Skip to content
PodBase
 #131 «Η φωνή της διατροφικής διαταραχής» Πώς την αναγνωρίζουμε και πώς τη δουλεύουμε θεραπευτικά - Guest η ψυχολόγος Ζωή Λάσκαρη

#131 «Η φωνή της διατροφικής διαταραχής» Πώς την αναγνωρίζουμε και πώς τη δουλεύουμε θεραπευτικά - Guest η ψυχολόγος Ζωή Λάσκαρη

ΠΟΤΕ την Κυριακή Δίαιτα
Σεπτέμβριος 05, 2026 00:41:20 Σεζόν 1 Επεισόδιο 131
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Πώς μπορεί μια φαινομενικά «αθώα»δίαιτα στην εφηβεία να γίνει η αρχή μιας πολυετούς διαταραγμένης σχέσης με το φαγητό;

Τι είναι πραγματικά η «φωνή της διατροφικής διαταραχής» και γιατί κάποιες φορές μπορεί να την ακολουθούμε χωρίςκαν να αντιλαμβανόμαστε ότι υπάρχει;

Πώς μετατρέπεται η προσωπική εμπειρία μιας διατροφικής διαταραχής σε γνώση, θεραπεία και τελικά σε δύναμηγια να βοηθήσεις άλλους ανθρώπους;

Γιατί η συνεργασία ψυχολόγου και διαιτολόγου, μαζί με την κατάλληλη εκπαίδευση και εποπτεία, μπορεί να είναικαθοριστική στην αντιμετώπιση των διατροφικών διαταραχών;

Περίληψη επεισοδίου

Σε αυτό το επεισόδιο καλεσμένη είναι η ψυχολόγος Ζωή Λάσκαρη, συνεργάτιδα της υπηρεσίας diet-coaching.gr καιαπόφοιτη της εκπαίδευσης Master Practitioner on Eating Disorders.

Σε μια ιδιαίτερα προσωπική συζήτηση, η Ζωή μοιράζεται τη δική της διαδρομή: από την πρώτη αυστηρή δίαιταστην εφηβεία και την εμφάνιση υπερφαγικών επεισοδίων, μέχρι τις επαναλαμβανόμενες προσπάθειες απώλειας βάρους και τη σταδιακή κατανόηση της διατροφικής διαταραχής.

Η Ζωή περιγράφει πώς η προσωπική της θεραπευτική πορεία και η εκπαίδευση Master Practitioner on Eating Disordersάλλαξαν τον τρόπο με τον οποίο κατανοεί σήμερα τις διατροφικές διαταραχές και την οδήγησαν να ασχοληθεί θεραπευτικά με ανθρώπους που αντιμετωπίζουναντίστοιχες δυσκολίες.

Στο επεισόδιο σχολιάζονται τα ακόλουθα

Διατροφικές διαταραχές, υπερφαγικάεπεισόδια, στέρηση τροφής, σχέση με το φαγητό, φωνή της διατροφικής διαταραχής, εικόνα σώματος, αυτοεκτίμηση, αποδοχή σώματος, συναισθηματική υπερφαγία,, διαγενεακά μοτίβα, ψυχολογίακαι διατροφή, ανορεξία, βουλιμία, υπερφαγία, θεραπεία διατροφικών

Την ψυχολόγο Ζωή Λάσκαρη   

τη βρεις στα social

Στο Instagram ⁠ https://www.instagram.com/zoi_laskari_/ ⁠

⁠ Στο Facebook  ⁠⁠https://www.facebook.com/profile.php?id=100071684915314⁠

Στην ιστοσελίδα ⁠https://diet-coaching.gr/therapeftes/⁠

Το βιβλίο ⁠Τρώγοντας την ανορεξία μου⁠ της Ελισάβετ Φωτιάδου

Θα το βρεις από τις εκδόσεις ⁠www.keybooks.gr⁠  

Αν έχεις ήδη αποτύχει με τις δίαιτες και τελικά παίρνεις όλο και περισσότερο βάρος;

 Αν θες να γνωρίσεις έναν διαφορετικό τρόπο που θα σε βοηθήσει να βρεις νέες ισορροπίες και δεξιότητες σεσχέση με το φαγητό και τη φυσική σου κατάσταση…

 μπες στην ιστοσελίδα  ⁠⁠⁠⁠⁠www.diet-coaching.gr⁠⁠⁠⁠⁠

 και ζήτησε μια Δωρεάν συνεδρία αξιολόγησης πιθανής διατροφικής διαταραχής με ένα εξειδικευμένοεπαγγελματία υγείας!

 Επέλεξε από το ημερολόγιο μία από τις διαθέσιμες ώρες και κλείσε το ραντεβού σου τώρα.

Γίνε μέλος στην πρώτη διαδικτυακή Ακαδημία Διατροφής και γίνε ο προσωπικός σου  Self Nutritionist

Πληροφορίες στο σύνδεσμο ⁠⁠⁠https://zoumbaneas.gr/self-nutritionist-academy/⁠⁠⁠

 Για την εκπαίδευση Master Practitioner on EatingDisorders μπορείς να βρεις πληροφορίες στο σύνδεσμο ⁠⁠⁠⁠⁠https://keadd.gr/⁠⁠⁠⁠⁠ 

 Όλα τα   βιβλία των εκδόσεων του Κέντρου Εκπαίδευσης & Αντιμετώπισης Διατροφικών Διαταραχώνμπορείς να τα βρεις σε όλα τα βιβλιοπωλεία και στο τέλος της ιστοσελίδας ⁠https://elearning.keadd.gr/⁠ και στο τηλέφωνο 2102718360

 Μουσική τίτλων

Ευάγγελος Ζουμπανέας

Ηχοληψία Χριστίνα Μούγιου

 Όλα τα podcast της σειράς«Ποτέ την Κυριακή Δίαιτα» μπορείς να τα βρεις και στο site ⁠⁠⁠⁠https://zoumbaneas.gr/podcast/⁠⁠⁠⁠

και σε όλες τις πλατφόρμες SpotifyApple PodcastsYouTube 

 Στο Youtube ⁠⁠⁠⁠ΕΔΩ⁠⁠⁠⁠

 Στο Spotify ⁠⁠⁠⁠ΕΔΩ⁠⁠⁠⁠

 Στο Apple Podcast⁠⁠⁠⁠ΕΔΩ⁠⁠⁠⁠

#ΠοτέΤηνΚυριακήΔίαιτα #ΖωήΛάσκαρη#ΔιατροφικέςΔιαταραχές #EatingDisorders #Ψυχολογία #Διατροφή #Υπερφαγία#Βουλιμία #Ανορεξία #ΕικόναΣώματος #ΣχέσηΜεΤοΦαγητό #ΨυχικήΥγεία #DietCoaching#MasterPractitionerOnEatingDisorders #ΑκαδημίαΔιατροφής#SelfNutritionistAcademy #Διαιτολόγος #Ψυχολόγος

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Θυμάμαι χαρακτηριστικά να μου λέτε, θα στο δώσω εγώ το πρόγραμμα δικό σου δωρεάν, ξεκίνα. Ξεκίνησα, είδα και την καθηγητρία μου το Πανεπιστήμιο, την κυρία Σχινά, και αυτά που άκουγα ήταν εξαιρετικά σημαντικά και πολύ βοηθητικά στο να κατανοήσω τι ζω σε όλα αυτά τα χρόνια. Θυμάμαι να λέει η κυρία Σχινά για τη φωνή της εταραχής και στην αρχή να λέω, εγώ δεν την ξέρω αυτή τη φωνή.

Ποια φωνή, λέω α οκ, θα είναι μόνο στην ανορεξία Δεν είναι στην αδιφαγία Ώσπου συνειδητοποίησα Ότι η φωνή της διαταραχής δεν μου μιλούσε Γιατί απλά υπάκουα, τυφλά Καλώς ήρθατε στο podcast Ποτέ την Κυριακή Δίαιτα Σε ένα απολαυστικό επεισόδιο Που ξεκινάει αμέσως τώρα Ζωή ξέρεις ότι τα περιστέρια πεθαίνουν πια σε μικρότερη ηλικία από ότι οι προγόντους.

