Η ζωή σου έχει κολλήσει… ή εσύ φοβάσαι να αλλάξεις;

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:30 Αν σου αρέσει το Πόσο Εγώ, μην ξεχάσεις να το ακολουθήσεις στο Spotify. Αυτό είναι ένα ακόμη podcast του Pink.gr Σήμερα, θέλω να μιλήσουμε για εκείνη τη φάση της ζωής σου, όπου νιώθεις πως τίποτα δεν προχωρά. Για εκείνες τις περιόδους που αισθάνεσαι κουρασμένη, μπερδεμένη ή ακόμα και εγκλουβισμένη στην ίδια πραγματικότητα, ενώ μέσα σου ξέρεις ότι κάτι πρέπει να αλλάξει.

01:11 Γιατί πολλές φορές δεν είναι η ζωή που έχει κολλήσει πραγματικά, αλλά ο φόβος μας να αφήσουμε πίσω αυτό που μας έχει συνηθίσει, ακόμα και όταν δεν μας κάνει πια ευτυχισμένους. Το περίεργο είναι ότι πολλές φορές δεν συμβαίνει κάτι τραγικό Δεν σημαίνει ότι καταραίουν όλα γύρω σου Απλώς νιώθεις σαν να έχει χαθεί η ζωντάνια σου Σαν να υπάρχει ένα όρατο φρένο που δεν σε αφήνει να πας παρακάτω Ακόμα και όταν ξέρεις ότι κάτι μέσα σου δεν σε εκφράζει πια Και τότε αρχίζεις να λες τη φράση που όλοι λέμε κάποια στιγμή Νιώθω ότι έχω κολλήσει στη ζωή μου Μόνο που αυτή η φράση κρύβει και κάτι βαθύτερο Γιατί η ζωή από μόνη της σπάνια να κολλήσει Η ζωή αλλάζει συνεχώς άλλωστε, κινείται, μεταμορφώνεται Εκείνο όμως που μένει ακίνητο πολλές φορές Είναι η δική μας απόφαση να συνεχίσουμε να λειτουργούμε με τον ίδιο τρόπο Παρόλο που έχουμε καταλάβει ότι δεν μας κάνει καλό Δεν είναι αδυναμία αυτό όμως Είναι ένας ανθρώπινος μηχανισμός προστασίας Ο νους προτιμά το γνώριμο, ακόμα και όταν το γνώριμο μας κουράζει, γιατί το άγνωστο μοιάζει επικίνδυνο.

02:25 Κι έτσι, χωρίς να το συνειδητοποιούμε, αρχίζουμε να μπερδεύουμε τη σταθερότητα με την ασφάλεια και τη συνήθεια με την ηρεμία. Όμως, εκεί ακριβώς ξεκινά το επόμενο ερώτημα. Αν αυτό που ζεις σε εξαντλεί, γιατί να συνεχίσεις να μένεις εκεί? Οι περισσότεροι άνθρωποι φαντάζονται το comfort zone σαν ένα ήρεμο και ασφαλή χώρο όπου όλα είναι εύκολα και ευχάριστα.

02:52 Στην πραγματικότητα όμως, πολλές φορές είναι ένας χώρος που σε μικραίνει καθημερινά, χωρίς να το καταλαβαίνεις. Μπορεί να είναι μια δουλειά που δεν αντέχεις πια αλλά έχεις συνηθίσει. Μια σχέση που έχει πάψει να σε γεμίζει αλλά δεν θέλεις να τη διαλύσεις. Ένας τρόπος ζωής που δεν σε εκφράζει αλλά σου δίνει την ψευδέστηση ότι τουλάχιστον ξέρεις πως λειτουργεί Και έτσι μένεις εκεί όχι επειδή είσαι πραγματικά καλά αλλά επειδή ξέρεις τι να περιμένεις Ο άνθρωπος αντέχει πολύ περισσότερο τη δυστυχία όταν είναι προβλέψιμη παρά την αβεβαιότητα που μπορεί να φέρει αλλαγές Αυτός είναι και ο λόγος που συχνά λέμε πως θέλουμε κάτι διαφορετικό Αλλά συνεχίσουμε να επαναλαμβάνουμε τις ίδιες κινήσεις Δεν μας κρατάει πάντα πίσω η πραγματικότητα Μας κρατάει όμως πίσω η οικειότητα Και όσο περισσότερο μένεις σε μια κατάσταση που δεν σε εξελίσσει Τόσο πιο φυσιολογική αρχίζει να σου φαίνεται Σιγά σιγά μειώνεις τις απαιτήσεις σου Προσαρμόζεσαι στη μιζέρια και λες στον εαυτό σου ότι έτσι είναι η ζωή

04:05 Όμως η αλήθεια είναι ότι η ζωή δεν γίνεται μικρή από μόνη της. Μικραίνει όταν συνηθίζεις να λειτουργείς μέσα στο φόβο. Και ο φόβος δεν εμφανίζεται πάντα με τρόπο ξεκάθαρο. Πολλές φορές έχει και πιο αθόρυβες μορφές. Όταν ακούμε τη λέξη φόβος, φανταζόμαστε συνήθως κάποιον που τρέμει μπροστά σε μια δύσκολη κατάσταση. Στην πραγματικότητα όμως, ο φόβος είναι πολύ πιο ύπουλος.

04:39 Συχνά κρύβεται πίσω από συμπεριφορές που θεωρούμε φυσιολογικές, όπως η ατέλειωτη αναβλητικότητα, η υπερανάλυση που δεν οδηγεί ποτέ σε πράξεις, η ανάγκη να περιμένεις την τέλεια στιγμή για να ξεκινήσεις κάτι. Η συνήθεια να λες «δεν είμαι έτοιμη ακόμα», ενώ μέσα σου ξέρεις ότι καμία προετοιμασία δεν θα εξαφανίσει εντελώς στην αβεβαιότητα.

05:05 Φόβος Στην πραγματικότητα όμως πολλές φορές φοβούνται κάτι πολύ πιο προσωπικό. Την αβεβαιότητα που δημιουργείται όταν σταματάς να είσαι αυτό που ήσουν μέχρι τώρα. Γιατί κάθε αλλαγή απαιτεί να αποχωριστείς μια παλιά εκδοχή του εαυτού σου, ακόμα και αν αυτή η εκδοχή σε ταλαιπωρούσε. Μια δουλειά που δεν αγαπάς μπορεί να σου δίνει ταυτότητα.

06:26 Μια σχέση που δεν σε γεμίζει μπορεί να σου δίνει την αίσθηση της ασφάλειας. Ακόμα και οι συνήθειες που σε κρατούν πίσω, κάποτε δημιουργήθηκαν για να σε προστατεύσουν Γι' αυτό πολλές φορές οι άνθρωποι μένουν σε καταστάσεις που τους αδειάζουν Όσο παράξενο και να ακούγεται Ο νους φοβάται το κενό που αφήνει αλλαγή πριν εμφανιστεί το καινούριο Θέλει εγγύηση, θέλει βεβαιότητα και έλεγχο Όμως η ζωή δεν λειτουργεί έτσι Δεν σου αποκαλύπτει όλο το μονοπάτι από την αρχή Σου ζητά πρώτα να κινηθείς και μετά σου δείχνει το δρόμο Και έτσι ακριβώς βρίσκεται η μεγαλύτερη δυσκολία Ότι χρειάζεται να κάνεις ένα βήμα πριν να νιώσεις έτοιμη Γιατί η αλήθεια είναι πως κανείς δεν αλλάζει πραγματικά Όσο προσπαθεί να κρατήσει ανέπαφη την παλιά του ταυτότητα Κάποια στιγμή αρχίζεις να καταλαβαίνεις ότι δεν σε κρατούν πίσω μόνο οι συνθήκες αλλά και η εικόνα που έχεις δημιουργήσει για τον εαυτό σου.

07:34 Ίσως έχεις μάθει να είσαι η βολική, η δυνατή, εκείνη που αντέχει και χωρίς να το καταλάβεις αρχίζεις να συμπεριφέρεσαι με τρόπους που προστατεύουν αυτή την ταυτότητα ακόμα και αν αυτό σε περιορίζει πολύ. Γιατί αν αλλάξεις τότε ίσως χρειαστεί να απογοητεύσεις ανθρώπους που είχαν συνηθίσει να σε βλέπουν συγκεκριμένα. Ίσως χρειαστεί να πεις όχι εκεί που πάντα έλεγες ναι και ίσως χρειαστεί να διεκδικήσεις κάτι που μέχρι τώρα θεωρούσες υπερβολικό για εσένα.

08:04 Η προσωπική εξέλιξη όμως δεν συμβαίνει όταν συνεχίζεις να επιβεβαιώνεις την παλιά σου εικόνα. Συμβαίνει όταν επιτρέπεις τον εαυτό σου να μετακινηθεί και πέρα από αυτήν. Και αυτό είναι δύσκολο, γιατί ο άνθρωπος συχνά δένεται ακόμα και με τους περιορισμούς του. Τους κάνει κομμάτι της προσωπικότητάς του. Λέει έτσι είμαι εγώ Ενώ στην πραγματικότητα περιγράφει απλώς συνήθειες φόβους και μηχανισμούς επιβίωσης Όμως τίποτα από αυτά δεν είναι μόνιμο Η προσωπικότητα δεν είναι μια φυλακή Είναι κάτι που διαμορφώνεται καθημερινά από τις επιλογές σου Και συνήθως η στιγμή που αρχίζεις να το συνειδητοποιείς Είναι και η στιγμή που καταλαβαίνεις ότι δεν αντέχεις άλλο να ζεις με τον ίδιο τρόπο Υπάρχει μια πολύ ιδιαίτερη στιγμή στη ζωή κάθε ανθρώπου Δεν είναι απαραίτητα θεαματική και κινηματογραφική Είναι όμως μια εσωτερική μετατόπιση Εκεί που ξαφνικά κουράζεσαι να επαναλαμβάνεις το ίδιο μοτίβο Δεν αντέχεις άλλο να λες μέσα σου ότι κάποια στιγμή θα αλλάξεις Και να βλέπεις το χρόνο να περνά

09:08 Δεν αντέχεις να δικαιολογείς συνεχώς μια πραγματικότητα Που βαθιά μέσα σου ξέρεις ότι δεν σου ταιριάζει πια Και τότε συμβαίνει κάτι σημαντικό Η δυσφορία αυτή αρχίζει να γίνεται πιο δυνατή από τους φόβους σου Και αυτό είναι το σημείο καμπής Γιατί μέχρι εκείνη τη στιγμή ο φόβος της αλλαγής ήταν μεγαλύτερος από την ενόχληση που σου προκαλούσε η στασιμότητα Από τη στιγμή όμως που η ψυχή σου κουράζεται αρκετά Αρχίζεις να βλέπεις αλλιώς τα πράγματα Δεν θέλεις πια απλώς να αντέχεις Θέλεις να νιώθεις ζωντανή Και αυτή η ανάγκη είναι πολύ πιο ισχυρή από όσο νομίζουμε Ο άνθρωπος μπορεί να συνηθίσει πολλά Αλλά δεν μπορεί να αγνοεί για πάντα τον εαυτό του χωρίς συνέπειες Κάποια στιγμή κάτι μέσα του ζητά χώρο, αλήθεια και κίνηση προς τα εκεί Και τότε αρχίζει να καταλαβαίνει ότι Κανείς άλλος δεν πρόκειται να πάρει αυτή την απόφαση για λογαριασμό του Πολλοί άνθρωποι περνούν χρόνια περιμένοντας κάτι εξωτερικό να τους αλλάξει τη ζωή.

10:17 Περιμένουν το σωστό timing, τη στοστή γνωριμία, την τέλεια ευκαιρία ή ένα ξαφνικό κύμα αυτοπεποίθησης που θα εξαφανίσει όλους τους φόβους. Έλα ντε όμως που η ζωή δεν αλλάζει με μαγικό τρόπο επειδή κάποια μέρες να φύγαμε έτοιμοι. Συνήθως αλλάζει τη στιγμή που αποφασίζεις να κινηθείς ενώ ακόμα φοβάσαι. Αυτό δεν σημαίνει ότι βέβαια πρέπει να πιέσεις τον εαυτό σου βία ή να μεταμορφωθείς μέσα σε ένα βράδυ Σημαίνει όμως ότι χρειάζεται να αναλάβεις ευθύνη για την κατεύθυνση της ζωής σου Όχι ευθύνη με ενοχή ή αυστηρότητα προς τον εαυτό σου αλλά με επίγνωση Να σταματήσεις να περιμένεις κάποιον άλλο να σου δώσει άδεια για να ζήσεις διαφορετικά Γιατί όταν περιμένεις διαρκώς επιβεβαίωση από έξω χάνεις τη σύνδεση με τη δική σου εσωτερική φωνή σαν να πρέπει ξαφνικά να γίνουμε άλλοι άνθρωποι από τη μία μέρα στην άλλη και επειδή αυτό μοιάζει εξαντλητικό δεν ξεκινάμε ποτέ η αλήθεια είναι όμως ότι η ζωή αλλάζει μέσα από μικρές καθημερινές μετακινήσεις από μία απόφαση που σήμερα μοιάζει ασήμαντη

