Φλόγα ή «φλόμπα» το «Digger»;
Pulp FictionΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Με αφορμή το «Digger» που διχάζει κοινό και κριτικούς, ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος συζητά με τον κριτικό και σκηνοθέτη Γιάννη Δαββέτα για τις αντιδράσεις που προκάλεσε η ταινία, όσα λέει το καταγγελτικό σινεμά για την εποχή μας και το πόσο μοιάζουν τελικά ο Κρουζ με τον Ινιάριτου.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Είναι φλόγα ή φλόμπα. Μας εγκαλεί κάποιος πρώτον ευθυνόν μας μέσα από την ιστορία του φωνακλά Πέτρε Λεωμεγιστάννα. Υπάρχει κάτι το προφανές στον σκαπαναία πρωταγωνιστή, αλλά η φάρσα που σκαρώνει, η ανάλυσή του έτσι όπως τα λέει και σε βρίζει, δεν μπορεί να το κοντράρεις αυτό. Επίσης, πόσο μοιάζουν ο Κρούζ με τον Ινιάρη του, αν και δεν έχουν καθόλου κοινές καταβολές.
σκεφτείτε το λίγο τι κάνουν στο σινεμά και πώς το τεντωμένο είναι πάντα το σκηνή που διανύουν. Περί πολιτικής άτυρας, συλλογικής αυταπάτης, παθητικής παρατήρησης σε ένα αντικαθρέφτισμα του δημιουργού στον θεατή θα μιλήσουμε σήμερα και όχι μόνο γι' αυτά με τον συναρπασμένο συνάδελφο και σκηνοθέτη Γιάννη Δαβέτα. Είμαι ο Θοδωρής Κουτσογιανόπουλος και αυτό είναι ακόμα ένα επεισόδιο της σειράς Pulp Fiction.
Για να μην χάνετε κανένα επεισόδιο, ακολουθήστε μας στο Spotify, στα Apple Podcasts και στο κανάλι της Lifeo στο YouTube. Είναι τα podcast της Lifeo. Τι γίνεται Γιάννη? Καλά Θεοδωρή. Καλά είμαι σίγουρος πως δεν θα μιλήσουμε μόνο για αυτά, γιατί όλα αυτά συμβαίνουν στη Warner που έχουμε και νέα για το στούντιο. πολύ φρέσκα, το στούντιο των δημιουργών όπως το λένε, αυτό που είναι λίκνο των καλλιτεχνών που σκέφτονται σκέφτονται τύπου Κιούμπρικ και όπως το λένε και Κλίντ Ιστκουτ πριν γυρίσουν την ταινία τους όλα αυτά πιστεύω με ότι άλλαξαν ο Ινιάρη του έκανε αυτό που εσένα σε κέρδισε πολύ γιατί έχουμε λίγο συζητήσει και δεν σε κέρδισε απλώς, έχεις κανονικά αρπαχτεί Έχω αρπαχτεί κανονικά και με την καλή και με την κακή έννοια Αρχικά να πούμε ναι για αυτό που πες Ότι πέρασαν όσον αφορά τη Warner Δηλαδή και το merger με την Paramount Ακριβώς με αυτό Δεν θες επειδή το ανέφερες απλά στα γρήγορα για το antitrust Επαιδεύουμε και αυτό το πέρασε και από εκεί Άρα το merger πλέον είναι γεγονός
Από τι φαίνεται Εδώ μιλάμε για μια συγχώνευση Warner και Paramount η οποία αναγγέλθηκε Εναντι πολλών δισεκατομμυρίων Η εξαγορά από τον Ellison κόλλησε για πολλούς και διάφορους λόγους μέχρι να περάσει από το αντιμονοπολιακό τον έλεγχο αλλά και να περάσει και από δικαστές federal, ομοσπονδιακούς που το είχαν μπλοκάρει και ο Έλλησον πήγε και τους κλάφτηκε και νομίζω ότι τους είπε τι θέλετε επιτέλους τους το εξήγησαν για κάποιες συλλογικές συμβάσεις και για κάποιες εγγυήσεις που πρέπει να τηρηθούν και προφανώς είπε ναι ναι ναι σε όλα και το προχώρησαν αυτό έναντι 111 ή δεν ξέρω πόσων της εκατομμυρίων δολαρίων και αυτή τη στιγμή αυτό που γνωρίζαμε ως ξεχωριστό Warner και Paramount Studios και τα δύο ιστορικότατα γίνονται Skydance που είναι εταιρεία του είναι όνομα του Έλισον αυτό που είχε δώσει αμέσως μόλις έγινε αυτό οι παραγωγοί που ακούγονταν περισσότερους ευχαριστήρους λόγους στα Όσκαρ τον τελευταίο καιρό ο Ντελούκα και η κυρία δίπλα του είπανε νομίζω φεύγουμε
αντίο σας πάμε στο Netflix για να κάνουμε και ένα film division εκεί για να πάρουμε επιτέλους όσο καλύτερες ταινίες για το Netflix δεν το έχει πάρει και θα έρθουν οι άνθρωποι της Paramount που η Paramount ήταν στον Ellison για να διευθύνουν αυτό το καινούργιο υπερστούντιο Γιάννη μου το Warner θα το ξαναδούμε πιστεύεις έχω την εντύπωση χωρίς να το έχω ψάξει κιόλας είχε πει στην αρχή ότι θα τα κρατήσεις χωρίς να τα διωστούν Δηλαδή μπορεί να λέγεται το από πάνω σκάιτανση ή θα λέγονται και τα δύο σκάιτανσης, αυτό δεν ξέρω, δεν καταλάβω.
Δεν ρωτάς, δεν ξέρω. Γιατί είχε πει νομίζω θα κρατήσει ξεχωριστά και θα κρατήσει και τους ανθρώπους μάλιστα, δηλαδή ώστε να έχει το χαρακτήρα του το καθένα. Σωστό. Το στούντιο δηλαδή των musical του James Cagney, των καξτερικών κλπ, θα γίνει χορός στον ουρανό. Θα ήθελα όχι ιδανικά Αλλά εντάξει τι να σου πω τώρα Πολλά αυτά συμβαίνουν Ενώ ο Ζάσλαβ Της Warner έχει φάει πάρα πάρα πολλά Βρυσίδια εδώ και χρόνια για τις αποφάσεις του Που είναι λίγο Σκληρές και αντικαλλιτεχνικές Την ίδια στιγμή όμως εγώ Παθαίνω μία σχιζοφρένεια Με τη Warner Είναι η δεύτερη φορά που επιτρέπει Σε έναν σκηνοθέτη Όχι Αμερικάνο, καθόλου Αμερικάνο μπορώ να σου πω, που έχει πάρει τρία Άσκαρ σε μία βραδιά. Του δίνει πάνω από 100 εκατομμύρια και του λέει κάνε τη ταινία θέλεις, αγκλοφωνή με όποιον θέλεις και οι δύο κάνουν μια ταινία σατυρική οικολογικο-σατυρική και πολιτική ταυτόχρονα που ουσιαστικά βρίζουν την υπερδύναμη που λέγεται Αμερική.
Το έκανε πρόπερση ο Μποντζουνχό με το Μίκη 17 και το κάνει φέτος ο Ινιάρη του με το Ντίγκερ. Ο Μπογγλουχό νομίζω απέτυχε. Δεν απέτυχε. Δηλαδή ήταν ακριβώς αυτό για το οποίο πολλοί κατηγορούν τον Ντίγκερ γιατί οι πρώτες κριτικές του Λάιστων και τώρα βλέπουν να γίνεται μια στροφή. Οι πρώτες κριτικές που είχαν δει στις προβολές πριν κυκλοφορήσει η ταινία, κάνα δύο μέρες πριν, ήταν πολύ αρνητικές κατά μέσο όρο.
Και ένα μεγάλο κοινό που είχαν αυτές τις κριτικές ήταν ότι δεν μας λες και τίποτα καινούριο ρε φίλε. Πολύ χοντρικά το λέω. Αυτό για μένα ήταν αυτό που είδα στο Mickey's 17. Αλλά εκεί που θα διαφωνήσω με αυτό που είπες, που δεν το είπες ακριβώς, το μεταφέρεις στην ουσία, είναι ότι καρικατουρεύει, σατηρίζει την Αμερική και όσον αφορά την Αμερική εννοούμε τους greedy, τους powerful, τους δυνατούς, τους ισχυρούς, τους άπλιστος.
Αυτό είναι η μάσκα της ταινίας με την οποία ξεκινάς και νομίζεις ότι θα δεις κάτι τέτοιο, αλλά η μαγεία της ταινίας και η μεγάλη ρήξη η οποία καλείσαι να καταλάβεις και να νιώσεις είναι ότι δεν σατυρίζει καθόλου αυτούς. Αυτοί σατυρίζουν εσένα. Εσένα το κοινό, εμένα, εσένα, εμάς. Εκεί είναι που με κέρδισε πάρα πολύ εμένα αυτή η ταινία και το κάνει πολύ όμορφα ρε παιδί μου αυτό.
Δηλαδή δεν σου το δίνει και στο πιάτο με τη μία. Και αρχίζεις και πρέπει να το σκεφτείς και όσο σκέφτεσαι ανακαλύπτεις μικρές λεπτομέρειες και καταλαβαίνεις πως όλο αυτό που συμβαίνει δεν είναι καθόλου να σατυρίσει αυτούς αλλά να σου δείξει ότι αυτοί σατυρίζουν εσένα από το πρωί μέχρι το βράδυ. Να θυμίσουμε λοιπόν στον κόσμο τι είναι αυτή η ταινία περίπου.
Θες να το κάνεις εσύ, να το κάνω εγώ Μπορούμε αν θες μια πρόταση Να ξεκινήσουμε να αναλύουμε λίγο την αρχή Προ της ρήξης Προ του σπόιλερ Γιατί είναι σαν δύο διαφορετικές ταινίες Καλά, εδώ πρέπει να αποφασίσουμε Τώρα που μιλάμε Αν θα κάνουμε σπόιλερ ή όχι Εννοήσω θα το κάνουμε Να το κάνουμε, γιατί η ταινία έχει βγει Θεωρώ ότι Μέχρι να βγει στον αέρα Αυτό το podcast, το Pulp Fiction Θα την έχουν δει αυτοί που κόπτονται κιόλας για να μην μάθουν και τίποτα, μην τους αποκαλύψουμε καμιά απλοκή και νομίζω επίσης ότι το πάρα πολύ ενδιαφέρον είναι ό,τι συμβαίνει από το σπόιλερ και μετά αυτό θα θέλει να συζητήσει ο κόσμος είχε μια κάρτα στην αρχή της ταινίας και το σκηνοθέτησε ο ίδιος γεια σας είμαι ο Αλέξανδρος Ιάρητος σας παρακαλώ μη μου το χαλάστε μην μπείτε στον... τάξη μην μπείτε για αυτός δεν τα έδειξαν και στο φετιβάλ ότι η ταινία αυτή θα δημιουργήσει ρήγμα στους κριτικούς.
Οπότε γιατί να το υποστούν μήνες πριν την έξοδο. Ας το υποστούν πάνω στην κυκλοφορία της ταινίας. Και αυτό και βγήκε ο Ινιάρη του, νομίζω, όχι ψέματα, βγήκε σαν κοροϊδευτικό, σαν τίζερ, ο ίδιος ο Ντομ Κρούς, και έπεξε ο Φπάκιου, είπες, στον κόσμο, και στους κριτικούς, έπεισες δεν έχετε κατάλαβει. Φτιάξανε στην ουσία ένα τυζεράκι από τη Warner όπου χρησιμοποίησαν όλες τις αρνητικές κριτικές όχι από κριτικούς όμως, νομίζω ήταν αντιδράσεις από ανθρώπους, influencers, content creators όποιους είδαν την ταινία τέλος πάντων για παρέτα κριτικούς όπου την κράζανε, σε εισαγωγικά και θα πήραν και θα χρησιμοποίησαν και βάλανε μια σκηνή που λέει fuck them, που λέει η ταινία ο Νόμπκος πράγμα που δείχνει όμως ότι ήταν και έτοιμοι γι' αυτό. Αυτό που λες ακριβώς ότι ξέραν ότι η ταινία θα διχάσει. Δηλαδή δεν ξέρω πόσο έτοιμος μπορείς να είσαι γιατί μέσα σε μια μέρα μπορείς βέβαια να φτιάξεις μια τυζεράκια να μαζέψεις όλα αυτά αλλά φαντάζομαι ότι σε μια εταιρεία με τόσο κόσμο και με τέτοια
αλυσίδα που πρέπει να περάσουν σε αυτές οι αποφάσεις δεν ξέρω αν μπορείς να αντιδράσεις τόσο γρήγορα. Ίσως το περιμένανε. Είναι σίγουρο ότι η Νιάρη του Γι' αυτό όλο έχει τόσο δημιουργική ελευθερία που μπορεί να κάνει ό,τι θέλει. Ακόμα και αυτό. Δηλαδή να κάνει πλάκα με αυτούς που κάνουν πλάκα μιλώντας σοβαρά για την ταινία.
Λοιπόν, να πούμε ποιος είναι ο Digger Rockwell. Είναι ένας πετρελαιάς από γενιά μακρινή. Τζάκι με νότια, με μια προφορά αδιανόητη. Τραβηγμένη από τα μαλλιά που δεν έχει. Με τη γάτα του σε ένα τεράστιο. σε μια έπαυλη που με το που τη βλέπεις λες κάτι είναι off σε αυτό όλο και δεν είναι μόνο η λίγο στραβή φωτογραφία αυτό το vista vision που αισθάνεσαι ότι ξεχυλώνει δεξιά και αριστερά και ευρυγώνει η φακή επίθεση πολύ ευρυγώνει ο πράγμα με πολύ σπάικη, πολύ αγκαθωτά εχμηρά αντικείμενα μέσα να σου δημιουργούν κάτι πολύ άβολο και λίγο επικίνδυνο λες κάτι δεν θα πάει καθόλου καλά σώληθη την ιστορία και δεν είναι η γάτα η οποία αργό πεθαίνει Συγγελάστηκε Επί 200 χρονών πόσο είναι 38 όταν είπε ότι μα η γάτα είναι 38 χρονών του λένε το ανθρώπου γιατί έχει μια γάτα που θέλει ο Ντίγκερο ο χαρακτήρας του Τόμ Κρούς να ζήσει και πιστεύει ότι θα πάει καλά και τη βλέπουμε τη γάτα τα λέει μπορεί σαν μουμια είναι μουμια η γάτα δεν είναι μια κανονική γάτα να πούμε φαίνεται δηλαδή ότι έχει φτιάξει ένα
ανιματρόνι το οποίο κινείται και σαν πόσο φίλοι είναι οι πατρώνικοι τέλος πάντων και δεν ξέρουμε όμως τι έχει συμβεί στη γάτα φαίνεται ότι είναι μεγάλη και ξέρει γιατί κάποιος μη φωνάζει έναν γιατρό και του λέει μα έχει αυτό έχει υπατήτητα, έχει το ένα, έχει καρκίνο δεν ξέρω εγώ τι λέει η γάτα, τι να κάνουμε είναι 38 χρονών εκεί, εγώ έκλαψα εκεί λέει φωνάξε τον κύριο, τον γιατρό, τον παπαδάκι παπαντάκης, παπαντάκης φωνάξε τον παπαδάκι γιατί μόνο αυτό θα μας σώσει είναι το πρώτο ελληνικό που ακούνετε γιατί υπάρχει ένα δεύτερο ένα μεγαλοπρεπές άιστο διάλογο που του λένε του ίδιου του Ντίγκερ όταν καλύτερα να εκπροσωπήσει τη χώρα διότι ο πρόεδρος δεν είναι καλά ο θάνατος όπως είπε του ψιθυρίζει στο πίστευμένος άλλος εκεί λοιπόν, συνήξε εσύ το story για να πούμε είναι ένα story που ξεκινάει με αυτόν τον Μεγιστάνα ο οποίος νομίζω ότι κατοπτρίζει όλο αυτό το power που μπορεί να έχει στην Αμερική κάποιος εξού και εξού γίνεται τόσο κλισέ όλα αυτά τα πράγματα πάνω
Και παιδί ασχολείται τόσο πολύ, τον απασχολεί το θέμα της υγείας της γάτας του έχει αγνοήσει απανοτά email που τον προειδοποιούν για κάτι πάρα πολύ σοβαρό που συμβαίνει στην Ισλανδία, στην Γρυλανδία, νομίζω στην Γρυλανδία όχι τυχαία έτσι Καθόλου τυχαία Στη Γρυλανδία, μια υπολογική, επερχόμενη υπολογική καταστροφή. Είναι ένα μικρό ρήγμα, 5 εκατοστά στην αρχή.
Εννοούμε, δηλαδή, σήμερα, αύριο, μπορεί σε 5 λεπτά. Ναι. Του λέει, δεν τα έχετε δει. Ποια εβδομάδες, λέει, σας στέλνουμε. Ποια εβδομάδες, λέει, 5. Μου λέει, μου τα στέλνετε εδώ και μια ώρα. 48 email συγκεκριμένα νομίζω είπε κάτι τέτοιο ένας κύριος πάρα πολύ αγχωμένος με όλη την εξάρτηση έχει βγει και ένας προηγούμενος τον οποίο έχει στείλει από εκεί που ήρθε που δεν θυμάται το όνομα του το Tom Cruise τον έχει πει με 50 ονόματα διαφορετικά δεν θυμάται τίποτα αν και φαίνεται ότι ξέρει περί τίνος πρόκειται ευτυχώς δηλαδή δεν είναι τελειωστής εσύ ποιο είναι αυτό αλλά όταν εμφανίζεται ο Ρίζα Χμέτ στο προσκήνιο τα πράγματα έχουν πάρει μια τρομερή κατρακύλα δηλαδή το ρήγμα το μεθάνιο αυτό έχει σκάσει και έχει δημιουργήσει ένα καινούριο πλωτό τεράστιο παγόβουνο που κατευθύνεται προς την καταστροφή του κόσμου αφημένο στη φύση όπως λέει γιατί υπάρχουν προτάσεις πολλές μάλιστα πολύ ενδιαφέρον για την έπαυλη που έλεγες ότι γιατί εκεί μαζεύτηκε μέχρι και ο πρόεδρος
της Αμερικής ήρθε στην έπαυλη του δίγκαιρ να κάνουν το meeting, δεν μπήκε ο δίγκαιρ στον πρόεδρο της Αμερικής, το οποίο συμβολίζει πολλά πράγματα, προφανώς, για το ποιοι μπορεί να έχουν το πραγματικό έννοιο. Ναι, δηλαδή υπάρχει μια αντιστροφή του SOS πεντάγωνο, μάλλον μόνος κακά πεντάγωνο, επίσης μιας κωμικής πολιτικής σάτυρας του Κιούμπρικ, πριν να πω πάρα πάρα πολλά χρόνια, 6-8 χρόνια με Πίτερ Σέλεζα τριπλό ρόλο όπου η αίθουσα του πολέμου των συσκέψεων μεταφέρεται στο σπίτι του ανθρώπου που πραγματικά κινεί τα νήμα δηλαδή αυτός έχει τα λεφτά και που την προκάλεσε την καταστροφή άρα πήγε ο πρόεδρος λίγο να τον μαλώσει μάλλον πήγε το συμβούλιο και ο πρόεδρος για να συσκεφτούν για το τι θα κάνουν και τι σκοπεύει να κάνει ο Σκαφτιάς 18 τριλιοντς δόλους, κύριε.
Είναι αυτά τα κακά νέα πράγματα. Υπάρχει και η νουκλερία. Εμένα μ' άρεσε πάρα πολύ, Τζον Γκούτμαν. Άκουσα καθ' μένες. Ό,τι μ' άρεσε πολύ. Τι θα κάνει και αυτό που προτείνει να κάνει είναι, ανεβαίνοντας ο λίγο μικρός το δέμα, ο μικρός όμως, τομ Κρούζ πάνω από τον Τζάκι, το οποίο είναι τεράστιο, πήρε το ιστορικό, το οικογενειακό κυμήλιο του οφτιάρι για να θυμίσει σε όλους ότι ο πρό-πρό-πρό-πάπος του, το χρυσό και το gold digging, με αυτό λέει το κατάφερε και αυτό θα μας οδηγήσει στη λύση των μεγάλων προβλημάτων.
Σκάψε, σκάψε και κάτι θα βρεις. Από εκεί λοιπόν ξεκινάει ο παραλογισμός. Γιατί είναι μια absurdist ταινία. Είναι μια ταινία που σου αντιγυρίζει με δύναμη το παράλογο στο πρόσωπο και δεν το λέω τυχαία γιατί το έχεις πει και εσύ ο θεατής αυτός ο παθητικός παρατηρητής της πραγματικότητας που νομίζει ότι παρεμβαίνει με κάποια σχόλια στα social ή με την ψήφο του γιατί και αυτό είναι μια αυταπάτη κάπως το παρακολουθεί όλο αυτό που συμβαίνει και αυτό αποκαλύπτεται μέσα σε 20 λεπτά είναι 20-25 λεπτά τα οποία δεν ξέρω αν διαφωνείς είναι και εκρηκτικά τελείως δηλαδή δεν προλαβαίνεις να κοιτάξεις αλλού Εμένα με είχαν πιάσει επτά μούτρα να σου το πω αλλιώς Διάβασα ότι κάποιοι δεν το απολαύσαν Κάποιοι διάβασα Άλλοι κριτικοί λέγανε ότι είχαν βαρεθεί Και όλες μέσα σε όλο αυτό Δεν το κατανοώ Δεν τους άρεσε το χιούμορ Εγώ είχα κλάψει από τα γέλια προσωπικά Αλλά το χιούμορ είναι και υποτιμενικό Δεν ξέρω εσύ πως το έζησες Το πρώτο 25 λεπτά αυτό Κατάλαβα γιατί είναι ενοχλητικό
Δηλαδή είναι η θελημένα άβολο δεν είναι από αυτά που θα σε πιάσουν με κάτι κύο στο αστείο ή με κάτι ας το πούμε φιλικό προς την κοινωνική καταγγελία ο Ινιάρη του το έχει ξανακάνει πάρα πολλές φορές αυτό δηλαδή είναι ένας τύπος που πιάνει την ταινία από τα άκρα είτε οικαστικά είτε πάνω στο σενάριο το οποίο συνυπογράφει με τον Jess Butterworth και τον Dean Ellaris που είχε πάρει Oscar για τον Μπέρντμαν, ένας συνεργάτη ελληνικής καταγωγής που έχει.
Α, εξού και τα ελληνικά άρα πιστεύεις. Μπορεί, ναι. Ναι, δεν είναι απίθανο. Γιατί ήταν δύο τα references και λες τώρα, δεν είναι τυχαίο. Τα θυμάσαι αυτά που τα κάναμε στις εκπομπές που συνεργαζόμασταν. Ποιοι είναι οι Έλληνες ή οι ελληνικείς καταγωγής που βρέθηκαν πολύ κοντά στα Oscar ή που πήραν κάποιο Oscar. Ο Νελάρης είναι από αυτούς τους εξανχιστίας Έλληνες που έχουν Oscar.
