Οι 16 οσκαρικές υποψηφιότητες του «Sinners» δεν είναι έκπληξη!
Pulp FictionΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Δέκα μήνες μετά την έξοδό του στις αίθουσες, το «Sinners» του Ράιαν Κούγκλερ μετατρέπει ένα τολμηρό μουσικό horror σε κινηματογραφικό γεγονός που διεκδικεί την κορυφή και επιστρέφει στο προσκήνιο ως το απόλυτο φαινόμενο της φετινής οσκαρικής σεζόν.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Ρεκόρ για το σίνερ στα φέτην ΑΟΣΚΑΡ της καλύτερης ταινίας την επεισοδιακή βραδιά με τον μπέρδεμα που έφερε στο πόντιουμ το Moonlight ενώ φέτος το Sinners του Ryan Coogler πάει για την ανατροπή. Είμαι ο Θοδωρής Κουτσογιανόπουλος και αυτό είναι ακόμα ένα επεισόδιο της σειράς Pulp Fiction. Για να μην χάνετε κανένα επεισόδιο ακολουθήστε μας στο Spotify, στα Apple Podcasts και στο κανάλι της Life on YouTube.
Είναι τα podcast της Λάιφο. σε δύο μόλις βραβεία πέρσι, ενώ η τρελή και συγκινητική κομμεντή του Σόν Μπέικερ κέρδισε τα 5 από τα 6 που ήταν υποψήφια, λίγα σχετικά, όπως πρόσφατα κάτι παρόμοιο συνέβη, και με το Κόντα και με το Spotlight λίγο παλιότερα. Ας μείνουμε όμως στο Σίνερς για να το θυμηθούμε και λίγο, καθώς έχει βγει στις αίθουσες από τον περασμένο Μάρτιο, και στην Ελλάδα φυσικά, με τον τίτλο Αμαρτωλή.
δηλαδή ένα κλαμπ με μουσική, χορό και τζόγο και να αφήσουν πίσω το εγκληματικό τους παρελθόν στο Σικάγο. Η μουσική του το αλαντούχου ανιψιού τους, του Σάμι, προσελκύει μια ομάδα βρυκολάκων με επικεφαλής των Ρέμικ, απειλώντας την κοινότητα που έχουν δημιουργήσει. Τα λευκά βαμπύρ πλησιάζουν και με επικεφαλής των Τζάκο Κόνελ, που φέτος γίνεται ο κακός της σεζόν μετά και το 28 χρόνια μετά και το ρόλο του σατανιστή, Αφροαμερικανούς που απολαμβάνουν απενοχοποιημένα και ειδονικά το βραδινό γλέντι τους.
Ιεροκήρυκας ο πατέρας του Σάμι αμαρτωλά για τους φοβικούς μαύρους της παλιότερης γενιάς τα Μπλουζ, ποινική απόκτηση του χρήματος που επένδυσαν οι Στακ Μπράδερς, αλλά ο αμφίσιμος τίτλος αναφέρεται στο τι πιστεύει η κοινωνία πως είναι λάθος. Ο Κούγκλερ αφήνει την επιλογή στον καθένα και δίνει χώρο για βάσανο σε όλους τους πρωταγωνιστές, ειδικά στο Σμόου και την πονεμένη σύζυγό του μετά την τραγική απώλεια της μικρής κόρης τους.
Προσωπικά βρήκα την αλληγορία του ρατσισμού επαναλαμβανόμενη στα μοτίβα της και υπερεκτεθειμένη στη στυλπνή φόρμα της, αλλά εντυπωσιάστηκα από τη ροή της ταινίας και κάποιες στιγμές που επιβεβαιώνουν το ταλέντο και την τόλμη του σκηνοθέτη του Μαύρου Πάνθυρα που εδώ υλοποιεί ανενόχλητος, με αέρα και αυτοπεποίθηση, ένα δικό του πρωτότυπο σενάριο που είναι και φαβορεί στην αντίστοιχη κατηγορία.
