#126 Πάει Διακοπές η Διατροφική Διαταραχή; Guest η διαιτολόγος Ανθή Καραμπελιά
ΠΟΤΕ την Κυριακή ΔίαιταΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Πηγαίνει τελικά η διατροφική διαταραχή διακοπές ή ταξιδεύει πάντα μαζί μας, κρυμμένη μέσα στις σκέψεις, τις ενοχές και τον φόβο για το φαγητό;
Γιατί τόσοι άνθρωποι «κρατιούνται» όλο τον χειμώνα και στις διακοπές χάνουν ξαφνικά τον έλεγχο απέναντι στο φαγητό;
Πώς μπορείς να απολαύσεις το καλοκαίρι, την παρέα και το φαγητό χωρίς να εγκλωβιστείς στις συγκρίσεις σώματος και στην ενοχή;
Ποια είναι τα πρώτα σημάδια που δείχνουν ότι ένα παιδί ή ένας έφηβος ίσως αναπτύσσει μια διατροφική διαταραχή και τι μπορούν να κάνουν οι γονείς;
Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στην πραγματική αυτοφροντίδα και στον ψυχαναγκαστικό έλεγχο της τροφής και του σώματος;
Σε αυτό το επεισόδιο καλεσμένη η διαιτολόγος και συγγραφέας Ανθή Καραμπελιά για το ανη διατροφική διαταραχή... πηγαίνει τελικά διακοπές.
Αναλύουν γιατί ο αυστηρός περιορισμός οδηγεί συχνά σε υπερφαγικά επεισόδια, πώς η εικόνα σώματοςεπηρεάζει την εμπειρία των διακοπών, γιατί η αυτοφροντίδα είναι διαφορετική από την πειθαρχία και ποιος είναι ο ρόλος των γονέων όταν υπάρχουν ενδείξεις διατροφικής διαταραχής στα παιδιά.
Ένα επεισόδιο γεμάτο πρακτικές συμβουλές για να ζήσουμε τις διακοπές με περισσότερη ελευθερία, σύνδεση με τους ανθρώπους μας και λιγότερη ενοχή απέναντι στο φαγητόκαι το σώμα μας.
Στο επεισόδιο σχολιάζονται τα ακόλουθα
• Γιατί ο αυστηρός περιορισμός οδηγεί συχνά σε υπερφαγία.
• Η διαφορά ανάμεσα στην αυτοφροντίδα και την ψυχαναγκαστική πειθαρχία.
• Η παγίδα της εικόνας σώματος στις καλοκαιρινές διακοπές.
• Πώς να απολαύσεις το φαγητό χωρίς ενοχές.
• Οι συγκρίσεις σώματος και η επίδρασή τους στην ψυχική υγεία.
• Τα σημάδια που μπορεί να δείχνουν διατροφική διαταραχή σε παιδιά και εφήβους.
• Ο ρόλος των γονέων και τα όρια στο οικογενειακό τραπέζι.
• Γιατί οι διακοπές δεν πρέπει να γίνονται περίοδος εγκατάλειψης της αυτοφροντίδας.
• Πρακτικές συμβουλές για μια πιο ισορροπημένη σχέση με το φαγητό το καλοκαίρι.
Τη διαιτολόγο Ανθή Καραμπελιά θα τη βρεις στους συνεργάτες του Κέντρου Εκπαίδευσης & Αντιμετώπισης Διατροφικών Διαταραχών στην ιστοσελίδα https://diet-coaching.gr/therapeftes/
Το βιβλίο «Η γνωριμία με το λύκο - Ένα αληθινό ταξίδι για την ασθένεια και την ανορεξία» μπορείς νατο βρεις σε όλα τα βιβλιοπωλεία και στο eshop www.drplus.gr στο σύνδεσμο ΕΔΩ
Αν έχεις ήδη αποτύχει με τις δίαιτες και τελικά παίρνεις όλο και περισσότερο βάρος;
μπες στην ιστοσελίδα www.diet-coaching.gr
και ζήτησε μια συνεδρία αξιολόγησης πιθανής διατροφικής διαταραχής με ένα εξειδικευμένο επαγγελματίαυγείας!
Επέλεξε από το ημερολόγιο μία από τις διαθέσιμες ώρες και κλείσε το ραντεβού σου τώρα.
Γίνε μέλος στην πρώτη διαδικτυακήΑκαδημία Διατροφής και γίνε ο προσωπικός σου Self NutritionistΠληροφορίες στο σύνδεσμο https://zoumbaneas.gr/self-nutritionist-academy/
Για την εκπαίδευση Master Practitioner on EatingDisorders μπορείς να βρεις πληροφορίες στο σύνδεσμο https://keadd.gr/
Όλα τα βιβλία των εκδόσεων του Κέντρου Εκπαίδευσης & Αντιμετώπισης Διατροφικών Διαταραχώνμπορείς να τα βρεις σε όλα τα βιβλιοπωλεία και στο τέλος της ιστοσελίδας https://elearning.keadd.gr/ και στοτηλέφωνο 2102718360
Μουσική τίτλων Ευάγγελος Ζουμπανέας
Ηχοληψία Χριστίνα Μούγιου
Όλα τα podcast της σειράς«Ποτέ την Κυριακή Δίαιτα» μπορείς να τα βρεις και στο site https://zoumbaneas.gr/podcast/
και σε όλες τις πλατφόρμες SpotifyApple PodcastsYouTube
Στο Youtube ΕΔΩ
Στο Spotify ΕΔΩ
Στο Apple PodcastΕΔΩ
#ΠοτέΤηνΚυριακήΔίαιτα#Podcast #ΔιατροφικήΔιαταραχή #EatingDisorders #ΑνθήΚαραμπελιά#Διατροφή #ΨυχικήΥγεία #BodyImage #Αυτοφροντίδα #Διακοπές#Υπερφαγία #ΝευρικήΑνορεξία #ΝευρικήΒουλιμία #Καλοκαίρι
#ΠοτέΤηνΚυριακήΔίαιτα#Podcast #ΔιατροφικήΔιαταραχή #ΑνθήΚαραμπελιά #ΕυάγγελοςΖουμπανέας #Διατροφή#ΨυχικήΥγεία #BodyImage #Αυτοφροντίδα #Διακοπές #Υπερφαγία #ΝευρικήΑνορεξία#ΝευρικήΒουλιμία #DietCoaching #MindfulEating #Καλοκαίρι #ΥγιήςΣχέσηΜεΤοΦαγητό
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Ας υποθέσουμε ότι ένας άνθρωπος θα πειθαρχήσει σε όλες τις διακοπές του και δεν θα φάει τίποτα. Αφού γυρίσει, το μυαλό του θα αρχίσει να προσπαθεί να του φέρει στο προσκήνιο όλα αυτά που δεν έζησε. Άρα που δεν ήταν χαλαρός, που σκεφτόταν τι έχει μέσα αυτό το φαγητό και αν έχει πολύ λάδι, ενώ οι γύρω παρέα λέγανε τριωρονέκδοτα.
το πως έφαγε ώρες από τη ζωή του στην παραλία σκεπτόμανους ότι ας πούμε τα χέρια του, τα πόδια του, οτιδήποτε δεν είναι στα πρότυπα ή είναι χειρότερα από ότι η κοπέλα ή τον κύριο που πέρασε στην παραλία. Καλώς ήρθατε στο podcast Ποτέ την Κυριακή Δίαιτα, σε ένα απολαυστικό επεισόδιο που ξεκινάει αμέσως τώρα. Ανθή, η λαϊκή Σοφία λέει ότι στους 2 τρίτους δεν χωρείς. Συμφωνείς?