Δεν έχω την παραδοσία θέα. Τα βλέπω τώρα εδώ έξω από το γραφείο σου, τα οποία παραμονεύουν να περάσει κάποιος περαστικός, να αφήσει ψίχουλα. αλλά τα ψίχουλα συνήθως που αφήνουν οι άνθρωποι στο δρόμο είναι αποτροφές χωρίς καμία θρεπτική αξία και τα περιστέρια τρώνε αυτά τα ψίχουλα παχαίνουν πραγματικά δημιουργούνται καρδιογκιακά συν το γεγονός ότι τα περιστέρια επειδή πια δεν ακολουθούν τον φυσικό ρυθμό της ζωής τι εννοώ ότι δεν κοιμούνται την ώρα που νυχτώνει αλλά ξενυχτάνε με τα φώτα, με τους ανθρώπους και τρώνε και αργά τη νύχτα και παθαίνουν Και πεθαίνουν προώρα. Το ξέρεις?

Όχι. Καινούργια πληροφορία. Καινούργια πληροφορία, γιατί τα βλέπω. Λοιπόν, Ζωή Λάσκαρ, ψυχολόγος, συνεργάτης του Κέντρου Εκπαίδευσης Αντιογνωτόπισης Διατροφικών Διαταραχών και της εφαρμογής Diet Coaching. Πάμε τώρα λίγο τον χρόνο πίσω. Ναι. Θυμίσε μου πώς γνωριστήκαμε. Και πότε, θυμάσαι. Με αυτό το βιβλίο. Με τη διατροφική νεομοσύνη Ένα δρόμο μου έκανε η μητέρα μου Αλήθεια Σε ποια ηλικία Ήμουν μεγάλη Ήμουν στα Ήμουν στα 39 Είχες ολοκληρώσει σπουδές σου στη ψυχολογία Ναι και εργαζόμουν κανονικά Και η μητέρα μου έχω διαβάσει ένα πολύ ωραίο βιβλίο Και μάλιστα μου το έστειλε ταχυδρομικός εδώ Που είναι η διατροφή Αλλά ήταν άλλη μία Ακόμα απόπειρα της μητέρας μου για να μου γνωρίσει κάποιον διατροφολόγο.

Οπότε είπα πάλι, «ΟΚ». Γιατί υπήρχε θέμα στη διατροφή μου τα πολλά χρόνια στο παρελθόν. Οπότε το έλαβα και μάλλον δεν θυμάμαι πώς ξεκίνησα να το διαβάζω, αλλά θυμάμαι ότι δεν σταμάτησα να το διαβάζω. Ευχαριστώ. Εγώ ευχαριστώ. Και τελειώνοντας το βιβλίο είπα, «Αυτόν τον άνθρωπο θέλω να τον γνωρίσω». Και αμέσως έψαξα στο ίντερνετ και σας πήρα τηλέφωνο και θυμάμαι και την πρώτη μας κοβέντα, επειδή ήμουν ήδη αρκετά κουρασμένη από τους πολλούς διατροφολόγους και γυμναστές που είχα επισκεφθεί στο παρελθόν.

Ήμουν πολύ ομή θα έλεγα. Σας είπα έχω παραπάνω βάρος, κάνω υπερφαγικά, δεν με έχει βοηθήσει ποτέ κανείς. Είχα επισκεφθεί πολλούς γνωστούς διατροφολόγους στην Ελλάδα και σας είπα, δουλεύετε με τέτοια άτομα και μιλείτε μόνο με τέτοιους ανθρώπους υπάρχει πετυχία και μου απαντάτε συγκεκριμένα αυτό που λέτε συχνά δεν υπάρχει άλλο σενάριο και κάπως έτσι ξεκινήσαμε Πότε ήταν αυτό πρέπει να ήταν πριν τον κορονοϊό Ναι ήταν πριν τον κορονοϊό Δηλαδή το 18-19 κάπου εκεί και δουλέψαμε μαζί άλλαξες πες λίγα λόγια τι κάναμε ή θες να πεις πας λίγο πιο παλιά γιατί δεν θα φτάσουμε και στο σήμερα στο τι κάνω, γιατί κάνω πολύ σκοδαία πράγματα.

Θες να πεις για σένα τι θυμάσαι και πώς προέκυψαν όλες αυτές οι αποτυχημένες προσπάθειες με βάση τα lifeline που κάνουν και στις θεραπείες. Αν θα λες το δικό σου το lifeline, τι θα έλεγες? Ότι δική μου διατροφική διαταραχή ξεκίνησε από μία δίαιτα. Κλασικά. Άλλο ένα παράδειγμα που επιβεβαιώνει το γνωστό κανόνα. Ξεκίνησε να έχω παραπανήσει ο βάρος στο γυμνάσιο, στην πρώτη ή δεύτερη γυμνασίου.

Όχι κάτι σοβαρό. Όπου ήρθε μία διατροφολόγος και μου έκοψε όλους οι δατάνθρακες. Ακόμα το κάνουν. Ακόμα το κάνουν. Μου την έλεγε, είχε πει χημική τη διατροφή αυτή. Θυμάμαι ακριβώς τι μου είχε δώσει τότε. Όπου για μία εβδομάδα, μάλλον σε μία εβδομάδα έχασα έξι κιλά και ήταν πάρα πολύ χαρούμενη και εκείνη και ποτέ θα ήταν και εγώ.

Αλλά θυμάμαι την επόμενη μέρα από τη ζήγησή μου ήταν να πάω στο σχολείο και είχε μια νηφόρα. Και όπως πήγαινα και ανέβαινα την νηφόρα, λοιπόν, θύμισα. Και εκεί συνειδητοποίησα το πόσο πολύ πεινούσα και έκανα το πρώτο μου υπερφαγικό. Στις έξι μέρες, τη βδομάδα πάνω. Ναι, στη βδομάδα πάνω. Έκανα υπερφαγικό. Δεν είχαμε πει.

Δεκαπέντε χρόνων τώρα, έτσι. Δεκατέσσερα, κάπου εκεί. Είναι τραγικό έτσι κι αλλιώς. είναι τραγικό έτσι κι αλλιώς ναι βέβαια όπως δεν ήταν το πιο τραγικό ναι ήταν on and off αυτό που συνήθως γίνεται όταν δεν υπάρχει θεραπεία λίγες μέρες τέρηση ξανά βουλεμικό επεισόδιο και ξανά και ξανά και μετά ένα σώμα διατροφολόγη πόσο επικριτική μπορεί να είναι θέ μου πόσο πιεστική μπορεί να είναι πόσο απογοήτευση μπορεί να σου μεταφέρουν ότι έχασες μόνο ένα 250 αυτός ήταν ο τελευταίος διατροφολόγος που είναι έρθω σε εσάς, εδώ της περιοχής.

Έχασες μόνο ένα 250 σε πόσο χρόνο? Νομίζω σε 15 μέρες. Τι περίμενε? Θυμάμαι, σας το είχα αναφέρει και τότε, δεν ξέρω αν το θυμάστε. Δεν το θυμάμαι, αλλά την ίδια. Θυμάμαι την απάντησή σας μου είχατε πει ότι εσύ κορίτσι μου χρειάζεσαι να τραφείς και χόρτα μόνο να σου δώσω τώρα θα βάλεις βάρος. Και λέω τι λέει. Υπάρχουν κάποια κομμάτια από κουβέντες που έχουμε κάνει μαζί, τα οποία έχουν χαρακτή μέσα μου.

Νιώθω τρομερές αλλαγές να έχουν συμβεί από εκείνο το κορίτσιο 14-15 ετών. Τέλος πάντων, στην πορεία λοιπόν, συνάντησα πολλούς διατροφολόγους, γυμναστές, που καταπόλεσαν πολύ το κορμί μου. Η βάσικη ουσία ήταν ότι δεν ήξερα και δεν ήξεραν πώς να με βοηθήσουν να μάθω να σέβομαι το σώμα μου, την ψυχή μου και να αρχίσω να αναγνωρίζω τις ανάγκες μου.

Συν τις άλλες όμως ήμουν και σε ένα οικογενειακό περιβάλλον το οποίο η διατροφική διαταραχή έκανε πάρτι. Πριν λίγα χρόνια έμαθα ότι εκτός από τη μητέρα μου που έκανε πάντα υπερφαγικά επεισόδια, την οποία έχετε βοηθήσει και εκείνη, ακόμη και αν δεν την έχετε συναντήσει ποτέ. Αλήθεια. Ναι, ναι, ναι. Έμαθα ότι έκανε η γιαγιά μου υπερφαγικά επεισόδια, συνεχή και έκανε και καθαρίσεις.

Πολύ σπάνιο. Ναι, ναι. Και μάλιστα έλεγε πάντοτε πονά το στομάχι της. Και ήταν λίγο γροθιές στο στομάχι αυτό, γιατί συνειδητοποίησα αυτό που βλέπω προς τους θεραπευόμενους μου, ότι υπάρχει. Το τραύμα, το γενεολογικό. Βεβαίως. Πώς το έμαθες αυτό για τη γιαγιά σου. Κάναμε μια κουβέντα με τη μητέρα μου και μου έλεγε και ότι η γιαγιά σου είχε κάποια θέματα με το στομάχι της. Λέω, τι εννοείς. Έκανε συνέχεια με τους.

λέω κάτσε, κάτσε, λέω τι θυμάμαι έτρωγε μεγάλης ποσότητας τροφής και μου είπε δεν έτρωγε μόνο έτρωγε κρυφά χωρίς να είναι κάποιος παρόν μυστικά δηλαδή για να μην φανεί αυτό και επίσης μετά πήγαινε στην βολή λέτε και έκανε μετώ οπότε καταλαβαίνω αυτό το είχε αποκαλύψει στη μαμά σου ή η μαμά σου όχι το έβλεπε πάντα έλεγε σε όλους ότι πονάει το στομάχι έκανε μετώ Στην πραγματικότητα όμως γινόταν αυτό που είχε φτάσει και σε μένα, καταβρόχθηζε την τροφή της.

Εσύ θυμάσαι στιγμές οι κογινέκια στο σπίτι να τρώτε όλοι μαζί. Ναι, ναι. Λοιπόν, είναι κάτι το οποίο δεν το είχαμε ποτέ. Ψέματα. Όχι, είναι κάτι που το είχαμε μέχρι ένα σημείο και μετά ξαναβάζω βάρος. Δηλαδή, σε όλο μου το δημοτικό θυμάμαι να τρώμε στο τραπέζι όλοι μαζί, χωρίς τηλεοράσεις, κάτι να μας απασπάει την προσοχή οτιδήποτε. Θυμάμαι όμως από το γυμνάσιο που είχε ξεκινήσει η μητέρα μου να εργάζεται ότι ήμουν μόνιμος στο σπίτι οπότε ξαφνικά ξαναβάζω βάρος.

Έτρωγες μόνη σου. Ναι, έτρωγα μόνη μου. Μπροστά στην τηλεόραση υποθέτω. Πολύ πιθανό. Μπροστά στην τηλεόραση ναι, ναι. Ή σε παιχνίδια αλλά μπροστά στην τηλεόραση υποθέτω. Ναι, όσο στελειώνας. Όλα τα γεύματα τα τρώγεσαι μόνη σου. Θυμάσαι να τρώτε κάποιο γεύμα, έστω κάποιο βράδυ. Το βράδυ θα τρώγαμε μαζί. Και το κομμάτι της τροφής στην οικογένειά μου είχε την τάση να είναι αγχολητικό.

Γιατί η αλήθεια είναι ότι υπήρχαν θέματα στην οικογένεια. Πότε οι σχέσεις των γονιών μου, πότε θέματα υγείας, ιδίως του πατέρα μου, που σε όλο το γυμνάσιο και το λύκειο Οριακά δεν τον είχαμε χάσει Οπότε πάλι αναγκαζόμουν να είμαι μόνη μου Και η μητέρα μου έτρεχε στα νοσοκομεία με τον πατέρα μου Και εκεί ήμουν πάλι μόνη μου Και ήταν λίγο βοηθητικό στο να αντέξουμε Πιστεύεις ότι αυτές τις συνθήκες έβαναν μέσα από το σπόρο Το να σπουδάσεις ψυχολογία Βέβαια Η απόφασή μου για να γίνω ψυχολόγος ήταν από το δημοτικό Από το δημοτικό γι' αυτό Ναι, ναι, ναι Θυμάμαι ότι είχε η μητέρα μου κάποια βιβλία ψυχολογίας τότε και ήταν λίγο χαριτωμένα.

Δεν είχαν αυτό το επιστημονικό που φέρουν τώρα τα βιβλία. Είχαν μικρά σκετσάκια με διαλόγους τύπου μαμά με παιδί και τα έπαιρνα εγώ και τα διάβαζα, τα ρούφαγα και έλεγα ότι όταν μεγαλώσα θα γίνω ψυχολόγος. Ήταν το μόνο σονάριο. Και ευτυχώς το ασκώ. Το ασκείς. Έχω τώρα όλη αυτή την εμπειρία τη δική σου. με τις δίαιτες έχοντας και από την άλλη την εμπειρειώς θεραπευωμένη.

Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι σου είπα κάποια στιγμή ότι θα έρθεις και θα κάνεις την εκπαίδευση μας Θυμάσαι τι σας είπα? Και σου είπα ότι όταν θα κάνεις και αυτή την εκπαίδευση θα γίνεις από τους πιο σημαντικούς συνεργάτες μας. Το θυμάσαι που σου το έχω πει αυτό? Θυμάμαι. Α, δεν το πίστευες. Εγώ σας είπα όχι. Ότι δεν το κάνω.

Για πες, πώς έπισα. Δεν με πείσατε, με αναγκάζατε. Τέλεια. Μπράβο. Μπράβο μου. Ξανάγκαζα. Ναι. Σε ένα από τα πρώτα ραντεβού που ξαφνικά έγινε το θηριώδες για μένα τρομερή αλλαγή που δεν την περίμενα ποτέ στη ζωή μου. Ήρθα και σας λέω δεν κάνω υπερφαγικά και λέω κάντε την πάει καλά. Και μου λέτε όχι όχι κανά λύσε συνεχίζει.

Ήταν πολύ φυσιολογικό για εσάς. Για μένα πάλι καθόλου ήταν καινούρια. νέο πάτημα στη ζωή και λέω εντάξει τώρα όπου να θα το κάνω το πρεφαγικό δεν γίνεται, κάπου θα έρθει τώρα έρχεται, δεν ήρθε όμως ποτέ είπατε θα ακολουθήσεις κάνεις την εκπαίδευση και σας είπα όχι δεν θέλω να ασχοληθώ με τις διατροφικές διαταραχές όχι θα γίνεις πολύ καλή στη δουλειά σου το περνάς και εσύ αυτό όχι και θυμάμαι χαρακτηριστικά να μου λέτε θα στο δώσω εγώ το πρόγραμμα δικό σου δωρεάν ξεκίνα Ξεκίνησα, είδα και την καθηγητρία μου το Πανεπιστήμιο, την κυρία Σχινά Και αυτά που άκουγα ήταν εξαιρετικά σημαντικά Και πολύ βοηθητικά στο να κατανοήσω τι ζω σε όλα αυτά τα χρόνια Θυμάμαι να λέει η κυρία Σχινά για τη φωνή της εταραχής Και στην αρχή να λέω εγώ δεν την ξέρω αυτή τη φωνή Ποια φωνή, λέω α οκ, είναι μόνο στην ανορεξία, δεν είναι στην αδειφαγία Ώσπου συνειδητοποίησα ότι η φωνή της διαταραχής Δεν μου μιλούσε γιατί απλά υπάκουα Τυφλά Ξαναπέστηκαν τα παιδιά μου Δεν χρειαζόταν να μου πει τίποτα

Η φωνή της διαταραχής Συνειδητοποίησες να με νεύμα Ναι ναι ήξερα Ακολουθούσα τα πάντα Ήμουνα πολύ βαθιά χωμένη σε όλο αυτό Κύριε Ζωμπανέα με είχα χάσει Με είχα χάσει Πάνω σε αυτό που θες να πεις για τη φωνή της διαταραχής Πρόσφατα διάβασα ένα βιβλίο Ελισάβετ Φωτιάδου νομίζω Δεν σας το έχω παρουσιάσει ακόμα Λέγεται Τρώγοντας την Ανορεξία Μου Εκδόσεις Keybooks Και μάλιστα αυτό το κορίτσι μου έστειλε και ένα μήνυμα Ότι τώρα σπουδάζει διαιτολόγος Γιατί θέλει να βοηθήσει πάρα πολύ κόσμο Θα είναι την καινούργια χρονιά τώρα του 26 Πολύ ωραία Και διαβάζοντας το βιβλίο Επειδή περιγράφει πάρα πολύ για τη φωνή της διατροφικής διαταραχής και πόσο επικριτική είναι.

Και έλεγε πάρα πολύ ωραία ότι στην αρχή ξεκινάει σαν φίλος, σε επιβραβεύει, αλλά μετά σταδιακά αρχίζει και σε επικρίνει, σε τιμωρεί, σου λέει κάνε αυτό, κάνε εκείνο, ανέβα τόσο ασκαλιά, κάνε τόσο γυμναστικό, κάνε τόσο σκυλιακό. Και ποτέ δεν είσαι αρκετός. Ποτέ δεν είσαι αρκετός. Και ένα κομμάτι της θεραπείας που κάνουμε πια οι ιδιαιτρολόγοι με τους ψυχολόγους μας είναι να προσπαθήσουμε να μειώσουμε την ένταση αυτής της φωνής και όποιος έχει διατροφική διαταραχή και δεν παραδέχεται ότι έχει μία φωνή μάλλον είναι τόσο βαθιά εγκατεστημένη που λειτουργεί ως μαριονέτα της φωνής χωρίς καν να το καταλαβαίνει.

Και ένας από τους τρόπους που προσπαθούμε είναι να μειώσουμε την ένταση αυτής της φωνής και να αυξήσουμε για τον αμφισβητούμα με τεχνικές και μπαίνοντας και πάρα πολύ μέσα στο ρόλο αυτής της κοπές, δηλαδή τη γράφει πάρα πολύ ωραία, πραγματικά είναι ένα πολύ ωραίο βιβλίο, είναι το πιο ενδιαφέρον βιβλίο που διαβάζει διατροφικές διαταραχές, πραγματικά πιστεύω ότι το πρώτο κομμάτι που πρέπει να μάθουν πρώτα οι διατροφολόγοι είναι ότι τα άτομα που έρχονται στο γραφείο τους καθοδηγούνται από μία φωνή.

Και ήδη δεν το έχουν βιώσει και όχι απλώς να το έχουν βιώσει, γιατί υπάρχουν και διατροφολόγοι που επαγγέλονται με τη βοήθεια αυτής της φωνής της διατροφικής διαταραχής, διαιωνίζοντας τα θέματα της διατροφικής διαταραχής. Αν δεν το έχουν βιώσει και να το έχουν ξεπεράσει μέσα από την εκπαίδευση, το master practice on eating disorders που κάνουν, δεν μπορούν να το κατανοήσουν.

Και το μόνο πράγμα που ξέρουν είναι κόψου συνετάδεκες, δεν έχασες ένα 200, δεν έκανες εκείνο, δεν έχασες... Δηλαδή δεν φτάνει που έχω την επικριτική φωνή μες στο κεφάλι μου, έχω και την υπεκριτική φωνή του διαιτολόγου ή του χι γιατρού ή του χι επαγγελματία υγείας με το γνωστό no pain no gain δεν ξέρω πώς το λένε αυτό οπότε τι πετυχαίναμε τελικά να διονίζουμε και να απολαμβανσιάζουμε τα άτομα με διαταραγμένη σχέση με το φαγητό Ολοκληρώνοντας την εκπαίδευση πώς αισθάνθηκες Ευχαριστώ τον εαυτό μου να είμαι συγκινημένη στα περισσότερα μαθήματα γιατί με αναγνώριζα Το περίεργο είναι ότι ενώ έμαθα πολύ βαθιά πράγματα σε σχέση από τη διατροφική διαταραχή, πώς ξεκινάει, πώς εξελίσσεται, πώς θεραπεύεται και ότι υπάρχει αλλαγή σε όλο αυτό, δεν ήθελα καθόλου να ασχοληθώ ακόμα. Δεν ένιωθα έτοιμη.

και θυμάμαι και επίσης να σας το λέω ενώ δεν το είχα διαφημίσει ποτέ για όλα ενώ δεν το είχα διαφημίσει δεν το είχα πει ποτέ πουθενά σε κανέναν ξαφνικά άρχισαν να έρχονται περιστατικά σε μένα α, γιατί άλλαξε η ενέργειά σου και δεν τα δέχτηκα σας πήρα τηλέφωνο και σας λέω δεν τα δέχομαι και πλήρες γιατί, γιατί αφού έχουμε την εποπτεία εκεί ήμουνα σας εποπτείς φυσικά δεν μπορώ, δεν νιώθω καλά Και πήρα ξανά λίγο όθηση από εσάς και ξεκίνησα και ειλικρινά από τότε είναι από τα πλέον αγαπημένα μου κομμάτια στη δουλειά, αυτοί που τόσο αγαπώ έτσι και αλλιώς, γιατί η αλλαγή του καθενός εμένα μετρεύει πάρα πολύ.

Και η αλήθεια είναι ότι δεν φανταζόμουν ποτέ πόσα άτομα έχουν διατροφική διαταραχή. Δεν υπάρχει καταγεγραμμένο γιατί φυσικά είναι μια κρυφή ασθένεια. Να μην τα κρύβω με αυτά. Είναι κρυφή η ασθένεια. Δεν το λέμε. Στα αισθητήρια που μπορεί να πηγαίνω στις βόλτες παρατηρώ αθελά μου. Οι κερίς μου είναι σηκωμένες γιατί δεν θα ξανακατέβουν ποτέ. Βλέπω πώς μπορεί να τρέφεται κάποιος. Οπότε γρήγορα μου είναι αναγνωρίσιμο. Φαντάζομαι και σε εσάς.

παρατηρώ αν κάποιο κορίτσι θα φάει θα πάει μέσα του και λέω όπα κάτι γίνεται εδώ θυμάμαι πρόσφατα σε μια εκδρομή που είχα πάει με τον άντρα μου που ήταν ένα ζευγάρι νεαρών παιδιών έφηβοι πρέπει να ήταν και το κορίτσι στεκόταν μπροστά από μια μπριζόλα από το πιάτο της ήταν ωριακά έτοιμο να κλάψει το έβλεπα και θα ήθελα τόσο πολύ να σου πω δεν θα γίνει τίποτα αλλά δεν το γνώριζα το κορίτσι για να πάω κοντά του είναι ένα θέμα αυτό όταν τα βλέπεις και λες τώρα πώς να μιλήσω.

Πώς να μιλήσω. Είναι ένα θέμα. Είναι ένα θέμα πολύ σοβαρό. Και σκέφτομαι ότι αυτή η ρημάδα, η φωνή της διαταραχής, αυτό που μας κάνει, μας αποπροσανατολίζει. Και κυρίως νομίζω στόχος της είναι να μην χαιρόμαστε όχι μόνο την τροφή, την ίδια τη ζωή. Δεν μας αφήνει να απολαύσουμε τις σχέσεις μας. Γιατί μπορεί να βγαίνω με τους φίλους μου, αλλά πόσο είμαι παρούσα σε αυτό που γίνεται με τους φίλους.

μπορεί να τρώμε έξω, να τρώνε έξω μάλλον, και εγώ να παίρνω μια κοκακόλα διέτης, μια ζύρο. Ή αν είμαι σε αδιφαγή να τρώω και καλά κομψά. Να μην με παρουσιάζω. Είμαι απόσο. Βλέπω τη ζωή μπροστά μου, αλλά εγώ δεν συμμετέχω. Και αυτό εμπεριέχει πέρα από ότι θλίψω μια πολύ μεγάλη μοναξιά. Και συνήθως το κεφάλι μου είναι πότε θα φάω ή πότε δεν θα φάω, τι δεν πρέπει να φάω, τι πρέπει να κάνω, πώς θα φαίνομαι έτσι, πώς θα φαίνομαι αλλιώς και τελικά είμαι να τι μου αρέσει.

Ακόμα και στο να εκφράσουν άποψη έχουν δυσκολία τα κορίτσια, γιατί μπορεί να φανούν είτε ευαισθησίες τους, ότι μπορούν να φανούν πιο αδύναμες υποτίθεται, ή μπορεί κάποιος να διαφωνήσει με την άποψή τους, οπότε αυτό δεν θα είναι αρεστό. Άρα κόβουν ακόμα και κομμάτια αυτού. και εδώ θα μου επιτρέψετε να σας πω ότι έχω βγάλει μια δική μου τεχνική εσείς είστε τις δικές σας τριάδες ή διατροφολόγοι έχω βγάλει μια δική μου τριάδα λοιπόν που έχει να κάνει και με τις φωνές τις εξωτερικές αλλά και με την φωνή της εξωτερική και λέω το εξής ότι επειδή έχουμε στις διευρωτικές διατεραχές ακούμε όλες τις φωνές εκτός της δικής μας θέλω να βάλω ένα φίλτρο και να λέω πιο αντικειμενικό πρέπει να υπάρχουν και τα τρία στοιχεία και τρεις εισαί παράγοντες.

Πρώτον, εμπιστεύομαι την άποψη κάποιου στο οποιοδήποτε θέλει να μου πει, σε οποιοδήποτε θέμα θέλει να μου θέσει, ο οποίος είναι κοντινός στην καρδιά μου. Δηλαδή, δεν τον εμπιστεύομαι σαν άνθρωπο. Οκ, ωραίος. Δεύτερον, απαραίτητο επίσης, αυτός που θα μου πει κάτι για οποιοδήποτε θέμα, πρέπει να είναι ειδικός. Δηλαδή, εγώ σαν ψυχολόγος, αν σας πω, νομίζω το πουκάμισο που φοράτε δεν σας τονίζει το πρόσωπο είναι άκυρο, δεν είμαι αντιμετωλό οπότε απευθείας η άποψή μου ακυρώναται μπορώ να έχω άποψη αλλά δεν θα την πάρετε στα σοβαρά και τρίτον πρέπει να είναι πετυχημένος σε αυτό που κάνει και δεν είναι ως οικονομικό επίπεδο δήμορκοι να έχεις σπουδάσει μου είναι σημαντικό πολύ να είναι πρακτικός επ' αυτού διαφορετικά θα μου μιλούν με θεωρίες αυτό βγάζει σχεδόν τους πάντες απ' έξω Άρα αφήνουμε μόνο τους ειδικούς που εμπιστευόμαστε, που αληθινά εμπιστευόμαστε να μας καθοδεγούν, αφήνουμε εκεί την ευθύνη, ενώ ταυτόχρονα δουλεύει και εσωτερικά.

Γιατί αν εγώ σε μένα με παραβιάζω και είτε με παχαίνω είτε με αδυνατίζω παραπάνω από όσο μου πρέπει, μάλλον δεν είναι ειδική. Δεν έχω σπουδάσει τετροφολόγος, άρα κακοποιώ το κορμί μου και πρέπει να φεθώ κάπου αλλού. Αυτό λοιπόν είναι σαν συμπτυγμένη γνώση και μέχρι στιγμής το δουλεύω πολύ, αναγκάστηκα να βγει αυτό το συνοθήλευμα από τα κορίτσια που ακούω συνέχεια που έχουν δυσκολία στο να φεθούν, στο να έχουν είτε τη δική τους προσωπική άποψη είτε να σταματήσουν να ακούν τους θορύβες απ' έξω ή ακόμα και το θόρυβο που ακούν εσωτερικά.

πρέπει να αρχίσουν να αμφισβητούν τον καθένα που μπορεί να έχει άποψη για τις ίδιες. Ακόμα και τον εαυτό τους. Ακόμα και την άποψη που έχουν οι ίδιες για τον εαυτό τους. Ψέματα. Δεν είναι οι ίδιες. Είναι διατροφική. Ναι. Ναι. Διαταραχή. Την άποψη που εκφράζει η φωνή της διαταραχής για τον εαυτό τους. Ακριβώς. Σαφέστερα.

Ναι. Πολύ ωραία. Είναι γρήγορο. Νομίζω ότι μπορεί να το χρησιμοποιήσουμε σε πολλά πράγματα σε όλα δηλαδή θέλω να επεκτείνω τη δουλειά μου θα το πω στη μάνα μου που είναι μια φανταστική μητέρα θα πρέπει να πάω σε έναν άνθρωπο που δουλεύει σε ένα τομέα επιχειρήν που τον εμπιστεύομαι και είναι και πρακτικός πολύ ωραία πάει παντού προχτές ήμουν με τα παιδιά μου και τους πήρνω στις καμεβιές για φαγητό και Ήταν ένα ζευγάρι που καθόταν πιο εκεί και που κάθονται ο ένας απέναντι στον άλλον και το άλλο το κινητό.

Δείτε αυτή την εικόνα, λέω. Όταν θα φτάσετε σε αυτό το σημείο να βγείτε για φαγητό και με τον σύντροφο σας να κοιτάτε το κινητό μάλλον να αναθεωρήσετε τη σχέση ότι κάτι δεν πάει καλά. Πολύ ωραίο, πάρα πολύ ωραίο. Πόσα περιστατικά, πάνω κάτω, σου έχουμε στείλει μέχρι τώρα. Θα μπορούσαμε να κάνουμε χωριό. Και πόσες εκπαιδεύσεις έχεις κάνει στη ζωή σου που σου έχουν στείλει τόση πολλή δουλειά Κανένας δεν μου έχει στείλει δουλειά εκτός από εσάς Ευγνώμων για τα χωριά που μου έχετε στείλει ανθρώπων Ευγνώμων για την εμπιστοσύνη που μου έχετε από την πρώτη στιγμή που είναι απεριόριστη και ελπίζω κάθε φορά να σας θυμώ Πάντα Ξέρεις ότι είσαι στις πρώτες προτιμήσεις Μάλλον πια αναμένουμε τη διαθεσιμότητά σου έτσι όχι τις πρωτοβουλίες. Φύγουμε, φύγε με αυτό.

Την διαθεσιμότητά σου ψάχνουμε. Ναι, ναι. Πάμε καλά. Είμαι πολύ ευχαριστημένη και από τις παραπομπές και από τα περιστατικά που πάντα, ας πούμε, θα με πάρει η διατροφολόγος ζωής σου έχω ένα δύσκολο περιστατικό. Αυτό είναι πάντα. Και εγώ είμαι τόσο ενθουσιασμένη που θα λάβω πάλι ένα δύσκολο περιστατικό και που θα συνδεθώ με κάποιο τρόπο.

Πόσο φαίνεται αυτό που έχουμε φτιάξει, νομίζω και σχεδόν παγκόσμια πρωτοδηπία, να έχουμε εποπτείες για περιστατικά διατροφικών διαταραχών και για διατροφικούς και για ψυχολόγους ταυτόχρονα. Είναι φανταστικό, είναι τρομερά υποστηρικτικό. Υπάρχει καθοδήγηση και από την ψυχολόγο την κυρία Σχινάκη, από την Ιωάννη την διατροφολόγο την Κοντελέμ.

νιώθουμε ότι δεν είμαστε μόνοι μας ποτέ και επίσης το γεγονός ότι ακούμε και περιστατικά άλλων πάντα προσδίδουν νέα γνώση ενώ ταυτόχρονα το γεγονός ότι δύο φορές το χρόνο αναξάμεινο γίνεται η εκπαίδευση και παρατηρώ ότι ποτέ δεν είναι ίδια είναι πάντα πλουτισμένη δηλαδή για εμάς τους πιο παλιούς ίσως θα πρέπει να την ξανακάνουμε και να την ξανακάνουμε κάθε δύο χρόνια για εμάς έτσι έτσι όσο το έχετε κάνει δωρεάν παρακολούθησης Ακαδημίας Διατροφής βεβαίως να σας πω την αλήθεια τις ημέρες και τις ώρες που γένονταν έχω πάντα συνεδρία αλλά ακούστηκε τόσο πολύ από θεραπευόμενους μου το κομμάτι αυτό και το πόσο χαρούμενο είναι και πόσες νέες πληροφορίες παίρνανε και μπήκα κοίτα πόσο επαναστατικό είναι και αυτό το εγχείρημά σας γιατί είναι επιστημονικά καταρτισμένος στο απόλυτο και δίνει άπληκες πληροφορίες όχι μόνο διατροφικές.

Είναι σφαιρικά, είναι ληστικό. Και διατροφή και ψυχολογία και άσκηση και συμπεριφοριστική. Δεν αλλάζει ο άνθρωπος σώματικά. Δηλαδή δεν είναι ένα καινούργιο δυνατάδικο. Συγγνώμη για την έκφραση. Αλλάζεται ζωές. Αυτό είναι. Αλλάζεται μυαλά. Αλλάζεται σκέψη. Νοοτροπία θα λέω. Να θέλουμε να αλλάξουμε τη νοοτροπία. Και παρόλο που η εκπαίδευση είναι κοντά 15-16 χρόνια και δεν τα έκανα μόνο σε εσάς, τους επαγγελματίες.

Θεώρησε ότι πρέπει να είναι μια εκπαίδευση και για το κοινό. Και γι' αυτό την ξεκινήσαμε έτσι. Ξύπνησα έτσι ένα πρωί, όπως κάνω πολλά project, όπως και τον diet coach. Ένα πρωί ξύπνησα. Πραγματικά, πήρα ένα χαρτί, το έφτιαξα και είπα θα είναι έτσι, θα είναι έτσι, θα συμμετέχουν αυτοί, αυτοί, οι πληρωμές θα είναι αυτές.

Το έδωσε στον Γιώργο το μέρος μου και εκεί το έφτιαξα. Έτσι είχαμε δηλαδή εμπνεύσει σε μια νύχτα. Και πάλι μια μέρα, εξήμερα το πρωί, η Ακαδημία Διατροφής. Τι θέλουμε, κάποια κομμάτι διατροφή, ψυχολογία, άσκηση, συμπεριφοριστική, κάποιες τεχνικές, coaching. Και έτσι βγήκε ο πρώτος κύκλος που τον έκαναν πάνω από 500 άνθρωποι τελικά.

Τώρα έχω και τον επόμενο κύκλο που ξεκινάει στις 15 Σεπτεμβρίου. Για όποιον θέλει να πάει ακόμα ένα βήμα παρακάτω. Στόχος μου είναι κάθε τρίτη, δεν ξέρω γιατί το κάθε τρίτη μου έχει κάτσει, να υπάρχει μια εμπνευσμένη διάλεξη. Αυτός είναι ο στόχος μου. Δεν ξέρω αν θα το καταφέρω. Έχω σχεδιάσει το κεφάλι μου μέσα τους τρεις κύκλους.

Έγινε ο πρώτος. Έγινε και τρίτος τώρα. Όχι. Έχει γίνει ο πρώτος. Στο μυαλό σας αυτό εννοώ. Στο μυαλό μου έχω σχεδιάσει τρεις κύκλους. Έχει γίνει ο πρώτος. 15 Σεπτεμβρίου ξεκινάει ο δεύτερος και τελειώνει κάπου μετά τα Χριστούγεννα και παρατηρώντας και το feedback των ανθρώπων πίσω, τι άλλο θέλει κάποιος, μετά θα φτιαχτεί και ο τρίτος.

Μετά δεν ξέρω τι θα κάνω, μπορεί να συνεχίσω αυτό ή να σκεφτώ κάτι άλλο. Εμείς χαιρόμαστε πραγματικά που είσαι στην ομάδα μας, γιατί πραγματικά το αισθάνω αυτό, ότι είσαι από τους πιο ευναισμένους συνεργάτες και υπάρχει και η εμπιστοσύνη. Είναι ωραίο εσύ ένας επαγγελματής να πεις ότι θα στείλω στο Βανέα, στην Αγνή, στην Κωνσταντίνα, στην Ανθή και να στάνεις εμπιστοσύνη ότι το έχει ρε παιδί μου, ότι θα το διαχειριστεί.

Το ίδιο αισθανόμαστε κι εμείς για σένα και για κάποιους στενούς συνεργάτες ότι θα το στείλουμε, θα πάει όπως πρέπει να πάει. Γιατί είναι πολύ δύσκολο να έχεις εμπνευσμένους συνεργάτες. είναι δύσκολο. Την Αθηνά, τη Ζιάκαρη και όλους τους ανθρώπους που μπαίνουν και στις εποπτείες. Και αυτός που θα μπει στις εποπτείες σαφέστατα καταλαβαίνεις ότι έχει ένα ενδιαφέρον παραπάνω.

Θέλει δηλαδή να εξελιχθεί κατά κάτι να γίνει καλύτερος. Γιατί πέρα από το κόμμα της εκπαίδευσης και η εποπτεία είναι η συνεχιζόμενη εκπαίδευση. Έτσι σχεδόν. Πέρα και από τις άλλες εκπαίδευσεις που κάνουμε και εμείς. Πες μου ένα ωραίο success story από τα περιστατικά που έχεις δει Α, να ξεκινήσω Πες όσα θες Πες δηλαδή πράγματα που θεωρητικά Θα σας πω ένα φανταστικό περιστατικό Τη Δήμητρα, την οποία την έχουμε δουλέψει με τη Βίκυ Σκαρπατσοπούλου Η Δήμητρα την γνωρίζαμε πριν από δύο χρόνια Ανορεξία, εκαθαρίσεις, πολιτικά επεισόδια Ηλικία, όταν την αναλάβουμε Στα 17 Αυτά, δύσκολα, ήταν δύσκολο το κορίτσι και ψυχολογικά και σωματικά.

Έκανε τα πάνω τους και τα κάτω τους που είναι αυτό που περιμένουμε και κάθε φορά της εξηγούσαμε ότι το χρειαζόμαστε να κάνει δύο βήματα πίσω για να μάθει να το διαχειρίζεται. Αυτή τη στιγμή σπουδάζει, είναι αυτόνομη, είναι στο Πολυτεχνείο στην Κρήτη. Εγώ μόλις τελείωσα μαζί της και η Βίκυ θα τελειώσει τώρα που να είμαι μαζί της.

Πόσα χρόνια την παρακολουθούσες? Δύο χρόνια. Δύο χρόνια, όπως λέει και το βιβλίο για το βιβλιοκενέυος, είναι ο ελάχιστος χρόνος που χρειάζεται κάποιος να μείνει με τους θεραπευτές του. Και πια μιλάμε για ομάδα θεραπευτών και διαιτολόγου και ψυχολόγου. Να σας πω ότι έχω παρατηρήσει ότι ιδίως τα κορίτσια που είναι στην εφηβεία ή και μικρότερα, γιατί έχουν αλλαβή και παιδί, εννιά ετών θυμάμαι το μικρότερο μου περιστατικό, όταν η οικογένεια είναι υποστηρικτική δεν υπάρχει καμία πιθανότητα το παιδί να μην πάει καλά.

Ποτέ. Η θεραπεία είναι η άσημη απόλυτα. Και μάλιστα όσο πιο υποστηρικτική είναι οι γονείς, το παιδί τρέχει. Τρέχει. Έτσι ακριβώς. Το πιο έντονο πράγμα είναι όταν έχουμε μονογονικές οικογένειες όταν έχουμε χωρισμένες οικογένειες εκεί είναι δύσκολο το πράγμα. αλλά όταν η οικογένεια είναι υποστηρικτική... Διαβάζω τώρα, κοντεύω να το λεπτώσω, ένα πολύ ωραίο βιβλίο λογοτεχνία.

Μου αρέσει πολύ η λογοτεχνία. Τέσσερα ερωτικά γράμματα. Και έλεγε την ιστορία ενός αγωριού, επειδή είπες για ένα αγόρι, που ήταν νομίζω τόσο εννιά χρονών, και έλεγε ότι κάθε φορά που έβλεπε τον πατέρα του, διψούσε γι' αυτό το χάδι, έτσι και την αγκαλιά που περίμενε να τον πάρει και δεν του την έδινε. Τώρα μου δώσατε μια πρώτη που είχε πει μια θεραπευόμενή μου γι' αυτό το χάδι που το έβρισκε στη Μερέντα.

Ζωή έφαγα δύο κουταλιές με Μερέντα και το πήρε αγκαλιά η Μερέντα. Δεν θέλουμε να συγχαίρουμε λοιπόν την τροφή με τα συναισθήματα ή με αυτά που μπορεί να βιώνουμε να ξεφύγει το ένα από το άλλο δουλειά και του ψυχολόγου και του διατροφολόγου και όταν αυτά πάρουν τη θέση τους και όταν σταματήσει η σκέψη η διαταραγμένη να είναι τόσο δυνατή, πηγαίνουν όλα φανταστικά.

Ακόμα και το 9χρονο κορίτσι που σας έλεγα προηγουμένως, τώρα είναι στο γυνάσιο, πηγαίνει φανταστικά, παίζει πιάνο. Τέλεια. Ποιο να σκεφτόνει κορίτσι. Μια μαθήτρια στη Ρόδο, επίσης με ανορεξία, που έβαλε το βάρος που έπρεπε να βάλει για να γερώ το κορμάκι της και ήταν και συνέχισε να είναι αθλήκτη της ενόργανης. Φανταστικές πορείες.

Οι γονείς πάντα παρόντες. Πολύ σημαντικές αλλαγές. Πώς διαχειριστήκατε την προπονήτρια και τα ζυγίσματα του βάρους. Αλλάξαμε σχολείο. Ξεκινήσαμε από αυτό. Αρχικά σταματήσαμε εκεί που πήγαινα. Σταμάτησε. Γιατί πιέζω πολύ συχνά την κακία και μου αρέσει πολύ αυτός ο ρόλος γιατί δεν διακινδυνεύω την υγεία των κορτσίων για κανέναν λόγο.

Δεν με ενδιαφέρει αν θα πάνε σχολείο, αν θα δώσουν πανελλήνιες. Με ενδιαφέρει η υγεία των κορτσίων. Αν θα χάσουν μια χρονιά, θα σταματήσουν, δεν γίνεται. Δεν με αφορά. Μα έτσι ακριβώς. Δεν με νοιάζει να στεναχωρηθεί και ο γονιός. Το λέω ξεκάθαρα. Βεβαίως θα είμαι δίπλα και στον γονιό και πολύ συχνά θα κάνουν και συμβουλευτικές στους γονείς για να διαχειριστούν τη δύσκολη κατάσταση, γιατί είναι μια πολύ δύσκολη κατάσταση, αυτή που περνάνε όταν το παιδί τους νοσεί από διατροφική διαταραχή.

Αλλά το πρώτο μέλημα είναι το παιδί να είναι καλά. Αρχικά να μην είναι ανησυχό για την υγεία του σωματικά να τρέφεται, που το έλαβαν φυσικά ο διατροφολόγος, και μετέπειτα να στέκεται συναισθηματικά. Μετά όλα θα έρθουν. Στο κορίτσι λοιπόν αυτό από τη Ρόδο τα είχαμε σταματήσει όλα. Όταν ανέκτησε το βάρος που νιώθαμε ότι είμαστε ασφαλείς.

Με ποιο διατροφαλό με το παρακολουθείς. Με την Αγνή. Με την Αγνή. Αγνή Παπαδόπουλη. Βεβαίως, Αγνή Παπαδόπουλη. Συνεχίσαμε, μπήκε στο αθλημάτις, ψάξανε οι γονείς μετά από το καθοδήγηση δική μας για μια σχολή όπου δεν θα γίνονται συγκλήνωσματα. καθόλου το παιδί άρχισε να τρώει σιγά σιγά, λίγο πιο ελεύθερα να ανακτά μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση να βγαίνει έξω και να μπορεί να επιτρέψει τον εαυτό της να γευτεί κάτι να απολαμβάνει τη ζωή τις φίλες της, τα μπάνια, την πισίνα να φοράει μαγιό κύριε Ζωμπανέα να φοράει μαγιό απλά πράγματα γιατί η διατροφική διαταραχή δεν σου στερεί το φαγητό δεν στο δίνει μόνο παραπάνω, σου στερεί το μπάνιο την έκθεση πως δεν τη φοβόμαστε αυτή την έκθεση απ' τα είναι στα μάτια των άλλων τελικά δηλαδή και πόσα χρόνια και μάλιστα το συζητούσα και πάλι με μία ψυχολόγο που κάναμε ένα πολύ ωραίο podcast για τις σεξουαλικές διαταραχές και την σεξουαλική πράξη και της έλεγα για μία πελάτης άγου πως να 24-25 και λέω 6 παφές με το αγώγιο σου, μου λέει όχι γιατί

γιατί ντρέπομαι, διότι ο γόρους σου έχει πρόβλημα με το σώμα σου να έχετε σεξουαλική υπαθμή ή όχι Είναι δύσκολο Θα σου πω κάτι προσωπικό που λέει την ώρα Κανονικά εγώ ακούω ιστορίες, σήμερα θα ακούτε σε τελείωτα δική μου Τώρα πρόσφατα μιλούσα με ένα κορίτσι που εσείς μου έχετε κάνει παραποντή σε ανωρεξία και μου έλεγε δεν μου αρέσει να με αγγίζω η μετάφραση είναι φοβάμαι να με αγγίζω και ειδικά στην κοιλιά είναι ξεκάθαρο, ξέρουμε σε ποια σημεία εμείς τουλάχιστον που το δουλεύουμε σε ποια σημεία δεν επιτρέπω τα αγγίγματα γιατί η κοιλιά είναι ένα σημείο απαγορευμένο, ευαίσθητο, μη τυχόν και είναι λίγο πιο φωσκωμένο, ενώ στην πραγματικότητα πρέπει να είναι φωσκωμένο, γιατί αν δεν απατώμενε πίσω η μήτρα και τα έντερα και από είναι ένα σημείο που επίσης είναι η ρωτογενή ζώνη αυτό και λέγεται, ξέρετε, το όρος της Αφροδίτης.

Ναι. Ωραία. Λοιπόν, και το ίδιο βράδυ εγώ είχα ξαπλώσει το κρεβάτι και ήμουν κορασμένη, είχε έρθει κάποιος και μου είχε ξαπλώσει και με χάιδευε στην κοιλιά. Και απλά το επέτρεπα. Ούτε που το σκέφτηκα. Απλά θυμήθηκα μετά τα λόγια της κοπέλας αυτής. Δεν θέλω να με εγγύζουν. Δεν με πειράζει και αν η κοιλιά μου είναι μεγαλύτερη ίσως.

δεν με πειράζει καθόλου απολαμβάνω το χάρι του άντρα μου γιατί να αστερηθώ την αγάπη την τρυφερότητα δεν είναι το μέγεθος που θα μετρήσει δεν αλλάζει η αξία του ανθρώπου αν είναι πιο κοντός πιο ψηλός, πιο αδύνατο, πιο φαχής πιο χλωμός ή πιο μαύρος τώρα τελευταία και σε ένα προηγούμενο επεισόδιο έλεγα μέσα από την παρατήρηση που κάνουμε τους ανθρώπους και στην αστήρια και στους χώρους που βρίσκουμε ότι υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων.

Αυτοί που γυνάζουν το σώμα τους επειδή το αγαπούν και θέλουν να αισθάνονται όμορφα, να αισθάνονται άνετα και όταν τρέφεις σωστά και γυνάζεσαι και δεν έχεις στο μυαλό σου το six-pack ή οτιδήποτε άλλο είσαι πραγματικά ένας λειτουργικός άνθρωπος και το λέω αυτό για το δικό μου το παράδειγμα. Τώρα που ήρθα εδώ στην Κόρναθο πριν έπαιξα δύο ώρες τέννις.

Τότο πήγε από εδώ και δεν φαίνεται ότι έχω παίξει δύο ώρες τέννις όχι και φρόντιζα και από χτες παρόλο που είχαμε βγει να κοιμήθω νωρίς γιατί μ' αρέσει και γιατί παίζω κιόλας και υπάρχει και αυτή η κατηγορία των ανθρώπων που γυμνάζουν και τρέφουν με ένα συγκεκριμένο τρόπο στο σώμα τους για να αρέσεις τους άλλους αλλά εδώ είναι η παγίδα διότι αν δεν αρέσει πρώτα σε σένα και περιμένεις το θετικό από τους άλλους ποτέ δεν αγαπάς τον εαυτό σου σχεστικά.

Δεν ξέρω αν σου ανοίγω ένα μεγάλο θέμα. Όχι, μου το ανοίγεται, αλλά θέλω λίγο να το πούμε λίγο αυτό. Γιατί είναι πολύ σύνηθες, αν εγώ είμαι στην διατροφική ίδια ταραχή, να κάνω μία συμπεριφορά που θα αρέσει σε εσάς, θα δώσει στα μάτια σας την ικανοποίηση και θα χαρώ εγώ. Κάθε έκτισμα. Μπράβο. Παίρνω λοιπόν τη χαρά μέσω τρίτου. Γιατί να μην το κάνω άμεσα.

Τι μου αρέσει εμένα τελικά Πρέπει να ψάχνω τι αρέσει συνήθως τον άλλον Με χάνω Είναι σαν να ψάχνω την αποδοχή Μπαίνοντας σε παππούτσια άλλου Αλλά εγώ θέλω να φορώ τα δικά μου Τι ωραίο μου ταινιάζει Και ξέρετε κάτι Είναι τόσο παράλογο αυτό Δηλαδή σκεφτόματι να αναγένεις Τι κορμιά ήταν τα όμορφα και τα υγιή τότε Τα στρουμπουλά Με την κυταρίτιδα τους Με την κοιλίτσα τους Με τα φλούσια και αυτά που είχαν φάνε, σωστά και αυτά θεωρούνταν τα πιο υγιεί τι να πάω τώρα στην εποχή των 50 που ήταν οι πιο, οι twinkies δηλαδή εγώ που μέχρι πρώτη νοσηλεία τώρα πια είναι νέες γυνήσεις, είναι πολύ πιο ψηλιστοπομένα θεωρούμε σχετικά ψηλή, θέλω να γίνω 1,50, τι να κάνω, πάω στον προκρούστη δεν είμαι, δηλαδή δεν το πετυχαίνω στα 70, εγώ που έχω ένα πιο μεσογειακό, έχω πιο πολλές καμπύλης, πρέπει να γίνω πιο σου ειδικό το σώμα μου να είναι πιο ισιο δεν είναι αποδεκτό τι θα σας πω κάτι συγγνώμη γιατί με έχει πια στρώνει ενθουσιασμός στην Κίνα κομμάτι σεξουαλικότητας και ερωτισμού

ήταν, δεν ξέρω ελπίζω να μην παραμένει το πέλμα των κοριτσιών να είναι μικρότερο και φορούσανε κάτι ξύλινα παπούτσια για να μικρύνουν τα ποδιά και πηγαίναν τα ταφτάλα κάτω από το πόδι με αποτέλεσμα να έχουν θέμα στήριξης και μυοσκελετικά. Έχει πολύ παραλογισμό όλο αυτό. Συγγνώμη, σας διέκοψα. Και επίσης αυτό με τα αδύνατα μοντέλα.

Προσπαθώ να θυμηθώ, πρέπει να το είχε πει η Εύελν, η Πάπα Θεοδόρου, η παιδίατρος που είχαμε στην εκπαίδευση. Νομίζω αυτή μου το είχε πει που έλεγε ότι όταν ξεκίνησαν οι σχεδιαστές μόδας μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, να παρουσιάζουν τα ρούχα τους με γυναίκες που είχαν κανονικά σώματα με καμπύλες. Γιατί οι γυναίκες τέτοιες ενθουσιαζόντουσαν από αυτές τις όμορφες γυναίκες και δεν φαινόντουσαν τα ρούχα.

Οπότε προκειμένου να αναδείξουν τα ρούχα βρήκανε πολύ αδύνατες γυναίκες, απίστευτο, για να φαίνεται το ρούχο και να μην φαίνεται ο άνθρωπος πίσω από το ρούχο. Κοίτα πώς μεταλλάχθηκε όλο αυτό. Και πώς άλλαξε αυτό και θεωρείται ότι ένα μοντέλο πρέπει να είναι πάρα πολύ αδύνατο για να θεωρείται ότι είναι όμορφο. Και πώς άλλαξε αυτή η νοοτροπία κατά ανάγκη γιατί φαύμαζαν τις ωραίες καμπύλες και όχι το ρούχο.

Απίστευτο δεν είναι. Απίστευτο. Ως πληροφορία. Ναι, ναι. Και περίεργο. Και γιατί ειδικά αυτός της γενικής δεν ξέρω να κουμπάει καθόλου τους άντρες. Αναρωτιά με. Δεν είμαι σίγουρη. Κοιτάξτε, είναι και πρότυπα Ζωή να σε ευχαριστήσω Καταρχάς είδες ότι είπα θα έρθουμε, θα μιλήσουμε χωρίς σενάριο και έχουμε να πούμε πολλά ωραία πράγματα το κατάδευες αυτό Σε ευχαριστώ πάρα πολύ για το χρόνο της Κυριακής που αυρέρισες και ποτέ την Κυριακή Δίαιτα είναι το ίδιο το podcast και ευχαριστούμε και εσάς Για πες αυτό το βιβλίο, πόσο καιρό το έχεις? Πολλά χρόνια. Πόσα χρόνια το έχεις? Έχω περίπου μια δεκαετία.

Δέκα χρόνια έχεις τη διατροφική νοημοσύνη. Ναι. Θυμάσου ότι πέρυσι κυκλοφόρησε και στα αγγλικά και τώρα μέσα στις επόμενες μήνες θα κυκλοφορεί και το thin positive. Λοιπόν, μεταφράζεται και αυτό στα αγγλικά. Εσύ έχεις την έκτη έκπτωση από τις εκδόσεις κλειδάρια του Ιδιατροφική Νοημοσύνη. Λοιπόν, στη ζωή λάσκαρη μια αγάπη που υπάρχει στην ομάδα μου. Αυτό θα επιβράψω.

Ευχαριστώ πάρα πολύ. Με τιμάτε. Και σήμερα είναι 29 Ογδόου 2026. Πουσίνα έχει μείνει σήμερα. Ενώ στο έχει 30. 30 έχει σήμερα. Ναι, έχει ο Τάζη Αλέξανδρος και η Αλεξάνδρα. Ας μην είμαστε τέλειοι. Ποιος όμως έχει 30. Άρα ο άποστος έχει 31. Ναι, 31 έχει ο άποστος. Τέλεια, το διόλωσα. Ευχαριστώ πολύ. Είδες τελικά τι ωραίο που το είπαμε.

Ήταν αυτό, ψάχνατε. Ψάχνω για να βρω. Δεν ψάχνω κάτι συγκεκριμένο. Μου αρέσει πάρα πολύ να ψάχνω. Είμαι ένας άνθρωπος ο οποίος ακολουθεί το ρεύμα. Φέτος το καλοκαίρι με πήρε ένας φίλος και μου είπε Υπήρχε μια έκθεση σε ένα χωριό στην Ορεινή, Μεσσηνία, λυπάμαι τώρα που το θυμάμαι. Τάσια, Τέρσια, Κέρσια δεν θυμάμαι. Πώς πάντα να.

Πώς πάντα. Πήγαμε, γνώρισα με κάποιους απίθανους ανθρώπους, μετά πήγαμε στην Καλαμάτα. Ενώ το περιβάλλον δεν ήθελε να πάει. Πάλι μας καλέσαν να πάμε σε μια εκδρομή στην Μικρή Επίδαυρο. Πάλι το περιβάλλον δεν ήθελε. Εγώ λέω θα πάω όποιος θέλει έρχεται, περασμένουμε πάρα πολύ ωραία. Δεν ψάχνω κάτι συγκεκριμένο. Είμαι ερευνητής.

Ένας ερευνητής έχει τα μάτια του ανοιχτά, τις κερίες του ανοιχτές, ρισκάρει και ρίσκο σήμερα είναι να μην ρισκάρεις και άμα δεν βγει δεν πειράζει, δεν έχει τίποτα. Αλλά μου αρέσει να τολμώ, ανήκω στην κατηγορία των ανθρώπων που τουλάχιστον μια φορά το μήνα θα πάω κάπου που δεν έχει ξαναπάει. ξαναπάει. Επιλέγω παραστάσεις στο θέατρο γιατί το αγαπώ πολύ ακόμα και από ένστικτο και συνήθως 8 στις 10 είναι μια έκπληξη την οποία δεν θα τη βιώνω ποτέ.

Και ένα από τα μότο της προσοχής μου στη ζωή είναι ότι αν δεν ζητήσεις δεν θα πάρεις. Δεν θα ζητήσεις την περιπέτεια. Δεν θα ζητήσεις το νεαρό. Αν δεν ζητήσεις δεν θα πάρεις. Αν δεν ζητήσεις θα σου δοθεί. Αλήθεια. Ναι, ναι, το έχω. Θα το βανιστώ τότε. Κάτσε να το δω. Καλά, ας το το βλέπουμε μετά γιατί είναι αυτό, είναιε.

Είναι αυτό και υπάρχει και με τον ίδιο τίτλο. Σημασία δεν έχει τι λες αλλά πώς το λες, πώς να πουλάς τον εαυτό σου. Και υπάρχει και αυτό νομίζω που το λέει έτσι ακριβώς. Πολύ ωραία. Θα το γοράσω, δεν είναι. Όχι, πάρτε το, σιγά. Λοιπόν, σημασία δεν έχει τι λες αλλά πώς το λες, πώς να πουλάς τον εαυτό σου. Μάγκλι Πάρκεν εκδός ψυχογιός και το βιβλίο με παναναπάνω που αναφέραμε, Τρώγοντας την Ανορεξία Μου, Ελισάβετ Φωτιάδου, εκδόση Key Books.

Αυτό οπωσδήποτε υποχρεωτικά θα σας βάλω όλους στην εκπαίδευση να το διαβάσετε. Ξαναπέρασε να το γράψω. Τρώγοντας την Ανορεξία Μου, έτσι λέγεται. Εκδόση Key Books θα είναι ένα από τα βιβλία της εκπαίδευσης πια, το οποίο θα είναι απαραίτητο ως ύλη για όλους τους εκπαιδευομένους για να καταλάβουν πλήρως πλήρως ή να συνταυτιστούν με τη φωνή της διατροφικής διαταραχής.

Ωραία. Το αναμένω. Θα το παραγγείλω σύντομα. Ευχαριστώ πολύ. Και εγώ ευχαριστώ. Και εσάς. Πίστε στον ένταλο. Αν λοιπόν σου άρεσε αυτό το podcast διαδώσέ το στους φίλους σου και αποθηκεύσέ το στα αγαπημένα σου για να ακούς πρώτος τα όμορφα και σημαντικά πράγματα που θα επιλέγω κάθε εβδομάδα για σένα για μια σπουδαία ζωή.

Και να θυμάσαι ότι όμορφοι και γοητευτικοί είναι οι χαρούμενοι και οι χαμογελαστοί άνθρωποι, όχι οι αδύνατοι.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00