Θρύλοι, Εφιάλτες & Αληθινός Τρόμος- Halloween Special 2026
Ψιλά ΓράμματαΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
🎃 HALLOWEEN SPECIAL 2026 | Τρεις ιστορίες, τρία πρόσωπα του τρόμου 🩸
Παιδιά, ήρθε επιτέλους η πιο ανατριχιαστική εποχή του χρόνου! Και φέτος, τα «Ψιλά Γράμματα» αποφάσισαν να γιορτάσουν το Halloween όπως του αξίζει: με ένα χορταστικό, σκοτεινό και απολαυστικό Special!
Αλήθεια, τι είναι αυτό που μας τρομάζει περισσότερο;
👻 Οι θρύλοι που γεννήθηκαν πριν από αιώνες και εξακολουθούν να στοιχειώνουν τη φαντασία μας;
🦇 Οι παιδικοί εφιάλτες που μας έκαναν να κρυβόμαστε κάτω από τα σκεπάσματα και να κοιτάζουμε καχύποπτα το παράθυρο;
🔥 Ή μήπως η ίδια η πραγματικότητα, που πολλές φορές αποδεικνύεται πιο φρικτή από οποιοδήποτε τέρας;
Από τον Ακέφαλο Καβαλάρη του Sleepy Hollow και τους εφιάλτες πίσω από το ’Salem’s Lot του Στίβεν Κινγκ, μέχρι την αληθινή, συγκλονιστική υπόθεση της Άλις Κίτελερ και της Πετρονίλα, ταξιδεύουμε σε τρεις διαφορετικές εποχές, αναζητώντας τις πραγματικές ιστορίες πίσω από τον τρόμο.
Και φυσικά, ανακαλύπτουμε πώς γεννήθηκε το ίδιο το Halloween και τι κρύβεται πίσω από τις παραδόσεις του.
Οπότε, πάρτε αγκαλιά σκύλο, γατί, άνθρωπο — ό,τι έχετε πρόχειρο και είναι διατεθειμένο να μείνει ακίνητο. Βάλτε κάτι ζεστό στην κούπα σας, χαμηλώστε τα φώτα και ελάτε να περάσουμε μαζί μια ώρα γεμάτη μυστήριο, ανατροπές, ιστορία και μπόλικη ανατριχίλα.
🎙️ Είμαι η Αλεξάνδρα Τζαμάνου και αυτά είναι τα «Ψιλά Γράμματα» — Ιστορίες πίσω από τις ιστορίες.
🖤 Αν απολαύσατε το επεισόδιο, ακολουθήστε το podcast στο Spotify, αφήστε πέντε αστεράκια και μοιραστείτε το με εκείνον τον φίλο που επιμένει ότι δεν φοβάται τίποτα.
Καλό Halloween! 🎃
Και για καλό και για κακό… αν ακούσετε κάποιον παράξενο θόρυβο... κλείστε τα μάτια και θα περάσει.
Γιατί η πραγματικότητα ξεκινά όταν το βιβλίο κλείσει. 🕯️
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Μία φορά κι έναν καιρό, πολύ πριν τις πλαστικές κολοκύθες, τα σοκολατάκια σε σχήμα παντάσματος και τα πάρτινα τους σκελετούς, υπήρχε μία νύχτα που οι άνθρωποι δεν ήθελαν να μείνουν μόνοι. Τα χωράφια είχαν αδειάσει. Το κρύο κατέβαινε από τους λόφους. Στα σπίτια έκαιγαν φωτιές Και έξω, μέσα στο σκοτάδι, υπήρχε μία σκέψη που δεν έλεγε να φύγει Κι αν απόψε οι νεκροί βρίσκουν το δρόμο της επιστροφής Κάποιος αφήνει κάτι φαγώσιμο στο κατόφλι Κάποιος άλλος κρύβει το πρόσωπό του πίσω από μία παράξενη μεταμφίεση Όχι για να βγάλει φωτογραφία, για να μην τον αναγνωρίσουν εκείνοι που περπατούν έξω Οι αιώνες περνούν, τα πρόσωπα αλλάζουν Η φωτιά γίνεται κερί, η μάσκα γίνεται στολή Οι ξένοι στριπούν πόρτες και ζητούν γλυκά Μα μία μικρή ενοχλητική ιδέα μένει εκεί Σφινομένη στην κλειδαρότρυπα Κι αν απόψε ανοίξει η πόρτα Κι αυτό που περιμένει απ' έξω Δεν είναι παιδί του 1776 στην Αμερική.
Ένας στρατιώτης σκύβει πάνω από το πυροβόλο του. Ένα βλήμα έρχεται με τέτοια ταχύτητα που δεν προλαβαίνει ούτε να καταλάβει τι συνέβη. Το σώμα του μένει εκεί, το κεφάλι του όχι. Μην περιμένετε ομίχλη γέφυρες ή μεταφυσικά φαινόμενα. Αυτή η φρίκη είναι απολύτως γήινη. Ο Αμερικανός στρατηγός ο Μίλιαμ Χίθ καταγράφει στα απομνημονεύματά του έναν αποκεφαλισμένο πυροβολητή και ένα νεκρό άλογο.
Μερικές αράδες χαμένες ανάμεσα στις κινήσεις ενός στρατού. Κι όμως είναι δύσκολο να τις ξεχάσεις. Σαραντατέσσερα χρόνια αργότερα ένας άλλος άντρας θα γράψει για έναν αίσιο που έχασε το κεφάλι του στον πόλεμο της ανεξαρτησίας. Μόνο που ο δικός του στρατιώτης δεν θα δεχτεί να μείνει θαμμένος. Ο άντρες λέγεται Washington Irving και η ιστορία του ο θρήλος του Sleepy Hollow.
Και εδώ βρίσκεται το πρώτο μυστήριο. Είναι αυτός ο στρατιώτης ο περίφημος Ακέφαλος Καβαλάρης. Δεν ξέρουμε. Ο Heath δεν δίνει όνομα και δεν μιλά για την εκκλησία του Sleepy Hollow, όμως το περιστατικό υπήρξε. και ήταν αρκετά φρικτό ώστε σχεδόν μισό αιώνα αργότερα να μοιάζει έτοιμο να περάσει από την ιστορία στον θρύλο. Οι Βρετανοί κυνηγούν τον στρατό του Γιώργη Βάσινγκτον βόρεια της Νέας Υόρκης.
Στο White Plains στις 28 Οκτωβρίου επιτίθεται στις Αμερικανικές θέσεις. Μαζί τους πολεμούν γερμανικά στρατεύματα. Η επίθεση στην πλαγιά σπάει την Αμερικανική άμυνα και ο Βάσινγκτον υποχωρεί. Τις επόμενες μέρες συνεχίζονται οι κινήσεις και οι μικρότερες συγκρούσεις. Σε μία από αυτές χάνεται ο πυροβολητής. Οι A.C. έχουν ταξιδέψει έναν ωκεανό για έναν πόλεμο που δεν είναι καν δικός τους.
Η Βρετανία πληρώνει Γερμανούς ηγεμόνες για να χρησιμοποιήσει τα σταρτεύματά τους. Το όνομα A.C. κολλάει και σε άντρες που προέρχονται από διαφορετικά γερμανικά κρατήδια. Δεν είναι όλοι οι περιπλανόμενοι οι τυχοδιώκτες που βρήκαν αγγελία για δουλειά Είναι οργανωμένα σώματα, με αξιωματικούς, σκληρή πειθαρχία και στρατολόγηση που δεν αφήνει πάντοτε πολλές επιλογές Ανάμεσα στις Βρετανικές θέσεις και στις Αμερικανικές γραμμές απλώνεται μια περιοχή που ονομάζεται Ουδέτερο Έδαφος Η ονομασία ακούγεται καθυσυχαστική Η ζωή εκεί είναι οτιδήποτε άλλο πέρα από αυτό.
