#135 «Μαμά, φύγε από εδώ» Όταν πίσω από τον θυμό μιλά η ανορεξία - Αληθινή μαρτυρία

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Σηλικία 10 ετών το παιδί άρχισε να μειώνει την τροφή, είδατε ότι άρχισε να χάνει βάρος. Μπήκατε σε κάποια διαδικασία να το ζυγίσετε, να δείτε πώς είναι, έγινε κάτι τέτοιο. Όχι, δεν ζυγίσαμε, έφανε τα γομιδωμάτια. Άρα βλέπατε ότι κάτι δεν πάει καλά, το βλέπατε να αδυνατίζει, έτσι, οπότε δεν χρειάστηκε κάποια επιβεβαίωση ζυγαριάς.

00:22 Ναι, όχι, δεν. Το παιδί είχε ψάξει κάπου και είχε βρει κάποια δίαιτα που ήθελε να κάνει. Όχι. Άρα λοιπόν είμαστε στη φάση που το βλέπετε να μειώνει. Ψάχνετε και γρήγορα και ανακαλύπτετε ότι είναι συμπτώματα νευρικής ανορεξίας. Δράσατε πάρα πολύ γρήγορα. Καλώς ήρθατε στο podcast Ποτέ την Κυριακή Δίαιτα. σε ένα απολαυστικό επεισόδιο που ξεκινάει αμέσως τώρα.

00:59 Νίκο και Νίκο, υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων. Οι άνθρωποι και οι γονείς με μικρά παιδιά. Σαν έχετε δει. Το καταλάβατε το χιούμορ έτσι. Και τις δυσκολίες που μπορεί να υπάρχουν. Καταρχάς σας ευχαριστώ που δεχτήκατε να μιλήσετε Θεωρώ ότι οι άνθρωποι οι οποίοι Καμιά φορά τις αλακώνονται και λίγο προκειμένου να βοηθήσουν άλλους ανθρώπους Είναι πραγματικά γενναίοι Προσωπικά αν κάποιος διαβάσει το βιβλίο Το αναζητώτε στο μαγικό βάρος των ονείρων σου Θα πει αποκλείεται ο κύριος Μπανέας να έχει γράψει αυτά τα πράγματα Να έχει περάσει αυτά τα πράγματα Μιας είναι και μια πρόκληση να το διαβάσει κάποιος από εκεί περιγράφω μια φάση της ζωής μου όπου τέλειες τώρα υπάρχουν και καλύτερα παιδιά αλλά δεν έχει σημασία τα περιγράφω, περιγράφω τις συνέπειες περιγράφω τις επιπλοκές όλα αυτά τα πράγματα τα οποία μου στέλνισαν και βιολογικά χρόνια από την ζωή μου φυσικά περιγράφω και πως τα έχει υπανορθώσει κάποιος επίσης θέλω να πω ότι επειδή αφορά το σημερινό podcast

02:14 του πως μια οικογένεια βίωσε το να χάσει το παιδί του την υγεία του, θέλω να πω και σε όσους μας ακούνε, μην το παίζουν έξυπνοι ότι δεν υπάρχει manual όταν γεννιέται ένα παιδί να πάρει το manual και να ξέρουν οι γονείς τι θα κάνουν οπότε και εσείς βρεθήκατε σε κάποια φάση της οικογένειάς σας όπου χρειάστηκε να ζητήσετε βοήθεια γιατί το πιο σημαντικό πράγμα είναι να μάθεις να ζητάς βοήθεια.

02:46 Και εγώ προσωπικά με τα παιδιά μου, τα τρία μου παιδιά, έχει τύχει πολλές φορές να βρεθώ στο δίλημα τώρα να το μαλώσω ή να πάρω μια φίλη ψυχολόγα να μου πει τι να κάνω. Έτσι, πήρα τη φίλη μου και υπάρχουν αρμονικές σχέσεις. Να μου πείτε λοιπόν λίγο, σαν ξεκίνημα, τι σας έκανε να έρθετε να ζητήσετε βοήθεια από τη ζωή, από τους συνεργάτες του Κέντρου Εκπαίδευσης και Αντιμετώπισης Διατροφικών Διαταραχών.

03:13 Τι σας φόβησε έτσι λίγο την ιστορία. Και παράλληλα θα κάνω και εγώ κάποιες ερωτήσεις και για να διευκολύνω λίγο και την συζήτηση όταν θα λέτε κάτι και θέλω να προσθέσω κάτι για να μην χάσουμε και τη ροή της κουβέντας θα σηκώνω λίγο το χέρι μου, θα βλέπετε ότι κάπου εκεί θα κλείσετε αυτό που λέτε για να κάνω μια ερώτηση.

03:33 Επίσης στην παρέα μας είναι και η Ζωή Λάσκαρη, ψυχολόγος και συνεργάτης και απόφυτη master practice on eating disorders, όπου θα μας βοηθήσει και στη συνέχεια της κουβέντες. Άρα, ξεκινήστε. Σας ακούω. Λοιπόν, νομίζω ότι έχουν περάσει δύο χρόνια καταρχήν, αν σταμάμε έτσι πολύ καλά. Ξεκίνησε... Ποιος, δώστε μαζί, για ποιον θα μιλήσω.

03:55 Λοιπόν, η κόρη μας, η κόρη μας η Μεγάλη, η οποία τότε ήταν δέκα. Πήγαινε 5η Δημοτικού. Ήταν 10 χρονών. Ξαφνικά άρχισε να σταματάει σιγά σιγά να τρώει. Το μόνο που έτρωγε μάλλον ήταν γάλα με δημητριακά. Και στην αρχή από ότι θυμωάμε έκανε, πώς το καταλάβαμε ότι ξεκινήσαμε μάλλον, μην το καταλαβαίνουμε, έκανε την τροφή της...

04:19 Κομματάκια. Κομματάκια, ψίχουλα. Ψίχουλα. και αναρωτήθηκε τώρα η σύζυγος, ψάχτηκε, κοίταξε λίγο νομίζω στο ίντερνετ και μου λέει το παιδί, τα συντόματα της τα συντόματα μιας νευρικής ανορεξίας στην αρχή λέγαμε ότι θα τα καταφέρουμε λίγο μόνοι μας ευτυχώς δεν μας πήρε πάρα πολύ για να συνδεκτοποιήσουμε ότι μόνοι μας δεν θα μπορούσαμε προφανώς να το καταφέρουμε Δηλαδή αυτό μας νομίζω κράτησε περίπου έτσι δυο μήνες που δεν απευθυνθήκαμε σε κάποιον ειδικό.

04:54 Λιγότερα νομίζω. Λιγότερα νομίζω. Λιγότερα. Η ερώτησή μου λοιπόν. Στην ηλικία 10 ετών το παιδί άρχισε να μειώνει την τροφή. Είδατε ότι άρχισε να χάνει βάρος. Μπήκατε σε κάποια διαδικασία να το ζυγίσετε, να δείτε πώς είναι. Έγινε κάτι τέτοιο. Όχι. Δεν ζυγίσαμε. Φάνηκαν τα μυδάμα. Άρα βλέπατε ότι κάτι δεν πάει καλά, το βλέπατε να αδυνατίζει, έτσι, οπότε δεν χρειάστηκε κάποια ευεύεωση η ζυγαριάς.

05:24 Το παιδί έψαξε, είχε ψάξει κάπου και είχε βρει κάποια δίαιτα που ήθελε να κάνει. Άρα λοιπόν είμαστε στη φάση που το βλέπετε να μειώνει, ψάχνετε γρήγορα και ανακαλύπτετε ότι είναι συμπτώματα νευρικής ανορεξίας, δράσατε πάρα πολύ γρήγορα μπράβο σας δηλαδή γιατί δυστυχώς εμείς βλέπουμε γονείς να αντιδρούν όταν είναι πάρα πάρα πολύ αργά και όταν κάποιο παιδί έχει χάσει πάρα πολύ βάρος οπότε ποια ήταν η συνέχεια που προσπαθήσατε να το διαχειριστείτε Απευθυνθήκαμε σε μία ψυχίατρο πρώτα νομίζω πρώτα πήγαμε στην Αθήνα στην κυρία πήγαμε σε μία κυρία στην Αθήνα δεν θυμάμαι το όνομά της Δεν πειράζει. Ας μην πούμε ονόματα, δεν πειράζει.

06:12 Α, οκ. Πήγαμε πρώτα οι δυο μας για να της εξηγήσουμε την κατάσταση και μετά από μία εβδομάδα πήγαμε μαζί με το παιδί. Το οποίο δεν πολύ ήθελε βέβαια να έρθει, αλλά ήρθε. Και έγινε η συζήτηση μπροστά στο παιδί και άλλη μας είπε ότι θα πρέπει λίγο, στην ουσία μας έδωσε το μήνυμα να χαλαρώσουμε, να μην κάνουμε το θέμα με το φαγητό τόσο έντονο, να μην είναι η μόνιμη συζήτησή μας γιατί θα της το κάνουμε ακόμη πιο έντονο στο κεφαλάκι της.

06:42 Αυτό. Και όταν γυρίσαμε, θυμάμαι χαρακτηριστικά, έφαγε το παιδί μία πιρουνιά λάχαμη. Αυτό ήταν το φαγητό της, γιατί το παιδί από τη συζήτηση, θυμάμαι, κατάλαβε ότι μπορώ να τρώω ό,τι θέλω, όσο θέλω. Προφανώς το παιδί δεν κατάλαβε το μήνυμα που ήθελε να περάσει η γιατρική ειδικός, αλλά κατάλαβε ακριβώς αυτό που είπε. γιατί μας είχε πει να μην την πιέζουμε αρχικά να μην το κάνουμε πιο έντονο το πρόβλημα μετά δεν ξανά ήθελε να πάει το παιδί οπότε και αυτή είπε ότι από το στιγμή που το παιδί δεν θέλει δεν μπορούμε να το πιέσουμε και μετά απευθυνθήκαμε στην...

