μετά έξω Το έκανα και στις άλλες παραστάσεις Επειδή ξέραν ότι είναι η τελευταία Ο 18 Μαΐου ήταν η τελευταία Άρχισε αυτό το πράγμα Αστραψηπλατεία, μικρό το θέατρο Παρείστικο πολύ Λέω παιδιά δεν τελειώσαμε, έχω θέμα Αριστερά είναι ένα γκρουπ με νέα αγόρια Τι τελειώ να μου εξηγήσετε γιατί είμαι πολύ ενάντια στο διαδίκτυο.

34:47 Πιστεύω ότι είναι μια τεράστια παγίδα που μας ρίξανε και έχουμε κάτσει απάνω όλοι. Εγώ συγκεκριμένη όχι, αλλά δεν μετράει γιατί οι πολλοί την έχουν κάτσει τη βάρκα. Τι είναι αυτό που κάνετε όταν τελειώνει η παράσταση. Έχετε δει μια παράσταση που σας νιώθω γιατί είμαστε εκεί πολύ κοντά, που έχετε συγκινηθεί, έχετε γελάσει, έχετε δακρύσει, έχετε χειροκροτήσει και μόλις τελειώσει χειροκροτάτε μία εμένα μόνη μου είμαι που παίζω που κάνει έτσι το κεφάλι τι θέλετε να πάρετε από αυτό δεν μιλάει κανείς δεν απαντάει κανείς λέω δεν θα φύγω από εδώ ούτε εσείς αν δεν μου πιέσει το κένας γιατί το κάνετε αυτό εγώ ξέρω λέω γιατί το κάνετε αλλά δεν σας το πω γιατί εγώ δεν είμαι ενάντια στο διαδίκτυο εσείς θα μου το πείτε που το κάνετε απάντησε κανείς κάτσαμε 10 λεπτά Δέκα με το ρολόι Βγήκαμε έξω Περιμέναν δύο τρεις άνθρωποι Και μου είπε ένας τρεπόμινο να το πω Αλλά είναι θέμα μνήμης Ότι η μνήμη μου να έχει αποθανατήσει Ότι είμαι στην παράσταση Λέω εσύ Γιατί δεν έχεις τη μνήμη σου

35:57 Τι φοβάσαι Δεν έχεις τη μνήμη σου Εγώ θυμάμαι τι είδα 15 χρονών στο Λαύριο στο σινεμά Και μου λες τη μνήμη σου Όχι παιδιά λέω Είναι εξάρτημα πια τη ζωή σας Είναι εξάρτημα Και το βλέπω παντού αυτό Και εξάρτημα και εξάρτηση Εσύ υποστηρίξε τώρα Όχι όχι δεν υποστηρίζω Αλλά σκέφτομαι κάτι άλλο Σκέφτομαι ότι ας πούμε Αυτοί οι άνθρωποι θέλουν να έχουν ένα ντοκουμέντο Ότι πήγα εκεί και είδα τη Μεντή Και να την έχω τη φωτογραφία Σαν φωτογραφία μια στιγμή εις είναι Ναι σ' αυτό το τόσο θρησιγενές πράγμα που είναι το θέατρο Δεν είναι γι' αυτό το λόγο που έχουμε το διαδίκτυο Όχι, όχι Έχουμε μασθουρώσει όλοι ως το τόπο Μα δεν μιλάω για τη μασθούρα του διαδικτύου Έχεις απόλυτο δίκιο Μιλάω για το κομμάτι που θα μπορούσε κάτι να μείνει Αυτό, να σου πω Επειδή εγώ, εγώ που είμαι τόσο αντίθετη Για την άλλη κατηγορία της επίδρασης Την άλλη επίδραση Μιας ψευδούς Σωστά το λέω Μια έσθησης επικοινωνίας Γιατί δεν είναι αλήθινη η επικοινωνία.

37:03 Πληροφορία, πληροφορία, πληροφορία. Κλούβιο το κεφάλι από την πληροφορία. Αυτό συμβαίνει στους νέους. Δεν είναι τα πάντα κλούβιο. Τώρα παρακλούβια, ναι. Τώρα πια δεν ενδιαφέρει τίποτα, γιατί συναντώ ζευγάρια σε ταβέρνες. Ζευγάρι, κόμενοι. Τρώνε, δεν κοιτιώνται, δεν μιλάνε και είναι έτσι. Και πάω και τους λέω. Παιδιά ξέρετε ότι δύο ώρες δεν έχετε κοιταχτεί στα μάτια Συνήθως πηγαίνεις Εγώ κανονικά Εγώ είδα άνθρωπο να φωτογραφίζει τον πιφτέκι που έτρωγε Στη ταβέρνα Πάω λοιπόν λέω του με συγχωρείς πάρα πολύ Έχω περίεργεια γιατί το φωτογραφίζεις Για να το στείλω σε ένα φίλο μου Γιατί Δεν μπορείς να τον πάρεις άμα τον πάρεις τηλεφώνη Να του πεις έφαγα ένα ωραίο πιφτέκι προχθές στην ταβέρνα της κυρά Μάρος Τι το φωτογραφεί Έχει γίνει μια τέτοια κατανάλωση Αυτού του μέσου Όχι έμειν άφωνος Με γνώρισα και ολές και Έμειν άφωνος δεν ήξερε τα χάσε Τα χάσε Έχει χρησιμότητα Για ανθρώπους που είναι ψαγμένοι Ενημερωμένοι Εις βάθος του τι μπορεί να πάθεις Από αυτή τη ζημιά

38:15 Να αποτραβηχτείς να απελπιστείς Να είσαι πολύ μοναχικός και καθόλου επικοινωνιακός. Να μην μιλάς με το συνάνθρωπο δηλαδή. Δεν βλέπω ανθρώπους να μιλάνε πια. Αλήθεια το λέω αυτό. Στις ταβέρνες που πάω συχνά για να μιλήσω με τους φίλους μου οι πιο πολλοί είναι βουβοί. Και είναι έτσι. Μα τώρα τι μου λες τώρα. Θα κρατήσω την Παξινού.

38:39 Ποιος θα κρατήσει την Παξινού. Την Παξινού την έχει το θεατρικό μουσείο και τη Λαμπέτη. Και ποιος από τους σημερινούς νέους Θέλει να δει την Παξινό Ή θα θέλει σε μερικά χρόνια Δεν συγκρίνομαι με την Κατίνα Ποιος λέει επειδή μιλάω εγώ Θα θέλει να δει εμένα Μην πω και τίποτα τώρα Κανένας δεν θα θέλει να δει Και κανέναν Ήρθε και το EA Γιατί δεν θαυμάζουμε ανθρώπους Εσείς άλλη γενιά από τους νέους Δεν είσαι στους Δεν ανοίξεις αυτούς τους νέους που λέω εγώ Αλλά οι νέοι που έρχονται στο θέατρο, πολλοί νέοι, και ακούν την ποσοχολίου και μπορεί να μην την έχουν ξανακούσει.

39:17 Δεν είναι πολλοί από τους νέους. Οι νέοι που έρχονται πραγματικά, και δεν το λέω με καμιά επαρσέφτο, είναι πιο ψαγμένοι, πιο αν θέλεις κοινωνικοποιημένοι. Το βλέπω αυτό. Κι ούτε είναι η μεγάλη μάζα των ανθρώπων που έρχονται οι νέοι. Οι νέοι εννοώ οι 18άριδες. Βέβαια. Δεν εννοώ τους 35αριδες που μπορεί να έχουν και σπουδάσει, να έχουν και μια σύντροφο, να έχουν κάνει και ένα παιδί, να έχουν πάει και λίγο έξω, να έχουν μπει και λίγο μέσα.

39:44 Λέω τους νέους, νέους τα παιδιά. Τα παιδιά λέω. Μικρά παιδιά 10 χρονών είναι με ταυτό. Για αυτούς τους νέους μιλάω. Τις καινούριες γενιές. Καταλαβαίνω. Ας αφήσουμε αυτό. Ένα βιβλίο που είσαι. Α, ναι. παρόλο που για να είμαι ειλικρινής που μου αρέσει που θέλω να είμαι, που είμαι έτσι εγώ είναι σχεδόν όλος για να μην λέω ο Παπαδιαμάντης είναι μια ταινία που είσαι αχ ταινίες έχω πολλές αλλά θα σου πω το τελευταίο μου εδώ και μια δεκαετία που άρχισε, αρχίσαμε να βλέπουμε πολύ σινεμά εγώ, πολύ σινεμά αρχείο σινεμά βλέπω Ιρανικό σινεμά τεράστιο σινεμά και ότι πιο ανθρωποκεντρικό υπάρχει αυτή τη στιγμή στον κόσμο.

40:34 Δεν θέλω Αμερικάνικο σινεμά καθόλου. Το έχω δει πάρα πολύ. Το έχω φάει πολύ. Μεγάλο σινεμά, σπουδαίοι σκηνοθέτες, τεράστιοι ηθοποιοί. Σήμερα πια έχει σφίξει το πράγμα. Έχει σφίξει η κατάσταση. Έχει ξεφύγει η κατάσταση. Δεν το βλέπεις. Ή δεν θες να το πεις. Φυσικά θέλω να το πω. Έχει ξεφύγει. Πάρα πολύ. Εάν σου πω, θα πω ένα άσχετο πράγμα τώρα που δεν έχει σχέση με το θέατρο, με τις τέχνες.

41:03 Εγώ οδηγάω ένα αυτοκίνητο το ίδιο 51 χρόνια τώρα. Το ίδιο αυτοκίνητο, δεν το έχω αλλάξει. Για να δεις ότι είμαι και κολλημένη. Είμαι κολλημένη, το δέχομαι. Εδώ και 1,5 χρόνο, για να σου πω και 2, δεν οδηγώ πια πάρα πολύ επιλεκτικά τις ώρες, βράδυ συνήθως, γιατί φοβάμαι να οδηγήσω σε αυτή την κόλαση της Αθήνας. Όπου οι άνθρωποι δεν τους νοιάζει ούτε ο άλλος, αλλά ούτε και ο αυτός τους.

41:33 Γι' αυτό πιστεύω ότι έχω απόλυτο δίκιο. Δηλαδή σαν να είναι τόσο απελπισμένη. Τι συνέβη. Είναι χρόνια χτίζεται αυτό. Χτίζεται. Από παντού χτυπάει. Από παντού μαζώνει το κακό. Μπορείς, είσαι πολύ ευαίσθητος άνθρωπος Και εξημερισσίουρα Και μπορείς να το βρεις Εγώ που με ενδιαφέρει πάρα πολύ Όχι ότι είμαι μελετητής Ούτε πολιτικός επιστήμων Ούτε καμία σχέση Εγώ θέατρο παίζω Αυτό και αν το παίζω και καλά θα το κρίνει η ιστορία Βλέπω τους ανθρώπους σε μεγάλη απόγνωση Δεν είναι όλοι Δεν μιλάω για όλο τον κόσμο ιδιαίτερα αυτοί που είναι πιο καλά οικονομικά μια χαρά είναι από εκεί πέρα όμως πρέπει να είσαι πολύ πολύ ψαγμένος πολύ να σε νοιάζει η ζωή σου των παιδιών σου των παιδιών σου και το αναφέρω τρεις φορές το αυτό γιατί βλέπω τη βία μέσα στα σχολεία την έχεις γιατί γίνεται τα κορίτσια τα είδες πρώην ημερών τα κορίτσια λοιπόν επειδή μπορεί και να χρόνος μας να τελειώνει και επειδή σκέφτομαι ότι μπορεί για αυτό που είμαι τελικά που δεν είμαι και τελικά δηλαδή

43:00 είμαι ανέκαθεν πολύ κολλημένος άνθρωπος θέλω να πω έχω κάποια πως να τα πω πως να το πω πίστη δηλαδή σε αρχές, σε αξίες. Αξίες που πήρα από το σπίτι μου και απεδείχθη ότι με σώσανε. Ναι, να με εντεί αυτή είσαι τελικά και σε ευχαριστώ πάρα πολύ για τη σκοπή, μεγάλη αγάπη. Και εγώ πάρα πολύ. Θα ήθελα, επειδή είμαι σίγουρος ότι από αυτή την κουβέντα και επειδή είσαι ποταμός, κάποιο πρόσωπο ή κάποιο πράγμα που είσαι ξεχάσαμε, Θέλω να κοιτάξεις την κάμερα και να πεις το κομματάκι του πάζλου που δεν είπες.

43:45 Που δεν είπα, ε. Δεν μπορώ να πω αυτά που πραγματικά είναι. Θα με μαλώσουν οι άνθρωποι αυτοί. Δεν θέλουν, ε. Δεν θέλουν το πολύ μπλαμπλά μου. Και τους κατανοώ πολύ και τους σέβομαι. Κάτι που δεν είπα, ε. Θα επανέλθω λίγο στην παιδική μου ηλικία Και να πω κάτι πολύ σημαντικό Επειδή αγαπάω πάρα πολύ τα παιδιά Πολλές φορές δεν τα αντέχω, έχω και δικό μου, έχω και γόνοι Πολλές φορές είμαι κι εγώ εαυτούλης μου, δηλαδή 8 ώρα πάλι αυτό Όμως όταν επανέρχομαι στην παιδική μου ηλικία που είναι πολλά χρόνια πίσω Αυτό που έχω να πω είναι Πέρα από την οικογένεια που είχα την τύχη να γεννηθώ Να με φτιάξει Τα παρεάκια των παιδιών Που παίζαμε Το θυμάμαι Θα μου ήρθε να κλάψω αλλά δεν θα κλάψω Που παίζαμε στους δρόμους Κρυφτό, κυνηγητό Και άλλα παιχνίδια παίζαμε Ξυλίκια, γάλματα, κουτσό Και την ευτυχία του παιδιού που παίζει στη γειτονιά και βγαίνει η μάνα από πάνω και φωνάζει «Έλα νενούλα τρώμε».

45:10 Τι λέω κι εγώ τώρα, τι εικόνα φτιάχνω. Μεγάλη συγκίνηση. Γι' αυτό λέω τα παιδιά, τα παιδιά από κοντά τα παιδιά. Η μόνη ελπίδα αν υπάρχει είναι αυτή.