Ένοπλες ομάδες παίρνουν ζώα και προμήθειες. Στρατιώτες παίρνουν από τα σπίτια. Οι κάτοικοι μπορεί να τιμωρηθούν για τη βοήθεια που έδωσαν στη λάθος πλευρά. Μερικοί φεύγουν. Όσοι μένουν μαθαίνουν να προσέχουν ποιος έρχεται στον δρόμο. Προσέξτε, γιατί αυτό μου αρέσει περισσότερο σε ολόκληρη την ιστορία. Δεν έχουμε απόδειξη ότι αυτός ο άνθρωπος έγινε το φάντασμα Έχουμε κάτι πιο ανατριχιαστικό Έναν πραγματικό ανώνυμο νεκρό Και μια φήμη που βρήκε το τέλειο σώμα για να κατοικήσει Όταν ο Άιρεβινγκ φτάνει στην περιοχή, ο πόλεμος έχει πια τελειώσει Οι άνθρωποι που τον έζησαν όμως είναι ακόμη εκεί Είναι 15 χρονών και η Νέα Υόρκη υποφέρει από επιδημία κίτρινου πυρετού Η οικογένειά του τον στέλνει το 1798 βορειότερα στο Τάρι Τάουν για να είναι ασφαλέστερος Η απόδραση από μια πραγματική απειλή θα τον φέρει σε ένα μέρος γεμάτο ιστορίες με φαντάσματα Εδώ υπάρχουν απόγονοι Ολλανδών επίκων, οικογενειακά ονόματα που επιμένουν, μία παλιά πέτρινη εκκλησία, λόφοι, νερά και δρόμοι που χάνονται μέσα στα δέντρα
Ο Άιρβινγκ περιπλανιέται στην περιοχή, θα τη θυμάται όταν θα ζει πια στην άλλη πλευρά του Οθλαντικού Η παλιά Ολλανδική εκκλησία δεν κατασκευάστηκε για να προσφέρει ωραίο φόντο σε ταινία τρόμου, αν και θα μπορούσε Υπάρχει από τον 17ο αιώνα Γύρω της βρίσκεται το κημητήριο της κοινότητας Πάνω στις πέτρες μπορείς να διαβάσεις τα ονόματα ανθρώπων που έζησαν πριν η περιοχή αποκτήσει λογοτεχνική φήμη Ένα από αυτά είναι το Βαντάσελ Στο δίγημα έτσι θα λέγεται η οικογένεια της Κατρίνα της πλούσιας κοπέλας που επιθυμεί ο Ικαμποτ Κρέιν Ο Άιρβινγκ μεταφέρει στην αφήγησή του ονόματα και γνώριμα το πόσημα.
Όταν δείχνεις των άλλων την πραγματική εκκλησία και το πραγματικό ποτάμι, ο ακέφαλος που προσθέτεις μετά βρίσκει πολύ ευκολότερα στέγη. Φανταστείτε να είστε 15 χρονών, να σας στέλνουν μακριά από μια επιδημία και αν την εξηχάσετε, να βρίσκεστε ανάμεσα σε ανθρώπους που έχουν ζήσει πόλεμο, θανάτους και ιστορίες για νεκρούς που δεν ησυχάζουν.
Ε, κάπου εκεί αρχίζει να δουλεύει η φαντασία. Και τώρα έρχεται η ανατροπή. Ο Ακέφαλος δεν ήταν τόσο πρωτότυπος όσο θα ήθελα να πιστεύουν οι κάτοικοι του Sleepy Hollow. Είχε συγγενείς στην Ευρώπη και κάποιοι κουβαλούσαν κυριολεκτικά το κεφάλι τους παραμάσχαλα. Σε γερμανικό θρύλο που καταγράφουν οι αδελφοί Γκριμ, μια γυναίκα μαζεύει βελανίδια στο δάσος κοντά στη Δρέστη.
Ακούει κυνηγητικό κέρας. Περνά ένας άντρας με γκρίζο πανοφόρη πάνω σε γκρίζο άλογο. Το μόνο που λείπει από την εμφάνισή του είναι το κεφάλι του. Ο θρύλος υπήρχε τυπωμένο στη συλλογή των Γκριμ πολύ πριν κυκλοφορήσει τους λυπηχόλογους. Ο ακέφαλος έφηπος νεκρός ήταν ήδη γνώριμος στην ευρωπαϊκή φαντασία και υπάρχει ένας άλλος λογοτεχνικός συγγενής, ο οποίος καταφεύγει σε μια χειρονομία που θα αναγνωρίζαμε αμέσως.
Και τώρα κρατήστε μόνο αυτό Ένας αποκεφαλισμένος νεκρός Από έναν πραγματικό πόλεμο Ένα παλιό κημητήριο Ένας συγγραφέας που ξέρει πως να στήσει μια φάρσα Και ένας δάσκαλος που φοβάται το σκοτάδι Περισσότερο από όσο το συμφέρει Ο άνθρωπος που θα τα ενώσει Έχει ήδη αποδείξει ότι ξέρει να κάνει το κοινό Να πιστεύει σε κάποιον που δεν υπάρχει Πίσω στη Νέα Υόρκη το 1809 εμφανίζονται στις εφημερίδες ειδοποίησης για έναν εξαφανισμένο ηλικιωμένο Ολλανδό ιστορικό.
Λέγεται Dietrich Knickerbocker. Έφυγε από το κατάλημά του και άφησε πίσω του ένα χειρόγραφο. Ο υποτιθέμενος ιδιοκτήτης του καταλήμματος προειδοποιεί ότι αν ο άνθρωπος δεν επιστρέψει θα εκδώσει το έργο του. Η εξαφάνιση είναι ένα διαφημιστικό τέχνασμα του Άιρβινγκ Ο ιστορικός είναι δικός του χαρακτήρας Το χειρόγραφο είναι η εισατηρική του ιστορία της Νέας Υόρκης Ένας συγγραφέας βάζει αγγελίες για έναν ανύπαρκτο άνδρα Προκαλεί περιέργεια και μετά πουλάει το βιβλίο του Πριν από το διαδίκτυο βλέπετε το κόλπο χρειαζόταν λίγο περισσότερο μελάνι και σκέψη Ο Νίκερ Μπόκερ θα μείνει τόσο γνωστός ώστε το όνομά του θα συνδεθεί άμεσα με τη Νέα Υόρκη Και ο Άιρβινγκ θα τον ξαναχρησιμοποιήσει Στην αρχή του Sleepy Hollow μας διαβεβαιώνει ότι η ιστορία βρέθηκε στα χαρτιά του μακαρίτη ιστορικού Ο αφήγητης που παρουσιάζεται ως εγγυητής της αξιοπιστίας της είναι ο ίδιος μια πετυχημένη φάρσα Μερικά χρόνια μετά την επιτυχία εκείνου του πρώτου βιβλίου, τα οικονομικά του Άιρβινγκ δεν έχουν τίποτα το αστείο.
Η οικογενειακή εμπορική επιχείρηση καταραίει. Ο ίδιος βρίσκεται στην Αγγλία και χρειάζεται να κερδίσει χρήματα από το γράψιμο. Οι ιστορίες που κουβαλάει από την Αμερική αποκτούν πλέον πολύ πρακτική αξία. Αρχίζει να δημοσιεύει σε τέυχη το βιβλίο των σκίτσων. Εκεί εμφανίζεται πρώτα ο Ριπ Φανουίνκλ, ο άνθρωπος που κοιμάται και ξεπνάει σε έναν κόσμο που έχει αλλάξει Και έπειτα το 1820 ο αδύνατος δάσκαλος που θα προτιμούσε να μην συναντήσει κανέναν στο δρόμο του Και αφού είδαμε το ιστορικό που έφερε τον μύθο στα αυτιά μας τόσους αιώνας μετά Πάμε στη νύχτα που έκανε τον κόσμο να κοιτάζει πίσω από τον ώμο του Σκεφτείτε λοιπόν διέχει στα χέρια του Άιρβιγκ Αληθινούς νεκρούς, ανθρώπους που γνώρισε, γερμανικά φαντάσματα, μια παλιά εκκλησία και έναν εξαιρετικά καχύποπτο δάσκαλο.
Ανακατεύει όλα αυτά και ετοιμάζει μια καταδίωξη. Αλλά όπως συμβαίνει συχνά με τις καλύτερες ιστορίες τρόμου, το πιο ενδιαφέρον στοιχείο είναι αυτό που δεν θα μας εξηγήσει ποτέ. Ο Ικαμποτ φεύγει από μια γιορτή στο σπίτι των Φαντάσελ έχοντας ακούσει ιστορίες για φαντάσματα και έχοντας μάλλον αποτύχει στο φλέρ του. Ο αντίζηλός του, ο Μπρομ Μπόουνς, είναι γερός καβαλάρης και γνωστός για τις φάρσεις του.
Στο δρόμο της επιστροφής ο δάσκαλος συναντά μια σιωπηλή έφυπη μορφή. Το κεφάλι της βρίσκεται πάνω στη σέλα. Αρχίζει καταδίωξη. Ο Ίκαμποτ προσπαθεί να φτάσει στη γέφυρα δίπλα στην εκκλησία. Πιστεύει ότι εκεί ο διώκτης του θα εξαφανιστεί. Περνάει απέναντι και κοιτάζει πίσω. Ο καβαλάρης σηκώνεται και του πετάει το κεφάλι.
Το πρωί ο δάσκαλος έχει χαθεί. Βγώντας το καπέλο του βρίσκεται μια σπασμένη κολοκύθα. Αργότερα κυκλοφορεί η είδηση ότι ζει αλλού. Ο Μπρον παντρεύεται την Κατρίνα και φαίνεται να διασκεδάζει ιδιαίτερα όταν ακούει την ιστορία Εδώ είναι που ο Άιρβινγκ κελάει τελευταίος Ήταν λοιπόν φάντασμα ή ο Μπρον φόρεσε μια μεταμφίεση, έριξε μια κολοκύθα στον αντίζηλό του και τον έκανε να εξαφανιστεί από τη ζωή της Κατρίνα Ο Μπρον πάντως παντρεύεται την κοπέλα και κάθε φορά που ακούει την ιστορία γελάει ύποπτα πολύ Και εκεί λοιπόν που ο Άιρβιγκ μας αφήνει ακριβώς εκεί που πρέπει, μία ανάσα πριν από τη βεβαιότητα, υπάρχει μια αποκάλυψη που χαλάει ελαφρώς την ωραία εποχική τακτοποίηση.