07:22 Στην Φιλία Ναι, στην Φιλία Άρα λοιπόν θεωρώ ότι μέσα από την επαφή σας με την ψυχία του δεν σας έπεισε ότι πήρετε κάποια οδηγία να βοηθήσετε το παιδί Δεν μας βοήθησε την καταλαβαίνω, συγγνώμη την οδηγία την καταλαβαίνω των υστέρων αλλά εκείνη τη στιγμή το πρόβλημά μου ήταν άλλο δεν πήρετε σαφείς οδηγίες στο πως να βοηθήσετε το παιδί σας απλώς αφήσετε το ελεύθερο και κάποια στιγμή αν δεν πεθάνει εντωμεταξύ έτσι μπορεί να ξαναβρει την όρεξή του να φάει εγώ αυτό καταλαβαίνω όχι εγώ σαν γονιός έτσι το καταλαβαίνω έχω την αίσθηση ότι μπορεί να είναι άλλης τηχιατρός, ίσως να μην είχε τις απαραίτητες γνώσεις για το κομμάτι αυτό των αντιτροφικών διαταραχών.

08:07 Υποθέτω. Δεν ξέρω. Τώρα δεν μην μιλήσουμε για τη συγκεκριμένη, γιατί ήταν στο Πέδων η συγκεκριμένη και έχουμε ακούσει εξαιρετικές κριτικές από συναδέλφους της, γιατί τους χρησιμοποιήσαμε κάποια στιγμή στο Πέδων. Δεν θυμάμαι τώρα το όνομά της, θα μπορούσα να το πω. Δεν έχει σημασία το όνομα. Ναι, ήταν δηλαδή από συναδέλφους της μέσα στο παιδί μου είχε εξαιρετικές κριτικές συγκεκριμένες.

08:30 Οκ, ίσως το ίδιο ότι ήταν στην αρχή ότι ήθελε να το περάσουμε λίγο πιο cool γενικότερα. Ωραία, ερώτηση τώρα. Πάλι εγώ κάνω το δικηγόρο. Λοιπόν, σας είπε μία οδηγία, κάνε ένα πρόβλημα. Δεν σας είπε ελάτε σε 15 μέρες, ένα μήνα, σε δύο μήνες να δούμε τι γίνεται. Φυσικά το είπε, αλλά το παιδί δεν ήθελε. Οπότε ήταν τις άποψες ότι δεν μπορεί να πιέσουμε το παιδί περισσότερο Μια αλασήπτω βλέπατε να δυνατίζει και να αλλιώνει κάθε μέρα όμως Ναι, εμένα αυτό που με ενδιαφέρεται δεν ήταν μόνο να ξεκινήσει το παιδί να ξανατρώει Ήθελα να ξέρω και για ποιον λόγο σταμάτησε να τρώει Αυτό ήθελα να το μάθω για ποιον λόγο έγινε αυτό που έγινε Και μετά, πάμε πάρα και μετά απευθυνθήκατε στην Ναι, στην κυρία Λάσκαρη Οπότε Ζωή, τι διαπίστωσες Τι διωδικίες έδωσες Ήμουν με μια διατροφολόγο φυσικά Του ΚΕΑΔ Ξένια Γεώργα Ξένια Γεώργα, ωραία Και δουλέψαμε μαζί αυτό το περιστατικό Και με ατομικές συνεδρίες Με τη Σοφία και κυρίως με τους γονείς Στη Σοφία ξεκινήσαμε Να δουλεύω το κομμάτι της

09:46 Απόλαυσης και της χαράς, όχι πάντα μέσα στην τροφή, γιατί είχε τρομερή άρνηση και αντίσταση, αλλά γενικά... Συνεργασία, παρουσιάστηκες όχι σαν ψυχολόγος, σαν μια δασκάλα, έτσι... Παιχνιδιό. Ναι, φυσικά. Αλλά συνεδρίες, εννοείται ψυχοθεραπευτικές, αλλά παρουσιάστηκα σαν δασκάλα στο παιδί, γιατί ήταν μεγάλη ηλικία. Ποτέ, φυσικά, δεν ανέφερα τη λέξη ενορεξία.

10:11 ουσιαστικά κάναμε παιχνίδια και κουβέντες για να έχουν μια πιο κοντινή σχέση στο επίπεδο που μου επέτρεπε και από πίσω με τους γονείς σταθερές συνεδρίες καθοδήγηση για να βοηθήσουμε το παιδί το οποίο είχε τρομερές εξάρσεις θυμού, αντίστασης στο να λάβει οποιαδήποτε τροφή έδωσαν πολύ μεγάλο αγώνα νομίζω θα σας τα πω και οι καλύτερα από εμένα Ωραία. Ωραία.

11:05 Έχουμε φύγει λοιπόν από την ψυχίατρο, έχουμε πάρει την οδηγία αφού το παιδί δεν θέλει να έρθει. Φυσικά πεθαίνηκαμε και σε άλλη ψυχίατρο την οποία μας την πρότεινε η κυρία Λάσκαρη. Και πηγαίναμε στην ψυχίατρο της συγκεκριμένη και παραπορουθούσε τη Σοφία και εμάς. Οι οδηγίες που πήρατε από εκεί τι ήτανε. Κοιτάξτε, δεν θα μπορούσα να πω ότι η εμπειρία μου μαζί της ήταν η καλύτερη που θα μπορούσε.

11:36 Θεωρώ ότι δεν είχα καλή επαφή μαζί της. Εγώ. Καλά, το παιδί δεν είχε γενικότερα. Εγώ δεν είχα καλή επαφή. Ο σύζυγος είχε καλύτερη. Άρα λοιπόν έχουν πάλι ένα χαμένο χρόνο. Κοιτάξτε, ήταν ο κακός της υπόθεσης. Έπαιζε τον κακό της υπόθεσης η συγκεκριμένη. Εμένα με ενδιαφέρει αν οι οδηγίες που πήρετε από εκεί, έτσι. Εγώ δεν εξέλαβα κάποια οδηγία.

11:59 Ωραία. Άρα λοιπόν αυτή η προσέγγιση που υπήρχε εκεί οδήγησε το παιδί κάποια στιγμή να νοσηλευτεί, να δυνατήσει τόσο πολύ που να νοσηλευτεί. Ναι. Ωραία. Πού νοσηλεύτηκε. Στο Πέδρο. Στο Πέδρο. Στο Αγία Σοφία. Στο Αγία Σοφία. Εκεί τι έγινε, τι οδηγήσε. Δεν νοσηλεύτηκε εξαιτίας των κοιλών της, γιατί πήγαμε εκεί, την ζήγησαν εκεί, η ζυγαριά έδειξε κάποια άλλα κοιλά εκεί, από τη ζυγαριά της ψυχιάτρου και από τη ζυγαριά της κυρίας Γιώργας.

12:31 Απλά φοβήθηκε η ψυχίατρος και θέλησε να μας κάνει εισαγωγή. Εκεί μας ζήγησαν, μας μίλησε ψυχολόγος, μίλησε και στο παιδί κάποιος κλινικός ψυχολόγος. δεν θεώρησαν ότι έπρεπε να μας κάνουν εισαγωγή του συγκεκριμένου περιστατικού, δηλαδή της ανορεξίας. Είπαν ότι τα κιλά της ήταν καλά. Μας κράτησαν επειδή το παιδί έχει κάποιο άλλο αυτοάνοσο, θέλησαν να εξετάσουν αυτό το αυτοάνοσο, μήπως, επειδή αυτό το αυτοάνοσο τελος πάντων μπορεί να επηρεάσει εγκέφαλο και όλα αυτά, μήπως έχει επηρεαστεί κάτι στον εγκέφαλο και της προκαλεί μείωση της όρεξης.

13:05 Θέλανε να εξετάσουν αυτό γιατί την κάναμε και μαγνητική εγκεφάλιμα ζήτησα. Αυτό ήθελαν. Ο λόγος της αγωγής ήταν αυτός. Οπότε τελείωσε αυτό και φύγατε από το νοσοκομείο. Την παρακολουθούσαν όμως ψυχολόγοι επειδή είχαμε πάει και για το συγκεκριμένο περιστατικό έτσι και διατροφολόγοι. Πόσο καιρό παραμείνετε στο νοσοκομείο.

13:26 Τρεις τέσσερις μέρες. Τρία βράδια. Ναι νομίζω τρία βράδια. Ωραία. Βγαίνοντας από εκεί τι οδηγίες πήρατε. Και εκεί λίγο φοβήθηκε που νοσηλευτήκαμε και άρχισε να τρώει ας πούμε ίσως λίγο καλύτερα μας στο νοσηλωμίο. Έτρωε και τα γιαουρτάκια, έτρωε και τα γεύματα που τους έφερναν. Και όταν γυρίσαμε στο σπίτι άρχισε και ψιλοέτρωγε λίγο καλύτερα με τον φόβο ότι αν δεν φας θα ξαναπούμε μέσα.

13:53 Και της είχαν πει κιόλας ρε παιδί μου ότι εάν νοσηλευτείς στη... Τη φοβίζαμε εμείς ίσως ότι με το άμα δεν φας ξαναπείς μέσα και τώρα δεν θα είμαστε κι εμείς δίπλα σου, θα μείνεις μόνη σου. Ναι νομίζω πως είχαν μιλήσει πως είναι η νοσηλευτερία. Θα μείνεις μόνη σου στην νοσηλευτερία, στη Φυσική Κλινική. Και αρχίστηκε φοβόταν και άρχισε και έτρωγε λίγο καλύτερα τα γεύματά της.

14:15 Ωραία. Και βγαίνοντας από εκεί, για να καταλάβω εγώ τις νέες ιστορίες, πήγατε στη κυρία Λάσκαρη. Η κυρία Λάσκαρη μας παρακολουθούσε ή ούτως ή αλλιώς. Μας παρακολουθούσε. Α, παρακολουθούσε τέλος. Ήξερε ότι νοσηλευτήκαμε η κυρία Λάσκαρη. Και παράλληλα ξεκινήσα συνεργασία και με τη συνάδελφη, με την κυρία Ζένια. Ταυτόχρονα.

14:32 Ταυτόχρονα. Τι οδηγίες σας έδινε η κυρία Ζένια παράλληλα με την κυρία Λάσκανη Κοιτάξτε, καταρχήν η Ξένια είναι εξαιρετική χωρίς αυτό να σημαίνει κάτι για τη ζωή του Εμιλούσε και αυτή στο παιδί πάρα πολύ και πολλές φορές και οι δυο τους της είχε μιλήσει Κοιτάξτε, στην αρχή που πήγαμε μας τρόβαξαν γιατί μας είπαν ότι ίσως δεν μπορούν να αναλάβουν το περιστατικό οπότε ήταν και για μας ένα τεράστιο σοκ αυτό Ποιοι δεν μπορούσαν να το αναλάβουν με την έννοια ότι η κυρία Λάσκαρη και η κυρία Γιώργα μπορεί να ήθελα να μας το πουν για να μας τρομάξουν ακόμη περισσότερο δεν ξέρω για ποιο λόγο μας το είπαν δεν ήταν ακριβώς έτσι όντως υπήρχε αυτό το αίτημα και ζητούσαμε συνέχεια να πηγαίνω σε παιδίετρο και σε καρδιολόγο γιατί το παιδί ήταν πολύ αδύνατο και έχοντας φορές τις μετρήσεις στη σοφία, στις εποπτείες, μας λέγανε συνέχεια, οι επόπτες μας πρέπει να μπει το παιδί στο νοσοκομείο.

15:35 Δεν ήταν για να τους φοβήσουμε, ήταν η αλήθεια. Πηγαίναμε πολύ βήμα-βήμα και ανησυχούσαμε πραγματικά για τη ζωή του παιδιού. Ναι, η αλήθεια είναι ότι πηγαίναμε εβδομάδα με εβδομάδα. Ωραία. Γίνει και αυτό ένα βήμα τέλος πάντων όταν δεν έχω κάτι άλλο να κάνω. Οπότε, πώς ήταν... Κοιτάξτε, η ζωή Και και οι ξένια όταν μιλούσα εγώ μαζί τους με ηρεμούσαν πολύ.

16:00 Γιατί κατά κάποιο τρόπο έπρεπε να είμαι κι εγώ ήρεμη. Δεν ήμουν απλά, τις περισσότερες φορές μάλλον δεν ήμουν στην αρχή απέναντι στο παιδί. Επειδή ήθελα τόσο πολύ να φάει, η αντίδρασή μου ήταν πολύ κακή. Δεν ακολουθούσατε τις οδηγίες που σας είχαν δώσει. Προσπαθούσα. Ξέρεις όμως ότι αντιλαμβάνεσαι, εγώ το λέω από τη δική μου περίοδο, ότι αν ακολουθώ ακριβώς τις οδηγίες που λαμβάνω μπορεί κάπως να με θυμώνει αυτό ή να μου δημιουργεί περισσότερο στέσεις βουλεύουν πιο γρήγορα όμως Ναι σίγουρα Δεν ήταν πολύ εύκολο με το παιδί Εννοείται ότι δεν είναι εύκολο Είχε περάστια αντίδραση Τι προνόμια είπατε στο παιδί ότι θα στερηθεί αν δεν ακολουθήσει τις οδηγίες Στερήθηκε πολλά Στερήθηκε πολλά Εδώ λοιπόν είναι το μεγάλο σας ατού διότι βάλατε όρια και είπατε ότι ή θα γίνεται αυτό και θα συνεχίσει το σχολείο, το χορτιστήριο το αθλητισμό ή τα αγγλικά, δεν έχει σημασία τι έτσι ή τα ξεχνάς μέχρι να φτάσει να συνεχίσει. Έγινε έτσι ή δεν έγινε?

17:07 Ναι. Έγινε. Μπράβο γιατί αυτό είναι καθοριστικό σημείο στη θεραπεία ειδικά της ανοριξίας και ειδικά όταν έχουμε να κάνουμε με ένα έφηβο το βασικό είναι ότι εσείς σαν ζευγάρι από κοινού ακολουθήσατε τις οδηγίες γιατί πολύ συχνά δυστυχώς σε αντίστοιχες περιπτώσεις ο ένας γονιός λέει το δικό του ο άλλος λέει τα δικά του και τελικά αυτός που την πληρώνει είναι το παιδί άρα λοιπόν εσείς είχατε μια συμμαχία είχατε ένα κοινό μέτωπο απέναντι στην ανορεξία όχι στο παιδί, είναι πολύ σημαντικό απέναντι στην ανορεξία και ακολουθήσατε τις οδηγίες Ποιες δυσκολίες άλλες αντιμετωπίσατε μέχρι να αρχίσει να αισθάνεσαι το παιδί αρχίζει και ξανά συνέρχεται αυτό ήταν το μόνο μας ότι να τρώει κάθε μέρα τα γεύματά της ήταν πολύ δύσκολα δηλαδή της έλεγες να έρθει να φάει και μπορεί να παίρνει ένα τέταρτο για να την πείσουμε να έρθει να φάει μπορεί να παίρνει και μισή ώρα για να έρθει να φάει έκανε μία ώρα να φάει το φαγητό της το έτρωγε όμως τελικά ναι μπορεί και να το έτρωγε

18:14 και πάντα άφηνε στο τέλος βέβαια αυτό το κάνει ακόμα τώρα είναι 12 χρονών έτσι και πως είναι το παιδί καταρχάς αυτό που θέλω να πω είναι ότι όταν το παιδί ήταν στη φάση που έκοπε το φαγητό τα χαρακτηριστικά είναι ένα παιδί που δεν γελάει δεν έχει κανένα όρεξη είναι ένα παιδί το οποίο δεν εκφράζει τίποτα είναι ένα παιδί σαν ένα παιδί φάντασμα που απλώς κινείται έτσι σήμερα πως είναι όχι σήμερα δεν έχει καμία σχέση σήμερα δεν έχει καμία σχέση και γελάει και χαρούμενη είναι εντάξει είναι ένα παιδί που του αρέσει πολύ το σχολείο οπότε εμείς χρησιμοποιήσαμε πολύ το σχολείο και μην τις πετάξουμε τα βιβλία που απίστευτα αγαπάει πολύ γενικότερα τα λογοτεχνικά που αγαπάει είχαμε το σχολείο και τα βιβλία της δηλαδή σαν απειλή αυτό έπιανε σε αυτή σήμερα όχι δεν έχει καμία σχέση πως αντιμετωπίζατε το θυμό και την αγριότητα της φωνής της διαταραχής.

19:12 Όχι το παιδί, τη φωνή που του μιλούσε. Λέω πολύ συγκεκριμένη φράση, εκφράζουμε πολύ συγκεκριμένο τρόπο. Γιατί η μάξη σας ήταν απέναντι στη φωνή που είχε στο μυαλό του, όχι στο παιδί σας. Εγώ σας λέω, εγώ ήμουν πολύ στην αρχή, παρόλο που μιλούσα και με τη ζωή και με την ξένια, εγώ δεν μπορούσα να το αντιμετωπίσω εύκολα.

19:34 γιατί καλώς ή κακώς το περισσότερο βάρος πέφτει στη μαμά εννοώ ότι όλοι με κοιτάνε για το τι θα κάνω και τι θα πω εγώ οπότε αυτό προφανώς εμένα με άγχωνε ακόμη τώρα θα μιλήσεις και θα βγάλω τέσσερα ψηλά αλλά με άγχωνε ακόμη περισσότερο απέναντι σε όλο αυτό το κομμάτι εμένα με έκαιγε πάρα πολύ σας το είπα και στην αρχή να μάθω για ποιο λόγο συνέβη αυτό το μάθατε για να μοιραστείτε το μαζί μας Εγώ κάτι προφανώς δεν της περνούσα σωστά, δεν της περνούσα σωστά το μήνυμα πόσο πολύ την αγαπάω.

20:13 Προφανώς, ίσως να έφταιγε και λίγο το κομμάτι του δεύτερου παιδιού που έχουμε, που είναι λίγο πιο τσαχμίνα σε σχέση με αυτή, γιατί κατά καιρούς το πέταγε σαν γιατί να είναι έτσι η Μαρίλια και γιατί να μην το κάνω κι εγώ αυτό. Το έχει σταματήσει όμως πλέον. και γι' αυτό όταν λοιπόν στην ουσία μάθαμε ότι το θέμα είναι είμαι εγώ το θέμα το έχει μαζί μου και νόμιζα αυτό που σας είπα ότι όλοι με κοιτούσαν στα μάτια στο στόμα αν μην κάνω αυτή την κίνηση, μην κάνω την άλλη κίνηση τι θα πει το βλέμμα μου αν θα κουνήσω το πόδι μου την ώρα που μιλάω ήμουν πολύ στριμωγμένη, δεν ξέρω ή χάστηκε μες από την δράση απέναντί της Συντούσατε όμως συνέχεια βοήθεια τα κουβεντιάζετε αυτά και με τη ζωή τη γυρία Λάσκαρη παίρνετε διαρκώς ανατροφοδότηση ζωή για πέστηση Εδώ θέλω να πω το εξής η Τίνα έκανε μαζί με τον Νίκο φυσικά αλλά επειδή όντως η μεγαλύτερη βάρος ήταν η Τίνα δεν αμφισβητήθηκε ποτέ το κομμάτι το πόσο μπορεί να αγαπάει την κόρη της προσπαθούσαμε να βρούμε τρόπους

21:20 να κατανοήσει το παιδί την αγάπη που έχει η μαμά προς τον ίδια δηλαδή εκτός από να τη θρέψουμε με τροφή να τη θρέψουμε πλέον τη σοφία και συναισθηματικά και να νιώσει πιο κοντινή τη μαμά της και καταπέτως και τον μπαμπά της γιατί με τον μπαμπά έχει κάποιες δυσκολίες και να φτύξει σχέση τους και τώρα που λίγο μιλήσαμε και πριν την κουβέντα μας αυτή ξεκινήσαν να έχουν κάποιες συνήθειες ακόμα και στην τροφή μπορεί να τρώνε τα πρωινά τους μαζί, τα μεσημερινά τους μαζί να κουβεντιάζουν ή θυμάμαι σε μία από τις τελευταίες μας συναντρίες που είχα με τους γονείς ένα πολύ ωραίο σημειωματάκι που έχεις γράψει στην κασετίνα στη Σοφία και σου απάντησε, θυμάζεσαι τι της έχεις γράψει νομίζω σε αγαπώ πολύ σε αγαπώ πολύ ένα σε αγαπώ πολύ, εκεί που δεν το περιμένεις σε ένα παιδί που πεινάει για αυτή την αγάπη είναι τεράστιο και της απάντησε και η μικρή έτσι λίγο μυστικά, ότι και εγώ σ' αγαπάω μαμά.

