#130 Μύθοι & Αλήθειες στη Δίαιτα – Guest ο διαιτολόγος Πάρης Παπαχρήστος
ΠΟΤΕ την Κυριακή ΔίαιταΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Μήπως τελικά δεν είναι οι υδατάνθρακες, τα μακαρόνια ή η μπανάνα που μας παχαίνουν, αλλά ο τρόπος με τον οποίο έχουμε μάθει να αντιμετωπίζουμε το φαγητό;
Πόσο αξιόπιστες είναι οι συμβουλές διατροφής που παίρνουμε από εφαρμογές, μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή ανθρώπους που δεν έχουν την κατάλληλη επιστημονική εκπαίδευση;
Μπορεί ακόμη και μια «υγιεινή» συνήθεια, όπως το να τρώμε τεράστιες ποσότητες σαλάτας για να φουσκώσουμε, να εξελιχθεί σε προβληματική διατροφική συμπεριφορά;
Τι ισχύει πραγματικά για τα τεστ δυσανεξίας, το νερό μαζί με το φαγητό, το βραδινό μετά τις 8 και όλους εκείνους τους κανόνες που ακούμε εδώ και χρόνια;
Και τελικά, μήπως αντί να κυνηγάμε έναν αριθμό στη ζυγαριά πρέπει να μάθουμε να επενδύουμε στη διατροφική μας συμπεριφορά, στον ύπνο, στην κίνηση, στη χαρά και σε έναντρόπο ζωής που μπορούμε πραγματικά να διατηρήσουμε;
Περίληψη επεισοδίου
Σε αυτό το επεισόδιο του «Ποτέ την Κυριακή Δίαιτα» συζητώ με τον διαιτολόγο Πάρη Παπαχρήστο, ιδρυτή και διευθυντή του medNutrition.gr και συγγραφέα του βιβλίου «Μύθοι & Αλήθειες στη Διατροφή μας», και βάζουμε στομικροσκόπιο μερικούς από τους πιο επίμονους μύθους γύρω από τη διατροφή.
Ξεκινάμε από την πρωτεΐνη και τους υδατάνθρακες: χρειάζεται πραγματικά να κόψεις τους υδατάνθρακες για να χάσεις βάρος; Παχαίνει η μπανάνα; Παχαίνουν τα μακαρόνια;Πόσο σημαντική είναι τελικά η ποσότητα, η μερίδα, ο κορεσμός και κυρίως η δυνατότητα να ακολουθήσεις έναν τρόπο διατροφής για χρόνια και όχι απλώς για μερικές εβδομάδες;
Συζητάμε ακόμη για την εμμονή με τη ζυγαριά και τον αριθμό των κιλών, για τις εφαρμογές που υπόσχονται ότι μπορούν να αναλύσουν ακόμη και ένα γεύμα από μια φωτογραφία, γιατα τεστ δυσανεξίας, το νερό κατά τη διάρκεια του γεύματος, τις τεράστιες σαλάτες που τρώμε για να «φουσκώσουμε», αλλά και τον μύθο ότι μετά τις 8 το βράδυ απαγορεύεται να φάμε.
Η συζήτηση ανοίγει ακόμη περισσότερο: μιλάμε για το μέγεθος των μερίδων, το έτοιμο φαγητό, τη μαγειρική στο σπίτι, τη σπατάλη τροφίμων, την ποικιλία στη διατροφή και τοντρόπο με τον οποίο μεγαλώνουμε τα παιδιά μας γύρω από το οικογενειακό τραπέζι.
Και τελικά φτάνουμε σε κάτι πολύ μεγαλύτερο από τους διατροφικούς μύθους: η υγεία δεν είναι ένας αριθμός στη ζυγαριά. Είναι η σχέση μας με το φαγητό, ο ύπνος, ηκίνηση, η ψυχολογία, η αυτοφροντίδα και ακόμη και το να συνεχίζουμε να παίζουμε, να γελάμε και να απολαμβάνουμε τη ζωή.
Το διαιτολόγο Πάρη Παπαχρήστο θα τον βρεις
Στο Facebook https://www.facebook.com/ppapachristos
Στο Instagram https://www.instagram.com/paris.papachristos/
Το βιβλίο «Μύθοι και Αλήθειες στη διατροφή μας» των εκδόσεων MedNutrition Publications θα το βρεις στο σύνδεσμο ΕΔΩ
Στο επεισόδιο σχολιάζονται τα ακόλουθα
διατροφικοί μύθοι, μύθοι και αλήθειες στη διατροφή, υδατάνθρακες, πρωτεΐνη, πρωτεϊνικέςδίαιτες, απώλεια βάρους, μπανάνα, μακαρόνια, μέγεθος μερίδας, κορεσμός, σαλάτα,φυτικές ίνες, νερό στο γεύμα, τεστ δυσανεξίας, δυσανεξία στη λακτόζη, γλουτένη,εφαρμογές διατροφής, τεχνητή νοημοσύνη και διατροφή, ζυγαριά, εικόνα σώματος,διατροφική συμπεριφορά, διατροφικές διαταραχές, βραδινό γεύμα, κιρκάδιοςρυθμός, ύπνος, πείνα, έτοιμο φαγητό, μαγειρική, σπατάλη τροφίμων, ποικιλίατροφίμων, οικογενειακό τραπέζι, άσκηση, αυτοφροντίδα, ψυχολογία
Μουσική τίτλων ΕυάγγελοςΖουμπανέας
Ηχοληψία Χριστίνα Μούγιου
Όλα τα podcast της σειράς«Ποτέ την Κυριακή Δίαιτα» μπορείς να τα βρεις και στο site https://zoumbaneas.gr/podcast/
και σε όλες τις πλατφόρμες SpotifyApple PodcastsYouTube
Στο Youtube ΕΔΩ
Στο Spotify ΕΔΩ
Στο Apple PodcastΕΔΩ
#ΠοτέΤηνΚυριακήΔίαιτα#ΠάρηςΠαπαχρήστος #medNutrition #ΜύθοιΚαιΑλήθειες #ΔιατροφικοίΜύθοι #Διατροφή#Διαιτολόγος #Υδατάνθρακες #Πρωτεΐνη #ΑπώλειαΒάρους #ΔιατροφικήΣυμπεριφορά#ΕικόναΣώματος #ΔιατροφικέςΔιαταραχές #ΥγιεινήΔιατροφή #Ύπνος #Άσκηση #Αυτοφροντίδα#Nutrition #Podcast #GreekPodcast
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Σήμερα τρως σαλάτα μπόλικη, έχεις πέρασει να ξάμει, έχεις φάει πάρα πολλές σάλατες, έχεις βαρεθεί να τρως σαλάτες και μετά θες κάτι άλλο για να χορτάσεις. Όταν βγεις έξω, κάτι άλλο για να χορτάσεις. Που μπορεί να είναι πέντε κομμάτια πίτσα. Δυο διπλόπιτα, πώς το λέμε. Α, δυο διπλακόπιτες, ναι ακριβώς. Ή δίκανα, όπως έχω μάθει, που έχει δυο καλαμάκια μέσα έτσι για να το...
Έτσι λέγονται, δεν το ξέρω. Και εγώ τα μαθαίνω, μου τα λένε. Ή επίσης μια τούρτα. Υπήρχε άντρων που μου είπαν ότι εγώ πάρει όταν δεν τρώω πολύ μεγάλης ποσότητες σαλάτας, μάλιστα τρώω τούρτα. Και του λέει τούρτα είναι γλυκό. Για μένα μου λέει το μεσημεριανό μου. Καλώς ήρθατε στο podcast Ποτέ την Κυριακή Δίαιτα. Σε ένα απολαυστικό επεισόδιο που ξεκινάει αμέσως τώρα.
Είμαστε έτοιμοι Γεννηθήκαμε έτοιμοι Είμαστε έτοιμοι Γεννηθήκαμε έτοιμοι Ωραία θέα έχουμε Όχι είναι πολύ ωραία η θέα Και παντού υπάρχει ένας μύθος Το θυμάστε τη διαφήμιση Το θυμάμαι Και βλέπω κάποιες μύθες που επαναλαμβάνονται Και επαναλαμβάνονται και είναι η ίδια μύθη Απλά προσθέτουμε και νέους μύθους Στην ιατροφή μας Η αλήθεια είναι ότι όλο και χειρότερα γίνονται τα πράγματα, ενώ η αλήθεια είναι μία.
Και η απλή ίσως, όχι τόσο σύνθετη, αλλά εντάξει πιο εύκολο να πιστέψουμε κάτι το οποίο έχει και μια πολυπλοκότητα, έχει και μια επιστημονική από πίσω χρειά και ίσως πέφτουμε σε αυτή τη λούμπα και αν δεν ακολουθήσουμε έναν δρόμο που είναι πιο φυσιολογικός, πάμε σε παρακλάδια. Να τα πάμε από την αρχή. Πάρης, Παπαχρήστος. Παρασκευάς το Political Correct.
Ναι, το καλλιτεχνικό μου είναι το παλιό. Εδώ και χρόνια διευθυντής του MedNutrition, έτσι τα λέγαλα. Είμαι ιδρυτής το 2003. Παλιός, είσαι παλιός φίλε και εσύ. Πολλά χρόνια η αλήθεια είναι, πώς περνάνε το καταλαβαίνουμε. Δεν μιλήσω, από τη Θεσσαλονίκη τέλειωσες πότε, το 2008. Το 2000. Το 2000 τέλειωσες, έτσι, μπράβο. Μετά εντάξει είχαμε και το στρατό, οπότε 2003 μπήκαμε.
Πώς γεννήθηκε η ιδέα να γράψεις το βιβλίο Μύθοι και Αλήθειες στη διατροφή μας, από τι. Και πότε το γράψεις νομίζω αυτό, το γράψεις... Το 2010. Το 2010. Ναι, ήταν έτσι μια ιδέα η οποία ξεκίνησε επειδή βλέπαμε συνέχεια τις ερωτήσεις στο γραφείο μας, τα ακούω και από άλλους συναδέλφους, καλή ώρα, και εννοώ, και να δώσουμε μια απάντηση, είδα και οι αντίστοιχες εκδόσεις που υπήρχαν στο εξωτερικό και έλπα τότε δεν υπήρχε κάτι αντίστοιχο στην Ελλάδα και το προσεγγίσαμε με αυτόν τον σκοπό.
Υπήρχε μετά και η πρόθεση να βγάλουμε αυτό το βιβλίο στις εκδόσεις για να το δώσουμε στο συνέδριο διαιτολόγων της Κύπρου. Είχε ζητηθεί αυτό, οπότε τρέξαμε, συγκροτείως σαν ομάδα, πέρα από το συγγραφικό κομμάτι, ξέρεις, είναι και όλα τα άλλα κομμάτια που είχαν κάνει και ποιος θα κάνει τον ορθογραφικό έλεγχο, ποιος θα το εκτυπώσει, όλα αυτά τα αστάδια έκδοσης ενός βιβλίου.
Οπότε αυτό εδώ πέρα είναι ένα εγχειρίδιο και για συναδέλφους, για το πώς πρέπει να απαντούν, γιατί έχεις και τεκμηριωμένες απαντήσεις μέσα στο βιβλίο. Και είναι και ένα εγχειρίδιο και για τους απλούς ανθρώπους. Δηλαδή έχει δύο όψεις που μπορεί να διαβαστεί και από συναδέλφους, έτσι και από ειδικούς μάλλον, μην μιλάμε μόνο από συναδέλφους, αλλά και από επαγγελματίες υγείας, αλλά και από το κοινό.
Οπότε, περίπου πόσους μύθους έχεις γράψει μέσα. Αυτό ήθελα να σου πω, πραγματικά, αυτό ήθελα να σου πω. Είναι 420 μύθοι, ένα. Αλήθεια. 420 μύθοι, απαντώνται όλες σε λιγότερο από 150 λέξεις. Δηλαδή, δεν θέλαμε να το πολυπλοποιήσουμε το πράγμα διαβάσης, κάποιος σε ένα κατεβατό. Αυτό είναι ένα βιβλίο, 24 σελίδες και έχει μέσα 420 μύθους και διαβάζεται σε 4 ώρες.
Αυτό το έχεις χρονομετρήσει. Δηλαδή είναι χρονομετρημένο, ο στόχος ήταν αυτός. Δεν θέλει κάποιος να μάθει όλη την πληροφορία από πίσω, αλλά να πάρει μια σωστή επιστημονική απάντηση τεκμηριωμένη. Οπότε υποθέτω ότι υπάρχει και το ευρετήριο, οπότε κάποιος μπορεί να επιλέξει, όμως δεν θα τους πούμε όλους, ή θα κάνουμε το πρώτο μέρος και μετά θα κάνουμε όπως λέγεται στις ταινίες, το σίκουελ.
Το σίκουελ, έφτιαξα το μέρος. Το σίκουελ, ωραία. Να δούμε αν θα χωρέσουν σε ένα επεισόδιο. Ας πάρουμε τους 20 πιο σημαντικούς. Να ξεκινήσουμε. Πρώτα απ' όλα ένας πολύ γνωστός μύθος είναι να κάνω δίαιτα πλούσια σε πρωτεΐνες και φτωχείς υδατάθλιξες για να χάσω βάρος. Είναι μια μεταθυεσμένη πάλι ολυκοθερμητική δίαιτα, δηλαδή πάμε σε μια πρωτενική δίαιτα, που παλιά λέγαμε χημική, μετά ντουκάν, μετά κέτο, δηλαδή πάμε σε ένα τεχνομωτήμα. Πέθανε και ντουκάν εδώ μεταξύ.
Πέθανε ντουκάν, και ο Άνγκενς έχει χειρατήσει. Όλοι θα ήταν, φίλε, όσοι πρεσβεύανε την πρωτενική διαιτολική. Την πρωτενική και την μακροβιότητα μαζί. Ωστόσο, ουσιαστικά κάνεις μια υποθερμιδική δίαιτα είναι πάλι. Δηλαδή για να μειώσεις το βάρος σου ένα υποθερμιδικό διαιτολόγιο χρειάζεσαι απλά αν κόψεις μια ολόκληρη κατηγορία από συνειδητατάνθρακες ουσιαστικά κάνει μια υποθερμιδική δίαιτα.
Και δεν είναι μόνο αν κόψεις μια ολόκληρη κατηγορία αλλά κόβοντας τους υδετάνθρακες γενικά, αυτό παίρνει μπάλα και χρήσιμους ωφέλιμους υδετάνθρακες και κακούς υδατάνθρακες. Οπότε το ερώτημα είναι για πόσο καιρό μπορείς να το κάνεις αυτό. Αυτό είναι το πόσο συμπαντικό. Γιατί το ένα που ανέφερες είναι η θρεπτική κατάσταση που σημαντικό είναι.
Τι θρεπτικά θα χάνω. Από τις καθητικές είναι. Από τους καλούς υδατάνθρακες. Αλλά και την άλλη είναι ότι πόσο μεγάλη συμμόρφωση μπορεί να έχεις σε αυτό το πλάνο. Τρεις εβδομάδες, τέσσερις εβδομάδες. Ένα τρίμηνο, ένα εξάμηνο. Μετά ξανακυλεί σε μια άλλη διατροφή που είναι πλούσια σε θερμίδες, πλούσια σε λιπαρά γιατί ο ληστέρης πάντα οδηγεί, είναι σαν το τέννις.
Σε ποιο γήπεδο παίζεις, στην υποθερμιδική δίαιτα ή στην υπερθερμιδική δίαιτα. Και είναι μπαλάκι, εσύ είσαι το μπαλάκι και παίζεις ανάμεσα σε αυτές τις δύο πλευρές. Και γίνεις σαν μπαλάκι στην παραβιδοφορήση. Ακριβώς, ναι, ακριβώς. Είναι ένα σημαντικό λοιπόν μύθος που ακόμα και σήμερα το βλέπουμε κυρίως γυμναστηριακά με το που πας στο γυμναστήριο, το πρώτο που ακούς, πάμε κυρίως πρωτεΐνη, μη τρως τους υδατάνθρακες, κόψεις τους υδατάνθρακες.
Ποιος το λέει αυτό. Ο γυμναστής. Ο γυμναστής, ο γιονιδιετολόγος. Ο γυμναστής το λέει. Άσε τώρα με τους γυναστές. Δηλαδή, πραγματικά εκτιμώ τόσο πολύ τους γυναστές. Όπως και εσύ, το ίδιο και εγώ. Συνεργαζόμαστε. Συνεργαζόμαστε τέλεια. Οφείλουμε τη φυσική μας κατάσταση και ακόμα παίζουμε μπάσκετ με τα παιδιά μας στην ουσία.
Εντάξει. Έτσι, έτσι. Με τα παιδιά μας και το οφείλουμε στην καλή φυσική κατάσταση που μας έχουν δάξει οι γυναστές. αλλά όταν έρχονται οι γυμναστές και έχουν άποψη για τη διατροφή, δηλαδή πραγματικά η οδηγία μου είναι όχι να ακούσεις την άποψη του, ούτε τη φωτογραφία του να του δώσεις. Κοίτα, εγώ όταν ήρθα στο Λουτράκι, το πρώτο που έκανα μετά από κάνα εξάμεινο μόλις προσαρμόστηκα ήταν να πάω σε ένα γυμναστήριο.
Με το μπαίνω σε γυμναστήριο, μου λένε έλα πάνω στη ζυγαριά. Χωρίς να ξέρουν ποιος είσαι. Εμπαίνω, λοιπόν, πάνω στη ζυγαριά, με μεριμιζικούν, κατάνε και τον βάρος, λέω, κοίτα υπάρχει και εδώ καταγραφή του βάρος μου. Πιο κάτω, πάμε στον διάδρομο πάνω, μετά από δέκα λεπτά πάνω στον διάδρομο περπάταγα, μου λέει, να κόψουμε τους υδατάθλιπες κρέας με σαλάτα, μου λέει. Αυτός είναι ο δρόμος.
Του λέω, για να το λες εσύ, του λέω, κάτι θα ξέρεις. Μετά από καιρό έμαθα ότι είμαι και διαιτολόγος. Αλλά είχε πολύ πλάκα δηλαδή και μόνο... Όχι, είχε θράσος δηλαδή και που έμεθο ότι σε διαιτωλόγος. Δεν άλλαξε κάτι στη φιλοσοφία του, στην κοσμοθεωρία του. Αλλά μου έκανε τύπος ότι σε όποιο κόσμο έμπαινε μέσα, ακριβώς την ίδια πρόταση και την ίδια σύσταση.
Κι ο άλλος φυσιολογικός να το ακούσει. Αν δεν το ξέρει, δεν το γνωρίζει, γιατί βλέπει ένα ειδικό. Εγώ έβαζα το ερωτηματικό τι είδους γυμναστής ήταν και τι απόφυτος μπορεί να ήταν. Βάζω και ένα ρετηματικό. Υπήρχε μεγάλο ρετηματικό. Πρόσεξε. Εγώ θα το απαντούσα με αφθάδεια, ότι όχι το ρετηματικό, θα απαντούσε ότι δεν, δεν, είχε μια αξιόπιστη σχολή πίσω από τις πλάτες του.
Και αποδείχθηκε ότι δεν ήταν και γυμναστής. Δεν ήταν. Έκατσα και εγώ το χρονικό διάστημα, έκατσα ένα μήνα, εντάξει, καλά ήταν. Να μην αφήναμε πληροφορίες. Να σου πω κάτι. Εγώ δεν θα τους εμπιστευόμουν ακόμα και να μου φτιάξουν το πρόγραμμα άσκησής μου. Έναν γυναστή που δεν έχει τελειώσει γυναστική ακαδημία. Τέλος. Τον υπογράφω αυτό.
Εγώ προσωπικά δεν εμπιστεύομαι να μου φτιάξει πρόγραμμα άσκησης ένας γυναστής που δεν έχει τελειώσει γυναστική ακαδημία. Τέλος. Παντάσου και εγώ σαν ιδιωτολόγος θα βγάζω πρόγραμμα γυμναστική σε κάποιον και αυτός θα εμπιστεύεται σε μένα και τη διατροφή και την άσκησή του. Πώς αξιόπιζα σαν να είμαι και εγώ στη δουλειά μου.
Να πω ένα χαριτωμένο τώρα. Είχα ένα παλικάρι και τον μπαμπά του και τη μαμά του που κάνανε διατροφή και γυμναζόταν το παιδί, μου λέει δεν παίρνω μυϊκή μάζα. καλή ώρα και κόπησε τους υδατάνθρακες μόλις βάλαμε υδατάνθρακες και το προαγωνιστικά μεταγωνιστικά γεύματα άρχισε να παίρνει μυϊκή μάζα η αύξηση της μυϊκής μάζας το επιδείκνυκε στο instagram φυσικά τον βρήκε κάποιος και του λέει μου αρέσει το σώμα σου πως γυμνάζεσαι αν μπορείς να μου δώσεις κάποιες συμβουλές του λέει αυτός ναι και αν έχεις λέει και κάποιες ιδέες για διατροφή λέει ναι Ναι, γιατί είχε μάθει και έρχεται τώρα ο μπαμπάς του και μου το λέει, ο γιος μου, βρήκε κάποιον στο instagram που θα του πει, ο οποίος καμία σχέση με γυμναστική ακαδημία, θα δώσει λέει οδηγές για τη διατροφή και με ρώτησε κιόλας πώς θα να του πάρει.
Λέω, μήπως δεν το γλώω, μήπως κάτι δεν ακού καλά. Δηλαδή, τρέλα, τρέλα. Κάνουμε και ένα επάγγελμα, η αλήθεια είναι που δεν χρειάζεται ούτε εξοπλισμό ιδιαίτερο. Δηλαδή δεν είσαι ένας φυσικοθεραπευτής που φεράζει να δώσεις 20-30 χιλιάδες ευρώ να πάρεις ένα εξοπλισμό. Και πάντως το κάνει ένας γιατρός, πάντως το κάνει ένας γυμναστής, πάντως το κάνει και ένας που να είναι ούτε γυμναστής ούτε γιατρός.
Εγώ θυμάμαι πήγαινα στον παθολόγο μου που ήμουν μικρούλης όταν πέρασα στην σχολή και του λέω πέρασα στη διαιτολόγια, πολύ ωραία μου λέει, εγώ δίνω πολύ σωστές διατροφές, παθολόγος, ξαναμιλάμε για εποχές 1997 και μου λέει η αγαπημένη μου δίαιτα είναι αυτή και μου βγάζει ένα βιβλίο και μου δείχνει ένα χαρτί, τι δίαιτα, λέω αυτή είναι η αγαπημένη σου δίαιτα, συγκεκριμένη αυτό στο χαρτί, δηλαδή όλοι οι άνθρωποι μια δίαιτα, αυτό είναι.
Εντάξει αυτό δεν υπάρχει. Πλέον και ο περισσότερος κόσμος είναι εκπαιδευμένος, δεν θα μπει σε μια διαδικασία. Θα πάει σε έναν διετολόγο. Ναι, δεν είμαι βέβαιος. Είναι και εναυτόντας μύθος για μένα ότι ο περισσότερος κόσμος... Ναι, εντάξει, πολλοί πλέον θα πάνε και στον ΤΣΑΤΖΙΠΙΤΗ, πολλοί θα πάνε και σε άλλες πλέον διαδικασίες, να το ψάξει κάποιος.
Οι εφαρμογές οι οποίες αποδεδευμένα οδηγούν σε διατροφική διαταραχή και σε μια... Δυστρεψία και όλες από όποια βλέπω για να το δεις. Και μια συμπεριφορά μανίας. Μανίας. Μανία. Δηλαδή αυτό που μου λέει η εφαρμογή αυτό είναι. Κοίτα υπάρχουν άτομα που έχω δει που έχουν επηχεί ακολουθεί στο ΦΥΔΕΝΣΠΑΛ και έχουν χάσει βάδους.
Υπάρχουν αυτά τα άτομα. Μια λαόλοι κρυνόμαστε εκ του αποτελέσματος. Χάσανε μένα. Διατηρήσανε. Όχι, γιατί υπάρχει το υποθερμιδικό πλάνο που είπαμε και πριν ότι είναι το βασικό για να μειώσει κάποιος το βάρος του, αλλά οι συνδυασμοί τροφίμων, η θρεπτικότητα των επιλογών που θα πάρω, τι κορεσμού, πόσο είναι τα στάδια πείνας, τα στάδια κορεσμού, τι μακροπρόθεσμο κομμάτι συμμόρφωσης έχω πάνω σε αυτό που θα ακολουθήσω.
Σε αυτό δεν μπορεί να υπάρχει. συμβουλευτική ενσυναίσθηση, ενεργετική ακρόαση, ένας ειδικός μου να το προσφέρει αυτό. Τι κάνω όταν ξεφύγω από αυτό το πρόγραμμα. Εγώ θα βγω έξω για φαγητό, τι κάνω. Βγάζω την εφαρμογή και κοιτάζω πώς θα μιλήσει. Βγάζω φωτογραφία και μου λέει τι η ανάλυση είναι. Πραγματικά αυτό το φύνεσαι πάντα, δηλαδή έχεις ξέρω εγώ ένα δάχανο ντουλμάδες.
Λοιπόν, που δεν είναι εμφανή η συνταγή τελικά, είναι δομημένα, όμορφα. Μπορεί να το κάνει έτσι ο ένας, άλλος ο άλλος. Ξέρει αυτό τώρα πόσες θρεμίδες έχει και τι πρωτεΐνη έχει. Δηλαδή είναι δυνατόν. Όχι, μα ούτως ή άλλως υπάρχουν και το βιβλίο της Τριχοπούλου. Δεν λέει οι συνταγές συγκεκριμένες μέσα. Λέει λαχαντορμάδες, τόσες θρεμίδες και λοιπά.
Δεν σου λέει ποια είναι η συνταγή μέσα, να την ακολουθήσεις. ακόμα και ένα βιβλίο επιστημονικό που το χρησιμοποιούμε εμείς οι ιδιωτολόγοι, δεν σου λέει την ανάλυση της συνταγής. Πόσο μάλλον θα πάρει μια φωτογραφία. Εκεί δεν υπάρχει τίποτα, ούτε επιστημονικό ενταπίσιο, εντελώς. Οπότε θα έλεγα ότι ένας από τους βασικούς μύθους μπορεί να αποτελέσει τελικά ότι εμπιστευόμαστε ένα application και όχι έναν επαγγελματία, έναν επιστήμονα που ασχολείται πίσω από αυτό.
Για τον πρώτο μύθο, φάγαμε κάνα δεκάλεπτο και για πάμε στο επόμενο. Ο επόμενος μύθος έχει να κάνει με την μπανάνα με παχαίνει. Η απάντηση είναι ότι προφανώς αν έχεις βρει έναν άνθρωπο που έχει παχύνα μπανάνες, να μας το δείξεις. Επιστημονικά το έναφερα. Είναι από τα πιο πλούσια σε υδατάνθρα και ζάχαρα, αλλά πρέπει να είναι πολύ πλούσιο σε νερότρόφιμο.
Από τα πιο πλούσια, οπότε είναι πολύ δύσκολο. Και κάλιο και έχει μια θρηπτική ασύνδεση. Άρα τι συζητάμε, πρέπει να φάει κάποιος για να φάει μια σοκολάτα 5 μέτριες μπανάνες η αντιστοιχεία. Μπορεί κάποιος να τρώει μια σοκολάτα κάθε μέρα, μπορεί. Μπορεί να τρώει 5 μέτριες μπανάνες κάθε μέρα. Συν το γεγονός ότι επειδή η μπανάνα είναι στην ουσία ένα ροου φουτ, ένα ομότροφιμο, έχει εντελώς διαφορετική διαχείριση από τα βακτήρια του εντέρου και από τον οργανισμό, έτσι, από το να φάει κάτι αντίστοιχο που έχει θερμίδες που είναι μαγειρεμένες.
Θέλω να το φάεις σε κράκερ, να το φάεις σε μπισκότα, να το φάεις σε οτιδήποτε άλλο. Είναι εντελώς η διαχείριση από το σώμα των ομότροφων. Από ότι έχετε μαγειρεμένα. Και για το μικροβήμα έκανες άλλη πάσα. Αλλά το έχεις αναφέρει και εσύ σε πολλά πότκα, το έχω ακούσει. Γιατί και εγώ σε παρακολουθώ και σε ακούω. έτσι κατά πόσο μπορείς να τρως μια τροφή συγκεκριμένα συνέχεια που είναι θετικό αυτό που τρως και πόσο θρεύεις συγκεκριμένη ομάδα βακτηρίων και κατά πόσο τελικά βοηθάς.
Μα και ένα γενικό τρόφιμα το τρως συνέχεια, διαταράσεις την ισορροπία άλλων ομάδων από βακτηρία έτσι και αλλιώς και δημιουργείς δυσβήωση έτσι και αλλιώς. Άντε τώρα το fitness pal να σου εξηγήσει αυτά τα πράγματα. Είναι νομίζω μια πολύ επιφανειακή σχέση που μπορεί να σε βοηθάει πρόσχερα αλλά δεν είναι long term. Δηλαδή και εγώ κοιτάζω τελικά αυτός που το ακολούθησε μετά από ένα χρόνο, μετά από πέντε χρόνια, πού βρίσκεται, είναι σε ίδιο βάρος ή το έχει παρατήσει το σπορφ και ξανά έχει μπει σε έναν άλλο τρόπο σκέψης και λειτουργίας.
Και υπάρχει και το άλλο γεγονός ότι επειδή όταν ξεκινάς οποιαδήποτε διατροφή και βάζεις σε έναν στόχο βάρος, καλός, κακός, το πέτυχες. Επειδή είναι ένας στόχος βάρους, με το που τον πιάζεις, σταματάει και η διαδικασία. Σε ξεκινάς με τα που έκανες πριν. Δηλαδή δεν είναι η διαδικασία του, αυτό που κάνω να μπορέσω να το εφαρμοστώ για το υπόλοιπο της ζωής μου.
Πιάνω το στόχο, τη μέρα που πιάνω το στόχο, ανασκέπτομαι κάτι άλλο, ξέρω εγώ, αρχίζω να μάθω bowling, ξέρω εγώ. Το κομμάτι της τοχοθεσίας είναι πολύ σημαντικό στη δουλειά μας. Γενικά υπάρχει μια υπεραισθίαση στο κομμάτι του βάρους, αυτό ναι. Βλέπω κι εγώ από το τρίτο ή τέταρτο ραντεβού πετάνουν τα πράγματα από πάνω τους και πάμε να ανέβουμε στη σχολεία να δούμε πώς πήγαμε.
Εκεί βλέπεις ότι το πράγμα πλέον επιγεννιώνεται σε όχι τη δουλειά που κάνουμε μες στο γραφείο αλλά κυρίως πώς εγώ θα πιάσω ένα βάρος και μετά όπως δες και εσύ αυτό το βάρος τελικά δεν σημαίνει τίποτα. Ενώ πρέπει να περισταθείς στην διαδικασία. Δηλαδή όλα αυτά που πρέπει daily να κάνεις, την αλλαγή της διατροφικής νοοτροπίας, της διατροφικής συμπεριφάσεις, της συνήθειές σου.
Αυτό είναι το δύσκολο κομμάτι που εκεί θέλουμε να μεταφέρουμε τη συζήτησή μας. Και όχι στο βάρος. Δυστυχώς, η εικόνα σώματος την έχουμε αντιστοιχεί στο μυαλό μας με ένα βάρος και όχι με μια θρεπτικότητα, μπορεί κάποιος να γυμνάζεται για να είναι πολύ καλύτερα σε εικόνα σώματος από κάποιον που δεν γυμνάζεται και δεν διατρέφεται σωστά.
Άρα νομίζω καμιά φορά έχουμε χάσει όλη την ουσία και εστιάζουμε στο βάρος. Εδώ είπες μια ωραία φράση, αλλά αυτό που θα πω το έχει πει γυναίκα. Δεν το έχω πει εγώ, μην θεωρηθείς εξιστικό. Γυναίκα το έχει πει. Νομίζω η Περσεφόντη Παπαδοπούλου που πρέπει να το έχει πει, 99% μία άλλη καλή συγγραφέας και συνάδελφος που λέει ότι ο πιο εύκολος τρόπος για να γδύσεις μία γυναίκα να βγάλει όλα τα ρούχα της είναι να την βάλεις να ζυγιστεί. Είναι ικανή να πετάξει όλα.
Να φέρεις τα πάντα. Εντάξει, τώρα, οι γυναίκες αλήθεια εστιάζουν ακόμα περισσότερο σχέση με τους άντες το βάρος. Έχω και εγώ άτομο που περισσότερο ανήκει στις διατροφικές διαταραχές που μου λέγει Ξυπνάω, ανεβαίνω πάνω στη ζυγαριά και αν αλλάζω το τι θα δω, στην κουλικσία η ζυγαριά ήταν δίπλα στο κρεβάτι, δεν πάντα γι' άτομα, είναι και η ψυχολογία της ημέρας μου.
Πώς θα είναι η ημέρα μου. Πώς θα είναι η ημέρα μου, αν έχω διάθεση, πώς θα μιλήσω στους φίλους μου, τα πάντα. Αυτό αντιλαμβανόμαστε πόσο extreme μπορεί να είναι έτσι σε ένα άτομο. Είναι αυτό μέσα στους μύθους, το ζύγισμα. Υπάρχει το κομμάτι της υπεριστιάσης, έχουμε αρκετούς μύθους και σ' αυτό. Έχει να κάνει με τη διατροφική καθαρά συμπεριφορά και τις διατροφικές διαταραχές ακόμα περισσότερο.
Ένας μύθος που έχουμε έχει να κάνει με τα μακαρόνια. Κατά πόσο παχαιρούν τα μακαρόνια. Και η απάντηση είναι ότι τα μακαρόνια τα πριόλοι τα Λίνα τα παραχύσανε. Άμα με τόσα μακαρόνια που τρώνε. Άμα κοιτάξουμε την ετικέτα, λέει 85 γραμμάρια ότι είναι με ρίδα. Περίπου στα 170 γραμμάρια μαγειρεμένα. Πολλαπλασιάζουν και οι δύο.
Συνήθως το μισό κιλό πέντε μερίδες. Το πακέτο πέντε μερίδες. Ναι, το μισό κιλό πέντε μερίδες. Ο Έλληνας φυσικά το καταλώνει σε δυο δόσεις ως επιτοπλήσεων. Το έχει δηλαδή κάνει double score και σύντως προσθέτει και πάνω αρκετά πράγματα. Δηλαδή κάνει και κάποιο πύργο, βάζει κιμά, ξανά μακαρόνια, ξανά κιμά, κρέμες γάλα. Δεν βάζει καθόλου σαλάτα.
Δεν βάζει καθόλου σαλάτα. Προσπαθεί να χορτάσει μόνο μακαρόνια. Εμείς που είμαστε πενταμελής οικογένεια, όταν παραθερήσαμε στο μελής προς το ξυλό καστρόπινα, απέναντι με τη μεριά που κοιτάμε το λετράκι, και μας έβλεπε εκείνας γείτονας ότι χρησιμοποιούσε ένα πακέτο μακαρόνια οι πέντε μας, το θα μου πεις τα παιδιά ήτανε 12, 15, 17.
Εμείς θέλουμε δύο πακέτα. Φυσικά το ένα, νομίζω, αυτός το τρώγει από μόνος του. Εντάξει, το μακαρόνι έχει ένα μειονέκτημα. Είναι άμορφη μάζα. Άμα δεις μία μπριζόλα, βλέπεις μεγάλη ή μικρή μπριζόλα. Στα μακαρόνια είναι άμορφη μάζα, όπως το ορίζει, και δεν μπορείς... Είναι το μοναδικό τρόφιμο που ζυγίζω κι εγώ, από όλα τα τρόφιμα, στο σπίτι πριν το μαγειρέψω.
Και εγώ έχω και μια οδηγία για τα ζυμαρικά, δηλαδή αντί να τρως παγκέτοι, συνήθως, τουλάχιστον στις δικαιωμές διατροφές, θέλω να φας βίδες ή πένες, γιατί στην ουσία αναγκαστικά πρέπει να τις φας μία άντε, δύο, δύο, άρα δίνεις και μια δυνατότητα στο σώμα να καταλάβει και πότε χόρτασες. Είναι μια οδηγία, είναι ότι πριν φας τα μακαρόνια ιδανικά, φάε πρώτα μια σαλάτα.
Σαλάτα, σαλάτα είναι βασικό. Γιατί η λέξη χόρτα είναι το μισό συνθετικό της λέξης χορταίνω. Τρώω χόρτα για να χορτάσω. Αν δεν φάω φυτικές συνήθειες, δεν μπορώ να χορτάσω. Είναι λογικό και λίγο νεράκι. Γι' αυτός είναι ο μύθος. Κατά πόσο μάθαινω νερό. Κατά την ώρα που τρώω. Για πες. Αυτό που πιστεύετε είναι ποιο είναι ότι πίνοντας νερό, ουσιασικά αραιώνω τα γαστρικά υγρά, οπότε δεν γίνεται σωστά η πέψη.
Αυτός είναι ο μύθος. Η απάντηση είναι ότι η θερμοκρασία του σώματος μας είναι 36,6, έτσι είναι και το pH του στομάχου μας. Είναι σταθερό, δεν αλλάζει. Αν αλλάξει, τότε έχουμε σοβαρό πρόβλημα υγείας. Άρα, εδώ τι λέμε, λέμε πολύ απλά ότι όταν εγώ πίνω νερό, ουσιαστικά και διαλύεται πολύ περισσότερο η τροφή για να διασπαστεί από τα βασικά υγρά και επίσης και οι φυτικές ίνες που θα καταβάλωσαν με τη σαλάτα που ανέφερες στην αρχή, θα δημιουργήσουν έναν όγκο.
δεν θέλουμε μεγάλες ποσότητες. Ναι, σε αυτό που λες έχεις δίκιο, αλλά στο τέλος της ημέρας τι θέλουμε, αργή γαστρική κένωση, δηλαδή περισσότερη ώρα χορτάτος και επίσης κορεσμό, γαστρική έκταση. Άρα εδώ πετυχαίνω και τον κορεσμό. Τώρα αυσίγουρα άτομα που έχουν γαστροφυκοφυκή παλυνδρόμηση εκεί θέλει μια προσοχή να μην πίνουν νερό.
Να πιούνε καλύτερα πιο πριν. πιο πριν και γουλιά γουλιά να πιούν και να καταναλώσουν. Τώρα αυτό που πας από εδώ, στις σπουδαίες, τον έχω σαν μύθο, αλλά και εγώ το έχω παρατηρήσει είναι, μπορώ να τρώω σαλάτα θέλω, αφού έχω μάθει ότι με φουσκώνει. Και πες μου εσύ πάρε τι υλικά να βάλω μέσα ώστε να το φέρω και ενεργειακά σωστά.
Και εκεί του λέω το άτομο, του λέω και εσύ ξέρεις, είναι μια καλή συνήθεια η σαλάτα αλλά είναι μια κακή διατροφική συμπεριφορά αυτό που μου περιγράφεις. Γιατί ο στόχος σου είναι να φουσκώσεις. Άρα, σήμερα τρως σαλάτα μπόλικη, έχεις πέρασει ένα εξάμεινο, έχεις φάει πάρα πολλές σάλατες, έχεις βαρεθεί να τρως σαλάτες και μετά θέλεις κάτι άλλο για να χορτάσεις.
Όταν βγεις έξω, κάτι άλλο για να χορτάσεις. Που μπορεί να είναι πέντε κομμάτια πίτσα, δυο διπλόπιτα, δύο δυσπλακόπιτες, ναι ακριβώς, δίκανα όπως έχω μάθει που έχει δυο καλαμάκια μέσα. Α, έτσι λέγονται, δεν τα ξέρω. Ναι, και εγώ τα μαθαίνω, μου τα λένε. Ή επίσης, μια τούρτα. Υπήρχε άνθρωπο που μου είπε ότι εγώ πάρει, όταν δεν τρώω πολύ μεγάλες ποσότητες αλάτας, μάλιστα τρώω τούρτα.
Ολόκληρη. Και του λέει τούρτα είναι γλυκό. Για μένα μου λέει το μεσημεριανό μου. Αστειάζει. Οπότε θέλω να πω στο τέλος της ημέρας, ότι ακόμα και μια υγιεινή τροφή που μπορεί να μην κοστίζει θερμιδικά πρέπει να την δω στα πλαίσια μιας καλής διατροφικής συμπεριφοράς και όχι μόνο σαν καλή συνήθεια διατροφική. Οπότε και αυτό μπορεί να μην είναι μύθος, αλλά στην πράξη είναι πώς διατρέφουμε τελικά σωστά και όρθα.
Αυτό κυρίως. Τώρα τεστ της ανεξίας, άλλος μύθος. Μια πέραση. Τεστ της ανεξίας. Κατά πόσο τα τεστ της ανεξίας είναι αξιόπιστα. Εδώ υπάρχει μια ολόκληρη αγορά. Και παλιότερα ήταν και πολύ καλή η πόλη. Δηλαδή 300 ευρώ πήγαινε το κάθε τεστ φυλλό πριν 12-13 χρόνια. Τώρα είναι και πιο οικονομικά. Την πράξη όμως, πέρα από το κομμάτι που θα ανακαλύψουμε αν έχουμε μια δυσανεξία σε ένα αστατικό όπως είναι γλουτένη ή λαχτόζι, από εκεί πέρα θα πάμε να δούμε αν έχουμε δυσανεξία στις αντζούγιες.
καταλαβαίνουμε ότι αυτό που μας παχαίνει σίγουρα σε μια πίτσα δεν είναι οι αντζούγιες αλλά είναι όλη η πίτσα που θα φάμε. Απ' την άλλη το ότι εγώ ελέγχω κάποια αστατικά δεν σημαίνει ότι έχω ελέγξει όλα τα αστατικά όλων των τροφών άρα εδώ υπάρχει μια μικρή δυσανεξία που μπορεί να έχω εγώ σε ένα τρόφιμο όμως στο τέλος της μέρας αυτό δεν συνδυαίνεται με την άκουση βάρους.
Ακόμα και λαχτόζουσες δυσανεξίες, λαχτόζουσες. Δεν σημαίνει ότι από αυτό αυξάνει το βάρος μου. Η Εμιλία Βασιλοπούλου είχε γράψει ένα βιβλίο για τις δυσανεξίες στα τρόφιμα. Και της είχε κάνει μία ερώτηση λέω. Αν δεν έχεις να φας, υπάρχει περίπτωση οτιδήποτε και να φας να σε πειράξει. Μου λέει όχι. Δηλαδή τι λέμε τώρα. Δηλαδή αν δεν έχεις να φας πεινάς.
Υπάρχουν χώρες, άνθρωποι, οικογένειες που δεν έχουν να φάνε. Και πραγματικά το βλέπεις και στο πώς είναι οι άνθρωποι. Λοιπόν είτε πολύ υπέρβαροι γιατί τρώνε πολύ τζακούτ ή λοιπόν πραγματικά δεν έχουν να φάνε όπως σε κάποιες χώρες. Δηλαδή τι δυσάνεξία μπορεί να έχει κάποιος που πεινάει. Δηλαδή να το φιλοσοφήσουμε και λίγο αυτό το θέμα.
Ισχύει, αλλά υπάρχει και εδώ μια αγορά μεγάλη στο κομμάτι του μάρκετ για τις πώλησεις που φέρνει μεγάλα κέρδη παλιότητα ακόμα περισσότερα και επειδή έκανα λίγο και το έψαξα υπήρχαν και συνάλφοι που ουσιαστικά προωθούσαν τεστ της ανεξίας και όταν πήγαν εδώ στην ισοσυλλήτητα τι γράφανε τι λέγανε, λέγανε ότι σου κάνω τεστ ανεξίας για να δω ποιες τροφές σου εφουσκώνουν ή δεν σε εφουσκώνουν ώστε να δώσουν μια δίαιτα που δεν θα σε εφουσκώσει ώστε να δω είναι πιο εύκολο να την ακολουθήσεις.
Όχι ότι αυτό σου δημιουργεί πάχος ή αυξηβάρους. Τα τρόφιμα τα οποία έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε καθαρή γλουτένη, ενδεχομένως, θα σου δημιουργήσουν αφούσκομα. Δημιουργούν αφούσκομα όμως γιατί μια μέρα στην άλλη είναι, γιατί πάλι τρώνε πολύ συχνά το ίδιο τρόφιμο που δημιουργεί δυσβήωση στο έντερο. Δηλαδή έχει να κάνει με αυτό που λέγαμε στην αρχή.
Το ότι κάποια άτομα από την άλλη μπορεί να έχουν μια δυσανεξία στη λακτώζη, γιατί ένας ενήλικας μεγαλώνοντας μειώνεται και η ικανότητα να παράγει το σώμα του λακτάς ή μπορεί να ζευγεί. Άρα τα δύο βασικά πράγματα που πρέπει να προσέξει κάποιος είναι τα πολλά γαλακτοκομικά, έτσι, και πάντα τι λέμε προτιμάμε τα ζυμόμενα τρόφιμα, κεφίρι, γιαούρτι, ξινόγαλα, τυριά, δηλαδή αυτό, και να αποφεύγουν και τα τρόφιμα που έχουν πάρα πολλή περιεκτικότητα σε γλουτένι.
Είτε είναι κέικ, είτε είναι ντόνατς, είτε είναι κρουασάν, είτε είναι πίτα για ζουβλάκι, είτε είναι πίτα για πίτσα ή οτιδήποτε άλλο. Δηλαδή και πάλι και σε αυτές τις περιπτώσεις παρατηρούμε ότι δεν υπάρχει ισορροπία. Ισορροπία μεταξύ του υδατάνθρακα, ακόμα και αυτού που έχει πολύ γλουτένι, του λαχανικού ή του φρούτου και της πρωτέινης.
Κοίτα, ένα μεγάλο ποσοστό, πάνω από 70-80% της κατούμπας έχει δυσανεξία στο τρίτο και στο τέταρτο ποτήρι γάλα. Δηλαδή μια μικρότητα δυσανεξία την έχουμε. Μπορεί κάποιοι να διώχνουν πολύ σε μικρότερο ποσότητα στο πρώτο ποτήρι. Αλλά αυτό που ανέφερες και στην ποσότητα, ας πούμε η έννοια της μερίδας, ποια είναι. Μια πίτα λάδων που αντισυγεί σε τρεις φέτες ψωμίου.
Είναι τρεις φέτες ψωμίου με μια μερίδα, δεν είναι. Όχι. Και εδώ βλέπουμε ότι μιλάμε για μια επεξεργασμένη τροφή. Μη σου πω και τέσσερις φέτες ψωμί. Ή το κουλούρι Θεσσαλονίκης. Σχεδόν τέσσερις φέτες ψωμί το μεγάλο. Είναι αρκετές και ειδικά τώρα για την πίτα είναι και επεξεργασμένη. Τις πίτες, δεν ξέρω αν το θυμάσαι, στα πλαίσια του μαθήματος που κάναμε για ασφάλισης ποιότητας τροφίμων με τον Κυρανάρ πάνω στη σχολή, Έτσι μας είχε πάει στη Select, που ήταν η εταιρεία που έδινε πίτες σε όλη τη Θεσσαλονίκη και σε όλη την Ελλάδα.
Και στην Αθήνα. Στην Αθήνα είναι δύο μέρες πιο μπαγιάτικες οι πίτες. Η ημερίδα ήταν περίπου τέσσερις φέτες ψωμί. Τι εννοείς ήταν δύο μέρες, λόγω της μεταφοράς του χρόνου. Λόγω της μεταφοράς, ναι. Και η διάρκεια ζωής ήταν έξι μέρες. Μας έλεγαν τότε που είχαμε πάει. Οπότε οι Αθηναίοι τρώνε λίγο πιο μπαγιάτικη πίτα σε σχέση με τους Θεσσαλονίκης.
Οι οποίοι όμως εάν διατηρείτο στο ψυγείο και όχι έξω, θα ήταν και τροποποιημένο άμυλο. Να είναι και καλύτερα. Γιατί παίζει και αυτόν τον ρόλο. Ναι, στο τέλος της μέρας παίζει ρόλο και πώς το εξεργάζεις να τρόφιμε. Ιδέα τώρα που μου κατέβηκε στο κεφάλι. Ναι, αλλά 4 φέτες ψωμί είναι πολύ. και όταν έσχεται η σουβλακόπιτα καρικά στο χέρι και αν η πίτα έχει βουτυθεί και στο αυτό που δεν είναι λάδι όχι δεν είναι σταπαρθένο ελαιόλαδο είναι τηγανό λάδο το οποίο μετά πάει και γίνεται λάδι μηχανής φαντάσου τώρα ότι αυτό φεύγει και έχουν εταιρείες που παίρνουν αυτό το τηγανό λάδι και το επεξεργάζονται και γίνεται λάδι για μηχανές εντάξει εντάξει και το ταξίδι του κρέατος μέσα στα μαγαζιά και αυτό έχει μια άλλη ιστορία Αλλά αυτό που θέλω να πω είναι ότι έχεις μια σουβλακόπιτα στο χέρι, η οποία έχεις βάλει μέσα γύρω χοιρινό, έχεις βάλει την πίτα, πατά τις σιγανιτές, έχεις στάσει χίλιες ερμίδες, το τρως, μπορείς να χορτάσεις στη μέση, το αφήνεις, το έχεις στα δύο τρίτα το φαγητό,
το έχεις φάει, σου μείνει το ένα τρίτο, το αφήνεις, το έχεις στο χέρι σου. Όχι, γιατί... Είναι η ένα της μονάδας, το καταναλώνω και το έχω στα χέρια μου. όσο πιο μακριά είναι το φαγητό τόσο πιο εύκολο να το διαχειριστείς. Και στο τέλος έχει να κάνει φυσικά και τη συχνότητα που κάνεις μια διατροφή, γιατί και εμείς θα φάμε μια σουβλακόπιτα.
Τελικά πόσο συχνά όμως έχεις κάνει παρασπονδίες μέσα σε μια βεμάντα, σε ένα μήνα. Και τρώγοντας αυτά, ποιά άλλα τρόφιμα έχεις αφήσει απέξω. Απέξω, ναι. Και όσον αφορά την ποικιλία των θρεπτικών συστατικών, Αυτό που έχω πει πολλές φορές ότι σε εβδομαδία βάζει καθάρισμα που πρέπει να φάει 35 διαφορετικές ομές τροφές. Είτε είναι φρούτα, λαχανικά, είτε καρπί.
Επικοιλία. Είναι το α και το μ στη διατροφή μας. Τώρα, φυσικά, το 2004 θυμάμαι διάβαζα σε ένα περιοδικό ότι στην Αγγλία τότε ο χρόνος μαγειρέματος έχει μειωθεί περίπου από τα 20 λεπτά στα 7 λεπτά ημερησίως. Οχι. Χρόνος μαγειρέματος στην Αγγλία το 2004 το διάβαζα. Και έφτιαξες σε 7 λεπτά να υπολείδησαν. Ναι. Και το σεφτο παρά 5, 10 λεπτά λέει.
Ήταν προμαγειρεμένα. Α, προμαγειρεμένα. Αυτό που βλέπεις σήμερα, μετά από 22 χρόνια, στην Αγγλία φυσικά έχεις βρει πολύ πολύ περισσότερο πριν, και βλέπεις σήμερα, όπως έχω μάθει και τα λοιπά, ο σκαβινίτης σου δίνει πάνω από 50.000 μερίδες ημερησίως προμαγειρεμένου φαγητού. Ναι. Το είδα στον Δουβλίνο. Είχε κουζίνα από όλο τον κόσμο προμαγειρεμένα.
Το φούρνο μικροκυμάτων και έτοιμο. Ναι, αλλά θέλω να πω, εσύ το 1995 ή το 2000 φανταζόσου να στην Ελλάδα ότι θα πάμε να φάμε τις φακές προμαγειρεμένες. Υπάρχουν. Υπάρχουν, αλλά τώρα υπάρχουν. Τότε έλεγες μόνο κάτι πιο δύσκολο. Μόνο φασόλια κονσέρβα έπαιρνα. Φασόλια κονσέρβα και η λογική τότε του ταχυφαγίου ήταν η έξυπη.
Πώς μπορώ να σου φέρω κάτι που δύσκολα το μαγειρέψεις στο σπίτι, να σου τηγανίσω πατάτες σιγανιτές, να τις κόψεις, να τις βάλεις μέσα, να τις μαγειρέψεις. Εγώ θα φέρνω γρήγορα. Η σουβλακόπιτα, τη μαγειριάξεις, θέλει χρόνο, τη φέρνω γρήγορα. Αυτή ήταν η λόγη του ταχυφαγίου. Τώρα όμως έχουμε φύγει από αυτό το στάδιο και πλέον είμαστε και στη λογική ότι ακόμα και τα φαγητά, και τα μαγειρευτά του σπιτιού θα στα φέρω εγώ έτοιμα εντελώς.
Οπότε μπαίνουμε σε μια άλλη διατροφή. Κοίταξε είναι ένα πολύ ωραίο θέμα, ίσως όχι για αυτό το επεισόδιο, αλλά όσο έχει να κάνει με το κομμάτι της μαγειρικής οικονομίας. Τελικά η αλήθεια είναι ότι ένα έτοιμο κομμάτι παστίτσιο παράδειγμα, ένα κομμάτι παστίτσιο για δύο ανθρώπους, τώρα δεν είσαι αντιμάρων που κάνεις τα ψή, Τρώγαμε 5 και μπορεί να δίναμε και στις γειτόνες της ή σε κάποιον.
Κοστείς λιγότερο να το πάρεις, να το αγοράσεις, έτσι παρά να κάτσεις να το φτιάξεις. Έχει και αυτό το ρόλο. Και σε χρόνο. Και σε χρόνο. Και σε χρήμα. Η αλήθεια είναι ότι πια έχουμε επιλογές. Δηλαδή ακόμα και το έτοιμο φαγητό μπορούμε να βρούμε επιλογές. Μπορούμε να βρούμε επιλογές. Είναι ένα μεγάλο θέμα. Είναι. Θέλει debate κανονικά αυτό το πράγμα.
Πάντα πάγουν συν και πλήν στα όλα, δεν το συζητάμε και έχει κάνει και τις επιλογές όπως ανέφερες, έχει κάνει ποια είναι η μεριδοποίηση. Καταρχάς οι μερίδες των έτοιμων γευμάτων, για μένα είναι για άντρα που δουλεύει σε οικοδομή. Δηλαδή η μερίδα αυτή για μένα, όσες φορές έχει τύχει να πάρω ή να δω, για μένα τέλεια γίνεται δύο μερίδες.
η μία τρώγεται το μεσημέρι ή άλλη το βράδυ, η μία το μεσημέρι ή άλλη το επόμενο μεσημέρι και συνοδευόμενη με μία μικρή σαλάτα. Αυτό από μόνο του, δηλαδή είναι τα μισά χρήματα της μηνιαίας ποσόστησης που δίνει ο καθένας για τη διατροφή του. Όχι, μπάκια, αν είσαι και μια πιο οικονομική διατροφή, μέσα και από σωστές επιλογές, σαφέστατα.
Η θρεπτικότητα είναι το ζητούμενο, γιατί προφανώς κάποιος που θα σου μαγειρέψει ένα φαγητό απ' έξω που εσύ θα πάρει την καλύτερη πρώτη ύλη, εσύ θα πάρει μια καλύτερη πρώτη ύλη. Ισχύει, γιατί είναι και θέμα κόστους. Ακριβώς, αυτός ούτε θα δώσει χίλιες μερίδες, στα δέκα λεπτά είναι χρήματα. Θα σου πω μια ιστορία, όταν είχα πάει την πρώτη, την δεύτερη φορά στην Αγγλία, στο Λονδίνο, στο Hammersmith, όπου εκεί γινούντουσαν τα μαθήματα για τις διατροφικές διαταραχές, με δύο-τρεις συνεργάτες μου είχαμε πάει σε ένα Ιρανικό εστιατόριο.
Ιρανικό εστιατόριο. Όπου θυμάμαι ότι είχανε μια πύρινη μεγάλη πέτρα και εκεί ψήνανε μεγάλες πίτες. Και ξεκινάμε με τα ορεκτικά. Εν τω μεταξύ ο Έλληνας παραγγέλνει το τραπέζι. Είχαμε παραγγείλει τα πάντα. Δηλαδή σε σημείο που είχαμε φάει και πολύ και είχαμε σκάσει και νομίζω ότι περισσότερα από τα μισά είχανε μείνει. και πραγματικά πραγματέναμε σε ξενοδοχείο και πάμε να φύγουμε και έρχεται ο μαγαζάτορας και λέει δεν θα τα πάρετε αυτά.
Δεν με όγι, οδηγήνεται λέει να μην τα πάρετε. Τα πήρε ο ίδιος, τα συσκεύασε ξεχωριστά το κάθε φαγητό σε μπολάκια και μας τα έδωσε. Να τα πάρουμε, δεν μπορούσαμε να διανοηθεί ότι θα πετάξουμε τόσο φαγητό. Φυσικά το δώσαμε σε αστέγους μετά όπου βρήκαμε το φύσαμε αλλά η νοοτροπία ενός Ιρανού δεν μπορείς να αφήσεις φαγητό.
Εντάξει είναι άλλο κομμάτι ήρθαμε για μύθους αλλά η συζήτηση είναι ζωντανό το πρόγραμμα δεν ξέρεις που θα πάει. Θα συμφωνήσω με το κομμάτι του food waste και το πώς διαχειρίζεται τις προσότητες είναι μεγάλη ιστορία. Εγώ είχα πάει σε ένα πανευρωπαϊκό συνέδριο, στη Γαλλία ήτανε, το 2007, όπου μπαίνω μέσα και βλέπω το cheeseburger της Αμερικής με ένα μεγάλο χαρτί τουαλέτας και το cheeseburger στη Γαλλία, που ήταν μικρό, με ένα μικρό χαρτί τουαλέτας.
Και εξηγούσε ότι προφανώς τι θα φας και πού θα καταλήξεις όλο αυτό το φαγητό. Έτσι ξεκάθαρα. Κάθαρα. Food waste είναι γι' αυτό. Και εδώ είναι και food waste. Μου θυμίζει αυτό ότι την πίρα δεν την πίνεις, την δανείζεις, γιατί μετά πας στην τουαλένα. Ακριβώς. Υπάρχουν εταιρείες μάλιστα που σου λέει ότι υπάρχει ένας χώρος, πας, αφήνεις το φαγητό που περίσσεψε, πατάς το κουμπί και σε όλους που έχουν κινήτα επευθείας τους έρχεται φωτογραφία με το φαγητό που υπάρχει διαθέσιμο και πηγαίνουν όσοι θέλουν να να αξιοποιήσουν το φαγητό αυτό.
Αλήθεια. Πού είναι αυτό. Αυτό πάλι στο εξωτερικό, όχι στην Ελλάδα προφανώς. Φανταστικό. Υπάρχουν τέτοια εργαλεία που μπορούν να αξιοποιηθούν για το κομμάτι του food waste. Ξέρω ότι στην Ελλάδα υπάρχουν εταιρείες οι οποίες διαχειρίζονται τα σαπούνια που περισσεύουν από τα ξενοδοχεία και τα χαρτιά τουαλέτας επίσης. Δηλαδή επειδή είσαι ένα καλό ξενοδοχείο που πρέπει θεωρητικά το σαμβουάρ να έχεις κλειστό, σφραγισμένο το χαρτί τουαλέτας, τα χαρτιά που μένουν έρχονται και τα παίρνουν ειδικά συνεργεία και τα πηγαίνουν σε μονάδες που τα χρειάζονται.
Έτσι, γιατί στο χαρτί τουαλέτας κατάλαβες με φανή. Εγγύνεται. Πάντως η καλή αξιοποίηση της μερίδας είναι το νούμερο ένα. Γιατί πάντα λες γιατί να το πετάξω το φαγητό. Και αντί να δεν χρειάζεται να το πετάξω μέσα μου. Αυτό, ποιος είναι ο κάδος είναι το θέμα. Αυτή η περίσσεψη. Αλλά τώρα δεν ξέρω αν θα ακούσει ποτέ η μάνα μου τα podcast.
Η μάνα μου πάντα και εδώ που είμαστε στο Τράκη, πάντα φτιάχνει παραπάνω φαγητό. Και της λέω, και της αρέσει να μαγειρεύει και να περνάει ώρα της. Άκου, να σου πω, έχεις δύο επιλογές. Ή θα φτιάχνεις όσο μερές χρειαζόμαστε, ή αυτό που φτιάχνεις θα το ξανατρώμε και την επόμενη μέρα. Την έβαλα σε πολύ μεγάλο δίλημα, δεν μ' άκουσε.
Ακόμα για να μου το ίδιο φαγητό θα φτιάξεις και κάτι άλλο. Εντάξει, είναι και άλλες γεγένες από εκεί. Αλλά εγώ πολλές φορές θα μεγεθέψω λίγο παραπάνω φαγητό γιατί θα πάρω μαζί μου στην Αθήνα. Δηλαδή το αξιοποιώ αυτό σαν επιλογή. Αλλά πάντα ξέρω περίπου τι κατανοή θα γίνει, ποια είναι η μερίδα. Αλλά το ζητούμενο γενικά του φαγητού και της όλης διαχείρισης είναι από τα βασικά που κάνουμε και εμείς στα γραφεία μας, πώς τον ξεκινάς και τον οργανώνεις κάποιον.
Να πω κάτι ακόμα με τη μάνα μου, μην το ξεχάσω, εδώ στο Λουτράκι, γιατί ζούμε, στην Αθήνα δεν τη βλέπω τόσο πολύ, μαγειρεύει για μας, αλλά τώρα εδώ μένουμε μαζί. Και θα έρθουν τα παιδιά σήμερα, δηλαδή τα δικά μου, τρία ή αντιψιές μου δύο, και τους έχουν παραγγελεί τις μάνα μου γεμιστά. Έχουν έρθει και δυο φίλοι , έχουμε μαστεί , δέκα παιδιά να φάμε γεμιστά , έχει κάνει ένα ταψί , γεμιστά Μην μείνεις τον τέταρτο , μείνεις τον τρίτο , με λένε , να πάρεις , τα γεμιστά , και , μου δίνει , και , μία , τσάντα , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , τρώγονται με φέτα ρε παιδί μου.
Ξέρω εγώ έτσι έχω μαθηγό τουλάχιστον. Δεν τρώγεται με κοτόπουλο. Δεν τρώγεται με κοτόπουλο. Είναι διαφορετικό φαγητό. Είναι διαφορετικό φαγητό. Αν εγώ είμαι υπερβολικός που το λέω αυτό αλλά θεωρώ ότι έχεις ένα φαγητό και από τη στιγμή που μιλάς για παραδοσιακή διατροφή και θες να την περάσεις και στα παιδιά γιατί κάποια στιγμή και αυτά στο μέλλον κάτι θα ακολουθήσουν.
Δεν πάνε να τρώνε μπριζόλα με γεμιστά να πεις, θα σε χαλάσει. Όχι, αλλά η παράδοση είναι ωραίο πράγμα. Ισχύει, απλώς χρειάζεται να είναι το μετακατοχικό σύντρομο, να υπάρχει και η δεύτερη επιλογή, να έχουμε και κάτι δίπλα. Κάκο μαθαίνουν τα παιδιά. Όταν υπάρχει η δεύτερη επιλογή, γιατί αν έχεις πάνω από δύο επιλογές, τότε μπρεβεύεσαι.
Εντάξει, το οπτικό ερέθισμα είναι το α και το ω, έτσι. Εγώ πάντως λέω, τα παιδιά μου, τρία παιδιά που σχεδόν τρώνε τα πάντα, ένα φαγητό είχαμε. Άλλο φαγητό δεν υπήρχε. Μία επιλογή. Αυτό έχουμε, δεν υπάρχει κάτι άλλο. Και αυτό μαγείρεψε η οικογένεια. Αυτό μαγείρεψε η οικογένεια. Φαντάσου τώρα σε ένα σπίτι με τρία παιδιά, το κάθε παιδί να του έγινε κάτι διαφορετικό.
Εκεί θα καταβίωσταν γι' όταν. Συγγνώμη, δεν έχεις πελάτησες οι οποίες μαγειρεύουν τρία διαφορετικά φαγητά και τέσσερα... Έχω, έχω, έχω. Τι, δηλαδή δεν υπάρχει τέτοιος κόσμος που μαγειρεύει τρία και τέσσερα διαφορετικά φαγητά, μα είμαστε καλά. Δεν συζητάμε τώρα δηλαδή επειδή κάποιος του αρέσει, του αρέσει, γιατί ο ένας κάνει κέτο, ο άλλος κάνει ξέρω εγώ βιγκαν, ο άλλος κάνει πεσκετέρι.
Έχω πραγματικά γυναίκα που κάνει τέσσερα φαγητά, Αυτό ξεκινάει από μικρές ηλικίες, από εκεί. Δηλαδή αυτό που είσαι εσύ, πώς έχουν μεγαλώσει τα παιδιά από το σπίτι. Από εκεί ξεκινάει το βασικό πρόβλημα. Αλλά εντάξει, από εκεί πέρα μετά πρέπει να το προσαρμόσεις. Τρεις μύθες μου πει. Για πες ένα να κλείσουμε με ένα, έτσι πνέει και λίγο χιούμπο, με ένα μύθο.
Ποιος είναι ο πιο happy μύθος ο οποίος θα σηκώσει πολλές συζητήσεις. Κοίτα, το τελευταίο γεύμα πρέπει να είναι μέχρι τις 8 η ώρα. Α, ωραία, για πες το. Η απάντηση σε αυτό είναι η εξής, ότι δεν παίζει ρόλο, ουσιαστικά το θερμιδικό πάλι, αν υπάρχει θερμιδικό έλλειμμα ή θερμιδικό πλειώνασμα, είναι αυτό που καθορίζει τον βάρος και όχι ένα γεύμα.
Όμως, υπάρχει ο χρονισμός που ξέρουμε που παίζει... Ο κ. Κάντρος ρυθμός. Ο κ. Κάντρος ρυθμός ακριβώς, όπου αυτός παίζει ρόλο, δηλαδή βρέθηκε ότι όταν ένας άνθρωπος κατανοήσει τις περισσότερες μετρήσεις από το πρωί μέχρι το μεσημέρι και ένας άλλος κατανοήσει τις ίδιες θερμίδες, τα ίδια τρόφιμα, αλλά από τις περισσότερες μετρήσεις την κατανοή του μεσημέρι προς το βράδυ, θα πάρουν το ίδιο βάρος ή θα χάσουν το ίδιο βάρος.
Η διαφορά είναι ότι το δεύτερο άτομο θα πεινά περισσότερο και θα είναι πιο εύκολο να σπάσει την ίδια τροφή. Γιατί καταλήγουμε στο τέλος ότι αν φας ένα γεύμα το βράδυ, στο τέλος μάλλον δεν θα φας και ένα λίγο θερμιδικό γεύμα. Και δεν είναι μόνο αυτό, είναι γιατί όταν τρως ένα γεύμα, η πρώτη βασική του ανάγκη που πρέπει να καλύψει είναι την ανάγκη του διαγλυκόζη.
Άρα λοιπόν, από ένα σημείο και μετά, έχοντας καλύψει την ανάγκη διαγλυκόζη, Ένα υπόλοιπο κομμάτι των θερμιδών δεν διαχειριστεί σε πρωτεΐνες, αμινόξεα, θρεπτικά αισθητικά. Πιο εύκολα μεταφέρεται μέσω της μεταφοράς της Ινσουλίνης σε λίπος, παρά σε θρεπτικά αισθητικά. Και γι' αυτό επιλέγουμε τουλάχιστον τα τρία. Να έχουν μια απόσταση.
Να έχουν μια απόσταση, τα τρία γεύματα. Και οι πίεσεις έχουν και μια θερμιδικότητα. Δηλαδή, αυτό που ανέφερες, το πάω και ένα βήμα παρακάτω και λέω, Μπορείς να απορροφήσεις μέχρι 500 μιλιγραμμάρια ασβεστίου, μπορείς να απορροφήσεις μέχρι 25 με 30, άντε μάξιμο 35 γραμμάρια πρωτεΐνης, που σημαίνει ότι όλο το υπόλοιπο δεν θα αξιοποιηθεί.
Δεν θα αξιοποιηθεί, γίνεται λίγο. Ούτε ο σίδερος, ούτε το ασβέστιο, ούτε την πρωτεΐνη σου. Έτσι. Άρα ναι, φαίνεται να το σπάσεις. Αλλά θερμιδικά, θερμιδικά είναι το νούμερο ένα. Και επειδή με βάση τον κυρικάδιο ρυθμό μας είμαστε φτιαγμένοι μετά τη δύση του ηλίου, να πάμε να κοιμηθούμε. Δηλαδή το σώμα όταν, έχω πει και εγώ πριν, κοιμάμαι, άρα θεραπεύομαι.
Το σώμα δεν μπορεί να κάνει δύο πράγματα ταυτόχρονα. Και να θεραπεύει και να χωνεύει. Αυτό είναι το δεύτερο σημείο που ήθελα να αναφέρω, που καλά το υπογράμμισες, είναι ότι προφανώς αν φας μια ολόκληρη πίτσα π.χ. το βράδυ, θα χάσεις και 2-3 ώρες από πολύτιμο, χρήσιμο, βαθύ, αποκαταστατικό ύπνο. Βαθύ ύπνο ακριβώς και όλο αυτό φυσικά θα οδηγήσει σε περισσότερη πίνα την επόμενη μέρα που θα είναι ο βασικός σαμποτέρ σου για τη διατροφή σου της επόμενης ημέρας.
Και εδώ το διάβαζα σήμερα από ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε, αυτό ήταν πληροφορία ορών πριν έρθεις στο Nature Μια μελέτη που δημοσιεύτηκε που λέει ότι όταν πεινάς πρέπει να ρωτήσεις όχι πώς κοιμήθηκες προχθές, ακόμα και το πώς κοιμήθηκες προχθές μπορεί να έχει επηρεάσει το πώς έφαγες τες. Άρα σήμερα που έχεις ζήσει το διατροφολόγοντας ζυγιστής εξαρτάται και πώς πήγε η διατροφή σου.
Και αυτό ήταν ένα μήνυμα προς τους διατροφολόγους όταν κάνεις αριθματολόγια, όχι πώς έφαγες τες αλλά και πώς κοιμήθηκες προχθές. Και πραγματικό περιστατικό, δηλαδή έχω δει ημερολόγιο καταγραφής μαζί με την άσκηση τέλειο σε πελάτη ΣΑΜΟΥ, έχει έρθει και μου είναι βαρύτερη και τη ρωτάω, πώς κοιμήθηκες τες μου, λέει δεν κοιμήθηκα γιατί ήμουν έξω.
Γιατί το σώμα δεν βρήκε το χρόνο να αξιοποιήσει εκείνη τη μέρα, να έχει μια αποκατάσταση όλων των θρεπνικών συστατικών, ακόμα και της άσκησης που έκανε τις προηγούμενες μέρες. Γιατί δεν είχε κοιμηθεί. Κατακράτηση και όχι μόνο. Αλλά γι' αυτό και είχα διαβάσει ότι ο Αμερικάνος διαιτολόγος η πρώτη συνεδρία την αφιερώνει αποκλειστικά στο θέμα του ύπνου.
Δηλαδή ξεκινάει από το βασικό σου σαμπότερ και μετά σε πάει λίγο στα διατροφικά. Νομίζω φάνηκε και στο Covid αυτό. Δηλαδή με το που άλλαξε το σύστημα στο Covid, που βλέπαμε ότι ο κόσμος δεν κοιμόταν σωστά, δεν δούλευε, οπότε με χαρακά καθόταν, παράγγελνε τα πάντα, πώς αυξήθηκε το βάρος του. Και οι διατροφικές διαταραχές.
Και οι διατροφικές διαταραχές. Και οι πελάτες. Ναι, ναι, αυτό έχει το, ας πούμε, την οπτική άλλα. Ξέρετε τι δεν αυξήθηκε φίλε, δεν αυξήθηκαν οι γένες. Το οποίο άλλο κομμάτι, αλλά... Τα διαζύγια αυξήθηκαν και... Αυξήθηκαν τα διαζύγια και δεν αυξήθηκαν, ενώ πριν λήγες κάθε μόνο μέρα σπίτι κάτι πρέπει να κάνω, δεν αυξήθηκαν οι γεννήσεις και έχουμε φτάσει φέτος στη χειρότερη χρονιά υπογεννητικότητας όλων των εποχών.
Το λέω έτσι σαν ένα ερωτηματικό να πλανάτε σε εμάς και στους ακροατές, έτσι, για το πόσο ο φόβος μπορεί να επηρεάσει σε σημαντικό βαθμό πολλά πράγματα, όχι μόνο την υγεία μας, αλλά και τη διάθεσή μας για ζωή γενικότερα. Εδώ και η ψυχολογία είναι πολύ σημαντική παράμετρο σε όλα αυτά. Δηλαδή υπάρχει ένα ερέθισμα. Πώς το ερέθισμα αυτό κάποιος το εκλαμβάνει.
Άλλος βγήκε ο Πρωθυπουργός τότε και είπε όλοι μέσα. Άλλος πήρε τα βουνά, το είδε σαν μια ευκαιρία να προσέξει ακόμα περισσότερο να αυτό φροντιστεί. Άλλος κλείστηκε μέσα, παρέγγαινε. Άλλος πήρε ζώο, βγήκε, περπάταγε. Άλλοι ξεκίνησαν να παίζουν τέννις, γιατί το τέννις επιτρεπόταν να παίζεις, φίλε. Αλλά εγώ δεν το ξέρα τότε.
Επιτρεπόταν το τέννις. Ναι, το τέννις επειδή δεν έχεις επαφή, ίσως να μακραίει, ήταν από τα ελάχιστα αθλήματα που μπορούσες να παίξεις. Αλλά εγώ δεν το είχα πάρει χαμπάρι ή δεν ασχολιόμουν τέλος πάντων. Θα ήμουν πολύ καλύτερος τώρα. και εσύ. Τρομερό. Όχι, η ψυχολογία είναι το αφεντομέγα. Δηλαδή, νομίζω ότι το κομμάτι της ενσυναίσθησης, το πώς να διαχειρίζεσαι την καθημερινότητά σου, το στρες, το στρες, το οποίο σε οδηγεί σύνδεσο σε φαγητό, stress eating, είναι από τα πρώτα εργαλεία που θα έπρεπε μέσα στα σχολεία να διδάσκεται.
Θα έπρεπε. Πάρη, σε ευχαριστώ. Να πούμε ότι το βιβλίο μύθη και αλήθεια στη διατροφή μας. Κάποιος μπορεί να βρει από τις MedNutrition Publications mednutrition.gr μπορεί να μπει και να το βρει. Πώς θα το βρει κάποιος. Μπορεί και μέσα από το MedNutrition αλλά αν το γράψει μύθι και αρνεί στη διατροφή μας. Υπάρχει και στο public, υπάρχει σε όλα τα υλοπολία. Λοιπόν, για διαβάστε κανένα βιβλίο γιατί χανόμαστε. Ευχαριστούμε πολύ.
Άρα, περιμένω το καλοκαίρι για να κάνω το εξής πρόγραμμα. Να ξυπνάω το πρωί, πιούνω για τέννις, μετά για μπάνιο, μετά φαγητό, ξεκούραση, ευχάριστα πράγματα στη συνέχεια, στενές επαφές, βόλτα και μια ταινία ωραία. Δηλαδή αυτό ήταν το πρόγραμμά μου φέτος το καλοκαίρι, αυτό και το γεγονός ότι κάθισα εδώ πέρα 20-22 μέρες συνεχόμενες, γιατί σήμερα είναι θεωρητικά και ίσως η τελευταία μέρα, παρόλο που θα ξανάρθω Σαββατοκύριακο.
Και δύο πράγματα πολύ σημαντικά που έκανα. Διάβασα πολύ, διάβασα τέσσερα βιβλία. Και έπαιξα και πάρα πολύ Scrabble με την γυναίκα μου. Υπάρχει μια εφαρμογή, λέγεται World Master. Μας έφτιαξε, είναι δωρεάν αν την κατεβάζεις, μέχρι που ανακάλυψα ότι υπάρχει και μια payment μορφή, 5,9 ευρώ κάτι τέτοιο όπου σου δίνει και τη δυνατότητα να παίξεις πολλά διαδοχικά παιχνίδια και με άλλους World Master έτσι λέγεται το είχαμε βάσει και στο facebook μου έφτιαξε το καλοκαίρι μου έφτιαξε το καλοκαίρι επίσης να δω την ακόμα και αυτός ο περίπατος από εδώ που ήρθες μέχρι κάτω στην παραλία που τον έχω υπολογίσει γύρω στα 12 με 14 λεπτά το βράδυ αυτή την ώρα γιατί έχουμε και τα ωραιότερα ηλιοβασίμα και τώρα είναι και η ώρα που πάει να πέσει ο ήλιος.
Είναι ωραίο το Λουτράκι, έχει πολλά πράγματα να κάνεις. Είναι ωραίο και επειδή είσαι ένας άτομος που πραγματικά τρέχεις με πολλά, πολλά project, το να διάζεις και να κάνεις πράγματα που σου αρέσουν, νομίζω το Λουτράκι είναι ιδανικός προορισμός. Και παίξαμε και μπάσκετ. Παίξαμε και μπάσκετ και το χαρήγαμε κιόλας. Και το χαρήγαμε και παίξαμε και πιο καλά.
Έχουμε φυσικά νέους συμπέχτες. Δεν είναι φοβορό ρε παιδί μου. Είναι ωραίο ρε παιδί μου. Στην ηλικία που είμαστε, εσείς είστε πολύ πιο μικρός βέβαια, που μπορούμε και παίζουμε με 15, 16, 17, 18 χρόνια. Είναι ωραίο ρε παιδί μου. Είναι ωραίο. Πραγματικά. Κοίτα, στα 50 είμαι, έχουμε κι εμείς τα γονατάκια μας, έχουμε όλα αυτά, αλλά πραγματικά το απολαμβάνουμε.
Θεωρώ ότι αυτά πάνε πακέτο λίγο, έτσι. και το λίγο έτσι, δηλαδή και το κομμάτι της άσκησης σε επίπεδο υγεία, σε εντοφίνες όλο αυτό, είναι μάσταρες σε βγάζει εντελώς, είναι για μένα όπως λέω το καθημερινό μου τζάρο, δηλαδή αντί να μπούμε σε μια δικασία πως θα, αυτό ίσως είναι ένα θέμα συζήτησης, εγώ θα το κάνουμε εννοείται η άσκηση μου για μένα είναι ο χρόνος που αφαιρώνω σε μένα, η φροντίδα μου, το φαρμακό μου είναι όλα αυτά, αυτό που περιγράφεις και εσύ περιλαμβάνει και άλλα βασική για την άσκηση, την ψυχολογία σου, γιατί ανέφερες τις βόλτες σου, την ταινία, είναι όλο το πακέτο.
Είναι όλο το πακέτο της έτσι. Θα μάθεις τέννις, θα προσπαθήσεις. Το σύνταγα με τη σύζυγο πάλι εχθές, λέω έχω ένα θέμα, μια δυσκολία σ' αυτό. Δεν θες να σου δώσεις ακροατές του χρόνου. Θα το δοκιμάσω, θα δώσω μια δοκιμή σ' αυτό. Όχι μια, δύο. Θα πάω όχι μια φορά, θα το δουλέψω ένα μήνα, δυο μήνες και να δω λίγο πώς θα λειτουργήσει.
Γιατί είναι αιθιστικό αυτό που ανέφερες, μ' αρέσει αυτό. Ότι είναι αιθιστικό, δηλαδή θέλω κάτι που να μου δίνει challenge. Και ξέρεις τι άλλο δεν είναι μόνο ότι είναι αιθιστικό, είναι ότι παίζεις. Έχουμε ξεχάσει να παίζουμε φίλε. Αυτό είναι, έχουμε ξεχάσει να παίζουμε. Να παίζουμε, να παίζουμε. Παίζεις, πάμε να παίζουμε μπάσκετ και μετά είμαστε χαρούμενοι.
Αυτό. και για το τέννις, ότι παίζεις. Παίζεις. Εκεί είναι απλά, το μπάσκετ έχει μια επικινδυνότητα, ο τραυματισμού μεγαλύτερα από το τέννις. Το τέννις είναι πιο αξιωσεύ. Είναι πιο... Κι άμα κάνεις την προθέρμασή σου κλπ. Αλλά είναι το ότι παίζεις. Παίζεις, παίζεις. Καμιά αίσθηση, αυτό δεν... Παίζεις και γελάς κιόλας. Δεν το συζητάμε, ό,τι και να συζητάμε για γυμναστήρια, βάρια, αντιστάσεις, διόκινγκ, τρέξιμο.
Όχι. Αυτά. Λοιπόν, παίξτε γιατί χανόμαστε. Χανόμαστε. Ευχαριστούμε πολύ. Αν λοιπόν σου άρεσε αυτό το podcast, διαδώσέ το στους φίλους σου και αποθήκευσέ το στα αγαπημένα σου για να ακούς πρώτος τα όμορφα και σημαντικά πράγματα που θα επιλέγω κάθε εβδομάδα για σένα για μια σπουδαία ζωή. Και να θυμάσαι ότι όμορφοι και γοητευτικοί είναι οι χαρούμενοι και χαμογελαστοί άνθρωποι, όχι οι αδύνατοι.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα