Skip to content
PodBase
#128 Κουβέντες ζωής με τον παπα-Γιώργη της Λάγιας - Ένα αναπάντεχο επεισόδιο για την πίστη & τη ζωή μας

#128 Κουβέντες ζωής με τον παπα-Γιώργη της Λάγιας - Ένα αναπάντεχο επεισόδιο για την πίστη & τη ζωή μας

ΠΟΤΕ την Κυριακή Δίαιτα
Αύγουστος 14, 2026 00:42:05 Σεζόν 1 Επεισόδιο 128
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Το συγκεκριμένο επεισόδιο έχει κάτι πολύ ιδιαίτερο: ξεκινά από τη διατροφή και την παλιά Μάνη, αλλά εξελίσσεται σε μια κουβέντα για τη ζωή, τη μοναξιά, την πίστη, τηνοικογένεια, την τεχνολογία και τελικά το τι αξίζει να κρατήσουμε ως άνθρωποι.

Μια αυθόρμητη κουβέντα στην πλατεία ενός μανιάτικου χωριού που τελικά γίνεται μια μικρή αφήγηση για τη διατροφή, τη μνήμη, την παράδοση και όλα όσα ίσως χρειάζεται ναπάρουμε μαζί μας στο μέλλον.

Γιατί να ακούσεις αυτό το επεισόδιο;

Πώς κατάφερναν οι άνθρωποι της παλιάς Μάνης να επιβιώνουν και να μεγαλώνουν πολυμελείςοικογένειες με όσα μπορούσε να τους προσφέρει η γη;

Τι μπορεί να μας διδάξει σήμερα ένας άνθρωπος που υπηρετεί επί 45 χρόνια ως ιερέας σε έναν τόπο που αδειάζει από ανθρώπους, αλλά παραμένει γεμάτος μνήμες και ιστορίες;

Μήπως έχουμε χάσει κάτι σημαντικό από τη ζωή μας καθώς απομακρυνόμαστε από τη γη, το χωριό, την κοινότητα και την πραγματική ανθρώπινη επαφή;

Μπορούν η τεχνητή νοημοσύνη και η τεχνολογία να αλλάξουν ακόμη και τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την πίστη, χωρίς ποτέ να μπορέσουν να αντικαταστήσουν το συναίσθημα και την ανθρώπινη παρουσία;

Και τελικά, όταν κοιτάξεις πίσω μια ολόκληρη ζωή, τι μένει πραγματικά σημαντικό: η υγεία, η οικογένεια, η πίστη, η προσφορά, οι άνθρωποι ή όλα αυτά μαζί;

Σε ένα διαφορετικό επεισόδιο συναντάμε τον παπα-Γιώργη της Λάγιας, στην καρδιά της Μάνης, και αφήνουμε την κουβέντα να ταξιδέψει από τη διατροφή μέχρι το ίδιο το νόημα της ζωής.

Ο παπα-Γιώργης θυμάται τη Μάνη των παιδικών του χρόνων και έναν τρόπο διατροφής βασισμένο σχεδόν αποκλειστικά σε όσα μπορούσε να προσφέρει ο τόπος: λούπινα, ελιές καιελαιόλαδο, σύκα, χόρτα, ψωμί, τυρί, κατσίκι, παστό χοιρινό, ψάρια και μέλι. Μιλά για έναν κόσμο χωρίς τη σημερινή αφθονία, όπου όμως η τροφή, η καθημερινή κίνηση και η κοινότητα ήταν άρρηκτα συνδεδεμένες.

Μιλάμε για την εγκατάλειψη των χωριών, τη μοναξιά, τις δυσκολίες της ζωής στην ακριτική Μάνη,την οικογένεια, τα παιδιά που χρειάζεται να επιστρέφουν στα χωριά για να δημιουργούν αναμνήσεις, αλλά και για την αξία της ανθρώπινης επικοινωνίας.

Και κάπου εκεί η κουβέντα φτάνει απροσδόκητα στην τεχνητή νοημοσύνη. Ένας ιερέας με 45 χρόνια διακονίας μιλά για την AI ως ένα εξαιρετικό εργαλείο της σύγχρονηςεποχής, αλλά ταυτόχρονα υπενθυμίζει κάτι βαθιά ανθρώπινο: άλλο η πληροφορία και άλλο το συναίσθημα.

 Αν έχεις ήδη αποτύχει με τις δίαιτες και τελικά παίρνεις όλο και περισσότερο βάρος;

 Αν θες να γνωρίσεις έναν διαφορετικό τρόπο που θα σε βοηθήσει να βρεις νέες ισορροπίες και δεξιότητες σεσχέση με το φαγητό και τη φυσική σου κατάσταση…

 μπες στην ιστοσελίδα  ⁠⁠⁠⁠www.diet-coaching.gr⁠⁠⁠⁠

 και ζήτησε μια συνεδρία αξιολόγησης πιθανής διατροφικής διαταραχής με ένα επαγγελματία υγείας!

 Επέλεξε από το ημερολόγιο μία από τις διαθέσιμες ώρες και κλείσε το ραντεβού σου τώρα.

Γίνε μέλος στην πρώτη διαδικτυακή Ακαδημία Διατροφής και γίνε ο προσωπικός σου  Self NutritionistΠληροφορίες στο σύνδεσμο ⁠⁠https://zoumbaneas.gr/self-nutritionist-academy/⁠⁠

 Για την εκπαίδευση Master Practitioner on Eating Disorders θα βρεις πληροφορίες στο σύνδεσμο ⁠⁠⁠⁠https://keadd.gr/⁠⁠⁠⁠ 

 Όλα τα   βιβλία των εκδόσεων του Κέντρου Εκπαίδευσης & Αντιμετώπισης Διατροφικών Διαταραχώνμπορείς να τα βρεις σε όλα τα βιβλιοπωλεία και στο τέλος της ιστοσελίδας https://elearning.keadd.gr/ και στοτηλέφωνο 2102718360

 Μουσική τίτλων ΕυάγγελοςΖουμπανέας

Ηχοληψία Χριστίνα Μούγιου

 Όλα τα podcast της σειράς«Ποτέ την Κυριακή Δίαιτα» μπορείς να τα βρεις και στο site ⁠⁠⁠https://zoumbaneas.gr/podcast/⁠⁠⁠

και σε όλες τις πλατφόρμες SpotifyApple PodcastsYouTube 

 Στο Youtube ⁠⁠⁠ΕΔΩ⁠⁠⁠

 Στο Spotify ⁠⁠⁠ΕΔΩ⁠⁠⁠

 Στο Apple Podcast⁠⁠⁠ΕΔΩ⁠⁠⁠

Hashtags

#ΠοτέΤηνΚυριακήΔίαιτα#Μάνη #Λάγια #ΠαραδοσιακήΔιατροφή #ΜεσογειακήΔιατροφή #ΕλληνικήΔιατροφή#Λούπινα #Ελαιόλαδο #Μέλι #Παράδοση #Μακροζωία #Ευζωία #Υγεία #Πίστη#Οικογένεια #ΑνθρώπινεςΣχέσεις #ΤεχνητήΝοημοσύνη #ArtificialIntelligence#Podcast #GreekPodcast

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Τι θυμάσαι από τα παιδικά σου χρόνια για τη διατροφή εδώ στη Μάνη. Η διατροφή ήταν λούπινα. Να πούμε λίγο τι είναι τα λούπινα στον κόσμο. Τα λούπινα είναι όπως είναι το καλαμπόκι, όπως είναι το φασόλι. Τα οποία είναι ένας αλμυρός καρπός, ο οποίος καλμυριζόται. Πάρα πολύ, δεν τρώγεται. Ξαλμυρίζεται στη θάλασσα. Τον βράζεις πρώτα.

Τον βράζεις. Τον βράζεις πρώτα και μετά τον πας στη θάλασσα για τρεις μέρες, μέσα σε τσουβάλια, τον κυλάει το κύμα και τον ξαλμυρίζει, όπως τον πακαλιά, έλα ας πούμε. Καλώς ήρθατε στο podcast Ποτέ την Κυριακή Δίαιτα, σε ένα απολαυστικό επεισόδιο που ξεκινάει αμέσως τώρα. Λοιπόν, παπά Γιώργη, να το πούμε και στους ακροατές που θα μας ακούσουν.

Γνωριζόμαστε, χωρίς να το θυμάσαι εσύ, από το 1991 μέχρι σήμερα είναι 31 χρόνια. Είναι 35 χρόνια. 35 χρόνια, δεν σκέφτεσαι καλύτερα μαθηματικά από εμένα. Είχαμε έρθει, που είχες τα σπίτια, στη Κοκάλα. Με τους αξιωματικούς, με τον Αλέξη, με τον Θανάση, με τον Σάκη. Είχα το κάστρο, το δεκάστρι στην Κοκάλα, τότε που το ξεκίνησα.

Πόσα χρόνια είσαι χειροτονημένος. 45 χρόνια έτσι. Μάλιστα. Μια ζωή. Τώρα είμαι στο τέλος πλέον. Δηλαδή θα μπορούσα να καφύγει. Κρατάω ακόμα εδώ τα σχήτρα για να μπορέσει να υπάρχει αυτός ο τόπος ακόμα ζωντανός. Γιατί άμα φύγω εγώ τελειώσανε. Τελειώσανε. Δεν υπάρχει επιβίωση με 30 ευρώ. Γιατί να σε απασχολήσεις μόνο με 50 πέντε πέρα πάνω από 30 ευρώ την ημέρα.

Αυτά είναι τα λεφτά σου. Και να τα διεκπαιρεώσει όλα. Εδώ να πούμε ότι είμαστε στη Λάγια. Στη Λάγια. Στον πρώην Δήμο Ανατολικής Μάνης. Πρώην Δήμος. Πρώην Δήμος, ο οποίος είχε σχολαρχείο, δεσπότη, παπάδες, αγροφυλακή, ενωματάρχη, δηλαδή αστυνομία. Αγροφυλακή δηλαδή, διότι είχε δημοτικά. Εγώ παραλαβαίνω το τελευταίο, το 65, 66, 67, 68, 69, 70, 70 έφυγα, 71 έφυγα.

Εδώ να πούμε ότι είναι το χωριό της Αλήξης Βουλουκλάκη, εδώ γεννήθηκε μέχρι... Του Λευτέρη του Πετρούνια. Του Λευτέρη του Πετρούνια. Του Μάικου Γαλάκου. Αλήθεια. Εδώ, εδώ. Σώπα. Πώς είναι δυνατόν ένα... Ο Μάικος Γαλάκος. Ένα τόσο χωριό ορεινό στη Μάνη να έχει τόσους ανθρώπους. Αυτό σημαίνει ότι κάτι ιδιαίτερο πρέπει να είχαν οι άνθρωποι εδώ.

Είχε παιδεία, είχε δύναμη, είχε πολύ μεγάλες οικογένειες, από εκεί αντλείται το υλικό έτσι είναι, από εκεί αντλείται το υλικό. Πολύ μεγάλες οικογένειες, πολλοί μελείς, 12 παιδιά, 15 παιδιά, 18 παιδιά, για αυτό και αριθμούσε και τόσο πολύ κόσμο. Είχε πέντε πόσα, πεντακόσια άτομα, εξ' εφ' εφ' οκτακόσια αυτές οι γενέστες.

Πολλοίς κόσμοι. Πώς είναι η ζωή εδώ τώρα. Αλλά και ο τρόπος επιβίωσης και αναρρίχησης στα αξιώματα δεν ήταν και απλός. Δηλαδή. Από εδώ να καταλάβεις πηγαίναν στην Αρεόπολη. Από εδώ στην Αρεόπολη. Βέβαια με τα πόδια. Αυτό είναι τρεις ώρες. Αυτό που είναι. Πάναν από τα βουνά εδώ πηγαίναν μπαμ και πηγαίναν στις σχολείες, στο γυμνάσιο.

Τρεις ώρες. Βέβαια, μέναν εκεί, Παρασκευή βράδυ έρχονταν. Αααα, όχι φεύγανε από... Εγώ ξέρω ότι ο πατέρας μου έφυγε από το Ήτιλο, πήγε στην Αερόπολη. Ήταν δύο ώρες να πάει, δύο ώρες να γυρίσει. Αλλά πήγαινε δημοτικό ή σχολή. Γυμνάσιο. Δημοτικό πήγαινε στο Ήτιλο. Αυτά εδώ δεν είχαν. Τότε πήγαινε όλα στην Αερόπολη. Όσοι φεύγαν, έφευγαν υπογενειακά για την Αθήνα.

αστυνομία, αστυνομία, στρατό, στρατό, πολιτική, πολιτική, πανεπιστήμια, πανεπιστήμια. Είναι τυχαία όλα αυτά. Ο Κάσος ο λαογράφος, ο Κουτσιλιέρς ο λαογράφος, καθηγητής, καθηγητές πάρα πολλοί στον χώρο. Λοιπόν, εσύ γεννήθηκες εδώ. Ναι, βέβαια, εδώ. Γεννήθηκες εδώ. Μια σπάκα από κάτω. Η μάνα μου με έκανε έξω στο βουνό, με έκανε.

Τι τιμάσαι. Δεν υπήρχαν μωρέ, το Ιασό είχε κλείσει εδώ. Τότε έτρεχε η γειτόνισσα και φώναζε, έλα γιατί γεννάει τάδη η γυναίκα. Και τάχανε. Ποιος και γεννούσε. Και γεννούσαν, υπήρχαν οι γυναίκες που καταλαβαίναν, να δες το λόγο τι κάνουν εκεί. Μάλιστα. Τι θυμάσαι για τη διατροφή των ανθρώπων τότε εδώ, τι θυμάσαι από τα παιδικά σου χρόνια για τη διατροφή εδώ στη Μάνη.

Η διατροφή ήταν λούπινα, λούπινα. Τα λουπινα είναι όπως είναι το καλαμπόκι, όπως είναι το φασόλι. Ένας αλμυρός καρπός ο οποίος καλμυριζόταν. Πάρα πολύ δεν τρώγεται. Ξαλμυρίζεται στη θάλασσα. Τον βράζεις πρώτα. Τον βράζεις. Τον βράζεις πρώτα και μετά τον πας στη θάλασσα για τρεις μέρες μέσα σε τσουβάλια. Τον κυλάει το κύμα και τον ξαλμυρίζει όπως τον πακαλιάρα ας πούμε.

Και μετά είναι έτοιμος προς καλύτερη τροφή. Είναι ένα όσπριο με πάρα πολύ πλούσια σε πρωτεΐνη. Πρωτεΐνη είναι το πρωτεΐνο αυτό. Λογικά πρέπει να το παίρνουν και οι αστρονάφτες αυτό. Δεν το ξέρω αυτό. Μάθε το όμως να δεις. Ναι, θα το δω. Αλλά είναι μια τροφή η οποία είναι πάρα πολύ πλούσια θερμικά στατικά. Έχεις το στο μάχη σου. Φάει λούπινα.

Αλήθεια. Έχεις πρόβλημα με καούρες. Φάει λούπινα. Θα με θυμηθείς. Θα με θυμηθείς. Δεν το ξέρω αυτό. Τέλος, τέλος. Τρώγανε παστό χοιρινό γιατί ό,τι είχαν δεν είχαν ψυχία. Άρα λοιπόν τα συντηρούσαν σε αλάτι. Και πορτοκάλι νομίζω. Εντάξει, αν είχαν πορτοκάλι. Αν είχαν. Αν είχαν, γιατί όχι όχι πορτοκάλι, έτσι τρώγανε πολύ τα φραγκόσικα, τα οποία ήταν τούμπανα ας πούμε.

Και υπάρχουν άφθοντα εδώ στην περιοχή. Ναι, ναι, ναι. Ήταν η τροφή τους. Απέξεραν τα σίκα, το οποίο ήταν τρομερό προϊόν. Δηλαδή πήγαινε σε ένα σπίτι ρε παιδί μου, σου γέμιζανε την τσέπη. Όταν εμείς πηγαίναμε παιδάκια, είχαμε ελαιότριβιο. Ποιας τόσο ο άλλος, όποιος είχε σκληρές οικειές έκανε τσαπέλες, έκανε σκοπαΐδες. Σκοπαΐδες θα λέγανε. Δηλαδή το άνοιγες παπ και το έβαλες στον ήλιο, ξερενότανε.

Δηλαδή του έδινε σαν λουλού 5-6 σίκα και ήταν τούμπαν όλη την ημέρα. Ήχες, τρώγες λάδι. Ξηρούς καρπούς είχε. Καρύδια, αμύγδαλα είχε. Δεν είχε. Αν είχε καμιά αμυγδαλιά, εντάξει. Αυτοί έκαναν ξηρούς ελιές. Παστώναν ελιές στην άρνη. Ό,τι είχε να κάνει με άρνη. Τι άλλο είχε εδώ η μάνη που τρώγαν οι άνθρωποι και να επιβιώσουνε.

Και το χοιρινό δεν το τρώγανε κάθε μέρα. Το ψωμί τους τρομερό. Γιατί έκανε οργόναν την γη. Δηλαδή εδώ θεωρείται και ότι ξερό τον πόστο. Να φας τώρα ψωμί με πίτουρο δεν παίζεται. Αυτό υπάρχει εδώ τώρα πια μπορεί να το βρει κάποιος. Δεν υπάρχει. Γιατί τώρα όπου πάει το στάρι διασκορδίζεται σε οκτά-κόσα πράγματα διαφορετικά.

Εσύ πώς θυμάστε δηλαδή τι να τρώτε σε μια μέρα μέσα. Δηλαδή τι τρώγατε σε μια μέρα μέσα όταν μεγαλώνατε εδώ. Εδώ μιλάμε τώρα για την εποχή το 40-45. Εμείς δεν έχουμε υπηρέαση από αυτά. Εσείς έχετε γεννηθεί πότε? Από το 1960 και μετά. Ναι, δεκαετία 1960 που είχε κόσμο. Τι θυμάστε να τρώτε σε μια μέρα, τι σας έφτιαχνε η μητέρα σας, αν θυμόσαστε.

Και κρέας υπήρχε τότε. Είχανε κατσίκια. Είχανε κατσίκια, είχαν τυρί. Είχαν τυρί δικό τους, η μάνα μου άρμεγε, έφτιαχνε τυρί. Απεξήρανε με ζήτρες, όπως κάνουν και σήμερα, δηλαδή τσοπάνιδες. Δεν άλλαξε κάτι σε αυτό. Δεν υπήρχε αυτή η αυθονία των φρούτων. Χόρτα. Χόρτα δεν είχαν τον τρόπο να τα κρατήσουν. Μερικοί τα κρεμάγανε στις πάγους το χειμώνα, άλλοι δεν τα έκαναν.

Χόρτα δεν τρώγονται μόνο το χειμώνα. Άλλα σαλιγκάρια, ξέρω εγώ. Δεν υπήρχαν αυτά. Δεν υπήρχαν αυτά. Άρα όλα και άλλα. Ψάρια, ψάρια μπορείς να βρεις. γιατί εγώτουσαν οι αλληλείς, δηλαδή οι ψαράδες των κοριών και φέρνανε, μπορεί να φέρνανε, τότε βάραγανε και με κανένα δυναμίτι ήταν άλλες εποχές, δεν μπορεί να βγάζανε Παλαμίδα, δηλαδή σου βγάζανε παλαμίδες και σου πουλάγανε μια παλαμίδα 10 κιλά, 20 κιλά, την πάστονε κι αυτή 20 κιλά η παλαμίδα, τι ψάρι είναι αυτός Παλαμίδα είναι αφρού, αφρού φάνιας 20 κιλά ψάρι αφρού Ναι, μπορεί να είναι και 50 κιλά Αλήθεια Βέβαια είναι τέτοιο.

Και το κόβανε ρόδουλα πως δεν έχεις φάει παστίλα κέρδα. Ναι. Αυτό. Α αυτό είναι. Κι ά τέτοιο να καταλάβεις. Ναι ναι. Α πια κερδόντια. Κι αυτό το παστώνανε. Ήτανε μεζές. Έλα και να τρελαθείς. Κρασιά δεν είχαν εδώ να βγάλουν. Εσύ τώρα πως διατηρείς τέτοιοι άψογος και ενεργητικός. Τι τρώτε τώρα. Τρώω πολύ λάδι. Λάδι πολύ.

Πράγματα δικά μου από το κήπο, αυγά από τους κότους μου, κρέας ελάχιστο. Πάντα βάζω κήπους, βάζω πράγματα... Έχω μπει στον τρόπο διατροφής ας πούμε... κήπου, κήπου, κήπου. Ό,τι βγάζει γη. Ό,τι βγάζει γη. Ό,τι βγάζει γη. Ό,τι βγάζει γη. Μ' αρέσουν πάρα πολύ αυτά τα πράγματα όλα και κρατοφάγκος δεν είναι πάρα πολύ. Τα λέγα καθόλου πολύ.

Αλλά μου αρέσει πάρα πολύ το σύγκλινο. Αυτό το χοιρινό με τρελαίνει. Το χοιρινό σε βαράνει κάτι ένα εγκέφαλο. Το λίπος είναι απίστευτο. Με αυτό μεγαλώσαμε. Προσέξτε όμως, υπάρχει μια διαφορά. Ότι τα ζώα εδώ τρώνε χόρτα. Και τα χόρτα που τρώνε έχουν πολύ καλά λιπαρά. Αυτά που λέμε ωμέγα 3 λιπαρά οξέα. Αυτό που σημαίνει ότι το ζώο που είναι ελευθέρας βοσκής, δεν επηρεάζει τόσο τη χολυστερίνη.

τόσο τη χοληστερίνη. Έτσι. Τη χοληστερίνη γιατί είναι διαφορετικής ποιότητας αυτό που τρώει. Αυτό που τρώεις. Αυτό που τρώει. Ναι, ναι. Δηλαδή και οι άνθρωποι εδώ οι ορεινοί που δεν τα βρούνε τα ψάρια, με ζωικό κρέας μεγάλωσαν. Ναι, ναι. Έτσι παρόλα αυτά κρίνοντας και από εσάς που έχετε μια νεανική όψη και προφανώς υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι εδώ που τρέφονται με αυτόν τον τρόπο έχουν να κάνει πάρα πολύ με το τι δίνει η γη.

Εγώ εμένα το DNA μου, το DNA μου όταν το διαβάσεις, μπορεί να έχει πλαγίες. Εγώ είμαι δωρικού ρυθμού. Τι σημαίνει αυτό. Κατάκομαι από τους δωρείες, από τους αρχαίους δωρείες. Μπορεί να είμαι 5.000 χρόνια πριν το πρωθυπηστήριο. Το DNA. Το DNA. Μου έχουν πάρει από μέσα εδώ, σάλιο, από μέσα, πανεπιστήμια από το Ισραήλ, από την Εξφόρδη, από την Αμερική και έχουν κάνει μια φοβερή μελέτη αυτή.

Για πείτε το γι' αυτό. Έχουν βγάλει, δεν κάνανε μόνο σε μένα, μπορεί να κάνανε σε πεντακοστά άτομα. Και εγώ έχω κάνει, θα σας πω. Ναι. Μοιάμε. Τρώω πολλές ελιές. Ελιές, εγώ, έχω φτιάξει έναν ελαιόνα, μόνο για να τρώω ελιές εγώ. Μ' αρέσουν πάρα πολύ οι ψίχλες, τα πουλιά. Τα πουλιά τρώνε μόνο ελιές. Ναι, αλήθεια. Δεν ξέρω, δεν το ξέρω αυτό.

Ναι, ναι, ναι. Λοιπόν, αυτή η αθηνοελιά δεν είναι η κορονέικη, είναι η αθηνοελιά. Είναι τρομερή τροφή. Τρομερή τροφή σου λέω, δεν παίζεται. Για δοκίμασε να δεις. Ε, ξέρω, έχω δοκιμάσει. Σου είπα από πού είναι η καταγωγή. Αυτή είναι η αθηνοελιά, άκρος βιολογία, χωρίς τίποτε. Το δελάδι μου, το δελάδι που έδωσα για να εξετάσουν στο πανεπιστήμιο, πήρα το αργυρό μετάλλιο αλήθεια το 18 το βρίσκει κάποιος αυτό εδώ το λάδι ήταν της χρονιάς κίνηση αλλά κάθε χρόνο το ίδια δεν τρέχω το λάδι εγώ οπότε η εξέταστη που να σου την έφερνε ότι είσαι αμυγός από εδώ εδώ και πολλά χρόνια ναι και καταγωγή και μάλιστα από το 350 και μετά αμετακίνητη η γενιά αυτή μετάκριστον αμετακίνητη έχει μεγαλώσει εδώ στο περιοχή βάφια, βάφια, τένα, ρολάγια.

Πάνω από 95% ντόπιος δηλαδή. Ναι ντόπιος. Επειδή το ίδιο. 100%. Εγώ, η δική μου οικογένεια είναι 95% από εδώ γιατί η καταγωγή μας είναι από τους Κομνηνούς. Από την εποχή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας που ήρθανε στο Ήτιλο και είναι δύο οικογένειες των Κομνηνών και στεφανοπουλέων και θεωρούνται δηλαδή και αυτές αυτιές οικογένειες.

Εμείς είμαστε αυτούς τους δωροί, οι οποίοι είχαν πολεμήσεις στην μάχη της... λέμε τώρα για 2000 χρόνια π.Χ. και καταστήκανε... Είχανε πολεμήσεις πού? Στην μάχη της ελευθερίας, όπως λεγόταν αυτή η μάχη και τα οστά από τότε που βρήκανε Έχουν ακριβώς το ίδιο DNA με το σήμερα. Ναι, έχει κάνει μια φοβερή δουλειά ένα παιδί που λέγεται Λεωνίδας, αλλά δεν ξέρω, ήταν πριν από δέκα μέρες εδώ και μου πήρε πάλι.

Αυτός κάνει μαζί με καθηγητές του Αναπιστημίου, κάνει αναλύσεις πληθυσμών. Είχε πάει κάτω στην Αθρική και ακολούθηκε να πεθάνει από κάποια μικρόβια. Εκεί αυτός έρχεται εδώ και παρακολουθεί και μαζεύει τους σκορπιούς. Ναι Τους κουρπιούς Γιασχολείται με το δηλητήριό τους Ως φάρμακο Και τα φίδια Ως φάρμακο ναι Το έχω ακούσει Όπως και το δηλητήριο της Μέλτσας Αυτό πάντων λείπει στη νύχτα Δίκαια μια σπίτια μέσα Με έναν φακό ειδικό Ο οποίος με το που χτυπήσει κουρπιό Το φως γίνεται πράσινο Αλλάζει κρόμα αμέσως Και τον παίρνει για να πάρει το δηλητήριό του Τον παίρνει και τον εξετάζει θέμα και μου είπε ότι έβαλε μια αλυφή με κρέμα σκορπιού.

Το έχω ξανακούσει αυτό. Δεν συζητάω για το δηλητήριο της μέλισσας, ότι είναι μια αρχαία τεχνική και υπάρχουν και κρέμα με δηλητήριο μέλισσας, το οποίο το χρησιμοποιούν κάποιοι άνθρωποι που έχουν θέματα με αρθρίτιδες και διάφορα θέματα με αυτοάνωση και δερματικά. Ο πατέρας μου 90 χρονών εκτίθετο στις μέλισσες. Πήγαινε 85-87 χρονών και το απολαμβάνε.

Μα τον λετρώνε, δεν γουστάριζε. Δεν τον συστήνουμε από αυτό εδώ το podcast. Ενώ εγώ αντιθέτως τώρα με τον κορονοϊό και μετά ξαφνικά έγινα ανεργικός. Είχαμε λύσια και έβγαζα μέλη. Μετά τον κορονοϊό, δεν ξέρω μπορεί να είναι και σύμπτωση. Αλλά να μην λέω κάτι. Έφαγα μία τάπα και κόντιβα να μείνω. Λόγω ξέρω σου, με έφαγε μία.

Τι εννοεί τα τάπα. Με έφαγε μια μέλισσα, δύο μαζί ταυτόχρονα. Στις μέλισσες. Και άρχισα να έχω παρεστήσεις. Σαν αλλεργία σας είχε. Σαν αλλεργία. Έπανε αλλεργικό σοκ. Και τρέξα εδώ, με προλάβανε. Μου είχε η γυναίκα μου κάτι με ντρόλ και κάτι, πώς θα λέγονται αυτά. Ναι, ναι, ναι. Αντισταμινικά. Και αντισταμινικά. Και την κλείπτησα, αλλιώς θα της έχασκα πετύσει.

Πάντως τώρα που λέτε για τις μέλισσες και το χθημαρίζεις και το μέλι που υπάρχει μάνη, έτσι είναι μοναδικό και αυτό, δηλαδή το φασκόμηλο, δηλαδή τρως το μέλι και μυρίζεις τη γη. Τρως το μέλι και μυρίζεις τη γη. Εγώ έχω ένα μελίσι, έχω ένα και είναι, τι είναι αυτό, ο Θεός ολόκληρος είναι εκεί, χωρίς τίποτα. Όλα τα βότανα της περιοχής.

της περιοχής. Ναι, αλλά εμένα μου αρέσει πάρα πολύ. Δεν ξέρω γιατί ο κόσμος δεν το επιλέγει. Μου αρέσει πάρα πολύ το μέλι των ανθέων. Δηλαδή, το μέλι του Φεβρουαρίου, Μαρτίου, Απριλίου. Τι αρώματα έχει αυτό. Αυτό δεν είναι... Αυτό δεν είναι... Πορτοκαλιά έχει θυμάρι. Όχι, δεν υπάρχει πορτοκαλιά εδώ είπαμε. Εδώ υπάρχει φασκόμηλο, καζίκα, δέντρα που εγωνιοποιούνται. Δηλαδή, τα λούδια των δέντρων που γονιουποιούνται και πάνε και τα γνιουμίνα τα μελισάκια αυτά, αυτοί είναι όλοι όλοι γκάμα των ό,τι απορροφούν μέσα γύρουν αυτά όλα πάνε και μένουν μέσα εκεί αυτό για μένα είναι το top αλλά ο κόσμος εμείς το βλέπει λίγο ρευστό το βλέπει λίγο κίτρινο μπερδεύεται ενώ για μένα δεν υπάρχει αυτό δηλαδή ενώ ο συνδυασμός θυμάρει με αυτό είναι το αποτέλεσμα που πολείται Γιατί όταν ο μελισσοκόμος δεν παίρνει όλο το μαγιάτικο, δεν το παίρνει όλο από την κυψέλη, αν η κυψέλη δηλαδή έχει 10 φύλλα, δεν τα παίρνει το μαγιό, τα αφήνει να ψηθεί γιατί είναι ρευστό.

Τα αφήνει να ψηθεί μέσα, αυτά έχουν κλαιματισμό τα μελίσια. Δικό τους. Βέβαια, έχουν φυσικό κερδισμό, δηλαδή δουλεύουν και κάνουν αφήγρανση. Δεν τον δίνουν το μέλι, δεν μπορούν να το κρατήσουν κατά πρώτη τα ίδια για τον εαυτό τους. Αυτά δεν δουλεύουν για εμάς, αυτοί δουλεύουν για αυτά. Για να έχουν δηλαδή 20-15 ποιήτες, 20, για να βγάλουν το χειμώνα τον επόμενο.

Μια κοινωνία είναι. Εμείς δεν προσπάθουμε και τους παίρνουμε. Αυτό που είναι όριμο, που έχει γίνει, που έχει ταπώσει. Αυτά έχουν πάει, έχουν κάνει αφήγραση στο κελί Και το έχουν πού το βάλει κερί, το έχουν ταπώσει Αυτό δεν παθαίνει τίποτα, άστοσα χρόνια δεν παθαίνει τίποτα Αυτό κάνουν τα μελισάκια Και τώρα λοιπόν εμείς τώρα ερχόμαστε οι καταναλωτές Και παίρνουμε αυτό το προϊόν Αρχές Αυγούστου, από τέλος Ιουλίου και μετά εκεί μέσα Και έχουμε μια ένωση ανθέων με θυμάρι Υπάρχουν όμως και μερικοί οι οποίοι το παίρνουν όλο τον Ανθέον, όλο το μαγιάτικο που το λέμε γιατί το λέμε μαγιάτικο γιατί το παίρνουν το Μάιο.

Μαγιάτικο. Το παίρνουν όλο. Τα πεινάνε μετά. Και μετά λοιπόν τα φέρνουν τα κουτιάδια εδώ αυτοί. Τα φέρνουν λοιπόν στο θυμάρι και ρίχνουν αυτά τα θυμάρι μέσα. Και να πάρουν και το θυμάρι αυτή κατάλαβες. Μάλιστα. Α, είναι τακτική. Ναι, βέβαια. Μετά από εδώ θα πάρουν το θυμάρι, θα το τυργήσουν, θα τα πάνε μετά στην Πορτοκαλιά, στην Ρατζιά, στο Πεύκο, στο Έλατο, στην Καστανία.

Δεν ξέρω πού θα τα πάνε οι άνθρωποι. Κουμαριά. Δηλαδή υπάρχουν επαγγελματίες εκεί. Ενώ εδώ παλιά δεν υπήρχαν επαγγελματίες. Εδώ υπήρχε ο παλιός γραφικότατος, λιτός μελισοκόμος. που έπαιρνε όλα τα λουδία της Μάνης συν το θυμάρι δεν υπήρχε πεύκο, δεν υπήρχε έλατο δεν υπήρχε κουμαριά, δεν υπήρχε τίποτα εγώ φεύγοντας από την Αρεόπολη εκεί σε μια στροφή είναι ένας παλιός μελισοκόμος δεν ξέραμε που λέει τώρα αυτή τη στιγμή πέρασα δεν τον είδα ανοιχτό όσες φορές πήρα από αυτόν μελί έτρωγα και μύριζα τη γη το έχω δώσει σε άνθρωπο ο οποίος είναι διαυσυγνώστης μελιού που δεν ήξερε τι είναι και μου έλεγε είναι σκόμι, είναι θυμάρι, είναι αυτό, είναι εκείνο.

Ό,τι αισθανόν σου να φέρει. Ναι, ναι, αυτό το πράγμα. Δεν σου έλεγε ψέματα. Και αν οι σχέσεις εδώ με το ποιμνί μου, τους ανθρώπους. Ναι, χαίρομαι, εγώ είμαι τόσα χρόνια, 45 χρόνια. Κάνα πρόβλημα ποτέ δεν είχα. Ποτέ μου κάνα πρόβλημα ποτέ, ποτέ. Αυτοί με πήρανε, αυτοί έχουν και την ευθύνη. Αυτοί με έκαναν, αυτοί έκανε και την ευθύνη.

Καλό σε παπάς έγινα, αυτοί φταίνε. Κακό σε έγινα, αυτοί φταίνε. Είσαι κι ο μόνος στην περιοχή εδώ. Ναι ναι, 45 χρόνια. Για πόσα χωριά είσαι ο μόνος παπάς. 45 χρόνια. Για πόσα χωριά στην περιοχή λέω. Δεν είναι πάρα πολλά. Για 15 χωριά. Δεν έχει ζωή ο τόπος αυτός. Ο παπάς εδώ δεν ζει σαν παπάς. Δεν μπορεί να ζήσει ο άνθρωπος.

Πρέπει να κάνει και άλλες δουλειές. Η εκκλησία έπρεπε να έχει εφαρμόσει σύστημα ο παπάς να φοράει ταράσα του μόνο στην εκκλησία για να μπορεί να ζήσει στην οικογένειά του. Αλλιώς θα διαλύσει το σπίτι του. Δεν μπορεί να επιβιώσει η γυναίκα του με τα παιδιά, με τρία-τεσσέρα παιδιά. Δεν επιβιώνει. Θα διαλύσει το σπίτι του ο άνθρωπος.

Δεν μπορείς να επιβιώσεις. Υπάρχει ανάγκη να έρθουν άλλοι... Δεν υπάρχει οικονομικό κίνητρο για να έρθει ο Πάσης εδώ να κάνει τι. Μετά από μένα το χάος είναι. Ποιος κάθεται εδώ 900 ευρώ, κανείς δεν κάθεται. 1000 ευρώ, ποιος κάθεται εδώ. 45 χρόνια τώρα να παίρνεις 1000 ευρώ, 1030 ευρώ. Αυτά δεν γίνονται, δεν λέγονται αυτά.

Δεν λέγονται αυτά. Δεν κρατίασαι. Και ας σου φανάς Γιάννης έλα 3 η ώρα το μεσημέρι να μου κάνεις ένα τρυφάγιο στη μάνα μου. Και να πας τώρα 15-20 χιλιόμετρα και να γυρίσεις άλλα 15-20 χιλιόμετρα... Δεν φέρασες ούτε τη βενζίνη. Έλα τώρα, έλα τώρα. Αυτά δεν γίνονται. Αυτά είναι απίστευτα πράγματα. Και να υπηρετείς τώρα τον καθέναν εδώ πέρα...

Και καλά εντάξει μια φορά είμαστε οι οικογένειες, είναι δικά μας παιδιά, αδέρφια μας, συγγενείς μας, φίλοι μας, συγγενείς... Αλλά αυτό ισχύει για τους συγγενείς. Αν έρθεις να πας και είναι ξένος, σιγά να μην κάτσει. Όσοι ήρθαν, όσοι ήρθαν γύρω γύρω για να παραμείνουν, έφυγαν νύχτα. Δεν μιλείς, αυτά τα παιδάκια τώρα εδώ ζουν μόνιμα.

Αυτά είναι τα εγγόνια μου. Αυτά φεύγουν, πάνε στη Σπάρτη. Άρα έχουν έρθει τώρα για το Σαββατοκύριακο. Και τώρα για διακοπές. Για διακοπές. Άλλα θα μείνουν όλο το διάστημα εδώ γιατί έχουμε ταξιδοχεία. Θυμάμαι όταν ήμουν 16-17 χρονών Εμείς κάναμε διακοπές στο Λουτράκι Είχαμε πολύ μεγάλη παρέα 70 άτομα Και μας πήραν οι γονείς μου Να πάμε να κάτσουμε 10 μέρες στην Καρέα Η Καρέα είναι πιο πάνω από το ίδιο Από εκεί η μάνα μου Ανω Καρέα, από κάτω Καρέα Στην Ανω Καρέα Όταν έφτασα εκεί Λέω τώρα πως θα περάσουν αυτές οι μέρες Δηλαδή ήμουν εγώ αδερφός και ξαδερφός μου Όταν φύγαμε δεν θέλαμε να φύγουμε.

Γιατί εκεί είχαμε μάθει στις καφετέρες, στην disco και όλα αυτά και πήγαμε σε ένα μέρος που το μόνο πράγμα που έχεις να κάνεις είναι να επικοινωνείς με τους άλλους ανθρώπους. Εμσωματώθηκες, γίνατε μπλοκ τα παιδιά. Ναι, λέγαμε ιστορίες, κάναμε περιπάτους, κάναμε βόλτες και τώρα πια υπάρχουν κάποιες κατασκηνώσεις που πάνε τα παιδιά και δεν έχουν καθόλου κινητό, καθόλου τάμπλετ.

Και μου το έλεγε πρόσφατα μια φίλη που λέει ότι όταν γυρίζει ο γιος μου λέει από το καμπινί, λέει τελικά μαμά δεν το χρειάζομαι πιο τόσο το ταμπλετ. Γιατί καλός κακός είναι τα περισσότερα με τα κινητά. Ναι, ναι, ναι. Και πρόσφατα είδαμε και μια ταινία, δεν ξέρω, το Toy Story, έτσι λέγεται το 5, όπου ήταν η ιστορία ότι τα παιδιά πια δεν παίζουν με τα παιχνίδια τους και είναι όλα σε ένα κινητό, σε ένα ταμπλετ.

Εγώ όταν ξεκίνησα τα ξενοδοχεία, μου ήρθε ένας και μου λέει Καπαγιώργη θέλω να μένουμε εδώ, να τρώμε εδώ συγκεκριμένες ώρες, να είμαστε Θα κάνουμε κάτω στην παραλία σαν σχολείο κάτι Θα είμαστε συγκεκριμένοι στην ώρα μας Θα φέρουν κόσμο από όλη την Ελλάδα Άσχετους πιτακιούς Υιοτροφολόγος Παιδίατρος Καθηγητής μαθηματικών Γυμναστής Ζωγράφος Άλλος ζωγράφος, άλλος σκηνοθέτης, άλλος...

Ένα μείγμα, ένα μείγμα ανθρώπων. Όταν λοιπόν ήρθαν αυτοί για να παραμείνουν μια εβδομάδα... Αυτοί τι έκαναν όμως, το έμαθες? Αυτοί έκαναν διαλογισμό, έφτιαξαν όλοι μαζί ένα σενάριο και έπαιξαν μια ταινία στο τέλος. Μορφηματέρ. Ναι. Αυτοί ήταν λοιπόν άσχετοι μεταξύ τους. Δηλαδή κάποιος από αυτούς τους έκανε γυμναστική, κάποιος έκανε μάθημα, κάποιος έγραφε σενάριο και μέσα από αυτό το πλάνο που έφτιαξε αυτός ο σενάριογράφος παίξανε μια ταινία αυτοί λοιπόν οι άσχετοι της εβδομάδος όταν πήγαν να φύγουν είχαν γίνει τέτοιο μπλοκ που μου θύμισε σένα στην Καρέα με τα παιδάκια γιατί εσύ τώρα δεν ήξερες κανένα στην Καρέα είπα τα κανένα πήγες λοιπόν εκεί, ενσωματώθηκες αφομοιώθηκες με αυτούς και έγινε σε ένα παιχνίδι και γίνεται όλοι ένα παιχνίδι.

Ακριβώς. Και μετά λοιπόν δεν ήθελες να φύγεις. Η νέα μου είναι δασκάλα και λέει αυτό κάποια φορά ότι κάποια φορά πρέπει και να βαριέσαι. Το να βαριέσαι είναι δημιουργικό γιατί αρχίζεις και κάνεις πράγματα. Ναι. Εγώ γι' αυτό φωνάζω. Να φέρνετε τα παιδιά σας στο χωριό για να μπορούν να κρατάνε εικόνες για να ξανάρθουν πάλι.

Όσοι δεν φέρανε τα παιδιά τους δεν έχουν επικοινωνία με το χωριό. Είναι ξένα σώματα. Ξένα σώματα, ναι. Τώρα εγώ τα βλέπω εκεί είναι 10 παιδάκια και κάτω... Μπορεί και να μ' αλλώσουνε με ταξίδιψη, ε! Δεν πειράζει, είναι φυσιολογικό και φυσιολογικό. Είναι 10 παιδάκια τα οποία δεν έχουν κίνητα. Όχι, ένα έχει. Ο δικός μου, έκανε.

Και οι άλλοι έχουν, όλοι και έχουν. Λοιπόν, αλλά δεν ασχολούνται με τα κίνητα. Ναι. Αυτή είναι η ζωή. Τώρα το χειμώνα έχει αδυνατήσει πάρα πολύ. Μόνο λειτουργικά λειτουργίες αυτά κτλ. Έχει κόσμο στη λειτουργία την Κυριακή. Όλο κάτι έχει. Πόσο άτομα έχει. Μην περιμένεις να έχει κανένα καλή θαύματα. Κάποιοι φεύγουν και όλες αποσύρονται.

Έχουν φύγει όλοι. Τώρα δεν βρίσκεις τώρα τον παππού. Εδώ δεν υπάρχει παππούς τώρα. Εδώ τώρα που μένουνε... Ε, τώρα κυρίως εδώ έμεινε μια ομάδα από Αλβανούς, οι οποίοι έκανε οικογένειες εδώ, τα παιδιά τους είναι άλλα 30 χρονών, γεννημένα εδώ όμως. Γεννημένα εδώ. Δηλαδή μιλάμε τώρα για το 90 τόσο. Έχουνε λάβει την ελληνική παιδεία.

Ναι, ναι την ελληνική παιδεία. Έχουν έρθει κάτι στην ταξιούχη, οι αποστάσεις έχουν μειωθεί από την Αθήνα, έρχεσαι πιο γρήγορα στο χώρο. Υπάρχει όμως μια αναταραχή οικονομική. Αλλάξαν τα δεδομένα. Κάποτε είχες έναν βανό με 30 ευρώ, 40 αντέ, τώρα θέλει 120, 100 ευρώ. Μα ρωτάς αν έχει ο άλλος. Δεν άλλαξε κάτι. Δεν άλλαξε κάτι στον δημόσιο υπάλληλο, στον ιδιωτικό υπάλληλο.

Δεν άλλαξε κάτι. Άλλαξε αντιθέτως. Αλλάξαν τα τρόφιμα, οι τιμές. Τα τρόφιμα τέρεψαν τα πράγματα. Σε 50% με 60%. Άρα λοιπόν έγινε πολύ φτωχός αυτός που είναι εδώ, οπότε δεν μπορεί να επισκευάσει. Δεν μπορεί να αντιποξέλθει, δεν μπορεί αυτές οι αναθαραχές που γίνονται γύρω γύρω. Είναι απόρριο εδώ, εδώ σκάνε. Εδώ σκάνε όλα.

Γιατί για να θες εδώ, άλλαξε. Ήταν άλλο να θες με 120 και άλλο με 170. Γιατί το 170, από τα 50 υπροπαραπάνω, από το μισθό πέσανε. Ναι, αλλά εσύ μπορεί να παίρνεις 5.000 το μήνα και 3.000 και 4.000. Ποιος τα παίρνει αυτά. Ρωτάς πόσο παίρνει ο άλλος. Πρέπει να δεις λοιπόν με πόσο ζει ο κόσμος. Εδώ, στην αξίωση πέραμε 300 ευρώ, 400, κάτι. Τι περιμένεις.

Μόνο μα καλλιεργείς τα πράγματα και τρως αυτά που φτιάχνεις εσύ. Δεν είναι και εύκολο. Δεν είναι εύκολο να παράγεις μια ντομάτα. Τελερό, μόνο μια ασχόληση. Λάκα μου κανείς τώρα. Θα φάξεις από κάτι ντάπα. Θες κάλιο, θες ασβέστιο, θες φόσφαιρο, θες πίτα, θες θάλα, θες σαμποτίσματα. Εν πικέι. Ναι, ναι, ναι. Εν πικέι. Ναι, αλλά όταν βάλεις πράγματα, να καθαρίσεις ότι έβαλα φέτος 200 δέντρα αγκινάρα. Αγκινάρες.

Ναι. Στραβό πράγμα εντελώς, στραβό. Ήταν και η χρονιά ευλογημένη από τα νερά, γίνανε τούμπανα αυτά. Δηλαδή φάγανε όλοι οι αγκινάρες από τον παπά. Τις πούλησες ή τις μοίρασες. Όχι μου, τι θα πουλήσω, τι θα πουλήσω. Αλλά δεν αγοράσα, αυτό έχει σημασία. Τι ξέρω, δεν αγοράσα. Και εγώ έχω στο ψυγείο μέσα αγκινάρακια. Αγκινάρες που σωρώ.

Φτιάξτε τώρα μια ομελέτα με αγκινάρα να πάτε στην πλάκα. Πόσα εγγονεία έχεις? Εφτά. Εφτά ε! Τα απολαμβάνεις τα εγγονεία σου, τα βλέπεις, μιλάτε, κάνετε κάτι... Δεν ζούμε στο ίδιο σπίτι. Δεν είναι πως ζούσαν οι παππούτες. Τώρα που είναι το καλοκύριο εδώ έχεις επαφές. Ε βέβαια, συνέχιζα. Τι κάνουνε, πώς έχετε σε επαφή μαζί σου, τι κάνετε.

με τον παππού τους. Τα έχω στην εκκλησία, τα έχω στα μαγαζιά εδώ, στην πλατεία, στον χώρο, κλπ. Αισθάνονται ότι είναι... ότι είναι αρχοντάκια. Και μαζεύονται όλα μαζί το καλοκαίρι, ε! Μαζεύονται διάφορες φυλές. Διάφορες φυλές. Τόσα χρόνια λοιπόν που έχεις περάσει εδώ σαν παπάς, ποιο είναι το απόσταγμα της ζωής για σένα, τι σημαίνει για τη ζωή, τι θα έλεγες σε έναν άνθρωπο νέο που σε ακούει, Τι θα του λεγες, ποιο είναι το νόημα της ζωής Για μένα Εγώ και να ξαναγεννιόμουν Πάλι παπάς θα γινόμουν Για μένα Αλλά με τα δεδομένα που πήρα τότε Όχι τα σημερινά δεδομένα Δηλαδή δεν το καταλαβα Τώρα μέσα πας πρέπει να γίνει Πρέπει να επιβιώσει με διαφορετικούς τρόπους Τότε δεν ήταν αυτό Δεν ήταν αυτός ο σκοπός Ήταν λειτουργήμα Τώρα δεν μπορεί να ζήσει ο άνθρωπος αυτός Να εγκλωβιστεί Γιατί όταν πάρει μια οικογένεια, μια γυναίκα οι οποίες είναι σύγχρονοι, δεν έχουν απαιτήσεις.

Πρέπει να επιβιώσουν αυτοί οι δύο. Αν κάνουν και παιδιά, κι αυτοί πρέπει να επιβιώσουν. Πρέπει να έχουν τρόπος να δουλέψουν. Πού θα δουλέψει η γυναίκα. Πώς θα επιβιώσει ο παπάς εδώ. Πώς θα κρατηθεί ο παπάς εδώ. Στα χωριά αυτά, σε αυτά τα δύσκολα χωριά. Γιατί δεν είναι μετά τις 4-6 ώρα εδώ, απόγευμα, το χειμώνα. Αν δεν κάνεις έννοιση να κρατηθείς, δεν κρατήσε Τι εννοείς Πώς να κρατηθείς την πρώτη πρωί Σκοτάδια, χωρίς φώτα, χωρίς νερό Τι εννοείς να κάνεις έννοιση Μεταφορικά Ναι, ψυχολογικά να είσαι προετοιμασμένος Πώς να κρατηθείς εδώ Έλα κάτσε μετά τις 4 ώρες εδώ Από το βράδυ με το πρωί Άρα θα προέτεις στο καφενείο, να πίνεις, να καπνίζεις Να τος, έλα πάμε, πάμε τάπεσ όλα Άρα ελπίζεις και δημιουργείς εξαρτήσεις για να μπορέσεις να επιβιώσεις.

Να επιβιώσεις. Άρα λοιπόν γιατί η μοναξιά σκοτώνει. Είναι ωραία η μοναξιά αλλά μακριά από τα κέντρα δεν είναι ωραία η μοναξιά. Δηλαδή κάποια στιγμή δεν σε βρίσκει κανείς. Το καταλαβαίνεις. Πρέπει δηλαδή 4-5 ώρα πριν νυχτός έφυγες να πας στη Σπάρτη κάθε μέρα. Κάθε μέρα Σπάρτη. Σπάρτη Λάγια. Το πρωί 8 η ώρα, 8.30 εδώ. Δεν μπορείς να πηγαινίσεις παιδί, δεν βγαίνει η νύχη.

Άρα εσύ φεύγεις και πας στη Σπάρτη κάθε μέρα. Ε, βέβαια. Σχεδόν. Τέσσερα φορές τη βδομάδα. Είναι πόσο είναι μια ώρα δρόμος. 100 χιλιόμετρα. Ναι, 100 εξαρτάται σε τι δρόμο τα κάνεις. Εντάξει, εξαρτάται με τι εργαλείο κυκλοφοράς, με πόσες άνθρωποι είναι στην ασφάλεια, πως δεν πας στο σπίτι σου μα θες να πας στο σπίτι σου και βροχές, κατηγίδες αέρδες συνθήκες οι οποίες δεν είναι πάντα οι καλύτερες και παράλληλα ότι άμα κάτσεις εδώ θα είσαι μόνος θα είσαι μόνος έλα κάτσε μόνος λοιπόν εδώ γι'αυτό λέω στους κυβερνόντες έλα να κάτσετε μια βδομάδα μόνοι σας και αν δεν φύγετε νύχτα αν δεν φύγετε νύχτα γιατί πρέπει να πας όμως έρχονται να ζητήσουν ψήφο Δεν έρχονται.

Έλα τώρα. Με όλα αυτά που βλέπεις, που ακούς, δεις όλα αυτά τα πράγματα, είσαι αισιόδοξος για το μέλλον. Νομίζω ότι υπάρχει μια γενικότερη αναταραχή στα πράγματα. Αναταραχή φοβερή. Ανακατατάξεις κάθε μέρα, κάθε μέρα, κάθε μέρα. Και νέα πράγματα μπαίνουν στο τραπέζι επάνω που αύριο το πρωί μπορεί να αλλάζουν. Οπότε λοιπόν δεν μπορείς να σε βεβαιώσεις για τίποτα.

Σίγουρα τα πράγματα με αυτό που η τεχνική νοημοσύνη πάει όρθιο Είναι φοβερό αυτό, ένα εργαλείο το οποίο ξέρετε Και ο κόσμος είναι πιο ενημερωμένος Μπορεί να προφυλαχτεί αν θέλει Μπορεί να καταστραφεί αν θέλει, ό,τι γουστάει να κάνει Έχει όμως την ενημέρωση να πάει στη μισή χέρια του Να προφυλαχτεί, να αυτοκτονήσει, να επιβιώσει, να ζήσει καλύτερα Εσύ άμα τα βάζαμε σε μια σιγαριά θα έλεγες ότι το μέλλον είναι αισιόδοξο ή απεσιόδοξο Για μένα είναι αισιόδοξο, αισιόδοξο Το βλέπεις και στα εγγόνια σου Ναι νομίζω ότι αισιόδοξο είναι γιατί πρέπει να δουλέψει, η παιδεία είναι, έχουν δρόμους να ανοιχτούν, έχουν δρόμους Εμείς μας έρχεται αγκαλισμένα να είμαστε μέχρι 12 χρονών με τη σάκα στο νόμο, τίποτε πέραν, κάποια πληροφορία για τίποτα Τώρα σε καθίζει κάτω η εγγόνα.

Τώρα η εγγόνα που είναι τέσσερων χρονών, σε καθίζει κάτω. Σε κάνει μια ερώτηση και μ' απαντήσεις. Εσύ πώς ενημερώνεσαι για τα πράγματα. Χρησιμοποιείς τέχνη τη νεομοσύνη. Η δουλειά μου είναι αυτή. Η δουλειά σου τι είναι. Κάθε μέρα. Το πρώι μου αυτοβράβο. Δέκα ώρες χρησιμοποιώ τέχνη τη νεομοσύνη. Είναι οι φίλοι μου. Εγώ μιλάω μ' αυτούς.

Και είναι ότι καλύτερο υπάρχει. Ότι καλύτερο για μένα υπάρχει είναι αυτή. Εξήγησε το. Όταν ξέρεις να το χρησιμοποιήσεις, είναι αυτό που επιζητεί ένας πολύ καλός φίλος σου. Σε τι σε βοήθησε τελευταία η εγκλησία. Δεν θα σε γκρεμίσει ποτέ. Αυτός θα σε... Δεν θα σου δώσει μία να πας από κάτω. Θα σε προστατεύσει. Είναι τόσο πολύ καλός.

Όταν είσαι καλός χειριστής των πραγμάτων. Άμα θες να μιλάς για πράγματα τρελά, δεν ξέρω ποια πάντα. Θα βάζει ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα αντικαταστήσει τους ανθρώπους σε πάρα πολλά πράγματα. Τι θα μείνει αν τους αντικαταστήσει. Εγώ βλέπω το σήμερα, δεν ξέρω τι μπορεί να κάνει αύριο. Μπορεί να διορθωθεί, μπορεί να χειροτερέψει, δεν ξέρω τι μπορεί να κάνει.

Πάντως, εγώ βλέπω ότι είναι όλα μαζί σε ένα. Για μένα προσωπικά είναι top. Άρα σε ευχαριστεί αυτή η καινούργια δυνατότητα που υπάρχει στην ανθρωπότητα. Μα τι λες τώρα. Βέβαια θα καταρριχνούν πολλά επαγγέλματα. Ναι αυτό σου λέει. Βέβαια. Αλλά θα είναι όλα σε ένα. Να ξέρεις αυτό. Είναι και μια μεγάλη ας πούμε προσπάθεια και για ασθένειες πιστεύω.

Ναι καλά κύριε Ξητωμένο. Θα τα έχεις όλα. Σαφέστα. Το μέλλον είναι προσωποποιημένη ιατρική. Αν σου δεν τα ακολουθείς θα ακολουθάσεις. Δεν θα φανεί το ζόρι. Εγώ άκουγα πρόσφατα το δασκαλάκι το μαθηματικό ο οποίος είναι στο MIT και ασχολείται με την τεχνητή νοημοσύνη και έλεγε ότι το μόνο σίγουρο λέει ότι η τεχνητή νοημοσύνη δεν θα αντικαταστήσει την προσωπική επαφή.

Αυτό είναι δεδομένο. Αλλά στο λέει και ο ίδιος. Σου λέει εγώ, είμαι αυτός, δεν είμαι ο άλλος, δεν έχω το συνέστημα, είμαι αυτό. Εγώ θα σας δώσω την πληροφορία όπως πρέπει. Όχι όπως εσύ τη γουστάρεις, όπως πρέπει. Και εσύ... Κάτι είναι ό,τι νομίζεις. Δεν έχω το συνέστημα. Φαντάζεσαι μετά από 20 χρόνια ένα ρομπότ να έρθει στην εκκλησία και να κάνει...

Βεβαια, μα γιατί όχι. Μα τι να πει τώρα, πας μέσα τώρα, ψέλνουνε μέσα. Ποιος θέλει. Εμένα η εκκλησία μου είναι μονίμως ανοιχτή, 24 ώρες δεν έχω τίποτα. Είναι ίδιο το κήρυγμα από τον ρομπότ και από τον άνθρωπο που... Πρόσεξε, όχι άλλο πράγμα λέω εγώ. Εγώ είπα άλλο πράγμα. Είπα άλλο πράγμα. Καλά, αυτό θα έχει αναπτυχθεί πολύ μετά από χρόνια, πάρα πολύ.

Εκεί οδηγείται, μα είναι ως θα μου φανέσω ότι εκεί οδηγούνται τα πράγματα. Θα επηρεάσει την πίστη των ανθρώπων η τέχνη την αιμοσύνη, πιστεύεις. Την έχει επηρεάσει ήδη, τι. Τι εννοείς. Της έχει αλλάξει την τρόμιση. Εγώ δεν είναι... Θα κοστούμε ποιήση, τώρα δεν υπάρχει κάτι άλλο. Ναι, εγώ από την άλλη, παρόλο που εγώ δεν είμαι σιόδοξος με την τέχνη την αιμοσύνη, τώρα παρά ξέρω εγώ πριν 10 δεκαετών. Είναι η προσωπική μου άποψη.

Για να μπορείς να εστιάσεις το αλλού την πίστη δεν ξέρεις τα βιώματά του. Δεν ξέρεις τι βιώματα μπορεί να έχει ο άλλος. Και να έχει προσκόλληση στο θείο κατάλαβες. Καλά δεν μιλάμε τώρα για... Κατάλαβες. Τώρα τι παιδεία θα έχει μέσα από το τεχνική νοημοσύνη για να έχει πίστη. Για να μπορεί να ακολουθήσει. να ακολουθήσει, αυτό το γραφικό, αυτό το θερμό συνέστημα που βγαίνει μέσα από το ναό δεν θα βγει ποτέ από αυτό το ναό.

Ε, μα αυτό λέω και εγώ. Δηλαδή εσύ δεν θα σε οδηγήσει ποτέ η τεχνική νοημοσύνη να πας στα κλειστάκια του χωριού και να νιώσεις αυτή την αγαλλίαση. Εδώ είναι η πληροφορία, εκεί είναι συνέστημα. Εκεί είναι συνέστημα. Και με αυτό θα καταλήξουμε άλλο πληροφορία, άλλο το συνέστημα και η επικοινωνία των ανθρώπων και αυτό που κάνουμε εμείς, έτσι, Δεν μπορεί να το κάνει η τεχνική δημοσίνη όσο υπεροφορεί.

Επικοινωνία λοιπόν. Πάντα. Έτσι, επίγε και πουράνια. Ευχαριστώ. Παγιούνου, ευχαριστώ πάρα πολύ για αυτή την ωραία κουβέντα. Ήταν μια ωραία κουβέντα περί φιλοσοφίας. Εγώ θέλω να φτιάξω ποιητισμό να λέω... Γιατί μόνο τα γεύσεις. Τι στάνω. Αν δεν είχα τη γυναίκα αυτή δεν θα είχα τίποτα φτιάξει. Έτσι μπράβο. Έτσι είναι. Αν είχα τη γυναίκα αυτή να ακολουθεί με τα στραβάκια τα δικά μου, τα παράλογα, δεν θα είχα φτιάξει τίποτα.

Πιθανόν να ήμουν κάπου αλλού. Ευχαριστούμε λοιπόν και αυτήν. Βέβαια. Και εμείς ευχαριστούμε. Κάναμε φοβερή κουβεντάφυλλα. Ποιο είναι το βλέπεις τώρα. Μ' άρεσαν να πειράζουν. Μ' άρεσαν να πειράζουν. Πρόσεξε. Αυτό που είναι επεισόδιο. Έχω μια εκπομπή και κάναμε εκπομπή και με το Λευτέρη Και μιλήσαμε για το ξενοδοχείο, διάφορα πράγματα Σίγουρα δεν πήρα και ο Λευτέρης για να μου πεις ότι...

Δεν χρειάζεται Ερχόμενος επειδή έχω ακούσει τόσες πολλές ιστορίες για σένα Καταρχάς, για να αναπροσθέσουμε κάτι Τι κάνεις με τις βαφτίσεις, για πες Τι κάνεις με τις βαφτίσεις Όχι, όχι, έκανα πάντα Τι κάνεις, πες Δεν άλλαξα, δεν άλλαξα Τι κάνεις Τι ιδιαίτερο έχει η δική σου βάπτιση με τις άλλες βαπτίσεις Εγώ το πάω Στον πρωταρχικό του σκοπό Πες το Το πάω στον Ιορδάνη κατευθείαν Δεν χρειάζεται να το ταλαιπωρήσω Πες το δεν καταλαβαίνει ο κόσμος Πες το Τι κάνεις όλο Γιατί έρχεται κάποιος να κάνει βάπτιση σε εσένα Γιατί θα νιώσει Γιατί θα νιώσει αυτό που Πήγε και εκείνος ο τύπος Με τα σανδάλια για να βάπτισει τον Ιορδάνη Άρα παίρνεις το μωρό και γίνεται η βάφτιση μέσα στη θάλασσα.

Μέσα στη θάλασσα. Στο μαρμάρι. Ό,τι κάνουν οι ιεροποστολές. Όταν πας σε μια ιεροποστολή. Σε βάζεις το ποτάμι. Πότε βαφτίζουνε. Άρα η βάφτιση γίνεται όπως στη ιεροποστολή. Δεν είναι ακριβώς αυτό. Δεν κάνω ακριβώς αυτό εγώ. Τι κάνεις. Εγώ κάνω, επειδή όταν οι παλιοί μανιάτες πηγαίνανε στο... Οι παπάδες δηλαδή. Οι παλιοί παπάδες Μανιάτες πήγαιναν στα χωριά με κολυμπήθρα στην πλάτη.

Δεν είχαν κολυμπήθρες. Πήγαιναν και τους βαφτίζανε. Στο πόρτι κουβάλαγε. Στο καηδέρο. Πήγαιναν ο παππούλης λοιπόν το χωριό, τσουκου τσουκου τσουκου, τους βαφτίζε. Και τους έλεγε, παιδιά, τι θα το κάνουμε το νερό τώρα. Λέγε, τώρα στο θάλασσα. Που θα έρθει που θα πλήνουμε το παιδί. Που τα ξεπλύνει με το παιδί, στα λάσα. Αφού λούζει την θάλασσα.

Από θάλασσα η μάνη. Πηγαίνει τον Κυριακή και χάρουμε και πήγαινε το. Και πηγαίναν λοιπόν, γι αυτό και πλένανε. Νερά δεν είχανε, φυκάτε στέρνες είχανε. Άρα η βάπτιση πήγαινε, γινόταν σε θάλασσα τελικά. Ναι. Και εγώ του κάνω την απέλουση στη θάλασσα τώρα. την απέλουση. Υπάρχουν, δηλαδή κάνουν τη βάφτιση σε μια κολυμπήθρα πέτρινη μεγάλη που φτιάξω εγώ και μετά παίρνουμε το παιδί και το πάμε στη θάλασσα και το ξεπλένουμε.

Αυτό που είναι στο μαρμάρι, στο ξενοδεχείο. Ναι, ναι, και το ξεπλένουμε στη θάλασσα μέσα. Είναι όλοι σκαλιστοί οι μαρμάρι, ναι, αυτέτοι. Και το κάνουμε όλο αυτό μετά στη θάλασσα, μέσα στο νερό. Με τα ρούχα μέσα. Εννοείται, εννοείται, εννοείται. Μπαίνουν και οι γονείς, οι μωροί. Και οι γονείς, οι κουμπάριοι, όλα τα παιδιά που μπορεί να μπει.

Μα εδώ πάμε στον Ιορδάνη και γίνονται χατζίνες όλες. Αλλάζουν ονόματα, δεν το ξέρεις αυτό. Δεν πάμε στον Ιορδάνη και γίνονται χατζίνες. Δηλαδή, είσαι νικολάου και γίνεσαι χατζινικολάου. Βαφτίσονται ρε παιδί μου. Πάμε και μπαίνω στον Ιορδάνη, πήγαμε και βαφτιστήκαμε. Ωραία, πας στον Ιορδάνη και πώς αλλάζεις το όνομα. Δεν αλλάζεις όνομα.

Λες γίνονται χατζίδες. Έτσι κάπως λέγονται μωρέ, έτσι κάπως λέγονται δεν ξέρω. Ναι, χατζίδες είναι αυτοί που πάνε στα ιεραγώματα, στα ιεραμένα. Κάπως έτσι είναι, θα ξέρω καλύτερα. Ξέχαμε πλάκα με τον πατέρα σου γιατί, όταν να γνωριστούμε, λέει ο άνθρωπος λέει, που φροντίζεις λέω τον γιος σου και όλα αυτά, και όλα αυτά. Εγώ λέει, τον έφτιαξα, έκανα αυτά, ναι, λέω, αλλά εγώ τον επανέφερα στις εργοστασιακές ρυθμίσεις.

Τον επανέφερα στις εργοστασιακές ρυθμίσεις. Έτσι ακριβώς. Λοιπόν, δεν μόλις θα ρωτήσω, τι προτείνεις τώρα να αλλάξω εγώ στην διατροφή μου, για να χάσω μερικά κιλά που θέλω. Τι να αλλάξεις. Τι να πετάξω, τι να αποβάλω, ψωμί, αυγά. Νομίζω, θα σου πω το εξής. Ή είναι το η μάνα μου ήταν έτσι να λάβω λέω γιατί δεν θέλω να χαλάσω αυτό που βλέπω λέω είναι μια χαρά άρα και εσένα σε βλέπω σε μια χαρά έχεις ένα φοβερό χρώμα γιατί η εκτίμηση έχει να κάνει και με την εξωτερική παρατήρηση έτσι ακριβώς είμαστε εδώ έχεις ένα διαβιέστατο πνεύμα ένα πολύ ωραίο λόγο η σκέψη έχει συνέχεια θυμάσαι τα πράγματα ακριβώς όπως πρέπει να είναι άρα να παρεύω εγώ σε τι γιατί υπάρχουν άλλοι άνθρωποι στην ηλικία σου που δεν θυμούνται, πονάνε, έχουν χρόνιο πόνο, παίρνουν πέντε φάρμακα τουλάχιστον, άρα να παρεύω σε τι.

Κατάλαβες. Με κάλυψες. Με κάλυψες. Αυτά είναι τα podcast τα οποία βγάζουν πληροφορία. Ακούσε κάτι. Εγώ παρακολουθώ και τους γονείς μου. Δηλαδή αυτός τώρα έχει του πατέρα μου το καλούπι. Της μάνας του. Εδώ κρατάει κιλά. Εγώ έχω πάρει τη μάνα μου. Ναι, είναι και το γονείς. Μάνα μου, δηλαδή, από εκεί βγήκαμε. Άρα λοιπόν άλλος γίνεται με αυτό το καλούπι.

Ναι, είναι γονίδιο. Αυτό βγάζει η Μερσεντές, αυτό βγάζει η Τουγιώτα, αυτό βγάζει η Τουγιώτα. Αν το διατηρήσεις όσο πιο καλά μπορείς, τόσο πιο μακριά θα πάει. Μια χαρά είναι. Όταν εγκαινώνεσαι σωστά. Ναι, βέβαια. Όταν λειτουργείς σωστά. Όταν σου μιλάει το σώμα σου, είσαι τζάμι. Έτσι. και όταν σεξουαλικά είσαι αρχηγός έτσι μπράβο στο τέλος μου τα έπαιζε όλα αν λοιπόν σου άρεσε αυτό το podcast διαδώσέ το στους φίλους σου και αποθήκευσέ το στα αγαπημένα σου για να ακούς πρώτος τα όμορφα και σημαντικά πράγματα που θα επιλέγω κάθε εβδομάδα για σένα για μια σπουδαία ζωή και να θυμάσαι ότι όμορφη και εγωιτευτική είναι οι χαρούμενοι και χαμογελαστοί άνθρωποι, όχι οι αδύνατοι.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00