22:21 Ναι, ναι. Ουσιαστικά δουλέψαμε πολύ στη σχέση των δύο, που ναι, υπήρχε η βάση της αγάπης, αλλά το παιδί δεν τη βίωνε. Εγώ από τη ζωή είχα ζητήσει να μου πει παραδείγματα. Δηλαδή μου λέγει η ζωή δείξ' της αυτό, δείξ' της αγάπη. Ωραία της λέω, να της δείξω αγάπη. Πες μου ακριβώς, πες μου ένα παράδειγμα. Η μάμα μου είχε πει για ένα άλμπουμ, ξεφίλησε ένα άλμπουμ παλιό, να δεις, να της δείξεις πώς ήταν, να της πεις πώς βίωσες την εγκλήμωσή σου, πώς ήταν όταν ήρθε για πρώτη φορά στα χέρια σας.

22:49 Ένα άλλο που μου είχε πλήρη ζωή και το κάνω και το λέει πλέον και η ίδια, ότι είσαι το πρώτο μου παιδί και πάντα θα είσαι το νούμερο το πρώτο. Δηλαδή τώρα το κάνουμε και μεταξύ μας και λέω, μπορεί να λέω τα παιδάκια μου κάπως και να λέω, ναι, πώς της το λέω. Το πρώτο μου σαν άνθρωπο. Ναι, αλλά εσύ είσαι το νούμερο 1. Δηλαδή ήταν κάτι που νιώθει ξεχωριστή.

23:16 Ναι, ξεχωριστή. Αλλά η ζωή μου υποήθησε, σας λέω και σ' αυτό, γιατί ας πούμε ότι δεν ήξερα ίσως πώς να το κάνω. Οπότε όταν τις πήγαινα, τις έλεγε, πες μου συγκεκριμένα τι να κάνω. Τι θα κάνεις, ακριβώς το παράδειγμα. Μη μου λες, γέμισε την αγάπη, τα είσαι έτοιμη αγάπη. Πες μου ακριβώς τι να κάνω. Ένα παράδειγμα. Μετά το σημείο που άφησα ήταν επειδή η ζωή μου είχε πει κάποια πράγματα και μου βγήκε και το έκανα.

23:43 Δεν το έκανα... Ναι, δεν ήταν οδηγία. Ναι, δεν ήταν οδηγία από τη ζωή. Αλλά θέλω να πω ότι μου είπε αυτό το παράδειγμα και πιάστηκα από αυτό το παράδειγμα που μου έδωσε. Μου είχε πει να πηγαίνουμε οι δυο μας βόλτες όποτε μπορούμε στην παραλία. Της άρεσε τη Σοφία αυτό. Δηλαδή βρίσκαμε χρόνο για να πηγαίνουμε οι δυο μας και πάντα γύριζε και μου λέγει ή κάναμε κάτι οι δυο μας και πάντα μετά της έλεγα μ' άρεσε που το κάναμε οι δυο μας αυτό.

24:12 Αλλά ήταν οδηγίες πολύ συγκεκριμένες γιατί ήθελα συγκεκριμένες οδηγίες. Εγώ ήθελα, σαν μαμά, ήθελα πολύ συγκεκριμένες οδηγίες. Να μου πει. Ο παπάς. Εγώ στην αρχή είχα πολύ άσχημο. Με έδιωγνε, μου φώναζε φύγει από το ωραίο. Όταν της έλεγα έλα να φάμε. Όλες τις ώρες της μέρας ήμασταν οκ. Φύγει από εδώ ρε, θα μου το πει η μαμά, η μαμά είναι η μαμά.

24:42 Που αυτή δεν συνηθίζει να μιλάει κακές λέξεις, ούτε κακές λέξεις λέει ούτε τίποτα. Εσύ ήξερες όμως ότι φωνάζει η φωνή της διαταραχής και όχι το παιδί, είχες εκπαιδευτεί. Ναι, δεν ξέρετε να μ' έχει πει και... Μ' έχει πει η ζωή να βρίσκει. Ναι, μου είχε πει μεγάλη βρισκιά και δεν έδωσα σημασία, σαν να μην την άκουσα. Που να μην της το έχει πει κάποιος όμως ότι είναι έτσι ε Τι θα μπορούσε να γίνει να θυμώσεις Ναι Να βγεις έξω φρενών να γίνει το παραμικρό Γενικά αντέχω πολλά Αντέχεις αλλά η φωνή της ενορεξής αντέχει πιο πολύ Και αν δεν είσαι εκπαιδευμένος στο πως να την καλμάρεις Και να μην καθρεφτίζεις εσύ προς τα πίσω το θυμό Γιατί ακόμα και με τα μάτια και με μια κίνηση Απαντάμε η γλώσσα του σώματος πολλές φορές λέει περισσότερα από οτιδήποτε άλλο και κυρίως να μην σε ρίξει εσένα κάτι το δικό σου το στένος και η δύναμη να συνεχίσεις να μην κατακριμιστεί άρα από τώρα χρειάζεστε βοήθεια να το ξέρετε η ανορεξία πριν περάσουν τα πέντε χρόνια πάντα καραδοκεί