Ειδικά μια ζαλιστική σεκάν σχορού που περνά από το ζωφερό νότο του Jim Crow στον 21ο αιώνα καθώς οι αμαρτωλοί συνδέουν σκλάβους με απογόνους, το ντροπιαστικό παρελθόν με το αστικό αύριο, αν και με έναν αστερίσκο αμφιβολίας, σε μια πολύ φιλόδοξη δραματουργική γέφυρα. Δεν προκύπτει πάντα με επιτυχία αυτό το πέρασμα, αλλά τουλάχιστον έχει το τσαγανό να προσπερνάει τα είδη και τις προσδοκίες μιας αφήγησης που θα μπορούσε να είναι τυπική και κλισέ.
Εδώ διαχωρίζω την προτίμηση και το γούστο από το κριτήριο και την καλλιτεχνική υπόσταση του έργου. Είναι και χόρορ και δράμα με πολλή μουσική που υπογράφει ο Σουηδός Λούτβιχ Κόρανσον που πάει για το τρίτο του Όσκαρ και τραγούδια όπου ξεχωρίζει το I Lie To You που ερμηνεύει η αποκάλυψη της ταινίας ο Μάιλς Κέιτον στο ντεμπούτο του.
Η συλλογή των 16 υποψηφιωτήντων της ταινίας ακούγεται υπέρογη και αντικειμενικά είναι, αλλά δεν ήρθε από τον ουρανό ή από το πουθενά. Με το που βγήκε η ταινία, το Μάρτιο, οι κριτικές ήταν λαμπρές. Οι εισπράξεις ακόμα πιο εντυπωσιακές, μεγαλύτερες του αναμενομένου. Έχει κάνει κοντά στα 400 εκατομμύρια δολάρια παγκόσμιο box office.
θρίαμβος, αν αναλογιστεί κανείς πως είναι αυτοφιές και όχι βασισμένο σε άλλη πηγή Μην κοιτάτε που στην Ελλάδα έκανε μόλις 38.000 εισιτήρια, αυτό είναι μια άλλη πονεμένη ιστορία που ίσως εχειρίζεται σε μια, πως να την πω, ασιοπηλή αποστροφή του εγχώριου κοινού στο χρώμα εκτός αν μιλάμε για κωμωδία υδράση, άντε και τρόμο Σε μια τόσο κομπλέξ κατάσταση πάλι καλά. Κυρίως Πολλοί διακεκριμένοι εκπρόσωποι της show business Στάθηκαν ενθουσιαδό στο πλευρό του Googler Και πρόθεσαν ταινία από στόμα σε μικρόφωνο Σε πρεμιέρις και ειδικές προβολές Με πρώτο και καλύτερο το Spike Lee Που αφού δεν είδε τον εαυτό του να παραλαμβάνει Όσκαρ καλύτερο σκηνοθέτη Μόνο σενάριο έχει πάρει και τιμητικό Θα ήθελε τον Googler, του Creed Και του Fruitville Station να το καταφέρνει Να θυμίσουμε πως κανείς μαύρος δεν το έχει πετύχει, ούτε ο Μπάρι Τζέιν Κίντσι ή ο Στίβ Μακκουίν που στις χρονιές που κέρδισαν οι ταινίες του στο κορυφαίο Όσκαρ ο Αλφόν Σοκουαρών και ο Ντέμιαν Σαζέλ είχαν σκοράρει στην κατηγορία της σκηνοθεσίας.
Οπότε το καλό ήδης σπρόξιμο έχει ξεκινήσει εδώ και πολλούς μήνες και η ταινία δεν ξεχάστηκε γιατί έχει τη στήριξη όλης της αφροαμερικανικής κοινότητας μαζί βέβαια με όσους και όσες διακρίνουν τις καλλιτεχνικές αρετές της. Τώρα, σύμφωνα με τα παλιά δεδομένα των κατηγοριών των Όσκαρ, δεν θα είχε ξεπεράσει τις 14, αν δεν είχαν μπει αυτοί του μακιγιάς πριν από μερικά χρόνια και του κάστινγκ που εγκρίθηκε φέτος, μετά την απόρριψη της πρώτης εισήγησης το 1999.
Καιρός ήταν και οι αμαρτωλοί εποφελήθηκαν, αν και δεν είναι το απόλυτο φαβορή εκεί. Πόσα Όσκαρ μπορούν να αποσπάσουν στις 15 Μαρτίου Αυτό θα εξαρτηθεί από τη δυναμική τους που αυτή τη στιγμή είναι πολύ ανωδική Πριν από λίγες εβδομάδες το μια μάχη μετά την άλλη δεν πεζόταν στα προγνωστικά Ήταν ακλόνητα πρώτο και μάλιστα πολλοί ανάμεσα σε αυτούς και εγώ Περίμεναν να χτυπήσει 14 και 15 υποψηφιότητες Αλλά έμεινε μόνο στις 13 που δεν τις λες και λίγες εννοείται και δεν αφαιρεί τίποτα από τον αέρα της καλύτερης ταινίας της χρονιάς σύμφωνα με το τεκμήριο των περισσότερων καλών κριτικών, των βραβείων και κυρίως της ομόφωνης αποδοχής που έχουν το θέμα, ο Πόλτο Μασάντερσον και ερμηνείες εκτός όλων των τεχνικών επιτευμάτων από τη μουσική του Τζονι Γκρινγκουντ μέχρι τη φωτογραφία για το μοντάζ.
Αυτές είναι οι δύο ταινίες που θα κονταροχτυπηθούν και στα βασικά βραβεία. Τα σενάρια τους είναι αμοιρασμένα στο πρωτότυπο και το διασκευασμένο Συνεπώς εκεί μπορούν να κερδίσουν αμφότερα Στη σκηνοθεσία αν υποθέσουμε πως ο Ryan Coogler εκφράζει μια τάση Αλλά και μια χρωστούμενη φιλετική διάκριση Και ο Paul Thomas Anderson έχει όλα τα προσόντα να είναι ο σκηνοθέτης της χρονιάς κατά την Ακαδημία Γιατί είναι ο σκηνοθέτης της τριακονταετίας κατά το Ευαγγέλιο των Συνεφίλ που τον λατρεύουν και δεν χάνουν κανένα από τα αριστουργήματά του.
Έχει περάσει από πεντάδες τα Όσκαρα αλλά ποτέ δεν έχει τιμηθεί. Και φέτος έχει κερδίσει τα πάντα μέχρι το στράιτ του Κούγκλερ που κάπως το λόγιν τα νεράκι μας κάνει να περιμένουμε με περισσότερη ανυπομονησία της ενός των παραγωγών και των σκηνοθετών. Την ένωση των ηθοποιών που προσωπικά τη βλέπω, την ακούω αλλά την εμπιστεύομαι λιγότερο μπορεί να κερδίσει το κάστ των αμαρτωλών αν και εκεί η πλειάδα των ηθοποιών του μια μάχη μετά την άλλη δεν έχει τέρη και στα Όσκαρ προτάθηκαν όλοι ο Λεονάρντο Ντικάπριο η Τιάννα Τέιλορ, ο Σον Πεν με τον Πενίσιο Ντελτόρο στην ίδια πεντάδα γεγονός καλό και κακό και καταλαβαίνουμε γιατί ο ένας μπορεί να κυρώσει τον άλλον εκτός από την Chase Infinity, τη νεαρή πρωταγωνίστρια που τη θέστη στον πρώτο ρόλο μάλλον κατέλαβε η Κέιτ Χάτσον δεκαετίες μετά τον καλύτερο της ρόλο ως Πένι Λέιν στο σχεδόν διάσημη που την έφερε μια ανάσα από το Όσκαρ που τότε το είχε πάρει η Μάρσα Γεϊ Χάρντεν που δεν την περιμένε κανείς για το Πόλοκ
ο ρόλος της Κέιτ Χάτσον είναι στο Σόγξανγκ Λου δίπλα στο Χιούτ Τζάκμαν Λοιπόν, ας ρίξουμε μια ματιά στο ταμπλό, τον πίνακα, με τις περισσότερες υποψηφιότητες, ανατενία, ξεκινώντας από ψηλά. Οι αμαρτωλοί, το είπαμε, έχουν 16 υποψηφιότητες στο μια μάχη μετά την άλλη, 13. Μετά, πάμε, Marty Supreme 9, συναισθηματική αξία, επίσης 9, Frankenstein 9, Amnet 8, κάτι σπάνιο δηλαδή, 6 ταινίες με πάνω από 8 υποψηφιότητες κάτι που αμέσως δείχνει έλλειψη πολυφωνίας άρα λείπουν πολλές ταινίες που έχουν παραδοσιακά λιγότερες υποψηφιότητες και μετά πέφτουμε στις 4 τις 4 έχει η Βουγγονία του Γιώργου Λάθημου η Φόρμουλα 1 του Ζώσσεφ Κοζίνσκι ο Μυστικός Πράκτορας το Secret Agent 4 επίσης και το Train Dreams του Craig Quedar με τον Τζο Λέτζερτον που στην Ελλάδα είδαμε μόνο στο Netflix.
Από τέσσερις λοιπόν. Και από εκεί και πέρα πολλές έχουν όχι πάρα πολλές, έχουν δύο. Οι δέκα που προηγούνται αυτές δηλαδή από τέσσερις μέχρι δεκάξι έχουν υποψηφιότητα για Όσκαρ καλύτερης ταινίας. Είναι η δεκάδα. Και εκείνες με τις πολλές υποψηφιότητες από αυτές δηλαδή μόνο μπαινεί στον τελειτώρο λύπη από την κατηγορία της σκηνοθεσίας γεγονός που εύλογα μειώνει ακόμα περισσότερο τις λίγες πιθανότητες της ταινίας να κερδίσει ένα μεγάλο Όσκαρ.
Απ' τη δεκάδα λείπει ο Τζαφάρ Παναχή με το ένα απλό ατύχημα, το περίμενε αυτό, που διεκθικεί το Όσκαρ καλύτερου πρωτότυπου σενάριου και της διεθνούς ταινίας. Στη διεθνή ταινία θα γίνει μάχη γιατί έχουμε τη συναισθηματική αξία του Λιακίν Τρίαρ που έσκησε σε πάρα πολλές κατηγορίες και ειδικά με τέσσερις υποψηφιότητες στοπιών, αλλά και το μυστικό πράκτορα του Κλέμπερ Μεντών Σαφίλιο.
Ο Βάγνερ Μόρα είναι ο πρώτος Βραζιλιάνος σε πρώτο ρόλο. Οι τρεις καλύτερες ταινίες λοιπόν των κανόν που τιμήθηκαν δεόντος στο κορυφαίο φεστιβάλ δίνουν τη δική τους μάχη με ειδικό βάρος κάθε μία. μια μπεργμανικού τύπου οικογενειακή δραματική ταινία καλτεχνικού background μάλιστα και δύο πολιτικές η μία για το παρελθόν και άλλη για τα τραύματα που συνεχίζονται καυτά και μιλάω για το Ιράν και τον Παναχή που αν επιστρέψει τον περιμένει και επισήμως σύλληψη και αφαίρεση άδειας ασκήσεως επαγγέλματος κάτι που έχει υποστεί ξανά και σίγουρα δεν το πτωεί ο πιθανός λόγος του από το βήμα της Ακαδημίας όπως αντίστοιχα και στα βραβεία της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου θα έχει περισσότερο ενδιαφέρον από τους διπλωματικούς ελιγμούς του Ασκάρ Φαραντί το θυμάστε που έχει κερδίσει δύο φορές τις μοναδικές του Ιράν στα Όσκαρ πάντα στην ξενόγλωση ταινία.
Ο Πολ Τόμας Άντερστον μάζεψε τρεις προσωπικές προψηφιότητες ενώ ο Τζο Σάφτι για το Μάρτι τέσσερις ακριβώς τις ίδιες που είχε πέρσι ο Σόν Μπέικερ αν και ως αυτή έχει τύχει μόνο στο μοντάζ ενώ ο Μπέικερ πέρσι έσπαστα κοντέρ σαρώνοντας ένα κουαρτέτο αγαλματιδίων μετά το χρυσό φίνικα Ο Στίβεν Σπίλμπερκ έφτασε τις 24 υποψηφιότητες και θα μου πείτε από πού, ως παραγωγός του Amnet είναι μαζί με το Σαμ Μέντες παραγωγός Ο Μπρατ Πιτ έχει φτάσει τις 8 ως παραγωγός του Φόρμουλα 1 σας θυμίζω ότι έχει δύο Όσκαρ ένα για το δεύτερο ρόλο στην ταινία του Ταραντίνο το κάποτε στο Χόλιγκουτ και ένα για ταινία 12 χρόνια σκλάβος και ο Γιώργος Λάνθιμος της 6 μετά το σενάριο του Αστακού ταινία και σκηνοθεσία για την Ευνοούμενη και πάλι ταινία και σκηνοθεσία για το Poor Things αυτή τη φορά για την παραγωγή της Βουγωνίας να θυμίσουμε πως η υποψηφιότητα του κοινόδοντα πιστώνεται στη χώρα που υποβάλλει την ταινία και στους παραγωγούς ενώ ο σκηνοθέτης παραλαμβάνει το βραβείο τιμητικά στη σκηνή ως δημιουργός.
Κάτι που δεν ισχύει για το ντοκιμαντέρ και το κινούμενο σχέδιο του Μεγάλου Μήκους. Εκεί ο σκηνοθέτης βραβεύεται. Το λέω γιατί στο ντοκιμαντέρ παλιά το έπαιρνε μόνο η εταιρεία παραγωγής. Λοιπόν, η Βουγονία έχει επίσης υποψηφιότητες για τη μουσική του Γιέρσκιν Φέντρικς, το σενάριο του Βουλτρέισι και την φοβερή ερμηνεία της Έμαστών που έφτασε συνολικά τις 7 ως ηθοποιός και παραγωγός και τις 3 σε ταινίες του Έλληνα σκηνοθέτη.
Δεν νομίζω πως θα κερδίσει κάτι που γονεί, αν και επιβεβαίωσε την υποψία πως κινήθηκε σταθερά στο ραντάρ των ψηφοφόρων της Ακαδημίας και σίγουρα έλαβε ψήφους από μέλη που δεν έχουν ως έδρα τους το Λος Άντζελες και αποτελούν το 25% των ψηφοφόρων. Εξού και η παρουσία ταινιών από Νορβηγία και Βραζιλία, ένω στα βραβεία των ηθοποιών, τα SAG Awards, οι πεντάδες, αποτελούνται κυρίως από Αμερικανούς γιατί οι Αμερικανοί συναπαρτίζουν το σώμα και τους δικούς τους παρακολουθούν στενότερα.
Στους ρόλους έχουμε μερικά ενδιαφέροντα face-off. Ο Τίμος Σαλαμέ είναι υποψήφιος για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά και σε ηλικία 30 ετών γίνεται ο νεότερος που φτάνει τις τρεις υποψηφιότητες πρώτου ρόλου μετά τις τρεις συναπτές του Μπράντο 70 και χρόνια πριν. Ο Μπράντο το πήρε πρώτη φορά στην τέταρτη συνεχόμενη χρονιά του στην πεντάδα για το λιμάνι της αγωνίας Αλλά ο Σολαμέ είναι φέτος το φαβορή που δεν χρειάζεται να περιμένει τέσσερις φορές Πιο ενισχυμένος από τα περσινά φύρωπα προγνωστικά Το μέθοδ προμόσιον του δεν έχει ξαναγίνει για το Μάρτι Σουπρίμ Αλλά βλέπουμε να έχει χαμηλώσει τους τόνους του γκαζωμένου Μάρτι έχοντας υιοθετήσει ένα λίγο πιο ταπεινό προφίλ στα βραβεία που έχει αποσπάσει μέχρι στιγμής χωρίς εξαντρικ πορτοκαλιές φόρμες και rap attitude.
Αν κάποιος είναι εισαξιώς ερμηνευτικά με τον τυφόνα φιλοδοξίας και καπατσοσύνης που υποδίθηκε είναι ο Ethan Hawke για τον Blue Moon. Αλλά η κομψή και θλιμμένη ταινία του Linklater είναι μικρής εκτόπισμα και μπορεί να μην έχει τραβήξει πολλά μάτια πάνω της. Ενώ το Σαλαμέ τον έχουν δει όλοι και κανείς δεν μπορεί να πει πως δεν εκτίμησε τον αντιπαθέστατο χαρακτήρα του που βάλθηκε να κατακτήσει την Αμερική με το «Ετσι θέλω και τώρα πάει»
να κατακτήσει και το Όσκαρ. Χωρίς πλάκα είναι εξαιρετική ταινία και ίσως ο Σαλαμέ είναι εκείνος που θα σηκώσει τη σημαία της στην τελετή του Μαρτίου. Στις γυναίκες έχουμε την Τζέσσι Μπάκλη σε αντίστοιχο μονοπάτι για το Άμνετ να βγαίνει μπροστά, ιδίως μετά την απουσία του Πολ Μέσκαλ από την πενταδά των δεύτερων ανδρικών ρόλων.
Αντίπαλος της η Ρόουζ Μπέρν για το «Αν είχα πόδια θα σε κλωτσούσα» που έχει πάρει όλα τα σημαντικά βραβεία κριτικών, δηλαδή την περίφημη τριπλέτα της Νέας Υόρκης, του Λουσάνγκελες και του National Board of Review, που όμως δεν εγγυάται Όσκαρ αλλά λοκάρει υποψηφιότητες. Η Μπάκλη προβλέπεται να πάρει το μοναδικό βραβείο για το Άμνετ έτσι όπως κυριαρχούν οι δύο αντίπαλοι της δραματικής ταινίας της Κλοϊζάου.
Στο δεύτερο ανδρικό ρόλο υπάρχει ο Τζέικομπε Λόρντι για τον Φρανκενστάιν. Στην αρχή της σεζόν, όταν πρώτα είδαμε την ταινία στη Βενετία, κανείς δεν περίμενε ότι οι επιτροπές θα διέκριναν ερμηνεία και επισημάνθηκε μαζί με τον Στέλλαν Σκάσκαρτ για την συναισθηματική αξία, τους δύο στάρ της μιας μάχης μετά την άλλη και τον Τελρόι Λίντο από τους Ομαρτωλούς.
Θα ήταν αμαρτία το Όσκαρ να μην καταλήξει προσωπική εκτίμηση στον Τελτόρο ή τον Πεν, αλλά πιο πιθανό είναι να βρεθεί στην αγκαλιά ή του βετεράνου Σουηδού ή του νεαρού Αυστραλού. Αντίστοιχα στις γυναίκες η Αίμι Μάντιγκαν είναι το συναισθηματικό φαβορή για το δεύτερο ρόλο μιλάω πάντα η τρομακτική δηλαδή θεία Γκλάντις από το μάλλον ρηγμένο στις υποψηφιότητες weapons που δεν φάνηκε πουθενά αλλού δυστυχώς 40 χρόνια μετά την πρώτη και μοναδική της υποψηφιότητα η σύζυγος του Ed Harris σπουδαία ηθοποιός έχει αντίπαλο την εντυπωσιακή και πολυάσχολη τη Γιάννα Τέιλορ είναι τόσο διαφορετικές οι σχολές υποκριτικής που εκπροσωπούν οι δυο τους όσο και η εν γέννη παρουσία τους.
Εδώ θα δούμε αν το συναισθηματικό φαβορεί επικρατήσει του λογικότερου, δηλαδή της Τέιλλορ που έχει ήδη βραβεία στον ενεργητικό της. Σε μια προώρη, συνολική πρόβλεψη αμέσως μετά τις υποψηφιότητες αν δεν κάνει έφοδο μέσα στις επόμενες εβδομάδες στο Σίνιρς θα πάρει πολλά Όσκαρ κυρίως τεχνικά από 5 ως 7 και το σενάριο. Ανάμεσα σε αυτά είναι και το βραβείο φωτογραφίας επειδή θα είναι η πρώτη φορά που θα τιμηθεί γυναίκα η Ντουράλ Ντάρκαπο Αμερικανίδα Αφροφιλιππινέζικης καταγωγής επιτέλους σε ένα κλάδο με περίσσια προκατάληψη και ταλέντο από γυναίκες οπερατέρ που ιστορικά δεν έχουν αναγνωριστεί καθόλου.
Αν επικρατήσει όμως η ταινία του Κούγκλερ, τότε πάει για περίπου 10 βραβεία. Αν όχι, το μια μάχη μετά την άλλη ελπίζει σε 4 με 6. Και στις δύο περιπτώσεις κερδισμένο βγαίνει το στούντιο της Warner, που έχει συνολικά 30 υποψηφιότητες και για πρώτη φορά από την Paramount, με τη διάδα του νονού νούμερο 2 και του Chinatown, διεκδικεί με ίσες αξιώσεις το κορυφαίο βραβείο της Αμερικανικής Κινογραφικής Βιομηχανίας.
Τη χρονιά για εκείνη, το 1974, αλλά ας μην με ψημιρούμε με τις δύο υπέροχες αυτές ταινίες, στη φάση που το στούντιο είναι προς πώληση, ο παραγωγός Μάγκλιντ Ελούκα έκανε τρομερή δουλειά, αφήνοντας δύο σκηνοθέτες να εργαστούν χωρίς παρεμβάσεις στο ακριβό όραμά τους και τα αποτελέσματα δικαιώνουν, εκτός από το στούντιο και τους ίδιους, το σινεμά που κινδυνεύει να στριμωχτεί σε πλατφόρμες.
Οι υπόλοιπες ταινίες, ε, από ένα το πολυδεικτικούν, εκτός από μία που πάει για ένα ζευγάρι Όσκαρ και προβάλλει ως σοβαρό φαβορή. Είναι το K-Pop Demon Hunters, με την αστρονομική επιτυχία στα μουσικά τσάρτς και το Netflix, με ρεκόρ παραμονή στο νούμερο 1 των καταλόγων επιτυχιών του Billboard και ρεκόρ θέασης επίσης που κατατρόπωσε τα κλασικά animation, εκτόπισε από το θρόνο της Λούπας για τα παιδιά και τους γονείς τους το Frozen και το Let It Go και διεκδικεί το βραβείο κινουμένου σχεδίου μεγάλου μήκους και τραγουδιού φυσικά για το Golden. Μάλιστα, αυτό είναι το σίγουρο στίχημα. Για τα άλλα εδώ είμαστε και θα τα ξαναπούμε.
Είμαι ο Θοδωρής Κουτσογενόπλος και αυτό ήταν ακόμα ένα επεισόδιο της σειράς Pulp Fiction. Για να μην χάνετε κανένα επεισόδιο ακολουθήστε μας στο Spotify, στα Apple Podcasts και στο κανάλι της Λάιφο στο YouTube.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα