Πόσο σου κοστίζει τελικά να είσαι «το καλό παιδί»;

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

01:00 Στο σημερινό επεισόδιο θα μιλήσουμε για το καλό παιδί που κρύβεις μέσα σου και που έχεις μάθει να είσαι για όλους τους άλλους. Όμως, αυτός μπορεί να είναι και ο λόγος που δεν είσαι ποτέ πραγματικά καλά με τον εαυτό σου. Αν έχεις συνηθίσει να προσαρμόζεσαι, να μην φέρνεις αντίρρηση, να βάζεις τους άλλους μπροστά και εσένα πολύ πιο πίσω.

01:23 Αν έχεις μάθει να κρατάς τις ισορροπίες, να μην χαλάς το κλίμα, να είσαι αυτή που δεν δημιουργεί πρόβλημα, αγνοώντας την εσωτερική σου φωνή. Τότε ξέρεις για τι πράγμα μιλάμε. Ήρθε η ώρα όμως να αναρωτηθείς, μήπως αυτό που έχεις μάθει να λες ως καλοσύνη, είναι στην πραγματικότητα και αυτό που σε κρατάει πίσω. Αυτή η πεποίθηση του να είσαι πάντα το καλό παιδί δεν εμφανίστηκε τυχαία στη ζωή σου.

01:53 Χτίστηκε μέσα από μικρές στιγμές που ίσως τότε δεν έδωσε σημασία Αλλά σε διαμόρφωσαν περισσότερο από όσο φαντάζεσαι Μέσα από βλέμματα αποδοχής όταν ήσουν ήσυχη και βολική Μέσα από σχόλια που σε επενούσαν όταν δεν αντιδρούσες Όταν δεν δημιουργούσες πρόβλημα, όταν προσαρμοζόσουν εύκολα Ίσως μεγάλωσες σε ένα περιβάλλον όπου η ένταση δεν χορούσε όπου το να εκφραστεί σημαίνε σύγκρουση και η σύγκρουση σημαίνε απόρριψη και έτσι έμαθες να κρατάς πίσω αυτό που νιώθεις να φιλτράρεις αυτά που θέλεις να πεις και κυρίως να διαλέγεις την ηρεμία των άλλων αντί για τη δική σου αλήθεια με τον καιρό αυτό έγινε μηχανισμός δεν το σκέφτεσαι καν πριν μιλήσεις έχεις ήδη υπολογίσει πως θα ακουστεί πριν αντιδράσεις έχεις ήδη αποφασίσει αν επιτρέπεται Πριν ζητήσεις κάτι για εσένα, έχεις ήδη αναρωτηθεί αν θα ενοχλήσεις τους άλλους Και κάπως έτσι, χωρίς να υπάρχει μια ξεκάθαρη στιγμή που το αποφάσισες Έμαθες να υπάρχεις με έναν τρόπο που σε βολεύει λιγότερο από όσο βολεύει τους άλλους

03:08 Πίσω όμως από αυτή τη συμπεριφορά, υπάρχει σχεδόν πάντα μια βαθιά σου ανάγκη να σε θέλουν να σε εκτιμούν και να μην σε απορρίπτουν Έτσι αρχίζεις να μετράς την αξία σου μέσα από το πόσο χρήσιμη είσαι πόσο βολική και πόσο εύκολη είσαι η συνεργασία Κι έτσι μέσα σου μετακινήσε από το πια είμαι στο τι πρέπει να κάνω για να με θέλουν οι άλλοι Το κόστος του να έχεις αυτή τη στάση μέσα σου δεν φαίνεται άμεσα αλλά να ξέρεις συσσωρεύεται Είναι η κόπωση και ο εκνευρισμός που νιώθεις Από την επαφή σου με κάποιους ανθρώπους Που δεν μπορείς να εξηγήσεις από που προέρχεται Πρόσεξε όμως Δεν είναι ότι οι άλλοι απαραίτητα σε εκμεταλλεύονται Είναι ότι εσύ έχεις μάθει να δίνεις ανεφόρον Και χωρίς να ελέγχεις αν αυτό σε εξαντλεί Και αυτό μπορεί να ακούγεται βαρύ Αλλά σκέψου όμως ότι εσύ έχεις πάντα την επιλογή Στο τι θα ανεχτείς και τι όχι Να ξέρεις ότι οι άνθρωποι προσαρμόζονται πολύ γρήγορα σε αυτό που τους δίνεται σταθερά.

04:19 Όταν είσαι πάντα διαθέσιμη, πάντα πρόθυμη, πάντα εντάξει, αυτό πάβει να θεωρείται προσφορά και γίνεται κάτι αυτονόητο για τους άλλους. Και τότε αρχίζεις να νιώθεις ότι όσα κάνεις δεν αναγνωρίζονται, ενώ στην πραγματικότητα έχουν γίνει απλός μέρος της κανονικότητας των άλλων. Αν νιώθεις λοιπόν αυτή την εσωτερική ένταση ή έναν εκνευρισμό μετά από την επαφή σου με κάποιους ανθρώπους, μην το αγνοήσεις.

04:51 Δεν είναι τυχαίο, ούτε υπερβολή, όπως ίσως έχεις μάθει να πιστεύεις. Δώσε σημασία σε αυτό το συνέστημα, γιατί αν κάτσεις και το αναλύσεις, θα σου δείξει πράγματα που μέχρι τώρα προσπερνούσες. Ίσως σου δείξει το πού πιέστηκες για να φανείς εντάξει, πού συμφώνησες ενώ διαφωνούσες μέσα σου. και κυρίως πού έβαλες τον εαυτό σου πίσω για να μην δημιουργηθεί ένταση με τους άλλους.

05:17 Και αυτή η εσωτερική ένταση είναι στην πραγματικότητα ένα σήμα. Ένα σήμα ότι κάτι δεν σε εκφράζει εδώ, ότι κάτι ξεπέρασε τα όρια σου ακόμα και αν δεν έχεις τολμήσει ποτέ να τα εκφράσεις ξεκάθαρα. Και όσο την αγνοείς αυτή την εσωτερική αντίδραση, τόσο θα επιστρέφει. Ίσως πιο έντονα, ίσως σε άσχετε στιγμές Ίσως με μορφή κόποσης ή αποστασιοποίησης Αν όμως αρχίσεις να την ακούς, να τη σέβεσαι Και να τη χρησιμοποιείς σαν οδηγό σου Τότε σιγά σιγά θα αρχίσεις να καταλαβαίνεις Τι πραγματικά χρειάζεσαι και που χρειάζεται να βάλεις στα όρια σου Γιατί καμιά φορά αυτό που δεν λες προς τα έξω Το φωνάζει το μέσα σου Και ναι, η καλοσύνη είναι πολύτιμη αλλά για να είναι ουσιαστική χρειάζεται να συνοδεύεται από επίγνωση και όρια.

06:09 Όταν δίνεις επειδή το επιλέγεις παραμένεις συνδεδεμένη με τον εαυτό σου. Όταν όμως δίνεις επειδή φοβάσαι να αρνηθείς τότε η καλοσύνη χάνει την ελευθερία της και γίνεται βάρος. Και είμαι σίγουρη ότι το γνωρίζεις πολύ καλά αυτό το βάρος. Και εδώ είναι που χρειάζεται να γίνει μία αλλαγή. Αλλαγή δεν σημαίνει όμως να απορρίψεις αυτή την πλευρά σου, αλλά να την επανατοποθετήσεις.

06:40 Να μάθεις να ακούς πότε θέλεις πραγματικά να προσφέρεις και πότε πιέζεσαι για να το κάνεις. Να επιτρέψεις τον εαυτό σου να εκφραστεί, να διαφωνήσει, να πει όχι χωρίς να νιώθει ότι απειλείται η αξία του. Αυτή η διαδικασία θέλει χρόνο, αλλά κάθε μικρό βήμα κάτι προσθέτει και βεβαίως δημιουργεί μια νέα ισορροπία. Αυτό στην πράξη ξεκινά από πολύ απλά, αλλά ουσιαστικά σημεία.

07:14 Από τον σταματήσεις να απαντάς αυτόματα ναι, πριν προλάβεις να σκεφτείς αν πραγματικά θέλεις κάτι που σου πρότειναν. Να δώσεις τον εαυτό σου λίγο χρόνο έστω λίγα δευτερόλεπτα για να νιώσεις τι σε εκφράζει. Σημαίνει επίσης να αρχίσεις να εκφράζεις μικρές διαφωνίες στην καθημερινότητά σου, χωρίς να υπεραναλύεις και χωρίς να προσπαθείς να τις μαλακώσεις για να γίνουν αποδεκτές από τους άλλους.

07:37 Όσο πιο φυσικά λες αυτό που σκέφτεσαι, τόσο πιο εύκολο γίνεται να σε συνηθίσουν οι άλλοι σε αυτή τη νέα σου στάση. Ένα ακόμα σημαντικό βήμα είναι να παρατηρήσεις πότε λες κάτι από ενοχή και όχι από επιθυμία. Εκεί βρίσκεται το όριο που χρειάζεται να μπει. Όχι με ένταση, αλλά με καθαρότητα από σένα. Με φράσεις απλές, χωρίς πολλές εξηγήσεις, που δεν αφήνουν όμως χώρο για παρερμηνίες.

08:04 Και ίσως το πιο δύσκολο, αλλά και πιο καθοριστικό, είναι να αντέξεις την αμηχανία που μπορεί να δημιουργηθεί στην αρχή. Οι άλλοι, ειδικά αν το κάνεις πολύ καιρό αυτό, θα χρειαστούν χρόνο να προσαρμοστούν, όπως και εσύ φυσικά. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι κάνεις κάτι λάθος. Σημαίνει ότι αλλάζεις έναν τρόπο που υπήρχε για πολύ καιρό στη συμπεριφορά σου Με τον καιρό αυτή η νέα στάση δεν θα σου φαίνεται ξένη Θα αρχίσει να γίνεται φυσική Και τότε η καλοσύνη σου δεν θα εξαφανιστεί Απλώς θα πάψει να είναι κάτι που σε περιορίζει Και θα γίνει κάτι που σε εκφράζει πραγματικά Μην ξεχνάς ότι στο τέλος της ημέρας Η σχέση που καθορίζει όλες τις υπόλοιπες είναι αυτή που έχεις με τον εαυτό σου.

08:51 Και όταν αυτή η σχέση βασίζεται στην καταπίεση και στη διαρκή προσαρμογή, το κόστος φαίνεται παντού. Ίσως λοιπόν το ζητούμενο δεν είναι να πάψεις να είσαι καλή, αλλά να σταματήσεις να είσαι καλή εις βάρος σου. Γιατί η πραγματική ισορροπία ξεκινά τη στιγμή που αρχίζεις να υπολογίζεις τον εαυτό σου με την ίδια σοβαρότητα που υπολογίζες μέχρι τώρα όλους τους άλλους.

09:12 Ένα ακόμα επεισόδιο του πόσο εγώ έφτασε στο τέλος του Και αυτό που θα ήθελα να κρατήσεις από αυτό Είναι να σκέφτεσαι πότε είσαι πραγματικά ένας καλός άνθρωπος Και πότε το κάνεις επειδή έχεις μάθει να βάζεις τον εαυτό σου πίσω Για να χωράνε οι άλλοι μπροστά Γιατί όσο συνεχίζεις να λες δεν πειράζει Και φοβάσαι να πεις αυτά που θέλεις για να μην σε απορρίψουν Τότε κρατάς ζωντανό ένα ρόλο που μπορεί να σε βολεύει προσωρινά αλλά σε περιορίζει βαθύτατα.

09:46 Και από τη στιγμή που αρχίζεις να το βλέπεις καθαρά από τη στιγμή που καταλαβαίνεις ότι αυτό δεν είναι απλά καλοσύνη αλλά μια συνήθεια που σε κρατάει πίσω ξέρεις ότι έχεις και τη δύναμη να το αλλάξεις. Μοιράζω αυτό το επεισόδιο με κάποιον που ίσως χρειάζεται να το ακούσει και ακολούθησε το πόσο εγώ στο Spotify για να βρίσκεις πιο εύκολα όλα τα επεισόδια.

10:09 Τα λέμε στο επόμενο επεισόδιο.