25:48 θα υπάρχουν δυσκολίες θα υπάρχουν υποτροπές μόνο που αυτή τη φορά οι υποτροπές θα είναι μια αφορμή για να μάθετε και κάτι καινούριο αυτό θα πρέπει να θυμόσαστε το παιδί πραγματικά ζητάει την προσοχή θα εξακολουθήσει να τη ζητάει το βλέπουμε να θέλει την προσοχή μας θέλει την προσοχή Λοιπόν Ζωή θέλω να έχεις εσύ την τελευταία κουβέντα για να κλείσουμε αυτή τη μαρτυρία Εγώ να ευχαριστήσω πάρα πολύ τους γονείς και την πολύτιμη βοήθειά τους όσες οδηγίες και αν έδωσα και εγώ και η Ξένια εάν δεν τις εφάρμαζαν οι γονείς δεν θα είχαμε κανένα αποτέλεσμα Η δουλειά 1,70-2% σαν αποτέλεσμα είναι μόνο από τους γονείς, όχι από εμάς.

26:30 Εμείς μόνο οδηγίες δίνουμε και ουσιαστικά μια φορτή εβδομάδα βλέπαμε το παιδί ή τους γονείς αντίστοιχα. Να πούμε ότι η ανοριξία δεν είναι κάτι ανίκητο. Έχει εξέλιξη, μπορεί να θεραπευτεί. Θέλει ανθρώπους που να είναι εκπαιδευμένοι σε αυτό, αλλά εκτός αυτών χρειαζόμαστε και γονείς που να είναι έτοιμοι να ενεργοποιηθούν για να σώσουν τα παιδιά τους.

26:56 Και εδώ έχουμε ένα ζευγάρι που το έκανε. Ναι, γιατί λέμε ότι εμείς οι ειδικοί θα βοηθήσουμε τους γονείς να βοηθήσουν το παιδί τους να ξεπεράσει το πρόβλημα. Και σίγουρα δεν μπορεί κανένας μόνος του ενώ σαν οικογένεια και κανένας είτε διεπιολόγος μόνος του είτε ψυχολόγος μόνος του Χρειάζεται διεπιστημονική ομάδα και χρειάζεται και ο γιατρός και ο παιδίατρος, αλλά το μεγάλο μέρος της δουλειάς θα γίνει από τις οδηγίες που θα δώσει η συνεργασία, η ομάδα του διετρολόγου και του ψυχολόγου προς τους γονείς.

27:30 Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για το μοίρασμα. Είναι σημαντικό να ακουστεί και προς τα έξω πώς βοηθάμε κάποιον άτομο που έχει νορεξία. Είναι πολύ σημαντικό να αντιλαμβανόμαστε πολύ γρήγορα τα μηνύματα, Δηλαδή με το που θα δούμε το παιδί μας να μην τρώει, να παρουσιάζει μια περίεργη συμπεριφορά, να θέλει να γίνει βίγκαν, να θέλει να φάει μόνο του, να βλέπουμε περιτυλίγματα από τροφές κάτω από το κρεβάτι του.

27:58 Τα λέω καλά. Όχι, δεν τα είχαμε δει. Αυτό δεν το είχαμε. Εντάξει, ένα από τα συντόματα. Ίσως επειδή ήταν μικρή ηλικία της. Ήταν μικρή. Και στο σχολείο κάνει μια παρέμφαση. όταν τις βάζαμε στο δεκαθιανό της θα μπορούσε καλύτερα να το πετούσε και να μας έλεγε ότι το έφαγαν Αυτοί το έφερνε πίσω και μας έλεγε δεν το έφαγαν Μα αυτό σας είπα τώρα τα περιτυλίγματα που μείνε σε μέρος που μπορεί να τα δει η μαμά ή ο μπαμπάς ή κάποιος άλλος άνθρωπος είναι για να δείξουμε το σημειάλο, το σήμα ότι θέλω βοήθεια θέλω βοήθεια Σας ευχαριστώ πάρα πολύ και ευχαριστώ και όλους όσους έμειναν μέχρι αυτή τη στιγμή.

28:42 Καλή νύχτα, ευχαριστώ πολύ. Αν λοιπόν σου άρεσε αυτό το podcast, διαδώσέ το στους φίλους σου και αποθηκεύσέ το στα αγαπημένα σου για να ακούς πρώτος τα όμορφα και σημαντικά πράγματα που θα επιλέγω κάθε εβδομάδα για σένα για μια σπουδαία ζωή. Και να θυμάσαι ότι όμορφοι και εγωιτευτικοί είναι οι χαρούμενοι και χαμογελαστοί άνθρωποι, όχι οι αδύνατοι.