Ο Άιρβιγκ δεν λέει ότι η καταδίωξη γίνεται τη νύχτα του Χάλλουιν, τη συνδέει με μία όμορφη φθινοπορεινή μέρα. Η γιορτή του Οκτωμβρίου, η κολοκύθα με σκαλισμένο τρομακτικό πρόσωπο και ο καβαλάρης θα δεθούν πολύ πιο σφιχτά στις μεταγενέστερες εικόνες. Στο χαρτί η κολοκύθα βρίσκεται σπασμένη στο έδαφος. Η παράδοση της εικονογράφησης την ανεβάζει στη θέση του κεφαλιού και της προσφέρει το χαρακτηριστικό χαμόγελο.
Έπειτα έρχεται ο κινηματογράφος και φροντίζει να θυμόμαστε εφωτισμένη την κολοκύθα. Η εικόνα είναι τόσο επιτυχημένη ώστε καταλήγει να μοιάζει αρχαιότερη και από το κείμενο που την προκάλεσε Όμως το πιο παράξενο αποτέλεσμα συμβαίνει έξω από τα βιβλία Η περιοχή αρχίζει να επιστρέφει στον επισκέπτη όσα έμαθε να περιμένει από την μυθοπλασία Πηγαίνει κανείς να δει την εκκλησία επειδή διάβασε την ιστορία Μετά βλέπει την εκκλησία και νιώθει ότι η ιστορία πρέπει να είναι αληθινή Η πραγματική πέτρα γίνεται αθόρυβος συνεργός του φαντάσματος και το πιο συναρπαστικό, όπως είπαμε και πιο πάνω, ο συγγραφέας πήρε αληθινά πρόσωπα, οικογένειες, μέρη και έναν μύθο φτιάχνοντας έτσι έναν από τους μεγαλύτερους θρύλους τρόμου.
Ο πραγματικός Σίκα Μποτ Κρέιν ήταν στρατιωτικός, με καταγωγή από το Νιου Τζέρζι. Το 1809 διορίστηκε αντιπολογαγός στους Αμερικανούς πεζοναύτες. Αργότερα υπηρέτησε στον Αμερικανικό στρατό Ο πατέρας του, ο Βίλιαμ Κρέιν, ήταν επίσης στρατιωτικός και είχε τραυματιστεί στον Αμερικανικό πόλεμο της Ανεξαρτησίας Το 1814, ο Ικάμποτ υπηρετούσε στο Σάτσετς Χάρμπορ, της Νέας Υόρκης όπου βρισκόταν και ο Άιρβιγκ Είναι πιθανό να γνώριζε το όνομά του από τότε αλλά δεν υπάρχει απόδειξη ότι οι δύο άντρες συναντήθηκαν.
Σε κάθε περίπτωση, ο αληθινός άντρας που ενέπνευσε τον χαρακτήρα του δασκάλου ήταν ο Τζέσσι Μέρουιν. Το 1809 βλέπετε, ο συγγραφέας γνώρισε ένα νεαρό δάσκαλο στο Κίντερ Χουκ. Έγιναν φίλοι και διατήρησαν την επικοινωνία τους για πολλά χρόνια. Ο Μέρουιν δίδασκε σε ένα μικρό σχολείο και φιλοξενούταν κατά διαστήματα στα σπίτια των μαθητών του, ακριβώς όπως ο λογοτεχνικός Ίκαμποτ Εντυπωσιακό είναι ότι ο ίδιος ο συγγραφέας σημείωσε πάνω σε επιστολή του Μέρουιν ότι ήταν το πρότυπο του Ίκαμποτ Κρέιν Ακόμη και ο πρώην πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτείων Αμερικής, ο Μάρτιν Βαν Βιούλ, αναγνώρισε γραπτό στο 1846 αυτή τη σύνδεση Δηλαδή έχουμε κάτι πολύ ισχυρότερο από μια σύγχρονη θεωρία Έχουμε αποδείξεις Όσο για την οικογένεια Φαντάσιλ Φυσικά και υπήρξε πραγματικά όπως είπαμε και προηγουμένως Ήταν μια από τις πιο παλιές οικογένειες Ολλανδικής καταγωγής της Κιλάδας του Χάλσον Το επώνυμό τους εμφανίζεται στην ιστορία της περιοχής Το επώνυμό τους εμφανίζεται στην ιστορία της περιοχής
Η Κατρίνα, ωστόσο, δεν έχει ταυτοποιηθεί ως ένα συγκεκριμένο ιστορικό πρόσωπο Τοπικές παραδόσεις της συνδέουν με την Ελίζα Πεθφαντάσελ Ενώ άλλες έρευνες αναφέρουν μια κόρη της οικογένειας Φανάλεν στο Κίντερχουκ Υπάρχει ακόμα μια πολύ ωραία λεπτομέρεια εδώ Ένας πραγματικός Άμπραχαμ Φαντάσελ είχε το παρατσούκλι Brown Bowls Το ίδιο με τον αντίζηλό του στο δίγημα Σύμφωνα με η οικογενειακή μαρτυρία που δημοσιεύτηκε το 1898, ο πραγματικός ήταν μάλλον ήσυχος, θρησκευόμενος άνθρωπος και όχι ο θορυβότης καυγατζής της λογοτεχνίας Αν λοιπόν κάτι με εξετρελαίνει σε αυτή την ιστορία είναι ότι ο συγγραφέας πήρε το όνομα ενός στρατιωτικού, την καθημερινότητα ενός δασκάλου, στοιχεία από πραγματικές οικογένειες και έτσι έφτιαξε ένα φανταστικό κόσμο που δύο αιώνας αργότερα εξακολουθεί να φαίνεται εκπληκτικά αληθινός.
Όταν πεθαίνει λοιπόν ο Ήρμπιγκ το 1859 θάβεται στο νεκροταφείο του Σλίπη Χόλου δίπλα στο παλιό Ολλανδικό κημητήριο Είναι γειτονική χώρη με διαφορετική ιστορία όσο και αν οι επισκέπτες συχνά τους εννοούν στο μυαλό τους Ο τάφος του συγγραφέα υπάρχει Για τον τάφο του καβαλάρη του Έσιο συνεχίζουμε να έχουμε την ιστορία Ο στρατιώτης που καταγράφει ο Χίθ πέθανε μία φορά.
Ο καβαλάρης του Άιρβιγκ αρνείται να πεθάνει εδώ και 200 χρόνια. Και την επόμενη φορά που θα ακούσετε άλογο να καλπάζει πίζο σας θυμηθείτε. Δεν έχει σημασία αν πιστεύετε στα φαντάσματα. Σημασία έχει αν θα τολμήσετε να γυρίσετε. Και κάπως έτσι γεννιούνται μερικά από τα πιο ανθεκτικά τέρατα. Δεν χρειάζονται απαραίτητα αληθινό φάντασμα.
Χρειάζονται έναν πραγματικό φόβο, ένα καλό μέρος και κάποιον να πει την ιστορία σωστά Και τώρα ας αφήσουμε το άλογο να φύγει Γιατί τώρα δεν βρισκόμαστε πια σε έναν χωματόδρομο Μεταφερόμαστε σε ένα υπνοδωμάτιο Και υπάρχει ένα παράθυρο που πολύ φοβάμαι πως κάποιος ξέχασε να ασφαλίσει Φύγαμε λοιπόν για τη δεύτερη ιστορία μας Ένα παιδί βλέπει έναν κρεμασμένο Το νεκρό πρόσωπο είναι πρισμένο και αγνώριστο.