11:54 αλλά αύριο δημιουργεί μία τελείως διαφορετική πραγματικότητα μπορεί η αρχή να είναι ένα όχι που δεν τόλμησες ποτέ να πεις Μπορεί να είναι μια συζήτηση που απέφευγες μήνες Μπορεί να είναι μια αίτηση για δουλειά Μια βόλτα μόνη σου Μια νέα συνήθεια Ή ακόμα και η επιλογή να σταματήσεις να μιλάς τόσο άσχημα για τον εαυτό σου Οι μεγάλες αλλαγές δεν χτίζονται με τελειότητα Χτίζονται με συνέπεια Και όταν αρχίσεις να κινείς αδιαφορετικά Αρχίζει να αλλάζει και η εικόνα που έχεις για τον εαυτό σου Γιατί κάθε μικρή πράξη θάρους λειτουργεί σαν απόδειξη ότι δεν είσαι τόσο εγκλωβισμένη όσο νόμιζες.

12:37 Και τότε γεννιέται μία άλλη, πιο δύσκολη, αλλά πολύ σημαντική ερώτηση. Τι θα συμβεί αν συνεχίσεις να ζεις ακριβώς όπως ζεις τώρα? Μερικές φορές χρειάζεται να σταματήσεις να σκέφτεσαι μόνο τι φοβάσαι να χάσεις Αναλλάξεις και να αναρωτηθείς τι χάνεις μένοντας ακριβώς εκεί που είσαι Γιατί ο χρόνος περνά ακόμα και όταν μένεις ακίνητη οι μήνες περνούν, τα χρόνια περνούν και χωρίς να το καταλάβεις μπορεί να συνηθίσεις τόσο πολύ μια ζωή που δεν σε εκφράζει ώστε να ξεχάσεις ότι κάποτε ήθελες πολλά περισσότερα.

13:28 Αυτό είναι το πιο δύσκολο σημείο και το πιο επικίνδυνο σημείο της στασιμότητας όταν αρχίζει να σου φαίνεται φυσιολογική. Σταματάς να ονειρεύεσαι. Μειώνεις τις επιθυμίες σου και λες δεν πειράζει. Όμως, κάθε φορά που προδίδεις αυτό που πραγματικά θέλεις, δημιουργείται μέσα σου μια αθόρυβη απογοήτευση. Και αυτή η απογοήτευση δεν φεύγει επειδή την αγνοείς.

13:56 Φεύγει μόνο όταν αρχίσεις να ζεις πιο κοντά στην αλήθεια σου. Γιατί ο άνθρωπος δεν γεμίζει πραγματικά όταν απλώς επιβιώνει. Γεμίζει όταν νιώθει ότι εξελίσσεται, ότι αναπνέει και ότι συμμετέχει επιτέλους ενεργά στη ζωή του. Και αυτή η συνειδητοποίηση είναι που σε οδηγεί τελικά στο πιο σημαντικό συμπέρασμα από όλα Ίσως τελικά η ζωή σου να μην έχει κολλήσει τόσο όσο νομίζεις Ίσως απλώς να έχει έρθει η στιγμή να αφήσεις πίσω έναν τρόπο σκέψης που δεν μπορεί πια να σε εξελίξει Γιατί πολλές φορές δεν είναι οι εξωτερικές συνθήκες που μας κρατούν εκείνοι τους Αλλά η πεποίθηση ότι δεν μπορούμε να τις διαχειριστούμε διαφορετικά Και όμως, κάθε άνθρωπος έχει μέσα του πολύ περισσότερη δύναμη από όσο έχει μάθει να χρησιμοποιεί Η αλλαγή δεν απαιτεί να γίνεις ατρόμητη Απαιτεί μόνο να σταματήσεις να πιστεύεις ότι ο φόβος σου είναι ένα σημάδι πως δεν πρέπει να προχωρήσεις Ο φόβος είναι απλώς η ένδειξη ότι βρίσκεσαι μπροστά σε κάτι άγνωστο Και το άγνωστο δεν είναι πάντα απειλή

15:07 Πολλές φορές είναι η αρχή μιας ζωής που σε εκδράζει περισσότερο από αυτή που ζεις τώρα Ίσως λοιπόν το πραγματικό ερώτημα να μην είναι αν η ζωή σου έχει κολλήσει Αλλά το πραγματικό ερώτημα να είναι πόσο ακόμα θα περιμένεις μέχρι να επιτρέψεις τον εαυτό σου να ζήσει διαφορετικά Ένα ακόμα επεισόδιο του Πόσο Εγώ έφτασε στο τέλος του Μοιράσου το με κάποιον που ίσως χρειάζεται να το ακούσει και ακολούθησε το πόσο εγώ στο Spotify για να βρίσκεις πιο εύκολα όλα τα επεισόδια Τα λέμε στο επόμενο επεισόδιο