Τέλος πάντων, μπαίνοντας σε ταινία του Ινιάρη του Δεν περιμένω την ταινία του Κουαρόν Ούτε κάποιου άλλου Είναι άλλο στυλ Και μερικές φορές δεν με έχει πιάσει όπως το Beautiful Σε άλλες τον κατάλαβα Αλλά με κράτης απόσταση όπως το Birdman Και εγώ κάπως έτσι το έλεγα το Birdman Αλλά εδώ Κατάλαβα ότι πρέπει να πεις Έλα μωρέ τώρα Ταρνεί Και πεις να το ξέρουμε λίγο Αλλά υπάρχει λόγος για όλα αυτά Υπάρχει λόγος και έρχεται αυτή η ρήξη Σε αυτό το εκρηκτικό 25 λεπτό Να πούμε μέσω όρου Δεν ξέρω αν είναι 20 ή 30 Έρχεται αυτή η ρήξη Η οποία είναι κυριολεκτικά μια ρήξη Και μεταφορικά έχουμε τη ρήξη ενός δέντρου Γιατί είναι εκεί πέρα Μέσα ας πούμε σε αυτό το δωμάτιο Που συζητάει με τον πρόεδρο της Αμερικής Για τον καρκίνο που έχει στο πίσω μέρος Και τέλος πάνω και τέλος λοιπά Και ξεγίνεται αυτή η εξωφρενική συζήτηση και ξαφνικά βλέπουμε να πέφτει γιατί έχουμε ένα παράθυρο, το παράθυρο εκεί πέρα στο δωμάτιο, που δείχνει έξω τη θέα και υπάρχει ένα δέντρο, ένα μεγάλο δέντρο φαίνεται έτσι παλιό,
με βάρος και τα λοιπά και βάθος ενδεχομένως, όχι τόσο πλέον, το οποίο καταραίει και πέφτει αυτό το δέντρο. Και λέμε τι έγινε τώρα. Στην αρχή νομίζεις ότι κάτι γίνεται από την οικολογική καταστροφή, από οτιδήποτε ή ότι είναι κανένα συμβολισμό απλά επειδή απλά πέσει ένα δέντρο. Και μετά ξανικά βλέπουμε να βγαίνουν από εκεί πέρα άνθρωποι που προσθούν να ξαναβάλουν στη θέση τους κάτι χέρια που είναι τεράστια σχέση με το δέντρο συνειδητοποιώντας ότι είναι απλά ένα σετ στραγμένο έτσι, είναι μινιατούρες αυτά τα δέντρα και εκείνη τη στιγμή συνειδητοποιείς όπως ανοίγει και το πλάνο κτλ. Γίνεται και μια παύση σε αυτό που βλέπουμε και στη συζήτηση μεταξύ των δύο ότι παίζουν σε ένα θεατρικό το οποίο το θεατρικό αυτό είχαν και ένα ατύχημα με το δέντρο με το σετ το οποίο εκείνη τη στιγμή έρχεται αυτή η ρήξη του δέντρου αλλά νομίζω έρχεται και μια τρομερή ρήξη στο θεατή γιατί εγώ τουλάχιστον πώς το έζησα όντας πλήρως invested σε αυτό που βλέπω γιατί πραγματικά μη χαρπάξει από τα μούτρα
λες ξαφνικά τι έγινε τώρα ρε φίλε, γιατί έγινε αυτό δηλαδή όλο αυτό που έβλεπα είναι ψευτικό δεν συμβαίνει στα αλήθεια εκείνη τη στιγμή νιώθεις λίγο χαζός να το πω έτσι γιατί εγώ να πίστεψα γιατί να έδωσα στο το investment δεν το καταλαβαίνεις όντως αλλά έπρεπε να το έχεις μυριστεί όταν βγήκε η κάρτα στην αρχή της ταινίας που λέει σας παρακαλώ πολύ μην πείτε τίποτα, μην πείτε τίποτα γιατί Ναι, ότι θα έρχονταν κάποιο σπόιλερ Αλλά αυτό δεν το περίμενα με τίποτα Γιατί πιστεύω ήταν και μαεστρικά φτιαγμένη ταχύτητα και ο ρυθμός Που δεν σου θύμιζε σε τίποτα ρε παιδί μου Δεν σε άφηνε να σκεφτείς κάτι Δεν σε άφηνε να σκεφτείς γενικά ενδεχομένως θα πω και εγώ Αλλά δεν περίμενα με τίποτα κάτι τέτοιο Περίμενα κάποιο σπόιλε Αλλά όχι αυτό Και έπαιζε πολύ λέγανε ότι ήταν musical Και είχα μείνει εκεί εγώ είχε ακουστεί αυτό είχαν ρωτήσει τον Τον Κρουζ σε μια συνέντευξη μιουζικαλό, ωραία ιδέα αλλά δεν είναι μιουζικαλό και από εκεί λοιπόν, από εκείνο το σημείο που έρχεται αυτή η ρήξη
και όχι εγώ, αλλά και το διπλανό μου που μας τα γυρίσανε και τα χτύκαμε έτσι και λέμε τι έγινε τώρα, γιατί τι γίνεται τόσο καλά αυτό που ήταν τόσο entertaining αυτό που έβλεπα γιατί μου το χαλάς λέω εγώ εκείνη τη στιγμή και νομίζω και πολλοί θα το πούνε βλέποντας την ταινία. Και τελικά το γιατί αυτό νομίζω ήταν ένα καταπληκτικό γιατί που απαντάται πάρα πολύ ωραία, μαεστρικά θα πω και πραγματικά έκανε την ταινία να ξεχωρίζει από απλά μία ενδιαφέρουσα ίσως και καλοφτιαγμένη σάτυρα ενός θέματος που ήδη έχει είναι γνωστό και έχει τον σατυρισμό του φόρου.
Εγώ να σου κάνω τον αντίλογο. Αυτό όλο που περιγράφει ο Νιάρη του, τέλος πάντων, που ζούμε μαζί με τους θεατές της ταινίας, του έργου μάλλον στην ταινία, δεν πιστεύεις ότι όντως το έχουμε ξανακούσει, το έχουμε ξαναδεί. Δηλαδή είναι μια κριτική, ρε παιδί μου, του πολιτικού αδιεξόδου των μεγιστάνων, των ολιγαρχών, των δικτατόρων, της παθητικότητας που, εν πάση περιπτώσει, τρέχει λίγο σύγχρονα.
και την έχουμε ξανακούσει και θεωρείς ότι είναι ο τρόπος του ο τρόπος του Ινιάρη του που παρουσιάζει μια πρωτοτυπία σίγουρα βρίσκω τρομερά θαραλέο το να πάρεις μια τέτοια απόφαση και να ενώ έχεις χτίσει κάτι με αυτόν τον ρυθμό που θα μπορούσε να δουλέψει από μόνο του θα μπορούσε να είναι μια καλή ταινία από μόνη της έτσι πήγαινε πολύ καλά δεν θα πήγαινε όμως τα κόκκινα τελείως θα ήταν ένα σουρεάλ πράγμα τέτοιο, αλλά θα μπορούσε να σταθεί κάλλιστα σαν μια τέτοια ταινία.
Και να έχεις το θράσος και το θάρρος να δημιουργήσεις αυτό το ρήγμα με το θεατή για να κάνεις prove your point, που εκείνη μπορεί να αποξενώσεις πάρα πολύ κόσμο, όπως πιστεύω θα αποξενώσει με αυτή την απόφαση, την αφηγηματική απόφαση. Το βρίσκω πάρα πολύ θαραλέο και πάρα πολύ ενδιαφέρον. Αλλά για να σου απαντήσω και σε αυτό που πες πριν, δεν ξέρω πόσο συχνά εσύ έχεις δει ταινίες γιατί δεν θεωρώ καθόλου ότι είναι κριτική σε αυτό όπως σου είπα. Δεν θεωρώ καθόλου ότι κριτικάρει τους πλούσιους, τους ισχυρούς, τους άπλιστος, το κοινωνικοπολιτικό, ό,τι αυτό που συμβαίνει στον κόσμο όσον αφορά αυτούς που το κάνουν. Κριτικάρει εσένα, εμένα και όσους επιλέγουν να είναι θεατές σε αυτό και να παίζουν το παιχνίδι του σόου. Δηλαδή αυτοί κάνουν ένα σόου, οι ισχυροί και εμείς το απολαμβάνουμε είτε βγαίνοντας φωνάζοντας κατά στα social media, είτε βγαίνοντας φωνάζοντας υπέρ τσακωνόμαστε μεταξύ μας και όπως λέει και στον υπέροχο μονόλογο του Tom Cruise and then you go about your day
that's it, δηλαδή δεν σε νοιάζει θες απλά να έχεις κάτι να συζητήσεις να το ζεις σαν ένα show όπως είδες μια ταινία σε αρέσει, δεν σε αρέσει, εξοικείπεξαν πάρα πολύ ωραία με αυτό στο marketing αλλά έτσι γίνεσαι θεατής ενός show και σου αρκεί άρα εγώ νομίζω ότι αυτή η ταινία η διαφορά που έχει με άλλες τέτοιου είδους συσταγωγικά ταινίες είναι ότι είσαι καλή να κάνεις εσύ και εδώ λειτουργεί το αγγλικό καλύτερα έτσι η αγγλική λέξη act, stop being an audience and act ότι κάνοντας αυτό, αυτοί αυτό θέλουν θέλουν να συζητάς και να συζητάς και να τσακώνεσαι στο show που αυτοί παράγουν αλλά πρέπει να βρεις έναν τρόπο να μην παρακολουθείς αυτό το show πια γιατί είναι ένα σοου, ό,τι βλέπεις και εσύ νομίζεις και τα παίρνεις τα σοβαρά, ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν να σφούμε αυτοί. Εσύ εσένα κριτικάρω. Εσύ είσαι το audience και πρέπει να πάψεις να είσαι audience. Κοίτα θα μπορούσα να σου απαντήσω με κάποια παραδείγματα όπως το Don't Look Up έτσι. Το Don't Look Up
είναι μια τέτοια ταινία χωρίς αυτό το κομμάτι ναι, αλλά οι ταινίες οι καλές, οι σωστές δεν χρειάζεται να βάλουν ένθετο αυτό το μικρό τρίκ αυτό το τέχνασμα, στο πούμε, της τοποθέτησης του κοινού μέσα στο έργο εσύ ως θεατής βλέποντάς τες αισθάνεσαι υπόλογος προ των ευθυνών σου δηλαδή στο δικό σου αυτό δηλαδή την ώρα που βλέπεις κάτι και προβληματίζεσαι έχει κάνει τη δουλειά της ταινία ή το θεατρικό ή το βιβλίο δεν είμαι σίγουρος ναι, σε βάζεις σκέψεις και θα μου επιτρέψεις λίγο να διαφωνήσω στο εξής δηλαδή υπάρχει η λογική που λέει ότι κάποιος για να αλλάξει την κοινωνία πρέπει να τρέξει έξω έτσι πρέπει να δώσει τη μάχη του το οποίο φυσικά και είναι αλήθεια και το ακούω κλπ αλλά δεν σημαίνει ότι αυτός που επιλέγει ένα διαφορετικό καλλιτεχνικό έργο να το δει, να το απολαύσει να το καταναλώσει, να το σκεφτεί δεν κάνει και αυτός το δικό του βήμα προς τη διαφορά Άρα λοιπόν βλέποντας μια ταινία σαν τον Digger Και όχι κάποια άλλη Οποία δεν έχει να σκάψει απολύτως τίποτα
Είναι και αυτό μια πράξη Είναι ένα action Είναι, είναι, αλλά το πάει ένα βήμα παραπέρα για σένα Τον Ινιάρη του δεν τον έχω δει στις διαδηλώσεις Δηλαδή τελευταίο καιρό Δεν ξέρω τι κάνει Δεν είναι οδηγός Και να έχει πάει έτσι Δεν νομίζω ότι μιλάει για κάτι εγκεκριμένο όμως Όπως δηλαδή Δεν είναι ο Digger γιατί μιλάει για τους όλοι, για τους θέτους, μιλάει γενικά για το σόου που παρακολουθούμε εμείς ως θεατές.
Η ερώτηση που σου έκανα πριν είχε να κάνει με το επιτιδευμένο του θέματος. Δηλαδή, μη γελιόμαστε για να λέμε και την αλήθεια. Ο Ινιάρη του είναι μεγάλος σκηνοθέτης, αλλά είναι και πολύ μεγαλοπιασμένος σκηνοθέτης. Δηλαδή, εμείς τον λέμε μεταξύ μας the king of pain, ο βασιλιάς του πόλου. δηλαδή αν κάποιος δεν ματώσει από τους ήρωές του στην ταινία, δεν βγαίνει ταινία μέχρι τέλους. Εδώ έχουμε να ματώσουμε εμείς αντί για τον ο οποίος δεν καταλαβαίνει τίποτα. Είναι ένα κατασκεύασμα, ένα συμπίλημα.
Αλλά αν πάρεις τα Beautiful και τα Amores Peros και τα 21 γραμμάρια, δεν φαντάζεσαι Μπαβελ μιλάμε για κλάμα πόνο. Ναι, ναι, ναι, διάφορο. Το έχει δει όμως λίγο αλλιώς εδώ. Καλά κάνει γιατί είναι και λίγο μόδα. Εγώ πιστεύω ότι αυτό το στυλ, η πολιτική σάτυρα, είτε είναι για αυτούς, είτε είναι για εμάς, και το χόρορ, είναι αυτή τη στιγμή το τρένδι, είναι ο σειρμός.
Και το έχουμε δει σε πολλές εκφάνσεις και έχω ξανακάνει podcast και έχουμε γράψει και κομμάτια και λοιπά, ότι ο κόσμος δεν μπορεί εύκολα να πάνε να δει μια αμυγός πολιτική ταινία. Γεια σας, θα σας μιλήσουμε για πολιτική. Δεν υπάρχει περίπτωση. Ο Γαβράς τα είχε σκεφτεί όλα αυτά, τα είχε εφεύρει Είχε πει το κάνω θρίλερ Το κάνω γρήγορο, το κάνω φιλικό προς το χρήστη Και στη μέση υπάρχει πολιτική Αυτό που θέλω να πω Οι Αμερικάνοι το έχουν κάνει πιο κοντά στην κομμωδία Κάνουν σάτυρες κομμωδίες τύπου Μακέι Που είπαμε πριν και τίποτα Ιδάλως δεν πρόκειται να περάσουν, δεν πρόκειται να πάνε Έχει το one battle after another ας πούμε πιο πολιτικό πράγμα και όλοι πιστεύαν να θα πάνε να δουν μια ταινία για την επανάσταση είναι αυτές οι ταινίες που δεν ξέρεις πως θα είσαι μαρκετάρης όμως έτσι δηλαδή και το Ντίγκερ είναι μια τέτοια ταινία γι' αυτό και το τράκινγκ δεν ήταν καθόλου καλό δεν ξέρω αν είναι καλύτερο τώρα μέσα από όλο αυτό, πιστεύω πρέπει να έχει φτιάξει λίγο
εσύ τα κοιτάς περισσότερο αυτά, δεν ξέρω να σου πω τι γίνεται, πάντως να σε πάω λίγο πίσω ήταν το 99 και ήταν η χρονιά που θα έβγαινε το Μάτι Αρμυντικά Κλειστά το αγαπημένο μας σκηνοθέτη Κιούμπρικ εγώ είχα τρομερή ανυπομονησία ώσπου ξυπνάω να πρωί και διαβάζω ότι πέθαναν Κιούμπρικ λέω δεν το πιστεύω αυτό το πράγμα τι είναι την ταινία θα γίνει και λοιπά τέλος πάντων τη μοντάρα να λέγανε ότι δεν την έχει μοντάρει ο ίδιος δεν πρόλαβε δεν έχει καμία σημασία η ταινία φαίνεται ότι είναι κιούμπρικ και μου είχα προτείνει εκείνο το καλοκαίρι Ιούλιο να πάω στην Αμερική για να κάνω συνέντευξη τον Άνταμ Σάντλερ, ο οποίος δεν με ενδιαφέρε καθόλου ούτε αυτός, ούτε η ταινία του τύπου, η κλινική, μια από αυτές τις κωμωδίες που έκανε που φώναζε, μια από αυτές και τσεκάρω τις ημερομηνίες και είναι η ημερομηνία που θα έβγαινε η ταινία του Κιούμπρικ Kidman, Cruise, μάτια αρνητικά κλειστά και λέω ναι ναι πολύ ευχαριστώ να πάω να κάνω τον Άνταμ Σάντλεν ουσιαστικά πήγα να δω την ταινία σε πρώτη προβολή
και την είδα δυο τρεις φορές καπάκι την ίδια μέρα με το που έφτασα με τη βαλίτσα στο πόρτου παγκάζ του αυτοκίνητου είναι η μόνη ταινία που είδα κόσμο στο πολύ πολιτισμένο Beverly Hills να βγαίνει βρίζοντας έξω να σηκώνεται από την αίθουσα και να λέει what is that και να λέει στην ουρά που ξαναμπήκα μην πάτε να τη δείτε, δεν πιστεύω να περιμένετε να τη δείτε, δεν μου το έχουνε πει ποτέ στα Αμερική αυτό, χάσε τέτοια μέρη διότι ο κόσμος πήγε να δει μια ταινία με τον Κρούς και την Κίτ Μαν καταλαβαίνεις, ένα ρομπάτζο μια περιπέτεια, αλλά ξέχασε ότι από κάτω το τρίγωνο, την πυραμίδα ήταν η Κιούμπρικ θέλω να πω, άλλη μια φορά που ο Κρούς το κάνει βγάζει πολύ τον εαυτό του μπροστά επενδύει όλο το είναι το brand, το logo του σε ταινία που ανοίξει σε σκηνοθέτη. Εκατό της εκατό.
Και δεν έχει ο ίδιος την επίβλεψη αυτό το μανιακό control που έχει στις επικίνδυνες αποστολές. Οι επικίνδυνες αποστολές εδώ είναι του Ινιάρη του. Και ο Κρούς μέσα είναι όργανο. Κουρδισμένο. Τον είδες πως κινείται. Που είναι σαν να πετάει μια μπάλα, σαν να κάνει swing συνέχεια, σαν να παίζει φουτμπολ, baseball, σαν να σκάψει κάνει αυτά τα είναι επίσωυ αμερικάννα δηλαδή σαν εργόχυρο το έχει κάνει δηλαδή so much και να εκνευρίσει και πάρα πολύ μα είναι φτιαγμένο για να το κάνει αυτό το πράγμα και είναι αυτές οι εκλάμψεις που έχει ο Κρούς που νομίζω ότι λες πάει αυτό το παιδί top gun, mission impossible, ένα δύο, ένα δύο το παίζει συνέχεια το λότο εδώ όμως κάνει κάτι τελείως διαφορετικό, μπαίνει μέσα στην ιστορία του σκηνοθέτη γιατί τον πιστεύει και εδώ ερχόμαστε σε αυτό που σου είπα στην εισαγωγή ότι είναι μια κατάσταση που μοιάζουν αυτοί οι δύο πάρα πολύ δηλαδή πάρα πολύ ο Ινιάρη του και ο Κρουζ ζουν επικίνδυνος μια ζωή δηλαδή παίρνουν κάτι ρίσκα ακόμα και όταν δεν τους ξέρει η μάνα τους
γιατί έτσι είναι το μυαλό τους κάπως ξεκουρδίζεται ανάποδα δεν ξέρω αν συμφωνείς Μπορώ να πω ότι διαφωνώ βασικά. Πώς ήρθε ο Μεξικάνος με τον Αμερικάνο μαζί και ενώσανε... Δύο δυνάμεις μεγάλες η αλήθεια είναι όπου ήρθαν κάπως και δέσανε και πάνω πολύ αρμονικά από ό,τι φαίνεται. Ναι και έχει δίκιο ο Ινιάρη του γιατί μην ξεχνάμε ότι ο Κρούζιτ παίζει την ταινία του και κάνει αυτόν που κάνει και έχει αυτή τη φάτσα αλλά λέει ο Ινιάρη του, είναι μαγνητικός δεν μπορεί να πάνε σε εύκολα τα μάτια σου πάνω από τον Γκρουζ ακόμα και έτσι όπως είναι και είναι σίγουρο όπως όλος ο πλανήτης τον Γκρουζ τον ξέρει και αυτός από παιδάκι δηλαδή τον ξέρει από εδώ και στις 46 χρόνια που κάνει ταινίες από τα 18 του με το που ενηλικιώθηκε έχει αυτή τη φάτσα που κάνει πάρα πολλά στο πανί τρέχει προσπαθεί ερωτεύεται πεθαίνει πηδάει από γκρεμούς το ίδιο κάνει όμως πηδάει από γκρεμούς και ο Ινιάρη του και εδώ παίρνει ένα ρίσκο προς τιμήν του θα μπορούσε να το έχει παίξει πιο ασφαλές
το θέμα αλλά μας γαργαλάει με έναν δημιουργικό τρόπο ακόμα και αν εγώ βρίσκω πιο προφανή πράγματα στην ταινία από σένα εγώ βρήκα πάρα πολλές μικρές λεπτομέρειες που ανακάλυψα που με κάνουν να την εκτιμήσω ρε παιδί μου πάρα πολύ καταχάσει το τέλος όταν πια πέφτουν οι τίτλοι και έχει προηγηθεί για να πούμε στον κόσμο εντάξει φαντασμός που ακούνε αυτό το podcast έχουνε δει την ταινία αλλιώς κρίμα για αυτούς δεν πειράζει έχουμε κάνει σπόιλε έχουμε κάνει σπόιλε αλλά υπάρχει ένα σκηνικό στην ταινία όλος πάντων όπου όταν τελειώνει πια η ταινία και πεθαίνει ο Ντίγκερ όταν τελειώνει μόνο το θεατρικό και πεθαίνει ο Ντίγκερ στο θεατρικό δεν πεθαίνει η ταινία που πνίγεται εκεί και δεν ξέρω εγώ τι με αυτόν τον τρόπο τον ωραίο έχουμε κάτι εξωφρενικά κοντινά σε μούρες θεατών, άσχημα κοντινά όμως ρε παιδί μου που σε κάνουν να νιώθεις άβολα, κάποιοι να τον βρίζουν κάποιοι να λένε μπράβο κάποιοι να λένε κάτι άλλο με ένταση να βγάζουν από μέσα τους ρε παιδί μου το άχτη τους σε κάτι
το άχτη τους από την πραγματικότητα που ζουν να ξεσπάνε σε ένα show που έχει δημιουργηθεί για να ξεσπάσουν αυτοί και μετά ξαφνικά ασκάει ένα level 4 warning που μας θυμίζει μάλλον εμάς ότι η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική από αυτή που νομίζουμε ότι ζουν και βάζουν σαν να μην τρέχει τίποτα τις μάσκες τους, έχουν όλοι μαζί τους κάτι ειδικές μάσκες τεχνολογίας, έτσι όχι κάτι μάσκες όπως βάζαμε εμείς στο κόμβι ναι, λίγο του 21ου αιώνα ναι, γιατί υποτίθεται είναι και στο μέλλον η ταινία και σαν να μην τρέχει τίποτα έχουν εναγκαλιάσει αυτήν την πραγματικότητα, όπου στα καλά καθόμουν να πέραν να φοράνε τις μάσκες τους και ζούνε μια κατάδια ας πούμε, σε σχέση με αυτό που ζούμε εμείς έτσι για εμάς που το βλέπουμε τώρα αλλά το έχουνε ξεχάσει δεν τους νοιάζει αυτό πια, γιατί κάνουν ακριβώς αυτό που σε καλεί ο Ινιάρη του να μην κάνεις, ότι μην ψαρώνεις με το σόου τους, κάπως έτσι κατάλαβες, μην ψαρώνεις με το σόου, μην ασχολείς μην γίνεσαι θεατής σε αυτό το σοβ, αλλά δεν στην πραγματικότητα
και δράσεις σε αυτήν και υπάρχει αυτό το level forewarning εκεί πέρα υπάρχει αυτό το πράγμα που συμβαίνει και μετά όταν τελειώνει η ταινία, πέφτουν οι τίτλοι όπου είσαι ακόμα λίγο στο τι μόλις είδα, ξέρεις ρε παιδί μου αλλά δεν μου είχε γυρίσει εμένα προσωπικά μέχρι εκείνη τη στιγμή τόσο πολύ η κάμερα στη μάπα εμένα σαν να με κοιτάει εμένα ρε παιδί μου σαν να ξέρει ότι είμαι εκεί, κατάλαβες δεν υπήρχε αυτό το μετα τόσο πολύ σε εκείνο το σημείο και στους τίτλους εκεί που πάω να φύγω και κάτι συζητάω ξαφνικά ακούω στους τίτλους level for warning και συνειδητοποιώ ότι είμαι εγώ σε μια αίθουσα η ταινία πια δεν παίζει, ναι ακούω ό,τι τίτλοι αλλά κανείς δεν κοιτάει, οι άνθρωποι είναι σηκωμένοι and they go about their day όπως λέει η ταινία, πάμε να συνεχίσουμε τη μέρα μας είδαμε αυτό που είδαμε, πάμε να συνεχίσουμε τη μέρα μας η οποία δεν είναι και ηλιόλουστη και σκάει το level 4 warning και μετά νιώθω εγώ ακριβώς αυτός ο θεατής στην ταινία τον οποίο κοροϊδεύουν στην ουσία
κοροϊδεύουν να πούμε ο εγγονός του Ντίγκερ ή ανιψιός του ανιψιός του νομίζω, ανιψιός του είναι ο Γιώργος Κόρης ο ανιψιός ο οποίος πληρώνει για να δημιουργηθεί αυτή η παραγωγή και εκεί μου λύθηκαν και πάρα πολλά γιατί ένα πράγμα που με είχε αφήσει λίγο, δεν είχα καταλάβει όταν άρχισα να τα καταλαβαίνω όλα, εκεί που δεν είχα καταλάβει δεν είχα καταλάβει το ρόλο του Τζέσε Πλέμμονς, δηλαδή τι ρόλο βαράει αυτός, γιατί είναι καλός Ε, άσε και λίγο μυστήριο στο θέατρο Γιατί είναι καλό, να μην το πω λες, πώς το είδα Ναι, άσε να λέω λίγο, γιατί αυτός τουλάχιστον αυτός είναι που ενώνει το έργο με την πραγματικότητα δηλαδή, κατάλαβες τι εννοώ, δηλαδή το έργο μέσα στο έργο με αυτό που αποκαλύπτεται ότι τελικά παρακολουθούμε όλοι απλά δεν είχα καταλάβει το όρο του ο οποίος μας λέει ότι αυτό που βλέπουμε δεν είναι αποκοίημα της φαντασίας ενός συγγραφέα αλλά είναι κάτι σαν μια βιογραφία εν τω μεταξύ είναι έτσι ανεβασμένο ώστε να μοιάζει με λαϊκό δικαστήριο λίγο με ένα
θεατρικό καταγγελίας γιατί μετά από ένα τρομερό σοκ κοινωνικό εδώ το δούμε με την καραντίνα που ήταν ένα μεγάλο σοκ αλλά δεν είναι ότι πέσε ένας μετεωρίτης και σκοτώθηκαν πέντε δισεκατομμύρια από τα δέκα του κόσμου κατάλαβες, δηλαδή εδώ μιλάμε ότι κάτι έχει συμβεί πάρα πολύ, πάρα πάρα πολύ όπως λες και εσύ ένα μεγάλο ρήγμα το πριν και το μετά άρα λοιπόν ο κόσμος όπως είδαμε και σε πολλά παραδείγματα στην κοινωνία μας ή στην κοινότητά μας ψιλοτόχασε έτσι το θέμα της λογικής, λίγο ξέφυγε Δηλαδή και τα βλέπουμε αυτά τα φαινόμενα Λες τι έγινε παιδιά μετά το lockdown Ο κόσμος γενικά είναι λίγο Δεν είναι όπως ήταν Δηλαδή τρέχει λίγο για να σωθεί Ή θέλει να αρπάξει τον άλλον Φαίνεται μια βόλτα στο όμως να βγεις Άρα λοιπόν αυτό που βλέπεις Που είναι η ιστορία του πριν και το μετά Του δικού μας Θα έπρεπε να έχει έναν υπερβολικό τόνο Αυτόν τον έχει οθετήσει Πώς σου φαίνεται Μέσα στην ταινία η ιστορία του ηθοποιού Τόμ Κρούζ δηλαδή ο ηθοποιός που υποδίδεται τον Ντίγκερ
Τόμ Κρούζ και Τόμ Κρούζ έχει ένα πρόβλημα μες στην ταινία, ανακύπτει ένα θέμα αυτό είναι κάτι σαν ένα μικρό suspense, μία ένεση suspense μέσα σε αυτό που παρακολουθούμε για τον Ντίγκερ Ωκουέλ, αυτό πώς σου φαίνεται αυτό με προβλημάτισε και εμένα γιατί δεν καταλάβανα τη χρήση του εγώ προσπάθησα όλο να το αναλύσω γιατί κατάλαβα έχει ένα οικογενειακό πρόβλημα ήθελα να καταλάβω ότι χρησιμεύει το κάθε τι μικρό γιατί μου φάνηκε ότι τίποτα δεν ήταν τυχαίο και το συγκεκριμένο επίσης με προβλημάτισε και λέω γιατί ας πούμε το βλέπουμε αυτό γιατί συμβαίνει εκεί που καταλήγω είναι ότι εν μέρη θέλει να σου δείξει και τα προβλήματα που υπάρχουν ακόμα τότε και σε πραγματικό επίπεδο όχι κάτι γενικό διότι αυτό που συμβαίνει με την κόρη του που δεν ξέρουν που βρίσκονται στην ουσία δεν ξέρει που βρίσκεται η κόρη του έχει συμβεί λόγω περιβαλλοντικών προβλημάτων που προφανώς είναι η νόρμα πια λόγω της οικολογικής καταστολής που έχει συμβεί.
Τίποτα δεν λειτουργεί όπως περιμένεις. Άρα από τη μία νομίζω χρησιμεύει Χρήστο είναι για να σου κάνει πιο προσωπικό το τι μπορεί να συμβεί και πώς είναι η ζωή των πραγμάτων εκεί από το να είναι κάτι γενικό στο να σου κάνει πιο προσωπικό και από την άλλη εντάξει πάντα βέβαια υπάρχει και το μοτίβο αυτό στους χαρακτηρίες του Νιάρη του, νομίζω.
Ο μεγαλομανής ή ο τέλος πάντων αυτός ο τύπος, τύπου άντρα με τις αμφιβολίες, πάντα κάτι υπάρχει που τον κάνει να αμφιβάλλει και έχετε σε κόντρα με τη φιγούρα που έχει φτιάξει για αυτόν. Αυτό που κατάλαβα περισσότερο όμως ότι χρησιμεύει είναι για να φανεί ως σωτήρας και καλός εισαγωγικά εν μέρει στην αρχή, ο προηγούμενος χαρακτήρας που συζητήσαμε, ο Τζέσε Πλέμονς και για να σου δείξει ότι ακόμα και τώρα που ο Ντίγκερ δήθεν έχει έρθει στην καταστροφή του και θεωρητικά θα έπρεπε να έχουν έρθει και στην καταστροφή τους και οι υπόλοιποι τέτοιοι μετά από όλο αυτό που συνέβη ας πούμε στο παρελθόν αυτό σου δείχνει όμως με τον τρόπο που υποτίθεται πόσο εύκολα βρίσκει την κόρη του και τέτοιος σου δείχνει ότι ακόμα εδώ είμαστε, μην νομίζετε για να σου λέει it's a show Αυτό που βλέπεις εσύ εδώ πέρα είναι γεννήθο σόβο Εμείς είμαστε ακόμα εδώ και κάνουμε ό,τι κάνουμε Νομίζω αυτή είναι η βασική αξιωμότητα Και υπάρχει βέβαια και ο κεντρικός μονόλογος του Τόμ Κρούζ
Όταν πηγαίνεις σε αυτή τη σύγκλιτο Τη σύσκεψη των ευρωπαϊκών κρατών Νομίζω στην Ευρώπη Ναι, καθαρά η Ευρώπη Που καλούν τον Αμερικάνο για να δώσει εξηγήσεις Τον πρόεδρο ή τον Ντίγκερ Το ίδιο πράγμα είναι. Άλλοι λένε ποιος είναι ο Ντίγκερ, είναι ο Μπέζος, είναι ο ένας, ο άλλος. Εγώ βλέπω ότι είναι ο Τραμπ δια δύο. Δηλαδή ο Τραμπ επιχειρηματίας και ο Τραμπ πρόεδρος.
Που είναι το ένα και το αυτό πρόσωπο που θα περιμέναμε τόσα χρόνια να είναι κάποιος Αμερικανός πρόεδρος. Πώς και δεν έχει έρθει κάποιος άνθρωπος, ο οποίος γνωρίζει τα του επιχειρήν. Διότι σαν επιχείρηση είναι αυτή η διοικητική ηγεσία. έ, ως που ήρθε ο Τραμπ και τους είπε I will do business εγώ δεν τον είδα και τόσο Τραμπ, δεν πριν στον τον Γκούτμαν ως Τραμπ, μου φάνηκε ότι ήταν κάτι και πιο πρωτότυπο και ένα συνοθυλεύμα όλων των... Ο Γκούτμαν δεν θα μπορούσε να είναι ο Τραμπ αφού κάθεται και δίνει ζητάει την άδεια ουσιαστικά ενός άλλου ο Τραμπ δεν ζητάει την άδεια από κανένα δεν μπορούμε να το ξέρουμε αυτό να σπούμε κατάλληλος κάπως έτσι, αλλά επιτύχει δεν φαίνεται. Επειδή είχε και το θρησκευτικό στοιχείο και πώς χρησιμοποιεί το θρησκευτικό στοιχείο Τραμπ. Ναι, ναι.
Και είχε και κάποιες ατάκες για τον Κούντμαν λέω, του τύπου εγώ πονάω, άρα πονάει ο κόσμος και σε όλο αυτό το πράγμα. Μου θυμήσε αρκετά. Αν δεν είμαι εγώ στο επίκεντρο δεν υπάρχει το θέμα. Ναι, ναι. Ναι, απλώς η ουσία του ποιος μας διοικεί είναι ένας άνθρωπος ο οποίος και φαίνεται και είναι και προέρχεται από τα λεφτά και μιλάει μόνο για τα λεφτά και πηγαίνει και πέρα στο ευρωπαϊκό κολαστήριο γιατί όλοι περιμένουν να τον βρήσουν εξού και το ελληνικό πινελίκι που κατεβαίνει δίνει να καταλάβεις ότι όλο αυτό το γκροτέσκο, δηλαδή όλο αυτό το μαριόνετο κούκλο θέατρο που παίζεται είναι μια παράσταση εκεί ξεκινάει η μεγάλη παράσταση και εκεί δίνει το σύνθημα το σύνθημα το ότι θα κάνουμε ένα σόου και μετά θα πάμε να το συζητήσουμε λίγο στους διαδρόμους. Εκείνοι που ανοίγουν και οι πόρτες. Και εκεί έχει και πλάκα και ο χαρακτήρας του Ρίζαχ Μεντ.
Ο Γκανές. Όποιος έχει πιει βέβαια. Έχει γίνει λίγο σπνίπα. Και αρχίζει και λέει την αλήθεια. Και του έφτιαξε μια έκπληξη μετά. Σκέφτεται στην πραγματικότητα. Γιατί πριν προσπαθούσε να εξηγήσει με διαγράμματα, με αριθμούς, πόσο δεκάλυπτη βερζιόν του μονόλογου που άκουσε κάποτε ο Τόμ Κρούς μερικά χρόνια πριν και δεν είπε από τον Τζακ Νίκολσον You want me on that wall, you need me on that wall Ακριβώς Υπάρχουν κομμάτια στην ιστορία αυτή του Ντίγκερ Παύλα, Τόμ Κρούς που είναι σαν να τα έχει μαζέψει από την καριέρα του και τα έχει όλα οργανώσει σε στεμάρε που λένε και οι Ιταλοί, να τα έχει οργανώσει σε κάτι πολύ συμβολικό και πολύ δύσκολο να φτιαχτεί γιατί εντάξει εδώ είναι η μεγάλη κουβέντα ο Τόμ Κρούζ είναι καλός ηθοποιός ή απλά είναι ένας ένα εικόνισμα του σινεμά Εμένα μ' αρέσει πάρα πολύ. Είναι και ηθοποιός καλός Μ' αρέσει. Και επίσης είναι ένας άνθρωπος που όπως όλοι που έχουν κάνει πάνω από 50 ταινίες ξέρω εγώ και είναι πέριν 50 χρόνια παραλαμβάνεται
κάποια πράγματα μοιάζουν το ένα με τ' άλλο και μερικά τα κάνει και όλες και για την μπλάκα του θεατή Ξέρει τι πρέπει να προσφέρει He believes and breathes cinema Ο άνθρωπος αυτός Made by the movies For the movies Και σαν να τριγιάζει λίγο αυτά που λέει Εγώ το έκανα για τη μεγάλη ουθόνη Και λες πω πω αυτό το παιδί του κατηχητικού Αυτό σαρκάζεται νομίζω Γιατί και αυτό σοου κάνει βέβαια Τότε αυτό σαρκάζεται Χωρίς να το ξέρει Το Cruise είναι ένα σοου μόνος Στο μέσο της συνεδέψεις το ρωτάνε κάτι προσωπικό και το γυρνάει στο σινεμά και σου βλέπει κάτι για ταινίες Πού υπάρχει το σινεμά Λες έδερνο πατέρα σου το σινεμά είναι υπέροχο Έβλεπα ταινίες από μικρός, με πήγαινε η μάνα μου και λέει όλες αυτές τις ιστορίες στο σινεμά γιατί είναι σαν να λέει λοιπόν το σινεμά είναι ο ναός πλέον, μιλάμε για την εκκλησία εκεί πάμε και σε αυτό πιστεύουμε και όσο πιο μεγάλος είναι ο ναός δηλαδή η οθόνη, τόσο καλύτερα και λέει βέβαια μέσα σε αυτά με τον τρόπο του και αλήθειες
λέει το φτιάξαμε για τη μεγάλη οθόνη γιατί εκεί φαίνεται και η λεπτομέρεια του δημιουργού τι έχει θέλει να κάνει στη μικρή δεν μπορεί να τα δεις αυτά τα πράγματα ο Τόμ Κρούς το λέει βασικά για τις επικίνδυνες αποστολές αλλά ακόμα και στον Τίγκερ η δουλειά που έχει κάνει ο Γκάστερ στα σκηνικά και ο Λουμπέσκι στη φωτογραφία πρέπει να πας τουλάχιστον σε ένα VMAX για να το δεις εντάξει δεν εννοώ μόνο σε αυτό σε μεγάλη αίθουσα, μεγάλη οθόνη καλό ήχο γενικά πραγματικά πρέπει να δεις λεπτομέρειες είναι τυχαίοι αυτοί άνθρωποι λεπτομέρειες, δηλαδή οι ίδιες οι κούκλες μέσα στο κούκλο θέατρο όπως λες εκεί πέρα, δηλαδή δείξτε δεκάλετο μονόλογο του Τόμ Κρούζ που δεν ξέρω πόσο από αυτό είναι και one take όλο είναι one take κανονικό ή φτιαχτό έτσι είπε ότι είναι one take, λες να ψευθείς Μπορεί να είναι μπερδερό Νομίζω ότι η ερμηνεία του είναι one take Όταν πιάσει κόπτε Σε μοντάζει δεν ξέρω Από την ώρα που πάει στα σχαλιά και μετά Ναι, βορεβαίνει και τρώει το παπούτσι
Τρίτην όμως νομίζω είσαι Αφού πάει κιόλας και από το κινητό δεν γίνεται Πιάνει το κινητό του ο ανθρώπου και μετά πάει κάτω Και έχει κάμερα μέσα από το κινητό Εκεί δεν μπορεί να είναι one take Είπε και ο ένας και ο άλλος ότι είναι one take και λίγο τα χάσανε με τη διεξαιοτεχνία του λες και δεν το έχει ξανακάνει έχει κάνει, αρχάς ο Τόμ Κρούζ έχει κάνει και τη μαθητεία του είναι σαν να λέμε, έχει πάει στρατό αντί να πάει σινεμά έχει κάτσει δίπλα στον Τάσνιν Χόφμαν στον Μπόλ Νιούμαν, στον Τζακ Νίκολσον τους κοίταξε ευλαβικά τους περίμενε, οι δύο πήραν και Όσκαρ και όλας από τον άλλον έφαγε το κλέψιμο της παράστασης μια χαρά, δεν είχε κανένα πρόβλημα και μόλις προβληβάστηκε με Άριστα άρχισε να κάνει τα δικά του είπε και τώρα εγώ είμαι εδώ επίσης έκανε μια σημαντική επιλογή στη ζωή του σκηνοθέτησε μια φορά ένα τηλεοπτικό επεισόδιο του Fallen Angels δεν το ήξερα κανένας το το 1993 δηλαδή μετά τις πρώτες του μεγάλες επιτυχίες και εκεί που άρχισε να ψάχνεται
με τα πιο καλή τεχνικά, με τους σκηνοθέτες κλπ το διαφήμισε αυτό ή το κατάπλαγε για να μάθει μόνος του και νομίζω πολύ γρήγορα κατάλαβε και είναι από τους πρώτους που το κατάλαβε έτσι τόσο φαρδιά πλατιά ότι θα χάσει πάρα πολύ χρόνο σκηνοθετώντας για ένα αποτέλεσμα που μπορεί να βγει καλύτερο από καλύτερος από αυτόν και επειδή είναι ένας τύπος που λέει είσαι πάρα πολύ καλός και το λέει και το διαφημίζει και λέει να ο Σκορσέζος που είναι καταπληκτικός ο Τάδες πρωταγωνιστής μου είναι καταπληκτικός. Λέει, πώς θα έχω το κοντρόλ ως παραγωγός.
Ωραία, θα μπαίνω παραγωγός, θα διαλέγω, θα το επιβλέπω, είναι και μανιακός εξού και επικίνδυνες, το έχει πάρει δηλαδή μόνος του και θα παίζω όποτε μπορώ. Και άφηνε τις κοινοθεσίες τους άλλους. Το παλιότερο μοτίβο ήταν ότι για να πάρουν σοβαρά έναν ηθοποιό, θα γίνει σκηνοθέτης. Ναι, δηλαδή για να είναι ηλικιωθεί. γιατί υπάρχει και αυτή η ιστορία ότι η υποκριτική είναι λίγο πιο γυναικεία υπόθεση. Δηλαδή ταιριάζει περισσότερο στις γυναίκες. Δεν ταιριάζει σε ένα 50χρονο, 60χρονο, 70χρονο να παίζει, να κάνει acting.
Είναι λίγο παλιπαιδισμός. Δηλαδή είμαστε σοβαροί άνθρωποι, μεγαλώσαμε ή εξακολουθούμε να είμαστε κάτι κοσάχρονα που θεωρούμε ότι είμαστε και έτσι ωραία πλασματάκια και ότι θα μας αγαπάει ο κόσμος. Υπάρχει και μια σοβαρότηση Φαντάζομαι τώρα είναι έναν ηθοποιό Το 1950-40 πως το σκέφτονταν αυτό Ναι Ντρεπότανε και λιγάκι Υπάρχουν αρκετοί που ντρέπονταν Οπότε λέγανε να μας πάρουν και λίγο σοβαρά Και εμείς τον εαυτό μας να σκηνοθετήσουμε Εξ ουκετά ως Καρμέλ Γκίψον Κεβίν Κόσνερ αυτή όλη Ρέτφορτ Ο Μπράτλε Κούπερ πιο σύγχρονος Ο Μπράτλε Κούπερ είναι ένα Αλλουνού παπά εγώ πιστεύω ότι αυτός παρότι υπάρχει μια ωραία οπάθεια πάνω του για σκηνοθέτης το πάει από την αρχή ήθελε να σκηνοθετεί αυτός ο άνθρωπος απλά έτσι να είναι και ωραίος γκόμενος ναι δηλαδή να το πάει δουλειά καλά και να πάνε και τα χαγκόβερ και λοιπά και να λέει ok γιατί όχι το ψάχνει πάτσο από μικρός το ψάχνει πολύ υπάρχει και συνέντευξη το είχα δει χωρίς να ξέρω κάποιος είναι ο πραδελικού περί τότε
όταν είχα φύγει στο Παρίσι να σπουδάσω ό,τι σπούδασες και εσύ, Θατορήμι, έχουμε τις ίδιες σπουδές, ιστορία και αισθητική του πινιμοτογράφου. Έχεις καλύτερες σπουδές από μένα. Στο ίδιο δεν ήμασταν. Έχεις καλύτερες, ναι. Να είσαι καλά. Παρακαλώ, πεντακότσια. Έτσι, πηγαίνουμε. Τώρα υπάρχει καταγεγραμμένο πρόσοχη, ε. Ναι. Έψαχνα λοιπόν να δω εγώ, έψαχνα να διαβάσω, να δω τι ντοκιμαντέρ υπάρχει τέτοιο για σινεμά για να μάθω παράλληλα με ό,τι μαθαίναμε στη σχολή και έβλεπα το Actor's Studio που είχε πάρα πολύ ωραίες συνεντεύξεις και είχαν αν θυμάμαι καλά ήταν ο Πατσίνο καλεσμένος σε ένα που έβλεπα και κάποια στιγμή είχε ρωτήσει από το κοινό που είναι η Actor's και ήταν εκεί ένας από εσένα ο Bradley Cooper, νεότατος κούκλος όπως ήταν σαν στάρ του σινεμά να κάνει όμως μια πολύ τίμη ερώτηση δεν θυμάμαι ποια ήταν η ερώτηση αλλά ήταν ερώτηση ανθρώπου που φαινόταν ότι τον ενδιαφέρει το storytelling δεν ήταν πως θα βγω πιο ωραίος που να στυθώ είχε να κάνει με το craft η ερώτηση
και γι' αυτό λέω τον ενδιαφέρον από τότε που το δεν τον ήξερε κανείς έτσι τον ενδιαφέρει πολύ και βλέπεις ότι εκτός από τον Tom Cruise ένα ακόμα ομορφό παιδό της γενιάς του που το έκανε όλο αυτό με την παραγωγή είναι ο Brad Pitt σε άλλο επίπεδο βέβαια δυσκολότερα εγχειρήματα με την εταιρεία παραγωγής του. Δηλαδή να λέει το 12 χρόνια σκλάβος με χρειάζεται.
Χρειάζεται έναν άνθρωπο σαν για μένα. Όπως και στο Χίνδρα Τζαμ που μπήκε. Ναι, μπαίνει σε ταινίες υποστηρίζοντας. Δηλαδή αυτό το τύπο το executive producer είναι ότι έχω ένα αυτοκόλλητο που γράφει Brad Pitt ωραίο δικό μου με αποτύπωμα, δαχτυλικό το βάζω επάνω και γκιόμαι. Υπογραφεί ας πούμε. Επογραφή και έφυγε η ταινία.
Έφυγε στα φεστιβάλ, έφυγε στις υποψηφιότητες, στο Μραβείο και λοιπά. Ο Τόμ Κρούζ είναι control freak. Πάντα ήταν. Ναι, αλλά του δίνουν όμως και το respect όσοι συνεργάζονται μαζί. Δηλαδή, να έχει βγει να παρεπονηθεί κανείς για το control του Τόμ Κρούζ, παραδόξως, ενώ θα το έχεις ακούσει σίγουρα πάρα πολύ να υπάρχουν να διχάζονται για κάποιους ήτε σκηνοθέτες τέτοιους ανθρώπους, ότι too much to work with ας πούμε, δεν το έχεις ακούσει αυτό για τον Κρούζ και όλοι λένε πάντα τα καλύτερα Ποιο ήταν αυτό το ηχητικό που είχε βγει, ποιος έβριζε Στον COVID Για τον Κρούζ φωνάζεις στον COVID Ο Κρούζ νομίζω κάποιου φώναζε Φώναζε στον COVID ότι σε έναν κάποιος παλεύανε πάρα πολύ για να βγάλουν το γύρισμα και να είναι σωστά και κάποιος δεν είχε σεβαστεί κάτι και του φώναζε Όχι σαν τον Κριστιαν Μπέιλ Δεν τον έβρισε, δεν έβρισε όμως ποτέ Του φώναζε, έχει σημασία Ακόμα και εκεί μιλούσε και δεν είχε και άδικο τον Κρούζ Γιατί τον έδειξαν, γιατί είχε παλέψει Χωρίς τον Κρούζ, δεν ξέρω πώς έχει επιβιώσει το σινεμά
Μέσα στον COVID Διότι, ξέρεις τι έκανε Πήγαινε και έλεγε ψέματα Πήγαινε στον ένα παραγωγό και στον άλλο Α, δεν κάνετε ταινία εμείς, εμείς κάνουμε κανονικά δεν έκανε ταινία, εμείς κανονικά ξεκίναμε γυρίσματα και βγήκε μια φήμη μέσα στο στούντιο καλά, αυτοί κάνουν γυρίσματα, εμείς γιατί δεν κάνουμε και έτσι ξανακάνουν όλοι γυρίσματα δηλαδή single-handedly που λένε ναι το θέλει πάρα πολύ είναι αυτό που λένε βάλε κάτι στο μυαλό το Tom Cruise και θα γίνει ο κόσμος να γυρίσει ανάποδα και ενώ για μια γεμάτη δεκαετία ίσως και παραπάνω είχε λίγο σπηλωθεί η φήμη του αυτό το πώς το λένε το πάλευκο χαμόγελο έμπεσα η αντολογία και αυτές τις πάρα πολλοί ατυχείς έως δυστυχείς δηλώσεις που είχε κάνει για τα φάρμακα τότε για την επιλόγιο, για την Brook Shields και που άρχισε να το ψιλοχάνει λίγο από τον αέρα που είχε πάρει και ήταν και μια συνέντευξη που είχε βγει και σηκωνόταν και έλεγε I'm in love, I'm in love, πάνω στον καναπέ στο καναπέ της όπρα γουίγκρι η μεγάλη αυτή συνέντευξη που
γύρισε λίγο ο Μπούμερανγκ μαζεύτηκε, κρύφτηκε λίγο όχι απλά μαζεύτηκε, έχει επιστρέψει πιο προσεκτικά αυτά που λέει δηλαδή, κρύφτηκε λίγο και μετά προσπάθησε να μην είναι τόσο personal, αν και τάξη πάντα ήταν στο όριο τον Κρουζ με τον τρόπο του, δηλαδή μπορεί να μην το θέλει δηλαδή μπορεί να καθόταν σε μια καρέκλα για να μιλήσει και να ήταν σαν ένα παιδάκι που το έχεις πάει επίσκεψη στη θεία του που του φαίνεται λίγο ότι μυρίζει λίγο λάβδανο η ιστορία και λέει άσε λίγο να μην μιλήσω γιατί μπορεί και να πέσω λιπόθυμος πολύ καλά πως να μιλήσει πάντως μερικές φορές ναι αλλά θα του ξέφευγε δεν ξέρω να θυμάσαι μιας τέτοιας ήταν μια περίοδος που του είχε ξεφύγει πάρα πολύ δεν θυμάσαι που οδηγούσε ένα αεροπλάνο και ανέβασε το οξυγόνο και ένας λιποθύμησε από πίσω και γελάγανε του ανέβαζε λίγο κάτι και το έλεγε δεν μπορούσε να το πει από τα γέλια είχε λιποθυμίσει από τα γέλια και το έλεγε ο Λέντερμαν θα μπορούσε να έχει σκοτώσει κάποιον στη δεύτερη φάση ας πούμε
τώρα είναι άλλος άνθρωπος τώρα είναι ήρωας στο GQ που δήθεν ήταν μια συνέντευξη δήθεν sit down με τον Ντόμ Κρουζ αν δεν κανέναν λάθος στο GQ ότι θα μιλήσουμε φόλοι στις σύλλες και περιμέναμε ότι θα ακούσουμε μια συνέντευξη που θα ανοιχτεί θα μιλήσει για πράγματα τέτοια ο άλλος τον ρώταγε πράγματα πολύ συγκεκριμένα και το πήγαινε από την άλλη δεν έβγαζε ζάκρι, δεν του απάντησε τίποτα δηλαδή ήταν λες και βλέπεις ένα πράγμα φτιαγμένο από το σινεμά για το σινεμά που δεν έχει ζωή εκτός από αυτό εδώ είναι η συμβουλή που του λένε ότι θα το γυρνάς πάντα προς τα εκεί για να μην ξεφύγει κάπου αλλού και ενδεχομένως καλά κάνουν γιατί ξέρουν έχουν διαγνώσει τις αδυναμίες του υπάρχουν αδυναμίες σε κάθε άνθρωπο που υπάρχουν και υπάρχουν κουμπιά που κάποιοι λίγο πιο πετσωμένοι δημοσιογράφοι μπορούν να τα γυρίσουν και να σε πάνε εκεί που θέλουν και να παγιδευτείς και να μην μπορείς να βγεις και επειδή είναι άνθρωπος που λέει και τώρα που κάτσαμε μαζί θα τα πούμε και θα τα πούμε
από καρδιάς. Δεν μπορεί να πει δεν μπορώ να σου απαντήσω. Δεν είναι το στυλ του. Οπότε καλά κάνει. Ο Ινιάρητο απ' την άλλη φαίνεται να το διασκεδάζει πάρα πολύ όλο αυτό που συμβαίνει με τον Τίγκερ. Δηλαδή, να ένας άνθρωπος ο οποίος κατέλαβε την Αμερική για αυτόν δεν είχε πει ο Σον Πεν τι έγινε αυτός ο ένα εξπλετηβική, ένα μια βρισιά ο Μεξικάνος θα μας φάει τις δουλειές και είπαν ότι ρατσιστικό ήταν αυτό που είπε. Και λέει θα πω ότι θέλω λέγε τον Αλεχάνδρο γιατί είναι φίλος μου και τι είχα δουλέψει και μαζί κλπ και ο Ιντοσπύρετα, ο Σκαρτού 3 συν 1 4 συν 1 5 υπάρχει κι άλλο ένα έχει κάνει ένα immersive 3D installation το οποίο το έχω δει στις κάνες πριν από 10 χρόνια δεν θυμάμαι πόσο μαζί με τον Λουμπέσκι που λέγεται Κάρνεϊ Αρένα που πήγαινε σε ένα τεράστιο χώρο ήταν ένα χάγκαρ εκείνο που μας το είχαν δείξει και έχει παρουσιαστεί σε λίγες πόλεις του κόσμου σε ειδικά σημεία με γυαλιά φορά στα immersive βγάζεις τα παπούτσια σου και είσαι πάνω σε άμμο, κάποιος σε κρατάει
και βρίσκεσαι στα σύνορα Μεξικό-Αμερική και είσαι ανάμεσα σε παράνομους και rangers και you're caught in the fire τρομεράνια φαίνουν τρομεράνια φαίνουν, τρελαίνεσαι νομίζεις πως είσαι όντως μέσα και κοιτάς δεξιά-αριστερά και διαλέγεις από ποια πλευρά είσαι και κάποιος σε κρατάει για να μην πέσεις στην πραγματικότητα. Και όταν βγαίνεις από αυτό, βλέπεις σε προθήκες παπούτσια, γι' αυτό και έχεις βγάλει τα παπούτσια σου, παπούτσια ανθρώπων Μεξικανών που έχουν χαθεί στις συλλήψεις.
Στο μπούκα αυτό. Γιατί κάποιοι μπορεί και να μην επέζησαν, πολλοί συνελήφθησαν και άλλοι επέστρεψαν ξεστρέχοντας. Και ζεις μια εμπειρία. Αυτή η εμπειρία έχει πάρει ειδικό Όσκαρ. Δυστυχώς μόνο για τον Ινιάρη του, όχι για τον νιάρι του και το λουμπέσκι γιατί είναι και του τσίβω αυτό επίτευγμα. Θέλω να πω ότι αυτός ο άνθρωπος μπορεί να κάνει ό,τι θέλει. Παρ' όλα αυτά κάνει αυτά που θέλει μόνο. Και στη συνήθεια πρακτική...
Υπήρχε και ένα μεγάλο κενό κάποια στιγμή έτσι αυτό 15, μας το 20 Ιλίου δεν είχε κάνει τίποτα. Ναι, δεν το ξέρω γιατί έχει συμβεί αυτό. Ίσως και κάποια project του να μην ξεκαρποφόρησαν. Αλλά... Μεγάλο κενό όμως γιατί μόλις είχε πάρει τέσσερα εξοπλισίες. Μου κάνει πάντα μεγάλη εντύπωση το γεγονός ότι κρατάνε χαρακτήρα. Είτε είναι πιο παραγωγική όπως ο Ντελτόρο, είτε πιο απρόβλεπτη όπως ο Κουαρόν, είτε πιο πισματάριδες γιατί είναι λίγο κρυάριξης, κρυαροκέφαλος ο Γιάννης του.
Είναι σαν να γύρεις το κεφάλι, θα κάνω αυτό που θα κάνω. η τελευταία νομίζω ότι έκανε πρόσφατα ταινία τον Μπάρντο το οποίο είναι όπως ήταν το Ρώμα του Κουαρών είναι το δικό του αυτοβιογραφικό το 22 που έκανε αυτό και θυμίζει πάρα πολύ αυτό στο στυλ υπάρχει κάτι δεν νομίζω ότι είναι Λουμπέσκι υπάρχει κάτι το θεατρικό, το συμβολικό καλά ο παραλογισμός και κάτι σουρεαλιστικό σε μια ιστορία που είναι της γειτονιάς του των βιωμάτων του το προγονική του πάντα εξαιρετικά ενδιαφέρον ακόμα και όταν μου γυρίζει λίγο το μάτι ανάποδα με τον Ινιάρη έχει προφανώς ένα τρόπο αφήγησης αλλά τον οποίο κάθε φορά εξελίσσει δηλαδή βάζει και άλλες τρόσεις έχει μια βάση με αυτά που ασχολείται ας πούμε και τα λοιπά που πολύ συγκλίνουν και τον Μπέρντμαν με τον Ντέγκερ που έχει πολλά κοινά όντως αλλά έχει και έξτρα πράγματα δηλαδή προσθέτει προσθέτει προσθέτει προσθέτει Πιστεύεις ότι η πολιτικοποίηση του σινεμά Δηλαδή το γεγονός ότι το τρέχον σινεμά αποκτά Εντάξει δεν μιλάω τώρα για τη γενικότητα
Τι που κάθε ταινία είναι πολιτική, κάθε πράξη είναι πολιτική Για αυτά που εμπεριάχουν λίγο περισσότερο την πολιτική μέσα Πιστεύεις ότι αφορά αυτό το κομμάτι Ένα κοινό που θέλει να πάει σινεμά Δηλαδή αυτές οι ενέσεις πολιτικής συνείδησης Μέσα στις ταινίες Πες το οικολογικό Πες το λίγο αντιεξουσιαστικό Ενάντιον των ολιγαρχών Που όλοι μιλάνε Πιστεύεις ότι έχει Ανταπόκριση στο κοινό Ξαγυρώνεται Ίσως έχει περισσότερο ρίσκο Δηλαδή όταν είναι τόσο Πολωμένα τα πράγματα πολιτικά Ενδεχομένως ο κόσμος να μην πάει να δει μια ταινία Δες τι έγινε με την Οδύσσια Πόσες κόσμους έλεγε δεν θα πάει να δει την ταινία Γιατί την θεωρεί Ω, άλλο που τελικά πήγε Χωρίς ο πλανήτης Εκεί όμως είναι κάτι άλλο Είναι κόσμος που αισθάνεται προσβεβλημένος Τσαντισμένος και θυγμένος Με κάτι το οποίο θεωρεί δικό του Θεωρεί ότι Όχι γιατί αυτό συνεβήκε στην Αμερική Το ξεκίνησαν στην Αμερική Πρώτα στην Αμερική άρχισαν τα κόντρα Σε αυτό το πράγμα που Κατευθυνόμενα από συγκεκριμένη πολιτική γραμμή
Κατάλαβες Άρα όλο αυτό ξεκίνησε από μια πολιτική γραμμή άμα θες γιατί χρησιμοποιείται και πάρα πολλοί προσπαθούν να απολώσουν και μέσα από τα social media με το που βρίσκεις να πιαστείς από κάτι εδώ μου γράψανε ότι για το Resident Evil το κάνανε woke μην πάτε να το δείτε νομίζω ότι η λέξη woke δεν ξέρουν καν σημαίνει πια παραφραστεί και παρανοηθεί όσο καμία άλλη αυτό είναι όμως πάρα πολύ επιτυχημένο για όσους επιφέρουν να την χρησιμοποιήσουν ως μέσο προπαγάνδας.
Σημαίνει ότι κάνουν πολύ καλά τη δουλειά τους. Κατάλαβες. Αλλά ναι, σίγουρα ρε παιδί μου, γι' αυτό να επιστρέψουμε στο ερώτημα πιο συγκεκριμένα, όταν μια ταινία είναι πολιτική σε βαθμό που το αναγνωρίζεις πολύ συγκεκριμένα πόσο πολιτική είναι και ποιον κράζει αν θες ή ποιον υποστηρίζει, αλλά πολύ συγκεκριμένα και όχι με τρόπο που έρχεται σε δεύτερη ανάγνωση, Η μαγεία ενδεχομένως στην τέχνη του σινεμά, γιατί το σινεμά, ο λόγος που αγαπώ τόσο πολύ το σινεμά, είναι επειδή είναι η μοναδική τέχνη αν θες, όχι μοναδική, είναι η μουσική μέσα σε αυτό, αλλά ιδιαίτερα το σινεμά είναι μια τέχνη η οποία για να, δεν μπορεί να στέκεται μόνη της όσον αφορά ως τέχνη, πρέπει να είναι και entertainment.
Υπάρχει ένα 50% άμα θες entertainment 50% τέχνη, δεν είναι πάω να δω ένα πίνακα, δεν είναι απαραίτητα entertainment ένας πίνακας να τον δεις μπορεί για κάποιον άλλο, αλλά κατάλαβες το όλο να πω άρα εκεί παίζεται αυτό το παιχνίδι και πρέπει να βρεις την ισορροπία πάντα και σκηνοθέτες που δεν παίζουν καθόλου παιχνίδια όπως ο Στεφάν Μπρίζε που κάθε χρόνο είναι στα φεστιβάλ ή κάθε χρόνο παραχρόνο ο Γάλλος σκηνοθέτης ο Κομμουνιστής συνήθως ο Μεσάν Λεντών παίζει στις ταινίες του και είναι πάρα πολύ σοβαρός με όλα αυτά και συνήθως παίρνει το βραβείο σε ένα ρίγου.
Υπάρχει και αυτό ρε παιδί μου αλλά δεν είναι, δεν είναι, δεν απευθύνται σε πολύ κοινό. Που ο Πολ Τόμας Άντερσον αρνήθηκε κατηγορηματικά σε όλες τους συνεντεύξεις να μιλήσει για την πολιτική. Δηλαδή έκανε το μια γραφή, όλοι τον οντάγανε για αυτό, δηλαδή δεν υπάρχει ένας άνθρωπος. Ποτέ σε κανένα σπίτς σε καμία συνέντευξη δεν είπε και να αφήσεις και τον κόσμο να...
Αυτό, άστο εσύ και ζήστε το. Εγώ το συμφωνώ απόλυτα. Ειδικά στη συγκεκριμένη ταινία. Καλά, εμένα το λες εγώ οπότε παίρνω συνεδέυξεις κάθομαι και κοιτάω τον κόσμο και λέω απορώ γιατί δίνετε συνεδέυξη. Αλλά δεν με συμφέρει γιατί είναι μέρος της δουλειάς μας. Γιατί λέω, άμα δεν είναι καλή ταινία τι να πεις. Και άμα είναι καλή ταινία τι να προσθέσεις.
Από την άλλη μπριγιά καταλαβαίνω ότι ο κόσμος Πρέπει να ταυτίζεται με πρόσωπα Δηλαδή λίγο να Να αισθάνεται ότι ξέρει την ιστορία Πίσω από αυτόν που Είτε τον έκανε να ονειρευτεί Είτε τον έκανε να τον ερωτευτεί Να την ερωτευτεί Πολλές φορές όταν έχεις δει κάτι και δεν το χορτένεις Έστω και μια μικρή εξτραπληροφορία Μπορεί να σε βοηθήσει Να το χαρείς ακόμα να το ξαναβιώσεις Δεν θυμάσαι τι είχε γίνει γιατί ήσουν πολύ μικρός, με το Τιτανικό που όλοι, όλες προσπαθούσαν να καταβροχθήσουν λεπτομέρειες για το γύρισμα για το λίο, για το γιατί ήταν αυτή η κοπέλα δίπλα του δεν ξέρω, το Τιγκέιτ Βίντσλετ και όχι μια άλλη γιατί δεν ήταν η Ουλιέτα του από το Ρωμαίο πριν του Μπάζ Λέρμαν και τι γίνεται μετά και τι χρόνια σχολιώθησα με το Τιτανικό.
Κάτι θυμάμαι. Είναι δηλαδή η τελευταία ταινία που ενώνει τις παρυφές του 21ου αιώνα με αυτό που λέγαμε κλασικό Hollywood και όλο το studio system που είχε δημιουργήσει τη μυθολογία και ποια είναι αυτή και από πού κατάγεται και τι μυστήριο είναι και ο άλλος μήπως είναι πλεκμένος σε ένα έγκλημα και λίγο ταχανικού κουλώσια ένα πράγμα πολύ μυθολογικό που έκανε τον κόσμο να λέει πω πω αυτή η άνθρωπη είναι άπιαστη και κατέρευσε πλήρως με τα social media με το που μπήκαν στα social media αυτή η άνθρωπη όλοι αυτοί.
Ναι, βέβαια τους έφερε άλλα πράγματα, μπορεί να βγάζουν πάρα πολλά χρήματα από αυτό, έτσι, τους προσφέρει κάτι άλλο, αλλά έχει χαθεί αυτό το ζωνεστικού αφούλανε και οι Γάλλοι, το μυστήριο, το άπιαστο, όπως είπες, που αυτοί οι άνθρωποι δεν πιάνονται, δεν μπορούν να ξέρουν, μην υπάρχει ένα μυστήριο, μην υπάρχει κάτι. Μια άβρα χάθηκε αυτό πια, γιατί έχεις πρόσβαση σε καθημερινές στιγμές του αλληνού, Άρα τον εξανθρωπίζεις πολύ περισσότερο Και πάει να είναι ένα άγαλμα Επειδή μίλησες πριν για το ACT Την απαραίτητη πράξη Του πολίτη Εσύ θεωρείς ότι πράτης Όχι, όχι αρκετά σίγουρα Μισό λεπτό Με αυτά που λες, γιατί περισσότερα λες και λιγότερα γράφεις Παρότι Πολλά από αυτά που λες τα έχεις γράψει πριν Ναι Δεν είσαι άσχετος με το μολύβι Και το χαρτί δεν πιστεύεις ότι έχουν κάποιο νόημα ή είναι όλα διασκέδαση όχι έχουν νόημα αλλά δεν πιστεύω ότι δρώ αρκετά γιατί όπως όλοι οι άλλοι μπορούν να κάνω κάτι then I go about my day θα ήθελες να περισσότερο θα όφυλα να θα πω
δεν είναι εύκολο πολλές φορές να ισορροπήσεις ανάμεσα σε αυτό που θεωρείς ότι είναι το πιο σωστό και τη βολή σου για να μην λέμε ψέματα γιατί ναι θα δούμε θα στενοχωρηθούμε για τα παιδάκια στην Αφρική, στην Παλαιστίνη, όπου θες τέλος πάντων και θα πούμε μήπως να δώσω εγώ και εγώ ένα 20 ευρώ να βάλω και μετά θα πας και θα φας τον τίνο σου και μπορεί να ξοδέψεις 100 ευρώ ας πούμε καλός ή κακός, η βολή και αυτό είναι ακριβώς, γι' αυτό ίσως με άγγιξε και τόσο πολύ αυτή η ταινία γιατί είναι πράγματα που σκέφτομαι εγώ αυτά είναι πράγματα που με βασανίζουν και πολλές φορές θα σκεφτώ, δηλαδή θα κάνω πολλές φορές και πολιτικά βίντεο.
Μέσα πάντα από το πρίσμα του σινεμά. Αλλά θα μιλήσω για πράγματα όπως θα μιλήσω για την Παλαιστίνη. Για μένα είναι αυτό. Για να κάνω τον δικηγόρο του Αγγέλου και όχι του Διαβόλου. Οτιδήποτε είναι προοδευτικό και ανθρωπιστικό μαζί από αυτά που γράφει κάποιος ή λέει, είναι μια πράξη. Δεν θα την έλεγα πολιτική. Δεν θα το βάλω σε ένα τόσο μεγάλο πλαίσιο.
Θέλω να πω ότι κάτι κάνει ο άνθρωπος Όταν τα κάνει αυτά Μην αποκαρδιώνεσαι Μην τραβάκτονε αυτός προς τα κάτω Απλά ήμουνα πάντα λίγο αυστηρός με τον αυθό μου Και πάντα πιστεύω ότι δεν κάνω αρκετά Φαντάζεσαι να σου να το αντίθετο Λες, όχι καταπληκτικός Εσύ καρητήρια Από μένα σε μένα δεν είναι σωστό Αυτά είχαμε να πούμε Σίγουρα είχαμε κι άλλα, αλλά κάποια στιγμή πρέπει να ξεκουραστεί και ο κόσμος που μας ακούει.
Να θέλει κι άλλα. Τα οποία θα έρθουν ελπίζω σύντομα. Σε ευχαριστώ πάρα πολύ. Και εγώ σας ευχαριστώ Θοδωρή. Είμαι ο Θοδωρής Κουτσογιανόπουλος και αυτό ήταν ακόμα ένα επεισόδιο της σειράς Pulp Fiction. Για να μην χάνετε κανένα επεισόδιο ακολουθήστε μας στο Spotify, στα Apple Podcasts και στο κανάλι της Λάιφο στο YouTube.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