Όταν πλησιάζει, ανακαλύπτει πως κοιτάζει το δικό του πρόσωπο. Τότε τα μάτια του νεκρού ανοίγουν. Ο μικρός Steven King ξυπνά τρομοκρατημένος. Πολύ πριν γίνει ο άνθρωπος που θα στοιχειώσει τα όνειρα εκατομμυρίων αναγνωστών, έχει ένα δικό του πρόβλημα. Φοβάται να ξανακοιμηθεί. Την ανάμνηση θα την αφηγηθεί αργότερα στο Dance Macabre Για την ώρα βέβαια δεν υπάρχει βιβλίο Υπάρχει μόνο η νύχτα που πρέπει να περάσει Ο συγγραφέας θα βρει τη χρήση της εικόνας πολύ αργότερα Στις αρχές του 70 διδάσκει αγγλικά στο Hampton Academy στο Μέιν Ένα από τα μαθήματά του αφορά τη φαντασία και την επιστημονική φαντασία Βάζει τους μαθητές του να διαβάσουν τον Δράπουλα του Μπραμ Στόκερ Το βιβλίο έχει πίσω του δεκαετίες κινηματογραφικών βαπείρ, κάπες και αμέτρητες παραλλαγές Θα μπορούσε εύκολα να μοιάζει εξαντλημένο Όμως ο Κίνκ διαπιστώνει ότι εξακολουθεί να λειτουργεί Αρέσει στα παιδιά Αρέσει και στον ίδιο Ο Κόμις διατηρεί τους κοινόδοντές του σε θαυμάσια κατάσταση Κάποιο βράδυ ο Κίνγκ κάνει στην ταμπίθα τη γυναίκα του μια εντελώς λογική ερώτηση
Για κάποιον που γράφει τρόμο τουλάχιστον Κι αν ο δράκουλας ερχόταν στη σύγχρονη Αμερική Εκείνη σκέφτεται τη Νέα Υόρκη και σύμφωνα με τη δίγηση στην επίσημη ιστοσελίδα του Προβλέπει κάτι μάλλον αντιγυρωικό Θα τον πατούσε ταξί Ο θρηλυκός αριστοκράτης της Τρανσιλβανίας μπορεί να υπολογίζει χωρίς τη νυχτερινή κίνηση της Νέας Υόρκης Η απάντηση είναι αστεία, αλλά ο Κίνγκ κρατάει την ερώτηση Αν αφήσουμε την πόλη, αν τον κατεβάσουμε σε μια μικρή κοινότητα στην επαρχία Οπότε αντί να στείλει τον Κόμη στη Νέα Υόρκη, ο Κίνγκ του βρίσκει ένα πολύ πιο ήσυχο μέρος Ένα μέρος όπου όλοι γνωρίζονται και όπου όταν κάποιος αρχίζει να αλλάζει οι υπόλοιποι χρειάζονται λίγο περισσότερο χρόνο όπως πρέπει να καταλάβουν το γιατί.
Εδώ θέλω να σας ζωλωτήσω κάτι. Αν σας έλεγα πως ο δράκουλας μετακομίζει αύριο στο διπλανό σας διαμέρισμα, τι θα κάνατε? Θα γελούσατε, θα κλειδώνατε, θα λέγατε άντε καλέτη ανοησίες και μάλλον αυτό ακριβώς θα τον βόλευε. Ο άντρας που σκέφτεται αυτή τη μετακόμιση Δεν έχει ακόμη τη ζωή του διάσημου Στίβεν Κίνγκ. Έχει μια νέα ρε οικογένεια, λίγα χρήματα και δουλειά που του τρώει τη μέρα.
Γράφει τα βράδια και τα Σαββατοκύριακα. Το μάθημα με τον Δράκουλα γίνεται την περίοδο που προσπαθεί να πει σε εκδότες ότι αξίζει να διαβάσουν τα δικά του χειρόγραφα. Με την Ταμπίθα έχουν γνωριστεί στην βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου, όπου εργάζονταν ως φοιτητές. Όταν εκείνος δεν βρίσκει αμέσως θέση καθηγητή, δουλεύει σε βιομηχανικό πλημμύριο Κάπου κάπου πουλάει ένα δίγημα σε αντρικό περιοδικό Ανάμεσα στα γυμνά σώματα και στις υπόλοιπες σελίδες, τα περιοδικά αυτά αγοράζουν και ιστορίες τρόμου Οι μελλοντικοί αναγνώστες του θα τις βρίσκουν αργότερα συγκεντρωμένες σε βιβλία Τότε προσφέρουν κάτι πιο επίγον Χρήματα για να συνεχιστεί ο μήνας Και ποιος δεν μπορεί να ταυτιστεί με αυτό Η ταμπίθα γράφει και εκείνη Η παρουσία της στην ιστορία του δεν περιορίζεται στην υπομονή που κάνει μια σύζυγος ενώ ο άντρας της ονειρεύεται καριέρα Διαβάζει, κρίνει και παρεμβαίνει Έχει ήδη περισσώσει τις αρχικές σελίδες της Κάρη από τα σκουπίδια όταν ο ίδιος πέταξε τα χειρογραφά του
και τον έχει ενθαρρύνει να συνεχίσει Λίγο αργότερα θα του προσφέρει μια εξίσου χρήσιμη αν και λιγότερο συγκινητική γνώμη για το τίτλο του βιβλίου με τα βαμπύρ. Η Κάρη γίνεται δεκτή από τον Double Day την άνοιξη του 1973. Η μεγάλη συμφωνία για τα δικαιώματα της χαρτόδετης έκδοσης το επιτρέπει να εγκαταλείψει τη διδασκαλία.
Το κοινό δεν έχει γνωρίσει ακόμη το πρώτο του μυθιστόρημα αλλά ο εκδότης θέλει ήδη να ξέρει τι ακολουθεί. Η εκδοτική μηχανή περιμένει το επόμενο χειρόγραφο πριν κάνει το προηγούμενο φτάση στο βιβλιοπολείο Την ίδια χρονιά η υγεία της μητέρας του χειροτερεύει Οι Κίνγκ μετακινούνται στο νότιο Μέιν για να βρίσκονται πιο κοντά της Νικιάζουν για το χειμώνα ένα θερινό σπίτι κοντά στη λίμνη Σεμπάγκο Σε ένα μικρό δωμάτιο μέσα στον καράζ, ο Στίβεν δουλεύει τη κομμόπολη που θα παραδοθεί στα Βαππίρ Η μητέρα του πεθαίνε από καρκίνο, στα 59 της.
Αυτό που βρίσκω καταπληκτικό είναι ότι ο Κίνγκ δεν χρειάστηκε κάποιο μαγικό κάστρο. Χρειαζόταν μόνο μια συνηθισμένη γειτονιά. Εκεί όπου όλοι ξέρουν το όνομα του ταχυδρόμου, αλλά κανείς δεν ξέρει τι συμβαίνει στο σπίτι με τα κλειστά πατζούρια. Μια επιστολή προς τον Μπίλι Τόμσον, τον εκδότη του, μας φέρνει κατευθείαν μέσα σε αυτή τη δουλειά.
Είναι 2 Ιουνίου. του 1973. Ο Κίνγκ μιλάει για βιβλίο με τον αρχικό του τίτλο «Second Coming», δηλαδή «Δευτέρα Παρουσία». Εξηγεί ότι η ιδέα του ήρθε την προηγούμενη χρονιά διδάσκοντας τον Δράκουλα. Έχει και ένα μικρό ζήτημα αυτοπεποίθησης. Ξεκίνησε πιστεύοντας ότι μπορούσε να γράψει καλύτερο βιβλίο από του Στόκερ, χωρίς ιδιαίτερο κόπο.
Τώρα ενημερώνει τον Τόμσον ότι ο κόπος υπήρξε μεγάλος και ότι ο δράκουλας εξακολουθεί να του φαίνεται καλύτερος. Το παλιό βιβλίο μεγαλώνει στα μάτια του όσο δυσκολεύεται με το καινούριο. Το πρώτο πρόβλημα είναι ο τίτλος. Ο Κινγκ σκέφτεται το Second Coming, ενώ η ταμπή θα επισημαίνει ότι θα μπορούσε να θυμίζει εγχειρίδιο σεξουαλικού περιεχομένου.
Όχι ακριβώς η πρώτη εντύπωση που θέλεις να δημιουργήσεις για μια πόλη γεμάτη βαμπύρ. Ο τίτλος γίνεται Jerusalem's Lot. Αυτή τη φορά ο εκδοτικός οίκος φοβάται ότι ακούγεται υπερβολικά θρησκευτικός. Τελικά κρατούν τη συντομευμένη εκδογή του ονόματος Σάλεμς Λότ Η απόστροφος στην αρχή είναι το ίχνος της Ιερουσαλήμ που κόπηκε.
Το βιβλίο δεν μας μεταφέρει στις διάσημες δίκες μαγισσών του Σάλεμ της Μασαχουσέτης. Η δική του πόλη βρίσκεται στο Μέιν και είναι επινόηση. Γιατί η πόλη είχε διαθέσιμα περισσότερα υλικά από όσα για την οικονομική του ασφάλεια. Μεγάλωσε στο Μέιν. Ξέρει τις μικρές κοινότητες, τα σπίτια, τις δουλειές, τους ανθρώπους που συναντιούνται ξανά και ξανά.
Ξέρει ότι μια υπαρχιακή κομμόπολη έχει άφθονα μέρη να κρύψεις ένα μυστικό και ελάχιστους ανθρώπους από τους οποίους μπορείς να το κρύψεις για πάντα. Μία από τις λογοτεχνικές συγγένειες που συνοδεύουν το βιβλίο είναι το Peyton Place της Grace Metallius Ο τόπος όπου η ευκρεπής μικρή πόλη έχει άφθον υλικό πίσω από τις κουρτίνες της Το άλλο μεγάλο όνομα φυσικά είναι ο Στόκερ Η συνάντηση αυτών των δύο κόσμων θα δώσει στον Κίνγκ κάτι πολύ πιο χρήσιμο από έναν ακόμη πύργο Ένα πλήθος γειτόνων Οι άνθρωποι της φανταστικής πόλης δεν περιμένουν όλοι την άφηξη του τέρατος για να αρχίσουν να πληγώνουν ο ένας τον άλλον Υπάρχουν απιστίες, εκφοβισμός, συναλλαγές, βία μέσα στα σπίτια Το βαμπύρ μπορεί να έρχεται απ' έξω Αλλά ο αναγνώστης έχει ήδη γνωρίσει κατοίκους που θα απέφευγε να του εμπιστευτεί το κλειδί του Ο Κίνγκ τους παρακολουθεί να κάνουν τις δουλειές τους Κάποιος πουλάει, κάποιος κουτσομπολεύει, κάποιος παρατηρεί το σπίτι στην κορυφή του λόφου Η πόλη χρειάζεται χρόνο για να αποκτήσει ανθρώπους
Διαφορετικά οι εξαφανίσεις τους θα ήταν απλώς αριθμητικοί Και στο ψηλότερο σημείο την περιμένει το σπίτι των Μάρστεν Ο συγγραφέας έχει γνωρίσει ως παιδί τη γοητεία ενός αληθινού εκαταλελειμμένου σπίτιου στον Τάραμ Είχε μπει μέσα και είχε τρομάξει από φάρσα φίλων του Το κτίριο αυτό είναι ένας από τους πραγματικούς τόπους που συνδέονται με τη δημιουργία της κατοικίας των Μάρστεν Η ανάμνηση της επίσκεψης επέζησε αρκετά ώστε να περάσει στις μεταγενέστερες περιγραφές του συγγραφέα για τη γέννηση του βιβλίου Ο λογοτεχνικός Μπεν Μίαρς μπαίνει κι αυτός μικρό σε ένα σπίτι που φοβάται Εκεί βλέπει τον κρεμασμένο Χιούμπι Μάρστεν Ο άντρας έχει πεθάνει πολύ πριν από την επίσκεψη του παιδιού Κι όμως η εικόνα που αντικρίζει ο Μπεν μοιάζει αδύνατο να βρίσκεται εκεί Χρόνια αργότερα επιστρέφει ο συγγραφέας με την ανάμνηση ακόμη μαζί του Και εδώ έχουμε άρρηκτα συνδεδεμένη την αλήθεια του Κίνγκ από δύο πλευρές Τον εφιάλτη που είχε συναντήσει τον εαυτό του κρεμασμένο και
τον τρόμο που είχε βιώσει όταν είχε μπει στο σπίτι εκείνο το εγκαταλελειμμένο με τους φίλους του μικρός. Το μυθιστόρημα κυκλοφορεί τον Οκτώβριο του 1975. Είναι το δεύτερο δημοσιευμένο του. Ο Μπεν Μίερς επιστρέφει στην πόλη για να γράψει. Ένας άλλος ξένος έχει επίσης φροντίσει να αποκτήσει χώρο εκεί. Όταν οι κάτοικοι αρχίζουν να πεθαίνουν και να ξαναεμφανίζονται, η απόσταση από το σπίτι σου στο σπίτι του γείτονα αποκτάει τελώς διαφορετική σημασία.
Μία μικρή ομάδα προσπαθεί να καταλάβει τι συμβαίνει και να το σταματήσει. Ανάμεσά τους υπάρχει ένα παιδί που έχει διαβάσει αρκετές τρομακτικές ιστορίες, ώστε να αναγνωρίζει τους κανόνες. Οι μεγάλοι θα πρέπει πρώτα να ξεπεράσουν την πολύ λογική τους πεποίθηση ότι αυτά δεν γίνονται. Ο αναγνώστης φυσικά έχει ήδη δει το εξώφυλλο και δεν μοιράζεται την αισιοδοξία τους Αν δεν έχετε διαβάσει το βιβλίο μην αγχώνεστε Δεν πρόκειται να σας βάλω διαγώνισμα Θέλω να κρατήσετε την ιδέα Ο τρόμος δεν έρχεται από κάπου μακριά Απλώνεται αθόρυβα ανάμεσα σε σπίτια Που άνθρωποι τρώνε, μαλώνουν, κοιμούνται και πιστεύουν ότι αύριο θα ξημερώσει πως κάθε άλλη μέρα Και τώρα ερχόμαστε σε κάτι που για μένα είναι ο ορισμός του παιδικού εφιάλτη Όχι επειδή έχει αίμα, αλλά επειδή κάποιος βρίσκεται εκεί που κανείς δεν θα έπρεπε να βρίσκεται Η τηλεόραση Το 1979 ο Τομπ Χόπερ, σκηνοθέτη στους χιζοφερενούς δολοφόνων με το πριόνι Αναλαμβάνει να βάλει το Σάλεμς Λότ στα σπίτια των Αμερικανών
Κυριολεκτικά και μια συγκεκριμένη σκηνή θα κάνει πολλούς θεατές να κοιτάζουν τις κουρτίνες τους με καχυποψία. Σ' ένα από αυτά εμφανίζεται το νεκρό παιδί. Εωρείται έξω από το τζάμι και θέλει να μπει. Ο Ρον Σκρίπνερ που το υποδίηθηκε θα εξηγήσει εργότερα ότι το σώμα του στηριζόταν από γερανό. Κινήσεις της σκηνής γυρίστηκαν αντίστροφα, ώστε η προβολή τους να φαίνεται αφύσικη.
Η πιο πεζή δυσκολία του γυρίσματος ήταν η άβολη φακή επαφής Η εικόνα μένει Ο δημοσιογράφος Todd Gilstreet θα περιγράψει το δικό του παιδικό συναπάντημα με την τηλεοπτική μεταφορά Ένας μεγάλος προσπαθούσε να του κρύψει την οθόνη με την εφημερίδα που διάβαζε Η εφημερίδα χαμήλωσε την ακατάλληλη στιγμή Το αγόρι μου τους κοινόδοντες πρόλαβε να περάσει Για χρόνια μετά, οι κουρτίνες στο σπίτι της γιαγιάς του επανέφεραν την ανάμνηση.
Σκεφτείτε την ηρωνία. Ένα παιδί, ο Κίνγκ συγκεκριμένα, ξυπνούσε κάποτε ρουλιάζοντας από έναν φανταστικό νεκρό. Χρόνια αργότερα, πραγματικά παιδιά σε αμέτρητα σπίτια φοβούνταν να κοιτάξουν έξω από το παράθυρο εξαιτίας μιας ιστορίας που είχε γράψει το ίδιο παιδί όταν πια μεγάλωσε. Και τώρα σκέψου, είσαι εσύ παιδί Το δωμάτιό σου είναι στον πανό όροφο Έχεις τραβήξει τις κουρτίνες Και κάποιος από την έξω πλευρά του παραθύρου σου Ζητά να μπει Όχι να το ανοίξεις στην εξώπορτα Το παράθυρο στον πανό όροφο Σας αφήνω με αυτήν την πολύ ευχάριστη σκέψη Όταν τον ρωτούν το 2006 Ποια βιβλία του μπορεί να διαβάζονται ύστερα από 100 χρόνια, ο Κίνγκ περιλαμβάνει φυσικά και αυτό.
Ο λόγος που δίνει στην Πάρις Ριβιού είναι θαυμάσιαν επιτίδευτος. Οι άνθρωποι αγαπούν τις ιστορίες με βαμπύρ. Αυτή έχει την κλασική ιστορία και καταφέρνει να τρομάζει. Ο δάσκαλος που είχε σκεφτεί ότι θα ξεπερνούσε εύκολα τον Στόκερ, έχει στο μεταξύ καταλάβει πόσο δύσκολη ήταν η δουλειά. Ούτε χρειάστηκε να σώσει ολόκληρο τον Τράκουλα από την Ιουερκέζικη κυκλοφορία Αρκούσε να τον κατεβάσει σε μια πόλη όπου οι γείτονες θα συνέχιζαν να αναγνωρίζουν τον γείτονα που τους χτυπούσε την πόρτα Και τώρα ας κλείσουμε το παράθυρο, δεν φτάνει Γιατί η τρίτη ιστορία δεν έχει ούτε κοινόδοντες, ούτε μεταμορφώσεις Κι όμως, ίσως είναι χειρότεροι από όλες Και προσωπικά, οι αγαπημένοι μου Αυτή τη φορά μεταφερόμαστε στην Ιρλανδία, συγκεκριμένα στο Κιλκένι, το 1324.
Ένας κόσμος στον οποίο μία κατηγορία μπορεί να μπει στο σπίτι σου και να μην ξαναβγει ποτέ. Και μέσα σε αυτόν τον κόσμο μία γυναίκα θα χάσει τη ζωή της για μια υπόθεση που ξεκίνησε γύρω από μία πολύ πιο πλούσια γυναίκα. Έχει σημασία αυτό. Έξι φορές Τόσες φορές σύμφωνα με την αφήγηση της υπόθεσης μαστίγωσαν την Πετρονίλα Ντεμίθ πριν από τη δημόσια ομολογία της Έξι Κι ύστερα όταν μίλησε, τα λόγια της χρησιμοποιήθηκαν ως απόδειξη ότι υπήρχαν μάγισσες στο Κιλκένι Το κείμενο προέρχεται από την πλευρά του επισκόπου που την κατηγορεί Αναφέρει την κακοποίηση και μετά παραθέτει όσα παραδέχτηκε η γυναίκα Στο δικό του δικαστικό σύμπαν οι παραδοχές επιβεβαιώνουν τη δίωξη Για εμάς το πρώτο στοιχείο που ακούστηκε έχει ήδη αλλάξει τη σημασία όλων των επόμενων Η γυναίκα θα καεί στον Κιλκένη στις αρχές Νοεμβρίου του 1324 Αυτή είναι η ιστορία της Alice Kitteler μόνο που όπως είπαμε η γυναίκα που θα καεί στη πυρά δεν θα είναι η άλλης.
Ας πάμε λίγους μήνες νωρίτερα ώστε να καταλάβουμε τι ακριβώς έχει συμβεί. Οι άνθρωποι που πηγαίνουν στον επίσκοπο δεν ψάχνουν μια άγνωστη γυναίκα στην άκρη ενός δάσους που τους φαίνεται κάπως παράξενη. Έχουν οικογενειακό πρόβλημα με μια από τις πιο ισχυρές γυναίκες της πόλης. Τα χρήματα των πατεράδων τους έχουν καταλήξει, λένε, σε εκείνη και τον γιο της Η Άλης προέρχεται από μια οικογένεια εμπόρων φλαμανδικής καταγωγής, εγκατεστημένη στην Ιρλανδία Είναι μέλος του κόσμου του εμπορίου, των ακινήτων και των πλούσιων οικογενειών Διαχειρίζεται χρήματα και διεκδικεί όσα θεωρεί δικά της στα δικαστήρια Οι γνωριμίες της φτάνουν πολύ πιο μακριά από τα όρια της πόλης Ο πρώτος σύζυγός της λέγεται William Outlaw Είναι έμπορος και δανειστής Αποκτούν γιο με το ίδιο όνομα Ο νεότερος William εξελίσσεται σε συνεργάτη της μητέρας του Και κάποια στιγμή αναλαμβάνει και το ανώτερο δημοτικό αξίωμα του Κιλικένη Είναι ο άνθρωπος που θα συναντάμε συνεχώς δίπλα του Η άλλη Σκίτελερ δεν είναι η μοναχική γριά με τη μαύρη γάτα που φανταζόμαστε όταν ακούμε τη λέξη μάγισσα
Η άλλη σκίτελε λοιπόν είναι μία γυναίκα με χρήματα, σχέσεις και οικογενειακές συγκρούσεις Και ξέρετε τι μπορεί να γίνει τρομακτικότερο από ένα ξόρκι Μία κληρονομιά για την οποία όλοι πιστεύουν ότι αδικήθηκαν Συνεχίζει, παντρεύεται και τον δεύτερο άντρα της Παντρεύεται και τον τρίτο, ο οποίος είναι ο Ρίτσαλντε Βάλ, πλούσιος γεωκτήμωνας Μετά τον θάνατό του, η άλλη συγκεκριμένα συγκρούεται με τον γιο εκείνου για τη χειρευτική μερίδα της και τη διεκδικεί δικαστικά.
Η διαμάχη δεν γεννήθηκε μια νύχτα επειδή κάποιος είδε ένα ύποπτο φως. Υπάρχει ιστορία διεκδικήσεων εδώ, χαρτιών και ανθρώπων που μετρούν τι θα πάρει ο καθένας. Δεν έχουν αλλάξει και πολλά. Τέταρτος σύζυγος, ο Σερ Τζον Λε Ποέρ. Το 1324, όταν ξεσπάει η υπόθεση, αναφέρεται ακόμη ζωντανός, Σε άθλια κατάσταση βέβαια. Έχει αδυνατήσει, έχει χάσει τρίχες και νύχια. Σύμφωνα με την κατηγορία.
Κυκλοφορεί υποψία ότι η γυναίκα του τον δηλητηριάζει. Τέσσερις γάμοι. Πλούτος, κληρονομιές. Συγγενείς έξαλλοι για το που πηγαίνουν τα χρήματα. Ακούγεται σαν ένα οικογενειακό δράμα με αρκετούς λόγους να γίνει δικαστική υπόθεση. Για να γίνει όμως ιστορία μαγείας χρειάζεται κάτι παραπάνω. Κάποιος να παρουσιάσει την περιουσιακή διαμάχη ως έργο διαβόλου.
Στην αφήγηση των κατηγόρων, ο άρρωστος Τζον προειδοποιείται από η πυρέτρια, παίρνει τα κλειδιά της γυναίκας του και ανοίγει τα κυβότια της. Βρίσκει πράγματα που περιγράφονται ως φρικτά και αποκρουστικά και τα στέλνει στον επίσκοπο με δύο ιερείς. Θα περιμέναμε κατάλογο ουσιών, έλεγχο, κάτι που να ξεχωρίζει το φάρμακο από το δηλητήριο Στον φάκελο που φτάνει ως εμάς, η περιγραφή λειτουργεί ως επιβεβαίωση του τρόμου Τα κυβότια δεν θα μας δώσουν εργαστηριακή απάντηση ούτε καν επτά αιώνες αργότερα Αυτό που μπορούμε να παρακολουθήσουμε καθαρά είναι ποιος αναλαμβάνει την υπόθεση Ο Ρίτσαρτ Ντελέντρετε, επίσκοπος του Όσορη Τώρα του φέρνουν μια εύπορη γυναίκα που κατηγορείται ότι βλάπτει τους άντρες της και μετακινεί περιουσίες προς τον γιο της Εκείνος δεν περιορίζει το ζήτημα σε ένα πιθανό φόνο ή σε μια οικογενειακή απέτηση Εξετάζει αίρεση, άρνηση της πίστης και συνεργασία με δαίμονες Οι άλλοις και ο Βούλιαμ βρίσκονται στο κέντρο μιας ομάδας με άλλους 10 κατηγορουμένους άντρες και γυναίκες
Η οικογενειακή διαμάχη μόλις απέκτησε τον πιο επικίνδυνο σύμμαχο τον φόβο της αίρεσης Το κατηγορητήριο περιγράφει ανθρώπους που αρνούνται τον Χριστό αποφεύγουν τη λειτουργία και ζητούν απαντήσεις από πνεύματα Την νύχτα οργανώνουν τελετές χρησιμοποιούν αναμμένα κεριά και μιμούνται την εξουσία της εκκλησίας φτάνοντας να αφορίζουν τους ίδιους τους συζύγους τους Δεν αρκούνται δηλαδή στο να κάνουν κακό, τους αποδίδεται ότι έχουν στήσει ολόκληρη ανταγωνιστική θρησκευτική υπηρεσία Ο δαίμονας που υποτίθεται ότι εξυπηρετεί την ομάδα ονομάζεται Ρόμπιν, γιος του Άρτ Στις κατηγορίες εμφανίζονται θυσίες πετινών σε σταυροδρόμια και η παρασκευή σκονών και αλυφών που προκαλούν έρωτα, μίσος, αρρώστια ή και θάνατο Τα συστατικά περιλαμβάνουν εντόσθια, σκουλήκια, νύχια νεκρών και υπολείμματα από την ταφία βάπτις των παιδιών Το σκεύος παρασκευής είναι το κρανίο αποκεφαλισμένου ληστή Στην άλλης αποδίδεται και ιδιαίτερη σχέση με τον δαίμονο Τον δέχεται ως εραστή και από κείνον προέρχεται η περιουσία της
Εμφανίζεται λένε ως γάτος ή ως μαύρος τριχωτός σκύλος, αλλά με ανθρώπινη μορφή επίσης Το οικονομικό παρελθόν της οικογένειας, τα δάνεια, οι μεταβιβάσεις και τα δικαστήρια αποκτούν μια πολύ πιο θεαματική εξήγηση Έτσι οι κατήγοροι μπορούν να ερμηνεύσουν και τους γάμους Αν ένας άντρας της άφησε χρήματα εις βάρος των παιδιών του, είχε μαγευτεί Αν πέθανε, είχε δεχτεί τα δηλητηριά της.
Αν ο επόμενος αρρώστησε, η διαδικασία είχε αρχίσει ξανά από την αρχή. Κάθε γεγονός τοποθετείται στο ίδιο σχήμα. Μένει να υποχρεωθούν οι κατηγορούμενοι να συμφωνήσουν. Ακούστε πόσο γρήγορα μια ιδιωτική διαμάχη γίνεται εφιάλτης. Τα χρήματα μετατρέπονται σε υποψία. Η αρρώστια σε δίθενη δηλητήριο. Και μια γυναίκα που ορνείται να υποταχθεί σε συνεργό του διαβόλου.
Το αν υπήρχε μαγεία δεν είναι κάτι που το αποδεικνύει η ιστορία. Το ότι υπήρχε εξουσία όμως το βλέπουμε σε κάθε της βήμα. Και οτιδήποτε αγγίζει ή ακουμπά τα όρια της άλλης είναι ύποπτο. Μαζί και η πετρονίλα, η υπηρέτριά της. Κρατήστε το αυτό. Ο επίσκοπος ζητά από την κοσμική εξουσία να του συλλάβει Εκεί συναντά το πρώτο σοβαρό εμπόδιο Ο καγκελάριος της Ιρλανδίας είναι ο Ρότζερ Άουτλιο Συγγενής του πρώτου σύζυγου της Άλλης Η οικογενειακή σύνδεση βρίσκεται ακριβώς στο γραφείο Από το οποίο πρέπει να περάσει το αίτημα Ο Ρότζερ δεν εκτελεί απλώς τη διαταγή Επιμένει στη διαδικασία Πρέπει να προηγηθεί η προβλεπόμενη δίωξη, ο αφορισμός και η παρέλευση 40 ημερών Προτείνει στον επίσκοπο να αφήσει ή να αναβάλει την υπόθεση Ο Λέντριντε αρνείται Στη δική του αντίληψη, η προστασία της πίστης υποχρεώνει τις αρχές να του παραδώσουν τους υπόπτους Η Άλης δεν εμφανίζεται εκεί όπου την καλούν, φεύγει από το κυλκένι και καταφεύγει στον τουβλίνο Ο επίσκοπος στρέφεται στον γιο της. Αν δεν μπορεί να έχει τη μητέρα, μπορεί να καλέσει τον Βίλιαμ για αίρεση.
Τότε παρεμβαίνει ο Σερ Άρνολ Λεποέρ, ο ισχυρός τοπικός αξιωματούχος που δικεί την περιοχή για λογαριασμό της κοσμικής εξουσίας. Ανήκει στον κύκλο που στηρίζει την οικογένεια και συνδέεται με την οικογένεια του τέταρτου σύζυγου. Πηγαίνει με τον Βίλιαμ να συναντήσει τον επίσκοπο. Προσπαθεί πρώτα να τον μεταπίσει και ύστερα όταν βλέπει ότι αυτό δεν πιάνει τον απειλεί Τότε συμβαίνει κάτι που δύσκολα θα μάντευε κανείς Ο τοπικός άρχοντας βάζει στη φυλακή τον επίσκοπο Ναι ναι, σωστά ακούσατε Τη δίκη για μαγεία, ο πρώτος άνθρωπος που καταλήγει πίσω από τα κάγκελα Είναι εκείνος που επιμένει να κυνηγά τις μάγισσες Ο φυλακισμένος όμως δεν πάβει να παραμένει επίσκοπος Η σύλληψή του ενεργοποιεί εκκλησιαστικές κυρώσεις και κινητοποιεί τον κλήρο.
Οι ιερείς έρχονται για να τον επισκεφθούν. Του μεταφέρουν τη Θεία Κοινωνία. Ο ίδιος καταγράφει μια πόλη αναστατωμένη γύρω από τη φυλάκισή του. Η επιχείρηση φήμωσης προσφέρει τελικά στον κρατούμενο ένα πολύ ισχυρό επιχείρημα. Διώκεται επειδή υπερασπίζεται την πίστη. Όταν έρχεται η εντολή να αφαιθεί ελεύθερος, δεν επιλέγει μια διακριτική επιστροφή στο σπίτι, φοράει τα αρχιερατικά του άμφια και πηγαίνει στο καθεδρικό ναό του Αγίου Κάνης με κληρικούς και κόσμο να τον συνοδεύουν.
Ο Άρνολτ τον είχε βάλει μέσα σε ένα χλητικό αντίπαλο. Εκείνος φροντίζει η έξοδός του να μοιάζει με δημόσια δικαίωση. Η σύγκρουση συνεχίζεται σε μια ακόμη πιο παράξενη σκηνή. Ο επίσκοπος εμφανίζεται στο δικαστήριο όπου ο Άρνολτ δεν θέλει να τον ακούσει. Κρατάει τη θεία ευχαριστία σε χρυσό σκεύος και ζητά ακρόαση. Ανεβάζοντας το διακύβευμα, κάθε προσβολής.
Ο Άρνολτ εξακολουθεί να τον απορρίπτει και να τον εξυβρίζει. Η αφήγηση του επισκοπικού στρατοπέδου διασώζει το επεισόδιο ως σκάνδαλο. Η υπόθεση έχει πλέον ξεπεράσει κατά πολύ τα κυβόντια της άλλης. Ούτε εκείνη όμως περιμένει σιωπηλή Στρέφεται νομικά εναντίον του επισκόπου για τον τρόπο που την κατηγόρησε και την αφόρησε Η διαμάχη φτάνει στο δουλήνο μπροστά σε ανώτερους αξιωματούχους και εκκλησιαστικούς Στο μεταξύ η πίεση αλλάζει πλευρά Το καλοκαίρι δίνεται εντολή να συλληφθούν οι ίδια και ο γιος της Όταν η ανώτερη διοίκηση έρχεται στο Κιλκένι για την υπόθεση συμβαίνει κάτι που δείχνει πόσο βαθιές παραμένουν οι συνδέσεις του William.
Ορισμένοι από τους ισχυρούς επισκέπτες φιλοξενούνται στο σπίτι του. Ο άνθρωπος που βρίσκεται στο στόχαστρο της έρευνας εξακολουθεί να διαθέτει τραπέζι για εκείνους που θα επηρεάσουν τη τύχη του. Οι άλλοις καταφέρνουν τελικά να φύγει από την Ιρλανδία. Η ιστορική παράδοση τη θέλει να περνά στην Αγγλία παίρνοντας μαζί της και την κόρη της Πετρονίλα Βασιλεία.
Μετά χάνεται από τις πηγές. Δεν έχουμε τελευταίο σπίτι, τελευταία επιστολή ή σκηνή θανάτου. Η γυναίκα που οι κατήγοροι παρουσίαζαν ως αρχηγό της συνωμοσίας βγαίνει από την ιστορία τη στιγμή που η ιστορία ετοιμάζεται να σκοτώσει κάποιον άλλον. Εδώ θα ήταν πολύ βολικό να πούμε ότι η μάγισσα τιμωρήθηκε. Όμως όχι. Η πλούσια γυναίκα όπως σας είπα κατάφερε και έφυγε και πίσω της μένει η Πετρονίλα.
Αυτό είναι το σημείο που σταματάμε να φανταζόμαστε ένα ωραίο σκοτεινό παραμύθι. Η άλλης φεύγει τον Ιούλιο του 1324 στην Αγγλία. Η Πετρονίλα μένει πίσω. Δεν έχει ούτε τις γνωριμίες ούτε τα χρήματα που έχει η άλλης. Ξέρουμε πολύ λιγότερα για τη ζωή της από όσα για τις απαιτήσεις του επισκόπου. Η Πετρονίλα αναφέρεται ως γυναίκα από το μύθ, συνδεδεμένη με το σπίτι της Άλης, κάτι που τη μετατρέπει αυτόματα στα μάτια του επισκόπου συνεργό.
Στη μεταγενέστερη μνήμη είναι η πυρέτρια. Στο φάκελο της δίωξης είναι ένα από τα πρόσωπα από τα οποία μπορεί να εξαχθεί η ομολογία που χρειάζεται η υπόθεση. Τη συλλαμβάνουν, τη χτυπούν, τη βασανίζουν και τη μαστιγώνουν. Μετά την επανειλημμένη βιαιότητα προς το πρόσωπό της παραδέχεται θυσίες, επικοινωνία με δαίμονες, παρασκευή φίλτρων και την καθοδήγηση της άλλης Λέει ότι η κυρία της γνωρίζει τις τέχνες καλύτερα από οποιονδήποτε και ότι ο Βούλια μην ξέρει όσα έκαναν Η ίδια η πηγή καταγράφει τη βία πριν από τις παραδοχές Η σειρά αυτή είναι το πιο χρήσιμο στοιχείο για να διαβάσουμε τη μαρτυρία Έχουμε μία ομολογία που δόθηκε ύστερα από βασανιστήρια Αυτό δεν είναι παράθυρο στην αλήθεια Είναι παράθυρο στον τρόπο με τον οποίο μια εξουσία μπορούσε να κατασκευάσει την αλήθεια που ήθελε να ακούσει Η καταδίκη οδηγεί στη πειρά Η πετρονή Λαντεμίθ καίγεται ζωντανή στο Κιλκένι Η εκτέλεσή της αναφέρεται ως η πρώτη καταγεγραμμένη θανάτωση με πειρά για αίρεση στην Ιρλανδία
Αυτός ο τίτλος δεν μας λέει πως ακουγόταν η φωνή της ή τι άλλο είχε κάνει στη ζωή της Μας λέει ποιο ήταν το τελευταίο πράγμα που της επέτρεψαν να γίνει στην επίσημη ιστορία Ο William πάλι βρίσκεται σε διαφορετική θέση Κατηγορείται κι αυτός, φυλακίζεται κι αυτός, αλλά γύρω του υπάρχουν συγγενείς, αξιωματούχοι και διαπραγματεύσεις Η υποταγή του στην εκκλησιαστική εξουσία μπορεί να πάρει μετρήσιμη μορφή Θα παρακολουθεί τουλάχιστον τρεις λειτουργίες την ημέρα για ένα χρόνο Θα ταΐζει φτωχούς και θα πληρώσει για να καλυφθούν με μόλυβδο τμήματα του καθεδρικού ναού του Αγίου Κάνης Η μετάνοια του Βίλιαμ δεν είναι μια απλή προσευχή Χρειάζεται χρήματα, εργάτες, υλικά και εγγύησης Η σωτηρία της ψυχής του έχει αποκτήσει κατασκευαστικό προϋπολογισμό.
Δεν σημαίνει ότι ξέρουμε το ακριβές ποσό με το οποίο αγοράστηκε κάποια θόση. Ο ίδιος ο επίσκοπος αρνείτον τη δωροδοκήθηκε. Βλέπουμε όμως το αποτέλεσμα. Ο εύπορος κατηγορούμενος μπορεί να δώσει μια περιουσία, να εξασφαλίσει εγγύητες και να πετύχει συμβιβασμό. Η πετρονίλα στο μεταξύ έχει ήδη εκτελεστεί. Οι δύο διαδρομές δεν συναντιούνται ξανά. Μία γυναίκα βασανίστηκε. Ομολόγησε κάτω από τη βία. Και κάηκε. Δεν χρειάζεται να την κάνουμε ηρωίδα ενός τελετουργικού ούτε να στολίσουμε την πειρά με κινηματογραφικές φλόγες. Αυτή η αλήθεια είναι αρκετή.
Αυτή η απίστευτη ιστορία θα φτάσει στη Ρόμπιν Μόργαν και θα γίνει το ιστορικό μυθιστόρημα The Burning Time που κυκλοφορεί το 2006 Η ποιήτρια συγγραφέας και η φεμινίστρια ακτιβίστρια παίρνει τα υπαρκτά πρόσωπα και τους δίνει ζωή πέρα από το κατηγορητήριο Οι δικοί της άλλης είναι ομορφωμένοι, ανεξάρτητοι και ιέρια μιας παλιάς θρησκείας αντιστέκεται στον επίσκοπο, στη διεκδίκηση εξουσίας πάνω στον τόπο της και στην πίεση να υποταχθεί.
Η Πετρονίλα έχει μια σημαντική θέση δίπλα της. Το βιβλίο οργανώνει τη σύγκρουση γύρω από τη δύναμη και την αντίσταση αυτών των ανθρώπων. Η σκηνή ανήκει στη Μόργαν, το ίδιο και συγκεκριμένη εικόνα της άλλης οσιέρειας. τα ιστορικά έγγραφα δεν αποδεικνύουν ότι οι κατηγορούμενοι ηγούταν μιας επιβιωμένης κοινότητας παγανιστικής λατρείας η Ιρλανδία ήταν ήδη χριστιανική εδώ και αιώνες η συγγραφέας αναπλάθη το κενό που αφήνει ένας φάκελος γραμμένος από τους διώκτες της ηρωίδας της ο τίτλος ενός παλιού βιβλίου όσο υποβλητικός και αν ακούγεται δεν το κάνει ευτομάτως βιβλίο μαγείας και μια ομολογία, όσο καθαρά κι αν είναι γραμμένη, δεν σβήνει τα χτυπήματα που προηγήθηκαν.
Η άλλη σέφηγε και χάθηκε από τα ίχνη της υπόθεσης και της ιστορίας. Για εκείνη έμειναν κατηγορίες, υποψίες και θρύλοι. Για την Πετρονίλα, μια πειρά. Και αυτό είναι να το φοβόμαστε περισσότερο, γιατί είναι το πραγματικό σκοτάδι της ιστορίας. Και κάπως έτσι, με αυτήν την ιστορία, της πρώτης καταγεγραμμένης μάγισσας τυπηρά, κλείνει το σπέσιαλ μας.
Όμως τι είναι αυτό που καθορίζει το Halloween τελικά? Ή ακόμα καλύτερα, τι είναι το Halloween? Θυμάστε πως ξεκινήσαμε απόψε, με ανθρώπους γύρω από μια φωτιά, με μεταμφιέσεις, με κάτι αφημένο έξω από μια πόρτα. Σας χρωστάω λοιπόν μια εξήγηση. Θα σας πω γιατί αυτή η νύχτα κουβαλάει τόσο παλιό σκοτάδι. Πολύ πριν ονομαστεί Χάλλουιν, στην κελπτική παράδοση υπήρχε το Σάουιν.
Το τέλος της συγκομιδής, η αρχή του χειμώνα, ένα πέρασμα ανάμεσα σε εποχές. Με τον καιρό δέθηκε με δοξασίες για πνεύματα και για ένα όριο ανάμεσα στους ζωντανούς και τους νεκρούς που γινόταν υποτίθεται λεπτότερο. Οι φωτιές, οι μεταμφιέσεις, οι προσφορές και αργότερα οι επισκέψεις από πόρτα σε πόρτα δεν εμφανίστηκαν όλες μαζί, ούτε έμειναν αναλύωτες για αιώνες.
Ύστερα ήρθαν χριστιανικά έθιμα γύρω από την ημέρα των Αγίων Πάντων. Η προηγούμενη νύχτα πήρε το όνομα All Hallows Eve και από εκεί, με τη γλώσσα και το χρόνο να κάνουν τη δουλειά τους, έμεινε η λέξη Halloween. Αργότερα, οι παραδόσεις ταξίδεψαν με μετανάστες στην Αμερική Οι κολοκύθες, οι στολές, τα γλυκά και οι γειτονιές πρόσθεσαν νέες τρώσεις Δεν υπάρχει μία και μοναδική στιγμή όπου κάποιος εφήβρε το Halloween Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι, πολλές εποχές και ένας φόβος που ξέρει να αλλάζει ρούχα Και μια μικρή παρένθεση για να μην αδικήσουμε κανέναν, διότι ακούω μια μικρή παρανόηση Ο Γκάι Φόξ με την πυρίτιδα και το Βρετανικό Κοινοβούλιο του 1605 Ανήκει σε άλλη ιστορία Στη νύχτα της φωτιάς της 5ης Νοεμβρίου Έχει και αυτή τις φωτιές της Αλλά δεν είναι η αρχή του Χάλλουιν Είπαμε, εδώ τα ψηλά γράμματα μετράνε Ίσως λοιπόν, αυτόν είναι που αγαπώ σε αυτή τη νύχτα Αλλάζουν οι αιώνες και τα τέρατα Ο ένας φοράς τραντιωτική στολή και δεν έχει κεφάλι Ο άλλος σε ορείται έξω από ένα παιδικό παράθυρο και ο τελευταίος δεν φορά καμία μάσκα, κάθεται σε μία θέση εξουσίας και διατάζει να ανάψουν τη φωτιά.
Δεν ξέρω ποια ιστορία θα σας ακολουθήσει περισσότερο απόψε, εγώ ξέρω μόνο ότι μετά την πετρονίλα ο ακέφαλος καβαλάρης μου φαίνεται σχεδόν συμπαθητικός. Τουλάχιστον εκείνος δεν υπέγραφε άδικες καταδίκες. Αν περάσατε όμορφα μαζί μου ή έστω αν τρομάξατε λίγο με τον ανθρώπινο σκότος που γεννά τέτοιες ιστορίες από πολύ πιο φρικτές αλήθειες Αφήστε ένα σχόλιο και πείτε μου ποια από τις τρεις ιστορίες σας έμεινε Και αν ξέρετε έναν άνθρωπο που επιμένει ότι δεν φοβάται τίποτα στείλτε του αυτό το επεισόδιο Είναι ωραίο να δοκιμάζουμε τις βεβαιότητες των φίλων μας, με αγάπη πάντα Ακολουθήστε τα ψηλά γράμματα στη πλατφόρμα που με ακούτε για να μην χάνετε τις επόμενες ιστορίες πίσω από τις ιστορίες Είμαι η Αλεξάνδρα Τζαμάνου Χαϊδέψτε το γατή, σκεπάστε τον σκύλο Πιείτε τη τελευταία γουλιά από το ζεστό σας και αν μπορείτε αφήστε αναμένο το φως στο χολ Εγώ δεν θα σας κρίνω Αντιθέτως θα σας αντιγράψω Καλό Χάλλουιν Και για καλό και για κακό Αν ακούσετε τρεις χτύπους στο τζάμι, μην ανοίξετε, γιατί όπως ξέρουμε, η πραγματικότητα ξεκινά όταν το βιβλίο κλείσει.
Τα λέμε στο επόμενο.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα