Ταινίες τρόμου: Τι έρχεται και τι πραγματικά αξίζει;
Pulp FictionΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Με αφορμή το «Backrooms», ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος και ο Μάκης Παπασημακόπουλος αναλύουν τις πιο αναμενόμενες ταινίες τρόμου των επόμενων εβδομάδων, ξεχωρίζοντας εκείνες που έχουν κάτι νέο να πουν από άλλες που απλώς επαναλαμβάνουν γνωστές συνταγές.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
μέλλον σε αυτό το είδος ή αν έχει αυτοεξαντληθεί αν υπάρχει ένα μισάνυχτο παράθυρο ή εν πάση περιπτώσει ένα μυστικό δωμάτιο, ένα backroom δεν το είπα τυχαία, που θα μας εξάψει λίγο την περιέργεια. Είμαι ο Θοδωρής Κουτσογιανόπουλος και αυτό είναι ακόμα ένα επεισόδιο της σειράς Pulp Fiction. Για να μην χάνετε κανένα επεισόδιο, ακολουθήστε μας στο Spotify, στα Apple Podcasts και στο κανάλι της Λάιφο στο YouTube.
Είναι τα podcast της Λάιφο. Καλώς το Μάκη. Χαίρετε, χαίρετε. Ευχαριστώ πάρα πολύ που ήρθες. Εγώ ευχαριστώ για την πρόσκληση. Θέλεις να κάνω συστάσεις, έχουμε ξαναβρεθεί. Έχουμε ξαναβρεθεί μόνο, εντάξει τι συστάσεις τώρα, κάνω διάφορα εκεί. Κάνεις διάφορα, θες να μου απαντάς με ένα ναι ή με ένα όχι αν συμφωνείς. Είσαι podcaster, ραδιοφωνικός πραγωγός, Κομίδιαν Αθλητικός αναλυτής Κατατόπους Καλτίστας Και συνάδελφος για δύο χρόνια Ναι ναι φυσικά για δύο χρυσά χρόνια Τα οποία μακάρι να είναι Να γίνουν κάποια στιγμή περισσότερα Ποτέ δεν ξέρεις Και με DJ Ναι ναι Και κλόουν δεν έχεις γίνει σε παιδικά πάρτι Δυστυχώς όχι ακόμα Αλλά ξέρεις έχω ακόμα χρόνο Δηλαδή νομίζω ότι Μπορεί να μου ανοιχθεί και αυτή η πόρτα Ξέρω ότι η αγάπη σου βρίσκεται Ξέρεις η αδυναμία σου Στο σινεμά βρίσκεται σε Κάποιες κρυπτικές ταινίες Ναι Παλιών δεκαετιών Δράσεις κυρίως Αλλά και τρόμου Και πολύ τρόμου Δηλαδή γι' αυτό σε κάλεσα εδώ και πάλι Για να μιλήσουμε γι' αυτό το κουτί της πανδώρας
Που ο καθένας αγαπάει Με τον δικό του τρόπο και υπάρχει πάντα η αίσθηση από μια ηλικία και μετά ότι λίγο τα έχουμε δει, λίγο τι θα μας πούνε τώρα οι εκπλήξεις είναι αραιότερες και το σοκ εν πάση περιπτώσει πολύ πιο δύσκολα έρχεται εκτός εάν κάνω κάποιο λάθος, εκτός εάν περιμένω Καθόλου, καθόλου. Νομίζω κιόλας ότι η εποχή είναι αυτή που το κάνει πιο δύσκολο δηλαδή ο τρόπος που επικοινωνούνται πλέον οι ταινίες είναι περισσότερος το δίνω νιανιά στο πιάτο και πολύ λιγότερο σου δίνω μια μικρή δαγκωνιά, ένα τέιστερ.
Δηλαδή αν σκεφτούμε για παράδειγμα το πόσα λίγα πράγματα μας αποκάλυπτε η original καμπάνια του Alien. Έχεις απόλυτο δίκιο, ναι. Ούτε είναι απλά η γραμματοσυρά και η ατάκα in space no one can hear you scream. Και ουσιαστικά ακόμα και τα πρώτα τρέιλερ σου δίνουν ανελάχιστα πράγματα. Το ίδιο και στο The Thing. Όταν πλέον τα τρέιλερ και οι καμπάνιες σου δίνουν μόνο το τέλος δεν σου δίνουν και καμιά φορά σου το δίνουν και αυτό είναι πολύ δύσκολο να κρατήσεις το element of surprise δηλαδή μην ξεχνάμε ότι σε κάτι μη τρομικό το γεγονός ότι στο τελευταίο Blade Runner η αποκάλυψη του Χάρισον Φόρντ δεν έπρεπε να υπάρχει στο τρέιλερ και γι' αυτό κιόλας η σκηνή είναι φτιαγμένη για να περιμένει να δει κάτι ο θεατής και λες τι περιμένω αφού ξέρω ποιος είναι αλλά η αρχική σκέψη της ταινίας Θα να μην αποκαλυφθεί να είναι το big reveal της ταινίας Αλλά επειδή έπρεπε να το συνδέσουμε αρκετίστηκα Ότι η επιστροφή του Χάρισον Φορτ Μας το έδωσαν στο τρέιλερ Θέλω να πω ότι είναι πάρα πολύ δύσκολο
Ως αδύνατο πλέον να έχεις το element of surprise Τελείως άσχετα τώρα σε φαντάζομαι Αναδρομικά Στις κάνες που έρχονται Μάιο κάθε χρόνο Τις παλιές δεκαετίες Ενενήντα δύο χιλιάδες Που ενώ γινόταν χαμός με τους καλλιτέχνες περχόντουσαν κατάλαβες τώρα world cinema στην κρουαζέτ κυκλοφορούσαν βαμμένα ζόμπι από τη τρόμα και λέγα αυτό που κολλάει φυσικά γιατί υπάρχει αγορά και λοιπά ποιοι είναι αυτοί οι τύπικες δεν ήξερα μιλάμε για εποχές προ-internet σε φαντάζομαι σε ένα εκεί ότι θα είχες θα είχες υπνοτιστεί με τα χέρια μπροστά όπως σαν τα παιδάκια του weapons και θα πήγαινες προς το μέρος τους και θα έλεγες, είσαστε η οικογένειά μου.
Εκατό τρισσεκατό. Θέλω να μου πείτε πού να δω την ταινία σας. Εκατό τρισσεκατό. Προσπαθούσαν να πουλήσουν κάτι. Ναι, ναι, ναι, δεν το συζητάω. Αυτά τα B-movies, τα οποία βέβαια είναι πλέον διαθέσιμα, προσβάσιμα για όλους. Λοιπόν, τι έχουμε αυτή τη στιγμή στις αίθουσες. Καταρχάς το Ready or Not, το 2 βγήκε. Το? Το Ready or Not.
Α, το Ready or Not, ναι, ναι, ναι. Βγήκε Και που βγήκε Εγώ πιστεύω κιόλας ότι κάποιες ταινίες Είναι και λίγο δεν χρειάζονται sequel Αυτοί δεν χρειαζόταν καθόλου sequel Που μ' άρεσε το πρώτο Και εμένα πολύ Και η νύφη στα κόκκινα Θα μπορούσε να το δει κανείς σαν ρομαντική κομεντή για τους ανήποπτους, που θα τους έκανε να σκεφτούν πάρα πολύ σοβαρά το μέλλον τους.
Φυσικά και είναι πίτσος horror movie, αλλά διατηρούσε την κομμωδία που εδώ προσπάθησε να αρμέξει πάρα πολύ σφιγμένα και πολύ εκβιαστικά. Εμένα δεν μου λειτουργήσε καθόλου. Καθόλου. Και απογοητεύτηκα πάρα πολύ, γιατί όντως μου είχε αρέσει πάρα πολύ το πρώτο. Και βλέποντας το sequel, το οποίο πήγα να το δω με... Το είδαμε, έκατσα να το δω με προσμονή, πώς να σου πω.
Και δεν μου λειτουργήσε ούτε πέντε λεπτά. Τίποτα. Στις 16 του μήνα Απριλίου βγαίνει το Mother Mary. Το Mother Mary, ναι. Ας το δούμε. Συνεχίζουμε. Για να εξηγήσω τι είναι, είναι η Anne Hathaway στην ταινία που ίσως περιμένουμε λιγότερο από ότι το διάβολος φοράει πράγμα, που θα βγει και αυτό Απρίλιο τέλος. Καλά, εκεί υπάρχει τρομερή αποκάλυψη που βρίσκω οι διοφοίοι της Mell Street, για να κάνω μια άσχετη παρένθεση, που όλοι πιστεύουν ότι μιμήθηκε την Άννα Βίντερ παίζοντας τη Μιράντα Πρέσλι και λέει όχι, όχι, καθόλου.
Έκλεψα όλον τον Μάικ Νίκολς Που παρατηρούσα όταν με σκηνοθετούσε Και τον Κλίντι Στουτ Όπως γέφυρος του Μάντισον Όπως δεν μιλάει δυνατά Και όλοι σκύβουν για να ακούσουν Τι λέει όπως έκανε η Μιράτα Καταπληκτικό τρίβι αυτό Και όλοι σκύβουν Και λένε τι είπε τώρα Φοβερό Οπότε αυτό απαντάει και στους ηθοποιούς Που καμιά φορά τους πιάνει το παράπονο Και λένε δεν είμαστε όμως αρκετά δημιουργεί ως ο εισεναρίστες και σκηνοθέτες μπορείς να γίνεις αν θέλεις αν έχεις φαντασία και σου κόβει και πήρα λοιπόν, στο Mother Mary η Mother Mary που είναι η Αν Χάθαουε είναι κάτι ανάμεσα σε Τέιλωρ Σουίφτ και Μαντώνα μια ποπστάρια η οποία έχει πάθει ένα μεγάλο κάζο έχει κάπως πέσει από τη σκηνή και έχει αποσυρθεί και πηγαίνει να επανέλθει για να κάνει πρόβα ένα φόρεμα στην προεινερωμένη της επίσης να πούμε ότι η Αν Χάθαουε μεγαλώνει υπέροχα και σαν ηθοποιός και σαν φιγούρα Είναι λίγο παραδυνατισμένη και αυτή σύμφωνα με το τρέντ της εποχής αλλά υπάρχει λόγος μέσα στην ταινία
γιατί είναι μια υπερκινητική καλλιτέχνη που χορεύει και κάνει και λοιπά και φυσικά προσέχει να είναι σούπερ στάρ πάνω στη σκηνή πηγαίνει στην προϊνερωμένη της που έχει τρομερό ράνκορ έχει πικρία μαζί της γιατί τη χώρισε απότομα, την απέκλεισε από το σύμπαν της και θέλει να της φτιάξει ένα ρούχο που να σημαίνει κάτι χωρίς να ακούσει το τραγούδι της και βγαίνει μέσα στην πορεία ότι και οι δύο έχουν ένα βίωμα που είναι υπερφυσικό που μοιάζει με όνειρο αλλά όμως που δεν είναι ακριβώς όνειρο αλλά είναι πολύ σαρκικό δηλαδή το έχουν νιώσει και προσπαθούν να το ξορκίσουν για να μην πω άλλα και έχει χρώμα πάρα πολύ κόκκινο βαθύ λοιπόν την ταινία την έχει συγκροτηθεί ο David Lowery ο οποίος έχει κάνει το πολύ ωραίο Ghost Story Με ένας εντόνι λίγα μέσα Ένα διαμέρισμα τάκι Ξέρετε, ένα σπιτάκι αναμνήσεις Και μια μπαλάντα από χωρισμού και χωρισμού Και από χαιρετισμού όπως θες πες το Έκανε μια υπέροχη ταινία Μας έδωσε μια υπόσχεση Και εκ τότε μας κρατάει στο σασπένσμα αυτή την υπόσχεση
Τι θα κάνει, θα κάνει ένα ευγενικό mainstream Ή θα κάνει κάτι ενδιαφέρον Εδώ όλη η ταινία στο σκηνικό της κομμάτι Μοιάζει πολύ με το Vox Lux αυτό το παράξενο πράγμα του Μπρέιντι Κόρμπετ το οποίο εμένα με συνεπήρε γιατί κάτι έλεγε για τη φήμη που εν πάση περιπτώσει το είπε με αυτό το μαξιμαλιστικό και λίγο υπερφύαλο τρόπο αλλά κάπως το κάνει εδώ μιλάει για το τραύμα, μιλάει για την ταυτότητα, μιλάει για την απώλεια μιλάει για κάτι διαφορετικό και δεν κάνει απολύτως τίποτα το πρώτο κομμάτι είναι υπερδιαλογικό το δεύτερο έχει ένα βερμπαλισμό άλλου τύπου οπτικό, δεν λειτουργεί καθόλου ο τρόμος που πάει να βγάλει γιατί μιλάμε για μια μεταφυσική εμπειρία. Είναι νομίζω και δύσκολο να παραμει... γιατί είναι και λίγο buzzword της εποχής το τραύμα και νομίζω ότι η αιμονή στην ανάλυση των τραυμάτων, ειδικά σε καλλιτεχνικό επίπεδο, πολλές φορές ελοχεύει ο κίνδυνος να αφοσιωθείς αυτό και να ξεχάσεις ότι το όποιο τραύμα πρέπει να επιρετεί μια ιστορία. Και δεν μπορεί η ιστορία
να επηρετεί την φιλοσοφική αναζήτηση του δημιουργού. Καλές και φιλοσοφικές αναζητήσεις αλλά επί της ουσίας πας σε μια ταινία για να δεις μια καλοστημένη ιστορία. Αυτό πρέπει να είναι το βασικό. Όταν δεν επικοινωνεί η ιστορία το νόημά της με έναν τρόπο που να υπάγεται στο είδος που θέλει και όχι που μπορεί να υπονοεί ή εμπάσπιπτως κρύβει Επίσης όταν χωρίζει χωρίς ο σκηνοθέτης Ενώ τα δύο μέρη σε δύο τελείως διαφορετικές φόρμες Το πρώτο μοιάζει με θεατρικό Το δεύτερο είναι πολύ εικαστικό Και κάπως δεν ενώνονται αυτά Είναι σαν να βλέπεις μια ταινία όπου παρατηρείς τη μία σκηνή να διαδέχεται την άλλη Λες και δεν υπάρχει αυτός ο περίφημος αόρατος σύνδεσμος Η κινηματογραφική κόλλα Που είναι ίδιον των μεγάλων σκηνοθετών Πάει αυτή Ναι Τρία μέτρα κάτω από τη γη τη βάλαμε Θέλω να μου εξηγήσεις το εξής Έρχεται σύντομα Το The Mummy Ναι Με το φοβέρο τίτλο Λυκρόνισμ The Mummy Σωστά, ναι Θυμάμαστε Φελίνη Καζανόβα, Φελίνη Σατήρικον Ακόμα και Λι Ντάνιελς Δε Μπάτλερ
Βεβαίως, ναι Ένας πάρα πολύ σπάνιος τρόπος για να κάνεις εισαγωγή σε μια ταινία Να βάζει ο δημιουργός το όνομα του πριν Μερικοί που θέλουν να το παίξουν και λίγο ταπεινοί λένε Επειδή υπήρχε αυτός ο τίτλος παλιότερα Βάλαμε το δικό μας για να ξεχωρίζουμε Ο Φελήνη επειδή ήταν ο Φελήνη και τελείωσε η ιστορία Εδώ λοιπόν ο Λίκ Ρόνιν που είναι ένας Ιρλανδός Σωστά Που είχε κάνει κάτι σαν Ανάσταση Evil Dead Και όλα αυτά συνέβησαν Όχι αυτό τον αιώνα Αυτή την πενταεξαετία Πώς και βάζει Έτσι τον αυτό του πριν Είναι τόσο περιζητητός Είναι τόσο πολυφερνός Θέλει να βγει παραπάνω Ακόμα και την Blumhouse η οποία Είναι παραγωγός εταιρεία και είναι γνωστή για το χορόρ Ο Κρόνιν έκανε και βασικά έχει καταπιαστεί και με ένα αρκετά παρεξηγημένο franchise με το Evil Dead Εμένα προσωπικά το Evil Dead Rise μου άρεσε πάρα πολύ, το θεώρησα άξιο κεφάλαιο σε ένα franchise το οποίο έσπευσαν να το προστατεύσουν οι οπαδοί του αλλά θεωρώ ότι σε σημεία του είναι αρκετά υπερτιμημένο όσο έχει να κάνει με την ποιότητά του
Απόλυτα δικαιολογημένο γιατί το πρώτο έγινε με πενιχρό μπάτζετ το original και ουσιαστικά το δεύτερο είναι σαν remake του πρώτου που είχαν λίγο παραπάνω χρήματα. Το Evil Dead Rise όμως εμένα μ' άρεσε δηλαδή. Μ' άρεσε το πώς πλεύρησε ο Κρόνιν το franchise και τον τρόμο του βιβλίου των νεκρών. Μ' άρεσε πάρα πολύ και μ' άρεσε που ήταν περιορισμένο μέσα στο κτίριο που σε έπαιρνε από το δάσος και σε πήγαινε στην πόλη.
Περιμένω να δω το Evil Dead Burn γιατί θα κάνει τριλογία ουσιαστικά. Θα κάνει και το Evil Dead Wrath το οποίο φημολογείται δεν ξέρω γιατί ένιωσε την ανάγκη να βάλει το όνομα του μπροστά στη Μούμια για να πει ότι δεν είναι η Μούμια που ξέρετε ούτε η Μούμια που ξανάρχισε απλά δεν το πιάνω προσωπικά δεν το καταλαβαίνω, δεν καταλαβαίνω την ανάγκη σου να το κάνεις θεωρώ ότι αν δεν θες ρε παιδί μου να συνδεθείς με ένα από τα πλέον ιστορικά τέρατα της τρομικής μυθολογίας μην το πιάσεις καθόλου, δεν χρειάζεται το όνομα του πονημός Brendan Fraser και Rachel Weisz το σταλγική και άλλου τύπου δεν είναι για να πεθαίνει στον τρόμο αλλά... Ναι λογικά θα είναι πιο popcorn σίγουρα και κάπως θα συνδέσει ένα παλιότερο κοινό με κάτι και ελπίζουμε κάτι καινούριο για να μπορούμε να το δούμε όλοι μας Στη Blumhouse έχεις εμπιστοσύνη μετά τον εξορτιστή θα σου πω βρίσκω τις παραγωγές της Blumhouse λίγο hit or miss ότι πιάσουμε Δεν θεωρώ ότι η Blumhouse έχει μεγάλο ποσοστό ευστοχίας να το πω έτσι
Τους πάω πάρα πολλοί που το κυνηγάνε Που κυνηγάνε ας πούμε ένα αρκετά nerdy κινηματογράφο Και να τον αναστήσουν και να τον διατηρήσουν Αλλά από εκεί και πέρα για μένα έχει πάρα πολλά Έχει πάρα πολλά χιτρομίες Δηλαδή τα paranormal activity από κάποιους σημείς και πέρα δεν μου λέγανε τίποτα Τα insidious δεν μου έχουν πει τίποτα Αντιλαμβάνομαι πλήρως τι πάνε να κάνουν Αλλά εμένα δεν μου μίλησαν ποτέ Τον εξορκίστη τον τελευταίο τον είχες δει έτσι Δεν μου άρεσε καθόλου Καλά, όχι απλά καθόλου, ήτανε Απορώ πως βγήκε Ήτανε από αυτό το σκηνοθέτη που είχε μια εγγύηση Οπότε δεν μπορούσαν να τον πειράξουν Δεν μπορούσαν να τον διώξουν Απλά το πήρανε μετά Και από ό,τι βλέπω θα ξαναγίνει Δηλαδή ξαναξεκινάει αυτό με τις Κάλε Τζοχάνσον Κάποια στιγμή Κάτι τέτοιο Νομίζω ότι είναι πρωταπηλιάτικο αυτό Έχουν δοκιμάσει να κάνουν τόσα πολλά φραντζα Έχουν κάνει το Ouija, έχουν κάνει το The Perds Που είναι το Perds σαν φραντζές μου άρεσε πάρα πολύ Και θεωρώ κιόλας ότι Είναι και ακόμα πιο
Επίκαιρο τώρα το Perds Και αυτό το οποίο έχει ως κεντρικό επιχείρημα το Perds Είναι το Get Out το οποίο ήταν εξαιρετικό Από τα πολύ μεγάλα highlights, Blumhouse Το γνωστό Jordan Peele Ναι ναι ναι Α είναι Blumhouse αυτό Καλά αυτό είναι αριστούργημα αλλά νιώθω ρε παιδί μου ότι για κάθε get out υπάρχουν και δύο widget αυτό είναι το θέμα με την Blumhouse εκεί πέρα βάζει ένα brand name οπότε σου λέει θα έχουμε τους αλλά έχει πάρα πολλά ασχολείται πολύ με τον τρόμο είχε το creep 2 για παράδειγμα το οποίο είναι καταπληκτικό και θεωρώ από τα πολύ ωραία found footage του τρόμου έχει το truth or dare για κάθε ένα καλό Σούρχονται δύο-τρία υπό του μέτριου Γι' αυτό δεν την εμπιστεύομαι πολύ Δηλαδή βλέπω το σήμα της Blumhouse Να σκάει σε ταινία τρόμου και λέω Τακώνεσαι λίγο Το 28 χρόνια μετά μ' άρεσε Δεν το περίμενα Δεν είχα καμία απέτηση από αυτό το franchise Από τόσα χρόνια Το είχαμε ξεχάσει λίγο Αλλά υπάρχει λόγος που ξανά ήλθε Και το έκανε ασυμβίβαστα Και ενδιαφέρον ότι το πήραν δύο σκηνοθέματα
Δηλαδή ο Ντάιν Μπόιλ και η Νάιντα Κώστα Κάπως χώρισαν Και την εικόνα Αλλά και τις προθέσεις Καλά εντάξει ο Ντάνι Μπόιλ θέλει να ξορκίσει το θάνατο Να μείνει για πάντα νέος Δηλαδή μπαίνουνε Με τόση φόρα Λες και είναι τελικός των 100 μέτρων Πάντα Αλλά και το φινάλε αυτού του κύκλου Γιατί μπαίνει ο Κίλιαν Μέρφυ από ό,τι βλέπουμε Πιο δυναμικά πάλι Μου ανανέωσε λίγο Το ενδιαφέρον Χωρίς βέβαια να μου δημιουργήσει μια τρομερή έκπληξη Αλλά το εκτίμησα πάρα πολύ Αυτό το εκτίμησα περισσότερο από το Boyle πάντως το πρώτο στους χαρακτήρες Μάλιστα και σαν ρυθμός μάλιστα γενικότερα πολύ περισσότερο, το βρήκα πολύ πιο έντονο αυτό το εκτίμησα το άλλο το βρήκα και λίγο σαν πρέπει να κάνω κάτι για να ξαναφέρω τον κόσμο και να του θυμίσω τι είναι αυτή η ταινία το οποίο δεν ξέρω αν το χρειαζόμασταν στην πραγματικότητα δηλαδή στην αρχή είχε ένα λίγο πιο slow pace, άργησε άργησε δηλαδή Ένιωσα ότι τράβηξε πολύ μέχρι να φύγουν οι χαρακτήρες και να πάνε και να αυτό και να χτίσουν οι σχέσεις τους.
Δεν μου πολύ άρεσε. Σε θυμάμαι στα περσινά Όσκαρ που μιλάγαμε να εκτιμάς ιδιαίτερα το γεγονός ότι έφτασε μέσα στις πεντάδες, στις μεγάλες και παραλίγο και η Demi Moore να πάρει το Όσκαρ. Το χασέ, πιστεύω, στις λεπτομέρειες για το substance. Γενικά εκτίμησες ότι το substance βρήκε μια αποδοχή πολύ πιο mainstream, ακριβώς γιατί Χτύπησε φλέβα Μίλησε για το ageism Για τις γυναίκες, για το Hollywood Όλο αυτό το πήραν και είπανε Μίλησε για ένα πολύ σύγχρονο φόβο Ναι ακριβώς, δηλαδή δεν αναμάστησε κάτι παλιό Το έκανε λίγο καινούριο Και να σε ρωτήσω αν είδες το Sinners Το είδα Σου λειτουργήσε ως χόρορ Γιατί είναι πολλά μαζί μου θύμισε πάρα πολύ το Frontage to the Dawn δηλαδή σε σημείο που ομολογώ ότι δεν κατάλαβα τον ενθουσιασμό τον άκρατο ενθουσιασμό για το Σίνερς σε επίπεδο ταινίας υπό την έννοια ότι δεν έμοιαζε απλώς με το Frontage to the Dawn είναι πάνω κάτω τα ίδια beats έτσι δηλαδή αυτό είναι είναι δίδυμο έστω και αν το δίδυμο το παίζει ο ίδιος άνθρωπος
ωραία έχει supporting characters και ουσιαστικά είναι ένα μια μπουκα των zombie είναι μια ταινία πολιορκίας ουσιαστικά δεν μου κάνει καμία ουσιαστική διαφορά με το πρέμις του Φοντάρ Στυλντών όχι πως το λέω αυτό για κακό απλά δεν καταλάβαω τον ενθουσιασμό της πρωτοτυπίας εντάξει μ' άρεσε πάρα πολύ που δόθηκε μια ευκαιρία στον Μάικλ Μπιτ Τζόρνταν και να πάρει το Όσκαρ μου είναι μια από τις πολύ συμπαθείς μετοχές του Χόλιγουτ πάρα πολύ συμπαθείς επειδή η ταινία υπολήφθηκε του One Battle After Another οι κύριοι δημιουργοί του πήραν και οι δυο τους Oscar δηλαδή ο σκηνοθέτης πήρε το σενάριο και ο πρωταγωνιστής πήρε τον πρώτο ρόλο άρα λοιπόν η ταινία είναι καλά παρκαρισμένη στην ιστορία την πρώτη φορά να πω τη μαύρη την αλήθεια ήμουν λίγο τη δεύτερη φορά που την είδα λέω ok i get it ίσως ήμουν λίγο πιο συγκεντρωμένος είχα λίγο καλύτερη διάθεση δεν σκέφτηκα καθόλου γιατί στην αρχή όταν μου θύμιζε τον Τάσκλντ Τόν και λέω έχω ξαναδεί αυτό τη δεύτερη φορά όταν τα άφησα
λίγο πίσω όλα αυτά τα πράγματα και συγκεντρώθηκα λίγο στη μουσική, στο πόσο ωραία κέντα για τη μουσική μέσα στις σκηνές και το πόσο αυτό ας πούμε το κάθε beat της ταινίας ουσιαστικά ήταν μια ανάγνωση των αφροαμερικάνικων ανησυχιών μου άρεσε λίγο αυτό το πράγμα, είχε πράγματα να πει η ταινία. Κάποιοι ίσως θα μπορούσαν να πούνε λίγο μια κοινική άσκηση αυτό ακριβώς να κάνουμε tick τα boxes τα οποία θα μας ανοίξουν την πόρτα για ένα mainstream κοινό αλλά δεν το βλέπω κακό αυτό. Συν το γεγονός ότι χαίρομαι που μια παραγωγή η οποία δεν είναι άλλο ένα franchise που συνδέεται με κόμικ και βίντεο game πήγε καλά. Για μένα είναι μια νίκη αυτό.
Όπως επίσης αν πάρουμε τον περσινό τρόμο η καταπληκτική μου ταινία ήταν το Weapons Δεν ξέρω αν σάρρεσαι. Όχι. Στις 2.17 το πρωί, κάθε παιδί σκοτώθηκε, έφυγε από το σπίτι, πηγαίνει στους καθαρίς και μέσα στον αυγό και δεν έρχεται πίσω. Θεωρώ γενικότερα ότι ο Ζακ Κρέγκερ είναι λίγο σέιμι η εξελίξη των ταινιών του. Ελλάζουν το Barbarian και το Weapons.
Μ' άρεσαν πάρα πολύ στην αρχή. Μ' άρεσε καταπληκτικά το πρέμις και των δύο ταινιών Λέω ωραίο Δεν το έχω ξαναδεί, δεν μου θυμίζει πάρα πολλά πράγματα Ωραίο, ειδικά το Barbarian Το λάτρεψα Και νιώθω ότι Πάσχουν και τα δύο Από το ίδιο πρόβλημα που είχε το One Battle After Another Καταπληκτική πρώτη ώρα Και η τελική ευθεία Όλων αυτών των ταινιών είναι Το Barbarian είναι Μεταμορφώνεται σε ένα Run of the Mill Monster Movie Και λες γιατί το ζητήσαμε το προηγούμενο το weapons ουσιαστικά κάνει ένα και η κακή μάγισσα που τελικά τα παιδιά τα κάτισαν γύρισαν αντίον και το one battle after another το οποίο σου κάνει ένα καταπληκτικό σου χτίζει ένα φοβερό διακοίδευμα και στο τέλος κάνει τα μπόξες για να μην στεναχωρηθεί κανένας παρότι η τελική ευθεία είχε τόσα βουναλάκια πάνω κάτω Εμένα μου άρεσε πάρα πολύ όλο Όλο όλο όλο όλο όμως Αυτό δηλαδή ενώ το weapons μου άρεσε Σαν πρέμις θεωρώ ότι Πάσχει από κάτι το οποίο Πάσχων Αναπόφεκτα πολλές ταινίες τρόμου Όσο καλή ιδέα και να έχεις
Εάν αυτή η καλή ιδέα Δεν φτάνει για να τεντωθεί Αφηγηματικά σε μια μισή δύο ώρες Και εξαντλείται Στο έξυπνο χουκ της αρχής Που έχουμε μεγάλο πρόβλημα σε αυτό Πολλές ταινίες τρόμου δεν λειτουργεί. Πάσχοι, πάσχουν Πάσχα έρχεται ρε Μάγκη η θεία Γκλάντις που ετοιμάζεται για πρίκουελ, δεν θέλεις να σου κάνει δώρο τη λαμπάδα της δικής της ταινίας Όχι είμαι οκ, ευχαριστώ Πρόσεξη, δεν θα είναι αυτό που βλέπουμε προφανώς θα είναι κάτι άλλο πριν πάλι τα γυαλιά της περούκιας και τα κοκκινάδια Θα το δω, προφανώς θα το δω Αλλά εντάξει, εντάξει, πρέπει να δυστυχώς δεν έχουμε βίντεο, είναι μόνο podcast Να το δω και αυτό μαζί με τα άλλα Εγώ το περιμένω παρόλα αυτά Στέκομαι λίγο στο Weapons Που αποτέλεσε την ατάκα της χρονιάς Μέχρι στιγμής Όπως την εξέφερε ο Steven Spielberg Γενικά μιλάει πολύ τον τελευταίο καιρό Ο Αναλή, τις ταινίες του, αγαπημένες τους σκηνές Από τις δικές του ταινίες Ναι, είπε ότι θα τον σπρώξει να κάνει ταινία Το αντίθετο Σόρι, είπε να μην ξανακάνει ταινία
Του λένε Θέλετε να κάνετε μια ξεχωρή ταινία τρόμου Ένα χόρορ και λοιπά Και λέει ευχαριστώ Επειδή είδα το weapons Και με υπερκάλυψε Δεν νομίζω ότι θα μπορέσω να κάνω κάτι Καλύτερο από αυτό Ό,τι και να κάνω Άρα λοιπόν Θα περιοριστώ στο ότι το είδα Και δεν θα το προσπαθήσω Δεν θα το επιχειρήσω Δεν νομίζω ότι είναι θέμα ηλικίας Γιατί δεν έχει σκαλώσει δεν έχει κατεβάσει ταχύτητες δεν είναι στο Ρελλανδί Είναι η τέλεια ταινία τρόμου δεν έχω ξαναδεικά τέτοιο μπράβο περιμένω τα πάντα από αυτόν και εγώ τελείωσα με το είδος έκλεισα έτσι είπε ο οποίος φυσικά βγάζει ταινία το καλοκαίρι το disclosure day Δεν είμαι κριτικός τρέιλερ Αλλά το τρέλερ μ' άρεσε πάρα πολύ.
Δηλαδή αυτό που παθαίνει σαν ρομπότ η Έμιλι Μπλάντ με τα ζουμ, τα απανωτά στον κόσμο που την βλέπει και κάτι που μας θυμίζει. Τη μία λέω αυτό είναι vintage Spielberg και απ' την άλλη λέω τι είναι όλο αυτό. Κάτι πάει να πει, κάτι πάλι σκαλίζει με τους εξωγήνους γι' αυτό και έχει βγει και έχει πει ότι δεν είμαστε μόνοι. Τέλος πάντων, αυτά που λέει εδώ και 40-50 χρόνια.
αλλά ξέρω να το κάνει τόσο καλά που το περιμένω γιατί είναι σαν μια γιορτή που μου την έχουνε στερήσει εδώ για χρόνια μια μεγάλη ταινία Spielberg που δεν είναι remake, που δεν είναι αυτά που χρώσταγε τύπου Fabelmans αλλά είναι κάτι που τον απασχολεί και επειδή είναι ένας σκηνοθέτης που το μοτέρ του δεν παθαίνει τίποτα ομολογώ ότι πλάκα πλάκα πόσο χρονών είναι τώρα μοκοδονταρίζει φαντάζομαι αν δεν είναι, είναι λίγο πιο μικρός από το Scorsese που είναι εκεί περίπου άλλος ένας επίσης που καλά το είδες αυτό στο στούντιο το ηλεοπτικό που είναι ο Σκορσέζης στην αρχή να κάνει τη γέννημα να ήταν πάρα πολύ ωραίο αλλά αν βάλουμε αυτόν το κάνουμε λίγο έτσι και λέει, ok μπορώ να το κάνω και αυτό, λες να το κάνω έχει τόσο ωραία φιγούρα και φωνή και μετά λέει κλαίει, είναι ο Σκορσέζης και κλαίει λέει γιατί του πούμε δεν θα κάνει ταινία χάρηκα πάρα πολύ με το στούντιο βρίσκω ότι είναι τέλεια σάτυρα που λειτουργεί και πολύ σε πόλη στραίτρο. Τέλος πάντων, κάναμε μια λοξοδρόμηση, αλλά
μιας και λέμε για το τι έπεται, να πάμε στα backrooms. Ναι, βέβαια. Λόγκ, μπορείς να με ακούς? Δεν κατανοήσω. Τι είναι αυτό? Είναι παντρευτικό. Είμαι σωστός. Γεια. Τα οποία εισάγουν μία καινούρια ορολογία από τα 4chan μέχρι τα liminal κτλ. Είδαμε το τρέιλερ για κάποιον που δεν έχει εξοικίωση με το τι είναι αυτό, ποιο είναι το background αυτού βλέπεις ένα αρκετά, μια αρκετά ορθόδοξη εισαγωγή με έναν άνθρωπο που ψάχνει να βρει τι συμβαίνει. Η διαφορά είναι ότι οι χώροι αυτοί είναι σαν πάρκινγκ που κατεβαίνουν ορόφους. Σωστά. Και καταλαβαίνεις, υποψιάζεσαι μάλλον ότι αυτό δεν έχει και τους τείχους που νομίζεις πως θα έχει. Σωστά.
Αναρωτιέμαι λοιπόν τι ξέρεις και εάν αυτό που μοιάζει περισσότερο σε αβιωματική εμπειρία. Δηλαδή εγώ θα το άκουγα περισσότερο στο ότι πάμε να το ζήσουμε. Σε ειδικούς χώρους. Λίγο να χάσουμε την αίσθηση. Πώς θα λειτουργήσει το σινεμά. Κοίταξε, τα Backrooms εγώ προσωπικά σαν μυθολογία του διαδικτύου τα παρακολουθώ σχεδόν από την αρχή τους.
Στα τέλη των 10 ουσιαστικά. Όταν ξεκινάει αυτή η σειρά ιστοριών στο Forza και στα creepypasta ας πούμε και τελικά φτάνει να γίνεται εικόνα με τον Πιτσιρικά τότε που ακόμα ο Πιτσιρικάς είναι ο Parsons αυτός σκηνοθετεί και είναι 20 είναι 20 ο νεαρότερος σκηνοθέτης στην ιστορία της Α24 έτσι και σε τόσο μεγάλη ταινία εννοώ ταινία που να μην στοιχίζει 100.000 δραχμές να πούμε πάντως ότι το δείγμα γραφής του τότε με αυτό το short film που είχε κάνει με το ομότιτλο ήταν καταπληκτικό δείγμα γραφής δηλαδή Δεν συναντάς Εύκολα έναν πιτσιρικά Ο οποίος να μπορεί να χτίσει Αχανείς εικόνες άδειων χώρων Με πενιχρό μπάτζετ Θέλει πολύ μεγάλο ταλέντο Και πολύ έξυπνο μάτι Για να στήσεις size Χωρίς να έχεις τη δυνατότητα Να πληρώσεις για να αδειάσουν οι χώροι Θέλει να είσαι έξυπνος Θέλει να ξέρεις τι να χρησιμοποιήσεις Που να πας κτλ Το οποίο ήταν φυσικά Ήταν φυσικά, ναι Κανονική απτή χώρη Δεν ήταν ψηφιακή Ουσιαστικά τα backrooms επί της ουσίας Παίζουν με ένα πάρα πολύ συγκεκριμένο φόβο
Ο φόβος είναι ο εξής Ότι το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας Ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού Το περνάει μέσα σε physical spaces Τα οποία εφάπτονται της εργασίας σου Τα office spaces Work spaces School spaces Είναι λοιπόν πάρα πολύ περίεργο Και το συζητούσα χθες μάλιστα με τα παιδιά Από το film pit Ότι αν αφαιρέσεις το ανθρώπινο στοιχείο από αυτούς τους χώρους, δηλαδή πολλές φορές εγώ όταν δούλευα παλιά σε corporate περιβάλλοντα, μόλις άδειαζε ο χώρος και εγώ ήμουν ακόμα εκεί και δούλευα και κλείναν τα φώτα, υπήρχε μία αίσθηση άγχους, στρες και τρόμου υπήρχε αυτό το τώρα είμαι μόνος μου σε έναν χώρο που είναι ξαφνικά νεκρός είναι άδειος, είναι κενός και είναι φοβερό το πως γι' αυτό κιόλας μας προκαλεί μεγάλο τρόμο για παράδειγμα ή παίζει με τους φόβους μας αυτό το πως το αποκαλύπτεις κινικό που βλέπεις πόλης που σου είναι γνώριμες σαν εικόνα ξαφνικά άδειες από ανθρώπινη δραστηριότητα τον backroom σε αυτό το πηγαίνουν σε ένα άλλο επίπεδο πιο μεταφυσικό
ουσιαστικά επιχειρηματολογώντας ότι παράλληλα με το δικό μας κόσμο υπάρχουν παράλληλα σύμπαντα τα οποία έχουν παρόμοια μορφή χωρίς την ανθρώπινη παρουσία Υπάρχουν κάποιες παρουσίες Αλλά το φοβερό με το Backrooms Και εκεί έχω λίγο το ενδιαφέρον να δω Πώς θα το χτίσει ο Πάρσος γιατί δεν μιλάμε πλέον για μια δεκάληπτη ταινία Μιλάμε για μια μισή-δύο ώρες έτσι Είναι το πώς Θα καταφέρεις να τραβήξεις Αυτό το κενό τένσιον Και να λειτουργείς σε μια ταινία Γιατί από ό,τι φαίνεται Κάποιο πλάσμα θα υπάρχει Γιατί τα Backrooms κάτι έχουν από πλάσματα Αλλά δεν είναι τα κλασικά τέρατα Πλάσματα εννοούμε της φαντασίας Είναι αυτά που υπάρχουν σε αυτό το παράλληλο σύμπαν Καμιά φορά μπορεί να είναι άμορφα ή μπορεί να είναι περίεργα πράγματα τα οποία είναι κάπου ανάμεσα σε distortion οθόνης και πλάσματα που είναι με πάρα πολύ αδύνατα άκρα stick figures ας πούμε κάπως έτσι Είναι περίεργο γιατί λειτουργεί σε δεκάλεπτα και λειτουργεί με αποσπασματική θέαση αυτών των πλασμάτων
ότι είναι στην άκρη του ματιού σου και σου προκαλεί τον τρόμο αλλά σε μια ταινία μεγάλη αυτό δεν θα μπορεί να λειτουργήσει και είμαι πολύ περίεργος να δω πως θα το μετατρέψει ο Πάρσος γιατί σας προτείνω να το δείτε πηγαίνετε πριν δείτε την ταινία και δείτε το short movie του Graham Parsons με τίτλο Backrooms είναι καταπληκτικό Graham Parsons είπα καλά είναι κατά το μουσικό σωστά σωστά είναι καταπληκτικό είναι φοβερή δουλειά Εγώ θυμάμαι να το βλέπω και να το ψάχνω μετά Και να βλέπω το τότε In his teens και λέω Αισθάνομαι πάρα πολύ άσχημα Μιλάμε για ανήλικο Εδώ λοιπόν το περιμένουμε τέλος Μαΐου Το τρέιλερ είναι ωραίο Γιατί δεν σου δίνει τίποτα Δεν σου δίνει τίποτα από την άλλη Επειδή είναι δύο γνώριμες φιγούρες Ο Τσιουετέλ Ετζιοφόρ Και η Ρενάτε Ρέινσβε Η οποία κάθεται σε μια γωνία Και λίγο το ρωτάει πέντε πράγματα και χαίρομαι όπως και η Σάντρα Χιούλερ δύο μεγάλες ερμηνεύτρες από την Ευρώπη έχουν βρει δύο ταινίες η μία το Project Hail Mary και η άλλη αυτό
να κάνουν ένα ντεμπούτο αγκλόφωνο που δεν είναι το αναμενόμενο δηλαδή δεν τις είδαμε πεταμένες κάπου διακοσμητικά προσπαθεί λοιπόν να μας δημιουργήσει μια οικειότητα με δύο πρόσωπα που ξέρουμε, με δύο ηθοποιούς έτσι αυτό που λέμε γνωσμένης αξίας και από την άλλη μεριά είναι σαν κι αυτή Ειδικά ο Τσίου ο Τελέ Τζοφόρ Λέει που είμαι, τι είναι αυτό Τι μου συμβαίνει Παίρνουμε τη θέση του Ειδικά εμείς που είμαστε άσχετοι από όλα αυτά Ναι το περιμένω Δεν ξέρω τι ενέργεια Θα βγάλει Σίγουρα είναι για μεγάλη οθόνη κάτι τέτοιο Γιατί σε μικρή οθόνη νομίζω Θα χάσει το μεγαλείο Του κενού Πρέπει να το δεις σε σκοτεινή αίθουσα Πρέπει να σε υποβάλει Νομίζω ότι είναι από τις ταινίες που δεν θα έχουν την παραμικρή ενέργεια αν τις δεις στην τηλεόραση ή σε μια οθόνη σπίτου Τώρα που πες μεγάλη οθόνη, ας πούμε στην πολύ μεγάλη οθόνη έχεις μάθει τι έχει γίνει με το Dune, το 3 και τους Avengers Ναι, ναι, ναι Έγινε η σκυλομαχία εντός αγωγικών των δύο μεγαλύτερων ταινιών της χρονιάς
είναι για τα Χριστούγεννα που έρχονται και στην Αμερική που έχει τα περισσότερα τις περισσότερες οθόνες IMAX προφανώς νόμιζαν ότι θα τις μοιράσουμε και είχε μονοπολίσει τις οθόνες IMAX οι οποίες διάβασα σήμερα ότι τα ειστήρια πόσους μήνες πριν είμαστε, εννιά, έχουν προποληθεί τελείωσε αυτό, του πρώτου run τα πήραν όλα είναι κάποιες σεβαστές χιλιάδες γιατί έχει τρομερή αναμονή από το ένα στο δύο στο τρία έχει ανέβει γεωμετρικά πολύ και όντως το δύο ήταν καταπληκτική ταινία πιστεύω, πάλι ο Spielberg είπε some of the best science fiction I've ever seen Αμάν μου ρε Και έτσι λοιπόν το Avengers Που και αυτό θα προκαλέσει λίγο την κούραση μας Θα δοκιμάσει όλες τις εναλλακτικές υπεροθώνες Όλα τα άλλα συστήματα και format Γιατί αυτά απομένουν Πάνε λοιπόν αυτά Να μην ξεχάσουμε να πούμε επίσης Ότι και στις αίθουσες Βρέθηκε για λίγο το Undertone Παίρντε το επόμενο. Ας το βλέπουμε.
από την πλάτη πίσω, χωρίς να το περιμένεις. Μπράβο, ακριβώς αυτό. Επίσης ο Λίντς δεν ήταν χαζός τόσα χρόνια να το βάζει και να το βγάζει όταν εκεί περίμενες κι άλλο ή δεν το περίμενες. Δηλαδή, όλο πάνω σε αυτό είναι το exit 8. Το Exit 8 που είναι του Genki Kawamura είναι βασισμένο Σε ένα πάρα πολύ δημοφιλές Και πανέξυπνο βίντεο γκέιμ Πάρα πολύ απλό στη σύλληψή του Δεν είναι το 40 λεπτό αυτό Όχι, γιατί υπάρχει μια ιαπωνική ταινία που Νομίζω θα τη δούμε Από τις νύχτες πρεμιέρας Όχι, είναι μια μισαιωρούλα Ουσιαστικά στηρίζεται σε ένα πανέξυπνο βίντεο γκέιμ Το οποίο όταν το είχα παίξει είχα πάθει μεγάλη ζημιά γιατί λέω ποιος σκέφτηκε αυτό το πράγμα ουσιαστικά είσαι σε μία λούπα ενός συνδυονομικού σταθμού με τα άστρα το πλακάκι και αυτά και η μόνη οδηγία που έχεις είναι ότι προσπαθείς να σπάσεις τη λούπα για να βγεις από το σταθμό ουσιαστικά ζεις ένα μόνιμο ντεζαβού και η μόνη οδηγία είναι ότι όταν παρατηρήσεις κάτι το οποίο δεν θα έπρεπε να είναι εκεί
Άλλαξε κατεύθυνση και γύρνα πίσω Δηλαδή βλέπεις Γιατί η λούπα είναι Περπατάς στο διάδρομο και βλέπεις έναν τύπο Να έρχεται στο μέρος σου και σε περνάει Εάν δεις οτιδήποτε δηλαδή Ένα distortion στην αφίσα Κάποιο άλλο γράμμα σε κάποια της αφίσες Τον αυτόν που περνάει μπροστά σου να είναι λίγο διαφορετικός Άλλαξε μεριά Δεν καταφέρνει να περάσει πολλά στην ατμόσφαιρα Η αλήθεια είναι Αλλά όπως είναι πάρα πολύ λογικό Το να πάρεις ένα αρκετά αφαιρετικό Βίντεο γκέιμ Και να το κάνεις έτσι μια ολοκληρωμένη αφήγηση Και να τη μεταφέρεις στο κινηματογράφο Είναι πολύ δύσκολο task Και θεωρώ ότι το Exitate Πέρα από κάποια πολύ ωραία κάδρα Τα οποία έτσι σε βάζουν Λίγο στον κόσμο της ταινίας Δεν πολύ λειτουργεί Αλλά μπορεί να είναι και η προσωπική μου άποψη Να πάτε να το δείτε σε κάθε περίπτωση Ωραίο είναι Και το χόκου μετά Ναι Δεν μπορώ να βρει τρόπο.
Πάντα ακούω κάτι. Νομίζω ότι υπάρχει κάποιος εδώ. Μπορείτε να με ακούσετε. Αφήστε με από εδώ, μωρό μου. γίνει μέσα στο Μάιο το οποίο είναι του Δίμερ Μακάρντ που έχει κάνει το Oddity ωραίο το Oddity, Ιρλανδός και αυτό για πρώτη φορά με μεγαλύτερο μπάτζετ και αυτό φαίνεται κιόλας αλλά μ' αρέσει που είναι ακόμα σε μια φάση που μένει πιστός σε αυτά που τον εμπνέουνε δηλαδή Ιρλανδικός φολκ τρόμος ghost story, λίγο whodunit γιατί εμένα μ' άρεσε αυτό στο Oddity ότι είχε μια ιστορία φαντασμάτων αλλά είχε και ένα whodunit Είχε και ένα μυστήριο τύπου αστυνομικό θρίλερ Ας πούμε λίγο Έχει πολλά κοινά στοιχεία το Χόκκουμ Είναι ουσιαστικά ένας Αμερικάνος συγγραφέας Πάει στην Ρηγλανδία για να θάψει τις τάχτες των γονιών του Αυτά μπορώ να σας πω Και θα μείνει σε ένα ξενοδοχείο που του λένε ότι είναι στοιχειωμένο That's it, δεν μπορώ να σας πω κάτι άλλο Και είναι ωραίο, χτίζει πάλι πάνω σε αυτή την ιστορία Που είχε και το Όντιτι ότι υπάρχει ξεκάθαρα από την αρχή φαίνεται ότι υπάρχει ένα
ένα έγκλημα, υπάρχει ένα μεταφυσικό στοιχείο και πως αυτά τα πράγματα δένουν και συναντιούνται κάπου στη μέση και στην τελική ευθεία της ταινίας. Μου άρεσε δηλαδή μου άρεσε ο συγκεκριμένος δημιουργός ο οποίος μας έχει δώσει τώρα δύο ταινίες στη σειρά που είναι εγώ λέω old school ghost stories, αυτή είναι η φάση μου. Ωραίο είναι.
Εσένα εξακολουθεί να σε τρομάζει κάτι και αυτό που μπορεί να σου προκαλεί έτσι μια με ένα άβολο συνέστημα συμβαίνει και όταν βλέπεις μια σειρά στο σπίτι μια ταινία στο σπίτι ή μόνο στην αίθουσα όχι μπορεί να με τρομάξει και μια σειρά ή μια ταινία στο σπίτι 100% δηλαδή το χόκου μου είχε στιγμές που είχε το ίδιο σπίτι που με τρόμαξε εξακολουθώ να τρομάζομαι στοιχεία από το Twin Peaks για παράδειγμα εξακολουθεί αυτό το πράγμα να με τρομάζει και νομίζω ότι Με τρομάζει πάρα πολύ Και γι' αυτό κιόλας εκτιμώ πάρα πολύ τη δουλειά που γίνεται Στις ταινίες μικρού μήκους στο YouTube Μια ολόκληρη σχολή τρόμου εκεί Μ' αρέσει πάρα πολύ όταν δεν με κρατάνε από το χέρι συνέχεια Όταν μ' αφήνουν να το φαντάζω Όπως φαντάζομαι μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου Ότι σου λέω πολλά πράγματα Αλλά σου αφήνω πόλικο χώρο να τρομάξεις μόνος σου Με τη φαντασία σου Μ' αρέσει πάρα πολύ αυτό Να φρικάρεις με λίγο Ναι ναι ναι, μ' αρέσει πολύ δηλαδή να στηρίζει τη ταινία στο καλό sound design
Να παίζει πολύ με το ambient sound και το ambient space Μ' αρέσουν πολύ αυτά Με την αμφισυμία, δηλαδή να μην ξέρεις και 100% αυτός ο τύπος Ότι είναι όντως το τέρας από την κόλαση Αλλά είναι κάτι που μπορεί να μας απειλήσει στη συνέχεια Και μ' αρέσει πάρα πολύ και προσπαθώ πλέον και να μένω μακριά Πλέον ακόμα και όταν βγαίνουν ταινίες που με ενδιαφέρουν προσπαθώ να αποφεύγω τα τρέιλερ γιατί νομίζω ότι ένα μεγάλο κακό που έχει γίνει στην και να έχει αποκτήσει ρογμές στο μυστήριο της κοινογραφικής εμπειρίας είναι και από τη σχολή των τρέιλερ τα τελευταία 15 χρόνια έχουν δημιουργήσει τεράστια τραύματα στην κοινογραφική εμπειρία και είναι και ο τρόπος που οι σκηνοθέτες σχεδόν εξαναγκάζονται να δομήσουν το σενάριο για να κρατήσουν την αποσπασμένη προσοχή των θεατών και να ικανοποιήσουν, να ταΐσουν και λίγο τις προσδοκίες. Θυμάσαι στο The Thing που συμφωνούμε ότι είναι ένα από τα κορυφαία αν όχι το. Μπας πριν πτώσει ένα από τα κορυφαία της κινήσεις της πολύ μικρής της κάμερας που ήταν
σαν κλείσιμο του ματιού για το ποιος είναι άνθρωπος. Ναι, ναι, ναι. Δηλαδή εκεί. Όντως σου λέει ότι εγώ κάνω το σινεμά μου χωρίς να σου πω ακριβώς τον τρόπο. δεν σου ανάβει ένα κόκκινο λαμπάκι να σου πει και τώρα κάτι έρχεται, αλλά θα πρέπει και εσύ να μπεις, να κάνεις λίγο τον κόπο να είσαι λίγο σκεντρωμένος θα μου πεις όταν βγήκε αυτό τελισέβεν της αρχές 80's ο κόσμος δεν είχε και πολλά άλλα να του αφαιρέσουμε την εμπειρία εδώ όμως από την άλλη μεριά βλέπεις ότι η υπερεκπαίδευση ανεβάζει και λίγο τις απαιτήσεις είναι σαν να λένε στον δημιουργό κάνε κάτι για μας που δεν έχουμε δει έκπληξε μας λίγο δεν ξέρω με τις σειρές τι γίνεται γιατί και εκεί υπάρχει μια ολόκληρη ένας μεγάλος κουβάς ταινία που επισκέφτηκα πάλι πρόσφατα και με τρόμαξε ενώ δεν είναι φτιαγμένη ακριβώς η ταινία τρόμου και δεν την είχα εκτιμήσει καθόλου στην αρχή μου είχε σπάσει τα νεύρα είναι το Boys Afraid το θυμάμαι ότι το συζητάγαμε ότι μας είχε σπάσει αμφωτέρων τα νεύρα ναι ναι επισκέφτηκα πάλι την ταινία
Σε τρόμαξε το κομμάτι, το ψυχαναλυτικό, το φινάλε Και στην αρχή, δηλαδή αυτή η σκηνή που φεύγει το διαμέρισμά του και γίνεται μακελιό απ' έξω Α που τρέχει για να σκοτώνει Με τρόμαξε πάρα πολύ Γενικότερα νομίζω ότι όσο μεγαλώνω και νιώθω ξέρεις ότι δεν μπορώ να στηρίζομαι Στην σωματική μου δύναμη για να ανταπεξέλθω σε πιθανούς κινδύνους που μπορεί να συναντήσω Νομίζω ότι λειτουργεί πολύ καλύτερα ένας τρόμος Ο οποίος παίζει πάνω στους κοινωνικούς φόβους Που εφάπτονται της ανθρώπινης συναναστροφής Και την απουσία αυτών Δηλαδή είτε την υπερβολή τους είτε την πλήρη απουσία τους Εμένα με τρομάζουν πάρα πολύ αυτά Δηλαδή η διαπουσία της ανθρώπινης μορφή φιγούρας και δραστηριότητας Σε χώρους γνώριμους για μένα A.K.A. backrooms είτε κάτι σαν το Boys Afraid που έχει κάποιες τέτοιες σκηνές που είναι η υπερβολή της ανθρώπινης παρουσίας και η μετάαλλαξή της σε κάτι πολύ άσχημο Το γιατρό σου λέει λοιπόν ότι κουράστηκες από τα τέρατα προτιμάς τους ανθρώπους Κοίταξε, όχι θα σου πω, μ' αρέσουν ακόμα τα τέρατα
πρόσφατα ας πούμε ξεκίνησα να επισκέπτομαι πάλι όλες τις ταινίες Godzilla από την αρχή Και θα βγει καινούριο Βεβαίως, το Minus Zero που δεν ξέρουμε πότε αλλά είναι η ταινία που Εγώ το είχα λατρέψει το προηγούμενο Επιτέλους δηλαδή ήρθα από την Ιαπωνία με αγάπη και πήρε και το Όσκαρ Εφέ που μας χαροποίησε Τους πήρε τα σόβρακα όχι απλώς Βέβαια ναι, κέρδισε σπίτι τους που λένε στην έδρα τους και το άξιζε γιατί πως το κάνανε αυτό από τα οποία υπάρχει κουλτούρα πως ας πούμε τώρα έκανα ένα μεγάλο κομμάτι για το γιατί οι Έλληνες βλέπουν με πολύ στραβωμά την επιστημονική φαντασία έχουν κάποιες θεωρίες σε μπάς περιπτώσει και τα εισιτήρια του αποδεικνύουν δηλαδή εάν τα βάλεις αναλογικά με τις ξένες χώρες είναι ένα προς έξι, ένα προς πέντε ένα προς τέσσερα παρότι λένε α ικανοποιητικά πήγε αυτή η επιστημονική φαντασία από την άλλη μεριά λες τι επιστημονική φαντασία είχαμε στην Ελλάδα και δεν είναι μόνο θέμα budget δηλαδή την πρωινή περίπολο, το μουσακά ωραία πράγματα, την τομή 7
ωραία. Και ο φίλος ο Δημήτρης Κολιοδήμος μου θύμισε ότι η μόνη ταινία επιστημονικής φαντασίας που δεν είναι επιστημονικής φαντασίας που ξεπέρασε τα 100.000 ειτήρια στην Ελλάδα είναι ο κότσος και η εξωγήινη Σοβαρά μιλάς και μου γράφει ο Δημήτρης κυρίως λόγω Κώστα Βουτσά ε γ και όχι η τ αλλά θέλω να σου πω ότι πρέπει να το έχεις και λίγο στο DNA σου κάπως δηλαδή να συνδέεται το υφάσμα όταν οι άλλοι το φτιάχνουν ως λαϊκό θέαμα αποδεκτό και επίσης η κριτική δεν το φτύνει γιατί ξέρει να ξεχωρίσει ποια είναι καλύτερα απ' τα άλλα είναι μέσα στις συνήθειές σου θα πας να δεις έναν τρόμο, θα πας να δεις ένα science fiction και μην ξεχνάμε ότι ο τρόμος παίζει καλύτερα όταν καταφέρνει να μιλήσει στο βίωμα και στο φόβο του κάθε λαού υπό την έννοια ότι μια ταινία τρόμ που θα πιάσει σε μια χώρα δεν απαραίτητα θα πιάσει σε μια άλλη γιατί ποντάρεις πάνω στο ότι θα μιλήσεις σε κάτι το οποίο είναι μέσα σου θα μιλήσεις σε έναν βαθύ σου φόβο δεν είναι απλώς κάτι surface only
συνεπώς βρίσκεις ψωμί να έρχεται πάντα το βρίσκω ειδικά στον τρόμο θεωρώ ότι κάνει ένα αργό αλλά σταθερό comeback ναι μεν υπάρχει πάρα πολύ σαβούρα πάντα θα υπάρχει σαβούρα στον τρόμο πάντα θα υπάρχει σαβούρα γιατί είναι ένα pop κορνίδος και το pop κορνίδος πάντα όπως και ταινίες δράσης θα έχουν πάρα πολύ σαβούρα θα έχουν πολύ φτηνή σαβούρα πολλές φορές υποτιμούν την νοημοσύνη του κοινού πολλές φορές του ξανασερβίρουν παλιό φαγητό παλιά franchises και ποντάρουν στο ότι έλα μωρέ θα τους δώσουμε κάτι που ξέρουν το Jason, το Freddy Krueger ή ξέρω εγώ οτιδήποτε άλλο.
Προφητείες εξορκισμούς. Προφητείες εξορκισμούς, οτιδήποτε. Θεωρώ όμως ότι όσο υπάρχει, όσο ο άνθρωπος φοβάται και έχει φόβους, θα υπάρχουν και ταινίες τρόμου. Καλά, αυτό ξαναπέστω. Θα φοβάται για πάντα. Ακριβώς. Γιατί υπάρχει ο θάνατος, που ναι μένει μέσα στη ζωή, αλλά όχι για όλους. Και θεωρώ κιόλας ότι βρισκόμαστε σε μια καλή περίοδο όχι. Αρκετά ιδιαίτερες ταινίες τρόμου που στηρίζονται σε όχι κλασικές αφηγήσεις όπως είναι το Backrooms, όπως είναι το Exitate όπως είναι ακόμα και το Hocum το οποίο γυρίζει λίγο στο παρελθόν για να πει πιο παραδοσιακό old school τρόμο είναι ωραίες προσπάθειες είναι λίγο πιο χαμηλού budget προσπάθειες το Hocum είναι μικρούλη το Exitate στηρίζεται σε ένα πάρα πολύ μικρό βίντεο game, το Backrooms στηρίζεται σε ένα πράγμα το οποίο κυκλοφόρησε από στόμα σε στόμα νιώθεις ότι υπάρχουν εκεί έξω άλλες αφηγήσεις και αυτό μ' αρέσει και όσο αφορά τις πλατφόρμες που παρά τη μικρότερη οθόνη τους δεν λειτουργούν πλέον πανεθετικά αλλά κυριαρχικά
τι έχεις δει εκεί που να ξεχωρίζεις ή εν πάση περιπτώσει θεωρείς ότι κάτι υπάρχει ομολογώτης της πλατφόρμες δεν έχω δει πάρα πολύ συχνά κάτι το οποίο μου είχε αφήσει καλό αποτύπωμα σε επίπεδο τρόμου Μπορεί να έχω δει ντοκιμαντέρ τα οποία ας πούμε Τα true crime documentaries είναι ό,τι καλύτερο έχω δει Σε πράγματα που έχουν κάποια στοιχεία τρόμου Αλλά ομολογώ ότι δεν έχω δει κάτι το τελευταίο διάστημα Το οποίο να το δω ας πούμε στο Netflix ή στο Disney Plus ή στο Amazon Prime Και να πω α στο Amazon Prime ας πούμε το τελευταίο καλό πράγμα που έχω δει είναι το Invincible Που θεωρώ ότι είναι μια από τις καλύτερες animation σειρές που έχω δει ποτέ και στο Netflix το κακό νομίζω με το Netflix είναι ότι λειτουργεί πάρα πολύ ως comfort food για να σου μένει κάτι που και που θα δοκιμάσεις να κάνει λίγο κάτι μια πιο serious παραγωγή αλλά όταν καταναλώνεις πάρα πολύ υλικό όπως καταναλώνεις YouTube είναι πολύ δύσκολο να το συνδέσεις με κάτι που θα πεις θα πάω εκεί για να δω
κάτι που αξίζει και θα μου μείνει το animation το νικό το είδες το dog of god God of God, Dog είναι σουρεαλιστική τρέλα, όχι πάντα καλή αλλά νομίζω ότι δεν έχει ξαναδεί κάτι τέτοιο είναι ένα όργιο μεταποκαλυπτικό ωραίο, πάντα μου αρέσουν αυτά μεσεωνικό μαγικό και αποκρουστικό τόσο πάντων εσύ νομίζω ότι μπορεί να βρεις υλικό, νομίζω ήταν να βγει και δεν βγήκε και θα πάει λίγο αργότερα κάπως έτσι, στς αίθουσες αυτό αυτά έχουμε να πούμε είπαμε πολύ πράγμα Ήπαμε πράγμα Βεβαίως και είπαμε και περιμένουμε πολλά Να δούμε και αυτά τα backrooms Τι θα είναι Αν θα τρομάξουν και αν θα λειτουργήσουν Και όλας Γιατί ξέρεις το crossover δεν είναι πάντα Και το έχουμε δει στα video games Δηλαδή είναι σαν να λένε Αυτοί που παίζουν video games Όχι όχι δεν κουνιόμαστε από εδώ Καλά είμαστε Δεν θα πάμε να το Γιατί δεν Δεν λειτουργεί απαραίτητα Τη λειτουργία απαραίτητα, παρόλα αυτά προσπαθούν Διότι ξέρουν τι πουλάνε όλα αυτά Και σου λέει κάπως πρέπει να το Να το περάσουμε από τη μεγάλη οθόα
Πα έξω για να το ξαναφέρουμε μέσα Και να έχουμε μια συμπληρωμένη Απόλαυση. Λοιπόν Μάκη σε ευχαριστώ πάρα πολύ Εγώ ευχαριστώ πάρα πολύ Είμαι σίγουρος που θα τα πούμε σύντομα, μπορεί και στην έδρα σου Βεβαίως, βεβαίως Γιατί έρχεται μια ωραία Ναι έρχεται αυτός ο χώρος που φτιάχνουμε τρομάρες.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