Συμφωνώ. Συμφωνείς. Στις διακόπτες όμως και μια φορά μπαίνει και ένας τρίτος στην παρέα. Στην παρέα, στην βαλίτσα. Στη βαλίτσα. Οπότε αυτό που μου ήρθε σήμερα το πρωί και επειδή προφανώς οι άνθρωποι που μας ακούν είναι στο κέντρο των διακοπών, αν και διακοπές στην Ελλάδα έχουμε πολύ συχνά εν τούτης, σκέφτηκα λοιπόν τον τίτλο αν πάει η διατροφική διαταραχή διακοπές ή μένει στο σπίτι.
Λοιπόν, Ανθή Καραπελιά, διατροφολόγος, συγγραφέας, συνεργάτης της εφαρμογής του Diet Coaching. Θες κάτι άλλο ως τίτλο? Νομίζω θα έλεγα σαν ρητορικό ερώτημα εάν μπορεί κάποιος άνθρωπος να την αφήσει σπίτι, να μην την πάρει διακοπές στη δεδορχή. Και θα πούμε στη συνέχεια. Τι εννοώ αυτό. Έχουμε λοιπόν πάρα πολλούς ανθρώπους, από αυτούς που λέω αδιάγνωστους, οι οποίοι ένα-δύο μήνες πριν το καλοκαίρι κόβουνε υδατάθλικες, και σκόπουνε θερμίδες, πάνε στο γυμναστήριο, λένε το ψωμί ψωμάκι ή το παξιμάδι παξιμαδάκι.
Και έχουνε μια τρομακτική εκράτη, θα τους δεις έξω, θα πεις είναι μόνο περγέ, τα έχω δει αυτά. Και μόλις έρθει η πρώτη μέρα των διακοπών, σαν να γυαλίζει το μάτι και ότι δεν έχει καταναλωθεί τις προηγούμενες εβδομάδες, μήνες, σαν να τα τρώει κάποιος όλα μαζί. Τι γίνεται, για πες, τι ακριβώς έχει συμβεί. Αρχικά θα πω ότι μπερδεύουν πολλοί άνθρωποι την έννοια της πειθαρχίας με το μένω σε πρόγραμμα.
Πολλοί άνθρωποι θεωρούν ότι πρέπει να είναι πολύ πειθαρχημένοι για να καταφέρουν να έχουν ένα αποτέλεσμα και στο βωμό της παραλίας και του μαγιό και όλα αυτά. Ξεχνούν όμως ένα πράγμα, το ότι ο τρόπος με τον οποίο θα επιλέξουν να τραφούν είναι κάτι το οποίο θα πρέπει να τους ακολουθεί και στις διακοπές. Άρα μέσα εκεί δεν χωράει ούτε έλεγχος, ούτε πειθαρχία, ούτε συγκεκριμένες τροφές, γιατί ο κέφαλός μας με βάση και όλες και με την Ευρωεπιστήμη ξέρει ότι οπουδήποτε και αν βρεθούμε θα βρεθούμε σε ένα μέρος το οποίο έχει τα βασικά.
Δηλαδή να κινηθούμε, να έχει νερό, να έχει τροφή. Οπότε δεν ξεχωρίζει αν κινούμε στο κέντρο της Αθήνας και τι φαγητά έχω στο μυαλό μου εγώ να φάω με ένα νησί που θα πάω διακοπές. Ο κέφαλος αυτό που περιμένει από εμάς είναι πώς θα το διαχειριστώ. Δηλαδή πώς θα επιλέξω τι τροφές, τι ποσότητα, με ποιους ανθρώπους και τι θα κάνω μετά, για να μπορέσει να συνθέσει το πρόγραμμα της ημέρας.
Οπότε αυτό που θεωρητικά αλλάζει και ίσως δυσκολεύει και πολλούς είναι η έλλειψη προγράμματος. Δηλαδή στην καθημερινότητα ένας άνθρωπος τα προγραμματίζει. τέτοια ώρα θα πάω για γυμναστήριο, πριν θα φάω εκείνο θα φάω μόνο τόσο, το βράδυ θα φάω ένα γιαούρτι. Κάπως θεωρεί ότι το πειθαρχεί. Στις διακροπές όμως έχει και τα πρόπτα.
Έχει ένα ταβερνάκι που θα βγουν φίλους, έχει την παραλία που ένα beach bar, έχει συγκεκριμένες τροφές, άρα τους πιάνει μία ανάγκη να ακολουθήσουν κατά γράμμα αυτό που είχαν στην πόλη. Και επειδή κάποια φορά δεν γίνεται... Φαραβίες κανόνα. Ναι, άρα εκεί γεννιέται και η φράση ότι σίγουρα θα αποτύχω και επειδή είμαι άνθρωπος και κάποια στιγμή που μπορώ να φώ κάτι παραπάνω ή να φώ και ένα πογοτό ή μας κεράσανε και ένα γλυκό Αυτή είναι και το σημείο παύσης της φροντίδας, όχι απλά της διατροφής Άρα αυτό που έκανα μέχρι πρώτη νοσηλεία δεν ήταν φροντίδα ήταν μια ψυχαναγκαστική διαδικασία προκειμένου να έχει ένα πολύ συγκεκριμένο αποτέλεσμα Υποθέτω ότι έστω τι έρχεται ένα αποτέλεσμα που έχει ο καθένας στο μυαλό του αυτό που έλεγα κι εγώ στο μαγικό βάρος των ονείρων σου Φτάνοντας λοιπόν έχοντας επιτευχθεί ο στόχος να πάω στην παραλία να φορέσω το τάδε μαγιό εκεί και έχει ολοκληρωθεί ο στόχος τι γίνεται Αυτό που ίσως θα έπρεπε να αναρωτηθούμε όλοι μας είναι ότι
στεκόμαστε πιο πολύ στα προαπαιτούμενα που πρέπει να έχουμε για να πάμε στις διακοπές μέσα σε αυτά και όσα πράγματα θα βάλουμε στη βαλίτσα και να κλείσουμε εισιτήρια και όλα αυτά και ένα σώμα το οποίο θα τριγιάζει στο χώρο της παραλίας που θα χωράει στο συγκεκριμένο μαγιό θα έχει γυμναστεί ή δεν θα έχει γυμναστεί, πώς θα μοιάζει αλλά αυτό είναι μόνο τα προαπαιτούμενα για να πάμε το θέμα είναι ότι γιατί κανένας δεν ασχολείται πρώτον με το πώς θα περάσει την περιοχή διακοπών και εν τέλει πώς θα ήθελε να νιώθει αφού γυρίσει οπότε το ενδιάμεσο δεν υπάρχει ποθενά σαν πλάνο και εννοείται ότι αν ως άνθρωπος θέσω ως στόχο μόνο τι θα φάω στις διακοπές έχω χάσει όλη τη μεγάλη εικόνα που θα βγω, με ποιον θα βγω τι θα περιέχουν οι διακοπές μου θα περιέχουν ταβερνάκια θα περιέχουν μουσική, θα περιέχουν ευρωδυναμπάνια θα περιέχουν διάβασμα διάβανα, μελέτη φίλους που τους βλέπω κάθε καλοκαίρι πανηγύρια πολιτιστικά βρώμενα τι από όλα αυτά. Οπότε αν αυτά δεν μπουν στην εξίσωση
είναι απλά ένας αγώνας δρόμου το πώς θα καταφέρω να βλέπω όλα τα τρόφιμα τα οποία τα έχω ενοχοποιήσει να περνάω δίπλα τους για να βγω και να τερματήσω θεωρητικά στο μυαλό μου νικητής. Αλλά στο τέλος του καλοκαιριού αυτά που μένουν ως ελλείμματα γιατί οκ, ας υποθέσουμε ότι ένας άνθρωπος θα πειθαρχήσει σε όλες τις διακοπές του και δεν θα φάει τίποτα.
Αφού γυρίσει, το μυαλό του θα αρχίσει να προσπαθεί να του φέρει στο προσκήνιο όλα αυτά που δεν έζησε. Άρα που δεν ήταν χαλαρός, που σκεφτόταν τι έχει μέσα αυτό το φαγητό και αν έχει πολύ λάδι εννοεί γύρω παρέα, λέγανε γύρω ανέκδοτα. Το πώς έφαγε ώρες από τη ζωή του στην παραλία σκεπτόμανος ότι ας πούμε τα χέρια του, τα πόδια του, οτιδήποτε δεν είναι στα πρότυπα ή είναι χειρότερα από ότι η κοπέλα ή τον κύριο που πέρασε στην παραλία.
να κρυφτώ με παρεό ή μαγιό, να μην ζήσω τη στιγμή. Δηλαδή είμαι απλά ένα σώμα το οποίο πρέπει να επιτελέσει ένα συγκεκριμένο σκοπό ως προς την εμφάνιση και στη θέαση, ενώ γύρω μου σε ένα πλαίσιο κοινωνικό, όπως είναι η παραλία, τα βέρνουν όλα αυτά, υπάρχει και το κομμάτι της συνέβρεσης. Δηλαδή διάφοροι άνθρωποι βρίσκονται στο ίδιο χώρο.
Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κάποιος άνθρωπος είναι πιο άξιος ή πιο πειθαρχημένος από κάποιον άλλον. Αλλά διαφορετικές προσωπικότητες οι οποίες ήρθαν να κάνουν ένα συγκεκριμένο πράγμα σε αυτό το χώρο. Να κάνουν μπάνια, να κάνουν υλιοθεραπεία, να περάσουν χρόνο με τον κοκκινιά τους. Πόσο ισχυρό είναι το αίσθημα του ότι όλοι με βλέπουν και όλοι με σχολιάζουν.
Τις περισσότερες φορές Εάν δεν έχω προβλέψει εγώ Όπως θέλω να νιώθω Μέσα στο σώμα μου όπως και αν μοιάζει Τι δεν το κατάλαβε αυτό Θεωρώ ότι αν ένας άνθρωπος ξέρει εξ αρχής Τι πράγματα μπορεί να κάνει με το σώμα του Όπως και αν μοιάζει αυτό Και πως μπορεί να περάσει Τη καθημερινότητά του ή στην παραλία ή οπουδήποτε αλλού Με το σώμα του, με την παρέα του Και να γελάσει τι είναι αυτά που θέλει Τις περισσότερες φορές Ένας άνθρωπος θεωρεί ότι πρέπει να έχει μια συγκεκριμένη μορφή για να δικαιούται να περάσει όλα αυτά.
Να το ξαναπούμε αυτό. Πιστεύω ότι πρέπει να έχει μια συγκεκριμένη μορφή ή σωματότυπο για να δικαιούται να περάσει καλά. Είναι αλήθεια ή ψέμα αυτό. Μεγάλο ψέμα. Μεγάλο ψέμο. Το έχω ξαναπεί ότι οι άνθρωποι θρέφουν και φροντίζουν, γυμνάζονται το σώμα τους επειδή το αγαπούν και θέλουν να είναι καλά μες στο σώμα τους και υπάρχουν και αυτοί οι οποίοι το θρέφουν και το γυμνάζουν για να αγαπήσουν οι άλλοι το σώμα τους.
Και ότι από τη στιγμή που έτσι γελώστη η δεύτερη κατηγορία το παιχνίδι είναι χαμένο γιατί εσύ δεν αγαπάς το σώμα σου όπως είναι. Οπότε, ψηφίδι που εσύ δεν αγαπάς το σώμα σου, είναι και ενεργειακό, είναι και ενέργεια που εκπέμπουμε και κανένας δεν θα σε αγαπήσει ουσιαστικά για το σύνολο αυτού που είσαι, παρά μόνο για το σώμα και από εκεί και πέρα όταν είναι ένα πράγμα αρχίζουν και γίνονται οι συγκεκρινές.
Ωραίο αυτό το παλικάρι, αλλά από μυαλό δεν κρίνω σημείο. Τα δύο πλαίσια της καθημερινότητας με πρόγραμμα από όταν θα φάω, όταν θα πάω γυμναστήριο, ότι ώρα δουλεύω, όλα αυτά και το χαλαρό πρόγραμμα του καλοκαιριού που δεν έχει ωραίο εργασίο, δεν έχει όλα τα υπόλοιπα. Αυτός το οποίο πρέπει να σταθεί ένας άνθρωπος είναι ποιος είναι χωρίς τη δουλειά του.
Δηλαδή εφόσον φεύγει η δουλειά από τη μέση, πάει να πει ότι φεύγει και ένα χρονικό πλαίσιο, άρα αδειάζουν ώρες τις οποίες κάπως πρέπει να τις γεμίσει. Α, πώς είμαι χωρίς τη δουλειά μου, ναι, τώρα το κατάλαβαν, ναι. Οπότε πολλοί άνθρωποι θεωρούν ότι επειδή πριν υπήρχε ένα πρόγραμμα και κάπως μπορούσαν να σκεφτούν πότε θα φάνε, τι θα φάνε, πόσο θα φάνε, γιατί ήταν κάπως δομημένο το πλάνο, τώρα μόλις φύγει αυτό και ξεκινήσει άδεια, πολλοί άνθρωποι περιγράφουν ότι αφού δεν υπάρχει τώρα πρόγραμμα, δεν υπάρχει και πρόγραμμα διατροφής δηλαδή θα φάω ό,τι λάθει θα πιω ό,τι λάθει, όσο να είναι καλοκαίρι είναι εντάξει σίγουρα θα πιούμε παραπάνω σίγουρα δεν θα έχει τόσα φρούτα σίγουρα δεν θα έχουμε τόση πρωτεΐνη σίγουρα θα φάμε κάτι πρόχειρο εντάξει δεν είναι τώρα η μία εκδοχή είναι αυτή και η άλλη είναι ότι αφού έφαγα τώρα και αυτό θέλω λίγο να δουλέψουμε και τα χάλασα ας φάω όσο μπορώ περισσότερο και όταν επιστρέψεις στις διακοπές κάπως θα μπορώ να το σώσω
κάποια στιγμή επίσης εδώ το χειρότερο που το συνδέουμε και πολύ συχνά είναι ότι κάποιοι άνθρωποι στις διακοπές ξεφύγουν, θα πάρουν λίγο παραπάνω βάρος και έχω πει και πολλές φορές ότι όταν γυρίσεις από διακοπές είτε καλοκαίρι, ουσίου, γυναπάσια και δεν έχεις πάρει λίγο βάρος ή δεν πέρασες καλά ή αρρώστησες αυτό είναι δεδομένο Οπότε βγάζοντας λοιπόν το κομμάτι αυτό της ενοχής Μα διαφύνοντας αυτό το κομμάτι της ενοχής να πάρει τον έλεγχο Τελικά πολλοί άνθρωποι τρώνε πολύ περισσότερο Και όταν επιστρέφουν βιώνουμε και εμείς σαν επαγγελματίες διετροφολόγοι Αυτό που σκέφτεται ο πελάτης ότι πρώτα να χάσω αυτά που πήρα και μετά να πάω Αυτό είναι και το μεγαλύτερο λάθος γιατί κανένας δεν μπορεί μόνος του να βοηθήσει τον εαυτό του και λέμε πάντως ότι το καλύτερο που αντέλεις μετά από διακοπές είναι να είσαι στο ραντεβού σου.
Άρα λοιπόν η διατροφική διαταραχή θα έρθει μαζί μας. Πώς θα την πάρουμε μαζί, τι θα κάνουμε λοιπόν, πώς θα ταξιδέψει η διατροφική διαταραχή μαζί μας. Αυτό ξεκινάει από τι θα πάρουμε μαζί μας ως εφόδια πρώτα, γιατί η διατροφική διαταραχή της περισσότερες φορές σε έναν άνθρωπο δεν είναι επιλογή να την πάρουμε μαζί μόνο με την πάρου, θα έρθει έτσι και αλλιώς.
αλλά όσο πιο ξεκάθαρο είναι ότι τα ποια πράγματα κάνουν χαρούμενη η διατροφική δια benef και ποια πράγματα κάνουν το ίδιο το άτομο, δηλαδή η διατροφική δια benef το μόνο που θέλει είναι συγκρίση σώματος ενοχές, περιορισμό στην τροφή με αυτά είναι ευχαριστημένοι Εμείς όμως θέλουμε ένα καλοκαίρι που να είναι ξέχνιαστο, θέλουμε πράγματα να δώσουμε στην παρέα.
Η διατροφική διαταρχή σε θέλει δική της. Σίγουρα, άρα αποκομμένη από φίλους, αποκομμένη από τη συνέβριση σε ένα τραπέζι και μόνο επικέντρωση, μόνο στο τι θα φάω, πόσο θα φάω, αν θα πειθαρχήσω, τι σώμα έχω, μόνο σε αυτό το κομμάτι. Αν θα πάρω βάρος, ένας φόβος και μια ενοχή συνεχόμενη. Οπότε αυτό που θα συμβούλευα έναν άνθρωπο που τον κυριεύει ο φόβος ότι σίγουρα οι διακοπές θα έχουν ένα αρνητικό αποτέλεσμα, έχει ως εξής.
Κάτι το οποίο έχω ξεκινήσει να κάνω πριν ως φροντίδα, άρα ξέρω πόσα γεύματα μου αναλογούν, πώς πρέπει να μοιάζουν αυτά τα γεύματα σε σύνθεση, σε ποσότητα, σε όλα αυτά. και μαθαίνοντας να κάνω αντικαταστάσεις για να μπορώ να έχω ένα πλάνο στο μυαλό μου, η συγκεκριμένα τρόφιμα ή συγκεκριμένα γεύματα που πρέπει να φάω, αλλά να μπορώ να έχω μια ελευθερία, να μπορέσω να συμπληρώσω αυτή τη φροντίδα διατροφική με στιγμές απόλαυσης, μοιράσματος φαγητού, μοιράζοντας στιγμών, νέες γεύσεις, παραδοσιακά γλυκά.
Οπότε αν θέσω αυτό ως στόχο και όχι τον περιορισμό, γυρίζοντας, ο γέφαλός μου θα αρχίσει να καταλαβαίνει ότι αυτή η περίοδος χάριτος έχει φύγει. Άρα τι θα φύγει, δεν θα φύγει θρέψη, αλλά θα φύγουν τα έξτρα πράγματα γιατί πια δεν έχω τόσες πολλές κοινωνικές συναναστροφές, δεν είμαι σε έναν χώρο που έχει άλλα γλυκά, άλλου είδους μαγειρεμένα σφαγητά, δεν είμαι με την παρέα και πρέπει να επιστρέψω πίσω στο καθημερινό μου πρόγραμμα, το πρόγραμμα εργασίας, το πρόγραμμα πίσω στην πόλη, στο προσωπικό μου σπίτι.
Άρα δεν έχει νόημα να μπορώ να σκέφτομαι ότι πρέπει ένα συγκεκριμένο πλάνο διατροφής να με ακολουθεί παντού, αλλά εγώ πηγαίνω παρέα με το αρχικό πλάνο διατροφής, το οποίο πρέπει να μάθω να το προσαρμόζω στην κάθε περίσταση και κατάσταση, κρατώντας όμως μία βάση. Δηλαδή όχι να φεθώ... Τι είναι αυτή η βάση, τι οδηγίες θα δίνεις εσύ στους ανθρώπους που φεύγουν τώρα για δίκοπες.
Πώς τους λες, εγώ τα έχω πει με τον Βασίλη τον Κατσίλα σε προηγούμενο επεισόδιο, εσύ τι λες. Αυτό που τους λέω είναι ότι δεν υπάρχουν ωράρια, δηλαδή αν ένας άνθρωπος λέει θα φάω 9 πρωινό, 10 μετά, 1 μετά, έτσι δεν υπάρχει. Σίγουρα είναι χρήτη στη μέρα του να ξερχίσει να αποτύχει. Οπότε σε πιο ελεύθερο πλαίσιο εγώ τους λέω ότι χρειάζομαι τουλάχιστον 3 τριάδες μας τη μέρα.
Αυτό σημαίνει ότι η πρώτη θα έρθει την ώρα που εγώ θα θέλω να φάω το πρώτο μου γεύμα. Μπορεί να ξυπνήσω αργά, μπορεί να το πάρω μαζί μου στην παραλία, μπορεί να επιλέξω μια καλή επιλογή από το πιτσι μπαρ γιατί δεν πήρα κάτι μαζί μου. Κοινώς να μην έχω τόσο αστερούς κανόνες ότι θα πρέπει να τα έχω όλα προετοιμασμένα, θα πρέπει να έχω προνοήσεις ακριβώς τι θα φάω.
Και πόσες θερμοί της συγκεκριμένης θα είναι αυτό που θα φάω. Άρα με ενδιαφέρει να έχει κάθε γεύμα από τις τρεις τριάδες τρεις προϋποθέσεις. Η μία είναι να είναι κάτι το οποίο αφού το φάω θα νιώθω καλά, θα νιώθω χορτάτος, δεν θα έχω στομαχικές διαταραχές, ούτε θα έχω καούρες ή οτιδήποτε. Θα έχει θερεπτικά συστατικά, άρα θα μπορώ να χορτάσω και δεν θα σκέφτομαι ποιο είναι το επόμενο αυτό και το που θα φάω θα με κάνω επιμένως για την ώρα και το τρίτο να ταιριάζει με την περίσταση που είμαι να υπάρχει και κάτι το οποίο μοιράστηκα κάτι που ήθελα να φάω για να μπορεί να ολοκληρωθεί το πάζιλ όχι μόνο το πιο θρεπτικό όχι μόνο με τις λιγότερες θερμίδες και αυτό και μόνο θα επιλέγω αλλά να επιλέξω κάτι που να έχει και γεύση να μου αρέσει την υφή, να έχει θρεπτικά συστατικά αλλά και να με κάνει να νιώθω καλά μετά και σωματικά, κυρίως σωματικά.
Να βάλω εγώ και ένα τέταρτο και να είναι και ασφαλές. Γιατί έγινε τύχη ήμουνα στην Άνδρο, νομίζω, με τα παιδιά μου, όταν ήταν πιο μικρά και είχαμε βρεθεί σε ένα ταβερνάκι και λέει, τι έχετε, έχουμε λίγο τσόρος, έχουμε αυτό, έχουμε εκείνο, έχουμε και μακαρόνια με κυμά. Ζέστη τώρα, λένε τα μεγάλα, μακαρόνια με κυμά. Η μικρή δεν είχε γίνει εγώ.
Λέω στην Αίγουλη, λέω, καλύτερα να μην πάρουν μακαρόνια με κύμα, ήτανε και μια γιαγιάκι. Όχι μακαρόνια με κύμα. Φάγανε, χάσανε δυο μέρες διακοπών, όλο διάρρηση. Δηλαδή, να είναι και ασφαλές αυτό που θα φάμε, έτσι, να είναι και ασφαλές. Σίγουρα και ίσως θα είναι και το μοναδικό πράγμα το οποίο θα έπρεπε να μας νοιάζει. Δηλαδή αν είναι χαλασμένο, αν είναι έτσι και όχι αν έχει χερμπίδες ή αν έχει παραπάνω λάδι.
Επίσης τώρα, γιατί είχα ξεχάσει να το πω στο προηγούμενο podcast, με το Βασίλη για τις διακοπές, επειδή ένας στους δέκα ανθρώπους που θα πάνε διακοπές θα έχει γαστρεντερικά θέματα, όχι με μαθηματική ακρίβεια, το ένας στους δέκα το λέω στατιστικά, γιατί συνήθως σε περιοχές, σχεδόν υπάρχει μαζική διαταραχή, και συνήθως είναι εκείνη που κόβεται και το νερό, τώρα με τα μη αφιερτικές καταστάσεις που τα έχουν περιγράψει άνθρωποι, η σύστασή μου είναι τουλάχιστον 10 μέρες πριν να έχετε προβιοτικά, να ξεκινήσετε να παίρνετε προβιοτικά ακόμα και αν το ακούτε το επεισόδιο αυτό σε χώρο διακοπών πηγαίνετε σε ένα φαρμακείο και πάρετε προβιοτικά δεν πειράζει κανένα, δεν χαλάνε τα προβιοτικά, βάλτε στο ψυγείο δεν θα πάθουν κάτι να έχετε μαζί σας και ο συνεργάτης ο Σταύρος Ζαραγκρίς που μας βοηθεί πάρα πολύ ο διγός ταξίμου είσαι ο μόνος διότι που μου έχεις σώσει τις διακοπές να πάρετε προβιατικά, να πάρετε γλουταμίνη αν βρείτε και προβιατικά κάθε 2 με 3 ώρες και οι άνθρωποι σώθηκαν και συνέχισαν τις διακοπές τους.
Λοιπόν πάει λοιπόν η διατροφική διαταραχή μαζί στις βαλίτσες και κυρίως ακολουθεί τα άτομα που έχουν μια διαταραγμένη σχέση με το φαγητό και κυρίως αυτό που λέμε είτε την αδιφαγική διαταραχή είτε την ευρική βουλημία αλλά υπάρχουν και κάποια άλλα συνήθως νεότερα πλάσματα που η φίλη τους ή η ανορήξια πάει και αυτή μαζί. Τι κάνει λοιπόν και τι πρέπει να κάνει ένας γονιός όταν το παιδί του έχει θέματα με το φαγητό, είναι ήδη πολύ αδύνατο, ελπίζουμε ότι έχει διαγνωστεί κιόλας και παρακολουθείτε και κάποιον επαγγελματία υγείας, διαιτολόγο και ψυχολόγο, αλλά τι οδηγίες θα δώσουμε εκεί στην ανορήξια.
Οι πρώτες οδηγίες που θα έδιναν θα αφορούσαν τους ίδιους τους γονείς, γιατί ξεκινώντας και λέγοντας ότι ένας άνθρωπος που αναπτύσσει έναν διατραγμένο τρόπο σκέψης γύρω από το φαγητό και για το σώμα, σίγουρα δεν το επέλυξε. Ούτε ξύπνησε μια μέρα και απλά ήρθε αυτός ο τρόπος σκέψης. Υπάρχει γενολογική μεταβίβαση. Άρα ένας γονιός που το παιδί του παρουσιάζει αυτές τις συμπεριφορές, σίγουρα κάποιες από αυτές τις σκέψεις και τον τρόπο σκέψης για το φαγητό, τον έχει και ο ίδιος.
Αν όχι και οι δύο, τουλάχιστον ένας στην οικογένεια. Οπότε είναι πολύ σημαντικό να βεβαιωθούμε ότι έχουν τις σωστές οδηγίες ως προς την φροντίδα πρώτα των ίδιων, δηλαδή ότι ακολουθούν ένα πρόγραμμα του τι θα φάνε και δεν είναι όλα στον αέρα και ένα χάος, ότι δεν επικοινωνούνται μηνύματα όπως ότι δεν πειράζει του χρόνου θα έχουμε καλύτερο σώμα τώρα ό,τι σώμα έχουμε ας βάλουμε το μαγιό εκείνο γιατί το άλλο δεν είμαστε και πολύ αδύνατοι να βάλουμε αυτό το μαγιό ας κρύψουμε λίγο, ας πάμε σε καμία πιο απόκρινη παραλία ας μην φάμε το βράδυ για την ευκαιρία τώρα που έχει ζέστη να μειώσουμε λίγο το καλοκαίρι χάνουμε πιο εύκολα και ατάκες και μηνύματα τα οποία σε καμία περίπτωση δεν βοηθούν έναν άνθρωπο που είναι ήδη μπλεγμένος Ωραία, άρα αυτά είναι ατάκες και μηνύματα που ακούγονται στις καλοκαιρινές διακοπές τις οποίες οι γονείς μου μας ακούν ή θείοι, θείες, φίλοι που τυχόν ακούσουν αυτές τις ατάκες και αν έχεις να μοιραστείς και άλλες ατάκες μαζί μας θα πρέπει να μας βάλουμε σε μια άμεση υποψία
ή ξαδέρφια μια υποψία ότι με αυτό το συγκεκριμένο Είναι ένα παιδί που κάτι δεν πάει καλά και θέλει το συντομό του να δώσει κάποια βοήθεια. Άλλες ατάκες που αν υπάρχουν που σου ρούνται στο μυαλό σου, που μπορεί να χρησιμοποιήσει ένα παιδί, να πει ένα παιδί στην παρέα, στην οικογένεια, το καλοκαίρι, δεν είναι παραίτητο να υπάρχουν.
Γενικότερα σαν βασικά μηνύματα είναι ότι δεν πεινάω. Δεν πεινάω. Φάτες εσείς, εγώ θα φάω αργότερα. Ναι, φάγαμε αρκετά το μεσημέρι, όχι ότι φάγανε αρκετά με την έννοια της ποσότητας, αλλά επειδή ήταν έξω φαγητό, ήταν στην ταβέρνα, άρα αυτό θεωρείται ανθυγινό, άρα κάπως πρέπει να το σώσουμε το βράδυ, δεν γίνεται να συνεχίσουμε να φάμε έξω.
Οπότε είναι μοτίβα τα οποία επαναλαμβάνονται και κάπου έχουν ακουστεί κιόλας μας στην οικογένεια, ότι φάγαμε το μεσημέρι στην ταβέρνα και το βράδυ κάτι πρέπει να φάμε, αν πεινάμε. Υπάρχει σαν κυρίαρχη σκέψη ότι αφού φάγαμε έξω, ας βρούμε κάτι να φάμε στο σπίτι, φάμε γιαούρτι. Με το θέμα της υπεργυμναστικής το καλοκαίρι.
Αυτό είναι επίσης ένα βασικό κομμάτι. Που έχει πιο πολύ χρόνο ελεύθερα, τι γίνεται. Τι πρέπει να παρατηρήσει ένας φροντιστής. Κάτι το οποίο ξεπερνάει το μέτρο και δεν υποδηλώνει χαρά. Δηλαδή η διατροφική διαδραχή δεν έχει χαρά σε τίποτα. Δεν έχει απόλαυση το φαγητό, δεν έχει χαρά της παρέας, δεν έχει τη χαρά του παιχνιδιού, δεν έχει τη χαρά της βόλτας, του περπατήματος.
Έχει μόνο να ελέγξω το φαγητό, το σώμα και το βάρος. Άρα το να περπατάω και να επιλέξει ένα παιδί που μου έχει τύχει να πει θα πάω να βρω τη παρέα ή τους γονείς τέσσερις παραλίες μακριά και οι γονείς του λένε μα είναι 35 λεπτά περπάτημα, έχει και ζέστη. Όχι δεν πειράζει το έχω. Όχι. Δηλαδή, εσκαιμένα να πάω ή το να παίζω ώρες στην παραλία ή και να το χρησιμοποιεί ένα παιδί σαν έμειση δικαιολογία, το ότι καλά γιατί δεν ήρθες σπίτι ας πούμε να φας.
Ξεχάστηκα ή παίζαμε όλοι τα παιδιά. Δηλαδή, ήμασταν όλοι στην παραλία και πρέπει να ήταν όλο μπαρενιστικό. Ή ότι ήταν με παιδιά στην πλατεία, και αυτό μου τύχε, και ήταν από το μεσημέρι μέχρι τις 12 η ώρα το βράδυ, σε παρέα, και η δικαιολογία ήταν ότι εφόσον ήταν με παρέα, τόσο καλά που είχε ξεχάσει να φάει. Δεν την αποσχολούσε.
Πολύ ωραίο αυτό. Ξέχασα να φάω γιατί πέραγα τόσο καλά. Αυτό πάντα υποδηλώνει κάτι. Ναι. Δηλαδή το να ξεχάσω τη φροντίδα μου και τις βασικές ανάγκες είναι σαν να ξεχάσω να πάω στο μπάνιο ή να ξεχάσω να πιω νερό. Δεν υπάρχει πιθανότητα αν τα σήματα του σώματος εντύνονται να μην χρειάζεται να καλυφθούν. Έχω πει σε ένα κορίτσι του λέω αν θες να πας στην τουαλέτα, τι κατουργέσαι.
Υπάρχει πιθανότητα αν σου πω θέλω να το κρατήσω 10 ώρες, μετά από 10 ώρες θα πας. Υπάρχει πιθανότητα να το καταφέρεις. Μα μου λέει αυτό δεν γίνεται. Λέω ακριβώς κάπως έτσι είναι και το σήμα πείνας και ανάγκη του σώματος για θρεπτικά συστατικά. Οπότε όσο και αν το παρατείνω, το μοναδικό πράγμα το οποίο είναι βέβαιο είναι ότι θα έρθει ένα μπαμ.
και το μπαμ θα είναι η εντολή του εγκεφάλου να βρεθεί αυτή τη στιγμή η τροφή, διότι διαφορετικά δεν τη βγάζω καθαρό σαν οργανισμό. Και κάπως έτσι εξηγούνται με πολύ επαγκαλίστικο τρόπο ένα επιρφαγικό επεισόδιο, το οποίο είναι και ο φόβος των περισσότερων ανθρώπων. Αλλά δεν είναι κάτι το οποίο έχασα εγώ την πειθαρχία και τον έλεγχο και βρέθηκα ξαφνικά σε ένα επιρφαγικό.
Υπάρχουν πράγματα τα οποία είναι καλό ένας άνθρωπος να ξέρει ποια είναι αυτά που πρέπει να έχουν προηγηθεί για να θεωρηθεί ότι πραγματικά έχει χαθεί ο ελέγχος. Γιατί γενικότερα μια διατροφική διαταραχή είναι ένα παιχνίδι ελέγχου. Ποιος ελέγχει ποιον. Αν δεν φάω και αν γυμναστώ παραπάνω, έχει κερδίσει η διατροφική διαταραχή.
Άρα το παιχνίδι είναι κερδισμένο για τη διατροφική διαταραχή, χαμένο για εμάς. Αν όμως τώρα υπάρχουν στάντα γεύματα, υπάρχει λόγος τα οποία τα φάγαμε. Δεν τα φάγαμε ούτε επειδή ήταν θρεπτικά, ούτε επειδή ήταν πολύ, ούτε επειδή ήταν λίγο. Ήταν πράγματα τα οποία γνωρίζουμε διατροφικά, ότι χρειαζόμαστε σαν ανθρώπινο είδος και εξυπηρετούν κάποιο συγκεκριμένο σκοπό στο σώμα μας.
Τι θρέψει. Κατά κύριο λόγο ναι. Οπότε αν είναι πιο ξεκάθαρο, τότε έχουμε μεγαλύτερη πιθανότητα σιγά σιγά να κερδίζουμε. Γιατί μία μάχη με μία διατροφική διατραχή δεν είναι μία μεμονωμένη. Είναι ένας συνεχής αγώνας. Μιλάς ότι και για τα όρια που πρέπει να βάλουν οι γονείς. Εγώ θυμάμαι ένα περιστατικό πριν από τρία χρόνια, όπου είχε καλέσει μία από τις κόρες μου, μία φίλη της, και το είχα δει το κορίτσι εγώ κάποιες φορές, σχεδόν φυσιολογικό θα έλεγα.
Ίσως τώρα και ένα παιδάκι 12-13 χρονών, που είναι και στην ανάπτυξη, συνήθως φαίνεται ότι έχει λίγο παραπάνω διαφορετικό σωματότυπο, δεν θέλω να πω κάτι άλλο. Και όταν το είδα, είχε καιρό να το δω που ήρθε στο σπίτι μας, το είχα δει ότι είχα χάσει πάρα πολύ βάρος. Πάρα πολύ βάρος. Ξεκινάμε να φάμε το μεσημέρι, αυτό καθόμασταν στο τραπέζι και αυτό κοιτάει για το πιάτο.
Καταλαβαίνετε, έτσι. Και λέω, διότι αγάπη μου λέω, εμείς στο σπίτι μας όλοι τρώμε το ίδιο φαγητό. ή θα τρως ό,τι τρώμε και εμείς ή θα πρέπει να σε βάλω στο λεωφορείο να πιστέψεις πίτι. Ξεκίνησε να τρώει, έμεινε μαζί μας 10 μέρες. Πραγματικά, εκεί που ήταν ένας κεντροπόπαιδάκι την πρώτη μέρα άρχισε ξανά να χαμογελάει ενώ άκουγε τα αστεία δεν γέλαγε που ενώτουσαν άρχισε να κάνει και αυτό μετά τις 10 μέρες.
Βέβαια, έτσι, δεν θεραπεύεται κανείς σε 10 μέρες γιατί Τυχαία άκουσε, δεν θυμάμαι ποιος, νομίζω γυναίκα μου, μια συνομιλία που μίλεγε με τη μαμά της και έλεγε στη μαμά της, εντάξει φτάνει ως εδώ, αύριο έχουμε σπίτι, ετοίμασέ μου το ποτόπιλό μου. Να το εξορροπήσω λίγο. Ναι, να το εξορροπήσω, λίγο να κάνω και ό,τι άλλο χρειάζεται.
Άρα λοιπόν, ακόμα και τα σταθερά όρια σε αυτά τα παιδιά, Βέβαια εντάξει μετά μίλησα εγώ και με τη μαμά, ποια είναι πολύ καλύτερα το κορίτσι αυτό, μπήκε και σε θεραπεία και βοηθήθηκε αρκετά, όχι για μένα σωστά και για όλο το χρονικό διάστημα, αλλά εν τούτης και ένας χρόνος συνεργασίας με διατροφολόγητα, συνεργαζόταν με την Κατέρινα Τζερνοτοπούλου, αλλάξανε πολλά πράγματα.
και μόνο η ίδια η θρέψη βοήθησε αυτό το κορίτσι διότι και μόνο που τράφηκε καλύτερα άλλαξε η διάθεσή του. Έτσι, άλλαξε η διάθεσή του. Ακόμα και το γεγονός, επειδή είναι μέσα στα θεραπευτικά εργαλεία που χρησιμοποιούμε, το γεγονός ότι δεν μαγείρευε, δεν κανόνιζε αυτό το τι θα φάει και οτιδήποτε είχαμε το έτρωγε, που είναι βασικό θεραπευτικό εργαλείο που τσακωνόμαστε με τους γονείς, ότι δεν κανονίζει το παιδί ούτε τι θα φάει, ούτε πόσο θα φάει.
Εμείς του σερβίρουμε, το τρώει και τελείωσε. Και όλο αυτό το κομμάτι ζωής στις 10 μέρες είχε αρχίσει να δίνει μια διαφορετική ενέργεια σε αυτό το κορίτσι και να συμπεριφέρεται καλύτερα. Για πως τα ακούς. Γενικότερα είναι ένα παράδειγμα του πως μοιάζει μια θεραπεία, να συνεχίσεις αγώνας. Γενικότερα όσον αφορά τα όρια, συμφωνώ ναι, γιατί αν τον έλεγχο της τροφής τον έχει η διατροφική διαταραχή, είναι ξεκεκριμένα τα βήματα.
Μην το φας εκείνο, φάει μόνο τόσο λίγο, εσύ μόνο θα κομμαντάρεις τι θα φας και πόσο θα φας, να έχεις τον απόλυτο έλεγχο. Οπότε, προκειμένου να χάσει έδαφος η διατροφική διαταραχή, κάποιος άλλος, ιδανικά εκπαιδευόμενος από κάποιον επαγγελματή υγείας, γονείς για παράδειγμα, αλλά και με την καθοδήγηση των ε benef benef benef benef διατραχή που αυτό είναι και που δυσκολεύει και τους περισσότερους γονείς. Δηλαδή είπα ότι αυτό είναι το φαγητό σου, είπα εγώ αυτό δεν το τρώω και είπα εντάξει δεν πειράζει.
Δηλαδή υπέγειξα. Ναι, είσαι διατροφική διατραχή και είπα να σου φτιάξω κάτι άλλο. Οπότε πόσο σοβαρό είναι το να έχει προηγηθεί μια δουλειά και φαίνεται ότι υπάρχουν και μεγαλύτερα προγνωστικά καλυτερεύσεις της θεραπείας διατροφικής διατραχής το να έχει προηγηθεί ένα διάστημα και όχι ένα μήνα πριν τις διακοπές γιατί αν έχουν τεθεί αυτά τα όρια είναι πολύ πιο εύκολο να συντηρηθούν τα ίδια όρια στις διακοπές. Θα φάμε έξω. Αυτό θα φας.
Με τη συμβουλή του ιδιωτολόγου θα είμαστε έξω στις διακοπές. Οι οδηγίες του ιδιωτολόγου ήταν αυτοί. Το βραδινό σου ήταν αυτό. Όχι άμα θες μην τρως έχει ζέστη το καταλαβαίνω μη φας εγώ θα πάω για ύπνο νηστάζω δεν πεινάω εντάξει πήγαινε για ύπνο πόσο λέγω από αυτό να μην υπάρχει πρόγραμμα πως έλεγα της προάλληλος ότι τα παιδιά μου κάνουν διαλυματική νηστεία ξυπνάνε το μεσημέρι για να φάμε μαζί τουλάχιστον τρώμε μαζί εντάξει οπότε εδώ να πούμε φυσικά ότι όλοι αυτά που λέμε κάτι ακούει για τον εαυτό του και εδώ θέλω να προσθέσω σήμερα που ο μήνας είναι 30 Ιουλίου χθες Τετάρτη 29 Ιουλίου Δημοσίευσα και στο ίνστανγκ Γραμμένα βιντεάκι Που μάλιστα το γύρισες εσύ Συμπτοματικά εδώ στο γραφείο Που μας έλεγε ότι κάθε μέρα Κάθεται στη τηλεόραση Και περνάει όλο το βράδυ Βλέποντας σειρές Και παράλληλα τρώγοντας παγωτό κάθε μέρα Και εξηγούσε ότι Αν κάθε μέρα βλέπεις ένα και δύο Άσο που ψυχολογεί Λέει ότι κάποιος που βλέπει περισσότερα από δύο επεισόδια σε μία σειρά είναι στην αρχή της θλίψης και σταδιακά αυτό σε απομονώνει από τον κόσμο.
Άρα η οδηγία είναι αν μπορείς και τη σειρά που θα δεις να τη δεις με παρέα. Ακόμη και χαζομάρανα, δεν έχει σημασία. Προκειμώνει να υπάρχει επικοινωνία. Και το ίδιο το γλυκό αν έχεις να το φας φά το πριν, μετά, όχι κατά τη διάρκεια να το απολαύσεις. Και από κάποιους παρεξηγήθηκε τόσο πολύ αυτό. κάποιοι θύμωσαν πολύ γιατί προφανώς όταν αναγνωρίζεις κάτι στον εαυτό σου το πρώτο σύντομα είναι ο θυμός και είναι θετικό το γεγονός ότι κάποιοι θύμωσαν που το άκουσαν είμαι βέβαιος ότι την επόμενη φορά που θα κάσουν μπροστά σε μία οθόνη να δουν μία σειρά τρώγοντας είτε παγωτό είτε junk food ή οτιδήποτε άλλο θα μπει και μία μικρή πληροφορία στον εγκέφαλο μήπως τελικά τρώω εγώ μαζί με τη θλίψη μου και μήπως αφού τρώω και να αποδεχτώ ότι τρώω μαζί με τη θλίψη μου να το προλάβω επειδή ξέρω ότι αν αυτό συνεχιστεί για κάποιο διάστημα η θλίψη μετά γίνεται κατάθλιψη και μήπως αφού μου συμβαίνει αυτό να το αποδεχτώ ότι μου συμβαίνει αλλά τι να κάνω να μην αρθίσω να με παρασύρει αυτό το τσουνάμι
της μοναξιάς, της θλίψης, της στεναχώριας για μεγάλο χρονικό διάστημα Ξέρουμε πολύ καλά ότι ένας από τους τρόπους για τους οποίους μπορεί ένας άνθρωπος να δει τι είναι αυτό που του συμβαίνει είναι μέσω της παρατήρησης. Οπότε τίποτα δεν είναι σχέση αιτίας αιτιατού. Όποιος βλέπει σειρές έχει θλίψη. Εννοώ ότι το ένα προκαλεί το άλλο.
Αλλά παρατηρώντας ένας άνθρωπος τις συμπεριφορές τους καλό και όσους μας ακούνε να αναρωτηθούν. Ποιες στιγμές χρειάζομαι παγωτό. Ποιες στιγμές χρειαζομαι κάτι άλλο το οποίο ξέρω ότι δεν το τρώω για τη θρέψη μου και πολύ καλά κάνω αλλά το τρώω συνηθινά για άλλους λόγους Γιατί η διατροφή δεν είναι άσπρο μαύρο, κάποια πράγματα τρώω για τη θρέψη μου, κάποια άλλα τρώω επειδή θέλω να τα δοκιμάσω, επειδή είναι νόστιμα, επειδή τα θέλω, οτιδήποτε Πολλές ερωτήσεις, η πρώτη που θα έλεγα είναι η εξής Είναι σταθερά τα πράγματα που επιλέγω για τη θρέψη μου και τα υπόλοιπα κινούνται 1. Είναι συγκεκριμένες οι στιγμές που αναζητώ τη συγκεκριμένη σοκολάτα ή το γλυκό Τις μέρες, είναι κάθε μέρα, ποια ώρα της μέρας είναι αυτή Γιατί υπάρχουν συσχετήσεις και σε κάθε άνθρωπος υπάρχουν μοτίβα Αυτά ψάχνουμε να βρούμε Οπότε αν πάρουμε το παράδειγμα ότι ένας άνθρωπος που δουλεύει όλη μέρα Γυρίζει αργά το απόγευμα στο σπίτι του Και αυτό που περιμένει για να νιώσει καλά benef benef
και μοναξιά και θλίψη και θυμό δεν ξέρω για τη δουλειά του ή ανασφάλεια του δικαλώσου τη δουλειά του ή τίποτα να καλυφθεί με το φαγητό ως μέσο μοναδικής φροντίδας δηλαδή δεν έκανα τίποτα άλλο για μένα σήμερα τουλάχιστον να σου προσφέρω ένα νόστιμο φαγητό ένα μόδιασμα όπως λέει και η Νικόλου Ναι, αλλά για να το κατανοήσει ένας άνθρωπος θα πρέπει να μπει στη διαδικασία όχι να αποδεχτεί μια κατάσταση αλλά να μπορέσει να τις πάρει σε κομμάτια.
Δηλαδή να δει πόσες φορές συμβαίνει, υπό ποιες προϋποθέσεις, για να μπορεί να βρει μετά τεχνικές τις οποίες θα μπορέσει να διαχειριστεί. Και τι άλλο μπορώ να κάνω. Γιατί για να λύσεις ένα πρόβλημα πρώτα πρέπει να αποδεχτείς το πρόβλημα. Αν όλοι αυτοί λοιπόν, γιατί είδαν αυτό το συγκεκριμένο βιντεάκι, γιατί ακούνε αυτό που λένε, σαφώς η καλύτερη λύση είναι να πεθούν σε έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας και να πούν υποψιάζομαι ότι αυτή μου η συμπεριφορά ίσως δεν είναι και η πιο κατάλληλη ή θα μπορούσε να σκεφτώ και κάτι άλλο ας μπει στην πλατφόρμα στο dietpavlacoaching.gr και να κάνει μια διαγνωστική συνεδρία με έναν επαγγελματία υγείας συμπληρώνοντας το κατάλληλο ψυχομετρικό εργαλείο που έχουμε ετοιμάσει και να πάρει μια σαφή απάντηση αν στην καθημερινότητά του έχει μια διαταραγμένη σχέση με το φαγητό. Και σίγουρα δεν πάει όλα μαζί γενικευμένα.
Δηλαδή μπορεί ένας άνθρωπος όντως να είναι μόνος του. Δηλαδή να μην έχει σύντροφο, να μην έχει γονείς. Μπορεί να είναι διαφορετικά αυτά που βιώνει ένας άνθρωπος. Δεν μοιάζουν. Τα μοτίβα μοιάζουν. Τα μοτίβα συμπεριφοράς μοιάζουν λόγω ότι όλοι ανήκουμε στους Homo sapiens αλλά το τι έχει περάσει κάποιος και το πώς αντιλαμβάνεται τα πράγματα την κοινωνική του ζωή και όλα τα υπόλοιπα είναι προφανώς και διαφοροποιούνται.
Οπότε ας μην πούμε στη διαδικασία να γενικεύσουμε για να βοηθήσουμε κάποιους και αυτός είναι ο σκοπός αλλά να προβληματίσουμε. Μικρές σπίδες βάζουμε, προβληματισμού και ίσως μιας προσπάθειας αναθεώρησης να δω και με μια διαφορετική οπτική αυτό που κάνω. Σίγουρα και πάντα πρέπει να αναρωτηθεί ένας άνθρωπος αν έχει δώσει πρώτα όλα αυτά που χρειάζεται το σώμα του και ποια ανάγκη όντως του κάλυψε το γλυκό ή το πογωτό.
Αν του κάλυψε την απόλαυση ή την αλλαγή γεύσης σίγουρα δεν θα το αναφέρει ως πρόβλημα γιατί θα είναι μία ποσότητα η οποία του κάλυψε αυτή την ανάγκη την απόλαυση. Η απόλαυση ξέρουμε ότι είτε φάω ένα γλυκό είτε 20, η απόλαυση είναι το ίδιο. Άρα θα πρέπει να αναρωτηθώ πόσο γεμάτος άνθρωπος είμαι από στιγμές και από θρέψη.
Πρέπει να έχουν πάντα στο μυαλό τους ότι θρέψη δεν είναι μόνο η απόλαυση, αλλά πρέπει να μάθουν να ζητώ και το κοινωνικό κομμάτι στη ζωή μου, γιατί ξέρουμε ότι τα κινητά στην ουσία κλέβουν την προσοχή μας και η σειρά στον χρόνο μας, οπότε το να κάνω scroll για ώρες και μάλιστα ήταν ένα podcast που έκανα με μία εκπαιδευτικό πριν από τρίτης ώρες που έλεγε ότι πάνω από 35 λεπτά όταν ασχολείσαι με κάτι με οθόνη ο εγκέφαλος δυσκολεύεται πάρα πολύ να παγκιστορθεί από αυτό πάρα πολύ οπότε η οδηγία είναι να έχουμε και επικοινωνία με τους ανθρώπους, περήπατο να ακούσουμε ένα podcast, να βγούμε έξω να κινηθούμε, να μην είμαστε απλώς σε ένα καναπέ να προσκαλέσουμε φίλους να δούμε σειρές. Έχω προσωπικά δεν μπορώ να δω, πολύ σπάνια δηλαδή μόνος μου, μέχρι 15-20 λεπτά αντέχω, μπορεί να ζητήσω κάποιον να είναι και εκεί μαζί της και να σχολιάζω γιατί είναι και απομόνωση η οθόνη πολλές φορές είναι και απομόνωση και χρειαζόμαστε και την επικοινωνία Να πούμε λοιπόν
και όσους μας ακούν τώρα που είναι σε διακοπές ή αν θα το μεταφέρουν σε επόμενες διακοπές σε αυτό το επεισόδιο γιατί για μένα αν θα μπορούσα να πω ένα πράγμα στο πώς να πέρασει κάποιος και είναι αυτό που θα με έχετε ακούσει να λέω πολύ συχνά όταν επιστρέφω από διακοπές, αν γυρίσω από διακοπές για να με ρωτήσεις πώς πέρασες και σου απαντήσω χωρίς απρόπτα είναι το πρώτο πράγμα γιατί συμβαίνουν πολλά απρόπτα, η ζωή είναι μικρή και το καλοκαίρι όσο έχουμε το χρόνο να αφιερώσουμε και στον εαυτό μας και στους γύρω μας και σε κάποιους ανθρώπους, σε οικογένειές μας, σε ζύγους, συντρόφους, παιδιά, να τους δώσουμε και περισσότερη προσοχή γιατί έχουμε την ευκαιρία να το κάνουμε.
Άρα δεν θα πρέπει να μας αποσχολεί μόνο πώς θα διαχειριστούμε το φαγητό, αλλά γενικότερα το σύνολο της ζωής που έχει επιλέξει ο καθένας για τον εαυτό του. Ανθί μου ευχαριστώ πάρα πολύ και ευχαριστούμε και εσάς που σε αυτές τις ζέστες μας ακούσετε. Ευχαριστούμε πολύ. Φτιάξεις και ένα ωραίο φυλάδιο, πώς θα το πω αυτό, το οποίο λέει πάει η διατροφική διαταραχή, οι διακοπές.
ένας οδηγός για το καλοκαίρι και την αυτοφροντίδα θα το βρούμε αυτό και στο προφίλ σου στο instagram και μου αρέσει αυτό που λες στο τέλος ίσως το πιο σημαντικό καλοκαιρινό ερώτημα δεν είναι πως αλλάξω το σώμα μου αλλά πως μπορώ να φροντίσω τον εαυτό μου ενώ ζω τη ζωή μου αξίζεις τη ζωή σου έτσι όλοι μας αξίζουμε ό,τι μπορούμε καλύτερο για τον εαυτό μας και κάνουμε και ό,τι μπορούμε Άρα αυτό που δεν θα έπρεπε να μπαίνει σε πάυση Τις καλοκαιρινές διακοπές είναι η ζωή Και αυτό που θα πρέπει να μπει σε πάυση Τις καλοκαιρινές διακοπές Είναι το άγχος, η ενοχή Και γενικότερα η σκέψη της διατροφικής διαδραχής Αυτές θα ήταν καλό να μπουν σε πάυση Σύμφωνο και πάυξα να Ευχαριστώ πολύ Αυτή θα θυμήθηκα η Αγγελική Σαντίλου είναι έχω κουραστεί πολύ θέλω διακοπές όλοι μας και Αγγελική διακοπές και εσύ αν ακούς το επεισόδιο που θα το ακούσεις ευχαριστούμε πάρα πολύ αν λοιπόν σου άρεσε αυτό το podcast διαδοσέ το στους φίλους σου και αποθήκευσέ το στα αγαπημένα σου
για να ακούς πρώτος τα όμορφα και σημαντικά πράγματα που θα επιλέγω κάθε εβδομάδα για σένα για μια σπουδαία ζωή και να θυμάσαι ότι Όμορφοι και εγωιτευτικοί είναι οι χαρούμενοι και χαμογελαστοί άνθρωποι, όχι οι αδύνατοι.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα